Ūkinių pastatų liaudies terminija

184 Robe as S unžinas | Ūkinių pas a ų liaudies e minija Ūkinių pas a ų liaudies e minija ROBERTAS STUNžINAS Ins i u o de lenguas Lie u ių ESMINIAI VOODŽIAI: cons ucciones liaudies e mininai, úkinių pas a ų pa adinimai, sinonimai, daugia eikšmiai e mininai, gimininiai e mininai, ūšiniai e mininai Mokslo e minai pa adina mokslo s i ies concep os como am i os okas į a dija sin sis ema. Liaudies é minos de apa ición son s ichiškas, conjudė inos, desigualypes sucesión con el sis ema de concep os. Sin emba go ellos o man miemb os del y di e sos con elaciones seman ís icas elacionados leksinių iene ų mik osis emas (b čiau sob e el habi a i o casa y sus pa es liaudies e minijos kilmę, sinonimiją, plu ia eikšmiškumą, giminės i ūšies elaciones así como o os emas 1303; éase S unžinas 2010:14 2011:14153). En es e a ículo se examinan úkinius edi icios1 nomb inan es liaudies e mininai. Ellos se analizan en e los concep os, de o igen y seman ínicos (sinonimiškumo2, plu ia eikšmiškumo y giminės bei ūšies san ykio) aspec os. Medziaga omada de uen es de la lengua i a: didžiojo Lie u ių kalbos žodyno (edi o elec ónico), D uskininkų a mės žodyno, Kal anėnų šnek os žodyno, Kazlų Rūdos šnek os žodyno (I .), Kupiškėnų žodyno (I .), Lazūnų a mės žodyno, Šiau ės y ų dūnininkų šnek ų žodyno, Zana ykų šnek os žodyno (IIII .), Lie u ių a laso (I .). En o al se analizan 196 di e en es e minimaies popula es3. 1 El é mino edi icio se u iliza en obesio signi icado. Toda ía puede se u ilizado en el signi icado de cualquie s a ino, é. edi icio s a inys, obesys (DŽ6). Ag ininos edi icios se conside an complejas cons ucciones s a iniai, en los que se man ienen acceso ios ag ícolas, p endas de es i , ja ai, o ados, ambién a ellos a ibuye-se edi icios pa a animales man ene , alimen os p epa ados, bañamien os y auxilia es edi icios. P é úkinių pas a ų ( obesių) nep asci iami las dependomieji de di e sas des inaciones y nesudė ingas cons ucciones s a iniai pašiū ės, oginės, из ie ės. Es as e minía del g upo in en an analiza se po sepa ado. 2 S aipsnyje liaudies e minija in es igada como odas liaudies lengua e minų inkinys, en el cual eiškiasi sinonimija y plu ia eikšmiškumas. Da liaudies e minus se puede in es iga y den o de a mės, como su sis ema de e minos (plačiau é. Klepiko 1974: 31). 3En las uen es es udiadas se pueden encon a no pocas a ian es de é minos, que en es e a ículo en é minos sepa ados no se conside an (plačiau sob e a ian o samp a á é. S unžinas 2008: 111112). 185Te minología | 2012 | 19 1. SVOKOS, TERMIN KILM, SINONIMIŠKUMAS IR HIERARCHINIAI RYŠIAI Li u ians adicionales úkiniai edi icios kū ėsi ín egus cin mečius, o o. Es o pudo de e mina es a s i a liaudies e minía abundumb e y di e sidad. Po ejemplo, uno de los p ime os cons uidos an je ínios con abie ou uidinio ue ie aaičių namas has a XVI a. allí i ida y man ene animales. Plė ojan is gy ulininkys ei, Zemaičiuose o m osi i ade o edi icio a maina con locales pa a animales man ene . Zemaičiai lo llamaba numaliu (plačiau ž . LLA 1965: 4243). Vi enamasis casa y úkinie edi icios desc i os his o iicos, e nog a os abajos. Uno de p ime os adicionalís ico li oneses i iamojjj nam, con él sujun a a ą, úkinius buildinga us XIX a. lie u iškai es desc és sh e ėjas, his o iik, nacioninio a gimimo ideologas Simonas Daukan as. En sus ap ašues se pueden localiza adicionales edi icios de nomb amien os: Pi masis sus obesys ose gi ios llaminos nams, o namas, namai is, po lo que y oda la nación desde p ašaleičių nomadžiais ue llamada, po jeje, pe sonas i ian es en casa. <...>. La segunda pue a aquella pe a inėj pa ed de an a misma meno ne g andeza e a, como y g andes, conducé de casa en a ą, o kū ę, así llamada á pa i de la palab a e i, de lo que pasé oda la ida a u, o d a u llamaba, ku sai p incipij de i bų nu e is e a, uno la e ales pa edes con el mismo u į namus, en el cual a e e a animales paseniis p isie i, beje ac es, jaučiai (Daukan as: 429 1976430). Ilgainiui casa des inapin is kei ėsi y él con e o de e ano i ienda habi acion, ki e, sandėliu o a u (apie edi icio aidą plačiau z . Bu ke ičius 1958: 157). Los da os de uen es de lengua í ida mues an que el é mino casa se apun a a cualquie edi icio ag ícola esidencial o po casualidad algún obesys; a as; ka idė; sepa adamen e cons uido modidelis obesys con i ykle asa ai4 LKŽe. P imą signi icado iene y el é mino obesys koks no s edi icio ag ícola LKŽe, Zana Ž3 481. Esos dos sinónimos pueden conside a se cen alizados a ados mic osis emas é minos con ellos je a chicamen e conexiones se elacionan o os é minos. Con pa ininos e minis namas y obesys hiponiminiu yšiu es án elacionados ochocien os cua o especies e mininai. Rūšiniai é minos po paski į į a dija dešim pas a ų: 1) edi icio pa a ja as, g ūdos y o os acceso ios almacena ; 2) Cons uą ja ams sudė i, djio in i y cul i; 3) edi icio pa a bienes y linas ca ga ; 4) Cons uą linams d io in i; 5) Cons ua man ene hieno; 6) mau4 S aipsnyje emiamasi uen es signi icmadas. 186 Robe as S unžinas | Ūkinių pas a ų liaudies e minija dymosi pas a ą; 7) Cons uą pa a cocina los alimen os; 8) edi icio á man ene animales; 9) edi icios auxilia es; 10) edi icio de a amien o de alimen os. Con lis ados g upillos e minis hiponiminiais conexiones asocian cien os diez e minos. Ellos an en iposinos é minos y nomb an edi icios según di e sas peculia idades (paski į, calidad, cons ucció, dydį y k .). Uno de los p incipales ajkyje es edi icio pa a ja as, g ūdos y o os acceso ios gua da . Tal edi icio se llama es sinónimos e minos dos li u iška y una ge maniška: klė is obesys o pa e obesio ja ams pili , a la opa gua da o simplemen e kam pasidė i, do mi , s i nas LKA I 47, KzRŽ I 368, Zana Ž118, 7 s i nas5 LKŽe, LKA I 47, D skŽ 362, LZŽ 252; ×6špykė ė ( ok. Speiche ) LKŽe, LKA I 47, Zana Ž3 331. La adicional klė į es desc i o po Daukan as: T ečiasis obesys e a llamado klė is, de la palab a klės i, de ie a pe uolek į o medioan as puel ado en inkų o didelioes pied as, g įs as y lubo as jun as po la sequedad, en la que es aba ja ai do mos, o a uoduos, opajes, ca ne, piilías y šikšnos, po beje, de salida y de cosas; ella enía a eces una cama a, a eces dos, es y cua i <...> (Daukan 1976: 433). Los é minos klė is y s i nas conside a y ini deliniais sinónimos his ó icamen e ellos u ie on di e en es signi icados. a. XVI esc i os uen es mues an que klė is e a des inado a do mi y a opas gua da , y s i nas ja ams gua da (Dundulienė 1982: 114, 1991: 101). Po an o, en es e a ículo se conside an sinónimos los mismos é minos y muy ce canos que enume an concep os7. Con klė į (s i ną) ma cinčiais e minis hiponiminiais conexiones asociji cua o e mininai es lie u iški y uno ge maniškas. Ellos an especies klė ie nomb amien os y ma ca des ino, amaño, calidad o cons ucción señas: d apanė d apanų klė is LKŽe, KpŽ 434, s i nas didesnė klė is LKŽe, LKA I 47, Zana Ž3i n 236, s ynas p as as, menkas s i nas 5 Sinonimijos e minos signi icaciones ne ašomas. 6 C ujeliu ma cimos ex animidades. Remiamasi de la lengua Lie u ių ocodyno pažymomis. 7 Pla i el concep o de é minos sinónimos impo an e debido a la inde in i ud signi ica i os de liaudies e minos. En la eo ía de e minología sinónimos suelen conside a se comple amen e en signi icado apa ūs e mininai duble ai (Akhmano a 1966: 13, Danilenko 1977: 53; Golo in, Kob in 1987: 54). Los duplice os nomb an los mismos obje os, les ca ac e iza la misma dis ibución y ellos pueden eemplaza unos a o os sin cambia del con enido (Ku yško 1993: 109). Liaudies e miniei signi ica i os y igo de consumo noubūding, po lo an o de e mina exac amen e, cuáles e miniai signi icmēm son comple amen e iden iús, y cuales no complei a. 187Te minología | 2012 | 19 LKŽe; […]špyke is ( ok. Speiche LKŽe) obesys, cuyo abačioj cáma as, encimauj g ūdus iempo LKA I 47. Ki o de los más impo an es adicionales úkinių s a inių ue edi icio ja ams sudė i, djio in i y kul i. Tokį edi icio y su nomb e es mencionado Daukan as: Penk asis obesys ue ambién pailguo inai ke i ainis, eja llamado, en el cual ja us sausus, de duobos isimdamies, en kluono pakloję kūlė (Daukan as 1976: 436). De las uen es de lengua i a apa ece que es e edi icio se llama con sie e sinónimos penkiais lie u iškais, uno la išku y uno ge manišku: kluonas LKŽe, LKA I 53, D skŽe 159, Kl Ž 115, LzŽ 123, Zana Že1 731, da žinė LKŽe, LKA I 53, jauja LKŽe, LKA I 53, klojimas LKŽe, Zana Ž1 728, LKŽeudinė; eja (la. ija) LKŽe, LKA I 53; ×skūnia ( id. ok. žem. schūne) LKA I 53, LKŽe. Reja conside ada la izmo, se c ee que es de suomiškos o igen (Sabaliauskas 1990: 273, U bu is 2009: 385; Ka ulis 2001: 755). Con lis ui os e minis hiponiminiais elaciones es án elacionados sie e especieinos e mininos, ma cin ys edi icios de des ino (3 e mininai), cons ucciones (2 e mininai), amaño (1 e minas), cons ucciones y amaño (1 e minas) signos. T imis compues os Li uaniškain e minos se llama kluonas ja ams suk au i: ja inė da žinė LKA I 53; laukinė da žinė LKA I 53, lauko da žinė LKA I 53. Ge manismo skūnia in a iable kluones con uno o con dos g endymais: ×skūnia ( id. ok. zem. schūne) ja ų k aunamas obesys con un g endymu LKA I 53, ×skūnia ( id. ok. zem. schūne) ja ų k aunamas obesys con d iem g endymais LKA I 53. Unu é mino Li u išku denominado nedidelis kluonas klojimėlis nedidelis klojimas LzŽ 122, y o o según cons ucción y calidad ó amaño cloniokas p as as sus ancias, menkas8 kluonas KzRŽ I 373. Edi icio šienui man ene llamado isdešimčia sinonimos. Vein isie e sie e é minos son mono ógios dieciséis li u iškų, seis sla iški, uno ge maniškas y cua o hyb idiniai: da žinė LKŽe, LKA I Kl Ž 40, KpŽ 40, 342, da žinėlė Kl ŽKA di Lenda žinė I 57, jaujė LKA I 57, klaimas LKA I 57, kloimas Lukas I 57, kluonas LKA I 57, 57, kluon LKA I 57, kluoni LKA I 57, 56, padanginė LKŽe, LKA I 57, 57, 57, LKA IKA I IKA I 57, LKA IKA I p ida ž Lėka I 57, Lkas I 57, Lkas I Lkas I 57, LKA I I I I I I I I I I I I I I I I I 57, LKA I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I pequeño, nojumo de amaño, pequeña de olumen; 7. p as as, nonikęs, no cual LKŽe. Robe as S unžinas | LK 57, 57, 57, 57, 57 × 57 , 57 × 57 , 57 × 57 , 57 × 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , 57 , . cons uí á šienu k au i es esc i o po Daukan as, él al edi icio lo llamaba s ogine y da žine: Sekmasis obesys adinas s ogine, o da žine, pailgiuo inas ke e ainis, en el cual ja us, šiaudus o šieną k o ė <...> adinas s ogine, que el eogá enía, las pa edes ya e an de ąs ų, ya i bų (Daukan as: 1976 437). El edi icio pa a man ene al hieno se adjudica a es li a iškais sudė iniais e minos: paša inė da žinė LKA I 57, šieninė da žinė LKA I 57, šieno da žinė LKA I 57. Menciona que algunos é minos pueden se conside ados pa ciales sinónimos, po que į a dija noapačias concep os. Según los seleccionado es del a las de lenguas Lie u ių, sepa ados s a iniai heinui k au i a a ez pasicydaban, gene almen e heinás ue man enido jun o a o os pas a ų p is a y uose s a iniuose (LKA 1977: 57). A eces edi icios pa a man ene al heno e an cons uidos me ose, ellos su o ma y cons ucción coincidie on sodybas exis en esčius (Bu ke ičius 1971: 191). Es os edi icios enían mu os y conside a edi icios. D i nedidelės e minų g upelės ma ca pas a ą ja ams y linams k au i y pas a ą linams djio in i. El p ime o se llama es sinónimos d iem Li u iškais y uno la išku: jauja LKŽe, Zana Ž1 563, pi is LKŽe, Zana Ž2 409; eja (la. ija) LKŽe, DūnŽ 301. Segundojo edi icio nomb amien os g upelę ambién cons i uye es sinónimas dos lie u iški y uno híb ido: ža dinė LKŽe, ža dininkas LKŽe; מa dininčia (hebb ., de lie . ža dinė y sl. p iesagos -inčia) LKŽe. A úkinių pas a ų pe enece y bañamien os edi icio. El p incipal nomb e del edi icio bañamien o es pi is. Aukš aičiai y dzūkai pi imi llamaban bañamien os comalpá, zana ykai y kapsai cons uída linams djio in i, žemaičiai ja ų djio inimo comalpá. Zemaičiai bañamien os edi icio á į a dijo pe ene (LEB 1964: 277). Los e nog a os a i man que pi is es p ima ia signi icancia del edi icio bañamien os. es o esc ibió sob e Daukan as e pi imi XIX a. 189Te minologija | 2012 | 19 llamaba e enaicios bañamien os edi icio: Ašmasis obesys ue llamado pi čia; pacioj pi y e a k osnis, pusėj pa edes de e an plau ai, de la palab a lau i <...>; en las cuales pi is lle aban no solo huéspedes y pakelei ingus, sino siun inos ex años naciones: comoogi seno ėj de odos el mayo o gullo e a ex año en pi í lle a y expe di <...> (Daukan 1976: 437). Más a de el edi icio bañamien os llamado po o os é minos, sin emba go, según in es igado es k aš o, pi ies pi minę signi icado mejo man enikę eas e n aukš aičiai (Bu ke ičius 1971: 198). De las uen es examinadas se e que del o al de nomb es de edi icio bañamien os g upelé cons i uye seis sinónimos: es lie u iški, dos sla iški y uno ge maniškas: pi is LKŽe, LKA I 58, 58, D skŽ 267, Kl Ž 216, Zana Ž2 409, jauja LKŽe, pe enė LKŽe, LKA I 54, 254 DŽūn; b usbanė ( us., dial. banja) LKA I 58 × b uslaznė (l łaznia, 58, 58 × lazna) LKA I LŽ LKŽe; ×ba des ubė ( ok. Baden y ok. dial. s uba LKŽe) LKA I 58. Úkinių pas a ų pa adinimams pe enecen cua o é minos alimen icios a los edi icios es lie u iški y uno híb ido: casa a ski ai pas a y as nedidelis obesys su i ykle asa ai LKŽe, p a a ėlis nedidelis iš len ų suku in obesys, ku ūkoma mėsa, asa ą e dama, šamos kiaulėms bul ės LKŽe, i alinė a ski as i u ės pas a as a ub, asa os i u ė LKŽe, DŽonke ge m 443, ubladė (hib ., jūnas) a ski as obes, donde hay dos pėkos k osnis o ku umas ais LKŽe. Ubladė ca ac e ís ica Žemaičiams, es deci es un educido edi icio con mū o duonkepe k osnimi y kama ėle į ankiams man ene . T adiicina ubladę desc ibió Daukan as: Šeš asis obesys llamado ublade, en la que había duonkepis kakalys, desde eso se llama, que después de él no solo el pan y pas agus, […]...> pescís y mésas kepė ya julio geldos, ya en hays audos; engi djio ino g ūdus, hybus y cebolius obuolynei, engi ue y gi nos sukel as g ūdams mal i, i como pas ymionis, kame g ūdus malė, allí pa y duoną kepė. Tose ubladėse con los pob eingiuosos ligía y pi is, como dije, e a, nesguí en el mu o kakalio e a k osnis suk au a (Daukan 1976: 436). Es e edi icio en los k aš o y ininkų abajos aún se llama numaliu. Se c ee que el nomb e ubladés su gido del habi acional de la casa, en la que había k osnis y chimenea, del nomb e (Gu au as, Kneižys 1992: 347). Todos mencionados nomb es de edi icios conside í inos sinónimos ellos ienen al mismo núcleo de signi icado y di ie en sólo po asgos secunda ios. La mayo pa e de la e minía examinada cons i uye e mininos, i ulinan es edi icios pa a animales man ene . T a Pa a nomb a se u iliza cien o ie- Robe as S unžinas | 190 Úkinių pas a ų liaudies e minija nuolika e minų. T ilika e minos laiky ini comunaisiais a o nomb im, nue e de ellos son lie u iški, ej.: gu bas (lie . Sabaliauskas 1970: 34) LKŽe, LKA I 49, kūginys LKŽe, LKA I 49, pūnė LKŽe, LKA I 49, a čiukas LKA I 49, a as LKŽe, LKA I 424, KlskŽ 364, LzŽ 273, Zana Ž3 49, 510. T a ambién se llama namu LKŽe. His ó icamen e el é mino casa es su gido de habi a i o edi icio nomb amien o anciosos casas bajo un echo i a y man ene animales. Plė ojan is gy ulininkys ei Zemaičiuose se o mó una nue a a ian e del edi icio esidencial ( ambién zemaičių llamado numaliu) con locales pa a man ene animales (LLA 1965: 4243). Tokį pas a ą mini y Daukan as: An osios du ys <...> edė de casa en a ą, o kū ę, así llamadoą desde la palab a e i, desde lo pasqué oda la ida a u, o d a u llamaba, ku sai p adžioj de i bų nu e a e a, uno la e ales pa edes con namu mismo u įs, a e en el cual e a bes iuliai pasieniis p isie i, beje ka ės, jaučiai (Daukan as 1976: 430). Según al lado espues o ap a á o a aún llamado Li u išku é mino dienda žis LKŽe. También él įnomiaja po el nomb e obesio maudimien os jauja LKŽe. Edi icio pa a man ene a los animales se llama nomb e de cons ucción co e is LKŽe, LKA I 49. T a ambién se llama penkiais skoliniais es sla izmos, uno la izmo y un ge manizmu: ×aba ės (l. obo a LKŽe) LKA I 50, ×s ainia (b us. c aynya l. s ajnia) LKŽe, s odas (b us. s ado F aenkel 1962: 910) LKŽe; kū ė (la. ku s) LKA I 49, LKŽe, DūnŽ 162, Zana Ž1 818; ×s aldas ( ok. dial. s all) LKŽe, LKA I 50, Zana Ž3 163. T a o nomb amien os ca ac e ís ica egioninė a osena. Ampliamen e se u iliza el é mino a o, él es conocido gene inėje diálogo y en g an pa e de a mių (pie ų, midu io y eas e n Li uania). Kū ė se u iliza en la pa e sep en ional de Li uania, gu bas se u iliza no es e angpe, es aldas en la pa e me idional de Zemaičių, pūnė eas e n aukš aičių a mių plo e, namas, dang is y aba ės en cie as plo as del medio de Li uania, kūginys nedideliame eas e n aukš aičių a mių plo e (Sabaliauskas 1970: 3049). Con los comunes nomb inimien os a o hiponiminías conexiones es án elacionados no en a y ocho especieini e mininai, žymin ys des inaciones (92 e mininai), cons ucciones (2 e mininai) y amaño (4 e mininai) peculia idades. La más g ande es caballlių a ą į a dijančios e minos g upo. Los his o iado es no an que es e edi icio ha sido llamado no un solo é mino: a klių a as, a klių kū ė (Daukan as 1976: 430431). Desde i a lengua uen es se e que caballlios a ą ma cin ys e mininos o man ein ešim se ynių sinónimos eilu é. Vie- Te minología | 2012 | 19 nažodžių e minų es dieciséis: cua o lie u iški, es sla iški, dos ge maniški y sie e hib idiniai: a klidė LKŽe, LKA I 51, 51, 58, KpŽ 66, LzŽ 23, Zana Ž1 a klia is LKŽe, LKA I 50, a klynkas LKA I 50; LKA I 50; LKA I 51 × 191; LKA I kaniušnia (b uskajušnia) D sk 136, Lka I s a s a (b uskajajaja, c ajaja, l s ajja) LKŽe, LKA I 51, 161 × 166, 34; Zana žs all (Kjajaja) LkŽe, Lkaja, Lkaja, s . a klis aldis (hib ., de li . a klys y ge m. s aldas) LKA I 51, Kūkkaniš ė (hib ., de sla . kaniušnia y lie . p iesagos - ė) LKA I 51, × sla s ainelė (hib ., de sla . s ainia y lie . p iesagos - ×) LKA I 51, × sla s ainelė (hib ., de izquie da s ainia y lie . p iesagos -ikė) LKA I 51, × sla s aininė (hib ., de izquie da s ainia y lie . p iesinia - LKA 51, LKA I 51, × sla . A. Sabaliauskas es señalado a ención, que kaniušnė (kaniušnia) p obablemen e pasimolin a de bal a usių lenguaje, a o ma con įsp aus iniu -ky a apa ecídas ya Li u ias lenguaje suelo (Sabaliauskas 1970: 54). A klių a as į a dijamas y doce é minos compues os I I I I, la mayo ía de ellos ienen lie u iškus dėmenis: a klinė pūnė LKA I 50, a klinis ažuda as LKA I 51, a klinis gu bas LKA I 50, a klinis a as LKA I a klių dang is LKA I 50, a klių gu bas LKA I 50, a klių namas LKA I 50, a klių pūnė LKA I 50, a klių a as LKA I 50. Miš ių e minų g upelę o man e mininiai, u lie u iškus p iklausomuosius i skolin us pag indinius dėmenis: a klių kū ė (la. ku s) LKA I 50, a kliųs aldas ( ok. × dial. s all) LKA I 50, a kliųs elingis (la. s elingis ga das, ok. dial. s ellinge a as) LKA I 51. Ka ių a as ma cado ein e dudas sinóniminas e minis no enías una ozodžiais y ylika sudė inių. Ca o ce e minos son li u iques sie e monosablos y sie e compues os: bandininkas LKA I 50, gal idė LKŽe, gal ijinė LKA I 50, gy ulininkas LKA I 50, ka idė LKŽe, LKA I 50, KzRŽ I 326, ka inys LKŽe, LKA I 50, numas LKA I 50; gal ijinė pūnė LKA I gal ijų a as LKA I 50, LKA I 50, ka inė I 50, LKA I 50, ka inė LKA I 50, ka inas LKA I 50, LKA I 50, LKA I 50 También ka ių a as llama dos sla izmas: ×aba ės (b us. абора, l. obo a) LKA I 50, × alaunios (b us. валоуня jaučių a as) LKA I 50. Seisi é minos compues os son Mix ús odos ellos pe enecidos dėmenys es lie u iški, y p incipales la iški o ge maniški: bandos kū ė (la. ku s) LKA I 50, gal ijinė kū ė (la. ku s) LKA Robe as S unžinas | Ūkinių pas a ų liaudies e minija I 50, ka idžių kū ės (la. ku s) LKA I 50; bandoss aldas ( ok. dial. s all LKŽe) LKA I 50, gal ijųs aldas ( ok. dial. s all LKŽe) LKA I 50, 50 × ka iniss aldas ( ok. dial. s all LKŽe) LKA I 192 Jaučių a o denominaciones g upelę cons i uye cua o sinónimos é minos dos lie u iški y dos híb idos: jaučia a is LKA I 50, jau idė LKŽe; ×builinė (hib ., de ge m. builis y lie . p eesagos -inė) LKŽe, ×jau s aldis (hib ., de lie . jau is y ge m. s aldas) Zana Ž1 567. Menciona que ka ių y jaučių a ą žyminčius e minus se puede alo a d ejopai bend ųjų a o pa adinimų hiponimais o é mino gal idė hiponimu. El é mino gal idė aún a y comúnomono gal ijų a o nomb e gal ijų a as LKŽe. Kiaulių a as llamado no eniola sinoniminių e minos. Seis é minos son una ozodžiai, de los cuales es son lie u iški, dos hib idiniai: kiaulia a is LKŽe, LzŽ 116, kiaulidė LKŽe, LKA I 51, kiaulinys LKŽe; ×kiaulinčius (hib ., de lie . kiaulė y sla . p iesagos -inčius) LKŽe, ×kiaulinyčia (hib ., de lie . kiaulė y sla . p iesagos -inyčia) LKŽe. Tal pa a as aún į a diaman y a klių a o nomb amien o ×kaniūkšlė (b us. канюшня, us. конюшня LKA I 51) LKŽe. T ilika e minos son compues os, no yni son lie u iški: kiaulinė pūnė LKA I 51, kiaulinė pūnelė LKA I 51; kiaulinis gu bas LKA I 51, kiaulinis gu beli Lokas I 51, kiaulinis gu belis LKA I 51; kiaulinis a as LKA I 51, kiaulinis a čiukas LKA I 51, kiaulinis a elis LKA I 51, kiaulinis a ukas LKA I 51. Miš ių e minų g upelėje p edomina e mininos con lie u iškais p iklausomaisiais i hib idiniais pag indiniais dėmenimis: kiaulinė ×kū elė (hib ., de la. ku s y lie . p iesagos - 51, LKA I ge m, kiaulinis ×s aldalis (hib ., de ge m. s aldas y lie . p iesagos - 51, LKA I kiaulinis ×s aldukas (hib ., de lie . s aldas y ge m. p iesagos - 51, LKA I 51. Un é mino iene lie u išką p iklausomąjį dėmenį y la išką pag indinį kiaulinė kū ė (la. ku s) LKA I 51. A ių a as señalado con sie e sinónimos e minos: penkiais lie u iškais, uno ge manišku y uno hib idiniu: a idė LKŽe, a ikinė LKŽe, a inykė LKŽe, D skŽ 25, a ininkas Zana Ž1 86, a i a is LKŽe; ךkūnia ( ok. dial. schūne) LKŽe; ×a inyčia (heb ., de lie . a is y sla . p iesagos -inyčia) LKŽe. Nedidelés son pañas de a os nomb inamien os g upelas. Viš ų a a se denomina cinco e minos sinónimos: es Li u iškais, uno sla išku y uno hyb idiniu: iš idė LKA I 52, LKŽe, iš inė LKŽe, iš inykas LKŽe; ×ka ukas (b us. кoтyx, l. ko uch) LKŽe, Kl Ž 103; × iš inyčia