Elektroninio „Lietuvių kalbos žodyno“ naujovės

92 Kultura Języka | 85 GERTRŪDA NAKTINIENĖ instytut języka litewskiego ElEKtroNICzNeJ LIETUVIŲ KALBOS ŽODYNO NoWoŚcI SŁOWA KLUCZOWE: leksyka, słownik, wersja elektroniczna, poprawki, uzupełnienia, użycie, normalizacja. W centrum leksykografii Instytutu Języka Litewskiego kontynuowana jest jedna z najważniejszych prac litewskiej filologii – Słownik języka litewskiego. Elektroniczna wersja tego słownika, swobodnie dostępna dla społeczeństwa od 22 czerwca 2005 r. pod adresem www.lkz.lt, ma wielu czytelników. Spotyka się ona zarówno z pozytywnymi ocenami, jak i z uwagami oraz życzeniami. Słownik jest udoskonalany, poszukuje się nowych, jaśniejszych i wygodniejszych dla czytelników możliwości prezentacji leksyki. PIerWSzA ELEKTRONICZNA WERSJA SŁOWNIKA JĘZYKA LITEWSKIEGO W INTERNECIE drukowany dwudziestotomowy Słownik języka litewskiego (dalej – lKŽ) był opracowywany przez siedem dziesięcioleci: zmieniały się zasady sporządzania i redagowania słownika, przeprowadzono reformę ortografii i interpunkcji. dlatego podczas przygotowywania pierwszego wydania elektronicznego teksty były redagowane i adaptowane. Ponieważ o poprawkach w lKŽ już pisano i przedstawiono niemało konkretnych przykładów (Naktinienė 2005: 191–204; Zabarskaitė, Naktinienė, Šepetytė-Petrokienė 2006: 241– 247), tutaj podsumujemy jedynie najważniejsze kierunki poprawek pierwszego wydania. Pierwsze wydanie elektroniczne, w porównaniu z oryginałem książkowym, różni się następującymi głównymi aspektami: • słowa gwarowe i staropiśmienne oraz ich formy poprawiono zgodnie z najnowszymi wynikami badań językoznawczych. • Hasła błędnie transponowanych słów usunięto, ich przykłady ilustracyjne poprawiono i przeniesiono do haseł odpowiednich słów. G. NaKtINIENĖ. Nowości w Elektronicznym słowniku języka litewskiego 93 • Konsekwentniej oddzielono źródła akcentowane i nieakcentowane, poprawiono oczywiste błędy akcentowania. • Poprawiono odsyłacze do wariantów oraz słowa użyte w definicjach znaczeń, które obecnie uważa się za błędy językowe. • Zrezygnowano z obecnej w definicjach niektórych słów oceny radzieckiej. • Skróty ujednolicono zgodnie z ich przedstawieniem w ostatnich tomach lKŽ. Wprowadzono nowe skróty: sov. (= realia radzieckie, sowietyzm); dk. (= forma wyrazu gwarowego dostosowana do współczesnego języka). • Jako nowe hasła podawane są słowa zauważone w przykładach ilustracyjnych późniejszych tomów, których podczas opracowywania wcześniejszych tomów nie było jeszcze w kartotece lub których przez pomyłkę nie wyodrębniono. • Pisownię i interpunkcję tekstów t. I–X LKŽ dostosowano do obecnie obowiązujących zasad. • Ujednolicono sposób podawania frazeologizmów. • Uwzględniając specyfikę przygotowania wydania elektronicznego, dostosowano kwestie leksykograficznego przedstawienia i formy (znaki, czcionki), poprawiono niektóre występujące rozbieżności w strukturze artykułów leksykograficznych i układzie danych. Elektroniczną postać pierwszego pełnego wydania Słownika języka litewskiego stworzyli Vytautas Zinkevičius – oprogramowanie do automatycznego rozpoznawania elementów strukturalnych tekstów LKŽ i konwertowania ich na wewnętrzne struktury danych (Zinkevičius 2004, 2007) – oraz Evaldas Ožeraitis – programy do uzupełniania bazy danych LKŽ, zarządzania nią, wyszukiwania informacji i udostępniania jej użytkownikom. Wiele osób cieszy się z tego słownika i jego elektronicznej wersji oraz wysoko je ocenia. Jednak, jak wynika z opinii zamieszczanych w dziale „Opinie” na stronie internetowej LKŽe, z pytań zadawanych podczas prezentacji słownika, rozmów telefonicznych, listów i osobistych rozmów, użytkownicy słownika napotykają również trudności. Struktura słownika jest tak złożona, a dane tak liczne i różnorodne, że czytelnikom niefilologom często trudno jest zrozumieć informacje; brakuje im umiejętności korzystania z wieloaspektowych i różnorodnych danych LKŽe. W wirtualnej przestrzeni, korespondując z odwiedzającymi stronę internetową, prowadzi się pewien dialog, realizuje działalność edukacyjną i wykonuje pracę popularyzatorską w dziedzinie nauki. Jednocześnie gromadzi się informacje o sprawiających trudności sposobach prezentowania słownictwa. O funkcjonowaniu lKŽe w witrynie internetowej i o sprzężeniu zwrotnym z jej odwiedzającymi pisano już w niektórych publikacjach (zob. Naktinienė 2006; Забарскай тэ, Накцiнене 2007). 94 Kalbos Kultūra | 85 atNauJINta ElEKtroNINIo INTERNETOWA WErSJa SŁOWNIKA JĘZYKA LITEWSKIEGO Zaktualizowana wersja została opublikowana w lutym 2008 r. – słownik skorygowano tak, aby litery z zaznaczonym akcentem były prawidłowo wyświetlane w różnych przeglądarkach. Poprawiono nieścisłości zauważone przez redaktorów słownika i odwiedzających stronę internetową. Wykorzystano broszurę z poradami językowymi Leksika: Skolinių vartojimas (svetimybės, tarptautiniai žodžiai) (KP4 2005), a także inne nowe prace teoretyczne i poświęcone praktyce językowej. Doprecyzowywano ocenę normatywności haseł, na przykład: bukietas, dynė (a także warianty dynia, dynis, dynys) itd. Obecnie są one oznaczone znakiem x, który oznacza, że słowa te są niezalecane w języku ogólnym. Na podstawie dostępnych danych zmieniono propozycję pierwszeństwa wariantów akcentuacyjnych, na przykład: cinãmonas (1), ci namò nas (2), cinamõnas (2) zmieniono na cinamònas (2), cinãmonas (1), ci namõ nas (2) (zob. rys. 1). 1 RYS. Hasło rzeczownika cinamònas i jego wariantów akcentuacyjnych w zaktualizowanej wersji elektronicznego Słownika języka litewskiego (2008); podczas przygotowywania zaktualizowanej wersji słownika rozpoczęto także tworzenie Narodowej Bazy Danych Leksykalnych (Zabarskaitė 2007; Zabarskaitė, Naktinienė 2010), a także środków do dzielenia tekstu słownika na części strukturalne – w ten sposób przygotowywano się do nowych udoskonaleń technicznych drugiego wydania elektronicznego. LIETUVIŲ KALBOS ŽODYNO DRUGIE WYDANIE ELEKTRONICZNE W tym roku przygotowano drugie wydanie elektroniczne Słownika języka litewskiego (lKŽ2e), które będzie rozpowszechniane w formie zapisanej na pamięci USB. W miarę możliwości uwzględniono w nim przyjęte przez Państwową Komisję Języka Litewskiego zalecenia dotyczące akcentuacji G. NaKtINIENĖ. Nowości elektronicznego Słownika języka litewskiego 95 oraz oceny zapożyczeń, komentarze dotyczące wątpliwych przypadków transponowania opublikowane w książce Vytautasa Vitkauskasa „Poprawki do «Słownika języka litewskiego»” (2006) i w jego artykule „Dodatkowe «poprawki do słownika języka litewskiego»” (2010), a także inne nowe prace teoretyczne i poświęcone praktyce językowej. Dla redaktorów lKŽ2e przydatne były konkretne uwagi Jonasa Šukysa, Klementiny Vosylýtė, Violetas Černiutė, innych kolegów oraz odwiedzających stronę internetową www.lkz.lt dotyczące tekstu słownika. przygotowując drugie wydanie, teksty zaktualizowanej wersji pierwszego wydania (2008) były korygowane w następujących głównych aspektach: • Dodatkowo zredagowano teksty tomów XVI–XX, które w pierwszym wydaniu uznano za pewien wzorzec ujednolicenia tekstów wszystkich tomów słownika. • Przeprowadzono redakcyjne i korektorskie poprawki w tekstach wszystkich pozostałych tomów – poprawiono zauważone nieścisłości. • W miarę jak pozwala na to złożona struktura tego słownika, uwzględniono wnioski z nowych prac teoretycznych i normatywnych. Napisano nowe artykuły, których przykłady znaleziono w artykułach dotyczących innych słów lub w definicjach, lecz wcześniej nie sformułowano dla nich odrębnych artykułów, ponieważ podczas opracowywania odpowiednich tomów w kartotece nie było jeszcze ich danych. jednak to dzieło o ogromnej objętości nie było dotąd uzupełniane danymi z kartoteki uzupełnień ani nowych źródeł. Korzystając z danych znajdujących się w głównej kartotece lKŽ, napisano takie artykuły dotyczące słów powstałych w ludowym języku mówionym na bazie zapożyczeń, jak skrebas, skribas, stribas, stribitelis, stribokas itd. Przy opracowywaniu odpowiednich tomów lKŽ (XI 1978; XII 1981; XIII 1984) nie mogłyby one zostać opublikowane, ponieważ same słowa i ilustrujące ich użycie zdania świadczą o tragicznych wydarzeniach lat powojennych i wyrażają ocenę przeciwną tej, która była właściwa oficjalnie używanemu w czasach sowieckich połączeniu wyrazowemu liaudies gynėjas. Na przykład: strbas, -ė smob. (2) DŽ2, (4); K.saj, rš pot. uzbrojony pomocnik sowieckiej milicji w latach 1944–1954: striba przebierają się za leśnych, ci zaś stribas – nie zrozumiesz, ani którzy dokąd idą, ani czego chcą sdb. Leśni stribai nie oszczędzali ich, kładli ich pokotem jak drewno sp. ^ Po co tu biegasz jak strbas? Švn. przyjeżdżacie, dzieci, jak striba: szybko, szybko, nie ma[czasu], jedziemy! Jd. Gdyby nie stribùkai, leśni przyszliby i do miasteczka Mžš. (lKŽ2e) 96 Kalbos Kultūra | 85 stribtelis (rus. иcтpeбитeль) sm. (1) šnek. stribas: sykį vakare vėlai atejo stribtelis ir man pasakė su juo eiti Plšk. antrą naktį apstatė stribteliai namus ir ieškavo mškininkų Plšk. buvo banditai, susitvėrė mat paskiau tujau stribiteliai Plt. Tie visi stribiteliai ten išbėgiojo po tas pievas Šts. (lKŽ2e) stribõkas sm. (2) Plt, Žg šnek. stribas: stribõkai atrado miškinių slaptinę Krtn. Dla striboków teraz nie bardzo jest co spacerować po ogrodach slnt. wtedy dostaliśmy od tych oto striboków i po ustach, i po głowach Jdr. Jeździli (deportowali) ludzi, diabli pracowali – iluż tu było tych striboków! Krš. (lKŽ2e) w osobnych akapitach wyróżniono nie tylko znaczenia wyrazów, lecz także odcienie znaczeniowe, drobny folklor, frazeologizmy; wewnątrz haseł wyrazy podano pogrubioną czcionką. Do list wyszukiwania słownika i poszczególnych haseł dodatkowo włączono główne warianty frazeologizmów, formy rodzaju nijakiego przymiotników, przysłówki podane w hasłach przymiotników i czasowników itd. Na przykład do listy wyszukiwania dodatkowo włączono formę rodzaju nijakiego mėlyna, przysłówki mėlynai, mėlynyn, frazeologizmy mėlynos dienos „o ciężkim życiu”, mėlynas kraujas „o osobie szlachetnie urodzonej”, mėlynasis spaugas „strupy piekielne (choroba koni)” oraz główny wariant frazeologizmu mėlynasis akmuo (akmenėlis, kūlelis, kūlis) — mėlynasis akmuo „siarczan miedzi” (zob. ryc. 2). ponadto, po poprawieniu nieścisłości transpozycyjnej zdania Mėlenai žydi (Salantai, rej. kretyngoski), Mėlenai prirūkyta troba (Szaty, rej. skuodaski), które pozostały na niewłaściwym miejscu, przeniesiono z hasła mėlynas do ich właściwego hasła mėlenas. Dodatkowe słowa i frazeologizmy wyszukiwania na listach wyszukiwania oznacza się podniesionym znakiem plusa. pomaga to odróżnić dodatkowe homonimy (także homografy, homoformy) powstające na tych listach, które w słowniku nie są oznaczone numerami. Na przykład rzeczownik w liczbie mnogiej baltai – bltai „jedna z gałęzi indoeuropejskich – Litwini, Łotysze, Prusowie itd.” oraz baltai+ – przysłówek balta w haśle przymiotnika bltas. W słowniku można wyszukiwać hasła za pomocą dwóch sposobów (trybów) wyszukiwania: wyszukiwania prostego (według słowa lub frazy) oraz wyszukiwania specjalnego (według zapytań – określonych sekwencji składających się z liter i symboli zastępczych). Różnych danych (skrótów, słów i fraz nieakcentowanych) można szukać w otwartym tekście hasła słownikowego, co jest bardzo przydatne, gdy trzeba przejrzeć długie hasła szeroko stosowanych słów. Po umieszczeniu wskaźnika myszy na skrótach i znakach w tekście słownika rozwijają się ich objaśnienia. listy skrótów na potrzeby tego celu zaadaptowały Gertrūda Naktinienė i Zita Šimėnaitė. Po umieszczeniu wskaźnika myszy na głównych strukturalnych częściach hasła słownikowego wyświetlane są ich nazwy: numer homonimu, hasło- G. NaKtINIENĖ. Nowości Elektronicznego słownika języka litewskiego 97 hasło, hasło podrzędne, akcentowanie, numer grupy znaczeń, numer znaczenia, objaśnienie znaczenia, odcień znaczeniowy, folklor, frazeologizmy itp. stworzono różne inne udoskonalenia, które pozwalają w słowniku gromadzić oglądane słowa, można zwiększyć lub zmniejszyć tekst artykułu naudotis greičiau ir patogiau, pavyzdžiui, pasirinkus atitinkamą meniu elesłownikowego, wpisywać litewskie litery bez przełączania klawiatury itp. Program słownika działa w systemach operacyjnych Microsoft Windows, Mac OS X i Linux. drugie wydanie redagowały: ona Kažukauskaitė, Gertrūda Naktinienė, ritutė Petrokienė, lijana Puzinienė, Vilija ragaišienė, Zita Šimėnaitė, angelė Vilutytė. Konsultant naukowy – Vytautas Vitkauskas. Teksty słownika opracowała komputerowo Dana stakienė. Elektroniczną postać słownika stworzył linas Valiukas. Dane zdigitalizowali i ustrukturyzowali Evaldas ožeraitis i Vytautas Zinkevičius. oprócz samego słownika na pamięć USB nagrano dość obszerny ilustrowany leksykon, którego opis słownika przygotowała Gertrūda Naktinienė, a opis programu – Linas Valiukas. 2 PaV. wynik wyszukiwania przysłówka mėlynai – część hasła przymiotnika mėlynas zawierająca ten przysłówek w drugim elektronicznym wydaniu Słownika języka litewskiego 98 Kalbos Kultūra | 85 UZUPEŁNIENIA DO ELEKTRONICZNEGO SŁOWNIKA JĘZYKA LITEWSKIEGO Elektroniczna wersja Słownika języka litewskiego (t. I–XX, 1941–2002) jest głównym tezaurusem języka litewskiego, skarbcem różnorodnego słownictwa, obejmującym przykłady z około 1000 źródeł: od XVI-wiecznych źródeł pisanych i leksyki gwarowej, systematycznie gromadzonej od 1902 do 2002 r. (więcej o źródłach LKŽ zob. Шыменайтэ 2007; Šimėnaitė 2010; Šimėnaitė, Zabarskaitė 2011). drukowana wersja tego słownika została opracowana na podstawie kartoteki liczącej 4,5 mln jednostek, jednak stopniowo zgromadzona kartoteka uzupełnień, licząca 0,5 mln jednostek, nie została jeszcze wykorzystana. słowniki tego typu, jak opublikowany w latach 1941–2002 Słownik języka litewskiego, są nieukończone; są one stale uzupełniane, korygowane i poddawane przeglądowi (por. Simpson 2009: 46). poszczególne tomy słownika były opracowywane w różnych okresach: zmieniali się redaktorzy naczelni, zmieniały się okoliczności polityczne, a także społeczne podejście do języka i jego wartości. Społeczeństwo bardzo interesują uzupełnienia LKŽ, a odwiedzający stronę internetową odczuwają brak różnych słów, które w czasie opracowywania odpowiednich tomów nie były jeszcze rozpowszechnione lub nie zgromadzono wystarczającej ilości danych o ich użyciu. Obecnie Centrum Leksykografii uczestniczy w Długoterminowym Instytucjonalnym Programie Badań Naukowych i Rozwoju Eksperymentalnego (społecznego, kulturowego), a jednym z najważniejszych zadań jest przygotowanie uzupełnień elektronicznej wersji Słownika języka litewskiego. Można to zrobić tylko po starannej ocenie kompletności danych leksykalnych Słownika języka litewskiego i jego wersji elektronicznej. Najważniejszy problem polega na tym, że przy opracowywaniu nowych tomów Słownika języka litewskiego wykorzystywano dane z nowo opublikowanych źródeł i stale uzupełniano kartotekę, dlatego kompletność leksyki i jej źródeł w tomach wcześniejszych i późniejszych znacznie się różni (Забар скайте, Нактинене, Шяпятите 2005: 340–355). Na przykład wśród artykułów na literę G (t. III, 1956) nie ma leksyki słowników gwarowych, ponieważ pierwszy słownik gwarowy został wydany dopiero w 1976 r. Dane z kartoteki uzupełnień (około 0,5 mln jednostek) gromadzono po wydaniu odpowiednich tomów. Mamy nowo opublikowane i ocenione źródła historyczne (słowniki Konstantinasa Sirvydasa, Jokūbasa Brodovskisa, Laurynasa Ivinskisa i in., Biblie Jonasa Bretkūnasa, Mikołajusa Daukšy, Samuela Chylińskiego, postyllę wolfenbüttelską, kancjonały Danieliusa Kleina i in.), opracowano słownik pism Martynasa Mažvydasa (Urbas 1996), selektywny słownik pism litewskich z XVI–XVII w. (Palionis 2004), działa również stale uzupełniana baza danych dawnych pism [email protected]/seniejirastai. Analizuje się sposób przedstawienia leksyki słowników K. Sirvydasa w wielkim Słowniku języka litewskiego (Naktinienė 2012 : 14), ustalono, że źródło Słownika języka litewskiego – G. NaKtINIENĖ. Baza danych nowości 99 Elektronicznego słownika języka litewskiego, koncepcja uzupełnień wersji elektronicznej, prowadzone badania źródeł lKŽ, inwentaryzacja ich danych (Naktinienė 2009: 32–34) oraz inne prace przygotowawcze. Aktualizację etnolingwistycznych danych języka litewskiego oraz rekonstrukcję narodowego obrazu świata na podstawie tekstów Słownika języka litewskiego rozpoczęła Jolanta Zabarskaitė (2010: 126–143). Należy nadal gromadzić leksykę języka litewskiego, badać dziedzictwo leksykograficzne (litewską leksykę słowników Laurynasa Ivinskisa i Frydricha Kuršaitisa), a wyniki badań wykorzystywać do uzupełniania elektronicznej wersji lKŽ. Złożoność struktury i danych Słownika języka litewskiego oraz jego kartotek wymaga specjalnego przygotowania, doświadczenia, znajomości ich historii i specyfiki, dlatego bardzo ważne jest, aby nie przerwano ciągłości poznawania i gromadzenia kartotek oraz litewskiej szkoły leksykograficznej Słownika języka litewskiego. dzieło botaniczne Jurgisa Ambraziejusa Pabrėžy Taislius augyminis – jest akcentowane (Šepetytė 2009: 50). Tworzy się kartotekę Słownika języka litewskiego Uwagi końcowe Na tym etapie prac nie udaje się uwzględnić niektórych życzeń użytkowników elektronicznej wersji Słownika języka litewskiego, na przykład podania wyczerpującej etymologii zapożyczeń, przedstawienia większej liczby współczesnych (zwłaszcza międzynarodowych) słów, większej liczby zapożyczeń z któregoś konkretnego języka, udoskonalenia wyszukiwania czasowników zwrotnych i utworzonych od nich rzeczowników, podania w miejsce odsyłaczy definicji znaczeń, przedstawienia imion i nazwisk osób oraz wyjaśnień ich pochodzenia itd. Mamy nadzieję, że niektóre potrzeby czytelników zaspokoją uzupełnienia tego słownika. Najnowszą leksykę, której zaczęto używać po 2000 roku, będzie można znaleźć w przygotowywanym do ukończenia przez Centrum Leksykografii Instytutu Języka Litewskiego Słowniku Ogólnego Języka Litewskiego. ŹRÓDŁA lKŽ – Słownik języka litewskiego I–XX. skr./m. red. J. Balčikonis, J. Kruopas, K. Ulvydas, V. Vitkauskas. Wilno, 1941–2002. lKŽe – Słownik języka litewskiego (t. I–XX, 1941–2002): wydanie elektroniczne. kolegium redakcyjne: G. Naktinienė (red. naczelna), J. Paulauskas, R. Petrokienė, V. Vitkauskas, J. Zabarskaitė. Wilno: Instytut Języka Litewskiego, 2005. [atnaujinlKŽ2e – Słownik języka litewskiego (t. I–XX, 1941–2002): drugie wydanie ta versija, 2008.] Prieiga per internetą: <www.lkz.lt>. elektroniczne. kolegium redakcyjne: G. Naktinienė (red. naczelna), †J. Paulauskas, r. Petrokienė, Z. Šimėnaitė, †V. Vitkauskas, J. Zabarskaitė. Wilno: Instytut Języka Litewskiego. [w przygotowaniu.] 100 Kultura Języka | 85 lItEratūra KP4: Porady językowe 4: Leksyka: używanie zapożyczeń (wyrazy obce, wyrazy międzynarodowe). autorka i redaktorka D. Mikulėnienė. Wilno: Instytut Wydawniczy Nauki i Encyklopedii, 2005. Naktinienė G. 2005: Poprawki do „słownika języka litewskiego” w wersji elektronicznej. – Kalbos kultūra 78, 191–204. Naktinienė G. 2006: Nowe życie „słownika języka litewskiego”. – Gimtoji kalba 7, 11–15. Naktinienė G. 2009: „Słownik języka litewskiego” w XXI wieku. – Od Konstantinasa Sirvydasa do wielkiego słownika. Tezy referatów międzynarodowej konferencji naukowej. Wilno, 19–20 listopada 2009 r., 32–34. Naktinienė G. 2012: Leksyka słowników Konstantinasa Sirvydasa w wielkim „Słowniku języka litewskiego“. – międzynarodowa konferencja naukowa „Konstantinas Sirvydas – pionier litewskiej leksykografii“. Tezy referatów. Wilno, 10–11 maja 2012 r., 14. Dostęp przez internet: <http://www.lki.lt/ LKI_LT/images/Naujienos/20120503%20K%20Sirvydo%20konf%20tezes.pdf> (dostęp: grudzień 2012 r.). Palionis J. 2004: Selektywny słownik pism litewskich XVI–XVII w., Wilno: Instytut Wydawniczy Nauki i Encyklopedii. Simpson J. 2009: dzisiejsza historia Oxford English Dictionary. – Od Konstantinasa Sirvydasa do wielkiego słownika. tezy referatów międzynarodowej konferencji naukowej. Wilno, 19–20 listopada 2009 r., 46. Šepetytė R. 2009: Taislius augyminis Jurgisa Ambrożego Pabrėży – akcentowane źródło Słownika języka litewskiego. – Od Konstantinasa Sirvydasa do wielkiego słownika. Tezy referatów międzynarodowej konferencji naukowej. Wilno, 19–20 listopada 2009 r., 50. Šimėnaitė Z. 2010: związki leksykografii litewskiej i polskiej [Związki leksykografii polskiej i litewskiej.] – Językowe i kulturowe dziedzictwo Wielkiego Księstwa Litewskiego. bydgoszcz: Wydawnictwo uniwersytetu Kazimierza Wielkiego, 158–166. Urbas D. 1996: Słownik pism Martynasa Mažvydasa, Wilno: Wydawnictwo Nauki i Encyklopedii. Vitkauskas V. 2006: Poprawki do „Słownika języka litewskiego”, Wilno: Instytut Języka Litewskiego. Vitkauskas V. 2010: Dodatkowe poprawki do „Słownika języka litewskiego”. – Leksykografia i leksykologia 2. Wilno: Instytut Języka Litewskiego, 114–122. Zabarskaitė J., Naktinienė G., Šepetytė-Petrokienė r. 2006: Pierwsze wydanie elektronicznego „Słownika języka litewskiego” (t. I–XX). – Prace