scieee AI-readable full text Open interactive document viewer

Traduccion en verso de las lamentaciones de semana santa, y sus responsórios, del psalmo Miserere, y algunos himnos : con un acto de contricion, tambien en verso

Láriz, Francisco Xavier de

Full text

$ M í<©9 TRADUCCION EN VERSO j DELAS LAMENTACIONES de Semana Santa ,ysus ?*Responsórios ; DEL PSALMO MISERERE, yalgunos Himnos :con un Acto de Contrición, también en verso. . LA CONSAGRA. ALA MAGESTAD DE CHRISTO, Representado en los Pobres de Ti Real Casa, de Misericordia de la Ciudad de San Sebastian, ácuyo beoeñcáa cede" la Obra, SUAUT. D. FRJNC. ÍJriER de Láriz ,Presbítero. EnS. SEBASTIAN: En la Imprenta de D. Lorenzo José Riesgo yMontero. Año de 1786. *Siste pariiní :insóntenque ,tuo pro crimine pássum , Réspice mg. ........t, ES DECIR. Para mortal :pon los ojos En mí, que siendo inocente. Por tus pecados padezco La más dolorosa muerte. *£X LACTAN. FIRM. APUD Y. P. Ludov% Granat, LICENCIA. DEL SEÑOR PROVISOR. NOS EL LICENCIADO D. JOAQUIN Xavier de Uriz ,Canónigo de la Santa. Iglesia Catedral de esta Ciudad, de Pamplona ,Gobernador Oficial Principal de este Obispado ,por el Ilustrisimo Señor Don Estevan Antonio Aguado yRojas, Obispo de á/, del Consejo de S. M. Ufe. Or las presentes :Certificamos y hacémos feé, que haviendose presentado ante Nós un Libro manuscrito ,en que están traducidas ,las nueve Lamentaciones de Semana Santa con sus Responsorios ,a la Lengua Castellana ,puestas en verso por Don Francisco Xaviér de Láriz, Presbítero ,residente en la Ciudad de San Sebastian ,el quai desea darlo ála Prensa; ycometido su Examen al R. P. M. Fr. Diego González ,Prior del Convento de San Agustín de esta Ciudad ,por su Gensúra nos ha constado ,que no contiene cosa contraria anuestra Santa Fé ,y buenas costumbres. Por tanto: por lo que áNós toca ,no hallamos inconveniente ni reparo, en que se imprima ysalga al Público :yen conformidad de lo dispuesto por el Santo Concilio de Trento, Ses. 4. Decret. de editione &usu Sacrorum librorum :mandamos .que en el principio de cada Libro se ponga un egemplár de la Licencia présente. Dáda en Pamplona, áveinte yquatró de Noviembre de mil setecientos ochenta ycinco. Lie. Don Joaquín Xavier Urh. Pon mandado del S. Gob. Ofic. Princ. Don Pedro García:Vicesecretario. IICEN- LICENCIA DEL SEÑOR CORREGIDOR. la Villa de Tolósa ,átrece de Diciembre de mil setecientos ochenta y cinco: El Señor Don Bernardo de Lúque yMuñana, del Consejo de su Magestad, su Oidor honorario en la Real Chancilleria de Valladolid ,Corregidor de esta Provincia de Guipúzcoa ,yJuez Subdelegado de Imprentas ,yLibros en ella: Haviendo visto el recurso hecho por D. Francisco Xavier de Láriz ,Presbytero, de las Parroquiales de la Ciudad de S. Sebastian ,solicitando Licencia para imprimir un Libro manuscrito ,que contiene la Traducción ala Lengua Castellana de las nueve Lamentaciones de la Semana Santa ,con sus Responsorios ,yla Censura antecedente, dada por D. Josef Antonio de Carréra ,Beneficiado de la de Anoeta, coalas de más que compreen- de este recurso :Dijo ,que debía de conceder ,yconcedió adicho Don Francisco Xaviér de L-áriz, la Ucencia que solicita para la impresión de dicha Obra por el exemplár exhivido 2nte S. S. en papel fino ;yegecutádo ,entregue uno en la Oficina del principal Escribano mas antiguo de este Corregimiento ,yArchivero de él: Ypor este su Auto ,asi lo proveyó, mandó, yfirmó. Antemi : Ignacio de Mandioh, Jjúqiiee i ( PROLOGO. lactosa Lector. Siendo las Lamentaciones de Jeremías ,la -parte mas principal de la atrita que te presento ,yla más patrieticade la Divina Escritura ,me ha parecido'del caso ,el hacerte algunas advertencias que puedan ayudarte asu mejor inteligencia ,ytu mayor aprovechamiento espiritual. Fue Jeremías figura de Jesu-Christoz yá ,en haber llorado la destrucción de derusaüm cuya ultima destrucción Usró también la Magostad de Christo ,al mismo tiempo que la anunciaba :ya yen haber sido buscado para la muerte ,porque predicaba la verdad-, yyá-, en la humildad y paciencia con que toleró las persecuciones^ como lo dan aentendér aquellas palabras9 que convenían aun mis que a él -, daquel mismo Señor áquien figuraba en sus traba? jos :Ego quasi Agnus qui jaoxtatur ad viciimam :esto es :yo Señor ,me entrego ala muerte como manso Cordero,que és conducido para ser sacrificado. Llora pues Jeremías ,la destrucción, de Serusalém y¿el Templo ,la cautividad del Pueblo, ydel Rey Sedecías :todo ello ejecutado por Nabucodonosor ,ylos Caldeos :y aunque, habla aveces de Serusalém ,bajo la Metáfora de Hija de Sien :yotras, de Hija de Serusalém :habla siempre de la misma Serusalém ,aquien llama Hija de Sión,ya por que miraba dSion con más respeto ,por hallarse en ella el Templo Santo :ya también ,por que estando Serusalém situada en el valle ,la dominaba el monte yfortaleza de Sion ,al mismo tiempo que como Madre la protegía', yquando la llama Hija de Serusalem ,denota la estimación que hacía de aquella Ciudad: pues era familiar dios Hebreos el llamar con el nombre de Hijas ,h las hermosas Ciudades. Uno de los fines que tubo el Santo Profeta .en sus Trenos oLamentaciones ,ful el celebrar ,en cierto modo ,las exequiasd¿ aque* 'aquella insigne Ciudad yTemplo entera - mente desolólos-, ymitigar algún tanto su dolor yel désus Conciudadanos :pero al mismo tiempo que se lamenta ,exprime en. su Persona ,los sentimientos que tubo la Magostad de Christo en su dolorosa Pasión, yla acerbidad de sus Tormentos: de tal suerte ycon tanta exactitudf, que párete nos le hace ver crucificado ,hablándonos desde la Cruz ,ylamentándose de sus penas. -Y ala verdad: ¿quién puedepreguntarnos con tanta razón como la Wagestad de Christo ,si hay dolor como su dolor ?Esto 'es :-ni dolor que encierre tantos dolores :ñi dolor que proceda de amor tan grande ,tan. fino fy. tan desinteresado. Por eso la Santa Iglesia ha.escogido estas Lamentaciones para la Semana 1Santa, ylas canta con tono lastimero ,para representarnos asu Divino Esposo -nuestro Redentor Sesus en su sangrienta Pasión, ymovfinos de esta suerte,auna compasión la más tierna., aun grande dolor de -nuestros pecadffs iyauna verdadera confesión ypenken* Bda. LECTIO PRIMA. INCIP1TLAMENTATIO Jeremía Trophétcz. ALEPH. ¡Quémodo sédet sola. Chitas plena, pópulo', facía est quasi vídua domina Géntium: Princeps provinciárum facía est sub tributo ! Pag. 17 TRADUCCION VE LAS NVEVE LAMENTACIONES de Semana Santa ,j/ Respomorlos . LAMENTACION PRIMEKA del primer dia. COMIENZA LA LAMENTACION de Jeremías Profeta. ¡Como yace tan sola yabatida Aquélla gran Ciudad tan populosa, Vqual viuda llorosa yafligida. La que era dominante ypoderosa ! iPrincesa de Provincias ,tan lucida, ySeñora de Gentes ,magestuosa. Cómo sufre el tributo que la grava, yse vé reducida avil esclava í Las BETH. t§ Florans ploravit in nocís ,¿7 lachrlms, ejus in maxíllu ejus :non est qui consohtur eam ex ómnibus charis ejus :-cmnes arríici ejus sprevérunt eam ,&facii sunt el invnici. GHIMEL. Migravit Sudas propter afficticnem & .multitudinem servitútis :habitavit ínter Gentes ,nec invenit réquiem. Omnes persecutores ejus apjprchendtrimt eam ínter , angustias. DALETE Via Sión lugent ,eb quod non sint qui viniant ad solemrátatem. Om- *9 Las noches que otras veces la sirvieron De alivio ,por el sueño reposado. Por sus tristes megillas curso dieron Al llanto por el dia represádo: Aun de todos los que antes la quisieron , No hay quien la dé consuelo en tál estado: La desprécian sus íntimos amigos. Declarándose ya por enemigos. Gran parte de Juda se há transferido. Huyendo de la horrible servidumbre, Yentre barbaras Gentes se há metido, Donde siente no menos pesadumbre. Sus enemigos que han prevalecido, Yde afligirla han hecho ya costumbre. Aun allí la persiguen aporfía, Yella gime de angustia ,noche ydia. De Sión los caminos tan trillados Afuerza de pasar inmensa Gente, Hoy se miran del todo despobládos, Ylloran sin cesar ,amargamente; Pues los Ritos antiguos ysagrados. Dejaron de observarse enteramente; Ycomo ya no hay más solemnidades. Reducidos están ásoledades. Sue eo Omites porta ejus destrueca ,Sacerdotes ejü¡ gementes ,Vírgines e'jus squálida ,¿? ipsa opprísm amaritúdine. HE. Facíi sunt hostes ejus irt eáplte :inioñci ejus locupletáti sunt :Dominus locutus est super eam,propter multitúdinem iniquitátum ejus: párvuli ejus ducti sunt in captivitátem ante fdcum tribuíantis. üiríisálem ,5erúsalim »converteriai Dorainum Deutn iuum. 2í. Sus puertas se hallan todas destruidas. Las que fueron por Dios, con honra tanta. De Israel álas tiendas ,preferidas, Yel Sacerdote gime yse quebranta. De sus Doncéllas ,antes tan lucidas. Admira el desaséo ,yaun espanta; Pues que no se ve en ellas sino horrura, Yse anega Sión en amargura. De enemigos crueles declarados. Que de -sus bienes se han enriquecido, Dominada se ve, por sus pecados. Como Dios lo tenía prevenido. Hasta los Niños tiernos delicados, Adura, esclavitud también han ido. Quebrantando los ayres con lamentos, Al caminar cansados yviolentos. Jerusalén, Jerusalén, emprende (Por más que has sido ingrata yDe’icida ) El volverte átu Dios ,pues que pretende. Aunque muerte le has dado ,darte vida. £ES« q?. In mente Olivetiforávit ai Patrem: Pattr si fieri potest tránscat ame calh istei* Spiritas quidempromptus est,caro aiLtem infirma. f~. Vigilóte ,¿7*orate ,ut non intrétis in tentatiónem. LECHO II. VAU. Et egresus utafilia Sión omnis decor ejus: facti sunt Príncipes ejus velut Arietes non invenientes Pascua ,¿7*abierunt absque fertitúdine ante fácicm subsiquéntis. RESPONSOPIO. En el monte Olívete oraba al Padre, Con sudores de sangre ,yangustiado : Si es posible le dice ,haced os quadre. Que este Cáliz me sea trasladado. Exorta ásus Discípulos ,clemente, ;/s En fuerza de su amor ysu cuydado : Velad yorad ,les dice ,atentamente, Que es mucha tentación la que os aguardas Yaunque se hálle el espíritu valiente. La carne ,que es enferma ,le acobarda. LAMENTACION SEGUNDA del primer día. ^^Uedó Jerusalém sin hermosura; Pues sus Principes yá ,como Carneros Que no gozan de pasto, ni de hartura, ABabilonia fueron prisionéros. Aumentaban su triste desventura, Los modos desatentos ygroséros Con que eran por violencia conducidos, forzados ádar pasos doloridos. Hoy ZAIN. ¿Recordata est Serúsalem dierum ,affiictionis sua,¿7pravdficaticnis ómnium destderabílium súórum ,habúerat adiebus anúquis ,¿zí/n cáderet popidus ejus in. manu hostíli ,¿?* non. esset auxilidtor : vidírunt eam hostes ,¿/ derisérunt sdblata ejus, HETH. Peccdtum peccdvit Serúsalem ,propterca instábilis facía est :omnes qui glorijicábant eam ,sprev'&runt Mam ,guia vidírunt ignomíniam ejus :ipsa autem gémens conversa est retrórsum. TETE Sordes ejus in pédibus ejus ,7?zc recordata est finís sui :deposita est vehementer, X07Zhabens consolatorem :vide Dómine affiictiónem meam ,quóniam erécíus est inimicus. ' ( J'crúsalem iSerújalem.qéfc. zzc- Hoyse acuerda muybien de aquellos dias En que fue reducida atal estado : Del Reyno ,Sacerdocio ,yProfecías, De que por tanto tiempo ha disfrutado. Hasta que en manos dio las más impías, Sin que tubiera anadie de su lado; Yal verla se le ríen las Naciones, Despreciando sus Cultos yFunciones. Pecó Jerusalén pecado enorme : Su malicia fue mucha ymuy constante: Así se halla en sí misma tan disfórme. Que si no vive esclava ,vive errante. Aun los que antes ,con animo conforme la exaltaban al verla tan brillante: Ea desprecian ;yal paso que suspira. Se llena de rubor ,yse retira. Inmunda yasquerosa se ha quedado, Enes que llegó apecar con tanto exceso Que, siquiera, no ha' puesto algún cuydado,' Ea que su mal no hiciera tal progréso. Su enemigo se ve muy exaltado, Eella muy abatida con el peso ; 1Considerad ,Señor, lo que me duele, ique no hay sino Tos, quien la consuele. C-,Jcru» 3S He 'pecedta nostra portavit,ifpro nobh doht: ipse autem vuínerátus est propter iniquitdtes nostras *Cujüs livoresanáti sumís. jr. languores nostros ipse tulit ,do< lores nostros ipse portavit. LECT10 L HE TH. Cogitñvit Dóminus dissipdre mururn fiti& Sion :teténdit funículum suum ,tw» avertit manum suarn aperditione :hstkqm antemurale ,é? murus pdriter di ssipdtus est. 33 Nuestros pecados, tal lo han reducido. Pues con ellos, el mismo se ha cargado: El está por nosotros dolorido, Ypor nuestras maldades muy llagado: Sobre sí nuestros males ha tomado, Ylas penas por ellos merecidas: De sus venas el balsamo ha sacado. Para curar con él-, nuestras heridas. LAMENTACION PRIMERA ¿el segundo día. ^pEnsóDios derribarlos dobles muros De la ingrata Ciudad, ycon efeéto, Eor caminos ocultos yseguros Verificóse todo sin defecto. Su justa indignación con golpes duros, delegó áponér por obra su proyecto; I*ues de su mano ayráda al toque horrendo. Cayeron las murallas con estruendo. ti Su* 34 TETH. Defixa mnt in térra porta ejus :perdí* dit ,contrívit recles ejus :regem ejus príncipes ejus in Géntibus :non est lex ,éf prophéta ejus non invenérunt msiónem aVómino. JOD. Sedérunt in térra ,conticuérunt senes filia Sion :conspersérunt ciñere cápita sua¡ accíncti sunt cilíciis :abjecérunt in ter« ram cápita sua vírgihes ¿hrúsalem. CAPE Defecerunt pra lácrymis cculi rnei ,conturbúta sunt viscera mea :effüsum est in térra jécur meum super contritione fik& pópuli mei ,cúm deficeret párvulas & laclens iji plaúis óppidu 22 aJcrk* Sus puertas en la tierra seclaváron, Ytambién los cerrojos perecieron: Sus Príncipes yRey se trasladaron AGentes que cautivos los hicieron. No observaba la Ley ,ni ya lograron Sus Profetas que tanto florecieron. Que el Señor les hablara en sus visiones; Yasí ,solo anunciaban ilusiones. Sus Ancianos ,sentados en el suelo, Abatidos de estragos tan fatales. Se anegan en dolor ydesconsuelo, Yenmudecen al verse en tantos males. Sin rastro ya de alivio ni consuelo. Entre cenizas yásperos ramales, Quando agoviadas lloran las Doncellas, Juntan sus tristes ayes ,con los de ellas. Mis ojos se gastaron con el llanto, Ytanto mis entrañas padecieron. Que hasta la hiel en fuerza del quebranto. Mezclada con las lagrimas vertieron: Rúes como el hambre ysed crecieron tanto. Los niños en las calles perecieron, Sin haber mas arbitrio que el mirarlos, Ydejarlos morir, para llorarlos. 36, ' 3misalm ,Serúsakm ,&'c. Omner amíci mei dereliquérunt me ,d1 pravaluérunt insidiantes miki •: trádidit me,quem diligibam. :*Et terribílibm óculis plaga crudéli percutientes ,aceto potábant me. y\Inter iníquos pro'jecérunt me ,non pepercérunt ánima mea. LECTIO II. LAMED. Matribus siits dixerunt: Ubi est tríticm vinum ?cüm áejicerent quasi vulneráti in pintéis civitdtis :cuín exhalérent ánimas suas in sinu matrum -suarum. ~MEA!. Jerusalén ,Jerusalén ,Scc. RESPONSORIO. Ya mis amigos todos me han dejado Los enemigos han prevalecido: Yaquél aquien mi amor ha regalado. Aquel mismo me ha préso yha vendido. Aja hiel yvinagre que me daban. Anadian sus ojos amargura; Pues con ceno terrible me miraban. Sin rastro de piedad ni de ternura; Ycomo eilos por malo me contaban. Condenáronme ámuerte la mas dura. LAMENTACION SEGUNDA del segundo día. Ansiosos ásus Madres preguntaban. Que se hicieron el pan yla bebida? sdOs Niños que de pan se alimentaban, Al llegar al extremo de la vida. En sus Madres no hallaban mas cabida, Que el espirar pendientes de sus pechos. Eos que por ser muy tiernos aun mamaban. Entre llantos ,yabrazos muy estrechos. ¡Don- 3*MEM. Cui cmparabo tefi vel cui assímilabo U, filia Jerasalan ?cui cxaquabo te , consolabor te ,virgo filia Sion ?magna est enim vzlut mare. contrítio tua\ qiús medcbitur tui } NUN. Prophétas tui vidermt tibí falsa ¿Estulta ,neo aperiébant iniquitátem tuam , ut te ad pceniténtiam provocarent :vidérunt autem tibí assumptiónes falsa, €? ejecliónes. SAMECH. Tlmsérunt super te mdnibus omnes transeúntes per viam :sibilavérunt ,¿7 moverunt caput suum super filiam Jerusalem :Haccine est urbs ,dicentes ,perfilti decoris *gáudium universa terr a ? Jera- •Donde podré yo hallarte un semejante. En lo que tú Jemsalén padeces; Pues que átodos los pasas adelánte, Yque áninguno en esto te pareces? Quisiera darte alivio muy constante, Al ver el grande mal de que adoleces; Pero solo te encuentro semejanza. En el mar cuyo fondo no se alcanza. Tus Profetas ya no eran los que fueron. Pues no te predicaban con voz clara. Ni ápenitencia alguna te movieron. Echándote tus culpas ála cara. Libertad yvictorias predijeron Con suerte tan fatál, tan triste yrara, Que quando ellos ventajas te anunciaban. Era todo al reves de lo que hablaban. Los que ácierta distancia caminaban. Así que tus ruinas descubrían, Silvando ypalmoteándo te miraban. Movían las cabezas ydecían: ;Es ésta la Ciudad que así exaltaban, Quantos hablaban de ella óla veían. La que era respetada en paz yen guerra, Yera el honor ygozó de la tierra?' 4° ¿fcrüsahm ,Jerúsalem }efc. sp. Velum templi scissum est ,*li£ om* nis térra trímuit :látro de cruce cíamábat ,izcm :Memento mei Domine ,vencris in regnum tuum. *f. Petra scissa sunt ,¿7 monumenu aperta sunt ,multa córpora sanctí rum qui dormíerant ,surrexlrunt . LECTIO III. ALEPE Wr paupertdtm meam9 itt 4* Jerusalén ,Jerusalén ,8cc. RESPONSORIO. El velo misterioso que colgado En el Templo, duró largas edades, Al espirar Jesuá quedó rasgado Desde lo alto álo bajo, en dos mitades. La tierra con estraño parasismo. Explicó su dolor en sus temblores: Clamaba de la Cruz el Ladrón mismo, Compungido ydiciendo en sus clamores: Señor, allá en el Reyno de tu gloria. De aqueste pecador, haced memoria. Las piedras con estruendo se partían: Los sepulcros, abriéndose, volvieron Muchos cuerpos de Santos que dormían. Pues, que murió la muerte, conocieron. LAMENTACION TERCERA, dtl segundo día. Osoy aquel Profeta desgraciado, Que ha venido ásufrir en su Persona, Do que estaba por otros anunciado, Xcon horror mi pluma lo pregona. 1De TETH. JBonus est Dbminus sperántibns in eum % ánima, quarenti illum. TETH. Bonum est prastolári cnm silentio salud. re JDei. TETH. Bonum est viro ,cúm portaveñt jugum ab adolescentia sua. JOD. Sedebit solitarias ,if tacebit :quia k vdbit super se, JOD. f, Vonet in pídvere, os suum ,si forte si spes, JOD. « Dabit percuúenti se maxíllatn ,saturan tur oppróbriis. ¿Jerúsahm ,Jerúsahm V IOque bueno yque fie! es Dios a! a’ma Que lo busca, ydel todo en él confia! Pues que al fin la regala en dulce calma. Con afeétos piadosos yalegría. Por eso es provechosa ygrande ciencia. Esperar al Señor en la tardanza; Que si el Alma lo aguarda con paciencia, Nunca queda burlada su esperanza. (bre Mucho importa al varon,que se acostumDesde niño ,águardar los Mandamientos; Que en lugar de que sienta pesadumbre, Se conforta con santos pensamientos. Bien lejos de oprimirse con el yugo, Sentaráse pacifico ycallado. Adorando al Señor, áquien le plugo Hacer que el yugo se haya aligerado. Coserá contra el suelo sus dos labios. Avivando su fé, ysu confianza: Brestará su mexilla álos agravios, Yhartaráse de oprobrios, sin venganza* Jerusalén ,Jerusaién ,Scc. FRES- 3$¿r. Sicut ovis ai occisionem duchis est, &dum malí tractaretur ,non api. ruít os siium :tráditus ¿st ai mortem *Vi vivificdrtt pópulum suum. Trddidit in mortem ánimam suam , ínter scelerátos reputdtus est. LECTIO II. ALEPH. Quémodc obscurdtum est aurum ,mutdtuuii color optimus ,dispersi sunt lapides sanetuárij in cápite ómnium plattdrum £ BETH. Fílü Sien ínclyti ,iP amicti auto primo'- quómodo reputáti sunt in vasa testen opus mánuiimfiguli iGHI- RESPONSORIO. Como oveja llevada al matadero, Ala muerte de Cruz lo han conducido; Ytratado qual falso yembustero. De su boca, palabra no ha salido. Entregóse ala muerte sin disculpa , Por dar vida ásu pueblo sumergido En tinieblas ymuerte de laculpa ; Yha sido él, por pecador tenido. LAMENTACION SEGUIDA, del tercer día. \Como se ha puesto negro el oro fino Perdiendo aquel color tan elevado, ¥se ven por el suelo ysin destino Pas piedras de Santuario tan sagrado? Eos hijos de Sión, que con esméro Se mostraban lucidos ybrillantes. Se reputan por obras de alfarero-, ^al mas ínfimo barro semejantes. <u .Aun S'GHIMEL. Sed i? lánua nudavérunt mammam lactavb runt cátulos saos: filia pópuli mei crudelis ,quasi strúthk in deserto. DALETH. Adkasit lingua lacíéntis ad palatum ejus in siti :párvuli petiérunt panem non eral qui frángeret eis. HE. Qui vescebántur voluptuase ,interiérunt in viis : qui nutriebdntur in cróceis ,amphxáú sunt stércora. VAU. Et major effecta est iníquitas filia pópuli má peccáto Sodomarum , I** Aun las lámias, dragones tan sangrientos Que ,hasta de humana carne se alimentan, Asus crías ,con tiernos sentimientos. Descubriéndose el pecho ,las sustentan. Jerusalén ,por tantos ytan fixos Trabajos que ha sufrido, es hecho cierto. Que ha sido tan criiél para sus hijos. Como es el avestruz en el desierto. Pegóse al paladar ,de sed ,la lengua Del niño que álos pechos acudía: Pan pedían los otros $mas, ómengua? Pues pan que poder darles ya no habla, Los que tenían mesa regalada, {Por juicios elevados ydivinos ) Con suerte bien funesta ybien trocada. Se vieron espirar por los caminos. Los que estaban criados desde niños Entre purpuras ,sedas, ybrocados Olvidada la pompa ylos aliños. Se vieron de el estiércol mancillados. Mas mal, Jerusalén ha cometido, Qnc la ciudad nefanda de Sodómaj Eor eso mas castigo ha merecido, 1es mayor la venganza que se toma. Fué qu¿t sv.lvir$aest in momíntQ ,&non ceperunt irí ea manus. Scrúsalem ,Serúsalem ,&c. 3erüsalan surge ,&ézae fe vésñhm jucunditdtis :indúere ciñere &cilicio, *^fe occisus est Salvator Israel, “fr. Deduc quasi torrentera lacrimas per diem &nocían ,&non táceat puvílU éculi tul. n Fué Sodóma ácenizas reducida. Por la mano de Dios, en un momento; Jerusalén, por hombres destruida. Con mayor duración ymas tormento. Jerusalén, Jerusalén, &c. RESPONSORIO. Jerusalén, (que aun el nombrarte herlza | Dexa ya los adornos yel consuelo; \istete de cilicio yde ceniza. Anegada en dolor ydesconsuelo; ?ues quitáste la vida (y horroriza J Atu buen Salvador, al Rey del cielo, ^iora ya sin cesar, como torrente. Con lagrimas que corran por el suelo9 Da muerte del mas santo éinocente. Da muerte que merece el mayor duelo. &Á ZiECTIO HL Recordare Dómine quid acc'iderit nolis : intuiré ,&réspice oppróbrium nostrum. líeréditas nostra versa est ad alienas ;domus nostra ad extráñeos. Pupílli facti sumus afosque patrt^ matrts nostra quasi vídua. r /íquam nostram pecunia Mhirnus: li§nA nostra prétio compardvlmus. •- •> '* *• Cervicibus nostru minábdtnur ;lassis non dabdtur réquies . LAMENTACION TERCERA. del tercer dia, Fip JíL Ened ábien,Señor,el que os suplique* Miréis ávuestro pueblo, compasivo, Yvuestra mano áremediar se aplique. El oprobrio ydolor mas excesivo. La herencia ,que de vos hemos logrado En la' tierra felk yprometida,:' Con nuestras mismas casas ha pasado Aser de los extraños poseída. Desvalidos yhuérfanos estamos. Cautivados qmuertos,, nuestros, padres; Aen medio de mil-males lo libramos. Así como las viudas nuestras madres. Hasta el agua, Señor ,yhasta la leña, Cbsas nuestras, precisas ála vida, eunas manos, tan duras como peña, Sin comprarlas, no hallaban la" salida. La cabeza en los hombros peligraba, endiente del antojo de un tirano, pUe alivio al fatigado nunca daba, tenia el castigo siempre ámano, ‘-•-i' GA Asperges me ¿fe. .r: Rociarásme ,Señor, con el hisopo Empapado en la sangre de tus venas;, Yquedaré mas blanco que aun el copo Deja nieve, por fruto de tus penas. Auiítiú meo ¿fe. Daras gozo ycontento ámis oídos, Con decir que perdonas mis pecados; Ymis huesos ,ya casi consumidos. Del todo quedarán regocijados. „Avertefáctern tuam ¿fe. Tu rostroaparta ya de mis delitos, Yborra por entero mis maldades; Que el corazón ,perdón te pide ágritos, Eimplora arrepentido, tus piedades.- Car mundum crea ¿fe. . Cria en mí un corazón del todo puro Ymi interior renueva con tu gracia. Por que camine átí ,. recto yseguro, Sin que vuelva áincurrir en tu desgracia. 6> Neprojíelas me ifc. No me arrojes ya mas de ese tu rostro, ni me quites tu espíritu divino; Por que luego seria nuevo monstro. Pe la maldad yvicio ,en el camino. Redde mihi latitiam ¿fe. Vuélveme la alegría que dimána. De la esperanza de jamas perderte, Yconfirma en tu gracia soberana. Con espíritu grande ,dulce ,yfuerte. Docíbo iníquos ifc. De esta suerte, en tu amorperseverando. Ensenaré álos impíos tus caminos; Convértiránse átí ellos ,pregonando Tus juicios siempre justos ydivinos* ; Libera me ¿?c. Díbramé de pasiones, óDios mío l Dios de mi salud, como lo espero; Que librándome de ellas, yo confio Publicar tus piedades ,con esmero. H Dómine labia mea efe. Emplearáse mi boca en alabarte. Si tu abrieres. Señor, mis toscos labios Ylos loores que yo pudiere darte Serán .de mis pecados, desagravios. Quoniam si voluisses Gfc. Aquerer sacrificios, yo te diera. Délos mas religiosos, ylegales; Pero sé que aplacarte no pudiera Holocausto ni ofrenda de animales. Sacrijlcium Deo Gfr. Sacrificio es átí muy agrdable. El corazón contrito yhumillado; Pues aunque sin él, fueras implacable Gon él, te vuelves dulce, de indignado, Benignefac ifc. Por Sión áquien miras tan piadoso, En Jerusaién, haz que se edifique El cerco de murallas portentoso. Que la sirva de adorno yfortifique. 67 Tune acceptalis i?c. Ofrendas yholocaustos aceptables Entonces sí recibirás con gusto; Pues hará que te sean agradables. De tu Hijo el sacrificio ,santo yjusto,, TRADUCCION DEL SAGRADO HYMIS0 BVenilla Regis.. Rilla triunfante la Cruz en que sufriendo la muerte, la vida mas dulce yfuerte, nos dió vida ,ynos dió luz, Qua vulnérala. Herido pues su costado con lanza cruel ydura, para lavar nuestra horrura;' agua con sangre ha manado. i/s Ttu — * 68 Impleta sunt ¿fe. Salió por fin con su empéño como dijo al Yniverso, David en sagrado verso, yes ,que reynó desde un leño. Arbor decora ¿fe. Arbol dichoso en extremo ! pues fue digno de abrazarle, yaun con su sangre bañarle. El Rey de reyes ,supremo. Beata cujus ¿fe . Balanza sus brazos fueron, del cuerpo sagrado ytierno, con qué vencido el infierno, las almas se redimieron. 0Crux ,¿fe. Salve Cruz esclarecida, vínica esperanza nuestra: - tu favor al justo muestra, yal reo, da nueva vida. Te .Te fons efe. Fuente vital, sacra Terna, todo espíritu os dé gloria; yalos que disteis victoria por la Cruz, dad vida eterna.Amén TRADUCCION DEL SAGRADO HYMNO Seabat Mater ¿7c. ¿JC^Staba junto ála cruz de Christo que es nuestra luz, su Madre, con gran dolor. Cujus animam ¿7c. De quien el. alma llorosa, compasiva ydolorosa, -• el cuchillo traspasó. -* -i*V~I-í--;/. ,"JZ7— . 0quam tristis ¿7c. ¡Oquan triste y.aftrgida fue esta. Madre dolorida, la Madre del misino Dios ! Qvlc& mcerehat ifc. No solo se condolía, unas también se estremecía, al verlo en tal aflicción. Quis est homo 4fc. ..... ^Quien habrá que no llorase, si áesta Madre contemplase en tormento tan atroz } Quis non posset ifc. ¿Quien no se compadeciera si al Hijo yla Madre viera padecer con tal rigor ? Pro peccatls é?cr Por pecados de su gente, lo ve rasgado cruelmente áazotes qual malhechor. Vtiit suum ifc. Ve morir al hijo amado sin amparo ydesolado, yexpirar con gran clamor. Eja Mam ¿fe. Madre* pues, fuente de amor, haz que yo sienta el dolor, para contigo llorar. Fac ut ardeat ¿?c. Enciende mi duro pecho, de Christo en amor estrecho, para poderle agradar. Sancha Mater éfc. Que penétren, Madre, os pido, de ese tu Hijo tan querido las llagas, mi corazón. Tul natl éfc. He lo que él ha tolerado por mí, tan enamorado, dame también mi porción, Fac me veri Haz que contigo de veras llore penas tan severas, el tiempo que viva yo, ' ¿UXa MJuxtd crucem &'c> Contigo en el llanto unido, quiero vivir dolorido, ¡unto ála Cruz de Jesús» Virgo Vírginum Yirgen Madre esclarecida, no esteis contra mí, sentida, que quiero llorar con vos. Fac ut portem &C. Fixa de tu Hijo ,en mi mente, la pasión ,muy altamente, ydame parte en su Cruz. Fac me plagis ifc. Haz que se embriague mi alma con su sangre, en dulce calma, yque me hiera su amor. Inflamatus 8cc. En este amor ,encendido, de tí séa defendido en el juicio del Señor. n Vac mí cma ¿fe. Haz que su cruz ysu muerte me defiendan yhagan fuerte, yme valga su Pasión. Quando Corpus éfc. Haz que mi alma en su partida consiga la eterna vida en la gloriosa Sión. Amén. TRADUCCION DEL SAGRADO HYMNO lingua ¿fe. Fangí Ublíca lengua mía en tono recio, £l misterio del Cuerpo mas sagrado, YSangre ,que del mundo en caro precio» El fruto de aquel vientre inmaculado, El Rey de reyes ,con tan grande aprecio ^arnor del hombre ingrato, ha derramado- Aquella luz por la qual el Alma conoce el bien, yllega ásentir también el remorso ,si obra mal* Tú hiciste el mayor empeño buscarme yredimirme, yte mantubiste firme hasta morir en un leño. ^Es esto favor pequeño 6que nada mereciese, para que así te ofendiese átí ,Soberano Dueño? Pues este es mi gran dolor: -haber contra vos pecado, siendo yo tan obligado áteneros todo amor. No puede sufrir mi pecho su mismo mal ,pues conoce, ahora que bien reconoce, quan grande es mal que ha hecho. Que es esto mi Dios! que ha sido! ádonde me hallaba yo! óque fuerza me obligó, para haberos ofendido! B*. Libertad no me faltaba para dexar de pecar; ysin embargo aceptar quise lo que os ultrajaba. Cada pecado os mataba, áhaber vos sido mortal, vaun habiéndoos hecho tal, mi pasión no os perdonaba. Pues que quisiste sufrir la muerte por causa mia, quanto en mí estaba yo hacía, que volvieses ámorir. Adonde mi seso estubo ! pues ,sin haberlo perdido, quise haberos ofendido, ymi alma no se contúbo! ¡Hora por cierto fatal aquella en que os ofendí, yvuestra amistad perdí por el pecado mortal ! Ya no puedo sosegar: reventar quiere mi pecho, advertido de un mal hecho que no puedo remediar. K Ya no está mas en mi mano, el no haberos ofendido; cstubo ,mas ya es perdido aquel instante inhumano. Morir antes que pecar, ámi amor parece poco: por no haber sido tan loco, mil vidas quisiera, dar. Mas, aunque diera mil vidas ymuchas mas que tubiera, siempre muy constante fuera, que renové tus heridas. Pues que moriste por mi, yque esto yo lo sabia, en cada culpa escogía nueva muerte para ti. Aqueste es pues mi pesar, que pudiendo no ofenderte, no me porté de esta suerte, sino que quise pecar. Adorable ysumo bien ! quien se ha podido atrever hasta llegarte áofender, sino yo ?que digo quien! Espero ser perdonado por tu infinita clemencia; mas del dolor la vehemencia es ,el haberte agraviado. Si pudiera suceder, ser condenado ,yamaros; por tal de desagraviaros, aun esto quisiera ser. l'a no sé mas que pensar, ni se ya mas que decir, sino que quiero vivir en un continuo pesar. No quiero vida ninguna, si ha de ser para ofenderte: venga de luego la muerte, yésta sera mi fortuna. Mas, del dolor en la prensa, no me falta la confianza; pues sois un mar de bonanza, yaun mar de bondad inmensa» Por este mismo dolor, Cs agradezco infinito; pues por él qualquier delito, perdonáis al pecador» Asi la fe me lo enseña: yeste mi grande dolor , es de vuestro dulce amor, la mas fina contraseña. Así brilla tu bondad, así tu piedad reluce, quando al pecador reduce ádetestar su maldad. Recibid ,Padre el mas bueno, el mas tierno yamoroso, áquien no tiene reposo sino en vuestro dulce seno» FIN*. Omnia suh correctione Sancla Romance JEcclesicz. INDICE DE LO CONTENIDO EN ESTE LIBRO. TRADUCCION JL#E la Lamentación primera del primer día .Pag. 17. Pe la segunda del mismo dia.,..,. Pag. 23. Pe la tercera del mismo dia Pag. 27. Pe la primera del segundo dia... Pag. 33. Peía segunda del mismo dia..... Pag. ^7. Pe la tercera del mismo dia Pag. 41. Pe la primera del tercer dia....... Pag. 47. Pe la segunda del mismo dia Pag. 51 Pe la tercera del mismo dia Pag. 57. Peí Salmo Miserere, mei Deas.... Pag. 62. Peí Himno Vexilla Regis Pag. 67. Peí Himno Stabat Mater... ....... Pag. 69. Peí Himno Pange lingua Peí Himno Sacris solemniis SENTIMIENTOS de un Cora* zon contrito )