Nurodymai autoriams
Full text
Acta Linguistica Lithuanica 2025, t. 93, s. 1–4 Link do spisu treści / Turinio nuoroda ISSN 2669-218X (online / elektroniczny) Wskazówki dla autorów W międzynarodowym czasopiśmie naukowym „Acta Linguistica Lithuanica“ publikowane są artykuły w językach litewskim, łotewskim, angielskim, niemieckim i francuskim. Po odrębnym uzgodnieniu z redakcją artykuły mogą być publikowane także w innych językach. W czasopiśmie publikowane są artykuły naukowe i dyskusyjne oraz recenzje publikacji językoznawczych. 1. Objętość rękopisu Objętość artykułu – do 40 000 znaków typograficznych, artykułów dyskusyjnych – do 10 000 znaków typograficznych, recenzji – do 20 000. Artykuły o większej objętości są publikowane wyłącznie po uzgodnieniu z redakcją, decyzją kolegium redakcyjnego. 2. Format rękopisu Artykuły należy dostarczać w formie elektronicznej – w formatach „Microsoft Word” i „Adobe PDF” (*.doc, *.docx, *.pdf). Pożądane jest, aby artykuły były napisane w wersji nie niższej niż „MS WinWord 2010”. Tekst należy wprowadzić za pomocą czcionki komputerowej Palemonas, przeznaczonej specjalnie do potrzeb lituanistyki, bałtystyki i indoeuropeistyki, którą można bezpłatnie pobrać, klikając ten link: https://www.vlkk.lt/media/public/file/Palemonas/Palemonas3.2.05.zip. Kolorowe i czarno-białe ilustracje należy dostarczać w osobnym pliku (*.jpg, *.tiff), w rozdzielczości nie mniejszej niż 300 dpi. W artykule należy zaznaczyć miejsce ilustracji. 3. Struktura rękopisu Prosimy przesłać rękopis artykułu w dwóch oddzielnych dokumentach w formacie „MS Word”: 1) dokument zawierający stronę tytułową oraz 2) dokument pozbawiony danych identyfikacyjnych. W dokumencie zawierającym stronę tytułową należy podać tytuł artykułu, nazwisko (nazwiska) autora (autorów), nazwę (nazwy) instytucji, adres (adresy), adres (adresy) poczty elektronicznej, identyfikator ORCID, streszczenie (do 200 słów), nie więcej niż 5 słów kluczowych. Jeżeli artykuł został napisany w języku litewskim, elementy strukturalne artykułu (streszczenie, słowa kluczowe) należy podać w języku litewskim i angielskim. Jeżeli artykuł został napisany w języku angielskim, jego streszczenie i słowa kluczowe należy podać w języku angielskim i litewskim. Jeżeli artykuł został napisany w innym języku, jego streszczenie i słowa kluczowe należy podać w języku głównego tekstu artykułu oraz w języku angielskim. Ponadto należy podać (wymienić) główny kierunek (główne kierunki) badań naukowych autora (autorów), datę złożenia (otrzymania). W celu zachowania anonimowości autorów inne informacje, takie jak podziękowania, finansowanie itp., należy podać wyłącznie na stronie tytułowej, nie umieszczając ich w zanonimizowanym dokumencie. W zanonimizowanym dokumencie muszą się znaleźć: tytuł artykułu lub recenzji, adnotacje, słowa kluczowe, tekst główny, w którym pominięto dane osobowe i odsyłacze, oraz streszczenie. Informacje osobowe zostaną podane w manuskrypcie po recenzji.
2 Jeśli artykuł został przygotowany w języku innym niż język ojczysty autora, autor jest zobowiązany zapewnić, aby przed przekazaniem artykułu do druku jego tekst został zredagowany przez redaktora, dla którego jest to język ojczysty. 4. Literatura cytowana (bibliografia) Odsyłacze do cytowanej literatury podaje się w tekście w nawiasach, w porządku chronologicznym: nazwisko autora, rok publikacji i po dwukropku strona, na przykład: (Ambrazas 2006: 182; Geržotaitė 2019: 175–198; Greule 2021: 11–29). W przypadku słowników, encyklopedii i podobnych publikacji podaje się literowy skrót tytułu, na przykład: LKŽe. LKŽe: Lietuvių kalbos žodynas [Dictionary of the Lithuanian Language] (1–20, 1941– 2002), wersja elektroniczna, kolegium redakcyjne: G. Naktinienė (redaktorka naczelna), J. Paulauskas, R. Petrokienė, V. Vitkauskas, J. Zabarskaitė; programiści: E. Ožeraitis, V. Zinkevičius, Wilno: Instytut Języka Litewskiego, wersja zaktualizowana, 2018. Dostęp online: http://www.lkz.lt. Na końcu artykułu zamieszczono wykaz literatury, na przykład: ALEW 2015: Altlitauisches etymologisches Wörterbuch [Stary litewski słownik etymologiczny] 1–3, pod kierownictwem W. Hocka, przy współpracy E. J. Bukevičiūtė, Ch. Schillera, oprac. von R. Fecht, A. H. Feulner, E. Hill, D. S. Wodko, Hamburg: Baar Verlag. Breidaks Antons 1973: Pribaltijsko-finskie nazvanija rek v Latgalii [Bałtycko-fińskie nazwy rzek w Łatgalii]. – Latvijas PSR Zinātņu Akadēmijas Vēstis 2(307), Ryga: wydawnictwo Łotewskiej Akademii Nauk SRR, 97–102. Codea Krista 2008: Interwenienci i petenci, głównie w imieniu odbiorców lotaryńskich, w dyplomach władców z dynastii Ludolfingów (919–1024) [Interveners and Petitioners Primarily for Lorraine Recipients in the Diplomas of the Liudolfing Rulers (919–1024)]: przedstawienie prozopograficzne, Bonn: Dissertationsdruck. Dostęp: https://bonndoc.ulb.uni-bonn.de/xmlui/handle/20.500.11811/3289. Dimitrova-Todorova Liljana 2001: Oronimijata v Blgarija [Oronimia w Bułgarii]. – Toponimia i oronimia, red. A. Cieślikowa, B. Czopek-Kopciuch, Kraków: Wydawnictwo Naukowe DWN, 299–306. Ernits Enn 1979: Ku identyfikacji substratu w językach bałtycko-fińskich [Ku identyfikacji substratu w językach bałtycko-fińskich]. – Soveckoe finnougrovedenie 15, Tallinn: Akademija Nauk Estonskoj SSR, 129–135. Hengst Karlheinz 2003: Język i prehistoria [Language and Prehistory]. Stuttgart: B. Comrie 2002 [recenzja]. ‒ Informacje onomastyczne 83/84, 164– 166.
3 LÄGLOS III: Leksykon starszych germańskich zapożyczeń w językach fińskich basenu Morza Bałtyckiego [Lexicon of Older Germanic Loanwords in the Baltic Finnic Languages] 3: P‒ Ä, A. D. Kylstra, S. L. Hahmo, T. Hofstra, O. Nikkilä, Amsterdam, New York: Rodopi, 2012. Meyer zu Ermgassen Heinrich, red., 1995: Kodeks Eberharda klasztoru w Fuldzie [The Codex Eberhardi of the Fulda Monastery] 1, Marburg: Elwert. Nübling Damaris, Fahlbusch Fabian, Heuser Rita 2012: Namen. Eine Einführung in die Onomastik (Narr Studienbücher) [Names. An Introduction to Onomastics (Narr Study Books)], Tübingen: Narr Francke Attempto Verlag GmbH + Co. KG. Petit Daniel 2021: The Origin of Old Prussian dūrai. – Acta Linguistica Lithuanica 85, 11–24. DOI: https://doi.org/10.35321/all85-01. Skorupa Pavel 2021: Toponimy powiatu wileńskiego jako znaki tożsamości narodowej i kulturowej, Wilno: Lietuvių kalbos institutas. Smetonienė Anželika 2019: Wzorce integracji morfologicznej słowiańskich rzeczowników zapożyczonych w Katechizmie Petkevičiusa (1598) jako wskaźnik ich pochodzenia i chronologii. – Studia z Filologii Polskiej i Słowiańskiej 54, [1–30]. DOI: https://doi.org/10.11649/sfps.1766. Sperber Rüdiger 1970: Dorzecze Menu. Hydronymia Germaniae [Dorzecze Menu. Hydronymia Germaniae], skrót. von H. Krahe, wyd. przez W. P. Schmid, Wiesbaden: Steiner. Zuban Oksana 2019: Analiza stylometryczna systemu morfemowego idiostylów poetów ukraińskich: podejście oparte na korpusie. – Linhvistyčni studiji 38, 96–104. DOI: https://doi.org/10.31558/1815-3070.2019.38.15. Zamiast odsyłacza internetowego, jeśli to możliwe, lepiej podać DOI (identyfikator obiektu cyfrowego). DOI jest niezmiennym identyfikatorem, który zastępuje link internetowy. W tekście głównym tytuły publikacji zapisuje się kursywą, a tytuły artykułów – w cudzysłowie. Przy pierwszym wspomnieniu autora w artykule podaje się jego imię i nazwisko, a następnie w artykule stosuje się pierwszą literę imienia tego autora wraz z nazwiskiem. W wykazie literatury podaje się nie tylko miejsce, w którym publikacja została wydana, lecz także nazwę wydawnictwa. Strony artykułów podaje się od–do. Przed wykazem literatury może być również zamieszczony wykaz źródeł. Dokładne wskazówki dotyczące opracowania wykazu literatury i źródeł są podane na stronie internetowej czasopism naukowych Instytutu Języka Litewskiego o otwartym dostępie (zob. zasady wydawnicze IJL: Opis zasad sporządzania bibliografii czasopism naukowych – https://lki.lt/wp-content/uploads/2025/01/LKI-Literaturos-ir-saltiniu-tvarkos-aprasas-1.pdf). W wykazie literatury i odsyłaczach bibliograficznych cała cytowana literatura musi być podana alfabetem łacińskim. Opisy bibliograficzne prac opublikowanych cyrylicą zaleca się transliterować z wykorzystaniem międzynarodowego naukowego systemu transliteracji cyrylicy. Na potrzeby transliteracji opracowano zasady transliterowania znaków cyrylickich za pomocą znaków alfabetu
4 łacińskiego, zatwierdzone protokolarną uchwałą VLKK nr PN-8 z dnia 30 czerwca 2022 r. (zob. https://vlkk.lt/vlkk-nutarimai/protokoliniai-nutarimai/kirilisku-rasmenu-transliteravimo-lotyniskos-abeceles-rasmenimis-taisykles). Do tych celów służy również międzynarodowa norma ISO 9:1995 „Informacja i dokumentacja. Transliterowanie znaków cyrylickich znakami łacińskimi. Języki słowiańskie i niesłowiańskie“. W wykazie literatury po tytułach publikacji (artykułów, książek, dokumentów itp.) w języku innym niż angielski podaje się również ich tłumaczenia na język angielski (w nawiasach kwadratowych). 5. Przedstawianie przykładów Omawiane dane językowe podaje się kursywą, na przykład: upelis Didỹsis Pi čiupis, wieś Makùčiai itp. 6. Procedura składania i recenzowania rękopisu Artykuły składane do czasopisma są anonimowo recenzowane przez dwóch recenzentów wyznaczonych przez kolegium redakcyjne. Dlatego w tekście nie może być wymienione nazwisko autora artykułu ani inne wskazówki dotyczące autorstwa. Nazwisko autora artykułu, dane kontaktowe i inne informacje podaje się osobno (zob. rozdział 3). Artykuły przekazuje się kolegium redakcyjnemu za pośrednictwem elektronicznego systemu wydawniczego (zob. http://journals.lki.lt/). Zwracamy Państwa uwagę na to, że niektóre powiadomienia wysyłane przez system czasopisma naukowego LKI „Acta Linguistica Lithuanica” mogą nie zostać rozpoznane i trafić do folderu spamu (ang. SPAM). Prosimy o regularne sprawdzanie tego folderu.
