Kalbininko Algirdo Sabaliausko garbinga sukaktis

ZIGMAS ZINKEVIČIUS DOSTOJNY JUBILEUSZ JĘZYKOZNAWCY ALGIRDASA SABALIAUSKASA 26 lipca 2009 roku minęło 80 lat od urodzin wybitnego litewskiego językoznawcy, członka korespondenta Litewskiej Akademii Nauk, autora licznych książek naukowych i popularnonaukowych oraz artykułów (jego dorobek bibliograficzny obejmuje aż około dwóch tysięcy pozycji!), odznaczonego dwoma Orderami Wielkiego Księcia Litewskiego Giedymina, doktora habilitowanego, profesora Algirdasa Sabaliauskasa. Jubilat urodził się w Mariampolu. W 1948 r. ukończył tam gimnazjum im. Rygiškių Jonas (które w czasach sowieckich utraciło tę nazwę). Wśród jego nauczycieli był litewski językoznawca Jonas Kalbelka, z którym Jubilat ponownie spotkał się podczas studiów lituanistycznych na Uniwersytecie Wileńskim, gdzie najbardziej interesowała go historia języka litewskiego. Zapamiętano młodzieńca o zachłannym spojrzeniu, który w pierwszej ławce starannie zapisywał każdą myśl wypowiedzianą przez wykładowcę. Aktywnie zaangażował się w działalność Kółka Języka Litewskiego i był wybierany jego przewodniczącym. Na zebraniach wygłaszał referaty o czasownikach atematycznych (temacie jego przyszłej pracy dyplomowej) i spółgłoskowym temacie rzeczowników. Ważnym wydarzeniem była wizyta w Rydze z młodszym rocznikiem studentem, późniejszym znanym badaczem języka litewskiego, Jonasem Kazlauskasem. Wówczas spotkali się z wielkim łotewskim Z. ZINKEVIČIUS. Kalbininko Algirdo Sabaliausko garbinga sukaktis 367 językoznawcą Janisem Endzelīnsem. Wszystko to skłoniło A. Sabaliauskasa do zainteresowania się łotewszczyzną. Dobrze nauczył się języka łotewskiego. Później przetłumaczył na litewski kilka książek łotewskich pisarzy i został wybrany zagranicznym członkiem Łotewskiej Akademii Nauk. Paskutiniais studijų universitete metais (1953) pradėjo dirbti Lietuvių kalbos ir literatūros institute, su kuriuo vėliau susiejo visą savo gyvenimą. Institute baigė doktorantūrą (tada vadintą aspirantūra), parašė ir apgynė kandidato, vėliau ir daktaro (dabar habil. dr.) disertacijas. Visą laiką dirbo Kalbos istorijos ir dialektologijos skyriuje – nuėjo kelią nuo jaunesniojo mokslinio bendradarbio iki vyriausiojo mokslo darbuotojo; 1997–2000 m. buvo atkurto Lietuvių kalbos instituto direktorius. Jubilat wiele zdziałał, badając historię słownictwa języka litewskiego. Opublikował na ten temat liczne artykuły i obszerniejsze studia. Tematem jego rozprawy doktorskiej było Pochodzenie nazw roślin uprawnych w językach bałtyckich (1958), a tematem pracy habilitacyjnej — Badania leksyki języków bałtyckich (1975). Opublikował trzy obszerne studia z tej dziedziny: Rozwój leksyki języka litewskiego, Nazwy zwierząt domowych w językach bałtyckich oraz Z historii terminologii hodowlanej w językach bałtyckich. W 1990 r. wydał syntetyczną pracę Leksyka języka litewskiego. Interesował się zapożyczeniami w językach bałtyckich i bałtyzmami w innych językach oraz prowadził ich badania. Drugim obszarem działalności A. Sabaliauskasa, któremu poświęcił wiele czasu i energii, była historia badań nad językiem litewskim, a ogólniej — nad językami bałtyckimi. Opublikował na ten temat mnóstwo artykułów i drobniejszych tekstów, a całość podsumował w dwutomowym dziele Historia badań nad językiem litewskim: tom I — do 1940 r. (ukazał się w 1979 r.), tom II — lata 1940–1980 (ukazał się w 1982 r.). Jest to najobszerniejsza i najlepsza historia językoznawstwa litewskiego, a ogólniej — bałtyckiego. Za tę pracę autor otrzymał nagrodę państwową. Obecnie powstaje trzecia książka, która przedstawi badania nad językiem litewskim (bałtyckim) prowadzone w ostatnich dziesięcioleciach, po 1980 r. Całość uzupełniają książki: Badania nad językami bałtyckimi (1986) i Językoznawcy wschodniosłowiańscy na polu lituanistyki (1990, z Jonasem Palionisem), a także popularne publikacje — Jak badano język litewski (1984), My, Bałtowie (1986, 22002, przekład angielski We, the Balts, 1993). Wiele artykułów z tej dziedziny opublikował na Litwie i za granicą: o badaczach języka litewskiego, instytucjach badawczych, organizacjach, ważnych dla lituanistyki i bałtystyki publikacjach oraz wydarzeniach, zwłaszcza w wydawnictwach encyklopedycznych (sama Encyklopedia języka litewskiego (1999) zawiera ich aż 563!). Daje nam to podstawę, by nazywać Algirdasa Sabaliauskasa Nestorem litewskiego językoznawstwa i najwybitniejszym popularyzatorem lituanistyki. Co oznacza sam udział w takim zagranicznym wydawnictwie jak Lexicon Grammaticorum: Who’s Who in the History of World Linguistics (Tübingen, 1996; członek kolegium redakcyjnego). 368 KALBOS KULTŪRA | 82 Jako najwybitniejszy popularyzator nauki o języku litewskim Algirdas Sabaliauskas opublikował wiele różnorodnych artykułów popularnonaukowych i wydał cieszące się zainteresowaniem czytelników książeczki: Słowa wędrują (1962, 21993), Słowa opowiadają (1965), Słowa ożywają (1967, 21980, 32000, przekład angielski z 1973 r.; japoński językoznawca Ikuo Murata przetłumaczył na język japoński poszczególne rozdziały tej książeczki!), Sto językowych zagadek (1970, 22001). W 1994 r. wydał jeszcze jedną książeczkę dla uczącej się młodzieży, opowiadającą o pochodzeniu słów — Skąd one? Wszystko to poszerzało horyzonty ludzi, popularyzowało język litewski i Litwę za granicą, podnosiło poczucie własnej wartości samych Litwinów i pokazywało zainteresowanie językiem litewskim na całym świecie. Jubilat wiele zdziałał także w innych dziedzinach językoznawstwa litewskiego: na przykład wraz z Kazimierasem Morkūnasem zbadał język mieszkańców Mierzei Kurońskiej, pisał o praktycznych zagadnieniach języka litewskiego, publikował artykuły na temat kultury języka, ortografii i morfologii. Aktywnie uczestniczył w wydarzeniach sekcji językowej Towarzystwa Krajoznawczego na Uniwersytecie Wileńskim. Ważny był jego cykl wykładów telewizyjnych o pochodzeniu litewskich słów, badaczach języka litewskiego i innych zagadnieniach. Wniósł znaczny wkład w przygotowanie i redagowanie prac zbiorowych. Od założenia czasopisma naukowego Baltistica (1965) jest członkiem jego kolegium redakcyjnego. Był jednym z redaktorów Pism zebranych Jonasa Kruopasa oraz książki Władimir Toporow i Litwa. Był członkiem kolegiów redakcyjnych różnych publikacji filologicznych i bibliograficznych, a także rozmaitych rad, komitetów i komisji. Zaangażował się w organizację konferencji bałtystycznych. Przez około 30 lat kierował państwową komisją egzaminacyjną dla lituanistów na Wileńskim Uniwersytecie Pedagogicznym (dawnym instytucie). Wygłaszał wykłady dla przyszłych nauczycieli języka i literatury litewskiej, a także dla szerokiej publiczności. Spośród wszystkich litewskich językoznawców Algirdas Sabaliauskas utrzymuje najwięcej kontaktów z kolegami za granicą. Autorowi tych słów dane było obcować z Jubilatem przez ponad 50 lat. To wystarczająco dużo czasu, by dobrze poznać człowieka. Niezapomniana pozostaje nasza wspólna podróż w 1975 r. do Tartu, aby złożyć życzenia naszemu przyjacielowi, estońskiemu językoznawcy Paulowi Ariste, z okazji jego 70. urodzin, podróż do Francji w 1986 r. i wizyta u słynnego litewskiego uczonego, jednego z twórców semiotyki, Algirdasa Greimasa, częste spotkania ze szczerym przyjacielem Litwinów, wielkim rosyjskim językoznawcą Władimirem Toporowem i innymi. Wielokrotnie miałem okazję przekonać się o szczerości, życzliwości i przyjacielskości Jubilata. Pozostaje tylko życzyć Mu dobrego zdrowia i twórczej energii, aby mógł dokończyć wszystko, co jeszcze zamierza zrobić. Z. ZINKEVIČIUS. Kalbininko Algirdo Sabaliausko garbinga sukaktis 369