Consiliorum D. Petri Philippi Cornei in quatuor partes Digestorum volumen tertium

RES n 8 * 1 — h ed CTS T. e 5 da - Sees 3 Low Y t 2 a ? T KD o ee qi hio et D me rna — t, Ex — EK E Cum m m MILII A M P qu qm m un m M um m M T M m a m a a agr ⁵ðii — —öv— — ———— — Pos * — — 97) (7A AN A 1 PASSEN Kt 5 We VE EN Ed 2 8 e AA. (e -- 2 5 E | QW 2 5 lem | 5 - 1 Sx ? TTA NN SS ASSI N27 F r ö W 0 / WW e? CONSILIORVM nei, ín quatuor partes Digeſtorum, Volumen Tertium. * NS ZZ W SAM 7, n 2 , ee , ee 2 ee eee, , kiinnen ,,. 2 2 A A 3 I 4 77 y | PL 77 10 . Dun 2 A e atiis . — 1i s z T LZ LLLI, TTL l — t — 3 ; 3 5 9 NS y V — SM eL 3 E Tu 2 : N a es d 2 i . i EA. C md erg A. : 57 » Muy EE — - "€ 2 7 SN Tm 7 - * vet Q 2 iua, Ti din pias, 7 X "die; N / — * "a 771 — 2 " m G3 * L [| ifii 4f 1 5 AP we LI Y 0 — adi Dc III NS UT) n er : PT E D Eco m S N re VI/T PETI M ( 2 AES lll 8 Ji uu S 7 : 2 s 7 N a Im W Ml TE Rl DIL W ANNAM NM S » — « 5 — d A I SL N . NeLARISSTMI IVRIS VTRIVSQVE DOCTORIS DOMINI PETRI PHILIP. pi Cornei Peruſini Conſiliorum pars Tertia accuratiſſime excuſa, cum ſummarijs omnem materiam q;breuiſſi⸗ me complectentibus nuper adiectis , cura egre gij uiri Domini Flori de Sura Lugdu⸗ nenſis, legum Doctoris: cuius nõ mediocri diligentia hoc opus caſtigatius redditum eft, 0 TN (cio j MAL A Ov il ELA (flf ( U f Ail 1 itf, AINT SS U d p " - ^ TA 77g (Uff fta ww mt amm eee ty 22222 I fen fit 2 RR 2227 (il) ii Il . 4 — em ra E III E AS — XS E 1 SOS NS : 2 m. ANS vat. 7 AR N — qi — Lv 2 SN ^ - rad NS NS 58 - » N a Nam he ^ à S EGI Au W D A NNN W 7| f CE 1 0 7 N CN — , 2 AS AER 5 aL 7 , K. jV LL AULEM: Me m ! ' 117 (G3): A C S uf WW AD 1 — j YN N ( z^ ' : lbi 4 N N E M s DE (OW Ny . X SM : ; 2 2 N S ( Ire t Nes sse 3 Ee vow? r — : , AMAN NS ANNIS e — —— i 1 —ů— S j Nr Em . Nase 5 S L4 - 7 7 W. pM N — ! "e *A* Aen CE j * 7 S ; * . .. T : S N e — MER Toll 46 ä ,, B hem AM uw. ete — xc. — MÀ A Cem £7) 2 ä 77) NS SN AES S 2 Lr 17 bi 2 — ÀÁ à € A : B s Le pꝛiuilege du Roynoſtre ſire. 9e N aulx Pꝛeuoſt de Paris / Ballx de Rouen / Seneſchal de Lyon / Bally Doꝛleans / 73 1 Seneſchal de Tholoſe / et atous nos aultres iuſticiers ct officiers de noſtre Royaul⸗ me pays et ſeigneuries oua leurs Lieutenãs ⁊ chacung deulx fi cõmea luy apartiédra touſiours diuulguer accroiſtre et decoꝛer la ſciẽce et pꝛaticque oce Toys tant en dꝛoyt D As 7 CSS mui AJ L— tificque Socteur Maiſtre : | cteur meſſire Mierre Phelippes Coꝛneus cõtenans pluſiers Cõſeilʒ tant en dꝛoyt xzwil que Canon ct lautre ſes Lectures de meſſire Anthoine de Hutrio ſur les Decretales cõtenans cinq Nolumes qui a efte a leurs graue frais et deſpãs leſquelʒ Liures ilʒ nous ont faict pꝛeſenter nous ſuppliant ct requerát aceſte fin leur donner et octroyer pꝛiuilege permitfion et Licence diceulx Liures impꝛimer ou faire impꝛmer en telles grãdeurs que bon leur ſamblera dedans le tẽps et terme decinq ans cõmenceant au iour de la datte de limpꝛeſſion des oicts Liures fane ce que pẽdant le dict tẽps il ſoyt loyſible et permis a aulcungʒ aultres Libꝛayꝛes et Impꝛimeurs oe no5 Royaulmes pays et ſeigneuries / aultres que iceulx de Gabiano et de la Poꝛteou ceulx qui pource ils cõ mectront de iceulx Ziurce pour impꝛimer ou faire impꝛimer en aulcugne maniere. Scauoir vous faiſons quenous ce que dict eft cõſidere inclinans liberallement a la ſupplication et requeſte des oicts de Gabiano et dela Poꝛte: et ayant regard et cõſideration aulx poynes labeurs frais et delpans qui leur a cóuenu poꝛter et ſoubſtenir a faire coꝛriger ſommer et repertoꝛiſer les dictʒ Liures et auſſy que iamais ne furent impꝛimes en noftre dict Royaulme et que limpꝛefſion diceulx redonde au pꝛouffit et vtilite de la choſe publicque denoſtre dict Royaulme iceulx pour ces cauſes et aultres rayſons acenous mouans auons donne et octroxe donnons et octroyons de grace eſpecial par ces pꝛeſentes cõge licẽce permiſſion et pꝛiuilege de pouoir impꝛimer ou faire impꝛimer par leurs gens faicteurs et cõmis les dicts Liures en telles grandeurs que bon leur ſemblera durant ledict temps et terme de cinq ans cõmen⸗ ceant au dict iour datte de limpꝛeſſion diceulx en vous mandant et oꝛdõnant reſpectiuement par ces dicteʒ pꝛeſentes que denoʒ pꝛeſens don ct octroy licence permiſſion et pꝛiuilege vous ſouffres et laiſſes les dictʒ Zucẽbourg oc Gabiano et Hugues de la Poꝛte iouyꝛet vfer plainement et payſiblemẽt fane panſer leur dõner ou faire dõner aulcung deſtourbier ou empeſchemẽt au cótraire et en oultrene ſouffrir ne parmectre en quelque maniere quece ſoyt que aulcungʒ aultres Libꝛayꝛes ou Impꝛimeurs oc noz dict; Royaulmes pays et ſeigneuries puiſſent impꝛimer ou faire impꝛi mer pendant le dict temps les dictʒ Ziuree cõme dict eſt ſur poyne de cent Marcz dargent anous aapplicquer et cõfiſcations des dictʒ Xiurce efqucls il auront oultre noftre vouloir meſpꝛiscarteleſtnoſtre playſir. Oonnea Aanueʒ le dernier iour oc Hecembꝛe Lan de grace Mil cinq cens trente et de noftre regne le ſeizieſme. Par le Roy a voſtrerelation. Delandes. ¶ Floꝛus de Sura Lugduneus inter Jurium pꝛofeſſoꝛes nouitius / egre⸗ gio viro domino Joanni Gautbereto Off iciali exceſſuũ Metropolitane eccleſie Lugdu.ac eiuſdẽ t. 3.8. militi meritiſſimo:necnõ amãtiſſimis fuis magiſtris Annemũdo Poũceto / et Antonio Perruſeto iudici Sauiniaci Salutem:nõ poftpofíto dño Joanne Bertrando Tholoſano octo». „ Aum quatuoꝛ Conſilioꝛũ noſtripatris. D. Pe⸗ 7 e tri Philippi Coꝛnei opera, recenti incude additis ſummarijs, iamiam cxcudenda eſſent:voſq; adco in buiutmodi arte pꝛofeciſſe viderem, vt medijs(qð aiunt) Athe nis nunc Tholoſereuiuiſcentibus oꝛtos cffc facile exiſtimarem, nequeo cui magisq; vobis dicanda fint amplius dubitare. Quamobꝛem noftrarum bodie vigiliarum Al|exiguos bilari fronte laboꝛes ſuſcipite. S ft tenerc noſtra foꝛſan negligẽtia multo⸗ rum legentium aures lacerabuntur, hoc tamen vnũ vos noſſe velim me nund tale tantũq; onus ſuſcepturum fuiſſe, ni veſtra erga omnes ſingulari fretus benignitate : m 8 ! Sn g N a | l | i | mahnte vos veniam daturos facile perſpexiſſem. Multa igitur (quod ingenue fateoꝛ) nimium parum! boze deſiderabũtur,multa foꝛte ſuperuacanea, multa foꝛſan, que a nonnullis vt tenuia bꝛeui tempoꝛe funt dabuntur, ed qui cunctis placuerit hactenus inuentus eft nemo. At quia omnia per⸗ burgi de Sabiano pilla; perurgente cura meoꝛum famatiſſimoꝛum Hugonis oc 1/5o:ta, ac Jucem⸗ lectione doctiſfimoqʒ iude noftri operis ſollicitatoꝛum perſtrictus, poteritis ipfi noſtros aufus cótinua Bene valete, fauoꝛem miberdeſtro coꝛrigere, ac in melius quod minime dubito)redigere. *mperCyr cepiſtis)pꝛeſtãdo i coꝛdi vobis ſit. TZugduni Ixalk. Apꝛilis. Rancoys par la grace de dien Roy de France Salut. Noz chiers et bien aymes Zucẽbourg de Gabiano et Hugues de la Poꝛte e Marchãs Zibꝛayꝛes demourans a Lyon nous ont faict dire et remóftrcr cõme pour N Ciuil 2 Zanonil ont faict nouuellemẽt coꝛriger ſommer et repertoꝛiſer par ſcien loꝛy de Sura deux Liures de Loix:ceſt aſcauoir les Cõſeilʒ de excellent Do⸗ om ˙ w PP e 1——————————— r —¹tʒz‚k ö81˙⁰n P ˙ 5" Conſilium ¶ Tertia pars cõſſlioꝛum excellentiſſimi. A. J. morarcbe: necuó modernoꝛum pꝛincipis domini Petriphilippi peruſini oe nobi⸗ libus de Coꝛneo. Summarium ſuper conſilio pꝛimo. 1 G3» Xecitimatio vellegitimandi poteftas data a peincipe nore dum cozonato an valeat.nu.feq. 2 Imperatoꝛ a quibue eligatur ⁊ coꝛonetur. 3 Relcriptũ pꝛincipis nondum coꝛonati an valeat.nu.ſeq. 4. Legitimandipoteſtas eft reſeruata foli imperatoꝛi c an poſſit legi timare ante coꝛonationem.nu.ſeq. Legitimare non poſſunt reges imperio romano ſubditi. nem ante conſecrationem. 7 Legitimatio facta ſine canſa an valeat.nu.17. ! 9 Negitimatio an requirat citationẽ quoꝛum intereft vt eoꝛum qui funt ab inteſtato ſucceſſuri.nn.16.⁊ an fierí poffit in pꝛeiudicium lloꝛnz an fieri poſſit ab imperatoꝛe in terris eccleſie.nu.ſeq.⁊. 18. Reſcriptum qfi requirat citationẽ partium intereſſe habentium. 9 Roma eſt de ſuriſditione tempoꝛali pape. : 1o Zlaufula ex certa ſciẽtia in refcripto oenotat plenitudinẽ ptãtis. 1 Legitimare poteſt romanoꝛum rex qui dicitur imperatoꝛ ante co ronatíonem.nu.feq.t.1 5. c» xd e | 12 Legibus dicuntur ſoluti pꝛincipes. í 15 Impatoꝛ pꝛimus fuit ceſar:octauianus ſcðs:tyberius tertius, 14 Imperatoꝛ debet a papa coꝛonari. | I XZegesoantnouá foꝛmam futuris non tñ pꝛeteritis. : 16 Reſcriptũ etiã legitimatiõis an regrat citationẽ quozus intereſt 18 Legitimatio facta in terris ecclefie de fibi ſubdito valet.nu. 9. 19 Juramentum non vitiat actum poftea in Sꝛium ſequutum. 20 EConditio ſi deceſſerit fine liberis ſi fili ſuꝑſint geniti qii ĩducat ta⸗ cità filioꝛ ü ſubſtõnẽyt videant tacite inítati iudicio teſtõꝛis.nu.ſe. 21 Legitimatus an excludat ſubſtitutum ita ꝙ faciat ↄditionẽ deñ⸗ cere fi deceſſerit abſq; liberis.nu.ſeq.⁊.1ʒ. 24. ⁊. 2). ꝑ totü. | 22 Filiatio tã de ſpurio d legitimo qb? z quõ poſſit probari, 23 Spuríns nepos ex filío legitimo an ſuccedat auo.nu.ſeq. 24 Inſtitui quilibet pót fi nó reperíatur pꝛohibitus. 6 Epiſcopus vel archiepiſcopus nó babet omnimodam iuriſditio⸗ G — Pꝛimum. 2 nerabilẽ.qui filij ſint legit.⁊ de nõ ſubditis eſt dubiũ p no.p Inn. in c.cũ te.extra de re iudi.Sed rex romanoꝝ ſubditus eft imperio: l5 ad illud fit pmouendus cũ imperiũ femper ſit arg.l.qð pꝛincipi.de leg. iij. ⁊.c.ſi gratioſe.de reſcriptis.in.vj.ſ Itẽ facit qꝛ eps vel arcbi eps: lz habeant iuriſditionem añ coꝛonationẽ nõ tamen oim quia nó eoꝝ que miniſterium ↄſecratiõis deſiderant ꝓut ſunt ea q funt oꝛdinis vt.c.tranſmiſſam.cũ ibi no.p glo.⁊ doc.extra de elec.pꝛout hanc partem ꝙ rex romanoꝛũ nequeat legitimare p dictas rónes excepta pꝛima ⁊ pleraſq; als firmat diſputando Bar.⁊ Saly.in di ſputatione d incipit mediolanẽſis ꝗdã facit qꝛ populus romanus apud quẽ erat imperiñ oẽm ptátem trãſtulit in imperatoꝛiam ma ieſtatez feu poteftatem dicit tex. C.de vete.iu enuc.l.j. circa mediũ H. cum. n. lege antiqua ibi omne ius oẽmq; ptãtem populí romani in imperatoꝛiam tranſlata funt ptátem ⁊ no.in.l.nõ ambigit. ff. de legi. Non. n. dicit in regiã poteſtatem:ſed in imperatoꝛiam meríto imperatoꝛ hʒ plenitudinẽ poteſtatis non rex.⁊ ideo reſeruata im⸗ peratoꝛi put eft legitimatio non videt󰵲 conceſſa regi l5 romanoꝛũ. Scðo dicta legitimatio yf non valere ex eo qꝛ in ea nó eft inſerta cã quare legitimat󰵲: nec vr ꝙ fine cá poſſit bec legitimatío fieri per no.in.l.barbarius. in glo.penu.in fin. ff. de offi.pꝛeto.⁊.l. per gloſ. in.l.penul. ff. ex quibusſcauſis maío. Saltem ab inferioꝛe a pꝛinci⸗ pe diſpenſationes.n.fiunt ex cã.j.q.vij. S niſi rigoꝛ.⁊ in ſpec.de leg. g. gña.⁊. . quałr in p󰶄n.ideo ⁊ legitimatio que requirunt iuris rela tiones ſic cram non ob. put eft ifta. . j. in auc. quibus mo.na. effi. legi.⁊. l. j. C.de natura. libe.⁊.g . fi. in auc.quibus mo.natura.effi.ſui. Ideo vidi quoſdaʒ tenere ꝙ legitimatio fcá a comite requirat caue fe expꝛeſſionẽ:niſi ab imperatoꝛe fibi concedat ꝙ poflit fime caufa E legitimare ⁊ legibus oerogare:f5 in dictallegitimatione nulla vide 10 25 Spur ſunt filij odioſi neq; poflunt dici naturales quib? nulla cle mentia lege cóceditur nec poſſunt pꝛouehi ad ſacros oꝛdines quio bus nihil poteſt relinqu. | 26 IDeredítatis petitio ẽ tutoꝛ d rei védicatio vł publiciana.nu.ſeq. vomínium fi poſſeſſio tradita non fit. s onſilium pꝛimum. N nomine domi⸗ ni noſtri ieſuxp󰶄i. ¶ In pñti ardua ↄſul . tatione pmo pncipaliter querit. An va x q i Ni Alexãdro. Et circa pꝛimã legitimatio⸗ 5 né vr pma facie dicendũ qð non valeat. Pꝛimo ex defectu ptãtis:nã dictꝰ co» mes qui fecit legitimationẽ habuit pꝛi⸗ E v nilegiñ ſeuptãtẽ legitimãdi fibi gceſſam à rege romanoꝝ ꝗ non erat imperato? factus p coꝛonationẽ de eo factá p ſummũ pontificẽ dequa bf in cle.ne romani.de elect.⁊ in.c. 2 penerabilem. de elec.in antiquis. T£ ligitur.m.ad imperium a p󰶄n⸗ cipibus alamanie yt. d.c. venerabilem.⁊.e.ad apłice.de re in. lib. pj. ⁊ꝗ papa inungitur conſecratur ⁊ coꝛonatur.d.c. venerabilem.⁊.d. cle.romani.⁊ ante ðꝛ rex romanoꝝ nó imperatoꝛ:ſed ad imperium ꝓmouendus:poſtea vero ðꝛ imperato? vt dictis ínrib? maxime.d. c. venerabilem.⁊ in extrauaganti ad repꝛimenda ⁊ ibi Bar. in vere bo reges ⁊ in verbo imperatoꝛes.ad idẽ tex.iuncta glo.ſi.in. l. bñ a zenone.C.de quadri.pꝛeſcri.Et quotídie docet experientia noto⸗ ria rerũ magiſtra.c.ꝙ󰵴 ſit. in p󰶄n.de elec.lib.pj.⁊.c.ſtatutñ. in pnc.eo. ti. ⁊ lib.⁊.l.legatis. 9. oꝛnatricibus.de leg.iij.ſ.q; ante coꝛonationẽ ðdꝛ rex romanoꝝ poſtea o ðꝛ romanoꝝ imperatoꝛ. Comes aũt qui dictũ Alexandrum legitimauit a romanoꝝ rege non ab imperato 3 re pꝛiuilegiũ habuit vt pz ex inſtfo fui pꝛiuilegij. f Pꝛiuilegiñ aũt a p󰶄ncipe afi coꝛonationẽ gceſſum nó vr iuribus fübfiftere. arg. d. . bene a zenone in fi. put ſumit ibi glo.fi.merito nó valeat dictũ pui⸗ legiũ dieto comiti p p󰶄ncipem añ coꝛonationem 2ceffum pꝛeſertim circa legitimandi facultatem.Mã ptãs legitimãdi eft reſeruata fo li imperatoꝛi:ita vt null? alius poſſit vt in auc. ꝗbus mo.natu. effí. ui. . fi ꝗs ergo ic. ſic ergo licẽtia.⁊. 9. ſequenti.⁊. 9.fi. oti Ifa dicit nfe manſuetudinis ⁊ in auc. quibus mo.na.effi.legi. in.. fi. ſi.nfe clemẽtie ficut dicimus in reftóne natalium z inreaureoꝝ annulloꝝ Lf.z.ij. C. de iure au. annu. ſi loli imperatoꝛi ergo non regi romano r. Kacit qꝛ rex romanoꝝ non pót ſigillare cii bulla: fed demũ poſt Covonatíoné ⁊ ficfactus imperatoꝛ.d.cle.rcomani. in fi.⁊ dfiam iter ullam ⁊ ſigillũ ponit ſpe. in ti. de refcrip.pfen. . j. igit. ver. poꝛro. Item facit q; reges fübditi imperio non pfit legitimare. c. per ye 27 Publiciana non competit ex titulo etiam apto ad tranfferendus — S leãt dicte legitimationes facte de dicto tur expꝛimi cá niſi quedas gñales cauſe que femper inſunt:ideo nó videtur ꝙ expꝛeſſio quicq; operetur.arg. l. iij. ff. de leg. j.. non re⸗ cte.C.de fideiuſ.⁊.l.cũ quid. ff. fi certum petatur.cum fi. Idcirco vr qð tandp fine cauſa facta non teneat. Quod et tertio videtur ex alio dicendum:quia in vno quoq; actu ex quo quis ledi poteſt ci⸗ tandus eſt is qui ledi poteſt.l.de vnoquoq;.ff.de re iudica.⁊. . nam ita diuus.ff.de adop.⁊ quaſi in ꝓpꝛijs terminis in.l.ij. l. pe.⁊.l. fi. ff. de nata.reſti. Iſta.n.eſt (dam reſtitutio natalium put illa:l5 nó fit illa de qua loquitur ille titulus. Jõ in hac legitimatione videtur ꝙ fuerint neceſſario cítandiquo intererat put ⁊citant󰵲 in adoptióe c reſtitutione natalium als non tenent.l. diuus.ff.de iuf aur.anu. fed ín cafu noftro iſtius ghini vf ꝙ intereſſet pp fpem ſucceſſionis. arg. l. nec ei. g. p󰶄terea. ibi diminuat󰵲 ſpes zc. ff. de adopt. Itẽ ppter ſpem ſubſtitutionis de eo facte in teſtõ ioãnis de qua ínfra in fcóo pꝛincipali queſſto:ideo vf ꝙ oebuerit citari ate legitimatio non te nuerit ſaltem in pꝛeiudici um dicti ghini pꝛout ⁊ tenuit martinus ſili.⁊ quídam bartholomeus de capua.vt refert. d. Ant.in.d.c. per venerabilem.⁊ idem ſentit Jac.de bel.in auc.quibus mod. natura. effi.legi pꝛout eum refert Abbas ſicuł.in.d.c.perſyenerabilem. fae c it ꝙ no. Jac.de are.in.d.l.nam ita diuus.pbi circa qónem an reſcri ptumrequirat citationem diſtinguit ꝙ ant reſcriptum ad litem⁊ non requirit citationẽ zc. Aut ad alíquíd obtinendum ⁊ tunc aut nullum ledit vel parum nemo eft citandus. l. quotiens.C.de fci. treb . ⁊ dicit ꝙ pidit ↄfilia pꝛo ⁊ 5:fed doc. magis fa impera.offe.⁊.l.j. $. meríto.2. $.fi quie a pꝛĩcipe.ff.ne ad inſloco blico aut multam ledítur ⁊ tunc citádus eft qui multum Wand J. j. de na. re. d. l. nam ita dinus.alij non.l.cum adoptio. oe adop.ió cum dictus gbínus vídeatur multi ledi ex oíctalegitimatione pp. fpem ſucceſſionis ⁊ fpem fideícommífli pꝛout ⁊ vocet experientia caſus occurrentis dicamus qð debuerit citari ats legitimatio fibt non pꝛeiudicet ad quem finem.f.ati pꝛeiudicet ghino pꝛedicto in pñtiarum heſitatur. Ex his itaq; tribus medijs vr qð dicta legiti⸗ matio facta a comite non teneat faltem in pꝛeiudicium Shini et banc partem tenuerunt mol. et Pontanus ín.o.$.ex facto. pbi glo. vf effe pꝛo hac parte hanc etiã partẽ tenet Rap in. d. l. gñalr $.cumanteim dicẽs ꝙ ita retentum fit in quodã ↄſilio ſubſcripto ab oib? doct.a.xiiij. annis citra iter ceteros nominat Saly N 8 Petrum de anc.⁊ p bac parte inducit text. ibi in. l. iubemus. ad te in quam inclinat.itaq; 2ftat banc indubie effe edel seid deciſinis recedendum iuxtano. in.. ois diffinſtio. f de reg. iu. ⁊ per Bal. in. l pꝛecib: C. de impu. ⁊per doc. in. c. ne innitaris. de oftita. zin.l.cum pꝛolatis. ff. de re.ind.maxime ci acurrat ſnĩa glof. inxta not. per Imo. in. l. . C. qui pꝛo fna iuriſd. ⁊ Barto. qui fuit lumen veritatis. Ex quibus concludendum reſtat ꝙ dictus ghinus nó cé us da imuitatus non obſtantibus ín Svid adductis que non 2t 2 / on. m. obſtat d. l lucius. qꝛ non vícit quod cenſeatur ſub⸗ m en'los:fed quod pꝛetulit filios ſubſtituto fca in animo fno: quia in antiio eos magis dilexit hoc. n. fatendum eft ex quo ꝓpter er exiſtentiam voluit ſubſtitutum excludi non tamen periboc inututum patrem rogauit de reſtituendo filije ſuperſtitibus poft mo:tem ipfius inſtitutizſed cogitauit quod filij inccedant: vñ boc ius legitimarum hereditatum voluit eis reſeruare etiam in bonis ipfius teſtatoꝛis arg. d. l. el ſingulis.⁊. d. l. qui duos.⁊.d. l. pennl. C. de impu. cum ibi nota. ⁊ in. l. qui duos. ff. de rebus on. t hoc modo Conſilia tertie partis Petriphilip. Coinei. aa j Tertium volu. Cõſi.petriphi.Coꝛnei. Cõſi. eos pictulitfubfiituto.t ita in effectu reſpondent gloſ.⁊ doc.ad il⸗ ũ tex.⁊ artamur ad hãc rñſionẽ nevolemus verba teſtamẽti q funt / . 7 conditionalia nó diſpoſitina nec eft maioꝛ rõ ibi q; in terminis ote cte..ſi quis eum. fl. f. de vnl.z pup. bi filius fuit in cõditione po tus c conftat non fniffe inuitatũ:⁊ tamen conftat quod ibifilíum pꝛetulit inſtituto. immo longe magis deberemus interpꝛetari qo ibi filius fuerit innitatus d in terminis.d.l. lutius. tum qꝛ filius te ſtatoꝛis ⁊ in.d. l. lucius teſtatoꝛi erant trãſuerſales.arg.d.l.ſcripto g. d. l. cum accutiſſimi.cum ſi. Tum qꝛ tenebat󰵲 filium inſtituere ats teſtm redditur ibi nullũ pꝛout ibi eft expꝛeſſum ⁊ quis nó cenſetur eligere viam per quam ſuum indicium impugnetur.l.iij. ff. de mili. teſt.⁊ dz ea interpꝛetatio ahiberi per quam actus valeat.l.quotiẽs in ſtipulationibus.ff.de /o bo.obli.⁊.l.quotiens.ff.de rebus dub. ſz in · d. Llutius. non ꝓpterea teſtm vitiatur. Cum itaq; in. d. 9. fin. vbi loge mato? v;geret rõ non cenſetur inuitatus foꝛtius non cenfcat inuitatus in terminis.d.l.lucius. Nec ob.glo.in.d. g. cti ꝗs.nam l5 illa glo.cóiter non teneatur ⁊ ſic poſſet euitari dicẽdo ꝙ male loꝗt󰵲 fi dato q bii loquat󰵲 nó decidit . immo p in vtraq; opi.quã po nit de pꝛima ꝑſtat ꝙ in fcóa opi.glo.pelit hanc partem oñditur:nã dicit glo.ꝙ exheredati fil non excludunt ſubſtitutum:q;ꝛ teſtatoꝛ cenſet󰵲 voluiſſe flios babere ex teftó inſtituti vr ab inteſtato ex quo eoꝝ cã appoſuit ↄditionem pfecto ey his apparet euidenter qp gl. voluit q fili poſtti in conditione non cẽſeantur inuitati tacite idẽ etiam vf dicendum circa leg itimationem factam ab imperatoꝛe p ꝓter duo vltíma media que pariter vñr reſpicere legitimationem pꝛedictam ab imperatoꝛe factas vt patet ex inribus circa dicta me día adductis que ⁊ in pꝛincipe loquuntur. Tertio ex alio et dicẽ⸗ dum dictam legitimationein non tenere qꝛ.ſ.facta in terris ecclic qꝛ facta rome quam conftat eſſe ſub iuriſditione tpali pape q do⸗ nata eccłie per Conſtantinum vt in palea Coſtantinus.xcvj. diſti. £ in caſi.ego Ludouicus.lxiij.diſt. quam donationem deus c mun dus appꝛobat. vnde de eius paliditate non eſt diſputandum cũ vi deatur ſpiritu dei fuifle perpetrata pꝛout dicit Bald. in pꝛoemio feudoꝛum c appꝛobatur in.c.fundamenta.de elect.in.vj.⁊ in. d.cle. romani.⁊ in cle.paſtoꝛalis.de re iu.de qua per glo.in.l.j. . cũ vꝛbeʒ ff. de offi.pꝛefec.vꝛbis ⁊ per doc.in pꝛoemio.ffoꝝ.imperatoꝛ autem in terris ecclie nullam vr ꝙ gerere poſſit iuriſditionẽ:qꝛ papa vide tur q ſibi inhibeat vt patct ex foꝛma iuramẽti quam pꝛeſtat ín coo ronatione de qua in.d.cle.romani.Pꝛopterea dicebat Bar. in ex⸗ trauagan.ad repꝛimenda in verbo per edictum ꝙ in cle.paſtoꝛalis de re iud.ideo nõ paluit citatio qz papa fibi ſpãłr reſeruanuit terras ſuas.⁊ dominꝰ me in. l. extra territoꝛium. ff. de iuriſdi.om.ind. di⸗ cit ſupplendo ad bar.fozte tempoꝛe coꝛonationis. Dicit.n.text.d. cle.romani qv nec per fe nec per alium exercebit offm aut iuriſditio nem cuiuſcũq; ⁊c.ideo nec contentioſam nec voluntariam iuriſdi⸗ tionẽ exercere valeat:nam indefinita equipollet vninerſali.l.ſi plu ribus.de leg.ij.c.qꝛ circa. de pui.cañ.ſi romanoꝛum.xix.diſt.cum fi. Et hãc partẽ ðꝛ tenuiſſe Ja. but. in.l.iij.ff.de offi.pꝛeſi. l5 nó potue rit videre.d.cle.romani poſt eum editam. hanc etiam parte vf fen tire Jo.an. in. d. c. ꝑ venerabilem. put? ibi refert.d. An. cum eo trã ſiens.ſ.qꝙ non poſſit faltem niſi coſentiant hij de quoꝛũ pꝛeiudicio agitur in. ſit inriſditionis voluntarie negari.n.nõ põt qn fit iuriſ ditionis per.d.capi.venerabilem. v erſicu.rõnibus pꝛout dicit ibi Ant. pꝛout c cõiter tenetur. Nec eft ꝑtentioſe faltem qñ fieret non citata vel non diſſentiente parte ergo eſt voluntarie iuriſditionis pꝛout ⁊ cóiter tenetur:tamen eft iuriſditionis alteri pꝛeiudicialis u gitimationibus. Et deueniendo aq peine non oba dien cs eoꝛũdem que (Siti bium ab aliquem doc. in.c. ad becfümus, dictis legitimatiõibus 6 itíare itte fi :do tenuerí N Primum licet Sat dictis le⸗ fputando tenuerit regem romanoꝛum non n o Ct Salyce tiones ſuas quarum potioꝛes ſupꝛa 8 poffe legiti tito di⸗ Aco, de are. cuiꝰ & 14 tur in eníuerfo romano imperio. T Pꝛimum. diſputationem ad Iram ponit Cy. in.d.l. bene a zenone concluden tes per multas rationes que videri poſſunt in lectu.Cyni.ideo hic non pono: q conſilium iſtud ex alijs neceſſario tangendis reddet pꝛolixum ⁊ in effectu pꝛefati doc.tangunt c confutant rónes ꝗbꝰ mouetur Saly. hanc etiam ſententiam tanq; indubiam appꝛobat Bar. in extrauagan.ad repꝛimenda in verbo reges per text.ibi ide allegatur tenuifie Jaco.bu.in.d.l. bene a zenone. idem firmauit.d. Ant. in.d.c.per venerabilem.allegans ſpe.inti.de reſcripti pütatí 6.fi.verfi. Item q obtentum:l5 firmare qp ſic ⁊ Jo. an. in addi.in ti. de ſucceſ. ab inteſt. H. j. lz ſpe. non ſpecifice tangat de legitimatione led ſue rationes etiam in ea concludunt:ideo hec pars tenenda ex 12 auctoꝛitatibus antedictis per rationes eoꝛũdem que vꝛgentiſ⁊ in⸗ fuper credo negari non poffe regem romanoꝛum dici pꝛincipem ⁊ pꝛinceps ipſe legibus eft ſolutus.d.l. pꝛinceps legibus. qð pꝛinci⸗ pi placuit legis habet vígozem.l.quod pꝛincipi. ff. de conſti.pꝛinc. ⁊ inſti.de iure natu.gen.⁊ cínili.$.fed quod p󰶄ncipi.ideo pꝛinceps potett legem condere legibus derogare ꝙ ⁊ maxime demonſtrat󰵲: qt populus lege regia tranſtulit omnem poteftatem in imperato⸗ riam poteftatem noto pꝛimo qꝛ dicit lege regia.d.l.j. . cum. n. lege antiqua que regia nuncupatur zc. C.oe veteri iure enu, Si enim re ges romanoꝛum non habuiſſent oĩmodam poteſtatem non fuiſſet appellata lex regia ílla lexqq de oĩmoda poteftate in pꝛincipẽ tranf p ferenda diſpoſuit. Item pondero q illa omnimoda poteftas in ceſarem pꝛimum imperatoꝛem extitit tranflata in auc. vt pꝛepona tur nome imperato?is.9.j.vbí ꝓbatur ꝙ cefar pꝛimus ⁊ octauianꝰ auguſtus fuit fecundus a quib? oce poſteri imperatoꝛes ab eis de⸗ noĩati fuerunt vt not. in pꝛoemio. ffoꝝ. fuper rubꝛo ⁊ in pꝛoemio C. ſuper rubꝛo:lʒ ꝙ dixi de octauiano dicit gloſ.ibi q eft diuinare (non refert)c de iſto octauiano loquitur illud euangelicum exiuit edictum a ceſare auguſto vt deſcriberetur vniuerſus oꝛbis. Et tfi il lud eft notiſſimum quod ceſar nung» coꝛonam aſſumpſit ergo ⁊ añ coꝛonam pꝛinceps romanoꝛum oĩmodam bébat iuriſditioneʒ iſtã gñtiuriſditionem quá pꝛincipes romanoꝛum babebát añ coꝛona tionem que lex abſtulerit non inuenio nec per quẽpiam allegatur: ergo concludamus vnaſcum doct.qui tñ hanc rõnem non adducũt q imperatoꝛ añ coꝛonationem omnimodam babeat iuriſditionẽ pent poftea nec xp󰶄s qui dicitur appꝛobaſſe imperium per ílla ver a dum dixit que ſunt ceſaris reddite ceſari coꝛonauit Tyberium tunc tertium Imperatoꝛem:ſed ſibi conceſſit imperiumſub nomi ne ceſaris qui nundp extitit coꝛonatus vt dixi: vnde deſignatur qð dato ꝙ foꝛte tunc tyberius foꝛet coꝛonatus ꝙ apud meſeſt ignotũ lamen non conceſſit ſibi tanq; coꝛonato.Sed tang ceſari quaſi nõ póderetur coꝛona fcd aſſumptio in imperium nec eft veriſimile qo pꝛincipes electi in imperium differrent p annos aſſumere coꝛonaʒ ſi interim non libere diſponerent eaſque imperatoꝛi funt reſeruata ⁊ fic effet ſuppoſitꝰ legibus imperatoꝛis ſi imperio ſuppoſitus eẽt ꝓut dicit Saly.vt ſupꝛa retuli:qꝛinferioꝛ non poſſet tollere legem ſuperioꝛis.c.cum inferioꝛ.de maio.⁊ obe. cum ſimili.vul. vnde non dubito ꝙ ↄſuetudine eſt appꝛobata hec opi.⁊ conſuetudo eſt opti ma iurium interpꝛes.l.cum de interpꝛetatione.ff.de legi.⁊ capitu. cum dilectus.extra de cõſuetu.⁊ puto ridiculum effe cp imperatoꝛ ante coꝛonationem alícui ſubſit. Licet.n.imperium ſemper ſit: tu vacante ſede imperiali non eſt ſubiectum in quod illud imperium reſideat nec eft ſubiectum ꝙ babeat ius ⁊ poteftatem ſtatuendi «c, pꝛout diffinitur iuriſditio in. l.j.ff.deſiuriſdi.oĩm iudi. Et impera⸗ toꝛe electo ipe electus eft illud ſubiectum in quo imperium quo ad quedam repꝛeſentatur de pꝛeſenti ⁊ quo ad infulas feu coꝛonã foꝛ⸗ tee futuro pꝛout putarem abſonum effe ꝙ epifcopus non conſe⸗ cratus dicatur ſubeſſe epiſcopatui. Nec allegantur iura in contra⸗ riumjque vꝛgeant ⁊ glo.d.l. bene a zenone. non oícit quod ſubſit im perio ⁊ licet dicat qð pꝛiuilegium cõceſſum ab imperatoꝛe ante co⸗ ronationem non valeat non loquitur oetermínando:fed argumc⸗ tatiue loquitur ⁊ Cynus ibi poſt Jaco.de aret.reſpondet quod nõ ponuntur infule pꝛo coꝛona vt fbí per eos. Dato autem qp ponere tur pꝛo coꝛonatione non conſtat nobis quod tunc tempoꝛis eſſet diuerſus dies coꝛonationis a die electionis:nec tempoꝛe Juſtinia ni erat imperium tranſlatũ in germanos. d. c. venerabilem. de elec. cum Juſtinianus fuerit conftantínopolitanus imperato? vt perci pio ex lectione epiſtole inter claras ⁊ ex leonardo aretino in bello gottoꝛum:tamen nemo dubitat eum fuiſſe romanoꝛum Impera⸗ toꝛem. Als eius leges non ſubditos non artarent:nam imperatoꝛ conſtantinopolitanus fua lege non ligaret alias nationes.ar.l.ex⸗ tra territoꝛium.ff.de iuriſd.omnium iudi.⁊.l.cunctos po noc de ſumma trinita.⁊ capi.vyt animarum.g.ſtatuto.de con itu. li. vj. c tamen videmus contrarium quod ſcilicet leges iuſtiniani ſeruã⸗ ſtud autem quod imperatoꝛ coꝛonetur a papa nõ credo reperiti ſegibus antiquis.⁊ ſatis innui tur in. c. ſolite. de maio. ⁊ obe. nam fi a papa recepiſſet ⁊ coꝛonatio⸗ nem? iuramentum quod hodie pꝛeſtant imperatoꝛes fm foꝛmam d. cle. romani nó miratus veriſimiliter fuiſſet imperato? ille fi a pae pa tang dignioꝛe ⁊ ſuperioꝛe increpatus extitiſfet ⁊ eff ponderan⸗ dus ille tex quodſimperatoꝛem nuncupat regem t en cpifto ter 4 D ä t RN SS 2 ey MEME n —— I9" ⏑—.Ü "at 1 Qn 97, Conſilium la inter claras in pꝛin . quod confert ad concluſionem ſupꝛafactam 2 ex illius cap.fupzafcripto apparet quod erat imperato? conſtan tínopolítanus ⁊ tamen erat imperato? vniuerſalis.ita qverífimitr eft ꝙ imperatoꝛes ↄſtantinopolitani quiz romanoꝝ erant impe⸗ ratoꝛes non veniebant romam pꝛo coꝛona vnde foꝛte illam ad ſui beneplacitum a ſeipſo aſſumebat.ideo non iudicabatur diuerſ um tempus coꝛone ⁊ tempus aſſumptionis in imperium. l5 bec mibi ipſi vera perſuadeam ⁊ faciant que adduxi. Samen quia non ha⸗ beo veram notitiam qualiter olim imperatoꝛes aſſumebantur ad imperium ⁊ qualłr coꝛonam ⁊ quo tempoꝛe aſſumebant.ideo hanc 1j ſolutionẽ que ex his colligi põt nõ firmo nec in ea me fundo. Sed 16 do aliam vltra dicta Jac. de are. ⁊ Cy. rñſionem:nam. d. l. bene a ze⸗ none eſt lex noua quatenus ocoonationibusz alienationibus reꝝ patrimonij imperatoꝛis loquitur vt eft tex.illius legis euidẽter ap paret.leges autem nonam dant foꝛmam futuris non pꝛeteritis ca fibus feu negocijs vt.l.leges c conſtitutiones.C.legi.⁊.c.cognoſcẽ⸗ tes.⁊.c. fi. extra de conſtit.⁊.l.de vſuris.C.de vſur.niſi aliud lege no ua ſit cautum. d. l. leges. 2. l. antepe.penultima ⁊ fina. C.de fac.fanc. eccle. Juſtinianus itaq; in. d. l. bene a 3enone.condidit illam legez qui ſui natura nulla negocia pteritaterminabat nifi quatenus lee giſlatoꝛ volebat ad pꝛeterita ſpecialiter trabi voluit ꝙ ad pꝛeteri⸗ ta vſq; ad infulas ſuſceptas traheretur ꝓut expꝛeſſit ita ſtandum. Nam ⁊ fi ad pzeteríta per annum vel biennium idem dicendũ fuiſ⸗ ſet:qð.n. ad pꝛeterita traheret󰵲 nulla ró artabat:nec magis vꝛgens róartabat quod traberetur ad alienationes ipfius legis condito» ris z adalienationes ſucceſſoꝛum d ad alienationes pꝛedeceſſoꝛũ Fung tamen ibi non trabitur nífi ad alienationes factas poft d» ipfe legis aucto? ſuſcepit ínfulas vt eft ibi expꝛeſſum in fine lte z vn pz ꝙ non ad oia pꝛeterita trahitur fed quatenus placuit legífla toi: nec rónem vigétem babemus quare voluit ad pꝛeterita trabí nec ꝗuare illud tps pterítum limitauit. Sed ſuccedit illnd qo babe tur in.o.l.q pzincipiplacuit.zin.L.non oĩm. ff. de. Il.qualitereunq; ergo ille tex.intelligatur conftat quod non vꝛget. Nec obſtant iura que dictant per noſtrum reſcriptum t per noftram clementiã:lʒ. n. ibi imperato loqueretur nonne ⁊ qui rex fuit loquitur:vnde cõue niunt ſibi illa verba ſiue añ potuerit fiue poftea p5 exẽplo ego fum doctoꝛ ⁊ dico tale negocium non poffet fieri nifi per mefi equitur ne «p illud ego non potuiſſem anted foꝛem doctoꝛꝛ certe non conclu do itaq; regem romanoꝛum poſſe legitimare⁊ paríróne ptãtem le gitimandi concedere.⁊ per qñs nó obftat pꝛima rõ in dium addu⸗ cta contra pꝛimam legitimationem.ſ.comitis.¶Mec obftat ſecũda 165 illam adducta:nam l5 requiratur citatio eoꝝ qui ex legitimae tioneledunt ↄſiderabili lefionez ꝓpterea non poſſet fierí legítima tio invita patris non cõſentientis feu non citato patre ꝑ iura in co 47 trarium adducta maxime.l.ij.penu.⁊ fi. ff. de nata.reſti.⁊ foꝛte reg⸗ reret󰵲 citatio liberoꝛum legitimoꝛum. arg. d. l. nec ei. g. pꝛeterea.⁊. d. nam ita diuus de quo tamen fecundo non ałr ad pꝛeſens me non intromitto:qꝛ cafus non occurrit ⁊ reperio tenentes contrarium: tamen citatio agnatoꝛum vel alioꝛum ſperantium ſucceſſionẽ pae tris legitimandi puta cognatoꝛum vel víríz vxoꝛis nó requiritur. arg. l. cum adoptio.ff.de adop.qꝛ non pꝛetendũt ꝓbabile intereſſe. Mon. n.debent eſſe ſolliciti de hereditate vinentis.l.j.ff. de hrdita⸗ te vel acti.vẽ.⁊.l.ij. g. interdum.verſi.ceteruʒ.ff. de vul.z pupilla.cũ coꝛdantijs ibi adductis in glo.iõ eoꝛum fpes de ſuccedendo nó eft conſiderabilis vt.l.poft emancipationem. ibi Bar. ff. de libera. le⸗ ga.⁊ ita concludit Bar. in.l.gallus..⁊ quid fi tantum. ff. de libe.et poſthu.⁊ Fede.de ſen.ſno 2filío.Iv. 2 Pet.de anc.in ofilio fno ꝙ in cipit in ſucceſſiõe ab inteſtato eflet minus dubium ⁊ oſt. Jo. an. 2. d. Ant. in. d. c. per venerabilem.qð ⁊ cõiter tenet $m.o. Nico.ſicu lum ibi q idẽ tenet:immo Bar. in. d. . ⁊ quid ſi tãtum plusvult qs non ſolum fi legitimatio fit invita patris conſentiente patre p󰶄iudi cat agnatis etiam nó citatis:ſed etiam ſi fit poſt moꝛtem patris ex oꝛdinatione ipfius patris vt in auc. Item fi quis. C. de natu. liber. ⁊ in auc. quibus mod. natu.effi.legi. d. quis pero naturalium.ꝓut volnit Bar. ⁊ doc. ibi poft eum in.l.gallus.$.c quid fi tm ff. de lib. poftbu.c Salx. etiam tangit in. d. auc. Item fi quis. ⁊ idem vult.o. Nico. in. d. c. per venerabilem. Cum itaq; in cafu noftro dicte legiti mationes fuerint facte in vita patrís patre conſentiente:nã pꝛima fuit facta ad inſtantiam patris ⁊ in fecunda fit mẽtio de autentico inſtto mandati pf ni dum pf in inſtfo legitimationis. Cum igítur noie genitoꝛis tui eum autentico inſtro ⁊c. Reſtat ꝙ non vitiatur 7 pꝛetextu obmiſſe citationis agnatoꝝ. Nec ob. ſcda rõ:qꝛ nó repe⸗ rio ꝙ legitimatio non expꝛeſſa ſpãli cá nó valeat: immo pꝛinceps pot cñ ſpecialicla non ob. ⁊ legitimare ⁊ alteri lniam legitimandi cócedere per iura ſupꝛa adducta c q; eſt ſolutus legibus. l. pnceps legibus. f de leg. e l. digna vox. C. eo. ti quod fibi placet legis b vigoꝛem. l. j. ff. de cõſti. pꝛin.⁊. 9. fed quod pꝛincipi.inſti. de ur natu ra. gen.⁊ ciui. Nec tura de legitimatione pꝛincipis loquentía expꝛi munt de cauſa: ideo cum lex non diſtingnat fit expꝛeſſa vel non ex⸗ fla cá necnos diſtinguamus ar. li. in. f. ff. de offi. pꝛeſi. r. l de pꝛe⸗ dio de publici.cum ſi. vulgaribꝰ. nec ob. gl. d. l. barbarius. qꝛ ibi pꝛi⸗ natur do minus ofíio fui ſerui:ideo non mirũ ſi non dz fieri ſine cà, . &ctue contrarius iuramento non vitiet󰵲 vigoꝛe iuramen Pꝛimum. 3 Et ſimili modo rñetur ad glo. d. antepenultime. ffex quib? cau⸗ fis maio.que loquit qñ quis pꝛiuatur inuitus dñio ſen iure patro» natus in caſu aũt noſtro nõ agit󰵲 de 2fiderabili pꝛeiudicio alicuius Nec ob. ꝙ diſpenſationes non vebent fieri niſ ex cauſa:quia 5 fieri non debeant nóo2 ꝙ facte nõ teneãt. Pꝛeterea dicit Spe. in. d. H. genera.in fi. quod alia eft volütaría quam facere pót princeps alia rõnabilis qua facere poteft eps. Nos aüt loquimur in factà a pnci pe ſen fungente vice pꝛincipis: ideo fufficit volũtas. Pꝛeterea ſpe. ⁊ iura per eum allegata loquũtur in bñficialibus ⁊ oꝛdinibus in g⸗ bus perſat󰵲 intereſſe publici nec 2fentit aligs de cnius piudicio pn cipaliter agitur:nos loꝗmur ín legitimatione que non eft ſimplex otfpenfatio:fed legitimatio facta de confenfu patris ⁊ flij de quoꝝ pꝛeindicio pꝛincipaliter agitur. ita qó caſus ſunt ſeparati⁊ de vno per conſequẽs ad alternm non infertur arg. l. f. ff. de calũ.⁊.l.ſi ma⸗ ritus. C. de dona. inter virum ⁊ vxo.⁊. l. naturaliter. g. níbil cõmu⸗ ne. ff. de acqui.poſſeſ. Et inſuper non poteſt dici omnino fine cau⸗ ſa cum multe generales adducantur ⁊ maxime vf complecti ſpãlis 18 Ki illis verbis ex virtutis augmento zc. ec ob.op vltimo loco ad du cebatur 5 legitimationem q».f.eft facta rome ⁊ ſic in terris eccle ſie:nam l5 ardua ſit diſceptatio An papa poſſit legitimare in ter⸗ ris imperij vel imperatoꝛ in terris ecclefte.ita ꝙ legitimari poſſit p imperatoꝛem ſubditus pape vel econtra p papam fi ubditus impe⸗ rij. Quo cafu videtur tenendum ꝙ non poſſit per adducta in cone trarium que hoc caſu ſunt intelligenda. Ita n. videntur loqui.d. Ant. ⁊. d. Nico. in. d. c. per venerabilem. qui fili ſint legi.poſt Joan. an. Bal. ſimiliter in. l. eam quam. C. de fideicõ.⁊ Bar. in.l.quiĩ in ꝓ⸗ uincia. ff. de ritu nup. Tñ ſubditum fuum in terrís ecctíe volentem poſſit legitimare. Fundat ſe qꝛ voluntaria iuriſditio poteſt in alie⸗ no territoꝛio exerceri vidi in quodam conſilio allegatum Bald. in oꝛdine.cccexlviij.incipi. pꝛeſuppoſitum eſt fm gl. ⁊c.ꝙ legitimatio eft auctoꝛitatis non iuriſditionis vbi ó: tenere hanc partem p di⸗ ctam rationem.⁊ ita intelligatur ꝙ no.diſputando Jaco. de bel. in auc. quibus mo. na.effi.leg.cõcludens q imperato? in terris eccłie potett legitimare ⁊ cum eo trãſit Bar. in f uo conſilio quod incipit viſo inſtrumento locationis in oꝛdine.cyj.ß󰶄m oꝛdinem meoꝛum conſilioꝛum bi dicit ꝙ Joã.an.pidetur fequi opi. pꝛedictam Jac. de bel. .d. Ant. de bu. referat Jo. an. in ꝛium:ſed poteft intelligi «p pelit Sꝛium quando legitimaret non ſubditum ⁊ quando legiti maret ſuum ſubditum poteſt.n.iuriſditionem voluntariam in ſub ditum index exercere ín alieno terrítozio.lemancipari in fin. ⁊ ibi glo. ff. de adop.⁊.l.ij. ff. de offi.pꝛocõſu. Et ita opiniones diſtinguẽ do concoꝛdat Petrus de peruſio ín confilio fno q incipit iero⸗ ny mus petri de peruſio. Et ſuper eodem facto conſuluit collegiuʒ bononiẽſe idem in hoc articulo concludens? fuit compilatoꝛ con filij Salycetus qui idem concludit in pꝛima conſtitu. C. idem vult Bald. in conſilio ſuo ꝙ incipit Joannes facerdos pꝛocreauit filíü qui fuit legitimatus in terris eccłie.⁊ idem vult Bald. in pꝛoemio. C. qñ fit conſentiente patre ⁊ filío pꝛout contingit in caſu noflro tà git etiam Bal. in.l.j. C. de iur.aur.ãnu.idem etiam vf velle Pe.de peru. in. d. c. per penerabilem oícens gñaliter qð ſi perſona ⁊ bona ſunt de terris imperij valet legitimatio imperatoꝛis. vide ét paul. deca. in confilio quod incipit dubitatur pꝛimo qui pnt reperio re latum dicit ꝙ in terris non ſubiectis eccłie fed alicui pꝛelato pꝛout atingit in germania pót legitimare in terris vero ecclefie idem f in vita patris ⁊ ad eius inſtantiam quia non pꝛeiudicat. Cum itaq; in caſu noftro legitimauerit ſibi ſubditum ⁊ legitimatio agitur vt operetur circa bona non fita in territoꝛio ecclie, Concludendũ cft ꝙ legitimatio teneat ⁊ qp dictꝰ Alexander fit legitime legitimatꝰ. 19 Mec ob. d.cle.romani.qð imperatoꝛ põt legitimare ⁊ legitimatio eft valida:tñ ipſe legitimãs eft periurus. iuramẽtum. n. non pitiat actum pofteafequutum ín contrarium pzont vnlt ipfe Saly.⁊ qo tis t5 Abbas ſicul.in.c. intelligo.de iureiu.allegans Ar N fi ede. de pben. in. pj ⁊ ſpe. . tertio loco. ſi. quid ergo in ti. ⁊ vC. vel dicas ꝙ imperatoꝛ non iurat nullam iurífditione re in terris ecclie:ſed nó exercere aliquam inrif, dition US cin j. c ad cle. paſtoꝛalis dantut multe refponfiones c intellectus ad illà de.quoslate poſui in. V ex- f n . om. iu. qnos cá bꝛeuitatis obmitto. nó enim loquítur illa clemen.in terminis noftris. Et hec de pꝛimo du nem puncti:ſ deueni du⸗ bium coniungendo ſecundum du e | detur pꝛima fronte ghinus videtur tacite ſubſtitutus per vterq; ipſoꝛum fine filijs maſculis decede i j i ?tpfoin rent ⁊c. Nam fili pofiti in conditione videntur quoda teftatore tacite ſubſtituti fint pꝛout aa iij Tertium vol. Cõſi. foctripbi.£Loonci. Cõſi. aliquid in cafu euictionis. Ideo fi contingit rem euinci non vide⸗ tur q victus mancinus babeat regreſſum oe eníctione aduerſus dictum piccionum. Cum videatur ſcienter emiſſe rem alienã ꝛnon pꝛouiderit fibi de euictione per.o.l.fi fundũ.⁊.d.l.ſi fratres. et per not.in.d.c.ad audientiã:⁊ pꝛout.ã.dictum fuit eſſe communẽ opt. q ſcienter emens rem alienam:nõ babeat regreſſum de euictione etiam ad pꝛetium per generalitatem dictoꝛum iurium. Et quia in ari cauſa turpitudinis deterioꝛ eſt conditio petitoꝛis: vt in regu la in pari in.vj.⁊ in. l.cum par. ff.de regu.iur.⁊ in.l.iiij.ff. de condi. ob turpẽ cauſam.cũ ſimi.⁊ per.d.l. vniuerſas per que iura doc. com 34 muniter firmant iſtam opiſi.pꝛout ⁊.⁊.dictum eſt. Sed nó obſtã⸗ tibus pꝛedictis dicendũ eft p oíctus piccionus qui promifit ſuſci⸗ pere in ſe iudiciũ quod moueri contigerit cõtra dictum mancínü. Et ipſum defendere ſuis ſumptibus ⁊ expenſis ⁊ dictam rem vene ditam defendere c diſobligare ⁊ in pacem ponere eft obligatus ad obſeruantiam pꝛedictoꝛum etiam pꝛeſuppoſito qp dictus manci⸗ nus habunerit plenam notitiam ꝙ dicta res erat aliena cum vendi toꝛ teneatur emptoꝛiſcienti rem alienã obſeruare id quod eis ſpe⸗ cifice pꝛomiſit per.d.l.ſi fundum.⁊.d.l.ſi fratres.⁊ pꝛout.S.pluries dictum eſt. Ande ſine dubio tenetur ad obſeruandum banc conuẽ tionem per ea que diximus ín pꝛecedẽti dubio que poflent etiã in hoc dubio pariter adaptari. Et etiam dici poteſt qp dictus manci⸗ nus nó habuit ſcientiã rei aliene nifi aliter pꝛobaretur pꝛout et. S. pꝛobatum eſt. Et iſta ꝓmiſſio fuit facta p dictũ piccionũ pꝛo ſe et fuis heredibus ⁊ ſucceſſoꝛibus:vnde non eſt dubiũ ꝙ tranſit ad he redes: ſic dicti heredes funt obligati ad facienduʒ pꝛedicta.Et fi non facient interpellati obligant󰵲 ad intereſſe.qꝛ in obligationibꝰ facti poſt moꝛam ſuccedit obligatio ad intereſſe.d.l.ſtipulationes non diuidunt󰵲 yer.celfus.2.9.fi.7.0.l. ita ſtipulatus.⁊.i.fi.ff.ſi quis in ius vocã.non ie.cũ ſi.Et pꝛopterea dicti beredes fi non defendent dictum mácinum:ita vt dicta res ab eo nó euincatur habebunt ree ſarcire dicto mãcino quantũ ſua intererit ipſuʒ fuifle taliter defen fum q dicta resvendita non fuerit ab eo euicta:⁊ fi condẽnaretur foꝛte ad fructus perceptos etíá in eo verſabitur ſuũ intereſſe:et fic in effectu dicti heredes tenent󰵲 de euictione ad omne dãnũ ꝛ intere effe reficiendũ dicto emptoꝛi. Nec per appoſitionẽ pene impeditur exactio intereſſe per.l.pꝛedia.ff.de act.emp.et.l.ſi quisa ſocio cum l. ſeq. ff. pꝛo ſocio.⁊.l.duo ſocietatem.ff.eo.ti.Nã in cõtractibus bo⸗ nefidei oneroſis in dubio pena adiecta non nouat pꝛimitiuã obli» gationes ad intereſſe:maxime bodie p oícta iura.⁊.l.fi.C.de noua. pꝛout not. Barto.⁊ oocto.ín.o.Lita ſtipulatus.⁊ in.l.ſi pacto quo penã.C.de pac.et in.l.reſcriptum. 9. ſi pacto.ff.co. títu. Intrepide itaq; concludendum eft abſq; vlla dubitatiõe qp dicti heredesſunt obligati poſtq; mota eſt lis ipſo mancino iudiciũ in fe ſuſcipere.⁊ ipm mancinũ defendere ⁊ manutenere in poſſeſſiòe ⁊ pꝛopꝛietate dicte rei venqite ⁊ defendere dictam rem q; ab eo non euincatur in toto nec in parte:⁊ fi hec non ſient ſunt obligati ad reſarciendum omne ⁊ integrum intereſſe dicti mancini:⁊ ſic re euicta erunt idem aſtricti ad reſarciendum ipfius rei eſtimationem:⁊ ome alið fuum intereſſe per.. dicta dũmodo dictis heredibus notificet oíctam li tem motam dictus mancinus eoſq; requirat vt euʒ defendant feu pꝛedicta conuenta obſeruent per id quod babetur in.l.j. de pericu. et commo. rei vendi.et attentis verbis dicte pꝛomiſſionis ibi ſim⸗ plici verbo ipſius mancini. Poterit etiam dictus mancinꝰpetere medietatem pene dupli fibi pꝛomiſſam cafu quo omia ⁊ fingula fü pꝛa dicta non obſeruarentur.Eſt tamen aduertendum ꝙ non po⸗ terit vtrũq; exigere.ſ.penamꝛ intereſſe nífi quatenus plus eftiyno S in altero per.o.l. fi quis a ſocio cum ſequenti.⁊.d.l.pꝛedia.⁊ que babentur in dictis iuribus:⁊ in ſimilibus. S. adductis.⁊ in.l.cũ pꝛo Ponas. C. de tranſac.⁊ in.l.qui fidem. ff. eodem tit. Et hoc clarum fi Plus eſt in intereſſe quà in pena. Si tamen plus eflct in pena cóué citür aimintereſſe fimiliter eft clarum de iure ciuili: quis non ínfp peo miifionerfif vel quantuz interſit quando de dixecto venit otra mu. de ing n.Lftipulatío ifta..alteri.oe verbo.obli.c.$.alteri in vero cogn tip. .. f quis rem. de arb. ⁊ in auł󰵲.de iudicijs. g. quía in. lex 9 in. l. fi. ff. de pꝛeto. ſtipu.⁊ not. glo. Bar. ⁊ Bal. late pe 1 Bar.. C- fi quis in ius voc. non ie.⁊ doc. in. d.. alteri.et cane doc. in. l.ij. H. f. cum. ll. ſeq.de verbo. ob. Se iure atit ono duditatur per. c. ſuam. de penis: ⁊ ſunt opi.pꝛo ⁊ contra Ti comunis opi videtur eſſe ꝙ Eti ne in ea P20 T7. ff t etiam vltra qua interſit: aui ꝙ etiã de iu cañ. pene exigi poſſin ius canonicum ecing t: quia non eft inducenda diſcrepantia iter ri. de elec. lib. vj. l. yner Sc. cum ecpedíat iura iuribus concoꝛda⸗ e : Ce de inoffi.dotibus.⁊ que habentur per do cto. inc. oc nom operianuncia. Nam. d. c. ſuam loquitur in epiſco o patet ibi dũ dicit non decet panic. . q p PI detur trabendum faltem et pontificalis modeſtia zc. An de nó T d lécetlDoftíen.t.o. Ant i. laicos ad coꝛreptionem iuris ciuilis vnde neren. n. o dilecti extra. de arbi.videant gña liter pelle ꝙ de ure canonico pene non exigantur a clerícisvltragy interſit per. d. c. ſuam. Tamen contrarium volnit Inno. in. d. c. ſud quem ſequitur Pano: ibi.⁊ in. d.c.dilecti. qui videtur dicere banc eſſe communem ſententiam. Et idem videtur tenere Imo. in.d.c. dilecti. Tñ in laicis concoꝛdant Inno. Hoſti. Imo. z Panoꝛ. ybi II. ſupꝛa.⁊ Imol. in oícto.9.alterí.quod pene exigi poſſint vltra quá interſit:⁊ ita tenendum arbitroꝛ per pꝛedicta in cafu noftro cum fi mus in laicis.⁊ ad.d.c.ſuam dantur per docto.ibi varij intellectus etiam in clericis ex quibus poſſunt varie reſponſiones dari quas - caufa bꝛeuitatis omitto.Et maxi me quando aliter non pꝛobare⸗ — tur quantitas intereſſe ſine dubio pena effectualiter inſoliduz exi geretur:quia pene plerumq; apponuntur ſub certa quantitate ne quis poſtea fatigetur in pꝛobatione quantitatis intereſſe vt ꝓbat text.in oícta.l.fi-ff.oe pꝛeto.ſtipula.et dicitur tunc intereſſe conuẽ⸗ tum vt per Barto.⁊ docto.ibi.⁊ nihilominus gloſſ.⁊ Barto. ibi et ceteri appellant penam. Et ſatis poteſt dici pena cum ex parte ꝓ⸗ mittentis ſit pena: licet ex parte ſtipulantis ſit intereſſe:quia de⸗ betur etiam fi pꝛomittenti nihil.l.j. . ſi plures. ff. de eo per qué fae ctum:⁊ quod per glo.ibi.⁊ in.l.ſi quis id. 9. fin.ff. oc iuriſdi. om. iue di.cum ſi.⁊ licet fit pꝛomiſſum duplum quantitatis pꝛomiſſe p pꝛe tio non apparet quod in aliquo excedat quantitatem intereſſe fu turi. Nam intereſſe ne res euincatur poteſt intereſſe nedum in du⸗ plo:fed etiam in quadruplo.Maʒ res poterat longe plus valere q; pꝛetium conuentum:pꝛout c innuitur contigiſſe in cafu noftro ꝓ⸗ pter clauſulam in inſtrumento appoſitam ibi ſciens etiam ipſe vẽ⸗ ditoꝛ dictum rem plus valere pꝛetio ſupꝛadicto totum quod pP videlicet pure libere fimpliciter ⁊ irreuocabilirer dedit⁊ donauit cidem emptoꝛi:⁊ fi in fe non valebat plus poteft plus valere ẽpto⸗ ri iuxta id quod de pꝛetio fingulari ⁊ cõmuni tradunt Bartol.et docto. in. l pnica. C. de ſen. pꝛo eo quod intereſt. Item ſi tunc vale bat plus etiam emptoꝛi poterat ſperari plus iutereffe in futurum pꝛopter melioꝛationem que ſieri poflunt: etiam quía pꝛetia rerũ variantur ex tempoꝛe.l.pꝛetia rerum. ff. ad.l.falcid.⁊.c. in ciuitate. et.c.nauiganti.de vſur.⁊ pꝛopter fructus ad quos poteft emptoꝛ condemnari:quoꝛũ eſtimatio poteſt excedere pꝛetium rei conuen tum in triplo ⁊ in quadruplo que omnia foꝛte occurrere poſſunt in caſu de quo agitur.Mã pꝛout audio dicta res vendita tempoꝛe venditionis erat pꝛo maioꝛi parte inculta ⁊ induſtria ⁊ foꝛte ſum⸗ ptibus emptoꝛiseſt reducta ad culturamz magnam fructuũ quan titatem redegit ex dicta re empta oíctue mancinus:ita ꝙ magnũ eft fuum intereſſe qp fuiſſet fibi factũ vel fieret fimiliter inſtrumen⸗ tum venditionis per oíctos fratres cum confenfu ⁊ voluntate cos rum de quibus ín inftrumento vẽditionis fit mentio:⁊ fimiliter q defendatur diſbꝛigetur ⁊ ponatur in pace in dicta re: adeo q non euincatur:ſed pacífice illam detineat. Ita ꝙ quantuncunq; petat duplumꝛex eo quia dictũ inſtrumentũ venditionis nófiat ⁊ aliam medietatẽ dupli:⁊ ſic ſimplũ:quia alia pꝛomiſſa ſibi non obſeruen tur. Non apparet alio nõ docto ꝙ pena excedat intereſſe.ſ Dato autem ꝙ excederet nihilominus peti poteft per pꝛedicta ⁊ non ſo lum in foꝛo contentioſo de quo agitur:ſed etiã in foꝛo poli.Nã li⸗ cet dicatur qp pene non debeãtur in foꝛo cófcientic. c. fraternitas fim vnà lect󰵲.xij.q.ij.pꝛout ⁊ voluit.d. Anto.in.d.c.ſuam. quod ⁊ te nent do. Anto. Joan.de imol.in.c.ſin.de pꝛeſcrip.⁊ Panoꝛ.ibidẽ adducens no.per Poſti. in fumma de penis. ⁊ per glo.in.c. cum fee cundũ.de hereti lib. vj. Et ex hoc inferũt pꝛefati doctoꝛes ꝙ ſciẽs ſe obligatũ ad penam pꝛeſcribit etiam de iure cano. cũ non peccet nolendo illã ſoluere ſ󰶄m eos. Tamẽ dicendũ eft qp poteft peti ⁊ exi⸗ gi ⁊ exacta retineri cũ bona conſciẽtia etiam vltra dp in vero intere ſit. Nam ex quo concluſum eſt ꝙ de iure canonico ſunt exigibiles in foꝛo foꝛi etiã quando appareret qp nó intereſſet intantum opoꝛ tet faterí qp nó fit contra conſcientiã illam exigere cũ ius canonicũ nõ permittat que nutriunt peccatũ.c.qui omne.de pꝛeſcrip.c.lite⸗ ras.perſi.poꝛro.de reſti.ſpo.⁊.c.quanto.⁊.c.ex parte. ⁊.c.ſi. extra de cõſuetu.cũ infinitis ſimili. Et do. Ant.in pꝛohemiodecreta.ꝙ mae teria iuris canoñ.eſt ſtatuere bonũ ⁊ equũ in deñ. Et dicũt ibi doct. 2 Joã.mo.inpꝛoe.pj. libꝛi ꝙ ius canonicũ tendit ad dirigendũ vi⸗ tam hominũ in oci pꝛincipaliter differt a ciuili:qꝛ tendítadvitam politicã quo ad pꝛeſens ſeculñ. Et ideo qp fit lege canonica permit tente nõ ett peccatũ.xxiiij.q.iiij.qui peccat:nã canones: ⁊ ſic ius ca no. dicitur efle conſtitutũ inſtinctu ſpirituſſancti.l.diſt. cañ.ſi quis diaconus.Et ídeo Archi.in cañ.quoniã.xviij.diſt.tenebat q pene inſfoꝛo conſciẽtie poflint exigi dicens ad. d.c.fraternitas.ꝙ loqui⸗ tur de perfectione ⁊ nõ ex debito:⁊ idem voluit in. d. c. fraternitas dãs ad illũ tex.plures alios intellectus:tu potes dicere q tenendo illũ intellectũ ꝙ pene in foꝛo cófcíentíe nó debeantur pꝛout cómu niter ſolet ad hoc allegari pꝛocedit ex parte debitoꝛis:pꝛout ſupꝛa dictũ. Tamẽ ex parte creditoꝛis nó ꝓcedit nifi foꝛte ex perfectio⸗ ne. Nam dicendũ eft p immo pene poſſunt exigi ⁊ exacte retineri etiã in conſcientia cũ bona cótrientia quãtũcunq; nó interſit: ꝓut videtur fuiſſe de mente Hoſtien. ⁊ Joan. and. ⁊ docto.in. d. c. dile⸗ cti.⁊.d.c.ſuam:quod ⁊ firmat fpecíf ce Pa. in.d.c.dilecti.⁊ Imol. in. d. g. alteri. facit optime ad pꝛedicta quod notát Guil. de cuno. t Bar. in. l.ſi tibi.x.milia. . quedã. ff. de pac.dicentes ꝙ iniuriatus tenetur remittere ín foꝛo conſcientie minoꝛem faltem petentí:nó tamen tenetur remittere penã que debetur per actionem iniuria⸗ rum: quia actio penalis eft.9.pena inſti.de iniur.⁊. . penalesinſti. ad. l. falci.⁊ idẽ.ſ.ꝙ nó teneatur etiã in foꝛo poli remittere penã ex iniuria E —— ES Re e p E I E NE EET &onfillum . | |. II. pu. tniuríaocbitam voluit Bar.in.l.nõ ſo lũ. de in iur. ꝙ ⁊ volũt Ang. facit ceflare penam ſi alia capitula non obf eruantur: ergo pari ra⸗ e Raph. fulg.in.d. . quedã allegantes Inf. in. c. in noſtra.de iniu. tione ſi illud capitulum obſeruatur in ſolutione pene non libera⸗ qz tenẽt in. d. . quedã.⁊ doc.cõiter: pꝛout ⁊ dicit ibi Pau. de ca. tur ſoluens ab obſeruatione alioꝛum capituloꝛum: et ſubſequen⸗ idẽ tenens quod tenuit Panoꝛ. ſequẽs Par. in. c. de iniur.⁊ idẽ ter non faciat ceſſarevltimam penam fi non obſeruentur:ita pu voluit Jo. and.in.c.olim.eo.ti. Et licet loquãtur in pena ex malefi ſaluo iudicio rectius ſentientis. Et fi cui videtur ourum tantum cio: ⁊ ſic in pena legali nó refert:qo ín pena legali ex maleficio loqui exigere non curandum. Cum ín penis non inſpiciatur quantum tur. c. fraternitas.⁊ in dicta legali pena:allegat ei Bald. in.l.iube⸗ interſit per ſupꝛadicta. Et plura malefacta non inconuenit fi pluri mus. g. ſane.C.de ſacroſan.eccle. vnde per hoc oſtenditur q.d. can. bus penis puniuntur per ea que habentur.in.l.quoniam multa fa fraternitas qui loquitur in pena legali fol» allegatur ꝙ pene nó cinoꝛa.C.ad.l.iuliam.de vi cum ſimilibus. aus deo. debentur in fozo coſcientie nó pꝛocedit ex parte ereditoꝛis. Et in ¶ Summarium ſuper cõſilio.iij. a d bacopi.femper fui ⁊ tenui.ín.o.c.fnam. x in. d. g. alteri. Concoꝛdã 1 Fideicommiſſum an ⁊ qãndo poſſit diminui ex cauſa dotis cõ do opi.ꝙ qui dicunt penas ín foꝛo cõſcientie non eſſe debitas pce grue ⁊ irrogatum vltra dotem congruam an potuit pꝛeiudicari fi dat ex parte debitoꝛis nec debet fibi per cõfeſſoꝛẽ iniungi q penã deicommiſſario.per totum. : : L folnat. Et opi. que vult q pena poffit exigi in foꝛo COfdentie pꝛo- 2 Domicilium pꝛo fua voluntate quilibet fibi conſtituit. cedat ex parte creditoꝛis. ec debeat per confeſſoꝛẽ intungi ꝙ exa 3 Dos congrua illa dicitur que cft coꝛreſpectiua legitime. ctã reſtituat vel non exactãnon exigat. Et ita puto eſſe de mẽtedo 4. Dote ad patrem reuerſa pꝛopter quam pꝛius pater minuit fidet? ctoꝛum ⁊ iuris:licet nóreperíam ſpecificepoſitam dictã diſtinctio commiſſum an teneatur ſoluto matrimonio reſtituere fideicom⸗ nem. Sed depꝛehenditur ex ſparſim dictis per doct. Et ita dixi in miſſari , t HUE dms dace d. Halteri. .d. c. olim. Pabemus hactenus ex iam dictis pꝛimo ꝙ 5. Dotis nomine non poſſunt minoꝛũ bona conſtitui abſq; indicis dieti heredes tenẽtur ad facta pꝛomiſſa per dictum piccionũ: ⁊ ſic decreto etiam ſi ſeruando ſeruari nequeant. „ ad faciendũ fieri inſtrumentũ ven ditionis ⁊c. Item ad ſuſcipienauũ 6 Dos conſtituta per tutoꝛem filie in dubio videt󰵲 cõſtituta ex nece in ſe iudicium ⁊ defendendũ zc. Secundo ꝙ ín caſu quo requiſit: ſttate ſui offi cij ⁊ ſic tutoꝛio nomine. „ - negligant obſeruare:tenentur ad intereſſe. Itẽ tenentur ad penã 7 Allienationi rei fideicommiſſo iacentis conſenſus pꝛeſtitus per eñ primo loco pꝛomiſſam caſuquo inſtrumentũ venditionis non ſie⸗ cui reſtituenda erat non pꝛeindicat quominus contra vendentem bet. Et ad penam generaliter pꝛomiſſam caſu quo oiarſingula nó ^ agat ad pꝛetiñ eiuſdẽ rei [5 alienationem renocari non poſſit. obſernarentur. Non tamen poffunt exigi intereſſe:⁊ pena quate, 8 Dotis conſtitutionon pꝛocedit per viam augmenti legitime. uus concurrũt:ſed debet eſſe dictus Mancinus alterius exactibe o Trebellianicam et legitimam filijs detrahit de bonis ſui patris e contẽtus:pꝛout hec omnia latiꝰ ſupꝛa deducta ⁊ ꝓbata ſunt. Sed aut matris quibus grauatur. ecd ub Sic gp or auo ín puncto nó queritur: ſcilicet an vtraqs "a ( £onflinmaij. — i ícfi | cna exigi poſſit. Et pꝛofecto ar itrarer qꝙ ficquía debentur ex di N uerſis factis. Na pena pꝛimo loco Fꝛomiſſa debetur:ex eo quía nó 18 CM IDE . nomine ont noftri iei curauerunt e fecerunt ꝙ fieret inftrumenti venditionis ⁊c. Et iſta 1 ena dupli in totũ debetur ipſt emptoꝛittum qe ita ſtipulata per illa verba. Et iſta pꝛomiſit ipſe piccionus dicto mancino pꝛeſenti ftipulantil recipienti vt.5.iHam ſupꝛa ſtipulatus fnit pꝛo fe fuis H „ chꝛiſti. ¶ In pꝛeſenti conſultatione videtur pꝛima e 85 * 11 r quod dicti heredes dicti Joannis c eſtatoꝛis nihil babeant reſtituere dicto fer Nicolao f ſubſtituto ex eo quia filíarogataa matre de reſtituendo heredita⸗ heredibus: ergo etiã hic ſtipulatur dictũ facti t penã pꝛo fez ſuis tem poteft in caufas dotis dare bona ſubiecta reſtitutioni⁊ ex ea heredibus:tum etiã quia pena cõuentionalis fünplíciter pꝛomiſſa cauſa minuere fideicõmiſſum. pt. ff. ad trebellia. l. mulier. . cũ pꝛo⸗ debetur parti nó fiſco. vt eft tex.in. l. quis maioꝛ. C. de tráfac.z ibi poneretur.⁊ in autenti. de reſti. .quamobꝛem.colla.iiij. vnde fue dock. no. Pena autẽ ſecñdo loco pꝛomiſſa debebitur ſi no defenge mitur aut.res que.C.communia deleg. Et pꝛopterea cum omnia tut ficnó obfernabütur alia capitula dicti inſtrumenti. Faterer bona dicti Joannis teſtatoꝛis fuerint data in dotem dicte filie de autẽ qp propter folam moꝛã in faciẽdo fieri inſtrumentũ nõ poſſet reſtituendõ rogate et bona data in dotem non ſubiaceant reſtitu exigi vtraq; pena:ſed pter moꝛas circa diuerſa facta nõ inconne tioni: vt dictum eft reſtare videtur quod nihil ſitireſtituendũ: nec nit ꝙ vtraq; pena exigatur ex quo plnra ſunt facta ꝓmiſſa:⁊ omia utc ſentẽtie refragari videtur ꝙ cedit dies fideicõmiſſi poſt moꝛ⸗ feruanda ſunt:⁊ nó íncón enit ꝙ quelíbet moꝛa in non fernádo fua tem oíctefiliequo tempoꝛe fnitum eft matrimoniuz.⁊ ſie dos quo Pena punlatur:nec reperio vllo iure cantü qp vna pena cum altera | i j dammodo eft reuerſa ad filiam rogatam de reſtituendo. Ande tẽ cCõfundatur ſaltẽ quando ex diuerſis factis deſcendũt accedat.l.illã po2e quo dicte res ſubiacere ceperunt reſtitutioni non erant ame. de colla. 2. conſideremus in ant.oe triẽ.⁊ ſemiſ. Et videtur de mé plíus dotales.⁊ fic ceſſare videtur fauoꝛ dotis in quo fauoꝛe videe- te partiñ ex quo fpecifice duabus vicibus de pena conuenerunt et tur fundata ratio dicto. g cum pꝛoponeretur.⁊.d. antenti.resque ſub diuerſa foꝛma vnã inſolidũ parti alteram pꝛo dimidiaffiſco pꝛo nam ad poc reſpondetur quod fideicommiſſum feu fpecies fideicõ dimidia parti. Itẽ ena fi enum capitulñ non obſeruetur alia gene miſſi videtur fuiſſe diminuta eoipſo quod res fuerunt date in oos xaliter fi conuenta nó obſeruẽtur. Et poſſet attentari ꝙ generalis tem. e licet poſtea res date in dotem reuertantur ad dotantem:qꝛ (lla clauſula penalis nõ referatur ad illã claufulã in fpecie puifam. jpfſa rogata de reſtituendo dotem rebabuerit dum ceſſit dies fidei de pena.arg.l.doli clauſula.⁊.l.ſtipulationum cómodiffime. H. doli commiſſi non pꝛopterea amplius ille res que in dotez date fuerãt clauſula. ff. de verbo. obli. 2. Lſauctio legũ. ff. de penis:licet hoc non ſubiacent reſtitutioni pꝛout voluit Agolinus antiquusgloſſatoꝛ firmem pzoptervím verboꝛũvntuerſaliũ omnia fingula:velquod quem fequítur gloſſ.ſecunda in.d.aut󰵲. res que. pꝛo quo facit dicto atis eft cenſeatur obſeruare illud capitulũ in quo pꝛomittitur d. cum pꝛoponeretur.et. l. pater filiam. ff. ad. l.falci.⁊ ita tenẽt mar fiet inſtrumentũ fi pꝛopter nó obſeruantia illius capituli ſoluitur tinus ſili. Jesco. butri. Pet. et n. pꝛout dicit Bartol. in dicta an pena ibi adiecta quati pera ſuccedat loco facti conuẽti per ea que tẽti.res que. Et hanc partem fir mant Rapha.⁊ Pau .de ca.in.d. t Imo. in. l.ij. . ſiquis donaturus. ff. de dona. 2 Panoꝛ. in. c. autenti.res que: quando filia erat rogata de reſtituẽdo extranco. extra de iu. volentes q ſi pꝛomitto aliquidſfacere:⁊ cafu quo non hanc etiam opinionem generaliter irmat Bald .in.d. an k. resque facíam pꝛomitto penã ⁊ iuro obf eruantíá pꝛedictoꝛũ fi non facio: in.vítf.q.i antiqua lectu.ſimpliciter.dicens ꝙ filia de reſtituendo led ſoluo penã non incurro in periurium. Et ita in caſu noſtro $m 1 Ya: 2 * in p im. j rogata fi poftea cecefferít fine liberis poteſt de legitima ⁊ de dicta hoc pꝛopter nó obf, ernantíá illius capituli nó íncurrant vltimam dote libere teſtari: quia iſta dos non eft ammodo reditura ad fi⸗ Peha dictus piccionus vel eius hered es ſi ſoluerent pꝛimã penã q deicõmiſſarium:ꝑ.d..cñ pꝛoponeretur.⁊ ſubiũgit in. ix.q.vtrũ fis fatis eft boc cafu videtur de mente:licet illud dictũ 3mol.z Pañ. à | lia rogata de reſtituendo poffit fe dotare cum pa ; non appꝛobem:pꝛout ⁊ als legendo nó appꝛobaui.in.l.ſi conuene et reſpondesq; fic eadem aides non r rit.de iuriſdi. om. incl 2. d. l ſtipulationes nó diuidũtur. per. celſus. ditura ſoluto matrimonio. 2 ꝙ non fitredíturatenent gl. ⁊ cyn. et Aicet autem fuerit obſeruatũ illud capitulii non eſt liberatus ab pꝛobatur in. d. h. eñ pꝛoponeretur. hm eum qui videtur per piedi alijs. Nam ⁊ alia ſunt ſeruanda:qꝛ qui plura copulatiue pꝛomittit eta decidere caſum noſtrum contra dictũ ſubſtitutũ:nec pꝛedictis t vnũ ſeruat non liberatur:q; copulatina requirit concurſum om⸗ refragari videtur fi quis dixerit dictam dotem fuiſſe niniumege nium.l.ſi heredi plures. ff. de condi.inſtitutionñ cum cõcoꝛ. Et c ceſſiuã. Et factã foꝛte in fraudem fidei aliquid reſtat ad agendi nibil cenfetur actũ. Dicit tert. in | cr ſyl⸗ cta autenti. lenianũ. in fi. C. de his quibus yt indignis:⁊ quo ad euictionẽ pe⸗ tis res ſubiectas reſt ne. l.fi.c. in ius vocati vt (pne idco ena dictus 11 de perfonarum bo feciffet per íllos fratres fieri inſtrumentũ vendítionísoe inre pa i⸗ d. aũt.res que. quia dictus i : ienit di⸗ e . dicti fratres de iure vel de facto ieu m:nóne ni ulla per eum fuiſſe urpitudinem dictus iccionus vel eius heredes picciono m oꝛtuo teneátur ad contra.Ltranfactione e dn nantes W ſuſcipiendũ in fe iudicium⁊ defendendũ: certe indubie dicendum NN ee cum donationis C. eo. ti i . ff. d , , - , * . * eo. tit 941. ri. ff. de regu £ft cp fic nec quiſpiam negaret. Et confequenter fi non def enderet lis Muris. x. l yenditoꝛ. C. de eee cõcoꝛ. tenerentur ad intereffe:z ad penam yltimo loco pꝛomiſſam per ſu de acti.empt. St We ealans nö pol 1 * * 1 1 4 , * * 20 t q lans n P P'adícta:ergo obferuantia illius capituli non liberat ab alfjs nec fit allegareoict soir falſe mimi ED ißemet Zertíumvol.s£ófi Petriphi. Coꝛnei. Cõſi. dedit dicta bona in dotẽ ⁊ ſic conſenſit alienationi videtur fibí pin dicaſſe.arg. l. fideiuſſoꝛ. 9. pater.ff. de píg.c.l. lucius títius. 9. pate lus. quibus mo. pígnus vel bypotbeca fol.c.l.ficut.9. nó videtur. verſi.ſed fifi abfcripfit.co.titu.z.l.quidá.ff, oe euic.⁊ maxime viden tur p󰶄dicta procedere circa tertiã partem dotis que remanet apud maritũ. Cum illa tertia nõ redeat ad mulierẽ neq; ad mulieres he⸗ redes. Ande ſaltẽ illa tertia pars videt diminuere fideicõmiſſum ad ſimilitudinẽ legitime. Nam illa datio dotis videtur pꝛocedere per viã argumenti legitime ex quo illa facultas cõceditur fi legiti⸗ ma nó ſufficiat:pꝛout voluit Bal. in lectu.noua.in.d.aut󰵲.res que in quarta queſtione adducens tex.in coꝛpoꝛe ibi adiectũ legitime parti ⁊c. nam quod iure eſt de pꝛincipali idem de augmento.l, cum inter ſocerũ. . cum inter. ff. de pac.dota. m eum. Ande pꝛout legt tima diminuit fideicómiffum.l, qm in pꝛioꝛibus. C. de inoffi.teſta. ita ⁊ dicta dos ſaltẽ quatenus remanet apud virũ. Et ppterea vi⸗ detur qð dicta tertia pars dotis ſit de fingulis bonis ante omnia detrahẽda deinde reſiduũ ſit diuidendũ inter heredes filie rogate et ipſum ſer Nicolaum ſubſtitutũ ſi tenere volumus ꝙ aliquid fibi veniat reſtituendũñ: nec pꝛedictis refragatur qp dictus maritus eft oꝛiũdus ex ciuitate Camertina vbi nó víget fimile ſtatutũ. Atten to ꝙ Bal. in quodã fuo cófilio incipiente quedã dña Ricchabella gcludit ꝙ in hmõi ftatuto q maritus lucretur partẽ dotis inſpici tur locus domicilij mariti. Nam circa hoc p󰶄ſupponitur qo victus maritus tẽpoꝛe dicti matrimonij cõtracti conſtituit fibi domiciliñ in terra tolentini: nam pmífit pꝛout dicitur ibi ppetuo habitare 2 yna cum dicta ſua vxoꝛe.Et ad ibi habitandũ accellít T domiciliũ enim pꝛo fua voluntate quilibet fibi cóftituit.l.nó vtí . ⁊.l.aſſum⸗ ptio.9.ínrís pꝛudẽtibus.⁊. l. domicilium. ff. ad municipales.⁊.l. ci? 3 ues. C. de incolis. lib. x. ¶ is tamẽ non obſtantibus arbitro? in hac conſultatione deciſſonẽ effe clariſſime faciendã. Pꝛo dicto fer Nicolao ſubſtituto:nam pꝛimo ⁊ pꝛincipaliter p󰶄ſupponitur qp cõ⸗ grua oos fuiflet dicte filie quarta pars dictoꝛũ bonoꝛũ et foꝛte mío nus. Nam mihi p󰶄ſupponitur q tota dicta hereditas valebat mille aureis detractis detrahẽdis:⁊ maioꝛ dos que ſolita fit dari in tere ra tolẽtini nó excedit.cc.aureos cum tex.in aut󰵲.res que. in aut󰵲. vñ fumitur videlʒ.d. g. ꝙobꝛẽ dicat pꝛo modo ꝑſonaru honeſtati cõ⸗ gruo et in coꝛpoꝛe dicat honeſte ⁊ Pm qualitatẽ perſonarum meri⸗ to ⁊c.⁊ glo. exponit ſuper verbo merita $m quãtitatẽ patrimonij. Sed non eft congruũ honeſtati qp illa que erat rogata de reftítuen do per ſuũ patrẽ teſtatoꝛẽ daret omnia bona paterna in dotem in pꝛeiudicium fideicõmiſſarij vbi ſufficiebat fibi foꝛte quinta pars di ctoꝛum bonoꝛũ pꝛo modo fue conditionis ⁊ ſuarũ facultatũ iuxta moꝛẽ regionis qui eft attendendus.arg.l.ꝙ fi nolit.$. qui aſſidua. de edili.edic.⁊.l.ſi pꝛius.ff. de aqua plu.arcen.⁊.l. cum delanionis. $.afinam. in ſi.de fundo inſtruc.iuncta.l.quero.in pꝛin.⁊. . j. als.. fine generalis.⁊. l. cum poſt. g. gener. in ine de iure dotium.⁊.l. fifie lie pater.de leg. ij. ⁊.l.ſi curatoꝛes.Cde admini.tuto.⁊.l.ſi furioſi. circa fi.C.de nup.Si itaq; ſufficiebat ſibi legitima p honeſta dote nó poterat dari in dotẽ resſubiecta reſtitutioni:pꝛouteeſt fatis ex⸗ ꝛeſſum.in.d. g. quãobꝛem.⁊ dicta ant.res que. fimiliter fi ſufficie⸗ at fructus ex rebus teſtatoꝛis percepti illis cft aſcribẽda expenſa dotis pꝛobat tex.in.d. $.cum pꝛoponeret󰵲:ita ꝙ ſi fructus interim percepti vna cũ legitima ſufficiũt p dote cõdigna nõ poteft dimi⸗ nui ſideicõmiſſum:pꝛout p illũ tex.dicit Bal.in.d.autẽti.res que. queſtione decima.pari ratiõe ſi ſufficiebãt alia bona per teſtatoꝛẽ filie relicta debet de illis rebus expꝛeſſe relictis filie dotari:imo fo? tius in his dicendũ cft jp dicendũ fit in fructibus quos nó percepit expꝛeſſo iudicio teſtatoꝛis:⁊ vbi eadem ratio idem ius.l.a titio.de verbo. obliga.l.illud.ff. ad legẽ aquil.cap.inter ceteras.in fi.de re⸗ ſeriptis. facit etiã quía in cafu pꝛopter qué motus fuit iuſtinianus ad id diſponendũ fuit:quia nihil erat relictũ vltra fideicõmiſſum: vnde poſſet rogatus fibi pꝛo dote vel donatione propter nuptias conſulere: yt pꝛobat tex.notabilis in coꝛpoꝛe.in.9.rurſus. in autẽ⸗ tico de reſtitutione:⁊ ea que parit in vndecimo menſe. Et hoc ſa⸗ tis aperte vnlt faul? de caſt. in. d. aut. res que. C.cõmunia deſleg. RN aufi legitima ⁊ trebellianica quã detrahere poterat roga Et fum Mnt tamẽ funt conſumpte an debeat diminui fideicom⸗ jio 18 d cludit ⁊ ſit ne pꝛeiudicet ei cui debet dos reſtitui loqui Mes utione dotis alteri facienda in pꝛeindiciũ conſumẽtis put ꝙ n emutltofoztins fentit p fi id quod reftabat ſufficiebat p dote joe diminuendũ fideicõmiſſum ⁊ merito.Ceſſat enim tiic ratio 55 23 cüptoponeretur:quatenns ſe fundat invoto teſtato rie pd 5 fon autẽ cõgruit voto teſtatoꝛis ꝙ propter do ane eicómiffum ex quo teſtatoꝛ reliquit filie tátum de bonis inis pſ fille :qð poterat filia ſeruare pudicitiã ⁊ congrue dotari:⁊ nubere pari:⁊ cõdign itrinetai i dm diano pꝛout expedit:iuxta illud catonís nube pari:⁊ in lectu. peru ſina. in. d. aut. res que. allegãdo Ouidiũ dicere ſivis apte nubere nube pari, t in dubio dos condigna céfe tur efle coꝛreſpectiua legitime:pꝛont vicit Saly. in pꝛeallegata au tenti.res que pꝛout milies: yt ita dixerim reperi allegatũ: licet in lectu.quá babeo nó dicat:ſed ipfe pluries legit.vj.C.⁊ idẽ reperio q videtur velle in quads ſua queſtione diſputata que incipit ftatu III. to cauetur:idẽ etiã cõcludit Bal. in quodá fito cófilío incip.qꝛ ſta⸗ £ntti.z in cõſi.alio incí.matería diuiditur in duas partes: dicitur idẽ cõſuluiſſe &nge.cõſi.cccx.incip.quidã Sꝛegoꝛius:⁊ pluries vi⸗ di hoc cõſultũ per integerrimũ cõſulentẽ:⁊ optima fama fulgẽtem capꝛã noſtrũ mibi patrem ⁊ pꝛeceptoꝛẽ obſeruandũ:⁊ ſolebat alle gare dicta cõſilia Bald. ⁊ Saly.in.d.autẽti.res que. cil ergo dicta filia haberet longe plus legitima in duplo:⁊ etiã fructus ante coſti tutionẽ dotis perceptos cui dubiũ qp in dubio poterat cõgrue do⸗ tari:⁊ ei quiyigoꝛe dicte autẽ.res que dicit poſſe pꝛopter dotem di minuere fideicõmiſſum debet probare legitimã nó ſufficere pꝛo có grua dote:⁊ ſubſequenter oeducere congruitatẽ dotis:nã illa aut. continet ius exoꝛbitans:⁊ illi qui nititur ex iure exoꝛbitanti incũ⸗ bit onus pꝛobãdi:pꝛout no. per glo. doc. in cle.fi.oe reſcrip.⁊ per Bald. in.l.ſi quis nõ dicã rapere.C.de epi.⁊ cleri.ꝛper legẽtes.in.l. fi quis maioꝛ. C. de tranſac.⁊ per hoc mediũ euitãtur omnia in con 4 trariũ adducta. f Et non eft neceſſe intrare illã difficultatẽ an de⸗ beat reſtitui fideicõmiſſario ſi dos reuertitur feu reuerſa eft ad roe gatũ tẽpoꝛe quo fideicõmiſſum venit reſtituendũ quá nó arbitroꝛ habere parũ dubitationis:nã llougo ⁊ Accur.quos ſequũtur mar. fi. Jac. bu. Me. ⁊ Cy.⁊ etiã Rapha. fulgo.⁊ Pau .de caſt.pꝛout ſu⸗ pꝛa deductũ eſt volunt ꝙ nó licet glo.nõ loquantur multũ clare in foꝛmando punctũ queſtionis cũ dicat tempoꝛe moꝛtis patris filia que dotem dederat recuperat dotẽ:⁊ fic verba ſonant q filia doteʒ dederat:⁊ ipſe recuperauerat tẽpoꝛe moꝛtis patris vel patris tefta. toꝛis vel patris rogati nõ refert:quia tune m verba non oederat nec recuperauerat ipſe rogatus. Tamẽ docto.intelligunt in patre rogato qui dederat dotẽ pꝛo filia ⁊ tẽpoꝛe moꝛtis ſue dos erat re⸗ uerfa ad eũ:quo cafu pꝛefati doc.⁊ Bal. volüt cp nó fit reſtituenda fideicõmiſſario:ſed Jaco.de bel.tenet cõtrariũ:ꝓut refert Bart.in dicta aut.res queen impugnãs fifilía viuebat: qꝛ nó erat perfecte reuerſa ad patrẽ per autẽ.ſed quis. C.de rei vxo.act󰵲.ſecꝰ ergo fere tit fi effet reuerſa ad patrem perfecte:yt qz foꝛte matrimoniũ fuiſ⸗ fet ſolutum moꝛte filie ꝓut ſentit bar.⁊ pꝛout ex dictis bar. firmat ibidẽ Ang. ⁊ ad glo.pòt tunc reſponderi qp loquit qñ filia dotata ſuperat:⁊ ita etiam loquant󰵲 ooc.quatenus fequuntur gloflam.l5 Bal. latius loquat󰵲:qð ⁊ videtur fuiſſe de mẽte gl.que incipit ſʒ nó in coꝛpoꝛe.d..quãobꝛeʒ.vbi videt󰵲 requirere vt ꝓcedat diſpoſitio illius. g. q in dote vel donatione ppter nuptias interueniat pae ctũ de lucrando ⁊c.Quaſi per hoc ſentiat qp als non diminueretur fideicõmiſſum collatum poft moꝛtem filij vel filie qui vel que cõſti⸗ tuit dotẽ vel donationẽ ppter nuptias cũ per moꝛtẽ ſoluitur mae trimoniũ aũt.de nup.g.deinceps.⁊ oos ⁊ donatio ꝓpter nuptías reuertant󰵲 ad cóftituetes maritũ.vʒ vel vxoꝛem fingula ſingulis re ferendo:⁊ reperio Bal.ſicadliterã in propofito cõſuluiſſe filía de reſtituendo poft moꝛtẽ ſuã grauata pot oia bona interim nó folus careínooté:f5 etiã quocũq; titulo. C.cófa.oe leg.Lfi. 9.finaüt auae ricie cecitate.⁊ not.ff.cc. Sed hec differentia eſt inter dotẽ ⁊ aliam alienationẽ:q; alie alienationes reuocant󰵲 in irritũ exiſtẽte condi tione ſubſtitutionis:ſed dos quaten? eſt bona fidec cti cõpetenti modera mine data nõ reuocant󰵲 in irritum:ʒ exiſtat conditio ſub⸗ ſtitutionis añt.res que.C.cõia oelega.quod fic eft intelligẽdum fj moꝛtua filía ín matrimonio remanét reliquie matrimonij ats ceſ⸗ ſante nõ pmiſſionis ceffat permiſſionis effectue:t in caufam fidei⸗ cõ. dos reddit:qꝛ tẽpoꝛalis caufa tẽpoꝛalẽ habet effectũ.l.adigere g. huis. de iure patronatus:hec Bal. ad contextũ. Qui videt󰵲 mul tum cõferre ad pꝛopoſitũnoſtrũ:⁊ licet ipſe ide Bal. in. d. ant. res que vt ee videatur firmare ſimpliciter qp nó redeat ad fi⸗ deicõmiſſariũ:tamen vídetur poffe moderari per dicta per Bald. in. d. conſilio. Et licet tex.in.d. g. cũ pꝛoponeretur facíat in co󰶄tra⸗ riũ.ſ.ꝙ oiminuatut fideicõmiſſum collatü fub conditione fi ipſa fia lia rogata deceſſerit fime liberis:⁊ ficvt fit locus fideicõmiſſo opoꝛ tet pꝛeſupponere ipfam ſine liberis deceſſiſſe. Tamen videtur ille ponderare ꝙ dotẽ dederat in quantitate ⁊ pꝛo illa dote quátitate danda erãt diminuta bona hereditaria qo patet:qꝛ ibi dotem cer⸗ te quãtitatis queperba nó vident pofita ſinevirtute aliquid opera di. arg. l.ſi quãdo.de leg.j.7.c.fi papa. de pꝛiuile. lib. vj. ⁊ põderatur q diminuit󰵲 fideicõmiſſuʒ quafi cẽſeat󰵲 hoc reſpectu relictu id quod ſupererit de hereditate vt eſt expꝛeſſum ibi ac ſi quid ſupfuiſſet ro gata effet reftítuere:z ponitur ac pꝛo ficut prout ⁊ibi ponderatur per doc. ille tex. ⁊ ideo fi dos conſiſtit in quattiate:c pꝛo illa quas titate alienantur bona bereditaría illa bona non ſunt ampliusin hereditate.⁊ fic etiam ſi ſunt cozpoza nfimo?! * illatoluütur.quía ſunt data in quantitate non debent eo . cer e em quía recípíunt functionem in genere Ia. ... I. t. li Cer A wen e hon reſtituuntur illi ijdem. ta. non ſuperſunt in hereditate.quia n un ; Ideo fi relictum effet quod fupererit e URS OG etiaʒ circunſcripto fauoꝛe dotis diminueret ſideicommiſſum.pꝛout vi⸗ detur pꝛobare ille text. Sed quando ſunt datacopoꝛa in dotem peniunt: ⁊ fic ſatis vídentur ſupereſſe eadem coꝛpoꝛa reſtituenda Ne | maxime ziii diſpoſitione. l. qui actionem. ff. de regu. iur. ideo ceffante fauoꝛe dotis videretut qꝙ; in fideicommiſſo de reſtituendo quod ſupererit poſt moꝛtem ventant iſta coꝛpoꝛa hereditaria exvi verboꝛum: — — — — — M usn PN — xp "Y T PP — . —— nec vineret:vt patet ex dinuiſo in vniuerſis ⁊ ſingulis bonis N mus. Tamẽ illud qð reſtat de hereditate vt heres filíe reſtituat di Conſilium - Verboy:ídeo tex.d. q cum pꝛoponeret󰵲 non militet in catu iſto q vi⸗ det󰵲 diſponere ꝙ fauoꝛ dotis diſponat in fideicõ miſſo de reſtituen⸗ da hereditate id qð rigoꝛ verboꝛũ diſponeret in fideicõmiſſo de re⸗ ſtituẽdo id qð ſupererit de hereditate poft moꝛtẽ. et ppterea. d. 9. cum ꝓponeretur íntellígat quando oos cófiftit ín quatitate put loquitur illetex.pertationé pꝛedictã vel intelligat quando fuerat factü pactũ de lucranda dote per maritũ pꝛo quo facit tex.in.d. . ꝙobꝛem ibi ⁊ ſi mulier reſtitutione grauetur nõ impedimẽtũ fieri ad dotis oblationem pfecto fi datur in dotem res hereditaria re⸗ ditura poft moꝛtem ad mulierem que dotem oat:z que granata eft reftituere nihil impedimenti confert illud onus ad dotis oblatio⸗ mé pt de ſe conſtat niſi fuerit pactum de lucrando dotẽ per maritñ: ideo nõ immerito intelligit ibi glo.ꝙ eratappofitum pactü de lue crádo dotem per mariti: facit ter. ibi in ſine ibi quónonnos ex maioꝛit melioꝛi ſententia nuptíalíü lucroꝛũ exceptionẽ faciemus: hinc etiã hyꝛnerius in.d.aut󰵲. res ſolũ dicit y permittit in cauſam dotis res ſubiectas reſtitutioni alienare vłobligare:vbi ałs erant ꝓhibite alienari pel obligari:ſed certe etiam in aliam cauſam non dotalem poſſent alienari donec eneniret dies fideicõmiſſiꝛ⁊ ficoc^ dictis Bal. ſupꝛa in confilio merito nonvi detur hyꝛnerius intelligere illam diſpoſitionẽ ſpecialẽ eo caſu quo alienatio fit ad tempus quo nõ cedit dies fideicõmiſſi:⁊ ſic oia ífta cõferũt qó hoc caſu iſta bona ſubiaceant reſtitutioni non obſt.qð fuerint data in dotem donec matrimonium ourauerít. Nec tunc refragat󰵲 ꝙ ſtatutñ aſſignat tertiam marito:qꝛ ex quo legitima et fructus ſufficiũt pꝛo iſta poꝛtione lucranda per maritũ inde pꝛius eſt detrahenda vt pbat tex.in.d. autres que ⁊ in coꝛpoꝛe.⁊ in. d. . cum pꝛoponeret󰵲 in quibus eſt caſus recte intuenti. Et ſi legitima et früct? hereditatis interim percepti nó ſufficerent:ſufficeret po? tio que de bonis teſtatoꝛis als eft remáfura penes heredes filie ro gote'cum fit eadẽ ratio per pꝛedicta ate ſequeretur abſurdum qp fi teſtatoꝛ grauaſſet filiam de reſtituendo poſt moꝛtẽ vnam vel duas res hereditarias fifilia habens reſiduñ opulentis hereditatis: cuiꝰ tamẽ legitima nõ ſufficeret pꝛo ↄgrua dote poffet illas res dare in dotem c p indicare fidcícómíffario.z reſiduñ pꝛo ſe retinere qp effet abſurdum:nam fipoffet p󰶄indicare ſubſtituto in dimidia beredíta : tis paríratióc poffet ín dictis reb? picto cafu cá nó fit dare ratio⸗ nẽ diuerſitatis. Quod minime dicẽdũ eft ergo ⁊c.arg.l.nã abſurdũ de iure patro.cũ ſi. Et ſi dicat󰵲 maritus debet habere ſuã tertiã ꝓ in habeat in noĩe dñi non nega⸗ cto fer Nicolao ſubſtituti vſq; ad dimidia hereditatis integrã put relicta eſt ex quo dimidia ipſa ſupereſt detracta tertia facit.d..cñ Pꝛoponeret ibi ac ſi ſupereſſet. C enſet󰵲 ergo rogata filia oe reſtituẽ 5 T do id qð ſuꝑeſt vt ibi fed vltra iſtã tertíá partem mariti ſi maritus Incraretur eam reftat vltra dimidia que oebetur fer iBícolao fidei⸗ cõmiſſario.ergo illa dimidia fit reſtituẽda. Et hoc mõ.d. . cũ pꝛo⸗ Poneretur facit pꝛo concluſone iſta. Et Bald. in. d.aut󰵲. res que in dicta.ix.qõne dicit pactum nocere:qꝛ dos nó erat reditura ad fidei cõmiſſariũ:⁊ idem iudicat de lucro ſtatuto ꝙ de reſiduo dotis quãtũ q9 facit maritus ex pacto vłex ad diminutionẽ fideicõmiſſi per rationẽ quá adducit:⁊ fic auctozítas Bal. in hac parte refpectu lu cri debiti mariti parum confert:⁊ l5 bec mihi in puncto iuris ap- pareant iuri conſona:tamẽ non expedit firmare ci pꝛimum fnnda mentum vigeat magis claram ⁊ habens minus. Et ínf üper cornes currit aliud fundamẽtũ meo iudicio clariſſimũ:nã illa datio in do⸗ té non valuit alia rõne j qꝛ res in dotẽ date ſubiacerent reſtitutio⸗ ni: nam bona minoꝛũ t€ dari etiã cũ auctoꝛitate tutoꝛis vel curatoꝛis niſi interueniat de que ſeruãdo fernari pfit non pñt etiã in do⸗ cretũ iudicis pꝛout eſt tex.in.l.lex que tutoꝛes.C.de admi.tu.et ibi Bar.⁊ ceteri facit. C.de p󰶄di.minoꝝ ſine decre. non ali.in rubꝛo et nigro ſed in dicta coſtitutione dotis nó interuenit decretũ iudicis merito dicta bona nõ fuerunt data in dotẽ ex quo datio non valet ar.l.iiij. . condẽnatum. ff. de re ind. ⁊ cle.paſtoꝛalis.eo.ti.⁊ iõ ftatu tũ lo quẽs de lucro dotis nó vendicat ibi locũ in iſtis bonis que nó fuerũt data in ootévalide.ar.oíctoy inríüz que no. Bar.⁊ doct.in l.ij. G. ait pꝛetoꝛ. ff. que ſatiſdare cogá.z in. l j.. parui. ff. ꝙ vi aut clamz huic fundamento níbil obftat ex adductis in atraríii. F ec ob. adducta in ↄtrariũ etiã pmo fundamẽto ꝙ ín atraríü dicebat󰵲 ponderádo ꝙ iſta dos fuit cõſtituta a ſer Nicolao q rũdetur ꝙ nó pót allegare factũ in fraudem ex quo ipſe fecit fateoꝛ:ſed bene pot allegare nó ſumus in terminis. d. aut. res que qꝛ bona relicta ipfifi lie : maxime cũ fruetibus ſufficlebãt e l5 maritus lucraret󰵲 tertiam votis pidebat󰵲 fer Nicolaus qp ſibi ſufficiebãt due ꝑtes d reftabáte ſic ſciebat ius fati durare merito ſibi nó pꝛeiudicaret cõſentiẽdo di cte dationi in dotẽ.ar. ff. quibꝰ mo. pig. vel hy po. ſol. l. ſicut. g. nõ vi det pꝛimo rñſo. Itẽ fecit ex neceſſitate offici fibi iniuncti ideo non dz nocere g fecit vt tutoꝛ vel curatoꝛ in bñficio minoꝛis.ar.l.ſanci⸗ mus. C. de admi. tut. ⁊.l.j ff.ex quibꝰ caufis maio.⁊. l ſi qe ex fignav toiib?.ff.quéad.te.aperíanf.c [5 non poffit foꝛte allegare fuiſſe ni⸗ miti exceſſiuã in piudiciñ mulieriscuiꝰ foꝛte intererat alto reſpectu abere illũ viri in cóiugem,tamé pot allegare ꝙ no p iudicat ſuo fi g 4 j 6 7 dat minoꝛ in dãdo exceſſiuã dotẽ z tñ III. deicómiffarío cũ fit plnfj ogruaoos. 8 Stant eiii bec fimul ꝙ nó le fit plufi cógrua 008.pferca furi futuro nó pót ezpzefferenticiari.l.fiíta fcríptti.9.fi ſub códitio ne. de le.ij. e. l. g pót.$.q gs. ff. de re. iur. ⁊.l.j. . decretalis.de ſuccel. edicto cfi ſi.pariter nó v q tacite cófentiédo alienatiõi poflit iillo fideicõmiſſo fibi pindicare l5 hoc mediũ nò firmẽ. ꝓ Et inſuꝑ cõſen⸗ tíés alienatiõi rei fibi p fideicõmiſſum relicte fibi piudicat in ipare q? nó pót alienationẽ refcidere feu réalíenatá vẽdicare vt in iuribꝰ S. in ↄtrariñ adductis:tñ fibi nó p󰶄iudicat quominꝰ poffit ab hrde eſtimationem ſeu pꝛecium petere.l.fi fundus per fideicommiſſum. ff. de le.j.z ꝙ ibi p Bar.⁊ doc. ꝗ cõcludũt q vbi ceſſat p󰶄ſumptio do natiòis femp cõſentiẽs b regreſſuʒ ad pcíü ad hoc ẽt qð no. Bal. in. l. mr. C.deè rei vé.regula at eft q vbi põt cadere alia coniectura ꝙ donatiõis donatio nõ p󰶄ſumit󰵲.l ſi cũ aurũ.ff.de ſolo.⁊.l.cũ de ide bito.ff.de ꝓba.⁊ facit. l. ſi filiꝰ.ff. de do. in cafu ant noftro multe alie cõiecture poſſent adduci dre cõſentit. d. ſer Nicolaus: nã potnit ꝓ babiliter cófentireróne officij ibi iniũcti credẽs foꝛte vtilẽ rẽ gere re ꝓ ſua adulta vel qꝛ de piti bona ipſa nõ ꝑtinebãt ad eũ:ſʒ ad ip fam heredẽ.vñ nó ob. ſ. ubſtõne poterat tũc tpis diſponere vel foꝛte ignoꝛabat ſuã ſubſtõnẽ de fe factã vel ſi fcicbat nó ſperabat caſum ſubſtõnis euenire vel arbitrabat󰵲 ius ſuũ ſaluũ fibi foze ꝓut ⁊ in pꝛe fentiar& nos arbítramnrz multa bmói pñt cõiecturari alió d aius donandi.iõ nullatenꝰ cá oonatióis eft in cafu ifto Pfuméda attẽto marie ꝙ nó confenfit vt fernicola?:f5 vt tutoꝛ velcuratoꝛ fideícó» miſſuz atit ad eũ ptinebatvt fer nicolaũ nó vt tutoꝛẽ vel curatoꝛẽ. idcirco ceffante cá tacite donatiõis dato ꝙ fibi piudiceffet in ipſis reb? nópindicaffet fibi in eftímatióe rerü.X icet fup bocnó putes inſiſtẽdũ:nã ĩmo dictus cõſenſus fibi nó piudicat in aliquo pratío nes. 5. adductas. Nec etíá ob.q» binói cõſtitutio potis vr pcedes re p vid augmẽti legitime.iõ diminuat fideicõmiſſum ꝓut legitia ſaltẽ quatenus remanet apud viruʒ. Na rñdet󰵲 pꝛimo ꝙ negari põt q; pꝛocedat per viam augmenti legitime ptz qꝛ non eft oio eiuſdeʒ nature per id q babct in.d.g cum pꝛoponeret󰵲 in fi iuncta.l.ſcimꝰ $-repletioné.C.oe inoffi.teſtõ. Pꝛeterea dato ꝓcederet per viam augmẽti legitime:nihilominus dimidia nó diminuit󰵲 per legitimã:ex eo q? remanet apud heredẽ tii quod cõſtitutionẽ non eft in aliquo diminuẽdum quãtũcunq; cõcederet󰵲 qp dictꝰ zif»arítus deberet babere integrã tertiam de oibus dictis bonís:l5 re vera illã cófequi nó poffit ſtãte defectu decreti iudicia ci pꝛopterea negarí poflit ifta bona fniffe vnd data in dotẽ.ideo de iſtis bonis nó eſt detrahẽda tertia ſtatutaria. Et facto hoc fun⸗ querit󰵲 in pũcto.ſ.quo⸗ à par iría fit reſtit Hicolao fideícómiffae rio. na reſpõdet󰵲 ꝙ dimidia íntegra.nà ipfa filia heres inſtituta de⸗ trabít pꝛimo legitimam que eft tertía totíus aut󰵲.noniſſima. C. oe inoffi.teſt.deinde quartã trebellianica de reſiduo tẽtia ꝙ detrahant󰵲 due quarte que pbat in.c. Ray. ⁊ in. c. Rapnal. fue⸗ átur mea Lex ſi vnc. C. de reuo. do. Donatio parua non ren catur eſſe donatio parua. Donatio an ꝛ⁊ uando ex pꝛe | 511 eu q t pꝛeſumpta donatoꝛis Donatio que non excedit dimia. ; ? ? 05 1 l ^ . inofficioſa etrenoc i» midíam partem bonoꝛum non dicit ö ari valeat. Donatio ꝛ legata quomodo ínter fe differunt. quomodo intelligat. nu.feq.p totum. ocatur ſuperuenientia liberoꝛuz:⁊ que di voluntate videa⸗ Ne Tertium vol. Conſi.Metriphi.Coꝛnei. Tonſi. IIII. |... . Conſilium.iiij. Jagd 2 A nomineoomíninoftri 8 Jeſu chꝛiſti. ¶ Dubia ſatis mihi vifa fnit piis cõſul „teatio. naz pꝛima facie videbat ꝙ dicta donatio fuerit euocata p natiuitatem filie poftea pꝛeter ppofitum magiftri benedicti ꝙ veriſimiliter babebat tpe donationis cii pꝛe⸗ ſupponatur ꝙ illotpe vxoꝛem ſterilẽ habebat nec ꝓbabiliter ſpe⸗ rare poterat moꝛtẽ ſue vxoꝛis ⁊ ex ſcda vxoꝛe filios ꝓcreare cum ad uerſa foꝛtuna bois maxime ↄiugis non fit ſperanda.l.inter ſtipulã tẽ. . ſacrã de b. ob. Saltẽ fi erat maioꝛ p dictus magiſter benedi ctus.ita qp eft veriſiłe qp ſiputaſſet hũc caſum.ſ.ſe in poſterũ filiã ha biturũ nó feciſſet extraneis ꝑſonis illã donationẽ de qua agit pra tioné.l.cü acutiſſimi.C.de fideicõmiſſis.⁊.l.gñałr. g. cũ aũt.C.de in x : tarios:nác idi flíá fibí , tionem ipfo s S: D3 ex quo donatoꝛ vidit filiã fibi natam ⁊ dona⸗ pfo mes ieriffam ꝓpter natíuitatcfilíe fi voluiſſet ipfam uerſus oictà nyllieace AI ar€ ⁊ de nono donare ⁊ fic cófulere fibí ade tractabat󰵲. ff. de mili om non conſuluit cenfeat nolle valere. arg. l. Bar. in. l. lex comelía in fna 15. .de inoffi.teftó per que iura dixit ta teſtõꝛis teſtöꝛe ianoꝛantepeſ (filius inſtiturns vere decedit in vi⸗ inſtitutio poffit pabere loc tun «cedit ficte.íta ꝙ pót effe fpes qo merca tacita vulgari.vbiaiese requi poteft incipere c vires all cõtra dona facultatẽ pꝛouidẽdi tune teſm non e teſtatoꝛe viuo z habẽte 2 2 ſſumit 2 2 pti.ratio eft qꝛ ex quo potuit pniq t vires.l.fi filius. ff.de ca ſe ꝙ teſt non valeat er quo fciens pcr Ptouidit cenfet volnif ſciuit filiam fibi natá ꝓpter cuius natiuitatem is quo donatoꝛ reſciſſionem⁊ 1 aduerſus dictumobfigenlebatur í jſponendo ⁊ non pꝛouidit cenfeatt lum no uiter oífpo P atur voluiſſe ꝙ donatio re⸗ maneat reſciſſa ⁊ non habeat effectum. ¶ T His t non ob. in con⸗ trarium arbitroꝛ ſnĩam verioꝛem:pꝛo cuius rei euidentia pꝛemitte dum duxi:qð dicta.l.ſi end eſt lex fatis exoꝛbitans. nam qñ dona⸗ tio eft ſimpłr facta c eft pꝛomiſſum gñaliter de ipſa non reuocãda reuocetur ꝓpter natinitatem filioꝝ videtur contra regulaz.l.ſicut. de acti.⁊ obli.⁊.l.ariſto.ff.de dona. maxĩe cum ſoleat adijci verbum. irreuocabiliter.vʒ donat irrenocabiłr ⁊c.itẽ act? ſimpłr celebꝛatꝰ vf celebꝛatꝰ pure abſq; die ⁊ conditíone.l.j.9.fi quis fimplr ⁊.l.euʒ qui. g. quotis. ff. de o bo.obli.⁊.l.libertis libertabuſq;. & fi. ff.de ali⸗ men. ⁊ cibar. leg. Ideo donatio ſimpłr facta non deberet habere ta cítam conditionem niſi filij ſuperuiuant cuius pꝛetextu doc.dicũt cauſari reuocationẽ donationis per. d. l.ſi vnq;.item fi talis cenfet fuiſſe voluntas donantis pꝛout doc.dicunt ar.l.cum acutiſſimi cũ cõcoꝛ. S. adductis iſta voluntas fuit tacita in mente retenta vnius partís tii que non ſolet attendi.l.ſi repetendi.C.de condi.ob cám 2. l.iij. . q; ff.eo.tit. Et maxime qꝛ nec ab vna parte fuit ſubintel⸗ lecta:nam ſi non cogítabat de filijs non babuit menté ꝙ reuocatio fieret filijs ſuperuenientibus. Sed pꝛeſumpta tacita volũtas intel ligit hoc modo q? ſi cogitaſſet bunc caſum veriſimiłr non donaſſet hoc modo qꝛ ſi cogitaſſet bunc cafum veriſiłr non donaſſet hoc mo do ðꝛ voluntas tacita ꝓut alias dicimus in tacita vulgari compꝛe⸗ henſa in expꝛeſſa pupillari vel ecõtra in. l.j.⁊.ij.ff. de vul.⁊ pu. in.l. fi. C.de inſti.⁊ ſubſti.ſub cõdi.fac.⁊ in.l.p󰶄cibus.C.de impu. Ex quo aũt patet cp diſpõ.d.l.ſi vnq󰵴; eft plurimum exoꝛbitans ⁊ fundata in quadam tacita voluntate donantis:non vf extendenda faltem ad cafum vbi non fit coniectura ꝙ fi cogitaſſet filios naſcituros nó donaſſet. ar. l. ius ſingulare.⁊.l.ꝙ pero contra.ff.de legi.⁊ in regula que a iure cõi exoꝛbitant in.vj.cũ ſi. Accedat qð no. Imo. in.d.l.ſi⸗ lio pꝛeterito de iniu.te.circa articulum an legata vitient󰵲 p󰶄teritio⸗ ne poſthumi in tertia rñſione ꝑ eũ data ad.d.l.ſivnq󰵴.dicẽs ꝙ illa.l. eft cõtra rigoꝛẽ iuris ⁊ a iure exoꝛbitans:ideo nó trahẽda in conſe⸗ quẽtias ⁊ ꝓpterea non ab re quidã póderát ꝙ.d.l.ſi vnq󰵴;. lo quit󰵲 in donatiõe facta liberto a ↄꝛio ſenſu ſecus ꝓbans ín alío donatario foꝛtiſſimũ em eft arg.a ↄꝛio ſenſu.l.j. . huius rei foꝛtiſſimũ eſt. ar. ff. de offi.eius cui man. eſt iuriſ.cũ ſi. Et maxime cñ nó poſſimus dice re ꝙ ibi denotet factí contingentiam cũ ibi nó decidat󰵲 cafus ꝓpoſi tus:ſed pcedat p modũ regule vt aperte patet ex v󰶄 bis Ire ꝓut ⁊ põ derat Raph.ful.in.d.l.j.C.de inoffic.dona. ec babemus legẽ que nos artet ad tollendũ ibi iſtud argumẽtũ a ↄꝛio ſenſu:nã.l.ſi totas C. de inoffi.dona.q etiã loquit󰵲 de reuocatione ſimili nõ reuocat in totũ:ſed vſq; ad legitimam ⁊.d.cañ.ſi.qui ſimiłr loquit󰵲 de hac reno catione loquit in donatiõe oim bonoꝝ.Quinimmo ille tex.loquit de iure poli ſecus volens de iure foꝛi.vñ ille canon plurimũ coꝛro⸗ boꝛat dietũ argumẽtũ a iꝛio fenfu put ⁊ pòderat illuʒ tex.ad iſtud ꝓpoſitũ Raph.ful.in. d. l.j. C.de inoffi.dona.firmans illã opinio⸗ nem q dicta.l.ſi vnq󰵴;.non babeat locum niſi in donatione facta li berto dicens ibi ⁊ in. l.fratres.C.de inoffi.teſtõ ꝙ facilius admittit reuocatio donationis vel teſtamenti cótra libertum quá cótra ex» traneü.iRon em debet effe ea andacia liberti cótra patronũ que eſt extranei 5aliü $m eũ ⁊ hanc opinionẽ ꝙ dicta. l ſi vnq;.reſtringat󰵲 ad donationẽ facta liberto tenuit etiã Guil.de cuno vt ipfe ⁊ Bar. referũt.⁊ differentiã inter libertũ ⁊ extraneũ facit etíá Bal. in aut. ex cauſa.C.de liberis pꝛeteritis.dicẽs qp pꝛeterq; in liberto non re⸗ uocatur nífi vſq; ad debitum bonoy ſubſidiñ aut󰵲. vnde fi parẽs. C. de inoffi.teſtõ ⁊ expꝛeſſe tenet glo.in.v.qõ.in dicta.l.j.de inoſſi.do na. 5󰶄m eum ꝙ ⁊ tangit etiam Imo.in.d.l.filio pꝛeterito in illo ar⸗ ticulo an legata reuocentur per natinitatem poſthumi in fecunda refponfione quam dat ad dictam.l.ſi vnq󰵴. Et vídetur ín pricto iti» ris bec opinio verioꝛ per pꝛedicta non tamen in deciſinis illam te neré.quía Bart. ⁊ Bald. ⁊ Ang. ⁊ Imo. ⁊ cómuniter legentes fnnt in contraría ſententia ſcʒ qp reuocatio donationis inducatur pꝛo⸗ pter natiuitatem filioꝛum etiam ſi fuerit facta extraneo pꝛopter di ctam tacítam voluntatem a qua opínionetandp cómuni in decidẽ do non effet tutum recedere per not. per glof.ín.l.omnís diffinitio de reg. iur. ⁊ per Bar.in.l.j. C. de pena iu. qui male in.⁊ Bald.in.l. pꝛecibus.C.de impubeꝝ e arg.c.nelinítarís tue pꝛudẽtie de ↄſti.x c. pꝛudentiã.de offi.deleg.Nihilominus placuit banc opinionẽ in mediũ adducere ⁊ ponderare rónes quibus iuuatnr dicta opinio Guil.⁊ Raph. At fi quis tenaciter vellet póderareXoba.o-lfi vnq; poſſit retoꝛqueri cótra eum qð verba. d. l. ſi vnd. non militant in ca fu nro ⁊ lʒ doc.dicant banc reuocationẽ fieri ex pſumpta mente do nantis:nihilominus poflunt intelligi ꝙ potius fe fundant in veri fimili mente donãtis d in mera diſpõne.d. l. vnch . Adeo quod re perio quofdam dicere quod fi donatio fit extraneo.ita demum re» uocetur fi aſcendat dimidiam bonoꝛum vel eam excedat, Sinautẽ fiat liberto reuocetur etiam ſi non aſcendat ad dimidiam ⁊ ita ve⸗ rifcetur verbum alíqua pofitum in. d. l i vnd pꝛout boc firmanit inſignis doctoꝛ dñs Angelus de piglis concínis nofter in. d.. im⸗ 4 peratoꝛ necreputo abſonum dicere. E Et licet ooct.communíter non ponant dictam differentiam:ſed videantur indifferẽter loqui in extraneo c libertoꝛtamen Bald. in. l. ſi cum vel in vtero. C. de te⸗ ſtamento milit.⁊ in. d.h. imperatoꝛ. ⁊ in oicta.l.j.oe inofficio.do⸗ natio.voluit quod fi dicta.lſi end non procedat nífi quando do⸗ natio fieret de dimidia bonoꝛũ vel abinde ſupꝛa. Licet etiam ipfe in cotrarium confilium — in contrarium ponderat dictũ verbii aliqua.c idẽ etiã cõſulẽdo te⸗ nuit rícbar.oe Saly.ꝓut refert bal.in.o.l.fi vnd cũ eo trãſiẽs:licʒ — in contrariũ arguat de deõ verba aliqua fic Bal. aduertit ad viʒ ⁊ Virtute dicti verbi:⁊ nibilomin? vbiq; tenet bácparté.f.gp debeat effe donatio exceſſiua ſaltẽ de dimidia bonoꝛũ vt bmót reuocatio ꝓpter ſuperuenientiã liberoꝛũ inducatur. ⁊cũ hac opinione repe rio tranſire cõiter legentes.hoc enim reperio voluiſſe oim meum doctoꝛẽ integerrimi iudicij.vʒ otim 3oáné de móte ſperello in. d. l. j. ⁊ famoſiſſimũ doctoꝛẽ dm Sion ſiũ cõciuẽ noſtrũ qui ſuo tꝑe yocabatur doctoꝛ peritatis in.d.g.ĩperatoꝛ.⁊ ibi etiã ons Ang. vt 5. retuli per quẽ ſe monet pont. in 2zíü in. l. i ci vel in vtero. C. de te. mili.5 bal. ibi ⁊ hoc tenẽdo rñderi pot ad dictũ 󰶄bũ aliq pofitü in. d. l ſi vn q non pot intelligi de qualibet parte pꝛout foꝛte ſua det ſua natura qñ ſubiecta materia patitur ꝓut patiebat󰵲 in termi nis. d. cle.j.de foꝛo cõp. Nam fi ita intelligeret󰵲 f equeret󰵲 q» fi donaſſz vnn denarii induceretur reuocatio ex ſuperuenientia vnius filij qp videretur abſonũ ⁊ atraríü tz Imo. in. c. fi.de dona. dicens ꝙ ſi do⸗ natio eſt parua nó renocatur ex filioꝝ ſuperuenientia. Zidducens inter cetera no.per al. ín.o.l.j.oc inoffi. dona. qui Bal. loquitur de donatione dimidie partis bonoꝝ. vnde foꝛte ét Imo. ita ſentit f5 quicꝗd ipſe ſentiat circa hoc pꝛeſupponit󰵲 ibi p claro ꝙ ꝑua voe natio non reuocatur. ergo nõ ſufficit quelibet pars bonoꝝ vt illa reuocatio inducat ⁊ ſic verbũ aliqua nó pót ftare late.iõ reftríngat Pin pꝛopꝛiam vim verbi partẽ cui adiũgitur ꝙ verbum denotat di midiam. l. nomẽ filioꝛũ. h. poꝛtionis verbo. ff.de ver.fig.q» ⁊ perſua detur:q? ibi pꝛemittit de donatione oim bonox.⁊ fic vidct impera tot velleloquí de vonatióe exceſſiua als fruftra poſuiſſet totyerba oim bonor vel partẽ alíquá facultatñ.Sufficiebat em dicereiſi ali quid donaret vel fi aliquáré donaret ⁊ nó facere mentionẽ de doa⸗ tionc oium bonor vel partis bonoꝝ.⁊ ſatis verificatur verbus ali dus ibi poſitũ fi verificat in parte dimidiã vel alia maioꝛi parte ma une ex quo gñaliter de qualibet parte nõ pòt intelligi nec eft veri fite q l quis ſperaret in futurũ bfefilíá nihil voluiſſet donare cuz quotidie videame qp ⁊ habẽtes filios aliq󰵴 oonát:l5 nó ſoleant face⸗ re exceſſiuas donationes.Itẽ videmus q legata fcá per ei qui nó putabat babere nec babere ſperabat filii pꝛeſtant󰵲 a filío vt pꝛobat󰵲 in. l.fi.ff. de here. inſti.et l5 foꝛte nó feciſſet tot legata:tamẽ q? alíá feciſſet ⁊ ignoꝛatur quot ⁊quãta feciſſet nó reuocãtur aliquapt ibi Pꝛobatur ⁊ facit etiã.d.l.iij. C.de inoffi.teſtamẽto vbi doc.volũt q valeant etiã legata facta extraneis ad boc etiã melioꝛ textus ín.l. cũ mater.ff.oeinoffi.teftó.z fi valent legata que nitunt󰵲 minoꝛi fire mamento multofoꝛtius donatio pꝛout ſimili. ar. vtitur Bar. in. d. aut󰵲. ex caufa c in.l.filio pꝛeterito col.iiij. Cum igitin cafu noftro fuerit parua donatio nõ ſolũ non aſcendẽs ad dimidiã bonoꝛũ: 15 necad.zj.partem bonoꝛũ que ſine dubio debet dici nedum parua fed minima pars. facit. l. quis ſuo. C. de inoffi.teſtõ. vbi quarta ꝑs appellat󰵲 munuſcula dicamꝰ ꝙ nõ debeat reuocari per natínítates filioꝛum. Et maxime per natinítaté vnius filie femine d non indi» get tot bonis quot indiget maſculus nec ſolet ita retrabia donan do qui babet vnicã filiã pꝛout ꝗ babet vnum filiũ maſculum vł plu res filie enim femine ſolet ſufficere cõgrua dos cti qua poteft bono rabiliter viuere 󰶄m ↄditionẽ fue perfonevtoocetquotidie experiẽ tiã rerũ magiſtra. C.dp fit in pꝛincipio de elec.lib.vj.⁊ capitulo ſta⸗ tutũ.in pꝛin.eo.titu.⁊ li.⁊ cõgrua dos in dubio cenfet eſſe coꝛreſpe ctiua ad legitimã pzontvoluit Saly.in aut.res que. C.còia de lega tis ⁊ bal.in ſuo còſtlio cp incipit:qꝛ ſtatutũ ⁊ in alio qp incipit mate ria diuiditur in duas partes.⁊ idẽ voluit Salycetus in quadã ſua oifputatióe d incipit ſtatuto cauetur. Et ðꝛ idem conſuluiſſe An ge. in quodam ſuo conſilio incipiente quidã Sꝛegoꝛius in oꝛdine cccx.ita cp pꝛedicta filía remanſit longeplufà fibi foꝛet neceſſariũ pꝛocõgrua dote ꝓpter ꝙ debilitat󰵲 ílla pꝛeſumptio ꝙ noluiſſet di⸗ ctus pater donare ſicogitaſſet babere filios:que etiaʒ debilita tur ex alio:qꝛ oíctus donatoꝛ fnit ſtipulatus a dictis donatarijsquod irẽt ad habitãdum in dicta re donata ⁊ ꝙ ipfum benedictũ tracta rent ⁊ honoꝛarẽt ⁊ reuererẽtur vt patrẽ ⁊ ſie nõ fuit mera donatio: fed donatio ob cãm:qꝛ donauit dictã partem domus vt ipſi dona⸗ tarij habitarẽt donec ipe dõ atoꝛ viueret in dicta domo ⁊ eũ tracta rẽtyt patrẽ necẽ qd ꝑuũ reuereri tractari ⁊reputarivt pf iuxta.l.q dam cũ filium. ff. de verboꝛũ obligationi.⁊ que ibi tradunt p barto. circa ſtipulationẽ de tractãdo aliquẽ vt filium que a paritate rõnis poſſunt trahi ad ꝓmittentẽ aliquẽ tractari vt patrẽ donatio autẽ ob caufam nó eft ꝓpꝛie donatio. j. f. de dona. ⁊ facit.l.acquil.c.l.fi pater. eo. ti. Et propterea nó vf in ea loci hfe. d. l.ſi end ſaltẽ qua tenus id qð donatur cõmẽſuret󰵲 cauſe ꝑꝑ quá donat󰵲:qꝛ vſq; ad cõ⸗ currentẽ q titatẽ non eft donatio put bf in dictis iuribus in. d. l. ariſto.⁊ in. l.ſi foꝛte.de caſtrenſi peculio.⁊ fi quis recte conſiderabit virtutẽ deẽ ꝓmiſſionis facte p donatariosfoꝛte nó exiſtimabit illã minoꝛi ptio dp fit valoꝛ dicte rei donatevel ſaltẽ donationẽ reducet ad minimã eſtimationẽ detracta de eſtimatione rei donate eſtima tione dicti oneris iniuncti dictis donatarijs.ita q non videturpe⸗ riſimile quod voluerit donationem minimam reuocari per ſuper⸗ 5 nenientiam vníug filie. Concurrit etiã ꝙ dictus donatoꝛ pmiſit 3 ndembꝛi amputati tur ex tacita permiſſione de qua ſupꝛ ſio ſupꝛa facta. e IIII dictos donatarios tenere ⁊ poſſidere dietam rem donatam. Et po tuit dictam rem repetereꝛ non repetijt nec oſtendit aliquod ſignũ q; voluerit ꝙ dicta res non cenſeretur donata vel q pertineret ad eiit ꝙ noluerit ꝙ donatarij dicta re fruerent󰵲 ꝙ etíá pꝛeſtat vꝛgen⸗ tem coniecturam tacite voluntatis ꝙ noluerit a dicta donatione recedi pꝛopter ſuperueniẽtiã dicte fiſie facit optime gl. oꝛdinaria in. l. athlete..dat remiſſionem. ff. de excuſa.tut. ec obſtat q in có. trarium dicebam per dictam. l. tractabatur.⁊ dicta. l. ij. C. de inoff. teſtamento.⁊ no. per arto.in oícta.l.lex coꝛnelia.quia in illis tu^ ribus.ideo coniectura ſumitur per contrarium:ex eo quía teſtamẽ tũ vitiabatur de iure cõmuni non ex fola pꝛeſumpta volütate.ió fi teſtatoꝛ habuit notitiam de dicta reſciſſione ſeu annullatione te⸗ ſtamẽti ⁊ potuit illud confirmare non cõfirmando cenſetur poti? voluiſſe ꝙ non valeret ex quo poterat aduerſus validitatem ꝓui⸗ deret nó pꝛouidit vel ſaltem eſt quid ſibi imputandũ fi volebat qo valeret quare fibi non pꝛoſpexit. Attẽto qð inuitati in teſtamẽto nihil adhuc fuerant conſecuti vigoꝛe teſtamenti.in cafu aute no ſtro donatio non refcínditur de iure cõi:ſed de quodã iure ſpãli et exoꝛbitãti vt ſupꝛa deductũ eft quádo reſcinditur reſciſſio caufat ex quadam veriſimili mente donãtis:que veriſimilis mens ceffare videtur quãdo ipſe donatoꝛ tacíte permittit quod ipfi donatarij fruantur re donata. vnde poſſumus dicere quod reuocatio ceſſet hoc caſu ceſſante dicta verifimili mente. Et ſic in multis differt ifte caſus a caſu illoꝛum iuriũ:nã in illis iuribus conſtabat de nullita⸗ te teſtamẽti hic ſecus. Item ibi nullitas erat de iure cõmuni hic de iure ſpeciali. Facit pꝛo hac differẽtia.l.eius militis. 9. militia miſ⸗ ſus.de militari teſtamento. Item ibi non erat facta executio.⁊per g ſequẽs bona relicta nó erãt apud ipſos honoꝛatos in teſtamẽto nec illis fruebant󰵲 faltem vigoꝛe teſtamenti. in cafu atit noftro fue⸗ rat facta executio donationis ⁊ eius pꝛetextu donatarij poſſide⸗ bãt ⁊ fruebant󰵲 re donata vidente ⁊ patiẽte ipſo donatoꝛe ⁊ ſic ſunt caſus oo diſſimiles. Ex quibus omnibus videtur intrepide cõclu dendum q dicta filía nõ poſſit repetere a dictis donatarijs dictaʒ rem donatam. Mon obſtãtibus adductis in cõtrariũ. Mon em ob. d. l. ſi vn. qꝛ ſupꝛa date ſunt plures reſponſiones inter ceteras qð non ꝓcedit in donatione parua ⁊ multominꝰ in mínima put fuit iſta de qua agitur attentis ſupꝛa deductis nec bar.in dcõ.d.impera to? vult cõtrariũ nec vult q pꝛocedat vbi donatio fit de minoꝛi p te bonoꝛuʒ quá fit legitima:nam licet dicat p pꝛocedat etiam vbi donatur aliqua res certa. Tamen poteſt intelligi d excedat valo⸗ fem dimidie bonoꝛum. Licet etiam eo cafu Bald. contrarium vo luerit in dicta autẽtica ex cauſa dicẽs ꝙ.d.l.ſi vnd pꝛocedit in vni uerſali donatione non in ſingulari. Nec obſtat p donatio reſciſſa non reconualeſcit:qꝛ illud fateoꝛ tñ dico ꝙ in caſu noſtro donatio nüg fuit reſciſſa q attẽta paruitate rei donate ⁊ alijs cõiecturisſu Pꝛa deductis eſtveriſimile qp etiã fi donatoꝛ cogitaſſet de ſupueniẽ tia filie oĩmodo feciſſet fimilem donationem. i ¶ Nec etiã obſtat id quod dicitur in legatis in dictaautentica ex cauſa ⁊ in alijs turi» bus ſupꝛa adductis ꝙ renocátur legata propter ſuperueniẽtẽ na⸗ tiuitatem poſthumi pꝛeteriti. Nec diſtinguitur inter legata parua et magna: quia reſpondetur qð multe glo.ſunt in cõtraria opinio ne: videlicet in. l generaliter. ex teſtamẽto.de fideicommiſſarijs liber. ⁊ in. l. vxoꝛẽ pꝛegnantem.ff.de manumiſ. teſtamento ⁊ in. l. fi pater. in pꝛincipio. ff. de captiuis.⁊ ín.l.bona.$.fi.codem titulo. et in. l. ſi quis teſtamento.de leg.ij.⁊ in.l.j.C.de codi.⁊ in. l.j ff. de teſta mentaria tutela.⁊ fimiliter Nic. de ma.⁊ Salyc.in.l.j. C. de poſthu. here. inſti.⁊ Franciſcus de rãpo.⁊ Imo. in. l. flio pꝛeterito. et bald. in dicta autentica ex caufa ⁊ dato ꝙ pꝛeualeret opinio Bartol. in contrarium adducta poſſet limitari nifi legata effent parua.c inſu per dato ꝙ oícta limitatio non admítterct:nibilominus eft inae gna ratio differentie ínter legata oonationem."(»zimo qꝛ legata minoꝛi firmitate fungũtur.vnde facilius fcíndunt putzpond 2 E 2780 : . » d erat ipſemet Bar. Item ibi legata reſcindunt󰵲 de inre có vus vbi fir mantur in fimilibus terminisfirmantur quodam iure i liffimo.in cafu autem noftro donatio 3 ture V mem Do pda bet vbi in his terminis vitiatur id cauſatur de iure ſpeciali vt.3 vi ctum eſt.iura autem ſpecialia facilius tolluntur ꝙ iura cóía dicke l. eius militis. h. militia miſſus merito dc. Pꝛeterea in illis termi me non concurrit coniectura veriſmilis mentis que nien Et ſic reman 5 Laus deo. et firma cõclu Pena cöd ood mmari aper cófilio.v. nóimpleatur ye Ja Jd putetür pes, 02 Anke dicat ſi non ſoluerit infra temp? ame iu aes S putindo et opponendo melíns oſtenditur. : coꝛpoꝛalẽ s px Pena pecuniaríá qñ poffit purgari ad euitãdũ : penàfubfidiare adiectam fi non ſoluerit.nu.ſeq.⁊. 4. 2t o at dicatur pena capitalis. £ófilia tertie partis Petriphilip. Cornet bb Tertium volu. Cõſi. petriphi.Coꝛnei. Cõſi. V. ¶ Conſilium. v. EXVTIB nomine offi noſtri ieſu chꝛiſti. ¶ T Licet banc cõſultatio nẽ ſatis claram cen eam ſaltẽ in deciſiuis ꝓpter auctoꝛitates maxie js infra adducã. Tñ vt cõſulẽtium vſitatñ moꝛẽ ſeruem bactenus à me cõſuetum ⁊ qꝛ opponendo c diſputãdo veritasme lius oftenditur.l.j.$.mícta.ff.oe muner.⁊ hono.facit.l.diui. ff. ð iu re patro.c.l.offílíus.ff.oc leg.iij.oppoſita.n.iuxta ſe poſita melius eluceſcũtyt ait philoſophus arguam pꝛimo ad partẽ negatiuã.ſ. cp dictus poteftas non poflit exequi dictã penã pecuniariã:qð vf aperte demonſtrari poffe hoc vꝛgenti argumẽto quãdo aliꝗd de⸗ betur in cafu quo id nõ impleatur aliquid aliud deducitur in obli⸗ gationẽ cafu pꝛedicto eueniente pꝛimũ debitũ c prima obligatio nouatur ⁊ trauſfunditur in ſcdam. l. obligationũ fere. H. f. l. j. ff. de penu leg. l.j. h. ſi ita. ff. ad legem fal. qð ⁊ no. glo. bar. ⁊ doc. in dictis iuribus latius Bart. in. l. ita ſtipulatus. el foꝛte el grade. ff. ð ver. oblig.z ibi per docto.⁊ Ange. tangit in repetitio.l.ſi inſulam.eod. titu.per doc. in. l. ſi pacto quo penam. C. de pac. in quib? locis a do cto.cóiter tenctb pars ꝙ bmóí obligationes penales nouẽt feu quafi nouẽt pꝛimitiuas:ita ꝙ obligatio p󰶄ma tollatur ⁊ tráffunda tur in ſequẽtẽ penalẽ vt ꝓbãt iura. 5. adducta ⁊ hoc videt effe cõis ſnia l5 pleriq; ooct.alíud velint ⁊ l5 ventur plures limitationes et in pꝛopꝛijs terminis ybi hmõi pene criminales per ſtatuta muni⸗ cipalia imponuntur oifiüctínelvt qz imponat pecuniaria pena d fi non folnat intra tempus deſignatum amputetur caput vel mem» bꝛũ cõditione purificata pecuniaria pena céfeat nouata per coꝛpo ralem tenet Bar. poſt Dy. in. l. publicoꝝ. ff. de public.iudici.⁊ idẽ Imo.ibi pꝛo quo facit qz iudicía criminalia regulãtur $m naturas. cinilem regulariter. l. abſentem. ff. de penis. ⁊ in ciuilibus eſt ita vt in iuribus ſupꝛa adductis.ergo idẽ eft etiam in criminalibus.ſi ere go pena pecuniaria eft nonata per ſecundam pꝛima eſt ſublata:qꝛ debitum tollitur nouatione.inſti.quibus mo.tolli.obligatio. g. p⸗ terea.⁊..j.⁊ quafi per totum. ff. de noua. Et pꝛopterea id qð venit in pꝛima obligatione non poteſt exigi vt volunt gloſſ. in dicto. . Item. ſi ita Bar.⁊ docto.⁊ibi in.d.l.ita ſtipulatus quod ⁊ doc. vo⸗ unt in alijs iuribus.S.adductís loquuntur tamen in ciuilibus:ſed idem videtur in criminalibus argumento.d. l. abſentem pꝛedicta coꝛroboꝛantur auctoꝛitate Bald. in. l.eos in fi. C.de vfur.rei indi. vbi vult ꝙ elapſo tempoꝛe dato ad ſoluẽdum pená pecuniariã nó poteft ſolui oicta pena pecuniaría.ergo exacta nó liberaret delin⸗ quẽtẽ.⁊ p conſequens dictus condemnatus pꝛo vnico delicto affi⸗ ceret duplici pena quod videtur abſonũ.l.ſenatus.ff.de accu.⁊.l.li cet.ff. nau. caup.ſta. facit etiam qo tradit idem Bal. in. l. data ope⸗ ra verſiculo Item notãdum ybi inter cetera in pꝛopꝛijs terminis dicit ꝙ puma pena trãſfunditur in ſecũdam.⁊ conſequenter Bal. concoꝛdat cum fententía Z2pnic Bartho. ſupꝛa relata de qua in d. l. publicoꝛum 4 ¶ His tamen non obſta. ntibus arbitroꝛ cõtra ria lententiam cfle iuri cõſentaneã:ſcilicet ꝙ iudex habẽs dictam fententíam exequi poſſit dictam fniam in dicta pena pecuniaria p tectum notabilem in.l.cũ duobus.g.idem refpondit fi ſocius. ff. p focio.vbi ozatio diui marci diſponebat ꝙ reficiens domum cómu nem debeat conſequi a ſocijs qp impendit cum vfuris vſq; ad qua drimeſtre tempus ⁊ dicto tempoꝛe elapſo non ſoluta ſoꝛte pꝛinci⸗ n t vſuris domus refecta fiat eius qui refecit ⁊ſic poſt quadrime tre tẽpus loco impenſarũ ⁊ vſurarũ tranffertur otium rei reſtitu⸗ te ſeu teſtaurate. Tamẽ fi creditoꝛ malit cófequi pꝛincipale debi⸗ ki pot yt ibi eft tectus. Ratio effe vidct qꝛ pena illa legalis adijcit in fauoꝛẽ creditoꝛis ⁊ in odiũ moꝛoſi. vnde non decet gp moꝛolo ꝓ fit € creditoꝛi noceat argumẽto.l. qð fauoꝛe. C. de legibus.⁊ capitu lo qð ob gratiã. de reg. iur. in. vj. cum ſimilibꝰ. Ita ergo in caſu no⸗ ro nó debet pena amputationis pedísnocere cauere cui pena pe gunlaria venit applícada ⁊ cui? intereſt ne delicta remaneãt ipu⸗ ps ſe dor fame de ſnĩa excõ.l.ita vulneratus. ff. ad legẽ aquil. Et 2 m tas ſoldnenti eſt ergo in ſolutione: iʒ nó fit obligatione «boc asco 50 deuenerat in obligatione pꝛincipali ſeu pꝛima ria pꝛout bibet fuerit lis conteftata fuper obligatione fecunda» inetd unt fna in dictis iuribus. Et hoc quando obligationes rit lis conteſtata fun ſe d quádo poft nias durare debet donec fue executio ipfius obs. tione iudicati fen in factüvel fuerit certa penlune Sie e Satióio fecüdarie vt eft tex.fingularís.ín.l. it les. . decem. f. de reina. b heredi. m Bar. ⁊ voct.ibic in. U mi⸗ tus poffet purgare mos de Pmboc videtur ꝙ dictus condẽ⸗ de cimlibus ad cumin eo foluédo penam pecuniarí arguendo siis pes eo etiã into t ad ed hablente. St poteft ipfe ergo et pendere de ſuo ⁊ repetere contra Inuit tán ede gi eg bonis eius per no.per Bar. in. l. ſtichus e ri rone expendere de idé As. ff. de penu lega. bal.in.l. fi.C.oe neg.geft.z idẽ volnit Jo. an in capło ci 1 5 có e. idem dicens in expendentem in liberando a rro c pM quem refert ⁊ fequít.o.y udo.ín.l.dnis cl. . fe f. ſo. ma. facit 8275 pendit p cura egroti etiam inuiti vt euadat repetit facit etiã.l.itẽ fi quis. . idẽ labeo. als incipit ꝓhibemus.ff.de relig.⁊ ſump. fun. vbi repetit quis ab herede inuito expẽſas factas p funere foꝛtius factae pio euadendo a moꝛte. Item videt ſi facta ſit pꝛo enafióe - pene mutilatiõis mẽbꝛi pꝛout hoc tenuit.d. Angelus de aretio in tractatu fno maleficioꝛũ fuper oícto verbo quos ſi nõ ſoluerit ĩtra x. dies amputetur ſibi manus dextra circa fincm allegat no. ꝑ bar. in. d. l. ſtichus.⁊ Bal. in. d. l. fin. Et l5 loquant󰵲 Bar.⁊ Bald. in eua⸗ ſione a pena moꝛtis p quoꝛum dictis facit.l.nò tm.de appelt. ⁊. l. aditos.de epi. aud. tamen videtur trahi poſſe ad penam mutilatio nis membꝛi qꝛ mutilatio mẽbꝛi large loquẽdo dicitur pena capita lis t pena moꝛtis.⁊ ideo eadem auctoꝛitas requirit in mutilatiò e mẽbꝛi que in pena moꝛtis pꝛout tradũt Dy. ⁊ Bar. in.d. l. publico rum. de ptib.indi.per.$.ad hec. in auten.de colla.⁊ quod not. in. l. ij. h. de offic. eius qui vicem alterius ge. vnde ſtante dicta equipara tione quam videt󰵲 facere pfatus dñs Angelus: lʒ p󰶄dicti nó alleget videtur ꝙ proutali? poſſet de bonis dicti cõdẽnati ctíá inniti fole uere ita ⁊ index poffet facere executionẽ in illa pena pecuniarie q ſaltẽ eſt in ſolutione.lʒ non fit ín obligatione argnendo de ciuili⸗ bus ad criminalia vt ſupꝛa. Et hoc tenẽdo poffet dici ꝙ dem Bal. in. d. l eos qui videt velle ꝙ nó poſſit ſolui pena pecuniaria fi é ela pfi um dictũ tẽpus datũ ad eã ſoluẽdã⁊ cómíffa fit pena coꝛpoꝛalis intelligatur Pm ſupꝛadicta ꝙ nó poſſit folní tand ſit in obligatio ne t tand pena coꝛpoꝛalis non fit cõmiſſa vel ꝙ nó poſſit ſolui ela pſo tẽpoꝛe quo poteſt purgari moꝛa vt qꝛ foꝛte ſit cepta executio ref ſudicantis vel lis ſuper ea m ſupꝛadicta. Bal. enim nó intẽdit ibi diſcutere an poſſit moꝛa purgari:ſed an moa fit cõmiſſa vt pa tet ex eius verbis hoc tamẽ aliter non firmo:q verba Bal. aliqua⸗ liter repugnante füperbocnon fum multum meditatus ⁊ non ex pedit q; ſufficiunt alie reſponſiones ſupꝛa date. Poſſem etiam re⸗ fpondere negãdo ꝙ pꝛima pena nouet vel quafi nouct per ſecũdã qꝛ lʒ quãdo obligatio ciuilis interponit󰵲 ex cá lucratina nouct vel quaſi nouet󰵲 per obligationem penalem per iura ſuperius allegae ta:tamen ſecus quando ex cá oneroſa vt.l.fi quis a ſocio. cum. l.ſe. et.l. duo ſocietatẽ. ff. pꝛo ſocio.⁊. l. pꝛedia. ff. de acti.empti.󰶄m bart. in. d.. ita ſtipulatus. quod ⁊ videntur pelle cõiter docto. vnde pot dici ꝙ cti interſit reipublice ne delicta cõmittãtur p iura vulgaria pena potius ꝓueniat oícat ex cá oneroſa q; lucratiua maxime cus ró differentie que adducitur inter cám lucratiuam ⁊ onerof, aʒ hoc ſuadet. Site Raph.cuma.in.d.l.ita ſtipulatus dicit nó induei quae fi nouationẽ etia in obligatiòe ex cá lucratiua quádo certa quanti tas eft ſubiecta in fectidaría obligatione expꝛeſſe noie pene q; pe» na non debet pꝛeſtare cõmodũ per iura vulgaria ⁊ fi nouaret reſul taret cõmodum fim eti delinquenti ⁊ moꝛoſo in ſolutione pene pe⸗ cuniarie vt valeat ĩpedire exactionẽ pene pecuniarie ⁊ fruftrarifi ſcum vt delictũ pncipale non puniat ſtante eius fuga. Ideo cóclu dendum eft ꝙ iudex videns ꝙ pena coꝛpoꝛalis eft eluſoꝛia fuga de linquentis poflít facere executionem pene pecuniarie cum magis id interſit fifcí ne delictum remaneat impunituz z timoꝛe pene alij retrabantur a fimilibus delictis perpetran dis arguméto.l.ant fa cta. h. fin. ff. de peni.⁊. l. congruit. ff. de offic.pꝛeſidis.⁊ hoc per di⸗ ctum. g. idem reſpondit ſ ſocius conſuluit Bar.pꝛout ipſe refert c clarius Baldus in dicto. 9. idem reſpondit.idem fequens c cófilíii pꝛedictũ fuit apud aſiſium vt refert ⁊ fequitur Ang.in.l.quicunq; in fi. C.de ſeruis fugitiuis.ꝙ ⁊ firmant ibi dominus Pau. de caſt. et in etate noſtra. ll. interpꝛes clariſſimus oris Joannes de nobili⸗ bus de monte ſperello pater ⁊ dñs meus obſeruandiſſimus. Item cócludít Ang. in repetitione.l.ſi inſulã. circa finem de verboꝝ obli gatione⁊ eüreferte ſequit󰵲 Imo. in.l.ita ſtipulatus:de verboꝛum obligatio.ante finc penul.char.idẽ etiam tenet Ange.in.l.ſi ꝓpꝛie tate. ff. de dam. infec. dicens foꝛmaliter qp clapfo menſe fiſcus po⸗ terít velle ⁊ nó velle pedé:q?ílla cõmiſſio non nouat pꝛimitus oꝛtã ex fnia inuito fifco ⁊ hoc pono in repeti.L.fi inſulã. in fi.de 󰶄b.obli. iſta ſunt verba ſua. Ex quo bris vnam aliã rñſionem ad fundamẽ⸗ tum adductũ in cõtrariũ Imo. etiam tangit in.d.l.ſi ꝓpꝛietarius. hãc etiã fniam firmat aperte Bald. ꝑ.d.g󰶄.idẽ rñdit in. l.cõmiſſoꝛie. C. de pac.inter emp.⁊ ven.dicens qp illa verba intelligunt niſi cre⸗ dito: noluerit.creditoꝛ autẽ cenfet ſiſcus.ita ꝙ iudex poterit elige re mitioꝛẽ penã m eum t ſiccòcoꝛdat cũ Ang. non allegaui Bal. in. l. commiſſoꝛie neq; Ange. in. l.ſi ꝓpꝛietarius poftea vidi quoꝛũ adem doctoꝛum táta eft auctoꝛitas vt nemo index vel cõſu lẽtium debeat in deciſiuis dubitare bác parté amplecti? huic parti tand caroccio inherere ꝓut in fimili dicit gl. in. ois diffinitio. ff. de reg. iur. ⁊ Bal. in. l. pꝛecibus. C. de impu.⁊ alijs ſubſtitu. Et non inbere re ſue opinioni q6 eft reprebenfibitez periculoſum. ar. c. ne innita ris.de conſtitu.pꝛout ⁊ ibi tangit Inno. ⁊ 9 canoni. poſt eum: I5 legendo de hoc dubitauerit Rapbetuna quocunq;. pꝛout ibi refert Pau.de ca.de quo non curand sq: non firmat contrarium nec credendum ꝙ in deciſiuis onbítafl5 fequi fentétíam 35arto.t alioꝛuʒ de quibus ſupꝛa allegatur etiam banc partem oif, putaſſe et hoc tenniſſe Bar. in. d. l. j· . item fi ita. ad. l. fal. allegat.eñ Bar. et non nulli legentes in. d. . idẽ rñdit. i; in mea lec.⁊ alijs 7 vi⸗ non Lonſilium di non dicat allegat󰵲 etiã banc partẽ tentiffe excellentiſſimũ doct. dñm Angelũ de aretio in verficulo quos fi non ſoluerit intra. x.di es amputetur fibi manus dextra:lʒ ꝑfunctoꝛie cũ decurrendo non reperiã:ſed nõ refert babemus plurtos alios ſupꝛeme auctoꝛitas i hac noſtra facultate íntátum qp non expedit aliter hanc partẽ rov boꝛare maxie cũ nõ reperiã quéd fcríbetiü fuiſſe in cõtrariã fuia; reſtat igitur vt deueniã ad reſponſiones ad ea q.S.adducta ſunt 4 in cõtrariũ ⁊ in reſponſionibꝰ hãc ſniam rõnibus roboꝛabo Et pꝛimo non ob. theoꝛica Op. ⁊ bar. in.d.l. publicoꝛũ qꝛ pzefuppofi tog pꝛima pena tranſfundatur in ſecũdam:pꝛout ipfi volunt tae men non fequitur ppterea quin fififcus vel alíus ad qué fpectant put eft pꝛeſes feu ptás loci arg.o.l.congruit velit potius exigi pꝛi mã d ſecñdã pena quin poflit qꝛ imo poteft per. d. H.idẽ rfidit vbi fitr ſcda obligatio ſuccedat loco pꝛime ⁊ tñ creditoꝛ poteft pꝛimã exequi ⁊ eft foꝛtius in illo cafu in quo executio fcóe oblígatióis fie bat ipfo iure in caſu vo noftro fecus cft.ídeo viget maioꝛ ró.arg. i.ftís cui.cũ ibi no. ff.de lega.j.⁊ ꝙ dicũt doct.in materia purgatio nis moꝛe in.l.ſi inſulam. ff. de ver. ob. ⁊ in. l.ſemel moꝛa. ff. ſo. ma. et vbiq; ibi dicta materia tractatur volétes macie p.d.l.ſi is cui.qyin cafibus in quib? executio fit ipſo iuf nó eſt locus purgationi mo» re. Ex quibus ptʒ ꝙ ruit fundamẽtũ pꝛimũ ⁊ pꝛincipale factũ pꝛo parte ↄ󰶄ꝛia. ld ꝙ ſcdo rñderi põt ꝙ dato ꝙ rigoꝛ iur. id ſuaderet ꝙ negari põt p dicta. r. pꝛo hac parte. Ti humanitatis intuitu aliud reſpondendũ eſt. inhumanũ em effet ꝙ nó poſſit imponi pe na pecuniaria poſt lapſum termini ⁊ ocueníret ad penã coꝛpoꝛa⸗ lem innito vt ita loquar fiſco creditoꝛe merito hec ꝑs tanq; huma nioꝛ eſt amplectẽda. ar. l. benignius. ff. de penis. ⁊ maxie cum fim? in penalibus vt in. c. in penis. de reg. iu. in. vj.⁊. l fi pꝛeſes.⁊.l.inter⸗ pꝛetatione. ff. de penis. ⁊ hoc vf de mẽte Ang. in. d. l. quicũqʒ. Ter tio rfideri pót p dato ꝙ pmitiua obligatio tranſfundat󰵲 in fecñdã penalem tamẽ etiam poft dicta traſfuſionẽ que non eſt pꝛopꝛie no uatio:ſed quafi nouatio pbat tex.in.d.l.obligationũ fere.$.fi.eno. doc. in.d.l.ita ſtipulatus.⁊ in. d. l.fi pacto quo penam.⁊ doct.in. d. item. ſi ita maxime Ang. dicẽs p hoc nõ eſt nouatio f5 tráffufio. Poteſt ſolui ꝙ venerat in pꝛimitiua obligatione arg.o.l.j.ff. oe penu leg. ⁊ ꝙ babetur in.d.l.ſi inſulam.pbi hoc firmãt doc.⁊ in.d. l. fi pacto quo penã.⁊ ín.o.$.íté ſi ita ⁊ vbiq;.⁊ ꝓpterea Ang. appel⸗ lat eam tranſfuſionẽ nõ nouationẽ ꝙ facit ad ea q dixi.5.arguen⸗ do p hac parte in ꝓpoſito ergo noftro c cóftet p mutilatio pedía apponat in penã ⁊ augmẽtũ penez in odiũ merfinonfolnent non dz eum liberare a pꝛimitiua pena.Itẽ multi tenẽt qo b quaſi noua tio hodie nõ inducatur per.i.fi. C. de noua.q; fi verum eſſet ídé oí cendum videret in cafu noftro tamen qꝛ bec vident effe cõtra Bar. ideo in his me nófirmo nec curo p󰶄dictas opi.diſcutere an ꝓpcedãt necne fuper quib? multa dicũt doc. in locis pꝛeallegatis:tñ fi veri eſſet ꝙ nó induceret nouatio ꝙ ſatis coloꝛate teneri poffet ꝑ iã di⸗ cta res effet magis clara qꝛ rneret omne fundamẽtũ partis cõtra⸗ rie. non ob. ar.de abſurdo:q; nulla reſultat abſurditas:ĩmo omis humanitas vt ſupꝛa deduxi qꝛ ſ oluta pena pecuniaria erit iſte có dénat? ab oi pena liberat? put ꝓbatur ex iam dictis ⁊ p󰶄ſupponũt . preallegati doc. Concludo ergo qp dictus poteſtas intrepide pót facere executionem dicte pene pecuniarie. Laus deo. jio de «pSummarimmfuperconfilio.vj, —— 5 X $8 Xocatiovelfructnum aut mercedís receptio ab alío ꝙ󰵴 a colos no an pꝛobet rei poſſeſſionẽ vel dñium.nu.. per totum. 2 Vibellus vel petitio o5 pꝛoduci pẽdente termio ⁊ in litis exoꝛdio non tũ poſt:⁊ qñ poſſit dici legitime intentata. nn. s. | 5 Jnterdictum vti poſſidetisintentans debet pꝛobare fe poſſidere. 4. Poſſeſſio quádo ꝓbetur per locationẽ vel fructuum aut merce⸗ dis receptionem.nu.ſeq.et.7.per totũ. : Poſſidens nomine meo an pofiit alterí dando pꝛiuare me poſſeſ⸗ fione mea. nu. 12. pu | | 8 Poſlleſſio an probetur teſte dicente vidiffe poſſidere. 9 Z2olusperquemtergiuerfatur verítatem faluandã 8ꝛ dolꝰ bon?, ro Animus feu voluntas datur facto intelligi. | n Poſſeſſio pꝛeſumitur continuaeeiea. ; 15 Poſſeſſio dicitur pzobata locatione conductoꝛis octentatione ftmul cum fructuum perceptione. : C £onfilium.vf. cue f X A nomie domini noftri Jeſu chꝛiſti. ¶ In pꝛeſenti diſceptatione aduertẽdo ad acta iudicij pꝛemitto ꝙ fuerunt coꝛã iſtis arbitris equi habent iudicare petitiones due poꝛrecte:iʒ nõ ꝑ viam petitionum ſolẽniumpnapetitio fuit pꝛoducta per J62ácae tium in qua videt intentaſſe actionẽ locati ad rei locate reſtitutio nem cótra Franciſcũ alia fnit producta per ZIntoniti Goꝛi⁊ Ste⸗ phanum Antonßj emptoꝛes a dicto Bꝛãcatio contra Carolũ ⁊cõ cludunt in vti poſſidetis ſe poſſeſſoꝛes⁊ moleſtatos a dicto Caro⸗ lo ⁊ petunt carolũ condẽnari vt deſiſtat a poſſeſſione. Idcirco ſigil latim ſuꝑ qualibet petitione pcedam?. J£x quo emytraq; petitio eit ĩ iudicio deducta coꝛã arbitris dz ſuꝑ vtraq; ꝓnũciari.l.de qua Ne re. ff. de indi. c. eñ ecclefia ſutrina. de cá poft pꝛopꝛieta. I ¶ Et dewenlendo ad primam petitionem vídet fine dubio cõcludendũ Y Bꝛancatius vebeat ſuccũbere ex eo maxime qꝛ l5 ipfe cõduxerit tamẽ non videt󰵲 ꝙ apparct ex actis qo ipfe Franciſcusynq; habue rit detentationẽ dicte rei locate:qꝛ teſtes dicti Bꝛancatij nó pbát aliquid ſuper poſſeſſione fen detentatione ipfius Franciſci ⁊ tpfe ridendo artículo pꝛoducto per dictũ ꝛancatiũ ſuꝑ iſta petitione 1n quo porittür q ite Franci.poſſedit dictam rem condnctá negat fimpliciter articulũ idcirco fi dictus Franci.non fuit confecit? oie ctam rem conductam non pót eam reftitnere nectenetur:tunc em fenctur reftiture quádo accepit.l.fi quis conductionis.C.oc loca⸗ to.cum ſi.ſecundo id oeducitur qz ín fua petitione non fit mentio de qua re ipſe loquatur:ſed generaliter facit mẽtioneʒ ꝙ dedit ad penfioné vná poſſeſſionem:vnde libellus eſt ineptus.l.ſi in rẽ agat aliquis de rei vẽ.⁊.l.edita.C.de ed t. r. c.ij. de lib. ob. Tertio qꝛ arbi⸗ qui teſtis cft ſingularis merito non pbat.l.vbi numerus. ff. de teſt. . iureiurandi.C.e.⁊.c.tã his.eo.titu . Pꝛeterea nõ dicit quãdo poſ⸗ tiones factas per dictum bꝛan.dicto franci.⁊ receptionem merce⸗ dis qua ꝓbantur ꝑ publica inſtfa.locatio em ⁊ receptio mercedis probant poſſeſſionẽ.i. qui vniuerſas. 9. ꝙ fi per colonũ iuncta glof. f. de acqui.pof.z ibi tradũt bar.⁊ ooc.facít.l.lítibns.C.pc agri.⁊ cé ſi. li. xj. Rñdetur p hoc eſt verũ qñ terti? non ꝓbat ſe poſſidere feu re dictam capãnam cum pluribus alijs. Bartho. etiam id 5 8 * Y . € ftaturls peraudítum.f. ꝙ iam ſunt fepté anni ꝙ audiuit Do d. ꝙ fi per colonum. lo : ; add m ꝙ; non accidit in caſu no ſtro quia ſoluit tertius fcilícs (pfe aiu » pia caro. 5 ^ ipfo colonopoteft enim folner Quilt. non habens mandatu; ab * fttoz.Ldà. 55 o alieno din ſuo. l. fin. ff. pꝛo / Lig. ad vell.cum firmilíb? Sreterea tex. ⁊ glo. in victo. 9. | le er colonum loguuntur in colonoꝛ fc videntur intelligendi q oluit mercedem ⁊ non colit i i 85 a neq; detinet fundũ pꝛout videt󰵲 fuiſſe in cafu nfo. M erito cum nõ conſte asy 2 v^ A , " 0 3 P. d Tertium volu.Cõſi.petriphi. C oꝛnei. Cõſi. VI. Ioan. minime conſtat de poſſeſſione dictoꝛum agentiũ qui ſe fun ſtrumentum ipe bꝛancatius ⁊ dicti emptoꝛes in dicta fecunda pe dant in traditione eis facta per dictum bꝛãc.quia nemo dat quod ttitione ⁊ in articulis dicant qð oícti Antonius c Stephanus poſ non habet. l. traditio. ff. de acqui.rerum.domi.⁊. ff. de reg. iur.ſ.ne⸗ fideant:tamen non ſequitur qð rehabuerit oíctus Bꝛancatius di I mo plus iur. Dato taméq pꝛobaretur Bꝛanc. poſſediſſe quia di ctas res a dicto $rancífco nec qp ipſe ſeu eius ſucceſſoꝛ dimiſerit de ctus Franc. ꝓoſſederit nomine ſuo:tamen vídetur op ipfe fuerit pꝛi tentationem quam babebat vigoꝛe conductionis:conductoꝛ eniʒ uatus ipſa poſſeſſione:nam colonus vel inquilinus tradendo alte clariſſimum eft q non poſſidet:ſed detentat.l.interdum. in pꝛinc. ri pꝛiuat dominũ poſſeſſione.ſ.iij. h .ſ ſeruus.ff.de acqui.poſ.⁊. l. fi. ſſione. l. ii. 0 i fü, cet. g. fi... quod meo.⁊.l.ſi rem aliquam.de acqui.poſ.cuz ſimili.vn C.e.ti.iõ dictus Franci.pꝛiuauit dicta poſſeſſione dietũ bꝛancatiũ iõ dictus Fra i l t de Bꝛancatius cuius nomine dictus Franciſcus poſſidebat habe⸗ quta vendidit dictã rem dicto Caro.⁊ tradidit conſtituendo pꝛo bat naturalem ⁊ ciuilem poſſeſſionem t dictus Franciſcus nó poſ⸗ eo poſlidere. l ꝙ meo.⁊.j. interdum.in pꝛin.⁊. G. fi.de acqui. poſſeſ. immo tradídifle videtur vere qꝛ ficta traditio non pꝛeiudicat hoc cafu vt efl tex.z ibi per Bar. ⁊ doc. in. d. h. f conductoz.z per Bar. in. d. g. ꝙ fi per colonum. nam dictus franc. vendidit ⁊ dedit licen» kia ⁊ facultatem intrandi in poſſeſſionem ⁊ ille empto: intrauit.iõ cenfctur tradita per id quod habetur in. l nimis inſtructus. de ace qui. poſ.⁊.l.quedam mulier.de rei vend.ideo non debuerunt dicti emptozce intentare interdictum vtí poſſidetis cp eft poſſeſſoꝛium inſti.de interdic..retinende.ſed remedium recuperande ſeu vígo e. l f. C. de acquí.pott.fen alio remedio fi quid cõpetebat iuxta ea que habentur in. l. rem que nobis. de acqui.poſ.⁊ poft recuperatã poſſeſſionem intentare poterant interdictum vti poſſidetis.l.j. . eſt autem verficulo ⁊ confequenter pꝛoponitur poft interdicti vn de vi. Pꝛeterea dictus carolus pꝛobat per pluresteſtes quod ipſe poſſedit a. x. menſibus ⁊ citra qz locauit pucio ⁊ cirocto pꝛout ipfi reſtifcantur ⁊ ípfi vigoꝛe dicte locationis remittebant ibi be ſtias Pꝛout videntur pꝛobant ipfe bar. ⁊ Alber. teſtes dicti Caroli. ergo cum ipfe caro. contenderet fe poſſidere ⁊ rem ad eos ſpectare ⁊hoc Innotefceret dicto ꝛãc. vt patet in actis factis per dictum bꝛan. ⁊ carolum coꝛam dñoſPꝛetronio in actis pꝛoducto etiã emptoꝛi⸗ bus pꝛedictis actoꝛes in pꝛeſenti lite vt deponit Stephan teſtis dictoꝛũ agentium in oꝛdine.vj.teſtis.idcirco ex quo dicti bꝛanca. «ciue ſucceſſoꝛes permiſerunt dictum carolumtáto tꝑe poſſidere p diderunt eoꝛum p ſſeſſionem.ar.eiꝰ oq babetur in. l. fiid qo. H. fi. tf. de acqui.poſ.⁊ in. l. clam poſſidere.g qui ad nundinas.eo. ti. In cótraría autem partẽ facit ꝙ immo dictus bzanc.acto?fi uper pma petitione c oícti Antonius € Stepha.ſuꝑ dicta ſecũda petitione actoꝛes debeant obtiner. videtur veritas non obſtantibus pꝛedi⸗ ctis ⁊ aſſumendo pꝛimã petitionẽ videt clariffime ꝓbatũ ꝙ erat ꝓ Harte actoꝛis pꝛobandũ:ſcʒ ꝙ ipe locauit ꝙ non negatur ⁊ q con⸗ ductoꝛ vigoꝛe cõductionis tenuit ipſam rem cõductã ⁊ qp eft finii d tps cõductionis ex quo fequit ꝙ ipfe cõductoꝛ o5 ipam rem reſti⸗ tuere vt. d. li qs cóductionis.z.l.fi tibi.⁊.l fi re. ff.eo.ti.imo negãs reſtituere ⁊ perleuerans in cõtradictione vf, q; ad ſnĩam diffinitiuã pPunitur in eſtimatione rei locate. l. còductoꝛes. C. de locato.q di⸗ ctus 5 ranci.tenuit dictã rem conductã apparet ex tenoꝛe inſtti có ductio nis in quo dictus $rácif.fatet in pꝛeſentia dicti locantis fe eile in pacifica poſſeſſione dicte rei cõducte ꝓ ipo Bꝛanc. locante inerito nópót in cotrarium dicere.l.generaliter.C.de non nume⸗ ? la. pech. in titu. de confeſ. per totũ. Nec obſt. que in cõtrariũ ad⸗ ducta ſunt.⁊ ad pꝛimum apparet reſpõſum per ſupꝛadicta:qꝛ lʒ te ſtes id non pbent ⁊ ipfe rens neget tamen pꝛobatur per inſtrumẽ⸗ tti cófcflio dinſtrumetum ⁊ que in ea continentur ſunt confeſſata Pol Parte vt ptz in reſponſtonibus factis articulis ⁊ dato ꝙ nega ret nõ refert:q; inſtra pꝛobant.l. in exercendis.⁊ p totum de fide in ſtru. Non ob. jecũdum q? non requiritur in cafu noftro petitio ⁊ lí bellus ex quo arbitri poterant cognofcere de facto tm in pꝛocedẽ do:ideo ſafficit qualis qualis petitio in exoꝛdio litis p.o.cle. fepe. Emo tn cafa iſto non requiruntur ea que dicunt󰵲 in. d. cle. ſepe. ex quo verbum de facto ⁊ non verba illius cle. ſunt appoſita in com⸗ | Piomíflo vt oícit Bar. in extrauag. ad repꝛimenda in verbo vide⸗ Las pont de hoc verbo de facto. doct.maxime. d. Pont. in omnes ſolaſde dona. e facit ꝙ ibi per bart. Cenſentur erii remiſſe in dictis un tates iur. poſitiui ⁊ non iuris naturalis p no. p bart. de clarum eit due babétur per bal. ⁊ Ang. in. l.. ff. de mili.teſt. vn in contrarium zen requiritur actitudo libelli. Non ob. tertiũ.ar. bitri reuocare.aductum quía illam interlocutoꝛiam poſſuntar⸗ cta.l.j.ff. de arb zio d fuffit.pe re iud.⁊.c.cum ceſſante.de appel.íti ptio iſta emergeng ohh do cenſentur tacite reuocaffe ex qno exce⸗ ria ⁊ ea non ob. arb ie pofita fnit in indicio ⁊ erat indicij declinato per ea exceptione tacite oceſſerunt ad vlterioꝛa: ideo videntur fu dit Innocen. c. ex parte Pronuncíafic eam reiſciendo per ea d trae ff. de iud.⁊ ibi per doct.ꝛ e ſentit glo. in.l.ij. . ſi dubitetur ceptionem admittere fruſtra C. de oꝛdi.iud. ale fi vellent bác ex⸗ bent iudices.l.ſi pꝛetoꝛ. in dote caufam agítaffent ꝙ euitaxe oce uenter arbítri.L.f.ff.oe art LH. ff. de ind. ⁊.c.j.eo. ti. lib. vj. z confe d negatun ob. quartum argumentum factũ in ee : dictus Bꝛancatius rehabuerit timos quibus dicitur facta dicta locatio per carolumyltimo loco X dictas re "d? doc non conſtat: immo nec allegatur ꝓ par⸗ neceſſario apparet ꝙ illi. menſes in quibus putius vendidit p. 4 te dicti Franciſci qui contendit de iure ſno d 8 poſſediſſe iure dicti emptoꝛis per plnra te 4 mif ils fto : ceptionibus faís.e licetappareat p ipfe Bꝛancatius tradidit vi, tae res dictis Antonio t Stepbatlo:qt de boc eſtpꝛoductum ine - fidebat fed detinebat vt in dietis iuribus ⁊.c.cum veniſſet. de reſti. po. quo poſſeſſio poteft tradi alio etiam detinente. ar. li funduz. de fundo dota.vbi traditur dominium alío poſſidente multofoꝛ⸗ tius poſſeſſio alio detinente facit. l.colonus.⁊. l cum fund de viz Viarma.z quod habetur in.l.ij. bi in rem act. vbi oícitur q contra mulierẽ poſſidẽtem datur rei vendi.z ic non f equitur tradidit ere go rehabuit rem a cõductoꝛe ad pꝛedicta glo.in.l.j. G. fi.ff.de vic vi al. polens aperte ꝙ lʒ colonus meo note poſſideat:tamẽ poſſum eam alteri tradere quá ſequitur ibi Bar. dicens neſcire alibi. Nec ob. ſi dicatur prout dꝛ p parte dicti franc. qꝙ ipe emit a Joachino filio dñe Frãc. titulo emptionis:quia nõ pót reflicare queftionem Spꝛletatis vt eft caſus in. l. ſi quis cõductionis. C. de loca. nec etiaʒ ius poſſeſſionis ab alío habite vt voluit Imo. in. d. g. ſi conductoꝛ. Per. d. l. fi quis cóductionís ꝙ ſaltẽ ꝓcedit in caſu nto in quo oíct? Franc. i quam poſſeſſionẽ cófec utus fuit vigoꝛe diete emptionis | cófecutus fnit ante cõtractũ ſecũde locationis vt p5extpeoictox . Qtractuli que apparent ex ferie inftrumétoy:ná primo fuit fcá em ptto predicta in qua eft cõſtitutio pcarij expzeffa cõceſſio faculta⸗ dis de intrando ré ꝓpꝛia auctoꝛitate ⁊ poſſeſſione captẽdi poftca fit cõductio in qua francíf.fatetur fe poſſidere:ideo pꝭ ꝙ cófecut? fuerit poſſeſſionẽ dictus fran. ſi quá habuerat dietus Joachinus vendito: fi poſſeſſionẽ tpe cõductionis babebat ergocaufa traſtu lit in locantem.l.qnod meo oicta.Linterdnm.in petn.z in fi.cus fi. Deuenio ammodo ad ſecũdam petitionẽ fup quavidet󰵲 fitr pon dici ꝙ ſit ſufficienter pꝛobata poſſeſſio pꝛo parte dictoꝛum Anto nij Stephani: nam ꝓbant traditionem eis factã per Bꝛancatiñ et hoc per inſtm. Item ꝓbant poſſeſſionem oícti bꝛancatij per lo cationem ⁊ perceptionẽ mercedis per locationẽ em ⁊ pceptiones mercedis ꝓbatur poſſeſſio vt eft tez.Pm vnam lec.gl.ín.o.l.quí eni uerfas.$.q» fip colonum.⁊ p doct.ibi.⁊ in. d. l. quãuis.g.ſi condu⸗ ctoꝛ. put c ſupꝛa dixi confert.qꝛ oíctus Franciſcus aucto? dicti ca roli fatetur in inſtrumento locationis fe poſſidere nomine del bꝛã catij. Item confert quía dictus Carolus ponit in ſuis articulis qo dictus Franciſcus tenuit ⁊ poſſedit dictas res vt videtur innuere in artículo quarto vbi dicit q Joachinꝰ tenuit poſſedit quouſq; vendidit dicto francifco. Ided innuit ꝙ Franc tenuit⁊ poſſedit quod clarius ponitiín fexto artículo: in quo ponit ꝙ dictus Ca⸗ rolus ⁊ dicti ſui auctoꝛes de quibus pꝛemiſerat computato tempo re omnium:ſcʒ mãnis Antonij dñe Franciſce Joachini ⁊ Franci. tenuerunt c poſſiderunt per tps ⁊ tpa.v.x.an.titulo ⁊ bona fide.ct ſic ponit ꝙ Frãciſcus tenuit poſt venditionem dicti Joachini:ga ante venditióem tenuit ⁊ poſſedit dictus Joachinus tm ꝙ ponit fpe caro. in dicto tertio articulo. Itẽ cõfert qꝛ in atractu vẽditiòis qua facit dictus Franciſcus oícto carol o dictus franciſcus ꝓmiſit dare poſſeſſionem oícto Carolo ⁊ dedit ei licentiam intrandi: ine terim conſtituit ſe pꝛecario nomine dicti Caroli poſſidere. et ideo cii hoc dicantur in contractu inito cum Caroloꝛ ipo ſtipulante de monſtratur per geſta ipſius Caroli:quia per eius ftipulationeme eius verba qr dietus $rancífcus tunc detinebat ⁊ nomcarolnefi de tinebat ⁊ pꝛecedebat locatio pꝛeſumitur detinere ex pꝛecedenti ti tulo locationis.arg.d.ſ.quedam mulier.⁊.d. l. nimis in ſtructus.et I. j de impo . luc.deſcrip. li.. cum no. in dictis iuribus.bona enim eit argumentatio de emptione ad conductionem: quía contract? funt ſimiles.l.ij. ff. locati.ad boc qð no.glo.in.l.ſt olei. C. eo. titu.et quod ibi per doct.⁊ doct.in.l.ij. C.de reſcin.vendi.Et maxime ex quo apparet confeſſio dicti Franciſci in qua fatetur fe eſſe in poſ⸗ leſſione ex dicta cauſa. Adminiculatur quía quídam teſtes dẽpo⸗ nunt ſuper detentatione Franciſci ⁊ ſunt teftes dicti Caroli.p󰶄mo Bar. deponit ꝙ ipſe teſtis tempoꝛe iubilei fecit hoſpitium in deã capanna:z eam fibi locauit Carolus franciſcus ⁊ Antonius Al⸗ be tus alius teſtis Caroli qp viditſilium dicti Caroli t$ ranciſcũ et plures alios facere dictam capannam. Item putius alter teſtis quod poſt annum íubilei ſtetit in ea per. menſes vel circa ad ven dendum pao dicto Carolo ⁊ Franciſco poftca diſceſſit quidá ali? ſtetit nomine ipſoꝛum. Item fubdit quod iam ſunt.x.menſes ꝙ ip ſe Caro. locauit ſibi ⁊ círocto faciendo autem computum ab anno iubilei vſq; ad diem teſtiſicationis t extrahendo dictos.x.mẽſesyl Franciſco ⁊ carolo vinum in dicta capanna cadunt intra tempo⸗ ra dictarum locationum attento tempoꝛe dietarum location fae ctarum per dietum Bꝛancatium dicto Franciſco. Ex quibus ome nibus faltem ſimul iunctis videtur pꝛobata intentio dictoꝛũ EA i | tium.ſ.q PRPDEREGLATM eges * P rei uu, SÉ ] UÜ p da ipee 7 aU eel 4-2 riae a oe VOU EIER I WE SDRUREDE te EF e ET een . To WIS 5 e o6 V ees £Lonfilíam tium.ſ.ꝙ fpfi poſſideant:pꝛobant enim habuiſſe poſſeſſionẽ ſemel t hoc ex ſupꝛadictis que ſi non pꝛoſunt fingula iuuant: tamen vt puto ſimuliuncta.arg.eoꝛum que habentur in.l.ij. de excu. tu. cum concoꝛ.ibi alle.in glo. f ſfiec obſt. que in contrarium add uxi ⁊ pꝛĩo non obſt. pꝛima ratio qz ratio apparet reſponſum per dicta ſuper pꝛima petitione: quia tacitus fuit ſuper boc pꝛonunciatum nec re Auiritur in caſu noftro omnia que requirunt󰵲 in. d. cle.ſepe. vt. . p» baui.pꝛeterea quo ad ipfos emptoꝛes in exoꝛdio litis ꝓducta fuit dicta ſecũda petitioꝛqꝛ antea nullum actum fecerant ipſi:ſed fol? Bꝛancatius. Nec ob. ſecunda ratio in qua conſiſtit vis ⁊ difficul⸗ tas huius queſtionis: quía vt ſ upꝛa pꝛobaui pꝛo parte dictoꝛum Stepbani Antoni eft ſufficienter pꝛobatum de poſſeſſione bꝛã catij per dictam locationem c receptionem mercedis: q2 bec eft re gula tradita per doc.in. d. l. qui vniuerfas.$.c» fi colonum.⁊ in.d. d. ſi conductoꝛ.⁊ hoc vbi alius pꝛobaret ſe poſſidere:qꝛ tunc pꝛedi cta ſibi non pꝛeiudicant in ſua poſſeſſtone. d. g. ſi conductoꝛ. t per doct. in dictis iuribus. vnde eft videndum fi Carolus poſſidebat:⁊ ante omnia pꝛeſuppono quod teſtes qui deponunt q viderũt ta lem poſſidere pꝛobant detentationem non poſſeſſionem que nõ videtur ⁊ dependet ab animo:qꝛ queritur animo t coꝛpoꝛe. l. ih. . . c. . quemadmodum.ff.de acqui.poſ.cum ſimi. ⁊ caſus non videt󰵲: vnde ſuper eo teſtes non deponunt per.l.teſt ium. C.de teſti.⁊.l.ꝗ teltamento. g. fl ff. de teſt. cum fi. Ita eft glo. Bar. 2 doc. in. l.ſtipu⸗ latio iſta. . hoc quoq;.de ver. obliga. Pꝛobata autem detentatio⸗ ne regulariter iur. pꝛeſumptione pꝛobatur poſſeſſio:quia qui oce tiet pꝛelumitur poſſidere ſecũdñ Inno. in. c. olim. de pꝛiuileg.et Bart. ⁊ doct. in. d. g. bec quoqʒ.⁊ aliquos modernos in rub.de no nioper. hun. hoc pꝛeſuppoſito videamus fi Carolus pꝛobauit de⸗ tentationem tuam. Et certe hoc pꝛobarevidentur:mexime Alber tus Putius: nam Albertus deponit ꝙ iam ſunt anni octo vel Arca ꝙ Bartolus poſſedit pꝛo carolo ⁊ ei reddit rationẽ admini⸗ ſtratiòois de his que lucratꝰ fuerat in dicta taberna: qꝛ ſteterat ib: ad veudendü vinum ⁊ dà vidit conſtruere p:o dicto Carolo fcóm « tpfe Bartolus ⁊ carolus aſſerebant. Et fubdit qð continuo a di (to tempoꝛe citra fuit poſſeſla per dictum carolum putius q poft annum iubilei ftetit per. x. menfes vel circa ad vendendum vinum Po Zaroio tfrancilco.t pottea diſceſſit ⁊ alius ftetit ibi nomine iploum. Item ꝙ ab anno iubilei citra continuo vídit dictum ca roium ponideri dictam capannam actando ⁊ locando ⁊ dillocan⸗ do qualiter dicta capána erat ſua:vnde probat iſte de. vi. annis vr circa. ⁊ Albertus de octo ſub quibus compꝛehenduntur.vij. quia. in maioꝛi numero minoꝛ ineſt.l. j. .ſi ſtipulanti.de verbo. oblig.et l. diem pꝛoferre. 9. ſi plures. de arbi. pꝛobare videntur ſaltem de an nis circa.vij. Sed potett foꝛte dici ꝙ dictam detentationem nõ pe bant:nam dictus z(lbertue non reddit ſufficientem càm ſcientie in. d. continua detentatione:qꝛ interrogatus in caufa ſcientie: rez ſpondit q; vidit a dicto tempoꝛe citra putium ⁊ ciroctum plurib? vicibus remittere beſtias in dicta capanna: c dicebãt fe he licẽtiã à dicto carolo. Et certe ſi ab vno menfe citra dicti putius ⁊ ciroctꝰ beſtias ibi remiſiſlent ⁊ illud dixiſſent verificarentur illa verba a di cto tpe citra ex quo non eft copula:⁊ per not. per doc. arg. illiꝰtex. in. c. licet cauſam.de pꝛobat.⁊ per Bart. in.l.celſus. ff. de vſuc.veri⸗ tas autem fuit pꝛout depꝛehenditur ex alijs atteftationibus ppu tius ⁊ Ciroctus pꝛedicti iam ſunt.x. menfes vel referre me ad tem pus atteſtationum qð ipfi conduxerunt dictam capannam ad re⸗ mittendum beftías a dicto carolo:pꝛout⁊ ipfi atteſtantur. Nec eft veriſimile ꝙ continuo remiſiſſent beſtias ab octo annis ⁊ citra:ga 1 3 per iplum z alios teftes probatur ꝙ in anno íubileiz poftea fiebat ibi taberna ad vendendum vinumꝑ Bartolum poftea p pntium Poltea per Franciſ. Et ſi dicantur pbat pꝛincipium:qꝛ q in anno zubilet pofledit:q? pꝛobat qð Bartolus in illa capanna vendebat vinum pꝛo carolo in anno iubilei ⁊ finem quía a.x.menfibus citra fuerunt remiſſe beſtie per iſtos ergo continuatio poſſeſſionis cen⸗ ſetur pꝛobata per. l.ſiue poſſidetis cum ibi not. C. de pꝛoba.⁊ ín.c, olim. de reſtitu.ſpo.reſpondco ꝙ in pꝛinci.nõ habet cõteſtem: ga putius pꝛobat ab anno iubilei immo babet alii aduerſantem eiꝰ dictis:q; ipfc Bar.deponit ꝙ in anno iubilei ftetit ad faciendum bofpitium in.d.capanna ⁊ vendebat vinum pan em ⁊c.⁊ cam fibi locauit carolus Franciſcus.⁊ Zinto.fi ergo conduxit capannã nó ſtabat ibi nomine caroli ad vendendum vinum:ſed nomie ſuo nec erat opus qð redderet rationem dicto carolo. Rationem autẽ po tuit reddere:quia foꝛte vendidit ſuum vinum: pꝛout faciunt fepe iſti tabernartj:lícet Lambertus deponat ꝙ reddidit rationem oe lucratis:pꝛeterea non ſequitur vendit vinum pꝛo me in vna taber⸗ na: ergo ego poſſideo:quia poſſibile e(t p in domo ſua vel a fe cõ⸗ ducta vendat vinum pꝛo me: q viuum fit meum ⁊ ego folam fibi falaríum certum velaliquid hm ꝙ venditur vinum:⁊ de boc reddi - derit rationem:vnde pꝛobat boc eẽ ⁊c. In eo atit quod dicit quod Bar. conſtruxit dictam capannam pꝛo carolo non pꝛobat tempoꝛ füntalíj teftes qui deponunt ꝙ alij cõſtruxerunt:pꝛeterea licet ipe at carolus dicerẽt ꝙ cõſtruebat pꝛo carolo foꝛte hoc nó ſufficeret dato tamen q ſufficeret non deponit de tempoꝛe yt dixi ꝛ potuit di I ín.o.l.itj.$. ín amitt poſſidendi finequo non potuit querere poſſeſſi rítoictam detentationem effc ꝙ vidit reconſtruere iam ſunt ouo menfes ⁊ qui reconſtruit pe teft dici cõſtruere:quia qui recóftruit iternm conitruit: facit... vbãñ reddendi.de ver.fig.remanet ergo folus putius qui etiam nõ vide tur omni exceptione maioꝛ:qꝛ dicit ꝙ vidit cõtinuo poſſidere actã do locando ⁊ oíflocádo: fic videtur ſentire ꝙ per locationem ⁊ cõ ductionem folamz locando e diſlocando dicatur quis poſſidere qp eft falſum. c. inter dilectos.⁊ ibi per Inno. ⁊ per Bar. ⁊ doc. in. d.. quod ſ per colonum.⁊ ald. in. l. qui rem. C. de loca. Pꝛeterea ip⸗ ſemet pꝛobat cp nõ locabat folus fed ipſe Franc. ⁊ Ant. ciroctꝰaliꝰ teſtis deponit ꝙ poſſedit ⁊ poſſidet ⁊ non deponit de tꝑe nec rede ditbonam caufam ſcientie:qꝛ interrogat? in cá ſcientie: dicit qꝛ iã ſunt.x.menſes ꝙ ſibi putio locauit: vnde nihil pꝛobat de tpe ante rioꝛi:pꝛeterea nó ꝓbat poſſeſſionẽ folam locatio pt. S. dixi. Ange⸗ lus ꝙ vidit carolum cũ pluribus alijs conſtruere dictam capannaz in anno iubilei eſt ſolus. Angelus pꝛobat de Franciſco ⁊ filio caro li ⁊ ꝙ vidit bartolum cóftrnere Pꝛo caro lo: lʒ non dicat de tempo⸗ re. Ande ex pꝛedictis apparet ꝙ foꝛte de rigoꝛe iuf󰵲 non eſt legi⸗ time ꝓbatum ꝙ carolus detinuerit a.x.men fibus antea:quia teſti bus ſingularibus non datur ſides. l. vbi numerus. ff. de teſti.⁊.c.tã his. ff. de teſti.c.cum dilectus.de elec.cum ſimi. Et ſi dicatur veri⸗ tas fatis euidenter depꝛehenditur ꝙ Carolus detinuit: reſpon⸗ . deo quod veritas fatis euidẽter depꝛehẽditur quod actoꝛes hoc non obſtante fouent iuſtitiam:vnde ſi per tergiuerſationesꝛ dolo fitates carolus conatur ſubuertere inra ipſoꝛum c ipfi poſiunt lici te tergiuerſari ⁊ doloſſtatibus obtinere per not. per glo. not.in.c. cupientes.in pꝛincip.de electi. in ſexto. Talis enim dolus non eft dolus malus: de quo loquitur titulus de dolo. Sed dolus bonꝰ de 10 quo loquitur.i.j. in pꝛin.eo.titu. ff. Dato tamen ꝙ pꝛobareturq carolus tenuerit dictam capãnam:tamẽ nó ꝓpterea iudicarẽ ⁊ ar⸗ bitrarer ꝙ ipſe poſſediſſet:ſed alío reſpectu q; animo poſſidendi te nuiſſet actando ⁊ locando ⁊c. Tum quía dicitur mibi q caroluseſt ſocer dieti Kranciſci.argu. l. qui iure fami liaritatis:⁊ quod ibi p do cto. ff. de acqui.poſ.⁊ quod per Bart. in.l.j. in pꝛinci.de iti. actuq; pꝛiua. licet hoc non conftet ex actis. Conferret ſi ex actis conſtaret tum quía teftes dicti caroli pꝛobant qp locauit ípfe carolus vna cũ francifco quía Bart. pꝛobat qð ipſ duo ⁊ Antonius locauerunt f bi ⁊ potius ꝙ locauerunt fibiz ipfe ftetít nomine ipſoꝛum ꝛpoſt e quidam alius Albertus qo filius caroli ⁊ franciſcus cõſtruxerũt di ctam capannam in quo habet alium cõteſtem:qꝛ Joannem tede⸗ ſcum ⁊ albertum onofrij. Et dato ꝙ ille locationes facte inſimul non pꝛobentur foꝛtaſſe pꝛopter teſtium ſingularitatem. Tamen coadiunant ad interpꝛetationem aními ipſins Caroli:vna cũ alijs de quibus. 5. ſ.ꝙ filius ſuus c franciſcus ſimul conſtruebant capan nã. Sacit ꝙ no. bal. in. d. l. ſi ꝗs ex argẽtarijs. h. fl ff. de edé. Et alijs que infra dicã. Ex quib? depꝛehendit󰵲 qj nõ habuit animüpoflidé di.Sactoem datur volũtas intelligi.l.repꝛehendenda. C. de infit | ſubſti.ſub cõdi.fa.⁊.l.de quib? in fi ff. de. Il ⁊ ꝙ babet in.. gerit.⁊ in l. pꝛo berede.oe acqui.here.cũ ſi. Nam vt.S.etiã tactũ fuit ipſe Ca⸗ rolus emit dictam rem a franci.⁊ ſtipulatus fuit poſſeſſionem tra⸗ di ⁊ licentiã intrandi pꝛopꝛia auctoꝛitate ⁊ cõſtõnem Pꝛecarij:ex ꝗ bus depꝛehendit󰵲 ꝙ ipſe Carolus antea nõ poſſidebat f5 franc. idẽ ocmoóftrat ſolutio mercedis facta per carolũ:⁊ maxime qꝛ carolus in ſolutione dixit nõ pꝛeiudicando iuribus dicti franciſci ⁊ non di xit non pꝛeiudicando iuribus meis:ex quibus fatis euidenter de⸗ piebenditur ꝙ non gerebat in animo ſuo babere aliqua iura in di ctis rebus:ſed dictum franciſcum habere:ideo attentis pꝛedictisſi dictus Carolus vel eius filius vnd aliquid fecit in oíctis capãnis ante dictam emptiõem ſuam non fecit animo poſſidendi:ſed ani⸗ mo familiaritatis ⁊ amicitie que amicitia ſatis depꝛehendit ex ſo⸗ lutione mercedis vel iure ſocietatis:qꝛ inſimul ibi vendebant vt fa ciebant vendi vinum. Et hoc puto arbitrandũ per arbitros. Iʒ ha⸗ beant poteſtatẽ ſententiãdi de iure ta ntum. Et hoc ſaltem attéta foꝛma articuloꝛum dicti caroli ponderata. S. in adductis ꝓ parte pꝛeteritum quá bam. de pꝛeſum. ö habniſſe animũ ; 'lettene neq; quefita5 enda. 2. wean ane n e 3 odum.eo.titu. Dato tñ ꝙ pꝛobaretur q detinuit poft conductionem dicti franciſci:nõ ta^ E enen neq; Bꝛancatius ſciue⸗ : ,"crOpttereaoato ꝙ nenter eoꝛum octí V ood Aceto Pꝛincipio poſſeſſionis dicti bꝛancatij fequi£ qp 20 Rane per.o.l.fiue pomo C. qui on n potieffio animo ſolo. l. clam poſſide 1 ad nundinas. d. in amittenda.⁊.d. l. quemadmodũ. qui inna non pꝛeſumitur mutatus. 2 conſequenter pꝛeſumatur con Finnatite. enm qui mntatam ff de prob üenter AERE COR qs ſeiuiſſet dictus fran 4 Sf de pꝛoba. immo videtur qð da „d Hactus kranciſcus ⁊ oepofnifret animum poſſidendi ꝓ continuare.l.iij. 9. j. r. l. ſ quis vi. e et tem conductam animo non reuertendi et ton ingrederetur ipſam rem animo poſſidendi: tamen ipſe loca⸗ toꝛ retineat ſuam poffeffionem ciuilem: vt in ä bb it Tertium volu. Cõſi.petriphi.Coꝛnei. Cõoſi. VII. in. l. i. de acqui.poſ. in ver. pꝛimis duobus loquit󰵲 bec lex.iũcta tex. ad hoc ꝙ no. gl.in.l.j.C.cõi.de vfi uc.⁊ in. l.ſi colonus. ff. de acq.pof. 2 ꝙ ibi per Bar. ⁊ Imo. g hoc vñr tenere:⁊ facit tex.in.l.cũ quis. ff. de dolo . facit in. ar. tex. in.l.ſi de eo. 9. j.fcóo rñſo.⁊.l.ñ id quod. h. j. ff. de acqui.hered.licet tex.faciat in contrarium in.d.l.ſi colonus. ad quem gl.ibi ⁊ in.d.l.j.de vſuc.reſpõdet.⁊ doc.in oíctio iuribo:et licet aliud voluerit gl.in.d.l.cum quis allegando inter cetera. d. l. fioc eo. g. i foꝛte. Sed $m cõem íntellectum gl. Bart. ⁊ doct. ibi eft cafus pꝛo hoc q volo q I5 colon? derelinquat aio deſerendi ⁊ ali? ingrediatur animo poſſidendi non perdat locans ciuilem poſſeſ⸗ fionem nifi poft ſciẽtiã occupationis negligat recuperare natura 12 lem. Ande neceſſario videt󰵲 concludendũ attentis actís ꝙ conſti to ſemel de ꝑoſſeſſione dicti bꝛãcatij ꝙ etiã bodie céfeat eſſe penes eti vel ſuos ſucceſſoꝛes quibus ipfe tradidit q ipſe autem poſſede⸗ rít pbat neceſſario hoc mõ ipe carolus fatet󰵲 in fuo articuſo ꝙ ioa- chinꝰ tenuit ⁊ poſſedit vſquequo vẽdidit dicto franciſco ⁊ inſtfm penditionis apparet factum ante fecundam locationẽ dicti bꝛan⸗ cati dicto franciſco factam. Et in dicto in(tfo véditióis facte ꝑ ioa chinum franciſco appofito fuit clauſula p󰶄carij:⁊ ſic trãſtulit dictꝰ Joachinus poſſeſſionẽ quá habebat in dictum $rácifcum faltem ciuilem.d.l. q; meo.in pꝛin.⁊.d. l. interduz.in pꝛin.⁊.l.⁊ habet. h.eũ qui de pꝛeca.poſtea conduxit dictus Franciſcus dictas res a dicto bꝛancatio ⁊ recognouit fe poſſidere ꝓ eo merito poſſeſſionẽ quam babebat tráttulit in ipſum Bꝛancatiñ quía etiã poſſeſſionẽ quá p alium retinemus poſſumus per actũ ciuilẽ conductionis in aliam tranſferre: vt pꝛobat dicta gl.ſing. in. d l. j. . fi. ſeu penul. de viz vi ar. ſuper verbo retineo fm q eam intelligit bar.ea notás ⁊ addu⸗ cit. l. quedam mulier.ff.de rei ven. ec ob.ſi dicatur ꝙ dictus arti⸗ culus ett per aduerſariñ negatus:quia reperitur ſcriptum in fine articuli non credit⁊ ex poſitione negata nõ põt quis e nitivt in re gula ex eo q in.vj.⁊.l. poſt legatum cum ſi.de his quibusyt indig. yt dicit in terminis Barto.⁊ doct. poſt eum in.l.naturaliter. . ni⸗ hil cõmune.de acquirẽ. poſ.⁊ Specu. in tit.de poſitio. H. viij. verſi. fed fm pꝛemiſſa.⁊ Bal. in líbello in.l.cum pꝛecum de liber. cã:quia patet ex actis qp peincipales.f. Stepbanus Antonius qui aſſe⸗ runt fe poſſidere ⁊ petunt nõ moleſtari:nõ reſpòderunt fed f olum bꝛãcatius qꝛ Carolus petijt ꝙ bꝛãcatius reſponderet tand meliꝰ infoꝛmatꝰ:vnde ↄfeſſio bꝛancatij nó videt eis pꝛeiudicarẽ: qꝛ res inter alios acta ⁊c. Et ſi ipſi interrogarẽtur poſſunt reſpondere q iguozant qꝛ factum eft alienum ⁊ dubiñ pp pl'es actus quos oict? Joachinus fecit demo ſtrãdo ſe poſſidere de quibus deponunt te ſtes in cá examinati. Ex quibus apparet reſpoſum in concreto ad omnia adducta in cõtrariñ:qꝛ dato ꝙ uõ ꝓbaret󰵲 aliter de detenta tione frãci.⁊ q.o.6.g fi ꝑ coionũ.⁊ theoꝛica doc. non loquat󰵲 in ca fn notiro.3 amen per iſtam aliam viam pzobat poffetfio.Clidetur tamen q e illa pia fit bona ⁊ non obftet ꝙ alius ſoluat mercedem: qꝛ docto.cõmuniter dicunt qꝙ per locationẽ ⁊ receptionem merce⸗ dis pꝛobat󰵲 poſſeſſio. Et ſuadet ratio qꝛ ex quo nos habemꝰ quod alius poteft ſoluere mercedẽ nec poteit credito recuſare.l.ſolutio ne. ff. de ſol. Ipſe locato oeciperct quodãmodo clipeo legis:qꝛ co geret recipere mercedé ab alio ꝗ󰵴 nõ tm fibi pꝛodeſſet quantũ fi r ez cepiſſet a debitoꝛe cõtra.l.grachꝰ. C. de adul.Mec etiã videt󰵲 verũ q B intelligi debeat quando pꝛobatur colonũ detinere. Nam fi ꝓbat locatioꝛ ꝓbatur conductoꝛis detentatio ex hoc ſolo pꝛobatur pof ſeſſio per. d. l. quod meo. cum ſi. S. adductis. vnde cum doc.dicãt q per folutíonem receptionem mercedis probat poſſeſſio funt itel ligendi dato ꝙ nó poet detentatio cõductoꝛis. Nec etiam ob. ill e dixi ꝙ plures teſtes pbát q» hodie poſſidet dictus carolus ap⸗ Paret reſpoſum.qꝛ dato ꝙ ꝓbarent󰵲 actus detentationis nõ pꝛoba tarpotleilio e laltẽ cinilis que erat penes bꝛancatiũ c ſubſequẽter 158 emptoꝛes: vt. 5. eſt oſtenſum. Pꝛeterea teftes neceſſario Bal m bre per theoꝛicã Bar. in.l.ſi pꝛius de no.ope.nunc.et 5 unti Corre ven, uA : aus deo. 1 b Auus pat ummarium ſuper confilio.víj. Lr L fe HIIS paterip yel auia mtua quó qii fuccedant nepoti inte na mfna ad ania) Imídia cuilibet ipfozü ꝑtinere debeat vel an bo» beatur yel po u mtnã velptna ad auũ paternum ⁊ quomodo oe» Succedunt pars; ta hereditas.per totum. : 2 Succedunt pariter ata  Ld te matris quádo ſunt dinenteser parte patris cũ attinẽtibꝰex par 3 Ellcendentes er ies pfnavelmfna cõcurrãt in ſucceſſione de⸗ ſcendentium ⁊ ſint in pari ar nan 2 bg dem deſcendeñ. inten a du quomodo? in quibus bonís eo⸗ ch ne S finamtem.Cibe poni b. ans intelligatur 4. Hereditas non agnita tratfmittitur ire CPG an | | ( onſilium. pij. s : Ae "rm Oe c bm nomine dn noſtriieſn chꝛiſti. ¶ I Et fi videat󰵲 pꝛima facie dicẽdũ q ex quo dicti pupilli deceſſerũt ſupſtite ania prna ⁊ auo mae zz terno pꝛoximioꝛibus confauguiticíoz in pari gradu unt t fic eft ꝓbata poſſeſſio. Moleſtatio etiã eſt pbata⁊ exiſtentibus ſuccedat ⁊ ſuccedere debeat dicta auia paterna in bo nis paternis ⁊ dictus quus maternus dictis fuis nepotibꝰ in boo nis mrnis: vt.l.qꝙ ſcitis.g.ſinaũt. C. de bo. que libe.per qué.$.gl. ibi. et bar. loquendo de alio prno ⁊ mrno hoc voluit ibi⁊ in aut. itaq;. C. cõia. de ſucce.ꝙ ⁊ vidct tenere Ang. in. d. . ſinaũt.⁊ Jo. de imo. in. l. poſt dotẽ in vltimis verbis. ff. ſo. ma. loquẽdo de pfe ⁊ mfe: vt pater pꝛeferat󰵲 matri in bonis pꝛouentis a patre vel linea pfna p d. Lg ſcitis.ꝙ ⁊ fimiliter videt󰵲 locum babere in ipfa ania prna:vt pferat ipfiauo mrno in bonis paternis:⁊ ipſe auus minus eidem in bonis mrnis ⁊ ſic in ipſa dote que ad ipſum redire debet tãq; ab eo pꝛofecta: vt. C.ſo.ma.l. dos a pfe qp c fimiliter videtur velle ipfe Bal. in. d. l. ꝙ ſcitis dicens ꝙ ipſe auus maternus pꝛefertur in ip⸗ fis lucris nuptialibus: ad boc vt ipfi parentes fint pꝛomptioꝛesad dotandum ꝙ dicit non corrigi per aut. defuncto.C.ad tertul.pꝛo quo facit ꝙ in ſimilino.in fratribus conſanguineis ⁊yterinisyt cõ anguínei pꝛeferantur vterinis in bonis paternis ⁊ vterini in bo⸗ nis mater nis:pꝛout no. in aut󰵲.itaq;. C. cõia. de ſucceſ.⁊ ibiper glo. ad hoc. lde emancipatis. C. de legi. here. per que videt dicendum qp tpfa auia ſuccedat dietis pupillis in bonis paternis t oic? auꝰ in bonis maternis. f Contrarinm tamẽ puto de iure dicendũ v5vt ipſe auus c auia pariter ſuccedant quibuſcunq; bonis tam pfnís tp materiis dictis pupillis cii ſint in pari gradu ppter ꝙ pariter ſuccedere debeant non habita diſtinctione bonoꝛum paternoꝛum et maternoꝛum per id qó habetur. C. ad tertul. aut󰵲.defuncto. et in 8 aut. de here. que ab inteſt. h. bec quidem ibi ex equo inter eos bee reditas diuidatur per q videtur ꝙ parifoꝛmiter in omnibus bo⸗ nis ſuccedant equaliter fiue ſint bona paterna fiue materna:c hoc tenuit Sy. in. d. autenti. itaq; ⁊ Cyn. ibi ⁊ in. d. auc. defuncto. et Ray nu. de foꝛ. pm q refert Bal. in. d. l. ſcitis. qui banc eandem opi. videtur tenere in.d.aut.defuncto efto qp remittat fe ad nota. in. d. l. ꝙ ſcitis. Et hanc opí.vídetur tenere Salx.in.d.l. q ſcitisim pugnando lecturam glo.⁊ Bar. per tex. ibi refernando vt plurima ibi per eum qui tamẽ ſuper hoc remittit ad no.per eũ.in. d. auten. itaq;.⁊ ibi ipſe Saly.referendo opi.bar.qui tenuit ꝙ parẽs ex par te patris ſuccedat in paternis ⁊ parens ex pte matris in maternis dicit ſe de hoc dubitare ꝙ bar.non bene dicat:qꝛ tex.in aut󰵲.de bee redi.que ab inte. h. ↄñs als incipit.⁊ bec quidem vnde ſumit󰵲 auct, defuncto dicit ꝙ beredítas diuidi debet vt medietatem paterni⁊ medietatem mrni accipiant. Cum hereditas fit vniuerſum ius oce functi: pt. ff. de reg.iu. l hereditas.⁊ ſic tota hereditas diniditur er go oia bona tama patre j a matre pꝛonenta ſit inter eos cómuni ter diuidendayt plurimum ibi per eum qui videtur in banc partẽ inclinare vt ſuccedant pariter ipfe anus ⁊ auia in quibuſcunq; bo nis vndecũq; queſitis in quá partẽ videt󰵲 inclinare ſtłr.d. Raph .in d. l. ꝙ ſeitis repꝛobando dictam lectu.gloſ.⁊ Bar. ⁊ in. d. aut. itaq;. vbi dicit etiam ſe ita conſuluiſſe vt pariter ſuccedant ſalua reuerẽ tía Bar.dicens etiam ita fuiſſe de mente Raynerij vt plurimum ibi per eum. ⁊ in.d. l. ꝙ ſatis. Et in hanc partem fimiliter videt in⸗ clinare excellentiſſimus doc. d. Jo.de monte ſp erello pater hono⸗ randus:licet dicat eam eſſe dubiã vt pleniusibi p eũ. In quá partẽ videt inclinandũ maxime attento tex.d.aut󰵲.defuncto.⁊.d. . bec quidem ibi ex quo inter eos hereditas diuidatur qui tex.videt ge neraliter loqui de oibusbonis fiue pꝛocedant ex linea paterna fine imaternacii veniant ſub verbo hereditatis.vt.ff.de peti.here.l.iteʒ veniũt.⁊.l.hereditas.⁊ ita vf tenẽdũ attẽta pꝛecipue opi.antiquo rũ ⁊ modernoꝝ.vʒ Sal. Rap. ⁊.d. Jo. nõ obſtãtibus in cótraríus adductis.cũ reſpõderi poſſit ad.d.l.ꝙ ſcitis cũ ibi ponatur duplex lect. Nã fm vnã lecturá hoc nõ ꝓbat󰵲 ibi cum loquat de patre ⁊ ano que lectura ⁊ ſi non placeat Bar.ſꝭ alia lecturavt loquatur de auo paterno et materno quam videtur ſentire gloſ.ibi:tamen pꝛima le ctura videtur placere alijs modernioꝛibꝰ doc. que lect.ſi ꝓcedat.d. l.p ſeitis non habet obſtare.Sed pofito ꝙ pꝛocederet lec.gl.⁊ bar to. tamen dici poteft p non obftat qꝛ ⁊ fi de iure. C.foꝛte pꝛocedat opinio glo.⁊ bar.⁊ ſequacium:tamẽ de iure nouo autenticoꝛuʒ nó pꝛocedit dicta opinio ſed opinio Dy. Cy. ⁊ Rayne.qui tenuerũt per oíctam autenticã defuncto qà fit coꝛrepta. d. l. ꝗð fcítis · qð ⁊vi detur tenẽdum per dictã aut.que vocat ipſos parẽtes in grad u pe imos videlicet paternos ad dimidiam ⁊ maternos ad aliam dimi diam o nó effet ſi ſuccederent paterni in bonis paternis:⁊ mater⸗ ni in bonis maternis cum poſſet eſte inequalitas ita p non confee quantur dimidiam cũ poflet effe qó longe plura fint bona ex para te patris q; matris vel econuerſo. vnde nó conſequerẽtur oímidías ad idem ⁊ clarius tex. in. d. h .⁊ hec quidem. obi tex.pidetur velleqõ hereditas ipſius deſcẽdẽtis equaliter dinidatur inter parentespa ternos ⁊ maternos qó non eſſent ſi paterni ſuecederẽt in bonispa ternis:⁊ materni in bonis maternis vt. 8. Emanauit enim diſpoſt tio dicte autentice ad coꝛrigendum iura antiqua: vt patet in pꝛin 7 cipio dicti aut. Et difficultates que ex Ipfls iuribus antiquis ema nabant in ſucceſſionibus aſcẽdẽtiũ ⁊ deſcẽdẽtium cõiunctoꝛumpvt pꝛecipue in pꝛincipio victi autentici de here. ab inteſtato veniẽte: taq; p pdícta dici t cócludi poteft qo dieta au ia paterna ſuccedat in medietate bono dietoꝛũ pupilioꝛũ ⁊ diet us an? in alia medie⸗ tate vñcũq; PTT . A P : n * 8 5 E E " .  d . Pre ere pe — Conſilium tate vndecũq; ſint bona t vndecñq; pꝛonenerint. Laus deo. ¶ Ego benedictus de benedictis de perufio dico ⁊ conſulo. ¶ Subſcriptio pꝛecedentis. Emperdubitam ſup hoc Nſarticulo: ſ⁊ femper mihi apparuit extrane? itellectꝰ 25) ille bar. ad illam.l.qꝙ ſcitis. h. ſinaũt. Et reperio etiam — c kriſſimum doctoꝛẽ dominum Ludouicum pontanũ in fine.. pott dotem tenere qp dictus intellectus bar. non fit bonus ad. d. .ſſnautem. Et dominus mens Joãnes de nobilibus de mõ⸗ te ſperello excellentiſſimus c famoſiſſimꝰ legũ doctoꝛ plura ibi ad ducit contra hũc intellectũ bar.quẽ omitto qꝛ nõ dubito quin Aſi⸗ fij plena babeatur copia ſuoꝛum ſeriptoꝛum ⁊ vltra aduerto q iic bar.dicat q Accur.gloſſatoꝛ ibi illũ íntellectum ibi ponat ⁊ legen tes ibi trãſeãt cum hoc ſcilicet ꝙ gl.illũ intellectum habuerit ad il la. l. ꝙ multam effet póderádum in pꝛatica fi cum bar. ⁊ ſequacibꝰ cõcurreret auctoꝛitas gloſſe per notata maxime per Ja. but. in. l.j. C. qui pꝛo fua iuriſdi. Tamẽ finó erro gl.nequag habuit illũ intel lectũ:ſed Alccur.ibi femp vult qp ille.$.finaüt ꝓſequat󰵲 eũdẽ cafum. in pn. poſitñ.ſ. in lucris nuptialibꝰ: put eft videre in oib? gloſſellis ibi pofitis excepta gl.ſi.⁊ gl. ante. 3n quibus tr nó aliud dꝛ qꝛ alíe, v. gl. ibi poſite oẽs ponderant de ſucrãte ⁊c.⁊ ille due nó aliud orit; ynde pꝛimo eft ponderandũ ⁊ Accurſius nó intellexit illũ tex.gña liter qp aſcendẽs maternus pꝛeferat󰵲 aſcẽdẽti paterno ſed ſemꝑ log tur in lucris nuptialibꝰ etiã illa gl.ita loquit ex qua bar.ſumit ſuũ intellect d eft gl.pe.poſita fup bo eius que ſubdit lucrátis q cft auus moziétís.« fic fi gl.ſentiret intellectũ bar.illi f entiret nó gña⸗ liter:ſz in lucris nuptialibus cñ dicat lucratis z cñ idẽ pluries repe tierit in alijs gloſſellis pcedẽtibus.⁊ ſic eſſet potius in opi.⁊ intel⸗ lectu bal.gp in intellectu bar. ꝛ ídcírco nó faceret ad cafum noſtruz in quo nó agitur oe lucris nuptialibus pꝛout intellexi:tamen gl.fi recte aduertit nequaq; babuit aliquẽ ex dictis intellectibꝰ:qꝛ gloſ fella prime pꝛecedens expſſe⁊ ſpecifice dicit v pater de quo loqui tur ille tex.eſt in gradu ꝓximioꝛ auo:nã ſ uꝑ bo ſed ad pfem fü plet qui ꝓximioꝛ eft in gradu:pt c in aut󰵲. de here. que ab inte. H. ij. et ſic aperte ſentit ꝙ deciſio illius tex.fundat󰵲 in pꝛogatiua gradus et aptiſſime oicit ꝙ pf erat ibi ꝓximioꝛ auo prnoꝛgloſſella aũt im mediate fequens pofita ſuper v󰶄 bo eius nó dicit ↄtrariũ exp ſſe.nec eſt veriſile q otrariü ſentiat q non eft veriſile ꝙ ĩmediate in cades quoda modo cõtinuatione fermonis mutauerit fniam« dixerit có traria.ar.l.nõ ad ea.ff.de cõdi.⁊ oemó.verus igitur ſenſus glo. fuit ꝙ tex. loquat󰵲 de patre mris lucrantis c de auo prno mfís lucran⸗ tis:⁊ foꝛte ꝑſiderauit gl. ꝙ cum illũ tex.intelligat in mie que lucra ta fuit donationẽ h nuptias vt ſupꝛadixi:ex hoc innuit󰵲 q'ei? ma ritus ⁊ fic pf cõis filij p󰶄deceſſerat.⁊ iõ ille tex. nó intelligat in patre nepotis de cuius hereditate ibi agitur ad hoc que ibi Barto.dicit ad repꝛobationem ſcðè lec.ſ.q ibi fit pꝛogatiua graduum: nã fcóm banc intelligentiã gl. iõ de patre mis intellexit vt euitaret illaã ap pellationé quá facit Bar.pꝛeterea tex.ibi appellat nepoté nó fiii ⁊ tamẽ poſtea pꝛemittit de pfec eioefert hereditatẽ vii conuenien tius fuiflet ꝙ noiaffet filii fi filius illius pris fniſſet hoc foꝛte moe uerunt accurſiũ ad intelligendũ in pfe ⁊ auo matris lucrãtis ſaltẽ Pꝛima rõ eſt ſatis ꝑſuaſiua c ſic gloſſatoꝛ nó variauit ponẽdo duos f 2 intellect? otraríos q; effe pꝛoximioꝛem ⁊ effe parẽ in gradu cóftat eſſe otraria. Sed vnũ ti pofuit intellectũ boc cogruitlitere qꝛ di ctio eius in tex.poſita poft bum patrem ⁊ verbũ auum ci poſſit ad vtrũq; referri debet ad vtrüqs referri per ea que bür in.l.ſi idẽ cti eodem. ff. de iuriſdi.om.iud.⁊ in.l.iij. .f filius. ff. de libe.⁊ poſth.cũ ſi. multis vnde ſi exponemus eius fcil; lucrantis intelligemus pa⸗ trem lucrantis etiam anum filij ipfius lucrantis et fimiliter fi ine telligatur eíus.f.nepotisc femper erat gradus p?erogatiua inter pfem cauum ⁊ iſte po certo fuit intellectus accurtij l5 non repía5 ab alio tactum reperij pofteapofitum.z Salp.d. l. ꝙ ſcitis. Ex qui bus elicio ꝙ glo. non concoꝛdat cum Bar. ſed diſcre bats qiafto: lícetipfe Par. ſe fundet ín intellectu glo.z non bene ꝙmultuz cft ponderandum ín pꝛatica. Alterius aduerto ꝙ lícet fi ille text. d. h. ſinaũt loqueret dũtaxatiin his que ꝑpuenerint ex me intellectꝰ bar. eſſet ronabilis. ar. l. de emancipatis in fin. C. de legi. here. quam ibi Bar. allegat.⁊ ar. . eñ alijs. C. de ſecñdis.nupt. tamen qꝛ text. vicit ex matre vel ex eius linea certe remanet dictus intellectus fine rõ⸗ E ne. quid enim ſi ab auía materna pzoficífcatur nonne ex linea ma⸗ terna:⁊ tamen non efl ratio qp ad auum maternum redire debeat ſucceſſio ⁊ multominus fi perueniſſet ex pꝛoauia materna boc eft matre auie materne vel pꝛoauo hoc eſt patre auie materne tüc mi» litat verba illius tex.⁊ tamen nulla ſubeſt ratio qð hoc caſu auus maternus ſuccedat in iſtis bonis:eo quia pꝛofecte ſunt a perfona cui non ſuccederet ⁊ cui poſſibile eft qp fit eõiunctus anus patern? et non ipfeauns maternus bm cafum un en 8 hoc etiã eſt multum ponderandũ contra intellectum Bar. licet doc. non põ derent: fic pꝛoauo materno in terminis noſtris: nam fi Bar. opi. non pꝛobatur in illo. g. nullibi pꝛobatur pꝛout ⁊ ipſemet dicit. Et ex his ⁊ alijs que tanguntur per famofiflimum doc. d. Benedictũ VIII. 12 primum'cófulentem mibi plurimũ honoꝛandũ. Concludo ꝙ antis maternus ſuccedat pariter cum auia paterna etiam in bonis a pa tre in iftos filios infantes deuolutis. Et poſlet g ſiderari dato q dictus. g. ſinautem pateretur intellectum bar. tamẽ eſt exoꝛbitans a regulisiuris za iure regulari cy intelligat ſolũ in caſu ino ⁊ extra caſum ſuum non trabat:f5 babeat als locum aut󰵲. defuncto. Et fic focedlat quádo concurrit auus pínus c maternus put loquit zm lex. Bar.⁊ non qfi auia prna ⁊ minus auus. Et potett aſſignari rõ diuerſitatis:qꝛ de iure antiquo aſcendens qui habebat deſcenden tem in poteftate occupabat bona fui oefcendentis iure peculij.lij. de caſt. pec. Itẽ quicquid querebat deſcendens querebat aſcenden ti exceptis caſtrenſibus vel quafi.l.piacet.oe acqui.bere.l.cum filio de leg. j. Idcirco ſi auus paternus ſuccedit de iure nouo codicis in bonis queſitis ex eis linea non debet conquer ipſe auus matern? cum iura noua ipſum nó grauent immo in aliquo releuãt:⁊ ſatis eſt amico in aliquibus ſubueniri.l.tutoꝛi. C. de neg. geſt. Ex aduer fo quía auus paternus b5 vſumfru.etiaʒ in bonis quefitis deſcẽdẽ ti ipoteftate ex línea materna nó multũ grauatur fi pꝛopꝛietas de noluitur ad anti mfnum cum in bonis qſitis ex linea pfna confede tur plenam pꝛopꝛietatem in quefitis ex linea materna confequae tur vſumfructum idcirco imperato foꝛte ita ſpecialiter potuit di⸗ ſponere in illo cafu que non cadunt in auia materna que nõ habet nepotes in poteſtate:qꝛ femina non b5 poteftatem.Lillud. . ad te ſtamẽta femĩarũ.ff. de ↄtrata.⁊ inſti.de bere. qua.⁊dif. g. ceteri ⁊ de ex dere. li.. mater. Ideo in eis ſtemus iuri cómuni magistamẽ pla cet ꝙ .d. aut󰵲.defuncto pꝛocedat etiã in auo paterno per.8.oicta.lí cet Pau.de ca.ibi in fi.recitet lec. Bar.⁊ dicat menti tenendam et 4 tranſeat.¶ Aduertendum tamé eft in cafu noftro ꝙ ifti de quoxbe reditate agit deceſſerũt infantes: put mihi ðꝛ⁊ etiã in pücto tãgit E non pciſe ⁊ facile otingerepotuit;put c otingitvt audio qp he⸗ reditaté patris coy noĩe: vñ poſſz ꝗs dicere q ꝑinde ſitac ſi ad eos denoluta nó effet per tex. in. l.ſi infanti.C.de iure deli. ibi oẽs here ditates ad eũdẽ deuolutas ⁊ nõ agnitas ita intelligi quafiab ini⸗ tio non eẽnt delate intelligẽdo illi tex.in hereditate pris:q; pfup ponit tex.ille pem moꝛtuum.⁊loquit󰵲 p vłeʒ oés merito ⁊c. Lñ nó ſtando in verbis l5 bal. ibi dubitet de intellectu illius tex.⁊ in.l.j. C. de bis qui anteaper. tab.intelligatillum tex.etiam in infante fuo. Tamen Bart. in.d..ſi infanti.⁊ ín.l.ventre.ff.oe acqui. here,. tenet q.d.l.ſi infanti non loquatur in hereditate patris q tranſmittitur iure ſuitatis ponderando verba illius tex.⁊ idem voluit 35al.in.l. yníca.$.in nouiffimo.C.oe cadu.tol.⁊ idem voluerũt Ang. Imo. in.d. l. ventre in eoꝛũ repetito.⁊ iſta eſt cõmunis opiñ.pꝛout ibi oie cit. d. Lud. pont. idem tenens.⁊ ita tenẽt cõiter legentes.o.l.fi ifan ti.⁊ bal.ín.o.l.pníca de bis qui añ aper.dicẽs qp infans tranſmittit beneficio illius ti.nõ ob. d. l. fi infanti.ꝙ fatis eẽt in ꝓpoſito. Ideo cõcludendũ ꝙ m oium fere ſniĩam nó Db35obftareoicto auo mater⸗ no diſpoſitio.d.ſ.ſi infanti, — „idee Aem ¶ Summariñ fuper cófilio.vitj, | | $3-21nrilíum pꝛeſtans rumpenti pacem z contra eum cum quo fecit pacem an teneatur duplici pena ſcilicet anxilij et pacís rupte per totum. - : 8 5 SE Hoe : 3 Delicta duo ſpecie differentia ex vno actu reſultantia puniun⸗ turquelibet. — Delicta an tot effe dicantur quot funt perſone vt pu niri debeant vua vel diuerſis penis. 3 Auxiliũ ðꝛ quis pꝛeſtare ſola aſſiſtentia cum armis. 4. Auxiliũ pꝛeſtans pluribus delinquẽtibꝰ an plurib? penis auxilij j 6 teneatur vel an parifeu minoꝛi pena pofiit puniri. Alutilia pretans rumpéti pacem an teneatur ratione qualitatis pacis rupte de qua ígnozabat c an terti? qui opẽ vulnerati pꝛeſti⸗ tit pofiit etiã puniri tanch pꝛeſtiterit opẽ alteri auxilianti. Actio vel cá ciuilis an poflit incídéter cognoſci p iudicé maleficio ru inqnirétemvt poſſit 2dénare ad pená pacis ftipulatam.nu.feq, 7 Judex criminalis nó poteſt de cauſa ciuiſi cognoſcere deſcendente ex criminali vt de pena ſtipulata. 8 Pax eft perpetua inſidioꝛum ſectatio et quibus poſſit dici rüpta. (L£onfilium.víij. n nomie domini noſtri cer £irca primi dubium pꝛimo di can ernsten debest puniritanc oen ddt tan pꝛeſtãs aprili rũpẽti pacẽ:nã i5 fit vnicus act? S SRRIHEETIR Ci qmi multa facinoꝛd. C. ad. l. llenatua Poe Ln plura. ff. pe pꝛiua.delic.⁊ hoc no. Bart. in gane e e geen. r in. Tgemina arboꝛ. ff. arbo. fur. ceſa.⁊ in. dil. i wum cum inceſtu. d idem ⁊ (cáo f duo ſimul furãtur duas gulllber en z alins alid vel facit duo valnera:vr?vnazalter sind quilibet tenet de fno pulnere pncipalrꝛde auxilio pꝛeſtito ſocio:vt eſtcaſus in. . g ſeruo. h. f duo. f de fur. ibi per bar.ita formaliter bb iiij Tertium volu.Cõſi.petriphi.Coꝛnei. Cõſi. VIII. | dicendũ videtur in caſu iſto:nã lutius rũpit pacem « Z2fiicue fimi liter rumpit pacẽ merito Oñicus o5 puniri de ſua ruptura pacis et etiã qꝛ pꝛeſtitit opem lutio frãgẽti pacem. ec incõuenit vt in plus puniat pꝛeſtãs auxilium d» pꝛincipalis vt patet.p no. ꝑ bart. in. l. qui ſeruo. i. ff. de fur. ⁊ per Ange. in. l.j. C. de nili agge.nó rũ⸗ pt. In cõtrariũ atit ꝙ nó teneatur tanq󰵴 pꝛeſtãs opẽ rũpẽti pacẽ ⁊ tand rũpens:qꝛ dictus dñicus pꝛeſtans opem punit󰵲 ⁊ obligat ad penam ex facto cõmiſſo p pncipalẽ pp ſuã opẽ p󰶄ſtitã:nò aũt obli⸗ gat󰵲 ex ſua ope.vt ꝓbat text.in.l.ſi qs vxoꝛi.g.neq; verbo. ff. de fur. et voluit gl.in.l.quoniã multa facinoꝛa.C.ad.l.iulia.de vi c ibi Sa ly. ⁊ not. bar.in. l. nõ ſolũ. 9. mãda.ff.de iniu.⁊ ſaly. in. l.j. C.de raptu vir. inylti.col.ad b tex.in.l. is qui ope.ff.de fur.vbi dicit tex. furti te net󰵲 ad b etiã qp no.glo.in.c.ſicut dignum in verbo cófilíum.in pn. de homi. ⁊ pꝛobatur optime in. l. aut q ałr. g. fi.ff.qꝙ vi aut clã.⁊ in l. hec verba. ff. de adulte. vbi probatur qà filer punit aliquod deli ctum punit etiã mandantẽ ⁊ mandãs pꝛopꝛie cõpꝛehendit ſubver bis. d. legis.⁊ fic pʒ d pp delictũ punit󰵲 mediãte mandato:nõ aute ꝓꝑ mandatũ mediante delicto hinc ðꝛ qp niſi fequat delictũ nó obli gat pꝛeſtãs opem vel mandans vt in.l.qui ſeruo.in pꝛin.⁊ in.l.is q Hi tu titiñ. ff. de fur. ⁊ ideo requirit p probetur delictum ſecutum elfe ad hoc vt pꝛeſtans opem puníat:vt no. Bart. l.denũciaſſe. H. fi. ff. de adul.c per ſaly. in. d. l. j. de rap. vir. in pe. col. Ad boc gpbf in.l. j. H. pſuadere. ff. de ſer.coꝛru.ſed in ipſa pcuſſione nulli dubiũ p ma gis peccat ille lucius dp iſte dñicus vel ſaltẽ equaliter peccat: vt p5 et pꝛobat tex.in.d.c.ſicut dignũ. g. j.merito cũ ipſe Lucius non pu niatur nifi pena que iponitur frangentí pacẽ ⁊ ſic in. dc.lib.⁊nõ in ccc.alijs tanq; pꝛeſtans auxiliũ alteri:qꝛ ipfe Lucius fuit auxiliatꝰ nõ auxilians nec põt in eodẽ facto effe p󰶄ncipalis c acceſſoꝛius cum nó poſſit diuerſo iure cẽſeri ad boc.l.eum quí edes de vſucapi.⁊ in c. quia circa. de pꝛiuile.⁊ boc expꝛeſſe no. Bar. in.d.l.qui ferno.$.ft duo pncipalís eri dicitur cõmittens ⁊ acceſſoꝛius pftans opem. vt Lnóióminus.C.ocaccu.z no.per gl.ín.l.quiferuo.ff.oe fur. in pn. et per Bar. in. gj. ea. l. eodem modo dici dʒ ⁊ foꝛtius qp nó ten eat niſi in. dc.li.ipe dñicus pꝛeſtans opem:pene em debent cõmenſura ri culpe 2 delicto:vt.l.reſpiciendũ.⁊ in. laut facta.ff.oe penis.⁊ in c. nõ afferamꝰ.xxiiij.q.j.⁊ in.c.felicis. . p󰶄miſſis de penis in.vj.etíó dꝛ in. d. c.ſicut dignum. H. j. ꝙ qui acceſſit aio perpetrandi delictuʒ et poſtea nõ perpetrauit fed pꝛeſtitit opem punitur pari pena vel fere pari ⁊ nter non maioꝛi qua punitur cõmittens:⁊ ideo etiam in iure diuino dicitur ꝙ pꝛeſtans punitur $m cóem opi.pari pena nõ cõmittente vt no.cano.in.c.j.de offi.deleg.⁊ Bar. in.l.is q ope. ff. de fur.⁊ ifta cõis et opi.vt babetur in dictis iuribus.⁊ in.d. l. nó ideo minus per bal. Saly.⁊ per eidem in.d.l.j.de rap. vir.⁊ p An ge. in.l.j. C. de nili agger. non rum. Nec aliquis dicit nec vllo loco reperitur ꝙ ceteris paribus maioꝛi pena puniatur pꝛeſtans opeʒ d comittens:imo quídam dicunt qv etiam de iure cóí pꝛeſtãs opc punit immedietate pene:vt pʒ ex.no.per ooc.ín oíctis iuribꝰ fm quà opi.conſultũ fuit per $ran.tig.vtreperío ⁊ in multis locis re⸗ peritur ꝙ mitioꝛ pena imponit ipſi d pꝛincipali delinquenti.vt p5 in. d. l.. C. de nili agger. nó rum. ⁊ in.d.l. j. de rap. vir.⁊ in.d.c.ſi⸗ cut dignũ. g. j.⁊.ij. Cum igitur ius cõe dictet ꝙ pꝛeſtãs opes punia tur qnq; pari quãdoq; minoꝛi pena c nunq; maioꝛi:⁊ etiã mcs ſta⸗ tuentiũ iſtius ciuitatis apparet ꝙ volunt penam mitigare nõ au⸗ gere pꝛeſtãti opẽ vt patet in illo ſtatuto ꝙ dictat qp pꝛeſtans adiu tonii puniat i medietate pene ei? in qua punitur pncípalis nulla tenus dicendum eft maxime in cafu ifto in quo pena reſultat ex fta tntooictecinítatis p magis puniatur ipſe Dficus p󰶄ſtãs auxiliñ d Luciuspncipalis deliquens:nõ eri incõuenit vt vnũ ſtatutũ de claret aliud. arg.. non eft nouuz.⁊.l. nã ⁊ poſterioꝛes.ff.de.ll.⁊. lier ni veſtri cum ſimilibus.C.de ſpon. Et banc rõnem intãtũ inter ce teras cófiderauít Saly. in repe.d.l.nõ ideo minus in.xiij. col. ꝙ vo uit dt ſtatutñ mitigans pená pꝛincipali delinquẽti extendit etiã mus in antem etiã fi ex hoc ſequat󰵲 coꝛrectio iuris cõis ne incida⸗ maxim 85 Rur ditatẽ vt magis puníat mandans d ipſe delinquẽs dicta open ciuile dixit piter puniri vt ibi latius per eum. ad p» vbi pꝛobatur dit tex.notãdus in. l. ſcire oʒ. . aliud. f. de excu. tu. plus meretur mis indidamue in abſurdũ vt in eiſdem terminis q quátficiiqs clara dictesſequatur aliter reſpondetur d verba legis ctíá in coꝛrectiuis qu at per quẽ. . dixit Imo. in repe.$.oeviro qp fu noftro dieta rõ cõider ard licet argui.quáto ergo magis in ca iuris nec verba ſtatuti dice aa eftín quo nó tractat de coꝛrectione E recu cus rigoꝛe deberet peo lunt remanet igitur clarũ qo aliter rumpens pacẽ ⁊ tan, Uri. d. ini Í eee der aedes qme cius per pzedíctarfed quod etiam de iur Puniri $ puniat󰵲 ipſe Lu vtroq; modo apparebit ex infra oicendis ace non debeat teneri pꝛeſuppono quod inter butiũ z fitos ex vna pas pꝛobandũ pꝛimo minieſ ex alia parte fuit cótracta vna pax z ho rte:c Y. ucinm ⁊ do⸗ ex verbis inſtrumẽti:nam vna pars facit acẽ ne pꝛobatur bet de per ſeꝛt ſic ſub vno coacerno verboꝝ p um altera nõ quili⸗ tures; 6 qui non offendere ⁊ econuerſo ergo vna eſt pax Nele G babens alion [cire debemus. ff. de ver. ob. Pꝛeterea facit ſolũmodo pacẽ oe qua dam rixa ínter ipfas partes factas:nõ aũtide iniurijs illatis cuili⸗ bet ſingulr de per ſe. Nec obſt. q ſunt plures ꝑſone:qꝛ ex quo erat vna guerra feu vna rixa vt depꝛehenditur ex ipſo inſtrumẽto: lícy plures perſone in guerra interueniant:tamẽ vna poftea pax reſui⸗ tat: vt patet in pace ↄſtantie de qua in titulo de pace conſtan.vbi nedum plures perſone:ſed plures ciuitates interuenerant ⁊tamẽ vna pax fuit vt ibi pꝛobatur. Pꝛeterea in caſu noftro faciunt pa⸗ tres ⁊ filij qui cenſentur eadẽ perſona:vt.l.ſin. C.de impub. hoc pꝛe ſuppoſito lucius ⁊ dominicus concurrunt ad rũpendum ipſam pa cem per illam percuffionem eft vna ruptura vnius pacis merito cum fimul concurrant duo ad enum actum fiue quilibet pꝛincipa⸗ liter ue vnus acceſſoꝛie non debet vnus puniri tanq; pꝛincipali⸗ ter faciens tanq; acceſſoꝛie. arg. l.generaliter.⁊. l. heres a debito⸗ re. ff. de fideinſ.pꝛout in fifi de directo dicit Bar.in ſimili in.l.qui ſeruo. . ſi duo. de fur. ⁊ Salp. in. d. l.j. in vlti. col. in duobus occidẽ⸗ tibus vnum hominem feu cõmmittentibus aliquod maleſiciuʒ qp non tenetur vnus vt pꝛincipalis ⁊ vt pꝛeſtans auxilium:nec obſt. $m eum ꝙ duo funt facta bomicidium ⁊ auxilium qꝛ auxilium cõ⸗ funditur in homicidium ſecũdum eos in dietis iuribus per. l. illud in fi. ff. ad. l. aquil. pꝛout in ſimili dicitur de inſultu ⁊ vulnere:nam inſultus cum vulnere conkunditur ⁊ vulnera cum homicidio vt p glo. ⁊ Par. in. l. nunq; plura. ff. de pꝛiua.delic.⁊ babetur per glo.et doc. in. l. i de crimine. C. de accu. ⁊ per Bald. in. l. quicũq;. C. de fer. fü. ad pꝛedicta faciunt.l. ita vulneratus. g. fi. ⁊.l.iteʒ mela. . ſi plu res. c. g. ſed fi plures. ff. ad. l.aquili.⁊.l. vulgaris. 6. ſi duo. ff. de fur. cum ſi.que iura volunt ꝙ quando plures committunt vnum male ficium quilibet pzincípaliter teneatur tanq; committensnec aliqð dicit quod teneatur vt dans adiutoꝛium merito oicendü eft eosde adiutoꝛio non teneri ſciuiſſetiem id dicere lex ſi voluiſſet vt in fimi li dicit tex.in.c.ad audientiam.de deci. Hoc etiam probarevidetur tex.in.l.ſi plures ſerui.ff.de iniu.vbi habetur q; ſi plures iterficiüt vnum ſeruum alterius vel aliter illi iniuriã faciunt qp tot ſunt iniu rie quot ſunt perſone:ſed fi nos diceremus eos teneri:qꝛ occidee rint ⁊ qꝛ pꝛeſtiterunt auxilium alijs occiſoꝛibus certe in qualibet perſona eſſet duplex iniuria vna pꝛopter homicidiũ alia pꝛopter auxiliũ alijs pꝛeſtitũ cõſequens eft falfum vt.d.l.ſi plures:ergo ean tecedens ſimiliter falſum eſt.l.oꝛatio.de ſpon.⁊.l.illud.de acqui.he re.cum ſimi.Còcluditur ergo ex pꝛedictis qp ex quo eft ena pax. et vna fractura pacis vt depꝛehenditur ex ſupꝛadictis ⁊ ipfe Domi⸗ nicus tenetur vtrumpens pacem pꝛincipaliter vt pꝛeſupponitur in pũcto ipſum ſcilʒ rumpere pacem merito non poteſt teneri ace ceſſoꝛie:yt pꝛeſtans adiutorium maxime cum ipſe teneatur ⁊ obli⸗ getur ex ipfo vulnere cõmiſſo per Tucium mediante ſua ope non ex ope fua vt. 5. pꝛobatum eſt. immo dato qp plures eſſent rupture pacis ⁊ in perfona cuiuſlibet ena pax.tamen ex quo pꝛincipaliter ex iſto auxilio ipſe Dominicus rũpit pacẽ non poteſt teneri vt au xilians rumpenti pacẽ󰵲.ar.d.l.generaliter.⁊.d. l. heres a debitoꝛe p id quod in fimili dixit bar. in.d.g󰵴.ſi duo in ſi.dicẽs ꝙ ſi duo faciũt duo vulnera vni et vnus pꝛopter dictum vulnus pꝛeſtet auxilium alterius faciẽti aliud vulnus:tamen non poteft puniri niſi ex vul» nere pꝛeſtito ⁊ non vt pꝛeſtãs auxiliũ:qꝛ ex quo de ipſo vulnere pu nit pncipalłr nõ dz acceſſoꝛie puniri:ſʒ regrit󰵲 qp p aliũ actũ dp ꝑ id qð pꝛincipałr punit󰵲 p󰶄ſtiterit auxiliũ vt ibi latius per eũ ꝙ non eft in caſu nfo. Clare ergo oſtẽditur qp ex eno actu nõ dz ouplr tene⸗ ri.⁊ per conſequens pꝛimum dubiũ remanet clarti qp pꝛedictus do minicus non tenetur vt pꝛeſtãs adiutoꝛium ⁊ vt rumpens paces. Patet etiam deciſio ſecũdi dubij ex.d.dictis:nã ex quo p󰶄ſupponi tur ꝓ claro ⁊ abſq; dubio ꝙ ipſi Duicus ꝓpter dictũ auxiliũ rupit pace nihil ob. ꝗn ipſe debeat teneri vt p󰶄ncipaliter rñpẽs pacc mae xime cũ qñ cócurrunt p󰶄ncipalis ⁊ acceſſoꝛia obligatio acceſſoꝛia cõ funditur remanet pncipalis. vt.d. l. generalr.⁊.d. l. heres a debi⸗ toꝛe cfi ſi.maxime qñ p󰶄ncipalis eft efficacioꝛ feu ãplioꝛ vt eſt inſcaſu nfoc faciũt.d.l.itayulneratꝰ. . fi.⁊.l.itẽ mela. . ſed ⁊ſi plures.⁊. 9. ſi plures.⁊.d. l. vulgaris. h. ſi duo.⁊.d.l.ſi plures d pꝛobãt q cómite tentes delictum c auxiliantes ſocijs teneant󰵲 pncipaliter de delicto yt ptz ex. S. dictis.Mec ob.q in cõtrariũ allegata funt ⁊ pꝛimo nó ob. pꝛima ratio ꝙ duo ſunt delicta:quia immo vnũ eſt delictñ ſcilz ruptura vnius pacis vt. 5. deductum eft; put fi interficereturenus homo lz quilibet dicat󰵲 bomícidíti cómífiffe vt pꝛobatur ín.o.].íta vulneratus cfi fi.8,alle.t hoc reſpectu foꝛte poflint dici tot delicta quot perſone:vt.d.l.ſi plures tamẽ refpectu ſubiecti delicti negari nó põt vnũ effe homicidiũ:lʒ plures dicant󰵲 occiſoꝛes ⁊ ſatis depꝛe henditur ex verbis Bar. in. d. . qui ſeruo.⁊ fic vna eſt ruptura: licz plures ſint rũpentes merito quo ad vnam gar nóeft oubiü ꝙ vnum eſt delictum: ergo vna pena mulctet : eo refpectu quo foz te dicerẽtur plura pluribus penis: n3 pena imponet󰵲 iuucie.et alia numero iz fitis imponeret󰵲 offíco t fic plura delicta pluribꝰ peo nis puníct.z fic non ob. l. nnn plnra cii ſi. 5. alle. Et fi diceret󰵲 plu⸗ res effe cótractus pacis ⁊ per gs plures rupture pacis fitr rñdet󰵲 ꝙ quo ad quẽlibet vnũ cft delictũ:qꝛ auxiliũ confundit󰵲 in ipſa ru⸗ ptura pucipali:putclare.S.cítoeductü in yltimis bis fctiscirca pꝛimum Lonſilium pꝛimũ dubiñ. Et dicta que dico ꝙ vnũ eſt delictũ intelligo tum ad pacem ruptam:fed q tum ad ꝑcuſſionem ⁊ ſic ad vulnue ex quo ſtatutum vult quod puniatur de vtroq; ipſe lucius pꝛincipalis ita punietur etiam ipſe pꝛeſtans opem qui debet puniri in medietate pene:nam iftud eft alíud delictũ ⁊ pꝛincipale:licet ex codem nõ re⸗ ſultet merito alia punitur tam pꝛincipalis quam coadiutoꝛ per iu⸗ ra allega. S. in contrarium per quem etiam patet reſponſum ad ſe⸗ cundam rónem.s.ín contrarium allegatam: q; dicta per bar.ín.o. g. ſi duo ibi pꝛobant pꝛo iſta parte ⁊ tollunt dictam rõnem in caſu nfo in quo auxilium non fuit ſeparatum a facto ex quo dñicus te⸗ netur pncípalr vt.S.deduxi. Non ob.tertium quod non incõuenit ⁊c.qꝛ illud pcedít qñ aliqua qualitas adeſſet ex parte p󰶄ſtantis opẽ ex qua reſultaret maius delictum ec parte ipſius pꝛeſtantis opem quam ex parte pꝛincipalis:nos autem ⁊ caſus noſter loquitur quã do termini ſunt pares. Ita quod non eft maius delictũ Dñici quá Lucij immo minoꝛ fioifparitas aliqua datur.⁊ ideo. 5. dixi ceteris paribus quo caſu militant rationes..alleg.⁊ hoc quo ad Domini cum dicta ſufficiant. ¶ Deuenio ad Joannem qui in dicto deli⸗ cto pſtitit auxiliũ circa qué Pꝛimo afidero ꝙ nó eft dubiũ nec in⸗ dubium vertitur ꝙ ipſe tenet󰵲 tand pꝛeſtans auxilium Lucio pnci pali delinquenti nec reſultet ex eo quod. ſ.dicam de ignoꝛantia taʒ in delicto pacis fracte d in delicto vulneris. Sed dubitat󰵲 vtrũ etiã teneatur tand pꝛeſtans auxilium Oñico ⁊ videtur dom q ſic:naʒ aliud eſt delictũ Z2 riíciz aliud Luch:arg. d. l. ſi plures de inin.⁊ qui libet pncipaliter tenetur de delicto fno: [5 facti vnius acceſſoꝛium fit ad factum alteríus:vtbec no. Bar. in. d. l. qui ſeruo in pn.c in. g. . ⁊ ipe Joãnes pꝛeſtitit auxilium etiam Dñico:quia foꝛte Domi⸗ nicus non acceſſiſſet ad pꝛeſtandũ opé Lucio: niſi conſiſus foꝛet de ipfo Joanne: ⁊ ideo pñtia Joannis fecit quod ipſe Dñicus auda⸗ tius pꝛeſtitit auxilium Lucio: c conſequenter audatius rupit pa⸗ cem: vt ex ſerie inquiſitionis apparet:pfitia.n. cii armis ſufficit vt quis pꝛeſumatur auxilium pꝛeſtare $m Inno. in. c. ↄtumacia de de lic. pue.⁊ Wal. in. l. raptoꝛes. C. de epi.⁊ cle.merito cnm vtriq; p󰶄ſti⸗ terit auxilium videtur oícédum qà puniatur medietate pene qua quilibet ipſoꝛum punitur vigoꝛe alterius ſtatuti dicẽtis quod pꝛe⸗ ftans adiutoꝛiũ puniatur ín medietate pene qua punit󰵲 ille cui eſt pꝛeſtitum aucíliumoequo in puncto fit métio. ¶ is tamẽ nõ ob. veritas eft in contrarium:vʒ quod dietus Joannes non teneat nifi de medietate pene qua tenet ipſe lucius ꝙ ſatis clare depꝛehẽ⸗ díturiex allegatis.5.ꝓ deciſione pꝛimi dubij.Si.n. de iure cóí dice⸗ remus quod ſi duo pꝛeſtant auxilium vni cõmittenti vnũ maleſiciũ teneret quilibet ogauxilío p󰶄ſtito pꝛincipali:⁊ de auxilio dato p󰶄ſtã⸗ ti ſibi adiutoꝛium ſequeretur q quilibet teneret in duplo ⁊ fi tres eẽnt in triplo plufáp effet pena delicti ⁊ ſic de ſingulis diſcurrendo quod eſt falſum:vt.d.c.ſicut dignum. ⁊ vbi ples erant adiutoꝛes:⁊ tñ puniuntur pari vel minoꝛi pena qua tenent󰵲 occiſoꝛes. cum ergo atis ſit falſum: ergo id ex quo fequitur fimile falſi um reddit󰵲:pt.d.l.il lud de acqui.here.cũ ſi.incideremus.n.in illud abſurdũ: de quo ſu⸗ Pꝛa dixi. Cum ergo de iure cõi non tenet󰵲 de vtroq; multomagis oe lure ſtatutario qp de ſui natura ftríctá interptationẽ patít: vt.ſ.iij. H. hec 󰶄ba cũ ſi. de nego. ge. ⁊ patet ex no. in l. oẽs populi: maxime cum habeamus mentem ſtatuentium qui volunt mitigare non au gere penam pꝛeſtanti opem que mẽs multum eſt attendenda arg. eius ꝙ hr in. l. tale pactum. g. fi. ff. de pac.⁊ in.l. non dubiũ. C. de. ll. ⁊ in. l. in ꝑditiõibꝰ. ff. dea di. e dem. Si. n. ↄce deremꝰiß m Jo. tene ri de adiutoꝛio p󰶄ſtito dñjico eadẽ rõne teneret de adiutoꝛio pftíto iuliano de d in ingfitióe c fitr ipſe dñico teneret de auxilio pefipa- ftito Jo.⁊ inliano auxiliãtibꝰ Lucio ꝙ vf abſonũ ⁊ de q in pũcto nó qrit tãq; fit ſine dubio nec in ĩgſitiõe ĩtẽtatũ fuit:⁊ ad hoc facit tex. in. l.ſi familia. 9. fi. ff. de iuriſdi.om.iu. a tñ lo qtur in ↄſilio non in auxilio. hoc ⁊ fcóo clar? ꝓbat󰵲:nam vt. S. in fcóa rõne deduxi ꝓ occifióe pmi dub: vna eſt pax ⁊ ena ruptura pacis:l5 p iſtos duos facta fit et quilibet dicat󰵲 fractoꝛ pacis. Et ex ipfa ꝑcuſſione factap luciũ reſultat fractio pacis qua tenetur etiã Bñicus mediante ſuo adintoꝛio non aũt ex fno adiutoꝛio vt hec oia ex.ã.dictis apparẽt ſed ipſe Joãnes pſtitit adiutoꝛiñ ipfi percuſſioni facte per Luciuz z ꝓpter ipſum adiutorium pfe pucipaliter ⁊ immediate p ſtitum te netur ad penã ſtatuti merito no dz tenerítang acceſſoꝛie t media⸗ te pſtas auxiliũ dico qui pꝛeſtitit adiutoꝛiũ Lucio: ar. d. l genera⸗ le. ⁊. d. l.heres a debitoꝛe ff. de fideiuſ.⁊ pꝛout dixit Bart. in duob⸗ pꝛincipalr delinquentibꝰ t circa vnum quam circa diuerſa delicta in. d. l. qui ſeruo. h. ſi duo in pꝛin. ⁊ in fi. Eadem erii ratio.t foꝛte ma io? eſt in duobus auxiliantibus c ſie in duobus acceſſ oꝛijs quo ad ipſos acceſſoꝛios qui eſt in duobus pꝛincipalibus quo ad ipſos pn cipales nec poteſt aliqua ratio meo iudicio conſiderari quare ma⸗ sie id pꝛocedat in duobus principaliter delinquentibus quam in duobus acceſſoꝛijs:ergo idẽ reſpòderi debet in tro ch. arg. c. trãſla to de conti. c. inter coꝛpoꝛalia de tranſla. pzel.z.l. poſthumo. f. i ff. de iniuſto rup.⁊ irri.te.cum ſi. Et hec ratio militaret etiã fi dice⸗ remus duos eſſe contractus pacís ⁊ duas rupturas: pꝛout pꝛoce⸗ lit in duobus facientibus duo vulnera vtoicit Bar. in loco pꝛeal⸗ ega. Quod maxime pꝛocedit qꝛ ſpecialiter non eft in inquiſitione VIII. 13 expꝛeſſum quod pꝛopter aliud factum pꝛeſtiterit anxilium Domi nico quam per id quod pꝛeſtitit Lucio: ergo nõ debet niſi vno mo⸗ do puniri per ea que no. Bar. in. d. g. ſi duo. immo non apparet exe Pꝛellum in inquiſitione quod ipfe Joannes pꝛeſtiterit auxiliũ ipfi Dominico in eo quod ipſe pꝛeſtitit auxilium Nucio. demet ter⸗ tio apertius pꝛobatur quando quis tenetur pꝛopter delictũ com⸗ miflum a pluribus illi omnes pꝛo vno reputantur:yt.l.ſ cum exhi buiſſent. H. f. f. de publi.⁊ in. l. j. 2 per totum. ff.ſi fami.fur.feci.dica⸗ £ur:c ideo dicit Barto.in.l.ſi in rixa. ff. ad. l. coꝛne.de fica. quod fi vnus pꝛeſtitit auxilium duobus co mmittentibꝰ vnum bomicidiuz non incidenter quod vnum eft ho micidium licet plures occiſoꝛes adea que ſupꝛa dixi quod non tenetur nifi ac f pꝛeſtitiſſet auxiliuʒ vni ipſoꝛum:quia ipfi duo pꝛo vno reputantur. ⁊ idem tenet Dy. licet alia rõne de qua ibi per Bar. ⁊ hoc etiam tenet quidam famoe fus doc. bonoñ. nomine. d. Jos. de ana. in. d. c. ſicut dignum licet de Bar. ⁊ Ox. nullam mentionem faciat. Ita foꝛmaliter in pꝛopoſito quod iſte Joannes tenetur pꝛopter delictum commiſſum pꝛinci⸗ paliter per Lucium ⁊ acceſſoꝛie per Sominicum: ergo ambo ꝓ eo dem reputent󰵲.⁊ per ꝑñs ipfe non tenebit nifi vna pena ac fi vn fo» Ine deligſſet per pꝛedicta. Et ex pꝛedictis apparet ꝙ pꝛefatꝰ Joã⸗ nes no tenet nifi p auxilio pꝛeſtito Lucio intelligẽdo tum adpul nus factũ ꝑ ipſum J.uciü c fractionẽ pacis ex dicto vulnere reſultã tẽ:nã ꝙ teneatur de alio vulnere ppetrato p ipm dñicũ in tibia nõ vertit in dubin:igit nó inſino circa id. Sed vltra dubia de quib? in puncto poſſet dubitari ytrũ debeat puniri pꝛefatus Jo.tã ĩ medie 24 tate q imponit ꝓpter vulnꝰq󰵴 etiã ĩ medietate pene q; incurrit Lu cius ex eo q; fregit pacem ⁊ circa pená vulneris nõ efcoubiti. ＋ S3 circa penã fractionis pacís poflet foꝛte dici quod ex deductis in in quiſitione non veniat puniẽdus: na in inquiſitione nó eft deduetũ ꝙ ipſe Joannes ſciuerit iſtos feciſſe pacem ⁊ nift aliter deductũ et ꝓbatum reperíatur exactis ip m ſciuiſſe. Iſtam qualitatem ꝙ ipſt fecerint pacem foꝛte dicendum eſt quod ipſe in hoc non debeat cõ⸗ demnari per id quod dixit uotáter lng. in.d.l.j. C. de nili agge.nõ rum.⁊ refert ⁊ ſequitur pꝛefatns doctoꝛ dominus Joannes de ana nia in. d.c.ſicut dignuʒ. Dicit em Ang. in. d. l. j. quod ad hoc vt pꝛe ſtans opem puniatur ꝓpter aliquam qualitatem quam habet pꝛin cipalis delinquens requiritur quod pꝛobetur qp ipſe ſciuerit oíctá qualitatem. ad hoc allegat.l. vtrũ. ff. de patri.ibi cõſcij ⁊c. d. l. ſi adul⸗ terium cum inceſtu. . idem pollioniꝛad hoc etiam text. in.d.l.j.ibi conſcijs c conſoꝛtibus ⁊c.adeo quod ipſe dicit ꝙ cum habuerit que ſtionem de facto ita fuit iudicatum in perſona cuiuſdam qui fauit bannito ad malcficium perpetrádum cuius pena eft capitalis in peruf.c ab illa pena euafit fauens qꝛ non fuit articulatum pꝛoba⸗ tum ꝙ fauce ſciuerit vel ſcire debuerit.⁊ per pꝛeallegata iura dicit fe credere fuiſſe bene iudicatũ nec obſtat q ipfe loquitur in qualita te que aggrauat delictũ. os anté in qualitate d inducit aliud deli ctum qꝛ ſi bene conſideramus no. per Bar. in.l.diuus ff. ad. l. coꝛne. de ica. fto cafu cft maioꝛ ratio quas illo. poftea ipfe etiam de boc intellexit duz allegauit.l.ſi adu terium cum inceſtu:nam ibi loqui de qlitate d facit ĩcidere delinquẽtẽ in aliã ſpẽm delicti. Et I5 hoc dictũ nótrafeat fine oubitatióe de iur. rigoꝛe ꝑ no. p doc.in íllo du bio vtrũ delictũ puniat󰵲 vltra cogitatũ de quo ꝑ Har. in. d. l. diuus. ⁊ in.l.eum qui nocẽtẽ. 9. qui iniuria ⁊ ibi per Ang. ff. de iniur.z per doc maxime ꝑ Salꝑc.in.d.l.qm multa facinoꝛa.C.ad. l. ĩuł.de vi:tñ hoc eclicto. ff. vi. bo. rap. Ad hoc ẽt tex. 󰶄m Btelectum San quis afe fundum ad. l. iul.de vi tibi eii: facit tex. in. l. dul in f. C. qui accu. non poſ. Dicunt. n. docto .in lo cis pꝛealleg per di⸗ ctatura quod iudex qui criminaliter cognoſcit de crimine pót inci denter cogere delinquentem aq f atilfaciendum parti offenſe meri quantum interſit merito « ini e intereſſe.qꝛ intereſſ damnum no delinquentẽ. Ita etiam poffit ad bácpená et quod ad penam reftituendam quc j min poflit iudex malefici ww Tertium vol. Cõſi.Metriphi.Coꝛnei. d. l. pe. ff. de calũ. vbi dicitur ꝙ iudex imponet penam delicti:⁊ log tur de pena criminali: ⁊iubet reſtitui id quod íllicite eft ectoztum $m foꝛmam edicti zc.fed foꝛma illius edicti dictat .. annum qua druplum reſtituatur:⁊ fic in tripli eft pena:ergo pt5 qp nedũ coget delinquentẽ ad reſarciendum dãnum:ſed etiam ad penam cíuiles. His tñ non ob. puto ꝰꝛiũ de iure dicendum primo p regulam gñalem que dictat q iudex maleficíoy nó poteſt de cá ciuili cogno fcere:vt.l.folemus.9.latrüculatoz.z ibi per doc. ff.de iudi.a qua re⸗ gula cafus iſte exceptuatus non reperitur vt.j.dicã merito tc. Se⸗ cundo qz regula eft ꝙ ciuilis cá deſcendens ex maleficio non incul⸗ catur cũ cá criminali ex eodẽ maleficio deſcendens vt.l.ij. . hoc edi cto. ff. vi bo.rap.ſed ifta cá ti ad penã nulli dubiũ eft qp cft ciuilis qꝛ ex ↄctu deſcẽdit ⁊ applícat pena ꝑti.ar.l.iij. g. j.ð ſepul. pio. Aſde⸗ rito ſimul inculcari nó poſſet:maxime cum in cafu nro pena deſcẽ⸗ dat ex i󰶄ctu non ex maleficío: debetur.n.pena ex illo 2ctn pacis: qꝛ fioctus ⁊ ꝓmiſſio pene interneniſſet nemo diceret qp illa pena non deberetur fic fint penitus efnea petitio pena 5ctus ab ipfo iudi» cio criminali:in quo oe crímine tractat hoc de ↄ󰶄ctu. ec ob.ſi dica⸗ tur yt dicit bar. in. d. . hoc edicto ꝙ oícta iura ꝓcedunt qñ qe vel⸗ let fimul ſemel accuſationẽ criminalẽ ⁊ ciuilem inculcare pncipali ter ytrãq; intentando 5:ía vero ꝓcedunt qfi incidẽter:vt etiã. S. di xi:q; ſi ↄcedo ꝙ ad dicta ↄꝛia reſponſio eft bona:ſed velle dicere a» femp id qð poteft pp maleficium in iudiciũ cinile intẽtari inciden⸗ ter veniat in críminali effet deſtruere ipſam regulã ad ad erii vellet qs pꝛincipałr ipſa intentare fi ineidenter per officium iudicis idẽ q per p󰶄ncipalem obtinebit:⁊ ↄñter ipſa regula femper fperneret t — fic ludibꝛio eſſetpoſita 5. c. ↄmiſſa de elec.⁊. l. fi. 5. vbi aüt puerilis. C. de bo. que li.⁊. ff. quarum rez ac.non da. l.j. . exceptiões ⁊ poti? eſſet poſita w/ is q; rebus 5 .l.ij.C.cõia dele.⁊.d.c. ↄmiſſa.Tertio fa. cit alia regula ꝙ iudex non o5 ſnĩare niſi $£m foꝛmã indicij.c.qualr € qfi de accuſa.⁊.c.Iʒ eli.de ſymo.⁊.l. vt fund? cõi diui.ſed foꝛma in ꝗſitionis nó tendit ad dictã penã que ex maleficio non reſultat me rito ⁊c. Pꝛeterea ⁊ quarto index non debet impartiri ſuum officiñ nifi petatur vt.i.iiij. . hoc autem iudicium de dã.infec.⁊.l. ad per» emptoꝛium cum fi.oe iu.merito ex quo apte nó eft petita dicta pe» na: nec vt puto ad hoc imploꝛatum officium iudicis dicendũ eft qp index non põt ſuper hoc ſuum officium impartiri que due vltime rõnes fuerunt Cy. vt refert Saly.in.d. l. i quis a ſe fundum.⁊ ipfas fatetur Saly.⁊ dicit eis ridendo ꝙ opʒ victa iura..alleg. in ↄꝛiũ intelligere q; fuerit hoc petitum a parte: vñ non ob.nec.j.nec.ij.⁊ p 2fis fi in cafu nfo non petitur nec imploꝛatur officium iudicis per partes dicendum effet Pr eum qp oícta cõdemnatio fierí nó poſſit. Non ob.que in 5zium allegata ſunt ⁊ pꝛimo non ob.9.o furez.⁊.l. ꝙ euitandi.⁊.l.qui crimẽ.⁊.l.ſi qs a fe fundũ.⁊.c.poſtulaſti.⁊ qð no. palleg.doc.in dictis iuribus e etiã qo no. Innoc.in.d.c.cum opoꝛ⸗ teat. Bar.in.d. g. hoc edicto.qꝛ oĩa loquuntur in reſarciendo rem amiſſam vel dãnum illatum ꝓpter malcficiti ⁊ nemo ex dictis doct. nec aliqð ex pꝛeallegatis iuribus loquit in pena ciuili merito in ip⸗ ſa pena remaneant firme pꝛeallegate regule qꝛ ꝙ non mutatur zc. l. ſancimꝰ cũ ſi.de teſta. Magis em iura fauent tractãti:de euitãdo dãnũ d tractãti de captádo lucrũ: put facit petẽs penã. vt.l.ſi. C. de cod.⁊.l. iuris ignoꝛãtia.de iu.⁊.fac.igno.Facit etiam q? ex q iſte h remedium oꝛdinariñ ad pená nó dʒ accedere ad extraoꝛdinariũ officij iudicis.arg.l.in cauſe de mino. cy babet in.Lín ꝓuinciali de noui operis nüciatióe cum ſi.maxime in penalibus que ſunt odio⸗ ſa ⁊ reſtringenda arguméto regule odía ⁊ regule in penis ín.vj.cu5 ſi. Nec eſt verũ qp hic pena ſuccedat in locii intereſſe qꝛ immo ín pce nis non inſpicit󰵲 an interſit vt in.l.ſtipulatio iſta. g. alteri de verbo. ob. ⁊ ibi de hoc ꝑ doc. merito non poteſt dici qp ſuecedat femp in loe cum intereſſe ⁊ qð non ſuccedat ꝓbat tex.in.l.p󰶄dia de act.empt.et in l. ſi qs a ſocio ⁊ . l.ſe.ff. p ſocio.vbi ſi ĩtereſſe excedit penam ea ez» E agitur ad intereſſe in eo ꝙ excedit ⁊ econuerfo vri patet quod ie toit in locũ intereſſe. N ob. d. l. f. ff. i quis in ius voca.non nöggit a «t pcedit qñ nouat󰵲 obligatio pncipatr p pená: nã tũc iõ efi nonata in dereſſe qe intereſſe debekex pꝛimeua obligatione que i3 ab Penalé obligationẽ.l.obligationũ fere. . fl. ö act. t ob. ira illã. l. intelligit id ; Are S randi puttra dik in. d gl. vel loquit󰵲 qii pena effet appofita cá decla⸗ trũ eſt in caſunfoꝛn Doll. de pꝛeto.ſtip.vt babet in. d.l.ij quoꝝ neu lit p󰶄dictã nonationé pep nó qz eft ctarato manẽte pacto qua tol tum q fir tollit nouatio CREE in. lg fidem.ff.oetráfac. eftinramen ioꝛ de tranſac. Nec ſecũdum ot ꝓbat ſingulariter text. in.l.ſi qs mae contrarium:nampatet ꝙ p Me hoc non apparet immo apparet qnía medietas ipſius ſoluitur feos abet reſpectum ad intereſſe tium quod non volnerunt extim are inte patet de mente contrabé d. l. ina. de pꝛeto . ſti. Pꝛeterea dato in le merito non ob. etiaʒ eft falfum per pꝛedicta tamen non ſuccederet itereſſe füccedat q debetur ex maleficio fed eins q5 oebet ex con 2 locus intereffe qo ſtaret yt ex. . dicendis apparebit. JG obſtat l. pen. Jule non obe qꝛ vt dicit Salxy.in. d. l. ſi quis a ſe fundum illa lex no fact um mo tum qꝛ non apparet ibi ꝙ index criminaliter eognoſcens ind E cognoſcat de ciuili immo potiꝰ innuit oꝛdo Sꝛiũ 1re;n3 puuttitur 7 Ld Cöſi. VIII. cognitio ciuilis quam eriminalis ⁊ ab oꝛdine litere argu.licet arg. l. quotiens de vſufruc.⁊ in pꝛima conſtitu.C.in fin. Pꝛeterea poffet intelligi quod ſeparatim vtroq; iudicio pꝛocedatur ſucceſſiue ⁊ ni⸗ hil obſtaret ⁊ non faceret ad ꝓpoſitum. Pꝛeterea ⁊ tertio ad illum tex.poteſt aliter reſponderi:vʒ quod illa verba ſecũdum edicti foꝛ⸗ mam determinent illa verba illicite extoꝛtum eft e erit tunc fenfus quod iudex iubebit reſtitui id quod eſt extoꝛtum illicite ſecundum foꝛmam edicti ⁊c.⁊ fic non determinent verbum reſtitui qui intelle⸗ ctus magis adaptatur ad literam:nam text.dicit qp iubeat reſtitui id quod illicite extoꝛtum eftzc.fed triplum compꝛehenſum in quae druplo non eſt id quod illicite eft extoꝛtuʒ fed aliud ergo verba nó patiuntur alium intellectum ſine violatione merito in dubio non recedimus ab iſto intellectu:arg.l.non aliter de lega.iij. ⁊.l.j. . is g nauem cum ſi.de exerci. Et ſecũdumiiſtum intellectum ibi videtur caſus ꝙ iudex naturaliter pꝛocedens non poſſit cogere delinquen⸗ tem ad ſoluendum penam:fed folum ad dãnum reſarciendum:naʒ ex quo dicit quod iubebit reſtitui id quod illicite eſt extoꝛtum in⸗ nuit quod amplius ⁊ ſicpenam quadrupli non iubebit nõ reſtitui a contrarío fenfu quod eft validiſſimum argumẽtum in iure. l. j.. huius rei.de offic.eius cui manda.eſt iuriſdi.⁊.c.quoniã apoſtolica de his que fiunt a pꝛela.⁊.c.nonne de pꝛeſum. cum ſi. Nec tunc pofe fet intelligi ille tex. quod iudex pꝛocederet pꝛimo iudicio ciuili de mum criminali:quia ſi iudicio ciuili ageretur deberet imponi pee na quadrupli ⁊ non tantnm ſimpliciter reſtitui.j. annum nec effet bonum dicere quod ille textus intelligatur elapſo anno quia eſſet diuinare illum tex. quod non licet:pꝛeterea ille tex. loquitur indi⸗ ſtincte tam. ſ. annum quam poſt: ergo indiſtincte intelligat󰵲 ex quo pót iuxta.l.de pꝛecio de publi.⁊.ſ.iij.in fi. de offi.pꝛeſi.cum ſi.⁊ fcóm hoc ibi eſſet caſus decidens dubium noſtrum:nam ſi non poſſet im ponere penam debitam ex maleficioꝛeodem modo non poffet im ponere penam debitam ex contractu:nam de maleficijs ad contra ctus pꝛocedit argumentatio:vt.l.omnem. ff. de iudi.⁊.l.ij. in fi. ff. de cuſto.exhi.reo.⁊ facit auct.qua in ꝓuincia:vbi de crimine agi ops. Dato tamen quod. d. l. pe.loquatur ſcdm aliũ intellectũ. ⁊ per con fequens iudex criminaliter ꝓcedens poſſit ad penam legalem debi tam ex maleficio:tñ oĩmodo non ob. in caſu noftro: naʒ dicta pena non debetur ex maleficio fed debetur ex eo qꝛ non ſunt ſeruata po miſſa contenta in inſtfo fi enim poſſibile foꝛet quod ſine delicto de ueniret󰵲 contra dietum inſtm non eft dubium ꝙ pena contractus deberetur pꝛout in alijs penis conuentionalibus. Ande patet qo obligatio dicte pene eft oinofeparata ab oblatione reſultante ex delicto nec ab ipſo delicto inquantum oclíctum eft dependet meri to videtur quod iudex de ipſo delicto cognoſcens non poſſit de ea cognoſcere niſi quantum de alia cauſa ciuili cognoſceret cum eadẽ ratio ſit:nam iſta non dependeta delicto. fta non ſuccedit in locũ damni nec intereſſe reſultãte ex delicto per ſupꝛadicta. Sed de alia cauſa ciuili penitus ſeparata non eſt dubium dictus inquirens in ipfo pꝛoceſſu cognoſcere ſeu iudicare non poflet per ſupꝛa allega⸗ ta pꝛo hac parte ergo nec de iſta pꝛo quo facit quedam ratio quas aflignat Salyc.in.d.l.ſi quis a ſe fundum dicens quod ideo iudex maleficioꝛum quí de ciuili cognitionem non habet poteſt inciden ter cogere partem ad reſtituendam rem ſubtractam vel ablatam: quía fibí eft commiſſa purgatio criminum:vt.l.congruit de offici. pꝛeſid.ſed delicta quo ad partem non purgantur nifi reſtituantur ablata ergo ⁊c. vt ibi latius per eum que ratio ceſſat in caſu noftro quía fine pena purgatur del ictum etiam quo ad partem:quia poe terit condemnari ad refarcíendum damna ⁊ expenſas factas pz0» pter dictam percuſſionem nec iſta pena tendit ad oclictum puniẽ⸗ dum ſed ad contemptum contractus per fapzadicta. Igitur illa iu ra que dicta ratione fundantur non faciunt ad pꝛopoſitum. Nec ob. quod ſupꝛa dixi quod bonum eft argumentum de maleficijs ad contractus ⁊ econuerſo:ergo pꝛout poteft index imponere penaʒ reſultantem ex maleficio:ita penam reſultãtem ex contractn quía reſpondetur quod dicta argumentatio pꝛocedit niſi in vno ſit di⸗ uerſa ratio quam ſit in alio dictans diuerſitatem pꝛout eſt in caſu noftro per ſupꝛadicta facit quod in fimili dicitur in.l.ſi cum dotem in pꝛincip.ſoluto matri.ad hoc.l.ſi maritus.C.de dona.intet viruʒ t vxoꝛem. Pꝛeterea procedit argumen.de maleficio ad ſeipſum ꝓ⸗ ut de contractu ad feipfum ita loquuntur.d.iura.nõ autem de mas leficio ad contractum:pꝛout de maleſicio ad ſeipſum ſicut eft pꝛefa ta argumentatio:eſſet enim iſtud ridiculum:pꝛocedit.n.argumen tum de contractibus ad teſtã:ergo idem poteft teſtatoꝛ in contra⸗ ctu quod in teſtamento ⁊ de iudicijs ad contractꝰ ergo id ꝙ iudex põt iudicio pot in3tractu.3/íta funt fimilia al Sumè. pꝛout illud⁊ ſunt abſurda ergo ⁊c. Pꝛetẽrea iudex maleficio im non poſſet iu⸗ dicare de pena nec de aliqua obligatione reſultate ex alio delicto quam illud fuper quo ínquírítur intelligendo ex codem pꝛoceſſu per. l. vt fundus cum ſimilibus ſupꝛa allegatis ergo funiliter non poffet cognofcere de ífta pena refültante ex contractu qui eſt alind quam fit delictum. Pꝛeterea nemo diceret quod auxilians teneat ad penam dicti contractue ⁊ tamen tenetur od penam ettam cini⸗ lem reſultantem ex maleficio vt.d.l.ſi is qui ope cum ſimili. a. alle⸗ gatis. 4Lonfilíum gatis,endepatet ꝙ dicta argumentatio non eft bona. Et per p󰶄di cta concludendum videtur ꝙ dicta pena conuentionalis ex dicto Pꝛoceſſu imponi non poſſet. Eſſet tfi hic dubitatũ ſi dicta pena ve⸗ niret imponenda:q;ꝛ foꝛte in iudicio peteretur vtrü Lucius ⁊ Do minicus ad vna centum tenerentur vel quilibet ad centum c.3.alie gata circa pꝛimũ dubiũñ ⁊ verba 5ctue fatis innuunt q ad vna cẽtũ ambo teneantur.Eſſet etiam querendũ vtrũ exꝓceſſu dicte ingſi⸗ tionis poſſit imponi pena ínftrí quantum ad commodũ fifci et pꝛi ma facie per.. allegata in iſto quarto dubio ego inclinarez in pare tem negatiuam:l5 credam mittentem punctum de contrarío non dubitare.qꝛ tamen iſta duo dubia non tangunt püctum feu dubia ipfius ⁊ ne longioꝛ ſim. Ideo de his non me intromitto volui autẽ hoc dixiſſe vt iudicans aduertat, ¶ Aenio ad quintum dubium vtrum dato ꝙ fractura oſſis non ꝓbetur:an per alia contenta in inquiſitiõe pꝛedicta intelligatur pat fracta. Et pꝛimo videtur di- cendum qp ſit rupta:nam ín ipfa inquiſitione pꝛobantur duo pul⸗ nera facta cum ſanguinis effuſione que non eft dubium ꝙ de iure cõi ſi non extaret ſtatutum⁊ inſtfm ꝙ rumperet pacem qꝛ veniret contra eam offendẽdo partẽ ⁊ inſidiando ei: nam pax eſt perpetua inſidioꝛum ſectatio m Archidiaco. in. c. in dẽnitatibus de elec.ſm «p hf in.l.j. in pn. ff. de pac. ⁊ hoc etiam clare depꝛehenditur ex ver⸗ bis ſupꝛadicte addi. Eſt igitur videndum vtrü ſtatutũ obſtet ⁊ qó ſtatutum nó obſtet ex pluribus deducit pmo ſi bene aduertantur verba addi.que ad hoc facit ipſa loquitur extra caſum nrm:nã totꝰ ver. ⁊ quod pax in quo fundatur ius huius dubij vfq; in finéloquit in ꝑcuſſione facta ſine ſanguinis effuſione et ꝙ hoc ſit verũ ego con ſidero gp ille verſic. habet duas partes. in pꝛima ponit dictum ⁊ ree gulam cum ena modificationez boc vſq; ibi ⁊ hoc niſi ⁊c.ibi.ſecun do ponit exceptionem a regula vt denotat dictio nifi. Item dicta ſecunda pars ſubdiuiditur qꝛ pꝛimo ponit ipfam exceptionem . ſe⸗ cũdo ipſam declarat ibi quo caſu pꝛima pars ⁊ regula apparet clae - ra ex verbis ꝙ ſolum loquitur in percuſſionibus alijs iniurijs fa⸗ ctis ſine ſanguinis effuſione merito fi uper ea non eſt dubitãdum. l. ille aut ille. . cum in verbis de lega. ih. cum ergo regula loquitur in dictis percuſſionibus ſine ſanguine ſimiliter exceptio in his intel⸗ ligi debet:nam alias non foꝛet bona exceptio cum exceptio debeat eſſe de regula yt babetur ꝑ doc. in. l. j ff. de reg. iur.⁊ ꝑ .in rubꝛi⸗ ca. eo. ti.in. vj. ⁊ facit.l.nam quod liquido. g. ff. ff. de penu lega. vnde patet cp exceptio fifr loquitur in percuſſionibus fine fanguinis ef füfione fi exceptio in his loquitur ergo ⁊ fimiliter declaratio.nã cũ vna lex venit ad declarationem alterius intelligit $m terminos ile : 77 lius vt in auc. de filijs aii do. inſtrumẽta na. circa medium multo er⸗ go magis vnum dictum immediate poſitum poſt aliud illud decla rans dz intelligißm terminos illius per pꝛedicta igitur ꝑſtat ꝙ to tus ille ſi.⁊ ꝙ pax loquitur de percuſſionibus factis fine ſangui⸗ nis effuſione. Ergo caſus quando cum ſanguinis effüfióe facta fo» ret percuſſio eft ín ſtatutis omiſſus.⁊ per conſequens remanet fub diſpoſitione iuris cõis $m ꝙ par intelligit rupta ꝑ ſupꝛadicta ad hoc. l. commodiſſime cum ſi. de lib. ⁊ poſthu. Et iſtud videntur de⸗ notare illa verba quo ad dictũ modũ ⁊c.poſita in dicto ſtatuto qua fi velint ꝙ fi declaratum in inftto fitqualr pax rumpat󰵲 non attẽda tur conuentio nífi quo ad modum rumpendi:de quo p󰶄miſerat ſcz reſultante ex facto ſine ſanguinis effuſtone.⁊ fic quando cum lan⸗ guinis effuſione non attendatur conuentio partium. Non obſtat ſtatut ex alio qꝛ nõ loquitur de pena ſtatutaria fed lo quit󰵲 ſolũde pena ↄuentionali:nã dicit ſtatutum quod cõuentio partium ob⸗ ſeruetur inter ipſas partes non autem dicit q obſeruetur inter fiv ſcum ⁊ partem immo in hoc contrarium innuit:nam qui de vno di cit de alio excludit.licum pꝛetoꝛ de iudi.z.c.nóne de pꝛeſump. Non em eſt credendum illa verba effe pofita fine miniſterio aliquídope IX. 14 nit vt pax rumpatur in caſibus in ea compzebéfis deinde ponitur ille ver. ⁊ boc nifi quí ponit aliã exceptionem que debet referri vel ad regulam vel ad exceptiõem. S. dictam vel ad vtrum ſimul ſi ad regulam militant allegata in cõtrarium. Si ad exceptionem facit de directo contrarium: nam per ipfam p󰶄mam exceptionem decla⸗ ratur ꝙ quando ſequitur moꝛs membꝛi debilitatio fractio oſſis cc. rüpatur pax ſubditur nif fit declaratum qualiterzc.zfic patet qd quando eft declaratum etiam per moꝛtem fractionem offís zc. non intelligatur rupta pax ſi declaratio velit quod rupta nó fit merito in cafu noftro in quo declaratio inſtrumenti vult expſſe ꝙ non ſit rupta niſi deueniat aliquod E requiſite in eo cum ipſa non inter⸗ uenerint dicamus pacem non eſſe fractam. Et ergo videndum ad quam debeat potius referri:vtrum ad regulam an ad exceptioneʒ pꝛedictam e nó ſtando in verbis videtur qð poti? ad exceptionem debeat referri:nã in dubio clauſula poſita poſt duo 32ía o5 referri ad magis primum yt no.in.l.ſi idem cum eodem. ff. de iur iſdi.om. iud.⁊ facit.l.j. g. deinde de poſth. merito ad exceptionẽ que eſt ma⸗ gis pꝛoxima referatur. Pꝛeterea iftud fatis depꝛehenditur p pꝛo⸗ nomen hoc ꝙ ponitur in ſecunda exceptione:nam fi conditoꝛ ſta⸗ . tütí voluiſſet dictã exceptionẽ fecundam referre ad regulã dixiſſet ſimplr ⁊ niſi ⁊ tunc eſſet clarus intellectus:ſed qꝛ dixit ⁊ boc niſi fa ; tis oat denotare p nolebatfereferread dictã regula5 p quo facit: q natura pꝛonoĩs hoc eſt demõſtratiuũ rõni prime nó remote vt patet ad ſenſum put pnois illud rei moꝛiat󰵲. Nec ob. fi oícat ꝙ iſte intellectus ↄtinet ín fe abſurditatem: ergo non eft tenendus arg. l. nam abſurdum cum fi.oe bo. li. Nam dicere q fi partes queniunt ꝙ per moꝛtem non intelligatur pax rupta ea ſequuta non dicatur rupta pax eft quid abſurdum nec verífimile ſtatuentes id voluiſſe: nam rñderi pot plurib? modis.pꝛimo ꝙ dato c ſit abſurdum quae tenus refert ad moꝛtem tá non eft abſurduzʒ quatenus re fertur ad mebꝛi debilitationẽ ⁊ ad fractionẽ oſſis: vnde ad alia referatur ge⸗ nerale em dictũ otínens in fein quodã particulari abſurdũ non vi⸗ tiat󰵲 in totũ:ſed in illo particulari nõ i ntelligitur ꝓut ðꝛ in illo ſta⸗ tuto qð extrabens ſanguinẽ in palatio puniat󰵲 pena moꝛtis:nã nõ intelligik in barbitöſoꝛe:q in co effet abſurdũ n on tí in totũ vitia tur dictum: vt no. Bar. in. l. oẽs populi. ff. de iuſti.⁊ iur.⁊ Bal. in. I. non dubium. C. de legi. ad hoc. l. penul. ff. ad exrhiben. non em poſl⸗ lunt omnes articuli expꝛimi: vt. l. non poſſunt. ff. de leg. ideo aliqñ legiſlatoꝛ generaliter loquitur: put em nos cogitamus iftud nõ eẽ veriſimile:ita foꝛte cogitauit ſtatuens nó effe veriſimile:partes id conuenire: ideo illum caſum non curauit expꝛimere ⁊ excipere: q randi.⁊ aliud operari non poſſunt:q; ſi non fuiſſent poſita indiſtin cte tam quo ad fifcü d quo ad partes intelligeretur ſtatutũ: ergo hoc operetur.arg.l.ſi quando de lega.j.⁊.c.ſi papa de pꝛiuileg. lib. vj. Merito iſtud ftatutum non diſponat circa penã ſtatutariam d fiſco debetur. Nõ obftat z tertio qꝛ vt dixi. 5. in ftatuto ponit regu⸗ la ⁊ exceptio ⁊ regula tendit ad artãdum modos rumpendi pacem vt patet ex verbis ipſius. Item exceptio cõtrariatur regule: vt no tatur in dictis rubꝛicis de reg.in.merito pꝛout regula ad reſtringẽ dum tendit:ita exceptio ad ampliãdum ipſos modos rumpẽdi pa cem tendat ⁊ non ad ipfos fimitr reſtringendũ: vnde ex hoc inferk quod conuentio contrahentium operetur vt vbi alias non intelli⸗ geretur pax rupta ꝙ vigoꝛe conuentionis partium rupta intelli⸗ gatur ⁊ hoc etiam pꝛobant illa verba quo ad dictum modum rum⸗ pendi obſernetur ⁊c. volunt em qp conuentio partium obſeruetur quo ad modum rumpendi traditum in inſto non quo ad modum traditus in inſtfo vt pax non rumpatur: put eft in caſu noſtro. Ex Pditieigit ocludendum videtur ꝙ iſte caſus remaneat in diſpoſi⸗ kione iuf cõmunis ⁊ per ofequens intelligatur fracta. In cótraríü autem quod immo ſtatutũ diſponat in caſu nfo pot deduci ex plu⸗ ribus. Et pꝛimo ſi bene ↄſideratur dictus S󰶄ſic.⁊ ꝙ pax pmo ponit regula aqua excipit cafum quando ſequeret moꝛs membꝛi debilita tio ⁊c. yt patet ibi niſ ex dictis pcuffionib? zc.c iſta exceptio diſpo credidit raro contingere ad hoc. l. nam ad ea. ff. de lega. 3 Nn „ ¶Summarium ſuper conſilio. ix. ER &S^2tppellarc an poflit tertius pꝛo ſuo intereſſe et an eius appel latio impediat executionẽ ſententie que trãſiuitẽ in ré iudicatã c tra conuietum⁊ condemnatum.p totum. „5 Clerici an ligentur ſtatutis laycoꝛum. nu.ſeg. 8 c Zonfirmatio ſtatutoꝛũ a príncipe gñaliter facta To extenditur ad ſtatutum nul lum fen illicitum. Appellari an ⁊ quo caſu ſeu ad quem poſſit a laudo fine arbitroꝛũ fententía.nu.5. „55 TENES Td Confirmatio nó extẽdit confirmatum fed pꝛeſtat robur, Er Appellari qñ non poſſit a tertio vt executio impediatur. n ieſu CA obſtan (bus ſtatutis ⁊ capitulis de quibus in puncto:nam ſi ſtatu⸗ | 7 EE 2 ünct 1 91cii Tol | appellatione. Et quídes vícta appellati ein sch an lait oe ipia io de iurecõi fine dubio cft Verit interpofitaz p pfoná um. Conſtat enim quod tertius FERA p füointeretie appella 2 5 * GC 7ÍinDé pls terminis in emptoꝛe.ſ.⁊ venditoꝛe elt n e re ellationẽ tert p fno tereffe ap ne pindicet appellati:preſttec n; ue fnia tráfiait in ré indicatas terminis bp elati:vt eft tex. in. d. c. cũ ſup. vñ fieflem? in puris re turis cis res quo ad bec no bfetonbiü quominus poflit ad papa5:nam de iure canonico appellatur uon obmitfo medio.c.fi duobus de ap.z cai. metropolitani MEA maxime q; ifti arbitri ſunt arbitri (uf a hñt iuriſditioneʒ legata:vt in. c. ab arbitris de offi.deleg. lib. j. ⁊ bf in. lac qz de iu⸗ riſdi. om. indi.⁊ in. lapertiſſimi.⁊. l. fl. C. de iudi. Et ideo ab eoꝛum laudo ſeu ſentẽtia poteſt appellari de iure communi: put pbatur * Tertium vol. Cõſi.etriphi.Coꝛnei. Cõſi. in. d. l. ſina.⁊ in dicto. c. ab arbitris.⁊.l.arbitroꝛ.l.ſi ab arbitro. ff. qui ſatiſdat.cogan. Et ab arbitris iuris ad pꝛincipem hoc eſt papas in 2 terris eccleſie ſi ab arbitris.ſMec videtur qà obſtent ftatuta dicte ciuitatis viterbij.nam lʒ vt audio loquatur ſtatutum etiam in cau ſaclericoꝛum. Tñ non liget clericos neqs peſonas eccleſiaſticas:ꝓ⸗ ut ſunt dicti fratres vt probatur in.c.eccleſia faucte Marie de fti. z in. c.que in eccleſiarum eodem ti.⁊ c.ꝙ clericis de foꝛo compe.⁊ p dock in. l.cüctos populos. C. de ſum.tri.⁊ Cy. in.l.ij. C. que fit long. conſue.⁊ bar. in.. omnes populi. ff. de iuſt.⁊ iur. cauſe enim clerico» rum debent pm ius cañ.nõ Pm iura municipalia ciuilia iudicari. d. c. ꝙ clericis.vñ non lígat:l5 expꝛeſſe de clericis mẽtionem faciat ex quo deficit poteſtas vt dictum eſt ius enim ſtatuendi facultas eft iuriſditionalis boc eft ſpecies iuriſditionis:vt bf in. l.j.⁊ in Limpe rium, ff. de iuriſdi.oim iu. ⁊ per ar. ⁊ Bal. in. d. l. oẽs populi vnde cũ layci non babeant inrifditionem in clericos ſeu perſonas eccłia ſticas.c.ſi diligenti de foꝛo cõpe.⁊.d.c.eccleſia ſancte Marie de con ſti.reſtat quod eos nó poflunt ſtatuto ligare ⁊ aſtringere. Quinim mo q de clericis exp󰶄ſſam mẽtionẽ magis afficitur ⁊ non valet vbi als paleret ⁊ ad clericos traberet:put voluit Jo.an.in addi. Spec. de conſti.bar.in.d.l.cũctos populos Hal. in auct. ſtatuimus. C. de epiſ. ⁊ cleri.d. Ant. mol. ⁊.d. Nic. in.d.c.eccleſia ſanete Marie per 3 tex. ibi. Mee videtur obſtare qp ſtatuta cõmunis viterbij ſint ꝑ ca» pitula pape 2firmata:q: non vf confirmatio pꝛedicta trahi ad fta tuta nulla que non merentur dici ſtatuta.arg.l.i ij. S. condénatum de re ind. cle. paſtoꝛalis.eodem titu.l.annulo. C. de ferijs.cum ſimi. Nec eft verifimile quod papa voluerit ap pꝛobare ſtatuta lapcoꝛus que de clericis ſtatuunt. Et generalíe confirmatio non trahitur ad ea que verífimiliter in ſpem non confirmaffet et in regula in gene rali in. vj. cum concoꝛ.infinitis. Nec etiã vident obſtare ipſa capitu la ſpecifice de appellationibus loántía non foli illa que ſe referunt ad ſtatuta cum yt dixi ſtatuta ad hunc caſum quo clericus fen pfo» na eccleſtaſtica appellat nonfe extendunt:nec ergo capitula cfi idẽ contineri cenfeatur in oífpofitione referente qð continetur in rela ta per ea d babét in.l.aſſe toto de heredi.inſti.⁊ in.l.ſi ita ſcripſero de condi.⁊ demõ · d in aut. de filffe añ dota. inſtru. natis:ſed nec etiã capitula que non referunt ſe ad ſtatuta: pꝛont fant ílla que diſpo⸗ nunt ꝙ pꝛima ⁊ fecunda inſtantia debeat agitari viterbij nec poſſit in curiam introduci etiam p viam appellationis:nam illa capitula fuerunt inita cum laicis:vnde videtur de ipſis laycis ⁊ inter ipſos laycos diſponere non inter clericos quía ree ínter alios acta ⁊c. ar. c. penul. de re ind. ⁊ in tit.res inter alios. Et qꝛ verba interpzetant ſecundum ſubiectam materiã.l.ſi ſtipulatꝰ oe vfur.L.fi vno loca. Et bm q ualitatẽ ꝑſonax.l. plenũ.g.equitij.ff.de vſu. ⁊ habita. Qð ma⸗ xime vf qꝛ ꝓut.d.dictũ eſt:iſti ſũt arbitri iuris:⁊ ab arbitris iuf ap pellat ad ius animati q eft papa feu p󰶄nceps in auc. de confüli.$.fi. t (ic in terris ſubiectis eccleſie ad papam appellatur.d.c. ab arbi⸗ tris. Non ergo poteſt ad inferioꝛem. arg. d. c.ab arbitris a Zꝛio ſen ſu: vnde cum non potiit cá appellationis in curia viterbienſi intro duci non videtur ꝙ oíctacapitula militent in cafu iſto in quo vba non poſſunt veriſicari pꝛout videtur dicendũ ex pꝛedictis ergo vr ceſſare ipſa diſpoſitio capituloꝝ. arg. l. ita autem in pꝛin.cũ ibi no. ff. de admi. tu. ⁊ in.i.iiij. H. pꝛetoꝛ ait. ff. de dam. infec. ¶ His tamen nõ ob. Sꝛiam ſnĩam magis arbitro: iuri cõſentaneã. Ea potiſſime rónexq? ꝙ pꝛincipi placet legte habet vigoꝛẽ.l.j.ff. de contti.pnc. et inſti.de iure nat. gen. ⁊ ciui. Et hinc eſt quod contractꝰ pncipis legis vigoꝛẽ etiam quo ad non Shentes. l. ceſar.ff.de publi. l. pe. C. de do. inter virũ vii capla ipfa in quib? papa concedit qp pma fee cunda inſtantia viterbij agitetur nec poſſit in curíá introduci fine dubio hz vim legis ſiue per viã Sctus inita fint put inita fuifle dir ſiue ꝑ viã indulgentie ⁊ pꝛiuilegij:qꝛ ⁊ pꝛiuilegia p󰶄ncipum. ll. ſunt | puer fine in foꝛma indulgentie feu pꝛiuilegij rint inita. ff. de ↄſti. pn. c. qꝛ circa de pꝛini z. EM 1 e interpꝛetanda.l.bñficiñ guat vt dixi:nec dirigunt vba ad perfonas feq gen «Im ns diſtin pitula iſta autẽ cã ſui natura pertmerademfamvigerdheeſicte ca⸗ apfa pꝛima inſtantia eſt agitata ergo tfecimdaincuriaviten ind ; 2 E meo íudicio red: rem ſatis claram.nibil enim ad rumbum fi lapcí non biites tura * eate cte 6 vidctur q ipfos aſtringat: IX. tionem in clericos poſtulant a papa:quia papa eft qui indulge et diſponit qui poteſt quemlibet ligare. Et intereſt reipublice vi⸗ terbienſium ꝙ cãe cuiuſcñq; generis ſint agitentur viterbij. Et ma xime quando foꝛenſis litigat cum ciue pꝛopter exp enſas d fiunt in lite vt ſie pecunia nó exeat de re publica:pꝛout exit qñ ciuis feu ter rigena litigat in curia. Et veniat c intret in viterbium pecunia ꝓ⸗ ut intrat quando foꝛenſis viterbij litigat vt experientia docet que eft rerum magiſtra. c. q; ſit in pꝛinc.de elec. in. vj. ⁊ in c. ſtatutum in pꝛin. eo. tit.⁊ li.facit ad pꝛedicta tex.inſt.de his qui ſunt ſui vłalie. iuf. g. ſed ⁊ maioꝛ ibi expedit em reipublice ne qs re ſua male etat 2 in aut󰵲. vt iud.ſine quoquo ſuffra. g. cognitio. Ex quibus patet qo 4 non refert ꝙ cñ laycis fuerint facta capitula. Hec obftat illud qð ſupꝛa deductũ eſt qp ab arbitris iuris appellatur ad papã vt. d.c. ab arbitris.⁊ inferioꝛ non eſt iudex appellationis vt ibi q; illud capi⸗ tulum ⁊ ſimilia loquunt󰵲 in arbitris iuris cõis quibus fc concedit iuriſditio delegata a iure cói videtur em tunc a iuris conditoꝛe cõꝰ⸗ ceſſa pꝛout funt papa in terris ecclefie ⁊ inter elericos c imperato? inter laicos in terris imperij ⁊ ſic a delegato ad delegantem appel latur pꝛout decet.l.j.ij ⁊.iij. ff. quis ⁊ a quo appel.z.c. fuper qõnum de offi.dele. cum ſi. Qui ergo hñt auctoꝛitatem ⁊ iuriſditionẽ a iu⸗ re cõi ꝙ omnes aſtringit ⁊ neminem b5 ſuperioꝛem nifi pꝛincipem ad hoc ꝙ no. in.c.fi.de hereti.li.vj.repꝛeſentat íprn delegantẽ c cen ſet󰵲 maioꝛ ꝗlibet ꝗ ſubſtet iuri cõi delegãti.ar.c. ſane.de offt. dele. ⁊. c. paſtoꝛalis. de off.oꝛ. ſeqt󰵲 ꝙ ad nullũ pót appellari nift ad pncipẽ qꝛ appellatio ẽ de mĩoꝛe ad maioꝛẽ iudicẽ puocatio.c.ij.⁊ ibi gl. de 2ſue.li.vj.Sʒ in cafu nf'o iſti arbitri nó funt arbitri iuris cõis: f5 iu ris municipalis ppli viterbiẽſis.⁊ fic cenſent󰵲 hẽre iuriſditionẽ dele r gatã ab ipfis ſtatuẽtibꝰ ⁊ ſic ad eos pót appellarivła deputatis ab eis audio ꝙ caufas appellationis pñt audire dñi pꝛioꝛes. Itẽ dñs legatus apoſtolicus ex foꝛma ſtatutoꝛum ſen capituloꝝ: ita qp cau fa iſta appellationis ſi appellari poſſet in curia viterbienſi agitari facit:qꝛ iſti arbitri ſuccedunt in locũ iudicis primo aditi:pꝛout no. 4 Bald. in.l.ſi iudex.nutrici.ff.de his qui ſunt ſui vel alie.iur. merito — put poterat a pꝛimo iudice appellari ad ſuperioꝛem in territoꝛio 0 viterbij:ita c ab iſtis arbitris. Per iſtam igit󰵲 viã in qua potiſſime 1 : me fundo. facio pꝛincipale fundamentũ patet qp appellari nõ po tuit: put appellatum fuit ad papá: nec inhibitoꝛia dʒ ſoꝛtiri eff: ctum:ſed.d.gubernatoꝛviterbij debet pꝛouidere ne inhibitoꝛia im pedíat executionem pꝛout capitula apte dictãt. Et ad adducta in contrarium quatenus reſpiciunt hoc fundamentum eſt ſufficiẽter 4 a $ refponfum.T/£ft ⁊ alia via qua nititur dictus iulianus: q? ſtatuta dictant q a laudis hmõi nequeat appellari neq; oe nullitate dic? 2c. que quidem ſtatuta videntur ligare clericos cum de eis ſpecialẽ " faciant mentionem: papa ipfa ſtatuta in genere firmat. Et fi di catur confirmat illa á merentur nũcupari ſtatuta qꝛ non funt fun "d i E s ditus nulla pꝛout oeductum eft inargumẽtis contraríjs.Z2íco qo in capitulis exceptuantur pꝛout andro ſtatuta que ſunt contra lie bertatem eccleſiaſticam que quidem ſtatuta ſunt penitus nulla au tẽ. caſſa irríta. C. de facrofan.eccle.cum ergo ſtatuta nulla in exce⸗ ptione deducantur ſequitur quod etiam de nullis ftatutis loqui⸗ tur regula cum exceptio debeat fub regula compꝛehendi vt not. in l. j. ff. de regulis iur.⁊ in rubꝛica.eo.tit.li vj. facit. nam quod liqui^ de. h. fi. ff. de penu leg. Ex quo in ftatuto fit expꝛeſſa mentio de per⸗ onis eccleſiaſticis quía de clericis ipfi includuntur in ſtatuto:licet nulliter de ſe ſi effet confirmatio:licet fi non includerentur cófirma — tio non extenderet. Quia conſirmatio non trabitur ad perſonas non incluſas in ſtatuto pꝛout dicit Bal. in aut󰵲.quibuſcñq;. C. de ſa in. l. ij. in fi. C.ſi aduer.rem ind. q obſtarent fi non effet facta exp󰶄ſſa mentio oc clericis:tñ cum ftatutum compꝛehendat clerícos : licet c tertio facit qꝛ qñ tert? babet notitiam oe ꝓceſſuꝗ agitur cũ p󰶄nci - p ctiipfi tertío iterato appellare ſecundum eos in dictis iuribus. vn de is propofitum cum pꝛedicti fratres venditoꝛes habuerint notitiam dicti iudicij quod vt Dicitur kuit eis notificatum et eo rum pꝛocuratoꝛi abſtitit liti: licet non fuerit admiſſus ad ſuſci/ piendum infe iudicium videtur quod pꝛout ipſe conuentus qu ſuccubuit non potefl appellare obſtante iure: ita nec poſſi " : m 7 y int fra tres volentes vt terti pꝛo eoꝛum intereſſe éppellate. fie tamen n wt 15 "a crofanc.eccle.allegat Joan.and.in nouella ín.c.j.oc cõſti. lib. vj. ar gument. l. aurelius. g teſtamento de lib. legat. natura. n.confirma. tionis eſt robur addere non autem confirmatum extendere ad ic quod in eo non continebatur arg. d. g. teſtõ put oícit foꝛmalr Bal. pali p󰶄cludit󰵲 fibi via ad faciendũ d incumbunt in cá que tẽdit ad ſui E piudicium qfi pꝛecluditur via ipſi cum quo cã agitatur ꝓut f umik ex no. p Inn. in. c. cum ſuper de re ind. ⁊ Bar. in. l ſi pluſoꝛio de ap⸗ pel.⁊ Bar. ⁊ Imo. in. la ſententia in pꝛin.eo:ti. Per doc. in dictis iuribus binc dicitur elapfa dilatione ad ꝓbãdum data agitátí in dicium quod non poterit tertius pꝛo ftro intere ſſe comparens am plius ꝓbare.Et ſimiliter nec poterit teſtes pꝛo ducere poft publi- cas atteſtationes: prout hoc tradunt pꝛenominati oocto, in locis pꝛeallegatis. et fimiliter non poterit poft binam appellationem vi [ í » Ms H E S. "n 1 BA d n. N. e. VM: bc d E. E - mc "1 Ai AR T2 ^ Lg VH non poffit de fe artare: tamen cum recipiat robur a confirmatione l5 bec pꝛo nunc non firmem. Ad idem DU. "T 1 N r — — 0, ..e poc fun damentum aliter fr mo: ſed potiſime me fundo in pꝛima rõne. r. poſita per quá pꝛincipaliter me fundãdo Cõcludo q ptes dñi gubernatoꝛis ſunt in oeclarando qp oícta inhibitoꝛia nõ artet. Et quod ea nó obſtã.ſentẽtia fen laudi mádarí debeat executiõi. Jaus deo. ( Summarium ſuper conſiliov r. 1 $2^z2otatafilía quod non ſuccedat in votátie bonis donec ſtãti bus maſculis ftatuto ſi ſupereſt nõ dotata ⁊ patruus an videat󰵲 ex / cluſus patruus tang non fuerit de linea maſculina vt poſſit etíáfi — mul concurrere dotata cum non dotata excluſo patruo vbi dici pof ſuccedit alium non excludit.nu.ſeq.per totum. fit ſtatutum non habere locum in hunc caſum pꝛopter regulã ꝗ n 1 gatur pꝛedicta regula alio etiam intrante locum non ſuccedentis qui tamen eft caufa excluſionis iure cõi.nu.i0.vſq; ad fi. conſi. Donec eſt tempoꝛis aduerbium faciens conditionem. : Conditionem denotat tempus incertum. Statutum habet caput incluſuum ⁊ excluſuum. Aincens alium vincit propter ſe non tamen vincit pꝛopter aliũ et quó alias pꝛocedat. nu. io. 35 e Succeſſionis edictum qñq; apperitur excluſo p alium ſuccedentẽ. Tranſuerſales non vocãtur ad ſucceſſionem defuncti lʒ fint ſucceſ ſibiles ſuperſtitibus deſcendeñ.quia in ſucceſſione inteſtati pꝛima cauſa eſt liberoum. TE OO a | 8 Zirgumentü de toto ad ꝑteʒ pꝛocedit vbi eft eadem rõ.vide.nu.. 9 eres ſemel nung oefinit efle heres. L^ 1o Succeſſio qñq; tollitur per eum quí non ſuccedit. T AN 11 Accreſcendi iuris beneficio quod folet coniunctis concedi non ad mittitur ei qui iure ſpeciali ſuccedit. 5 ohm: n nomineo aA. e A tfi. ¶ ¶Traſeamus itaq; ad fecundum quefitam.f. an dicta domina Perantonis dotata vt in puncto Apoſſit fuccedere patri.Et circa hoc videtur dicenduʒ maſculus quem verba ſtatuti videntur comp:ebendere: q ett fili? aui iſtius domine Perantonie dotate ⁊ ſtatutum pꝛimo nominat iter ceteros ⁊ poſtea ſubdit quod nõ ſuccedat dotata donec ſupeſt aliquis deſcendens omnium pdictoꝛum vel alicuius eoꝝ. Sed ifte patruus mulieris eft deſcendens dicti aui:ergo alterius eoꝝ idcíre co yt excludi debere pꝛopter verba ipſius ſtatuti d ſonant in exclu ſionẽ ipſius dne Perantonie. Nec de mente Sꝛia ſtatuentium con⸗ ſtat ⁊ ybi non ↄſtat de mente non fita verbis recededum.l.nó aliter de leg. ij. . l.j. H. i is qui nauem de exerci.⁊ facit.l.labeo. g idem tu⸗ bero de ſuppel. leg. ⁊.l.ille aut ílle.9.cü in v󰶄 bis de leg. ij. ec videk repuguare fi dicatur qð ex quo ſupſunt filíe non dotate nec nupte - patruns non debeat excludere oíctá dñam Perantoniam:nam 5 ie de iure cõi excludũt patruum aut. in ſucceſſione.C.de ſuis ⁊ legi. 2 r aut󰵲. ceſſante.C.de legi.heredi.cum fi. Et qui non ſuccedũt non excludũt aliñ.l.ij. h. ſi fit agnatus. ff. ad tertu.c.Legffimus eo. ti.. fi. fuerit frater ⁊ loꝛoꝛ inſti.⁊.c.auctoꝛitate oe ↄceſ.pbẽ. li. j.⁊.l j.. fi lit. ff. de bono. poſſeſ. Stab. Nam ad hoc vídet rũderi poffe pluribꝰ mo dis. Mꝛimo gilla iura pcedant qñ vnus inuitatur ad beredita tem ⁊ alij ab eo excluduntur:nã tunc excludit illi alj:ita demũ fi il leg erat ca excluſiõis ſuccedit ⁊ nõ als ita loquũt󰵲 oĩa iura pallega- ta. Sed qfi aligs inuitat󰵲 ſubↄditiõe fi alius nó extat tũc illo alio ex tãte excludit󰵲 ille aliꝰ inuitatꝰ fub ↄditiòe fiue ille a erat cá excluſo nis ſuccedat fiue nõ iſte eft cafus in auc.lʒ.C.de nat. lib. cuʒ ibi no. in. l. fliuſfamilias. . cum quis.ff.de leg.j.⁊ tradit Bar.in.d. g. filiuʒ 2 Bal. in.l.ſi defunctus.C.de ſuis ⁊ legi.Sed in cafu noftro fllia oo s tata inuitat󰵲 ſub conditione fi non extiterit deſcendens ex auo:qꝛ aduerbium tempoꝛis donec facit ↄditionẽ.ſ. pater ſeuerinã. H. fl. ff. de condi.⁊ demõ. ⁊ no. Bar. in.l.j.eo.ti.⁊ in.l.iiij.ff.de ſerui.tit.gña 4. li.denotant em tempus incertum T tempus incertum babet pꝛo conditione.l.dies incertus de cõdi.⁊ demon.⁊ in terminis nfi ftatu ti no. Bart. in. l. fi. ff. ad tertul.⁊ Joal.tangit in.l.ſi quis filium. C. de inoffic.teſta.⁊ in conſilio ſuo quod incipit antiquum ſtatutum exe cludit󰵲 eif filia ſtatim a p󰶄ncipio:ſed fperat admitti.⁊ ceffare exclu⸗ ſionẽ adueniente caſu qp non ſuperſint maſculi vt declarat Bal. in v.l.fi quis filium ⁊ eſt de mente bar in. d. l.. ⁊ de mente Bald. in di⸗ cto conſilio ⁊ hoc ſonant verba ad boc qp babetur in.d.i.iiij. de ſer⸗ ui. nec ſtatutum ſpecifice diſponit de amiſſione maſculoꝛum:ideo cum in cafu noftro extet patruus deſcendens ex auo: ideo oeficere videtur conditio ſub qua filia dotata imitatur c conf equenter nó videt admittenda.Quod « fecundo videtur probari per eadé (tira nã in. d. l. egſſimũ ppter prem egcludit mater c tñ pater ibi nó ſuc⸗ cedit. Item in.d. . ſi fit agnatꝰ:agnatꝰ excludit prem ⁊ tñ ie agna tus excludit󰵲 a mre:ita hic patruꝰ excludit filiã ootatá dato ꝙ ipſe 5 nõ ſuccedat.¶ Tertio vf pbari ex theoꝛica bar.in.d.l.ij. . videndũ ad tertuliauũ . pbi dicit qp ſtatutũ iſtud cenfet babere ouo capita. Succeſſione non excluditur per eum qui non fuccedit ⁊ quó intelli : fiinoftríicfu quod nó poſſit ſuccedere:qꝛ ipſa eft per ſtatutum excluſa donec ſu⸗ pereſt aliquis maſculus:ſed in cafu noftro ſupereſt patruus qui eft. X 15 vnũ excluſiuũ ⁊ rõne iſtius capitis non excludit󰵲 niſi noĩatus in fta tuto:eſt alind capnt incluſinum ⁊ inuitatiuũ ad ſucceſſionẽ ⁊ q plu res nó pfit effe brdes ĩſolidũ.l.cũ pf. g. rditatẽ de caſtrẽ.pecu.⁊ fa cit. l.ſi vt certo.9.fi duobus ehichlũ. ff. cõmo.vno inuitato alij exe . duduntur:ídeo ceteri non incinfic non inuitati cenfentur excluſi puta dicit Bar.ſtatutũ dictat ꝙ extantibus agnatis mater nó ſuc cedat ſtatutũ iſtud innitat agnatos ⁊ excludit matrẽ ex capite quo excludit matrem nótrabit ad alios cognatos:qꝛ odioſum ⁊ nõ et^ tendendum.Sed q tacite inuitat agnatos ad ſucceſſionẽ cẽſentur etiam alij cognati exclufi ꝓut firmat Bart. ibi quã rõnẽ vt dixi re? aſſumit etiã Bal.in.d.l.maximũ vitiũ.dictam et rõnem tãgit bal. in. l. ꝙ o de. ll. vñ vf dicendũ in cafu noftro ꝙ dictus patruus cen deatur inuitatus.⁊ p 2fis excluſa filia dotata ⁊ oẽs alij in poꝛtione ſcz ad quã als inuitaret󰵲 ipſa filia dotata:qꝛ ad illam patruꝰ inuitat󰵲 per ſtatutũ ergo alij exeludũtur per dictam rónem Bar.cũ idem iu ris ſoleat eſſe de toto quo ad totum ꝙ de parte quo ad parté.l.d de tota.ff.de rei vẽ.⁊.c.paſtoꝛalis verſic.ſi qe cum tot extra de offic. deleg. ⁊. l.iuriſgẽtiũ..adeo.ff.de pactis. Quarto ad idem ille qui vincit alii vincit pꝛopter ſe nonvincit ꝓpter alium notat.Lpf filiũ ff. de inoffiteſtamẽto.pꝛont dicit Bal. in.d.l.ſi defunctꝰ. C. de ſuis ꝛlegi.⁊ in. l.ſi qs vel fi qua.ff.ad oꝛſicia. Sed agnati noĩati in ftatu» to vincũt filiam ootatá ppter ſe ergo vincũt ipſi vt ipſi admittanti. Quam rõnem adducit ibi Bal. in interpꝛetatione ſtatuti diſponẽ tis qp ſtantibꝰ agnatis mater non fuccedat fi occurrít p extat ma⸗ ter amita ⁊ agnati in vlterioꝛi gradu dp amita qp agnati vincãt inae trem ad ſui vtilitatem non ad vtilitatem amite. Ideo agnatus exe cludat matrẽ ⁊ amitã. Et ita ipſe vf concludere ſi ſtatutũ excludit mtem conditionaliter fi ectantagnati:l nó ſe firmet: ſed ſe firmat d. l. ſi ꝗs vel fi qua ea rõne qꝛ agnatus eſt pꝛima cà exclufionis ex⸗ cludit pꝛopter ſe non pꝛo amita. Ideo 2cludít ꝙ agnatus ſuccedit excluſa matre ⁊ amita per.o.l.caflintim.z q ad intellectum illius l.notat glo.in.d. g. ſed fi fuerit frater ⁊ ſoꝛoꝛꝛita ergo dicamus etiaʒ n caſu noſtro ꝙ patri? admittat󰵲 in poꝛtione que als deferreret fis lie dotate excluſa filia dotata ⁊ alis indotatis arguẽdo de toto ad partem vt dietum eſt. Que pars firmanda vf ex theoꝛica Paul. de caſt. cum in fimilibus ſtatutis ↄcludit qꝙ aut pfona que non nomi⸗ natur in ſtatuto in capite.ſ.excluſiuo attinet perſone de cui? ſuccel ſione agitur mediante perſona noĩata in ſtatuto que fuit puta ma tere tuc pꝛout mater excluditur:ita ⁊ oẽs ꝗ mediante matre atti⸗ nent qua coꝛrupta radice quam rónem ofiderat etiam bal.⁊ firmat Salpy.in.d.l.maximũ vitium ⁊ ita intelligit Pau .de ca. theoꝛicam Bal. in. lf. ad tertul. Aut attinet pfone defuncte alíter q medíate matre vt contingit in amita.⁊ tũc ſi ma ter non eſt in medio admit kittur amita excluſo agnato c hũc caſum habet pꝛo claro Bal. in. d. l. ſ defunctus ⁊ hij caſus non pertinent ad thema noſtrũ. Aut ma- ter eſt in medio ⁊ tũc agnatꝰ aufert a matre pꝛo ſe:⁊ ideo ipſe ſucce dit excluſis oĩbus qui excludũtur ats a mre ita ↄcludit ipſe p con- coꝛdia opi. in. d. l. illam. C. de colł.dicens q cft ipfa veritas ficut euã gelium ⁊ hanc partẽ qñ mater eft in medio p󰶄ſupponit pꝛo clara in d. l ſi defunctꝰ. q agnat? excludat matrem ⁊ amitam:l5 de iure có muni excluderet󰵲 ab amita dicẽs qp ex quo amita excluditur de iure cõi pꝛopter ſuperexiſtentiam matris non poteft aquerí de ſtatuto nec de agnato. J deo agnatus amittit ad hereditatem de iure cóf alias delatam matri:put iße dicit in.d. l. i defunctꝰ. ⁊ hoc fine ma⸗ ter als ofequeretur totũ fiue partẽ.nam tunc excludés matrem ad mitteret󰵲 ad partẽ matris putoícitipfe."f»au.oe caftr.ín.o.L illam z videtur p󰶄ncipaliter niſ ipſe Man .de caſt. hoc medio ille g exclu⸗ dit iure ſpeciali cenfet he id a quo excludit󰵲 quo ad excluſionẽ alte rius: vt. l. mulieri ⁊ titio.ff. de condi.⁊ demõ. Sed mater excludit iu re ſpeciali ſtatuti:ideo quo ad excluſionẽ filioꝝ cenfet perinde ba» bere ac ſt non effet exeluſa a ſtatuto.Sed ſi nõ eſſet excluſa exelude⸗ ret amitam ⁊ alios in totũ vel in partẽ puta fratres vtrinq; coniñ⸗ «tos aut. defuncto.C.ad tertul.Ideo in illo toto vel parteadmittit flle qui mediante ſtatuto excludit matrem ſecũdũ enz. Sic ergo in pꝛopoſſto noftro admittatur patruus ín portione filiarum dota⸗ tarum. Et hec reddunt hunc articulum non medíocriter dubium ¶ Tamen his non obſtantibꝰ contrariam partem arbitroꝛ mae gis iuri conſentaneam. Conſtat enim t indubitatum eft qo dictus one dicti domini Jaco⸗ tonta fiit potat pꝛontſupꝛa in 8 to dicte filie indotate aliquo F T neca ftatuto neca inre ONE ecciudützvnde ipfe fole funt ati pꝛima cá eſ Nl T ecciulus a inre cõi qz in ſucceſſione in Md E liberoy in aut. de here. ab itciat. $$. c in ant. in tibus aligbus d frd * legi ranfuerfalea em non vocant ſuperſti n fint oíctio inribua ſta. nul. exta. h. T in auk. de heredibus abintefta.ven.ff.fi tabu. te ti. agna ſuccel i infti.oe heredi.ab inteſt. 9. his que. t inſti. de legi . ein pncipio ⁊ hoc in iure clariſſimũ. Item ipſa Per⸗ ona r pꝛia fronte excluſa a ſucceſſione dicti dm Jaco. ui pris Tertium vol. Co ſi.Petriphi. Coꝛnei. Coſi. X. qꝛ ſupereſl patruus deſcendens ab auo dicte dñe Perantonie do 9 bus. Inſ uper oftat ꝙ ille filius ⁊ filie nó dotate in illius vita filij ma tate a dicto dño Jacobo ſuo pfe:ita ꝙ verba ſtatuti intellecta:pꝛo ut iacẽt excludunt dictã domina perantoniã ſi nõ eſſent in medio dicte filie dotate vidi tamẽ conſulentes viros magne auctoꝛitatis verba huius ſtatuti ⁊ ſimilium ſtatutoꝛum limitare vt intelligãtur de deſcendentibus eoꝛum oe quoꝛuz hereditate agit:⁊ memini me ter in hoc articulo conſuluiſſe.ſ.qualiter ba lata hmõi ſtatutoꝛuʒ interptẽtur de quo ad pꝛeſens placuit ↄſulto me non intromitte⸗ re. Sed loquar p󰶄ſuppoſito ꝙ verba hui ſtatuti late ad lram intere pꝛetent󰵲 vt iacent.Si enim limitarentur yt illi ↄſulentes limitabãt res iſta non bfetoubíum:vii in caſu nfo non ſumus vſquequaq; in terminis Bar. in. d. li. adtertul.⁊ Bal.⁊ Pau. de ca.in locis ſupꝛa allegatis. Qui loqunntur quando ſtatutum excludit eam pfonam que ſi non effet excluſa excluderet alios de quibus agitur ⁊ ita lo l. equiſſimum. ff. ad tertul.z.l.6.6.fi it agnatus eo. ti.⁊.c. auctoꝛita⸗ te. de conceſ.pꝛeben. lib. vj. Sed fumus in terminis. d. l.ij. G. ſi fit cõ⸗ ſanguinea vbiſanguinea excludit pfem qui in alienã familiã per adoptionem fe tranſtulit ⁊ pf excludit mfem a fi enatuſconſulto ter tul. Et mr ſi nõ eſſet pater p ſenatuſcõſultũ tertulianũ ocurrít cũ fo rove ↄſanguinea ↄcludit󰵲 ibi ꝙ ſi ↄſanguinea ſuccedit excludit pf pdictꝰ⁊ admittit mfyna ci pdcá ſoꝛoꝛe: nec dicit ſoꝛoꝛ ↄſanguinea infí illud qð aufero a patre eũ excludẽdo ꝑtinet ad me ſed mf ſuc⸗ cedit in ea poꝛtione in qua ſuccederet pfe nó exiſtente ibi eft cafus in quo conſanguinea a nemíne excludebatur:vnde attẽdit󰵲 ipa poe tiuſq; alie ꝑſone ⁊ pp ipfam admíttunt ille ꝑſone que cum ea cócur runt in hoc caſu loquitur Bal.in.l q󰵴cũq;.C.de ſeruis fugi.vbi vult ' ſi ſtatutum excludit auum maternum ⁊ non facit mentionem de auia materna ꝓpter ſtatuti odioſitateʒ maſculinum non concipit femininum:⁊ ideo auia non excluditur. Et ideo fi concurrũt auus auia ⁊ patruꝰ auus maternus admittitur bñficio auie materne qꝛ incluſus trabítad fe excluſum arg.l.ſina.g󰵴.j.de legi.heredi.qy dicit efie notádum c multum confert ⁊ quafi in terminis ad cafum nm ille em cafus eft longe magis dubius d nofter.longe em eft hoc fta tutum magis exoꝛbitãs a iuris regulis ⁊ ab equitate ⁊ extraneum. a rõne ſi verba vt iacent generaliter intelliguntur quá ſit illud fta tutum in cafu Bald. qꝛ magis eft debita hereditas filíab? dotatis qua auo mrno.d.aut󰵲.in ſucceſſione cum ſimilibꝰ. Item in cafu noe ſtro filia indotata abſq; dubio non excludit󰵲 in cafu illo erat dubiũ an ⁊ auia excludatur ppter rationis identitatem qꝛ folet maſcu⸗ linum concipere femininum yt in illa.l.⁊ in.l.j.ff.de verbo.ſigni.cũ infinitis fimilibus. Et poſſent alia adduci quod iſtud ſtatutum eft longe magis irrationabile d illud fup quibus nó infifto: vnde fi in cafu iilo non excluſaieſt caufa quod qui ate excluderetur admittit󰵲 cum ea ita foꝛmaliter dicamus in caſu noſtro y ꝓpter filias nó do tatas que non excludũtur a ſtatuto a iure cõi admittuntur ad ſuc ceſſſonem earum beneſicio admittuntur etiã dotate facit etiam ad noſtros terminos tex.in.l.ſi qs vel fi qua. C.ad tertul. ybi frater ad mittitur in viriles cum matre ⁊ cum ſoꝛoꝛibus mater autem admit titur cum ſoꝛibus pꝛo vna dimidia:lʒ plures fint ſoꝛoꝛes. Si cõcur runt frater ſoꝛoꝛes ⁊ mater qꝛ fi mater ſuccederet in dimidia frater non haberet fuam virilem ⁊ nullus reperitur quí eum a víríli exclu dat: matrem autem a dimidia excludit in effectu frater:ideo l5 ma ter excludat a dimidia ſoꝛoꝛes:tamen attenditur perfona fratris q in virili eſt omni reſpectu incluſus. Et ꝓpterea ppter fratrem. ad⸗ mittuntur ſoꝛoꝛes ad viriles ⁊ babent pꝛopter perfonam fratris il lud qð alias non baberent.nam fi ponamus ſupereſſe matrem fra trem⁊ tres ſoꝛoꝛes fi frater non ſupereſſet mater baberet dimidiã t de alia dimidia ſoꝛoꝛes baberét piriles ⁊ ſic de lex donarijs ſingu le ſoꝛoꝛes haberent fingulos denarios. Sed fi frater fi upereſt ſingu le ſoꝛoꝛes habebunt fingulos denarios cum dimidio: vñ patet qo attenditur pfona fratrís cui omni reſpectu debetur virilis ⁊ nullo wdpectu eft ercluſus: ita boc noftro calu attendi debent plone filía non periootatarf que nec iure cõi nec municipali funt excluſe et lias n on dot atruiqn eft excluſus a iure cõmuni. Sed pꝛopter fi r tex. ⁊ auctortteninitetur dotate. Et per bec euitamꝰ oia cõtraria toto ad partem dg doc. in etum adductas. T ee obftat argu.de rõ totius ad partetontrarium adductum. Qꝛ pꝛocedit vbi eft eadé git in multis inribnsaccus pbi ſubeſt ró differentie: pꝛout contin vſuris patet etiam in ductis per glo.in.l. qui ſcit in pꝛincipio de ſubeſt ró düfferentie qne ceo g. ucius. eo. tit. in caſu autem noſtro in totum ꝛ te excludit tier ligitur ex ſupꝛadictis.Si em excludo te que aliquo relpectu non rep entadercludotitium non eſt perſona eft pfona que tanch nó exclufa ſit nep sctufa. Et conſequenter non eft recurrendum ad alias conſiderat Sis inſpicienda ip altera:ideo partevtin terminís noffríapc lones, Sed vbi eſt excluſſo in | y ec n rum que omm iure omni ref. ecb attendatuy conditío perfona ta ſtatuti exoꝛbitãtia moderetur. St Ein Den Et maxime vt tã munis que dictat ꝙ donec ſunt altqut de decent regula iuris cõ dant non eft locus ſucceſſioni tranſuerſali y ebene qui ſucce⸗ liquum eſt huic regule non eſt derogatum Der 155 uren d. $.r£^ tataa inſucceſſibiles non at admittit agnatos ci fiſjs facce ſculi fuerunt heredes inſolidum c regulariter ſemel heres non oc» init heres eſſe.l.ei qui ſoluendo. ff. de beredi.infti.c.l.q fi fine. 9.5 quod papinianus . ff. de mino.⁊ inſti.de ſideicõmiſ.heredita. ꝙ.reſti tuta. Si iſta filia indotata non ſucceqeret:qꝛ adhuc duraret tps ex cinfionis quis efficeret cp ille filius maſculus mediantibus eius he redibus qui cenſeatur eadem pfona cum eo in aut. oe iureiuran.a mo. pꝛeſtit.9󰵴.j. non ſuccederet? Certe durum effet dicere quod pa⸗ truus ab eo auferat ⁊ pꝛiuaret filium maſculum poꝛtione heredita ria ſibi queſita ſtatutum enim ipfam maſculum non excludit etiaʒ quo ad perba que nullo pacto pꝛeferunt in aliquo patruumfilioz de iure comuni hereditas adita tranſmittitur:⁊ filius pꝛefertur pa truo per iura pulgaria:inſuper ab inteſtato ſuccedit ille qui tẽpoꝛe quo defertur hereditas ab inteſtato tenet pꝛimum locum in ſucceſ ſiõe.l.ſi quis filio exheredato in pn. ff. de iniuſto tefta.c.l. poft ofan guineos. g. pꝛoximum. ff. de ſuis ⁊ legi.⁊ inſti.de here.ab inteſta. h. cum autem queritur ⁊ inſti.de legi.agna.ſucceſ. 9. ꝓximus. Nec ſuc ceſſoꝛium edictum habet locum poft aditam hereditatem:yt eft ex pꝛeſſum in. l. fi.ff. de ſucceſ.edic.⁊ probatur per totum titulum. ff. et C. eodem tit. Licet in terminis quibus loquitur illa.l.fi.ſ. quando pꝛimus mediante reſtitutione in integ.habeat illa lex aliqua ↄꝛia c merito q; reſtitutio trabitur retro ⁊ eft in pꝛimum locum repoſi⸗ tio.l.quod fi minoꝛ.g.reſtitutio.ff.de mino. fed in cafu noftro non fingit retro q: fi filius maſculus excludit excludítet ex nũc nõ retro nam firetro baberet reſtituere fructus quod nõ eſt de mente ſtatu⸗ ti:nec doc. volunt lʒ Bar. in ílla qóne an filia dotata pꝛeterita poſ⸗ fit dicere teſtamẽtum nullum ceſſante poftea maſculo interſerat qo retro dicit nullum tñ Bal. dãnat ín fuo famofo confilio quod inci⸗ pit antiquum ſtatutum⁊ tangit in.l.ſi quis filium de inoffic.teſta. Non inſiſto qꝛ nec Bar.attentaret quod filius maſculꝰ qui fuit he res excludat󰵲 poftea vt ex retro:ita quod fingat󰵲 nundp fuiſſe heres. Et videmus quod experientia rerum magíftra.c.d fit in pꝛinci.de elec. ⁊.c.ſtatutum in pꝛin.e.ti.⁊.l.legatis. h. oꝛnatricibus de leg. ij. docet cótraríum.vtilitas enim medij tempoꝛis ꝑtinet ad heredes maſculi qui tempoꝛaliter excluſit feminã iſtud aũt non cõtingit in eo qui per reſtõnem in integ.ſe abſtinet ab hereditate:arg.d. . re ſtõ. vnde foꝛtioꝛ eft ró in caſu noftro y non babeat locum ſucceſſo⸗ rium edictum d in caſu dicte.l.ſi. Et maxime q olim ſucceſſoꝛium edictũ non bébat locũ inter agnatos iuf.agna.ſen iuf ciuili inſtit. de legi.agna. ſucceſ. g. placebat ibi auteʒ hodie eft coꝛrectũ ꝙ pꝛĩo excluſo herede vel repudiatione vel moꝛte fequens admittatur et eſt conceſſum agnatis ad exemplum edicti pꝛetoꝛis quod concedit . edictum ſucceſſoꝛium cognatis vt patet in. d.. ibi aut fi ſpꝛeuerit hereditatem aut anteq󰵴 adeat deceſſerit ⁊ ibi cum ſatis abfurdü vt quod a pꝛetoꝛe cognatis apertum eſt hoc agnatis eſſe ſecluſum:et ſic vf ꝙ.d.l.ſi.de ſucceſ.edic.militet etiam hodie inter agnatos fale tem vbi olim pꝛimo repudiante ſequens non admittebatur ꝙ nõ contingebat in terminis iurium de quib? gl.i.d.l.fi.opponit.O m nes itaq; regule obſtant huic patruo quod ipſe nullatenus ſucce⸗ dat dicto domino iacobo ſiue ſuccedat filia dotata ſiue non. Et ió non debemus nico vt ita dixerim verbo ſtatuti ſubuertere tot iu ríe regulas contra.l.fi quando ín pꝛin.de inofficio.teſta.Ideo pue to intrepide concludendum ꝙ dictus patruus nullatenus admit⸗ tatur ad oíctam hereditatem. Tunc ſuccedit theoꝛica Barto. in. l. j. H. filium. ff. de contratabulis. quod in terminis hinõi ſtatutoꝛum maſculus ab alío excluſus non excludit feminam.ita concludit ibi Barto.⁊ Ange. poſt eum per oícto.6.fi fit cõſanguinea: idem vult Bald. in.d.l.ſi quis filium.C.de inoffi.teſtamen. Cum itaq; iſte pa- truus non ſuccedat vt ſupꝛa concluſum eft concludẽdum reftat qð ipſe non eft caufa excluſionis filie dotate: fed eft perinde ac fi ipſe patruus non eſſet in medio. Sed ſi patruus non effet in medio om nes concludunt quod filía dotata admitteretur:quia de iure com» muni admittitur ⁊ a ſtatuto nõ excluditur niſi tempoꝛaliter: vt pa tet ex not.per Bald. in oícto confilio antiquum ſtatutum. ⁊ in di⸗ cta. l.ſi quis filium referentem conſilia collegioꝛum:⁊ per Bart. ff. ad tertul.l.ij. g. nunc vidẽdum ⁊ omnes concoꝛdant non inſiſto: iõ per iam dicta concludo dictuʒ patruum excluſum⁊ domina Per⸗ antoniam admittendam. ¶ Mon obſtãt adducta ín cõtrarium. Et pꝛimo non obftat illa theoꝛica que ſumitur per aut. licet, C.de natura. libe.ſcilicet quod vbialiquis excluditur fi alius ſupereſt et ſic ſub conditione tunc ſufficit illum extare dato qðõ non ſuccedat de qua latius ſupꝛadictum eft.nam ad cam reſpõdetur quod in cae fu noſtro licet maſculi non inuitentur expꝛeſſe:tamen ex mente cẽ⸗ ſentur inuitati a ſtatuto ex quo propter maſculos ned nó quía faciant íniuríam maſculis:pꝛont contingit in terminis dicta aut󰵲. Licet ſed vt maſculi inuitentur ipfi mafculi cenfentur a ftatus to inuitati pzont concludit Barto. in. d. i . ad tertul.⁊ Bald. in. d. I. maximum vitium . ⁊ doct.communiter ibi arg.. ſeruo legato, g. ſt teſtatoꝛ. ff. de lega. j. ⁊.l.fideicommiſſa. . cum effet de leg. ii. Theo⸗ rica ergo illa loquitur quando vnus excluditur ſub condítione fi alius extat qui non inuitatur ſecus ft excluditur pꝛopter alium qui inuitatur: ita dicunt docto. qui tradunt illam theoꝛicam mati me Bar. pute 2 m. * M "d A^ Py E EE atr ES 2 - * „FFF CULTE SE CETTE AT USR CERE AIPUNERRENUS n EDEN E dioec 3 3 £Lonfilium | nere matrimonium qó erat debitum ínter oíctam comitiſſam lau. et dictum zan. Nam ratione ſponſalium de futuro debebat deue⸗ niri ad matrimoniũ tand ad cõſequens neceſſariũ reſultãs ex ante cedenti.l.oꝛatio.de fponfa.fponfalía enim funt pꝛomiſſio futuras rum nuptiarũ.l.j.⁊.ij.ff. de ſponſa.ideo cũ pacta fint ſeruanda.l.iu⸗ riſgentiñ. . ait pꝛetoꝛ.ff.de pac.⁊ per totum.⁊ graue ſit fidé frange re. l. j. in pꝛinc.ff.de conſti.pecu.dolus erat fine iuſta caufa impedi⸗ re matrimoniũ futurum iam pꝛomiſſum faltem pꝛeter fen otra vo luntatẽ ſpõſe.Ideo fi ab eis peteretur pena dato fine píudício qð eſſet de rigoꝛe pena coõmiſſa.arg.l.eleganter.in pꝛin. ff. de dolo.ta⸗ mẽ haberet locñ exceptio doli.arg.illius.l.⁊ per totũ.ff.deſexcepti. doli. ¶ Et fi effet opus abſolutione a iuramẽto deberet interim fu perſederi fup exceptione illa:⁊ cõſequenter ſuper pꝛincipali p ea que habentur in.c.tuam.de oꝛdi.cog.⁊ in.c.cum fit generale. de fo ro cópe.c in.c.latoꝛ.qui filij ſint legitimi.⁊ in.l.maioꝛem. ff.de iudi. cum ſili. Et rõnibus pꝛeallegatis debebit iudex eccleſiaſticus abfo lutionẽ concedere:pꝛout ⁊ ſuperius dictum eſt per ea que habẽtur in.c.ſi pero.⁊.c. verũ.⁊.c.cũ cõtingat.de iureiu.⁊.c.debitoꝛes.eo.ti. ⁊ in. d. aut󰵲.ſacfa puberum.cum ſiłibꝰ. Nec dilatio effet multũ dãno ſa reo cõuẽto cum reoꝛum ſit fugere. l. pꝛoperandũ. 9 ⁊ ſi quidẽ. C. de iudi.ibi fugiente.⁊ ibi fugientem. cum futs glo.⁊.l. inter ſtipulã tem. g.ſi ſtichum. ff. de verb. obli. Tamen nó eft neceſſaria abſolu⸗ tio attẽtis alijs rõnibus ſupꝛa pofitis. Et per banc conclufionem patet rñſum ad quartum dubium. Et lʒ fundamenta iam facta fae 14 tis claram reddant deciſſonem omniũ queſitoꝛũ.Tamen quarta concluſio ⁊ cófequenter deciſio tertij queſiti roboꝛari poteft etiam alijs medijs. Nã dicta renũciatio (implet fuit facta comitiſſe Bar. et etiam pꝛefato comiti Sab. viro dicte comitiſſe. B. bonis c here dlitati dicte comitiſſe. B. que poſſet peruenire ad dictam comitiſ⸗ fam lau. ex ſucceſſione ab inteſtato dicte comitiſſe. B. pꝛofecto re nüctare hereditati ſoꝛoꝛis ipſi ſoꝛoꝛi videtur res inepta cum quis nequeat babere hereditatem ſuijpſius cum de hereditate agitur pott moꝛtem:⁊ fic tempoꝛe quo comitiſſa non erat futura in reruʒ natura nibil habere poterat cum moꝛs oĩa ſoluat in aut󰵲.de nup. H. deinceps. z. l. qui libertinus. g. poſthumus. de ope. liber. lícet ex ſequentibus verbis renũciationis appareat ꝙ dicta renũciatio ſo lum ſiebat ad cõmodum dicti. G. cum ſubdatur in dicta renuncia⸗ tione ponens dictũ comitem Gab. in locum ſuum dicte ſucceſſio⸗ nis ab inteſtato ⁊c.ita qp adueniente cafu moꝛtis ab inteſtato pꝛe dícte comitiſſe. 35. bereditatis integre ipſius que ad ipfam comi⸗ tiſſam Lau.pertineret ⁊ ſpectaret pertineat et ſpectet ex nũc ꝓut ec tunc ex tunc pꝛout ex nunc pzedícto comiti Gab. ⁊c.ſequentia etii verba declarant pꝛecedentia.l.ſi ſeruus plurium. Hei. de leg. j. et l. qui ſiliabus.eo.titu. Et maxime quia ſequentia veniũt ad deter⸗ minationẽ pꝛecedentiñ:pꝛout pts ex illis verbis:ita ꝙ ⁊c. que vere ba in fine pofita referũtur ad omnia:⁊ ſic determinant t modificãt omnia pꝛecedentia.arg.l.talis ſcriptura.de leg.j.⁊.l.j. C. de lib. pꝛe te.⁊.ff.eo.ti.l.iij. 9. fi filius. ⁊ extra de appel.c.ſecundoirequiris.⁊.c. inquiſitioni.⁊ conftat dictionẽ illã ita qualiſicare ⁊ modificare ver bum cui adiungitur vt in.c.ſigniſcatũ de pꝛehen. facit. l. an vnus. et.l.ſi quando. 󰵴. cum in domo. ff. de ſerui.yendi.Et reſtringit pꝛe⸗ cedentia vt.l.Incius.$.qui babebat.ad trebel. vnde eft fenfus qð re nticiat:ita.i.ad eum ſinem ⁊ tali modo ꝙ bereditas perueniat ⁊c. Sed hereditas dicte comitiſſe. B. que ab inteſtato delata eſt ⁊ ꝑti⸗ net ad dictam comitiſſam Lau. non põt cedi nec tráfferrí in dietũ comitem Sab.qꝛ hereditas non adita nó poteft cedi nec ius adeũ di.arg.l.paulus rñdit per pꝛocuratoꝛem.ff.de acqui.heredi.⁊ que ibi habẽtur.⁊.l.mulier. ex aſſe.ff.de iure dotium. ⁊ qð per gl.in.l. — Y apud íulíanum.$.vtrum.ff.ad treb.vbi etíá (us accipiendi reſtitu tioné fideícómífli vniuerſalis non poteft cedi:multo itaq; foꝛtius nec ius adeũdi qó eft actus magis ſolẽnis ⁊ minus potett per aliñ fieri vel in alium tranſſerri.ar.l.ſeruo inuito.in pꝛin. ff. ad treb. ECñ itaq; dicta renũciatio nó potuerit fieri:ita.i.tali modo ꝙ dictꝰ effe ctus reſultet videtur ꝙ fuerit inefficax:niſi dicamus qp effectus di cte renunciationis fit ꝙ pꝛedicta Lau. non cẽſeatur pꝛopꝛie renũ⸗ ciare bonis ⁊ bereditati dicte comitiſſe Bar.ſed quo ad effectuz.ſ. adctido poftea hereditatem ⁊ illam aditam tranſferendo in dictũ comitem Sab.pꝛout qñ vẽditur hereditas vt in toto titulo de he⸗ reditate vel acti.vẽ.ff.⁊.C.ita poflet effe efficax dicta renũciatio et pꝛomiſſio de obſeruando impꝛopꝛiantur tii verba:nec vídet fuiſſe de mente. fet verba dubia interpꝛetantur in contractibus pio eo pꝛo quo faciũt. l. veteribus.ff.de pac.l.ſtipulatio iſta. .in ſtipula⸗ tionibus.c.l.quícquid aſtringende.de ver.ob.cũ ſi.Si tñ ita inter pꝛetaretur nó piobiberctur agere ↄtra poſſeſſoꝛes:cũ pꝛout mihi dicitur nópoffídeat nec vnd poſſederit dictus comes Sa. nec adi re ⁊ petere ſuam partẽ eſſetvenire cõtra dictam pꝛomiſſionẽ ſeu re nüciationem immo cófert ad eoꝛum obſeruantiam:quia melius c efficacius poffet pictam beredítatem bona tranfferre in dictum comitem Gab. ſi ca penes ſe haberet dp fi foꝛent apud aliũyel alios et apud filios eomitiſſe.A.apud quos ſunt ad pꝛeſens pꝛout intel ligo hec placuit dixiſſe vt confutẽ ea que poſſent obijcere poſſeſſo⸗ x res contra dictam comitiſſam Lau. petentem dicta bona. Non qo . 19 concludam qð oíctuis comes :5ab.pofiit fe niti: quia quando ipfe peteret ſubſunt alie rationes ſupꝛa affignate:f5 de eo pꝛout intel ligo parũ dubitatur magis dubitandũ eft de poſſeſſoꝛibus. contra quos etiã facit quía dicta renunciatio facta comiti Gab. ⁊ ad eius cómodum dũtaxat vt ſonant verba ſupꝛa ponderata non opitula tur dictis poſſeſſoꝛibus:nec ex ea niti poſſunt ꝑ tex.in.l.ſivnus. I. ante omnia enim aduertendum eſt ne conuentio in alia re aut alij perſone noceat.ff.de pac.ſupplet glo.vel pꝛoſit.l.ſi tibi. g.ſi pac. 16 eo. ti.et pꝛedicta quo ad bona non feudalia. quo ad bona autem feudalia que pꝛeſupponuntur fuiſſe bona antiqua ex cõuentione foꝛte ad heredes fem inas tranſitum facientia iuxta id quod habe tur in.c.de eo qui fibi heredi.ſnuis maſcu.⁊ fe.et de ſucceſſi.feu.c.j. in pꝛinci.⁊. h. filia.⁊ de natu.ſucce.feud.c.j.⁊ in titu.epiſcopum vel abba. c.j. . quinetiam videtur etiam ex alio qó quo ad dicta bona feudalia non pꝛohibeatur dicta comitiſſa lau.agere nec agendo et ea petendo incidat in penam ea ratione:quia dicta comitiſſa lau. renũciat comiti Gabꝛieli omnibus bonis fendalib? e non feudali⸗ bus que dicte dñe lau. obueniret ex ſucceſſione ab inteſtato dicte comitiſſe.B.ita cp integra hereditas ipſius Bart.que ad oíctam comitiſſam Lau. ptineret ⁊ ſpectaret pertineat ad dictũ comitem Bab. xc. vnde dicta lau.renũciat bonis que fibi cõpeterẽt ex ſucceſ. ab inteſta.dicte dñe. B. Sed iſta feuda antiqua ſeu paterna nõ de ferũtur dicte comitiſſe Lau.ex ſucceſſione ab inteſtato diete domi ne comitiſſe. B. merito nó trahãtur ad ifta feuda:ſed ad illa i que fuiſſent que pertinuiſſent ad eam vt beredem ⁊ ſucceſſoꝛem ſuum ab inteſtato foꝛte queſita ab ea fub tali conditione. Cum itaq; iſta de quibus agitur non ſunt dicte nature:ſed tranfitti faciunt ad ea non vt heredem:quia licet feudũ tranſeat ad filios vt beredes.c.j. de ſucceſ.feu.⁊ ibi glo.tñ ad agnatos tranſit:iʒ non fint heredes.c. fi contigerit. in tít.an agna.vel filius defuncti.x.col.pꝛout voluit J5al.ff-oe rerum diui. l. j. xj.⁊.xxxij.queſtionibus.⁊ per doc. in.d.c. fi ꝗtigerit.⁊ in.c.j.de gradi. ſucceſ. in ſi.⁊ in.c. j. g. hoc quoq;.de fuc ceſ.feu.⁊ in.c.j.ſi de feudo fuerit controuer.x.col Et conſequenter dieta bona feudalia non deuoluuntur ad eam ex fi ucceſſione ab in teftato dicte domine. B. ſed ex pꝛouiſione maioꝛum ſuoꝛum ſeu li beralitate ⁊ munificentia concedentis per dicta iura. ⁊ not. in eis. et quod no. in aut󰵲.de exhi.⁊ introd.reis. 9 optimũ.⁊ in.l.ſi arroga toꝛ.ff.de adop. Nõ adaptantXoba dicte renũciationis ad huiuſmo⸗ di fenda merito ⁊c. Maxime cii dicta renũciatio fit odioſa ⁊ reſtrĩ genda:q? penalis.arg.regule in penis.in.vj.⁊.l.ſi pꝛeſes.⁊.l. intere Pꝛetatione.de penis.⁊.c.ſtatutum.de elec.in.vj.cuʒ ſimilibus.⁊ qꝛ de ſe ſunt verba interpꝛetanda pꝛo pꝛomittente.argu.l. veteribꝰ. cum ſimilibus..adductis.Et quía materia de ſe eft odioſa: quía pꝛohibita eft a lege feudi alienatio oe pꝛobibi.feud.aliena.ꝑ Fede ri. in rubꝛo ⁊ nigro.⁊ in tit.de vaſal.qui contra pꝛohibi. loc. feud. aliena.in rubꝛo c nigro.⁊.c.j. quomodo olim feud.alie.po.⁊.c.j. G. penulti.⁊ fi.que fuerit pꝛima caufa benefi.amit.c.c.títíus.fi de feu. fuerit controuer.⁊ in.c.ij.de feud.ſine cul.non amit.cum ſiłibus.x. colla. Nec obſtat ſi dicatur:licet non ſuccedat vt heres tñ ſucceſſoꝛ dicitur in fendo.vt in titu.de ſucceſſi.feud.in rubꝛo.et nigro. et de gradi.ſucceſſi.in feu.iu rubꝛo et nigro.cum multis ſimilibus. nam reſpondetur qó licet poffit coloꝛate dici «p bona feudalia antiqua deuoluãtur ad agnatum ex ſucceſſione agnati ſucceſſionem ſumẽ⸗ do reſpectu feudi non reſpectu hereditatis: tamen non conuenit verbo ab inteſtatoꝛnam ex quo in huiuſmodi feudo non põt teſta ri per pꝛedicta qo etiam in filijs dixit And. de iſernia.in.c.j.de ſuc⸗ ceſſio.feud.ſeu de alíena.fen.qà non poteft in teſtamento oif. pone re qð feudum antiquum vníus ſit filij z non alterius:qð et dicitur arion aadductas:quia ſequentia declarat e iE modiſicat oeclarat ⁊ Qualificat 1 i] ko ME (P collegata di cedat ꝙ dicta verba que ſibi com an dm 91 tone de. determinant omnia pzecedétía tach e us talis ſcriptura. eum fimilib ſupꝛa adductis. hosp s termiare-argu.Líam boc iure. de v ulg.z pu de mili.teita. Er ice quátiis. C.de impube e lin teſtamento. C. to que eſt facce COE determinet in pꝛopꝛia ſucceſſione ab inteſta nibil alind. de verbo ener ſum defunctiteſie iure bercditarío.L ne autem fucceffi orlignift . . hereditas. f: de reg. iur. appellatio S EELR Ouis pꝛopꝛie oe vniuerfali intelligitur.l. quedá. j| m ff. de eden. Ziel ac curatius loquendo illayerba que ſibi cc ij Tertium volu.Cõſi.etriphi.Coꝛnei. competere poſſet in futurum ex ſucceſſione ab inteſtato ⁊c.nõ de terminant niſi illa verba omni hereditati et ad ea ſola referuntur: quia adalia non poflunt referri ſalua róne recti. arg. l. plautius. ff. de auro ⁊ argẽ.lega.cum pꝛecedentia fint plur alis numeri ⁊ relati uum que eft ſingularis numeri:vt patet pꝛopter verbum poſſet a 7 quo regitur qà eft ſingularis numeri. 3tem verbü bonís feuda⸗ libus ⁊ non feudalibus ⁊ verbum iuribũs ſuntneutri generis ⁊ re latiuum que in ſingulari numero eſt generis feminini:⁊ ſic nõ con coꝛdaret relatiuum cum antecedentibus fi ad omnia referretur: ideo debet referri ad pꝛoximum antecedens cum quo folo concoꝛ dat.d.l.plautius.vbi cafus ad ꝓpoſitum. Ex quo reftat ꝙ alia pꝛe cedentía verba bonis feudalibus et non fendalibus iuribꝰ c actio nibus remanent íncerta c obſcura:quia non declarantur quibus bonis feudalibus vel non feudalibus inribus ⁊ actionibus renũ⸗ cietur. Ex quo datur intelligi ꝙ illa verba ⁊ omnia hereditati fue runt adiecta tanq; clauſula generalis omnia pꝛecedentia comple⸗ ctens pꝛont ałs in fimili in.l.fi ſeruus ferumm.$.inquiít lex. ff. ad le 18 gem aqui. Et ideo contrabentes non curauerunt declarare ⁊ de terminare verba pꝛecedentia ſpecialia ſatis putãtes declarare ver bum vitimum generale omnia pꝛecedentia cõplectens facit illnd ver bum omni qð exponitur ibi.i.toti hereditati cum non poflit niſi vna hereditas ex ſucceſſione Bar. deferri:⁊ ideo innuit ꝙ pꝛe⸗ cedentia perba diſpoſuerant circa ea que ſunt partes hereditatis: et ideo illis bonis feudalibus cenſeatur renũciatio que vt pars he reditatis comitiffe Bar.ex ſucceſſione ab inteſtato ipfius poſſent eidem Laure competere pꝛout t omnia verba fequentía iftud fo» nant:ideo illud verbum ucceſſione ⁊ verbum ſucceſſionis ad vni» uerfalem ſucceſſionem ⁊ pꝛopꝛiam neceſſario referuntur: qð ⁊ pꝛo batur quia qñ diſpoſitio cõtinet pꝛimo ſpecies deinde genus pꝛe⸗ cedentes fpecies reſtringunt󰵲 Pm naturam generis ſequentis vt eſt tex. in.. queſitum. g. j. ff. de leg. ij. ⁊ tradít Bart. in.l.queſitum. h. f quis fundum. ff. de fun.inſtruc. vnde cii genus ſequẽs intelligatur Jo de ſucceſſione vniuerſali ita ⁊ fpecies pcedentes. Ex quib? omni bus dilucide demonſtratur q verba dicte renũciationis neceſſario referuntur ſolum ad feuda h ereditaria oícte domine Bar. hoc eft que in hereditate ipſius continerẽtur ⁊ ad comitiſſam Lau. vt he⸗ redem ab inteſtato ex aditione hereditatisvna cum alijs bonis he reditatis deuoluerẽtur:ſed iſta de quibus agitur nó fn nt huiuſmo di merito ⁊c.de mente enim contraría non conſtat:ergo verbis eſt inherendum.l. non alíter.oe leg. iij.⁊.l.j. . ſ is qui nauẽ.de exerci. Maxime cum materia fit ſtrictat interpꝛetanda pꝛo pꝛomittente et renunciante per ſupꝛadicta.Si itaq; iſta bona feudalia non ve⸗ niunt in iſta renunciatione reſtat ꝙ nó poteft dici ipſiusꝛ foꝛtius nec eius ſucceſſoꝛes pꝛiuati iſtis feudis pꝛopter illicitam factã alie nationem in extraneum cum non fitfactalícet ad dictã obiectio⸗ nem ⁊ alie eflent reſponſiones:nam poſſet inſtari q» iſta non effet alienatio fed fenunciatio:⁊ aliud eft renuncíare aliud alienare: vt ett expꝛeſſum ín.L.alíenationis.$.quí occaſione. ff. de per. ſig.⁊ in.l. non alienat. ff. de reg. iur. cum concoꝛ. vt ⁊ pꝛobaui in pꝛincipio có fil non repeto. tem clarius alienare dicitur quafi alienam face re. fic quando actus eft fui natura tráflatinus dominij:ideo alie⸗ nata non dicitur res ante dominij tranſlationem. l. alienatum.in Pꝛin. ff. de verb. ſig. vnde ſolo contractu re non tradita non dicitur res alienata.arg.l.traditionibus. cum ſimilibus. C. de pactis.⁊ eſt expꝛeſſum in. d. l. alienatum.ideo vendens vel donans feudum fi adbucnon tradidit non dicitur alienaſſe:ideo non pꝛiuatur feu⸗ do.c.j. de pꝛohi.feu.aliena. per lota.⁊ ibiper Andreã de iſernia. c. j. Haut ſiliuellario.quibus modis feu.amit.⁊ ibi per Bal. ⁊. c. j.. calidis.de pꝛohibi.feu.aliena. per Fede.⁊ qð babetur in cj.de va⸗ ſal. qui contra loc. pꝛohibi. feu. aliẽ.⁊ in. c. ſi inter. in pꝛinci.de lege o. xc. fina. in fi. que fuit pꝛima caufa benefi. amit. qe et ex alio dicẽ um videt󰵲:qꝛ dicta vltima renũciatio fuit facta fauoꝛe dicti comi PR ad ei hereditas illa deuolueretur yt denotãt verba fü dictus ed dicta hereditas ad eũ non poteft deuolui:quia comitiſſe. B. 1, Soteſt ſuccedere obſtantibus fibi cognatis dicte auer öl bona feudalia ⁊ nó feu⸗ tur petere huiuſmodi bona fend alla 5 Mna non plos toe clatio feu dicte renüciationeg tenui ent. nec buic e nationibo dicta comitiſſa renunciat oibus iuribus qo habet vel baberedbee ame fubdit et militer ea omnia donauit per ſimilla verba que verbal Ar tractum in futurum: pt eft de natura verbi potett yt. lf ita. ff. de le Cõſi. Kl. gatis ſecundo.et per Bar. in. l.ſi ita. ff. de auro ⁊ argen.lega. Et vi» detur efle etiam de natura pꝛeteriti imperfecti ſubiunctiui: pꝛout ſun t verbum poſſetyideretur ⁊ deberetur appofitis in dictis reni ciatione ⁊ donatione ſecũdo factis ad hoc. l. quinta. ff. de vino tri ti. ⁊ oleo lega.⁊.ſ.ſi debitoꝛ. . veriſimile. ff. de contrahen. emp. et.. qui rome. g. augerius. de verbo oblig. Quia reſpondetur qp oicta verba referuntur ad tempus futurum ſeu ad ea que de futuro cõ⸗ peterent:tamen ex caufa de pꝛeterito non ex ſucceſſionè de nouo penitus eueniente per ea que habentur per Barto. 2 docto. in.. qui rome. g. duo fratres. ff. de verbo. obli.et per Bar. in. l.ſipxoꝛ. 9. diuns. ff. de adulte.et per Bal. in. l. pactum qà dotali.xij. queſtio⸗ ne. C de colla. vbi hec verba qð babet vel habere poſſet ſeu ſperat non trabantur ad queſita poſtea ex caufa de nouo ſuperueniente ad hoc. c. j. et qð ibi babetnr de eo qui finemet refu.fecit agnato.⁊ in.c.j.fi de feu. fuerit cõtroner. Et fere in pꝛopꝛijs terminis: quia in renunciante ⁊ refutante omni iuri qð babet babere fi perat vel pollet:qó nõ trahatur ad ſucceſſionem quam poftea faceret in bo⸗ nis emphyteoticis ſirmat conſulendo Bart. in conſi.qð incipit ex themate tria dubia oꝛiuntur.in ſine.in oꝛdine.cxxiij.󰶄m oꝛdinem meoꝛum conſilioꝛum. Et hoc ín terminis noftrís euidenter appa⸗ ret fuiſſe de mente partium per actum qui poftea immediate fecu» tus fuit:quia fecit ſpecialem diſpoſitionem circa ea que eídé Lau. obuenire poſſent poſtea ex ſucceſſione domine Bari et fecit alteri perſone de conſenſu vnius ex recipientibus renũciationem et do⸗ nationem pꝛecedentes:ita qꝙ datur intelligi ꝙ non intendebant fub illis generalibus verbis huiuſmodi caf um compꝛehendere:cũ ſequentia pꝛecedentia oeclarent per iura vulgaria et facto datur voluntas intelligi.l.repꝛehendenda. cum cõcoꝛ. C. de inſti.⁊ ſubſti. ſub condi. fac. Ex pꝛedictis itaq; deducitur ꝙ dicta comitiſſa lau. non excludit󰵲 a ſucceſſione dictoꝝ feudoꝝ antiquoꝛũ. 5 pofito ꝙ oicta comitiſſa laura excluderet󰵲 a ſucceſſiõe ĩ dictis feudis antigs tamen tunc ſuccederent eius filij qui ſunt nepotes dicte comitiſſe Bar. et concurrunt in ſucceſſione cum filijs alterius ſoꝛoꝛis g ſunt eiuſdem gradus ſaltem ſi ſint cõcepti in vita ipſius comitiſſe Bar. Quando enim filia per pactum de non ſuccedẽdo excluditur a ſuc ceſſione patris admittütur eius filij:quia pactũ ⁊ iuramẽtũ vnius non nocet alteri.d.l.iuriſgentium. ante omnia maxime iuramẽ⸗ tum. c. peritatis.de iureiurã.⁊ licet filius ſuccedat intrando locum matris. inſtitu.de heredi.que ab inteſta. g. cum filiuez filius fratris in locii fratris. autẽ. vt fratrũ fili in rubꝛo ⁊ nig. ⁊ aut. poſt fratres. C. de legi. here. tamen ſuccedit per locus a remotione:quia fcilicet Temouctur mater de loco ⁊ locum illum intrat filius non per viam repꝛeſentationis:quia filius tunc non repꝛeſentat matrem: pꝛout bec volunt Bar. in. l. qui ſuperſtitis. f. de acquí.bere.c Bal. in. d. l. pactum q dotali.in.ij.⁊.xviij. queſtionibꝰ. qð ⁊ reperio cõſuluiſſe Rap.de foꝛli.adducit.l.cõſanguineos. ff. de ſuis ⁊ legi.t inſti. de le gi.ag.ſucceſ.󰵴.placebat.facit 6m Bal. l.iij. g. hoc autem. ff. de con⸗ tratabu.Accedat qð tradit Bal.n.l.j. C. quando non petẽ. partes circa ſinem.vj.q.vbi dicit ꝙ filia que fimpliciter cum iurameto ree nunciauit future hereditati paterne babetur quo ad illã heredita tẽ pꝛo moꝛtua vt ibi per eum:et per conſequens $m boc fi uccedant fili fui perinde ac fi ipfa tempoꝛe quo ſucceſſio velata fuit fuiſſet moꝛtua quo cafu nullam habuiſſet dubitationẽ: ita ergo pari ra⸗ tione in cafu noſtro.Eſt enim aduertenduz qp licet dicta comitiſſa laura recepiſſet tria milia in pꝛomiſſio ne dotis: tamen illam quãti tatem recepit ratione renunciationis ⁊ donationis facte comitiſ⸗ ſis. A. ⁊. B. et demum dicte. B. et filijs dicte. A. patet quía tempo re pꝛime renunciationis ⁊ donationis pꝛomittebatur quodámoe do victa quátitas ⁊ ea vocabat dicta comitiffa laura fe contẽtã pꝛo poꝛtione ſua de omnibus bonis paternis ⁊ maternis ct maioꝛum ſuoꝛum ex ſucceſſione parentum ⁊c.ſpectantibus ⁊c. Et eadem ver ba repetuntur in ſecunda renũciatione:ita ꝙ dicta vltima renũcia tio hereditati comitiſſe Bar. fuit ſimplex nibilo recepto ob eam rem:licet quando recepiſſet aliquid eſſet inſtandũ:ſed nó eft opus per pꝛedicta qo ⁊ patet:quia pꝛime renunciationes ⁊ donationes fiunt eis que pꝛomittunt dotem et ad eoꝛum vtilítatem. hec au- tem yltima renũciatio fit alteri faltem ad alterius extranei ytili⸗ tatem ⁊ cõmodum. Item in pꝛimis renunciationibus fit métío de dicta pꝛomiſſione ⁊ de ea non fit mẽtio in ifta vltima renunciatio⸗ ne. vnde ex his omnibus apparet dictam vltimam renunciationẽ eſſe factam nihilo recepto maxime pꝛo poꝛtione ſua otcte heredi⸗ tatis comitiſſe. B. Et ideo pꝛocedat q non excludat ſaltẽ dictos ſuos filíos qui non excluduntur iuramento q9 eft perſonale. d. c. verítatis non pacto qó alteri non nocet. d. 9 ante omnia ⁊ in ti⸗ tulo res inter alios acta. in rubꝛo ⁊ nigro. nec ratione poꝛtionis re cepte a matre que nil recepit. Nec qð ali eos pꝛecedant: quia alij nepotes funt in pari graqu:ideo admittuntur.æt pꝛedicta reſpi⸗ cíunt etiaʒ bona non feudalia oícte comitiſſe. B. ec ſupꝛa dictis deciſionibus et concluſionibus ſupꝛa factis obſtant adducta in có. trarium:non enim obftat. Primo ꝙ pꝛimo adducebatur ꝙ dicta domina comitiſſa Laura non alienauit iſta bona:ſed renunciauit. Et ideo licet alienationes rerum minoꝛis non teneant ſine ſolẽni⸗ tate iuris i . — ur iL tci Y — — —————— Li £Lonfilíum tate inris:pt.ff.de rebus eoꝛum. ⁊. C.oe pꝛedi.mi.per totos tamen renunciare poteſt:quia non reperitur iure cautum c. per oicta in pꝛimo fundamẽto ín contrarium adducto. Nam refpondetnr qó dato qp oícta ín contrarium pꝛocederent tamen loquuntur in pꝛo Pꝛia repudiatione iuris querendi que conſiſtit in non querendo ⁊ ture pꝛiuando poteftate querendi: ita loquuntur omnia ſupꝛa in contrarium ibidem adducta:ſed in caſu noſtro renunciatur bonis queſitis:nam ⁊ turi quefito poteft quis renunciare:puta ſi renun⸗ claret ſentẽtie vel alij iuri ibi cõpetenti:nam iuri fuo re gulariter quilibet pót renunciare. l. ſi quis in confcribendo.C.oe pac.⁊. C. de epiſco. ⁊ cle. i. ſi quis in conſcribẽdo. cum ſimilibus. Ande fi renun» cio tibi bonis meis vel mihi competentibus poſt ius queſitũ (als non ſunt bona mea) eſt ſenſus qp ego tibi concedo ea bona vel qð cgo babeo ipfa poo derelicto ⁊ per banc viam me pzítto dictis bo» nis vt tu illa cõſequaris ⁊ per alterũ ex his vijs pꝛocedit buiuſmo di renunciatio alias pꝛocedere non poteft.l.fi quis vi. H. differen⸗ ta. ff. de acqui.poſ.Ideo talis videtur adhibẽda interpꝛetatio vt actus non ſit inanis.arg.l. quotiẽs ín ſtipulationibus. de yer. obli. 2. l. quotiẽs.ff.de rebus dubijs.⁊ c.ſi papa.de pꝛiui. Et ita occurrit in calu noſtro: quia ex quo erant iſta bona delata ad dictam comi⸗ tiſlam Lau. ⁊ ſtabat ípfa in ipſis bonis:pꝛout cetere ſoꝛoꝛes ⁊ erat pubes renũciauit omnibus bonis ⁊c.ſibi debitis ⁊ ad eam ſpectã⸗ tibus:⁊ omni mero ⁊ mixto imperio qð habet in caſtris ⁊c. Pꝛofe cto dicta verba pꝛeſupponunt ꝙ bona feudalia ⁊ non feudalia ex ſucceſſione parentum erant ei debita ⁊ ad eam ſpectabant de pꝛe⸗ ſenti:ſed iſta non poſſunt eſſe niſi poſt hereditatem aditam vel ac⸗ ceptatam ſucceſſionem feudalem:quia antea non dicuntur effe in boite noſtris. d. l. pꝛecia rerum. cum ibi not. ad legem falci.facit.l. verbum illud pertinere.iuncta glo.de verb. ſigni. Merito pꝛeſup⸗ Ponitur hereditatem aditam ⁊ feudalem ſucceſſionem acceptatã: d9 € inagis euidenter demonſtratur per illa verba mero et mixto unperio qð habet in dictis caſtrisꝛc. Que verba pꝛeſupponunt eã habere pꝛedicta imperia in dictis caſtris. Sed ius in dictis caſtris non poterat habere niſi acceptata ſucceſſione per quam ipſo iure ius ſtatim queratur. l. cum heredes.de acquirẽ poſ. cum fimilibus. Aſderito ex his patet aditam fuiſſe hereditatemꝛ feudalẽ ſucceſſio nem cum ſolo animo fiat. l.gerit.⁊. l. pꝛo herede. ff. de acqui.hered. et. l. auia.C.eo.ti.cum ſimi libus.qð ⁊ demouſtratur ex bis f, equẽ tibus dum dicit liberauit per acquílíanam ſtipulationem et acce⸗ ptilationem que habentyim ſolutionis. l. in diem. ff. de accep.Sed nec cadebat ſolutionem vere vel ficte fieri ei ſi non ad ijſſet nec illi liberarentar ab ea merito piefi upponitur voluntas ⁊ propofitum qð haberet ius in dictis bonis hoc ſufficit cum folavolütate que Tarur vt otctum elt. qð z demonſtratur ex donatione poftea ſecuta quia titulo donationis ⁊c. dedit ceffit ⁊ concefſit pꝛedicta.Sed ne mo dat qð nó habet. l.traditio.de acqui. rerum domi. l. nemo plus iur. ff. de regu. iur. ⁊.l.qð autem. in fi. ff. de iure patro. Merito pꝛe ſupponitur qð habebat dominium⁊ iura in bonis paternis ⁊ ma ternis feudalibus ⁊ non feudalibus. Et dato qð ius non baberet cenſetur velle tune habereyt fic validaretur actus quem gerit quia qui vult vnum videtur velle omne ſuum neceſſarium antecedés.ff. de acqui.peredi.l.illud.l.ſecũda.ff.de iuriſdi.om.iud. l. ad rem moe bilem. et.l. ad legatum. ff. de pꝛocu. Ex quibus deducitur q illa re nunciatio non fuit pꝛopꝛie non acquiſitio:ſed potius quedam có ceſſio ex caufa dotis pꝛomittenda c ſecũda renuncíatio conceſſio quedam:fed conuentio de non petendo ob caufam dotis ꝓmiſſe quã repudiatio iuris delati non queſiti:⁊ demum donatio quate⸗ nus cauſa illa non eſſet ſufficiens vt coꝛreſponderet renüciatis.et 21 ideo non obſtat que pꝛimo loco in contrarii adduxi. ec obſtãt fecundo loco add ucta:quia lʒ iuramentum validet donationẽ mi⸗ noꝛis:pꝛout venditionem t ceteros contractus. Tamen verü fi it fpontec non vi metu pel dolo extoꝛtum. d. auk. ſacra menta pube⸗ Tum. 2. O. c. cum contingat.⁊.d.c.quãuis. in caſu autem noſtro ineſt dolus re ipſa ⁊ dolus pꝛeſumptus ex pꝛopoſito videtuy ineſſe ex enoꝛmiſſima leſione per ea que ſupꝛa latiſſime dixi in adductis ꝓ hac parte pꝛimo loco:pꝛout multi docto. firmant quosrecitare nó inſiſto. Nec obſtat id quod in contrarium adduxi qð iuramentum tollit remedium.d.l.ij. C. de reſcin. ven. ⁊.c.cum cauſam.⁊ de emp. ⁊ ven. quia refpondetur qp ſi illa opiñ.eſt verae conſequenter ex illa magna leſione non arguatur dolus ex pꝛopoſito non ſequitur qð ſi leſio eſt longe plufdp in dimidia non arguat dolus:maximeattẽ⸗ ta qualitate perſonarum.⁊ facit cum leſa effet minoꝛ quaſi impu⸗ bes quibus pꝛodeſt leſio m aſoꝛis:iſta innupta ille nupte:iſta ſeſa fub gubernio ita ſoꝛoꝛum durante vita domine An. et poſtea ſub gubernio alterius earum. ſ. domine. B. Et attenta poftea ſequela cum nollet poftea tradere eam nuptui niſi ſecundo renunciatio et donatio ſequerẽtur. Negabit ne quif piam impedire nuptias pꝛo⸗ miſſas vbi ſponſus ⁊ ſponſa deſiderant illas effe actum doloſum: Pꝛofecto nemoꝛt propter iſtum volum deuentum eft ad illas renũ Clationem ⁊ douationem ſecundo loco factas: ergo fecundo ille re daſteiatio et donatio fuerunt iuramenta ſuperinde interpofità oloſa feu doſo extoꝛta. Et ex boc etiam deducitur coniectura do XI. 20 li in renunciatione et oonatione primo loco factis:pꝛout et ſupꝛa 22 latius deduxi. mec refragatur ſi foꝛte notitia Laure pꝛobaretur ⁊ allegaretur ꝙ dolus non infertur ſcienti vt in regula ſciẽti. in. vj. t in. cum donationis.C. de tranſac.⁊. l nemo fraudare pidetur. ff. de reg. iur. cum cõcoꝛ.Sed illa comitiſſa Laura fi ciebat illos nolle eam maritare vel nuptias impedire niſi baberent dictam remiſſio nem ⁊ conſenſit ergo dolus non infertur ei. Quia reſpondetur qð licet dicta Comitiſſa Lau. ſciuiſſet pꝛedieta ⁊ cogitaret de leſione. Tamen nolebat illud impedimentum fibi inferri:⁊ ſic non conſen ſit dolo fen actui doloſo:ſed actui ad qué dolus tendebat cófenfit vt euitaret actum doloſum ſibi nocínum:z fic negari poteft Comi tiſſam Lauram effe ſcientem⁊ volentem z conſentiẽtem pzout co pulatiue dicta duo requiruntur vt dictis iuribus peonte in eis no tatur:ałs ſcienti infertur dolus:nam furto rapine homicidio fen mutilationi membꝛi ineſt dolus ⁊ in ceteris delictis communiter prout not. glo.in.l.j. h. j. de dolo. . l. ſi non conuitij. de iniur.et.l.j.⁊ iij. C. de fica. ⁊.c.j.extra de pꝛeſumptio.⁊ tamen plerũq; fiunt ſciẽ⸗ ti. Pꝛeterea vidẽtur dicta iura intelligẽda in cõſenſu non coacto. iſte autem conſenſus fuit conſenſus coactus: lícet non coactione pꝛeciſa:⁊ hoc reſpectu verificentur illa verba ſpontanea volunta⸗ te ⁊c. Tamen coactione cauſatiua.ſ.ſi volebat p nuptie pꝛomiſſe effectum ſoꝛtirẽtur:pꝛout ⁊ als dicitur neceſſitas cauſatiua in. l. fi. ff. de ſepara. bonoꝛum.pꝛout de hac coactione cauſatiua apparet ex ſerie facti narrati:maxime in octauo p󰶄ſuppoſito vbi dicitur ꝙ dietus Tan. videbat v non poterat confequioefideríum ſunm vt nuptie ſequerentur niſi pꝛius et ipſa comitiſſa Laura ⁊ ipſe Tan. et ipfe zan. deueniãt ad petita ideo ⁊c. Cum itaq; dicte nuptie nó potuiſſent ſequi niſi pꝛeceſſerint dicte pꝛomiſſiones ⁊ dicti cótrae ctus. Et dicta Laura et pꝛedicti tanto tempoꝛe recuſauerint face⸗ re:t tunc quaſi immediate poft contractum Tan. deuenit Laura adfuos cõtractus factos cum confenfu zan. ſ atis ex víciritate po teft argui ex qua caufa factum fuit. arg. l. ſi ventri. d. in bonis men⸗ ſulatij.ff. de pꝛini. credi.⁊ que per arto. ⁊ docto. in.. poſt contra⸗ ctum. de dona. Item ex alio dequci poteft dolus pꝛeſumptus in re nunciatione ⁊ donatione ſecundo loco factis:quia in eis narratur q? pꝛomiſſio dotis erat facta de tribus milibus floꝛenis et pꝛius fuerat in pꝛima renunciatione oblata pꝛomiſſio trium milium ſim pliciter que intelligitur de ꝓmiſſione fimplícíz pura vt ſupꝛa pꝛo baui:⁊ tamen fuerat facta ſub longo tempoꝛe quam qualitatẽ di⸗ cta domina comitiſſa Lau. veriſimiliter ignoꝛabat cái in facto alice 10 per ſura vulgaria:⁊ licet ſe referrent ad inſtrumenta non appa⸗ ret qp illa inſtrumenta viderit ſeu eoꝛum tenoꝛ eidem Lau. inno⸗ tuerit potuit pꝛobabiliter cogitare q attento valoꝛe eoꝛum qui⸗ bus renunciabat et que donabat: et attenta ſimplici pꝛomiſſione dotis oblata in pꝛima renunciatione qð dicta tria milia floꝛenoꝛũ fuiſſent pꝛomiſſa ſimpliciter et pure: et licet conſenſerit illi leſioni quà fozte cognoſcebat tẽpoꝛe ſecũde renũciationis ⁊ donationis: que tamen notitia foꝛte non apparet nifi quadã coniectura: quia negabat iterato renunciare ⁊ donare foꝛte non conſenſiſſet ſi inno tuiſſet pꝛomiſſionem illam babere tantam tempoꝛis pꝛolixitatẽ. Item negari poteſt denegationem illius ſecunde renun ciationis et donationis arguere ſciẽtiam leſionis. Nã potuit denegari quafi pꝛima ſufficeret ⁊ exinde inſurgi ſuſpitionem foꝛte non pꝛeciſam noeitiam. St licet boc fundamentum voli re ipfa vel ex pꝛopoſito habeat aliquam oubitationé.f.an requiratur abſolutio a iuramen to necne. Camen non curandum:quía dato fed non aliter cõceſſo qð ex hoc capite abſolutionis neceſſitas non tolleretur: tamen e 25 alio fundamento.l.ſi vnq.tollitur ꝑ ea que. . deducta ſunt. Nec obſtant ea que dixi qð ex donatione non cauſatur leſio:ſed ef actꝰ virtuoſus ⁊c.pꝛout ſupꝛa latius deduxi:quia negatur ꝙ donatio non ledat:quia immo ledit pat et:quia in integ. reſtitutio non da tur nifi ratione magne leſionis fen non parue. l. ſcio. ff. de in integ reſti.⁊ tamen aduerſus donationem cõpetit reſtitutio. C. ſi aduer. oona.per totum. Quinimmo quafi femper donatio ledit:yt.l.cóz traiuT.9.fi.ff-oe pac. e. ij. extra de donatio. l cum de indebito. ff de pꝛoba. Et licet liberalitas fit virtus vt pꝛobaui: tam nt ría eſt pꝛodigalitas que eft vitium.xlj diſtin. ſepe nultimo de conſue. vbi dicit glo.ꝙ pꝛodigalitase A ri ipſa : 24 tius pꝛodigalitati à libe ralit pſa Lau. earum ſoꝛoꝛ:vnde po⸗ in. d. ze Alatiattribuendum foꝛet. I Nec obſt. 0 ij. C. de refcin.vendi. quía 9 15 um eſt ꝙ ibiznon tamen f n babet locum in donatione per not. per doc. 40 ipfa erat mulier nun gain alia remedia iuris ſuppetũt. Nec ob. ponſum vel de pa Pnellacc. qui reſpondetur qð ex quo babebat maritus regiſſ Faorimo erat habitura ſponſum ⁊ demum effect? A. e UL illa:pꝛout regeb ant foꝛte mariti coni erpediebat alienare B poterantvendi iufto pꝛecio:non an ecuni j digenda ex fructi 25 bus. ec obſtantgea SUR inia quodámodo redigenda ex ia eadduxi contra fundamentum ſupꝛa fa» ctum de. l. ſi vn3s C. de reuo. dona.qð eft potiſſimum in bac cõſul⸗ cc tig Tertium volu.Cõſi.etriphi.Coꝛnei. tatione. on enim obſtat qð loquitur in donatione non in refuta tione. am rñdetur gp ifta non eft repudiatio iure debiti: fed bos nis queſitis vt ſupꝛa latius deduxi ⁊ mixta cum donatione imme⸗ diate ſequenti.Et viget idẽtitas rónís coniecturate mẽtis renun⸗ ciãtis inſimulq; donãtis ꝙ ſcʒ fi eogitaſſet ſe habiturã filios vtiq; non renũciaſſet ⁊ donaſſet ea que donauit ⁊ renũciauit:ergo idem ius:quia ybi eadem ratio idẽ ins.l.illud.ad.l.aqui.l.a titio. de ver bo. oblig.c. inter ceteras.de reſcrip.l.poſthumi.de iniuſto teſtõ.qð pꝛocedit etiã in exoꝛbitantibus pꝛout late tradit Bar. in repeti.l. fi conftante.ín pꝛin.ff.ſolu.matri.⁊ Imo. in. l.ſi vero. .de viro. eo. ti. doc. in dictis iuribus.⁊ in cle.j.de elec.faltem in fauoꝛabilibus pꝛout eft diſpofitio.d.l.ſi vnc. argu.regule odia reſtringi fauoꝛes conuenit ampliari.in.vj. cum fifíbus. maríme cum illa renũciatio facta dictis ſoꝛoꝛibus large loquẽdo poffet dici donatio cti dona⸗ ri dicitur id qo nullo iure cogente cõceditur.l.donari.ff.de dona. et.. donari.ff.de reg. iur. Sed per dictas renunciationes ⁊ conten tis in eis conceditur oíctis ſoꝛoꝛibus ⁊ liberatio ⁊ defenſio aduer⸗ ſus ius dicti renũciãtis ⁊ actio aduerſus eam vt eam ſeruet loquoꝛ caſu quo valerent: nec aliquo iure cogebatur ad id faciendũ: ergo donationes videntur large ſumpte per dicta iura. Nec obftat ꝙ. d. fü vnq󰵴. non loquitur in ea que ſpectabat babere filias.vt.d.cañ.ſi. xvij.q.vlti.⁊ latius. 5. dicta. Quia reſpondetur qp funt confiderau di tres caſus:nã qnq; donãs tẽpoꝛe donationis cogitat de filijs fu turis:⁊ tunc non habet locum oífpofitío dictoꝛum iurium ⁊ pꝛoce dunt que dixi in cõtrarium.quandoq; cogitat fe non babere filíos ⁊ tunc pꝛocedunt dicta iura:qñq; fumus in dubio ⁊ pꝛeſumitur nó cogitatle de filijs.ſi enim de filijs non cogitabat vera eſt illa pꝛopo ficio non fperabat ſeu nõ cogitabat fe habere filios pꝛout hoc tra⸗ dit Bar. in.d.l.titia.g.imperatoꝛ.Sed non apparet dictam comi⸗ tiſſam lauram cogitaſſe de ſilijs. Et ſatis eft veriſimile p non cogi» tauerit cum eſſet puella tenere talis etatis in qua non ſolet multũ 26 cogitari de filijs ⁊ de his d in futurũ habẽt obuenire. Nec obftat qd. d.. loquitur in liberto:qꝛ lʒ Gui.⁊ Raph.teneant illam opiñ. qð. d. l. ſi vnq;. habeat locum folum in liberto:tñ Bar. Bal. ⁊ Imo. in. d. . imperatoꝛ contrarium volunt.qð ⁊ volunt Imo.⁊.d. Nico. in. d. c. fi. ⁊ Ang. in. d. l. j. C.de inoffi.dona.⁊ et cõis opi.a qua in du bio non eft recedendũ in deciſiuis:cui non ob.d.c.fi.xvij.q.vltima. inductum. vt ſupꝛa per Rapha.qꝛ rũdetur ꝙ quando donatio fit in extraneũ reuocatio fit ĩ totũ ſuſceptis poftea liberis.d.l.ſi end. qii fit vni filio:⁊ tunc fit reuocatio vſq; ad legítima.l.fitotas.C.oe inoffi.dona.ita tenet cõiter doc. Quãdo at fit ecclefie bf perinde ac ſi fieret vni ex filijs.arg.c.in pꝛeſentia.de pꝛeſump.⁊ quía anima teſtatoꝛis nonvidetur poſtponenda filijs. arg. l. ſancimus.C.de do na. Ideo ⁊ tunc reuocatur de rigoꝛe iuris folum vſq; ad legitimã. € iſte ſit tex.d.c.ſi.xvij.q.ſi.pꝛout volunt Bal. Ang.in.d.l.j.⁊ Joã. de imo. in. d. c. fi. de do. qðõ vult Bar.in.d. . imperatoꝛ. Nec obftat ratio Raph.qð voluntas yníus non expꝛeſſa non folet attendi in cõtractibus dependentibus a voluntate duoꝝ:pꝛout eft donatio. argu.l.ſi repetendi.de condi.ob cau.quía illnd pꝛocederet fi non eſſet pꝛouiſio.d.l.ſt vnq;. que fundatur in veriſimili mẽte defuncti et ſubintelligit illã tacitã cõditionem iuuãs ⁊ roboꝛans dictam ve riſimilemtacitam voluntatem:pꝛout ats in. l. tale pactum. $.fi.ff. de pac. Item per pꝛedicta etiam refpondeturad.o.l.fitotas.q? ibi donatio fuit facta alteri filio. Nec ob.q» maío? põt aſſignari ratio in liberto vt. ã.deduxi:qꝛ rũdetur ꝙ rò pricípalisz medullaris eft quía pꝛeſumitur ꝙ fi donans cogitaſſet fe habiturũ filios veriſimi liter non donaſſet:pꝛout.ã.deduxi: que ratio paritet militat vbi donatur extraneo merito ad hunc caſum trabatur ille tex.cum fit eadem ratio licet maio: fit in cafu expꝛeſſo:ſic ⁊ als videmus in. l.j. C. de his qui ante aper.tab.vbi illa diſpoſitio exoꝛbitans loquens keitacceſſione teſtat: extenditur a paritate rationis ad cauſam in⸗ E tio nt ibi dicũt glo. doc. licet in cauſa teftatí ſubſit maioꝛ ed pꝛoce negari põt ꝙ. d. l.ſi vnq󰵴. non reſpondẽt caſui de facto: to locodixi eesuendoregülam cum id nó cõſtet. Nec ob.qð quar» cõis opinio etti catio ifta fiat demum poſt moꝛtez patríc: quía vnchh ibi:reuerta tun drarium: pꝛo qua eft tex.ſatis apertus in. d. l. i rum. ⁊ in. d. . f totas bf ns donatoꝛis arbitrio ac dictione mãſu Diriguntur ad donatoꝛemeite patrimonium reuertitur: que verba 27 dubitato. N Nec ob. qdð diener duos Rapha. ibi habet hoc pꝛo in⸗ get ſtatutũ qo mulier min 5 extra punctum ꝙ in municipio vi⸗ nam ⁊ hoc eſt de iure coit tfe obligare cum confenfu viri: iam oícta:ídeo pariter militant a luramento:e tamen militãt terpꝛetationema fare cómuni.L a foret tO ſtatuto qð recipit in⸗ lectus.extra de conſue.cum li. Et pront arb; . C. de noxa.⁊.c.cũ di⸗ nit ad pꝛouidendum mulieribus nec one T9? ſtatutum illnd ve tate conſenſus viri ne decipiantur. St in hoc fat ſine dicta ſolẽni⸗ ius commune: licet non aliter viderim perba ies 8 Operatur vltra fiſto. Nec puto vllo pacto obſtare iam dictis. idco nop ín» Summarium ſuper conſilio. x)). aus deo. Emptoꝛ non poteft ad pꝛecium conueniri fi obicia | betur ꝙ partem rerũ penditarñ vendito: alteri venaiderat. 556 2 3 Cõöfi. All. pꝛimus empto: tacuít alienationem earũdem rerum quas vendi⸗ toꝛ ſibi pꝛomiſerat euincere.per totum. Offerre debet implementum ex parte ſua qui vult ex contractu Aerba non debent effe ludibꝛio pꝛolata aut pofita in contractu et fine virtute aliquid operandi ſuntq; ciuiliter intelligẽda:ita qp mé ti potíus ꝙ󰵴 ſenſui verboꝛum cft ínberendum. Argumentum de toto quo ad totum idem iuris eft qð de parte j 6 quo ad partem. - Emptoꝛ debet certíficarí a venditoꝛe de qualitatibus rei. à; Clauſula qð de re vendita nemini eft ius ceſſum vel datum c.quíd C Tonſilium.xij. Lnd Lr. f A nomine dñi noſtri ieſu g aſchꝛiſti. ¶ T 3n pꝛeſenti conſultatione videtur pꝛima X Ifronteoícendü ꝙ dictus Bal. non poſſit retinere di⸗ E ctum pꝛecium etíá vſq; ad cõcurrentem quátitatem eſtimationis bonoꝛum alienatoꝛum. Nam verba venditionis non vidẽtur cõpꝛehendere nec cõpꝛehendũt bona ⁊ iura alienata:quia iura in alium tranſlata non habebantur tẽpoꝛe venditionis per (C 8 ipſum hoſpitale:ſed illa habebant ille vel illi in quosvel in quẽ fue rant per alienationem tranſlata attento ꝙ pꝛout ⁊ oícít in pũcto dicta venditio fuit facta ſolum de bonis rebus?ꝛ iuribus que dictũ hoſpitale habebat󰵲 tpe dicte venditionis cum dicti pꝛioꝛes vendi⸗ derint oĩa ⁊ fingula iura ⁊ actiones reales perfonales vtiles ⁊ di rectas tacitas ⁊ expꝛeſſas pꝛetoꝛias ⁊ ciuiles ⁊ oẽs alias q et quas dietum hoſpitale habet baberepót videtur ⁊ ſperat nunc: in futu rum in ⁊ fup quibuſcũq; bonis ⁊c.⁊ poftca ſubdit qualiterciiqs ba^ bent yel babere poſſent nunc ⁊ in futurũ ⁊c. ita qp fe referunt ipſi venditoꝛes ad iura que habebant tempoꝛe venditionis vel habitu ra erant in futurum:⁊ per 2fis non vendiderãt ius qo de pꝛeterito cõpetierat.⁊ tunc non cõpetebat ipſi hoſpitali fen ipſis venditoꝛi bus pꝛout ſonant expꝛeſſe ⁊ clare verba cõtractus a quibus in du⸗ bio non eft recedendum. l. non aliter.de lega.iij.⁊.l.j. h. ſi is qui nae uem. ff. de exer.maxime cum fint verba clara.l.ille aut ille.g󰶄 cum in verbis. de leg. ij. Et maxime cum verba etiam fi foꝛent dubia debe rent interpꝛetari in dubio contra eu5 pꝛo quo faciunt.l.veteribꝰ. ff. de pac.⁊. l. quicquid aſtringende. 9.5. f. de verb. obli.⁊ ſic hoc cae fu contra emptoꝛem vt ⁊ in. l.ſi in emptione.ij.rñſo.ff. de cantrahẽ. emp. Nec ob. qð pꝛomiſit qð de dictis iuribus nemini ius eft datuʒ ceſſum vel conceſſum vc. quía verum effe videtur ꝙ oe iuribꝰ ceſſis ipſi Baldo nemini ius aliquod eſt ceſſum. Nam illa iura alienata non erant amplíus ipſoꝛum vendentium feu dicti hoſpitalis:ſed illius vel illoꝛum cni vel cuius fuerant alienata:⁊ ſolum dicto Bal do fuerunt vendita iura que tunc.ſtempoꝛe venditionis compe⸗ tebant vel erant competitura in futurũ: vnde verbay ẽditionis nó videntur compꝛehendere iura alienata:ſed verba dicti pacti ꝙ ne mini ius aliquod eſt datũ ⁊c.referunt󰵲 fpecifice ad iura dicto Bal. ceſſa dum dicitur de dictis iuribus ceſſis.ſ.dicto Bal. per illum có tractum venditionis:ergo verba dicti pacti nonvídeutur trabi ad bunc caſum:⁊ ideo reftare videtur ꝙ dictum hoſpitale ⁊ dicti eius pꝛioꝛes agere poflint contra dictum Bal. ⁊ ab eo petere dictũ pꝛe cium integrum fiin alijs pꝛo eoꝛum parte ſeruata fuerunt pmiffa vel ſeruare funt parati. ¶ Mis tamen minime refragantibus cõ⸗ trariam arbitroꝛ ſententiam eſſe magis íurí conſentaneam.cõſtat enim ꝙ qui agit ex contractu debet pꝛius impleuiſſe ex parte fua vel paratum effe implere. l. iulianus. g. offerri. ff. de ac. emp.⁊.l. qui pendentem.e.tí.c.l.ex pzedijs. C.oe enic. Non em ſeruanti fidé nó eft ſeruanda fides.l.cum pꝛoponas.el.ij. C. de pac.c. peruenit.et.c. quẽadmodum. extra de inrein.cum ſimilibus.⁊ pacta in contractu appoſita inſunt ipſi contractui.l. iuriſgentium. g. quinimmo. ff. de pac.et.l.lecta. verſi.dicebam. ff. ſi cer. peta.⁊.l.pacta conuenta.ff.de contrahen.emp.⁊ cenſetur pars cõtractus adeo qp pꝛomiſſum per emptoꝛemcenſetur pars pꝛecij:⁊æ econtra pꝛomiſſum per vendito⸗ rem cenſetur pars reivendite. l. fundi partem. ff. de contrahẽ.emp. ideo in pꝛopoſito ſi pꝛo parte hoſpitalis nó funt obſeruata ſingu⸗ la ex eius parte pꝛomiſſa non poteft nomine hoſpitalis agi per in ra ſupꝛa adducta.Sed ita eſt.ſ.qð non ſunt ſeruata ſingula ꝓmiſſa ergo agi non poteft eius nomine qð non ſint ſernata conſtat: quia ipſtvenditoꝛes pꝛomiſerunt quod nemini ius cft datum ceſſumvel conceſſum: ſed pꝛeſupponitur qð pꝛo parte hoſpitalis fuerant de oícta hereditate alienata certa bona ſtabilia et nomina debitoꝛuʒ merito hec conuentio non eſt oblernars. t maxime q; pꝛomiſſuʒ fuit reacquirere fi quod ins erat datum celum ⁊c.et nó eft reacqui fitum merito non feruata pꝛius hac conuentione non poteft per dictum hoſpitale vel eius nomine effectualiter agi ad dictum pꝛe⸗ cium. ec obftat refponfio ſupꝛa data in adductis pio contraría parte: nam ad illam reſpondetur pluribu omodis. Pꝛimo quod verba fequentía declarant pꝛecedentia. l.ſi ſeruus plurium. $.fina. de legatis pzímo. et.l.quífilíabus.co.títu. Ita verba contractus debent ita interpꝛetari yt non fint ludibiio fine. virtute aliquid operandi 1 cr TOO Ego CHECA OPERE Conſilium operandi.l.ſi quando.de leg. j. ⁊. ff. de vſur.l. i ſtipulatus.c.ſi papa. de peiui. lib. vj. l j. in f. f. ad muni. cum fimi. Sed ſi dicta verba ita iudaíce intelligerentur ad literã illa verba ꝓmiſit ꝙ de dictis iuri⸗ bus nemini ius eſt datũ ⁊c.fruſtra ⁊ ludibꝛio foꝛent poſita ſine vir⸗ tute aliquid operãdi.nam illud qð tunc habebat hoſpitale nõ po⸗ terat efle datũ pꝛout ⁊ allegatur per alteram partẽ q illud datum pꝛius nó habebat tũc ⁊ pꝛout iſtud datũ non babebat ita ⁊ fi aliud deldiſſet:nec illud tunc habuiſſet: ideo ſequitur ꝙ dixi ꝙ ſ󰶄m illam intelligentiã dicta verba ſtarent ludibꝛio fine pirtute aliquid ope⸗ randi. Mam fi non operatur hoc caſu nec alio operaretur: ppterea dicta intelligẽtia lralis ⁊ iudaica repellenda eftz reijciẽda ab aula. Et debẽt verba cõtractuũ ciuiliter intelligi.l.ſi cui. ff. de ſerui.titu lo generali.⁊ facit.l.penul. ff. ad exhibẽ.⁊ inherendũ eft menti con⸗ trahentiũ potius d ſenſui verbox. l. in cõuentionalibus. ff. de ver. ſigni. d. l. nõ aliter.⁊. C. que res pig. obli.poſſunt. l. fi. ⁊.c. intelligen⸗ tia.de verbo. ſigni. l. ij. . cõditio. de adimẽ.lega. cum multis ſimi. appofita vt nó cenſerẽtur védíta ea iura que nó cópetebant facto ipſoꝛũ vendentíü:fed vt nó venirẽt alia que alía occafione nó cópe quia illa interpꝛetatio eft cpu que nõ caret vítio maxime atractus emptionis c vẽditionis eft bone fidei. inſti.de act. g.actio num. ⁊.l. in bone fidei. ff. de eo ꝙ certo loco. ⁊ in contractibus bone fidei exuberat bona fides. Ideo penit in venditi et empti actione quicquid fit cõtra bonã ſidẽ.l.j. . ff. de act. emp. Sed cotra bonam fidẽ fuit celare ⁊ non intimare dicto Baldo emptoꝛi dictã aliena⸗ eo. ti. Dato erii ꝙ adducta in cõtrariũ militarent fi vẽditoꝛ ignoꝛã ter vedidiſſetꝙ tamẽ non affirmo.) Tamẽ non militãt qñ ſciens vẽdidit.⁊ nó certioꝛauit empto:?e: pꝛout certioꝛare debet als tene nus cópzebendátur: e tamẽ cit vẽditoꝛ fcit z nó notificat einptoꝛi tenet󰵲 actione ex empto ad eſtimationẽ:pꝛout pꝛobat󰵲 in. d. l.ſi poſt na alienata fuerãt in hereditate et deuoluta erant ad dictũ hoſpi⸗ tale: adeo ꝙ fi alienata nó fuiſſent veniſſent in vẽditione ⁊ hoc. ſ. dicta fuerint in hereditate cõſtabat dicto emptoꝛi qui fuerat cõiũ⸗ ctus dicto Petro nelli.ar.l.octaui. ff. vnde cog.⁊.l. de tutela. C. de in integ.reſti.mi.iũcta.l.quiſquis. C. de reſcin. ven. maxime quia vt dicitur dicta bona din fuerãt poſſeſſa per patrẽ dicti Bal. vt here dem dicti Petri:ab inteſtato cũ de teſtamẽto notitiã nó baberet: et diu litigatũ fuerat fup dicta hereditate oicti P etri interueniẽ⸗ te dicto Bal. pꝛo dieto Petro eius patre. Et eſt veriſimile ꝙ dum emere intẽdebat fe infoꝛmaſſe de his que remanſerũt in dietis bo nis ⁊ hereditate dicti Petri. Ita q veri ſimiliter notitiam babuit de his que putabãtur eſſe in hereditate dicti Petri ⁊ ſubſequẽter deuoluta ad dictũ hoſpitale. Ideo ne empto? deciperetur putans € emere ꝙ in vẽditione nó veniebat debuit certioꝛari oc ipſa alie⸗ tlone per quá allegatur dicta bona no cõpꝛehẽdi in vẽditione: ras etur ſibi vẽditoꝛes per.o.l.fi poft inſpectũ.nò eim eft maioꝛ tio illo cafu quá iſto. Et bec ratio militat etiam pꝛeſuppoſſto q XIII. 21 non interueniſſet illa cõuentio ꝙ nemini ius eft datum ceſſum ⁊c. Et etiã pꝛeſuppoſito ꝙ in vẽditione ſeu in verbis enim no cópzebenderétur dicta bona alíenata ꝙ ⁊ pbatur in fimili lis te⸗ netur. g. fi.⁊ in. llemptoꝛẽ. hf. ff. de act. emp. in quibus iuribus ege pꝛeſſe cauetur ꝙ fi vẽditoꝛ ſciuit ⁊ nó certioꝛanit emptoꝛẽ e etiã de eo de quo expꝛeſſe cauit nolle teneri qo maxime pꝛocedit ft emptoꝛ circũuenitur fub generalitate vel in volucro verboꝛũ. lea que cõmendandi. . fi.⁊ qp ibi per glo.⁊ doc. ff. de cõtrahẽ. emp. S 02 tius autẽ in caſu noſtro:vbi nó eft exp󰶄ſſe cõuẽtũ qꝙ de his alienatis vẽditoꝛes nõ teneãtur immoperba ſaltẽ innuũt qp teneãtur l5 pole fint cauillari. Non tñ intm poſſunt cauillari ꝙ cẽſeatur cõuentũ ꝙ nó teneãtur:ſed poffunt cauillari ꝙ nó cẽſeatur cõuentũ ꝙ teneã⸗ tur quafi verba cõuentionis nó cõpꝛehendant hũc caſum. Sed da to ꝙ nõ cõpꝛehendant nó refert ex quo ſciẽtes tacuerũt vt in iuri⸗ bus. 5. adductis ꝙ ⁊ pꝛobatur in. l. ſi ſterilis. in pꝛin.ff. de act.emp. vbi ſi vẽditur partus futurus ancille nec pꝛomittitur ꝙ pariet nec aliꝗd dicitur qp pariet vel nó pariet. et ſie verba nullatenus ligant venditoꝛẽ: tfi ſi vẽditoꝛ fcit eam effe ſterilẽ vel maioꝛẽ annis.l.⁊ nó notificat emptoꝛi eam ancillã eſſe ſterilẽ vel maioꝛẽ auquagenaria tenet emptoꝛi foꝛtius debebat certioꝛari in cafu noſtro: oia ergo vt ita dixerim iura clamant emptoꝛẽ effe certioꝛandũ a penditoꝛe de omnibus cõcernentibus rem venditá:vt in iuribus pallegatis. et in. llemptoꝛem. g. ſcientiã. ff. de act.emp. I Quarto sig ratione ꝓbatur dictũ Bal tueri poſſe. am dato ꝙ dictũ bofpitale nó bae beret bona ſtabilia pꝛius alienata tꝑe dicte venditionis.⁊ ſic nõ 1 nirent in vẽditione p󰶄dicta. Nec etiã baberet actiones vtiles part ratione. Tamẽ dictũ hoſpitale babebat actiones directas copete tes cõtra debitoꝛes illa em nequeũt ab oſſibus feparari.3 dco non trãſeunt in ceſſionariũ:ſed remanẽt penes cedenté.l.fi heres inſti⸗ tutus. in pꝛin. ff. ad treb.⁊.l.j. . ch. eo.ti.⁊ no .in. l. ex aſſe.eo.ti.et l. j. C. de act.emp.c.l.qui ſtipẽdia. C. de pꝛocu. licet in ne trãſeãt vtiles ⁊ exercitiũ directarũ: put babetur in dictis inribus: tamẽ vt dictũ eft remanẽt directe apud cedentẽ ita ꝙ dictũ hoſpita le licet cõceſſerit ⁊ ceſſerit nomina debitoꝛis.et fic actiones contra ipſos debitoꝛes cõpetẽtes. Tamẽ babebat actiones directas con⸗ tra ipfos oebítozes. 2 hoc eſt indubiñ: vnde cum vendiderit dicto Bal. omnia ⁊ fingula iura actiones reales pfonalesvtiles coire ctas ptoꝛias ⁊ ciuiles ⁊c.⁊ fic etiã vendiderit directas actiones pfo nales. et ille tunc cõpetebant dicto hoſpitali aduerfus ipfos debi⸗ toꝛes: licet aliquo reſpectu effent inanes nulli dubium qp ille cõpꝛe benduntur fnb verbis vẽditionis. Ande cum poftea dicti pꝛioꝛes védétes ꝓmiſerint ꝙ de dictis inríbus nemini eſt ius datũceſſum vel cõceſſum ⁊ ſ datum ceffum vel cõceſſum effet pꝛomiſſerũt illud reacquirere. Pꝛofecto mentiti ſunt cũ immo conceſſum fuerit ius exercẽdi pdictas directas véditas dicto Bal. nã illud ius cõceſſum fuit pꝛimo ceſſionario p iura pallegata ⁊ patere dz ex tenoꝛe inſtru menti pꝛime cóceflionis.z cum pꝛomiſerint illnd ius reacquirere ⁊ nõ reacquiſiuerũt cõſtat ꝙ nõ ſeruauerũt cõuenta ex parte ipſox. Ideo nec empto: tenetur eis ſeruare niſi ⁊ ipfi peius impleãt. d.. offerri.⁊.d.l. qui pendentẽ.⁊.d.l.cum pꝛoponas.cum ſi. Ex quibus demonſtratur ꝙ mens ⁊ verba? rigoꝛ ⁊ bona fides iunant dictum emptoꝛẽ yt ſit tutus exceptione ſi cõueniatur ad pci. Laus deo. AL Summarium ſuper conſilio.xiij. e mpbyteofiftipulata pꝛo fe beredibnfas deſcendẽtibus vía; ad tertiam generationem an requirat vtriuſq; implementum ſcz ꝙ ſit de deſcendentibus ⁊ beres fimul.per totum. | Emphyteoſſ ſtipulata pꝛo fe et deſcẽdẽtibus an ſuccedãt nepotes pꝛo poꝛtionibus hereditarijs vel tanq; ipfi vel an veniant oꝛdine ſucceſſiuo. nu. 6. PCT libofpitalía vident eqparari eccleſijs ⁊ gaudẽt pꝛinilegijs ecckiarũ. 3 4 Emphyteoſis an quando tranſeat ad heredes etiam extraneos vel in filios etiam non heredes.nu.ſeq. : Inequalitas inter filios generat inuidiam ⁊ diſcoꝛdiam. 6 Alccreſcit poꝛtio poꝛtioni in mero iure accrefcendi, ¶ Conſilium xiij. n nomine dninoſtri Jeſu "I Tertium volu. Coõſi. Petriphi. Coꝛnei. Conſi. XIII. in.c.potuit.de loca. per Barto.in confi. fuo qð incipit ex tbemate pꝛedicto tria dubia oꝛiũtur in oꝛdine.cxxiiij.⁊ in coſi. fuo ꝙ incip. quídá accepit a quodã abbate in oꝛdine.cxxxij.⁊ in alio ſuo cõſilio qó incip. dis Amatus in oꝛdine.clxix.jm oꝛdinẽ ipſoꝛũ conſilioꝛũ quẽ habeo veniũt enim illi de generatione oꝛdine ſucceſſiuo iuxta graduti pꝛerogatiuam.arg.l.ita legati. 9.fi.c.l. peto.$. fratre cum cõcoꝛ.ibi alle.in glo.de leg.ij.⁊ per doct.in.l. gallus. 9. quídá recte. de lib. ⁊ poſthu.⁊ per Imo. in.d.c.potuit. Et nõ videtur cõſideran dum pꝛo qua parte ſint heredes:qꝛ emphyteoſis ſtipulata pꝛo de⸗ ſcendẽtibus tráfitín ſilios ⁊ nepotes vt filios nepotes nó vt here des: yt ꝑ Bar. in.. iuriſiurãdi.h.ſi liberi.de ope.lib.⁊ in dictis fuis cõfilijs ⁊ per Bal. in. l. libertiliberteq;.de ope. lib.⁊ per Bar. in. l.ꝙ dicitur.de verb. obli.⁊ doct. in inribus pꝛeallegatis. Ideo poꝛtio⸗ nes hereditarie nó vidẽtur attẽdi vt in &míli eft exp󰶄ſſum in. d.. fi liberi. nec etia pidetur cõſideratione i in ſtipulatione fit mẽtio de berede: pꝛont in terminis noſtris:dum dicit tertiã generationẽ et heredẽ. Nam rñdetur ꝙ in emphyteoſi eccłie que nó trãſit in here⸗ des extraneos. in aut󰵲.de nó alie. q. alienationis.⁊. . emphyteoſis. col. ij. pꝛout ⁊ voluit glo. Bar. Bal. ⁊ Ang. in. l. etiã. in pꝛin. ff. ſolu. matri.⁊ Par. in iuribus falleg.vc5 in. d. . ſi líberi.z.o.l. ꝙ dicitur. et in cõſilijs.de quibus. 5. ⁊ Bar.⁊ in.l.ſi tibi. 9󰵴.ſi pactus. oc pac. et Specu .in ti.de loca. .nũc aliqua.verſi.cxiij.⁊ Jo. and. ibi in addi. et etiã in.c.in p󰶄ſentia.de pꝛoba.ꝙ et latius pott alíos cõcludit do. Ludo. Pon. in. d.l.etiã non attendũtur poꝛtiones hereditarie da to ꝙ in ſtipulatione fiat mentio de herede per. d. .ſi liberi iunctis no. per Bar. ibi ⁊ in locis pꝛealleg.maxime in.d.l. ꝙ dicitur.⁊ in di ctis cõſilijs.⁊ per Cy. in. l. liberti liberteq;.C.de ope. lib.merito nó attédatur in caſu noſtro cum fimus in emphyteoſi hoſpitalis ſctĩ Sebaſtiani pꝛout dicit󰵲 in puncto. Et ideo dictũ bofpitale videtur eccleſiaſticũ nó penitus fecnlare. T- Hoſpitalia ait videtur equipa rari eccleſijs gaudent enim pꝛiuilegijs eccleſiarũ: vt eft ex.mo.cibí Bar. in.l.oĩa pꝛiuilegia.C.de epiſ.⁊ cleri.⁊ doct.moderni:maxime d. Nico. in.c.ij.de cõſue.⁊ veniüt appellatione eccleſiarũ ipfa hoſpi⸗ talia. p. hac auctoꝛitate.liiij.di.⁊.c.cum dilectus.de cõſue.⁊ tex.d.c. ij. ibi platí ecclie iuncto pꝛincipio litere: put ibi inducit dñs Floꝛẽ tinus ꝙ ⁊ tangũt ibi.d. Ant. Imo.⁊.d. Nico. ⁊ maxime nó videtur attendéda poꝛtio hereditaria ín cafu noftro: qz dictus beneuenna fuitin dicta ſtipulatione notatus nomine ꝓpꝛio non adiecto noie appellatiuo beres vel ſimili. Nam verbi illud in ſtipulatione adie⸗ ctum ⁊ heredẽ nõ reſpicit beneuẽnam:q; ſalua ratione recti ſermo nis nó pot referri ad ipfum: quía eſſet diſcoꝛdãtia in caſu ad boc.l. plautíus.ff.oe auro ⁊ arg.leg.ſed refertur ad generationẽ:vnde di ctus beneuẽna videtur noĩatus dũtaxat noie proprio vñ admittit etiã ſi nõ effet heres:vt.d.g.ſi liberi.pꝛout no. Bar. in locis pꝛealle gatis.⁊ Bal. in.d.l.liberti liberteqs.et Imo.in.c.potuit.de loca.et in. d.. ꝙ dicitur.⁊ per Bar.in.l. gallus. g. nũc de lege. ff. de liberis ⁊ oſthu.merito cum Aenãtius deceſſerit ſupſtite beneuẽna dictus 2222 eneuẽna vocatus fuit ad poꝛtionẽ dicti Aenãtij cum vt dixi non videtur ꝙ regreretur qp effet beres. et per cõſequens nóattédatur - Pꝛo qua fuerit heres ⁊ ex fdictie videtur dicendũ ꝙ ipfe beneuẽna debuerit ⁊ ſucceſſiue eius filj debeãt admitti ad dimidiã illius poꝛ tionis Aenãtij ꝙ et ex alia ratione videtdicẽdũ qz dicti Nicolaus Aenãtius ⁊ beneuẽna fuerũt equaliter heredes dicti Cole ſtipula toꝛis: ergo equaliter debeãt admitti ad dictã emphyteoſim qp ⁊ ex alio videtur dicendũ:qꝛ poꝛtio ifta Aenãtij que quo ad ip󰶄m Aena tinm deficit vadit ad alios ex iure accreſcẽdi:pꝛout vidẽtur cocto. tenere in locis.ã.circa pꝛincipiũ cõſilij allegatis. Sed in iure accre⸗ ſcendi poꝛtio defecta accreſcit poꝛtioni nó defecte:non ait perſo⸗ ne. ff. de acqui.here.l.ſi totã. Non aũt poteſt accrefcere ſibijpſi meri to cum tantã poꝛtionẽ de dicta emphyteoſi haberet dictus bene⸗ us na quantã pictus Nicolaus videtur qp poꝛtio oícti Clenátij que defect accreuerit equaliter poꝛtionibus Nicolai et Beneuentane 35€ POttiones erat equales. Pꝛeſ uppoſito tñ ꝙ deberent admitti araber poꝛtionibus vídetur dicendũ ꝙ iſta poꝛtio defe⸗ ſunt dicti zs AECIp?O tertía parte ad dictos filios beneuéne:quía nomé piopeia ol peredeg pꝛo tertia parte ſiue itaq; confideremus beredé ſine deferati beneuẽne fiue cófideremus appellati nomen Used ius accreſcẽdi fiue per viam cuiuſdã repe uẽnam ⁊ ſucceſſine ad e pottioníbusvidet ꝙ ad dictũ bene⸗ tur de dieta poꝛtione Aena 99 aliqua poꝛtio ſaltẽ tertia deuolui ¶ is tamẽ non obſtatibnecß Pꝛedefuncti fine deſcendentibus. xe Jia femp verioꝛi ſentẽtia videtur queno ncn beredeo erano endenden p j De a 1 * piobataut.perpetua.C.oef acrofan.eccleA fic . ed coꝛrigit. d. emphyteoſim. pꝛont cõmuniter omnes viaétur velle lícet Jo. and. dicat (qp coꝛrigitux quo ad tẽpus ⁊ numerũ fi ucceſſoꝛũ non quo ad qualitatẽ ſucceſſoꝛũ.et fic nó quo ad hoc yt tranſeat in beredes extraneos.⁊ tangit etiam Bal. in.l.etiam.ff. ſoln.matri.⁊ hoc ꝙ; nõ trãſeat in heredes extraneos teneant etiã alij.5.relati.ſ. Specu. Ange. ⁊ Lud. vbi..tamẽ cõmunis opí. eft ꝙ tranſeat etiã in heredes extraneos. prout voluit Bal. in aut󰵲. ſi quas ruinas. C. de ſacroſan.eccle.⁊ dicit ibi Raph.⁊ ibi Bal. accurate loquitur ſed in. d.. etiã potcft dici ꝙ loquitur m opi.glo.non ſ󰶄m ſuam.⁊ cum hoc tranſit ibi Rapha.hanc opi.tenuit glo.ín.o.$.empbyteofim. et in. d. H. alienationis. et Jaco.de bel. ibidem ſimpliciter dicentes q .d. .emphyteoſim eft coꝛrectus per.d.g󰶄. licentiã.et idem volunt Pet. ⁊ Cy. in.d.aut󰵲.ſi quas ruinas etiã quo ad beredes extraneos idem allegatur tenere Barto. in.o.aut. perpetua. vbi vult ꝙ. d. . emphyteoſim fit coꝛrectus pꝛeterqꝙ;󰵴 in ecclefia cõſtãtinopolitana: idem Specu.in.d.g.nũc aliqua verſi.vij.⁊ verſicu.exv.idem clarius Bal. in quodã fuo repertoꝛio extraoꝛdinario in verbo eccleſia. vbi dicit p opi. Jo. and. volẽs ꝙ .d. emphyteoſim ſit coꝛrectus quo ad numerũ ſucceſſoꝛum nõ quo ad qualitatẽ eſt ceruoctina ex ſuo capite deſcendens nõ fundata aliqua lege quía.o.$. licentia. loqui tur fimpliciter nó ponderando qualitatem heredñ vel numerum ſucceſſoꝛum.⁊ iſta opi. cómuniter tenetur pꝛout dicit Imo. in. d. l. etiam.⁊ in.d.l.ꝙ dicitur.⁊ Pau.de caſt.in.d.aut󰵲.perpetua qui idẽ tenent qó et in effectu tenent moderni.ſ. Imo.⁊.d.Mico. in.d.c. ín pꝛeſentia.⁊ Imo. in. d.c.potuit.dicens q glo.cõmuniter.⁊ cõmuni ter legiſte idem tenent ⁊ fundant fe Imo.⁊.d. Hico.potiſſime hac ratione qꝛ aut emphyteoſis eft conceſſa fine ſolẽnitate tradita per canones in alienatione rei eccleſie de qua.in.c.j.de rebus eccle.non alie.⁊ tunc non valet. quía alienatio eft in alienatione reí ecclefie ſeruantur canones nõ. ll. pꝛont babetur in.c.eccleſia.de conſti.⁊ in cañ. bene quidẽ.xcyi.diſt.et in aut󰵲. hoc ius poꝛrectñ. C. de ſacroſan. eccle.⁊ in. d. c.j. de rebus eccle.non alie.⁊ in.c.fine exceptione.xij.q. fj. in.c.nulli.de rebus eccle.nó alie.⁊ ponit Imo. in.d. l. qp dicitur. et in. d. c. potuit merito cum dicta iura pzobibeát ſimpliciter alie⸗ nationes fieri ſine ſolẽnitate illoꝛum iuriũ aliter facta non valebit aut eft adhibita ſolẽnitas dictoꝛum iuriñ.⁊ tunc pꝛout poteft fierí in perpetuum quo ad directum oominíti vt nihil remaneat penes eccleſiã tam foꝛtius poterit fieri quo ad vtile dominiñ directo oo» minio permanẽte apud eccleſiã.⁊ etiam inre percipiendi annuum canonem fm eos que ratio videtur neceſſario cõcludere ⁊ militare in pꝛima cõceſſione nó in alijs ſequẽtibus quía in illis ſequẽdus eft oꝛdo⁊ modus iam datus:quia facta eſt res alienabilis ſine alia ſolẽ nitate pꝛout no. Imo. in.d.c.potuit doc.ibi.⁊ in.d.c.nulli. Ex qui⸗ bus cócindendum eft p emphyteoſis ecclefie poffit cõcedi in here des extraneos ſaltẽ fi expꝛeſſe agatur:ꝓut et hoc aperte vult Bar. in. d.. etiã dum fubdit niſi itactü nec aliud vult in. d.. ſi pactus.⁊ in.d. . nũc de lege. fed vult q nõ tranſeat ſui natura in extrancos ita loquitur ⁊ põt intelligi in dubio niſi fit actũ:licet alij p etiam fi no appareat exp ſſe actũ in dubio tranſeat ad extraneos heredes. Moc pꝛeſuppoſito ponderandi eft ꝙ in ſtipulatione eſt facta men tio de herede dicẽdo vſq; in tertiã generationẽ et heredẽ ⁊ ſubiun⸗ gitur.⁊ etiã in heredẽ extraneũ:vñ ex quo facta eft mentio de here⸗ de debet concurrere qualitas ꝙ fit heres. vt per Bar. in.d.l.liberti liberteq;.⁊ Bar. in. h. ſi liberi.⁊ per Bar. ⁊ doc.in.l. ex facto. h. fi. ff. ad treb.2 Bar. Bal. ⁊ Ang. ⁊ Imo. in.d.l.gallus.g.etiã. Pꝛo quo facit quía qñ pater ſtipulatur filio.⁊ dubitatur an cẽſeatur ſtipula⸗ tus filio vt filio an vt heredi glo.ín.o.9. fi pactus quà ibi ſequũtur J6ar.t doc.dicit ꝙ attendũtur cõiecture.⁊ in dubio cẽſetur vt bere di ſtipulatus.⁊ Bar. ín pꝛimo mẽbꝛo nó diſtinguit in ſecũdo dicit glo. ꝓcedere niſi ſit res ſui natura nó tranſitoꝛia ad beredes extra⸗ neos yt in empbyteofi eccłie: nam tũc non cẽſetur ſtipulatus filio vt heredi:ſed vt filío $m eum: qñ autẽ fit mentio de herede ſatis ví detur aſſumẽda cõiectura ꝙ vt heredi cẽſeatur ſtipulatus maxime tenẽdo cõmunẽ opi.de qua. . ꝙ emphyteoſis ecclefie fit trãſitoꝛia in beredé extraneũ pꝛout in ſuũ ꝙ falte dicendũ eſt in terminis no ſtris in quibus ſtipulatio eft cócepta etiã in heredẽ extraneũ:vnde ex quo expꝛeſſe actfi eft p emphyteoſis tráfi eat in heredẽ extranei: et pꝛeſupponitur legitime facta efle cõceſſionẽ certe emphyteoſis iſta eft traſitoꝛia in heredẽ extraneũ: ergo ſtipulatio cócepta in ter tiam generationẽ heredẽ videtur eſſe ſtipulationẽ factã in genera tionem illã vt heredẽ nó vt ſimplicẽ generationẽ:facit q? extraneo nó ſtipulatur niſi vt heredi.⁊ boc cõſtat. Ita ergo t generationi vt heredi ſtipulari cenſetur: vt natura copũle ſeruet󰵲 que eſt copulare pariter.l.ſeie. 9. gaio. ff. de fun. inſtru. ⁊ vt vna determinatio plura determinãs pariter determinet.l. iam hoc iure. de vulg. ⁊ pupil. ⁊. l. hereditatẽ.⁊.l. ꝙuis. C. eo. ti.cum fi. deo fatie euidenter cóftat qp ſtipulatio pdícta eft facta filijs z nepotib 55 heredibus nõ vt filijs vel nepotibus merito cum vtberedibus fit facta intelligat󰵲 quate⸗ nus fintberedes.arg.l.ferní electione enen qui meus erit. de leg. j. et fic pꝛo hereditarijs poꝛtionibus cẽſentur inuitati. arg. . ſed ⁊ſi plures. ff. de vulg.z pupil. ⁊ ita dicit in operis liberti Saly- in. d. l. liberti liberteq; qp fi pater eſt ſtipulatus pꝛo ſe et illo oebet filijs etiã nó heredibus etiã nõ pꝛo hereditarijs poꝛtionibus:ſi vo facta mẽtio eft heredũ.⁊ tũc pꝛo hereditarijs poꝛtionſbus. Idẽ in pꝛopꝛijs terminis emphyteoſis determinat Bal. in. d. . fi pactus limitaus P. PP (m A r 5 Tonſilium limitans dietũ Bar. ibi qui vult qp in empbyteofi ecclefie ſi pater ſtipulatur pꝛo ſe ⁊ filjs nõ requiritur ꝙ fint heredes.⁊ ideo f here⸗ des effent ex diſparibus partibus: tamen emphyteoſim habebunt equalibus poꝛtionibus Pm Bar. ⁊ Bal. limitat dictũ Bar. pꝛoce⸗ dere qñ non eſt facta mentio heredis:pꝛout et ipſe Bar. loquitur . fecus qii eft facta mentio heredis: nam tunc ſuccedũt fili pꝛo poꝛ⸗ tionibus hereditarijs.arg.l.quedã.g󰶄.is autẽ. ff. de eden. m ipſum Bal. in. d. g. ſi pactus.ꝙ c in effectu vult idẽ Bal. in. l. liberti libere teq; pꝛeallegata inquantũ vult ꝙ ſuccedat heres in quota. et idem vult Ange. in. d. . etiam. Nec aliud dicit Bar. in. d. g. ſi liberi.quia loquitur qñ non eſt facta mẽtio heredis pꝛout ſonant verba caſus quem ponit refert ſe ad cófilium ſuum ⁊ in illo cõſilio in themate non erat facta mẽtio heredis:vt apparet in. d. cõſi. 5. relato ꝙ inci pit quidã accepit a quodam abbate: als incipit queſtio iſta habet duo dubia.⁊ ita eft cõcoꝛdãdus cum Bal. ⁊ Ang. licet verba pꝛece dentia Bar. aliqualiter aliud innuant. Sed dictũ Bal. Ange. ſal tem in caſu noftro videtur tenendũ:quia vt dixi cenſetur vt heredi bus ſtipulatus.⁊ qfi vt heredibus ftipulatur ipſemet Bar. in. d. g. fi pactus videtur velle ꝙ pꝛo hereditarijs poꝛtionibus fnccedant filij in emphyteoſim. Ex his itaq; videtur ꝙ dicti fili Nicolai ⁊ di⸗ cti fil beneuẽne cenſeꝗtur ad dictã emphyteoſim inuitati vt here⸗ des attentís iam dictis. et per cóf equens ad dictam emphyteoſim admittãtur quatenus ſunt heredes Cole. ⁊ fic pꝛo hereditarijs poꝛ tionibus cum itaq; filíj Nicolai int beredes pꝛo duabus partibus dicti Cole:ergo pꝛo eiſdẽ partibꝰdebent ſuccedere in dicta emphy teoſi per rationes ⁊ iura pꝛeallegata: cum itaq; dicti filij beneuẽne nó (int heredes dicti Cole nifi pꝛo tertia parte. ⁊ tertiã partem ba beant de empbyteofi debẽt ftare cótenti dicta tertia parte: alias partes dimittere dictis filijs Nicolai qui funt heredes pꝛo duabus partibus:qꝛ heres heredis teſtatoꝛis eft heres. l. fi. C. de here. inſti. Nec ob. in cõtrarium add ucta.⁊ pꝛimo non obſtat ꝙ emphyteoſis tranfit in ſilios etiam non beredes.c per cõſequens nó attẽdantur Poꝛtiones hereditarie per. d. h. fi liberi vt. S.latius oíci. quia illud . P'ocedít qũ non eft facta ſtipulatio filjs vt heredibus: fed filjs vt filijs:quiamnõ fub cõmemoꝛatione heredis: ſed in caſu noſtro eſt fa cta fils c nepotibus vt heredibus vt pꝛobaui merito ⁊c. Nec eft có cedendum q; fi eft facta mentio beredis qp cenfeatur ſtipulatus vt filio:quia immo requiritur qp fit heres:pꝛout vult expꝛeſſe Bar. in dicto. h. ſi liberi.⁊ in. d. l. ex facto. h. fi. ꝙ t volunt Bar. z alij doc. 3. relati.⁊ ſaltẽ in terminis noſtris in qbus militant cõiecture. . pon derate.vñ nó refert fiet emphyteoſis hoſpitalis: vnde aſſimilãda eft emphyteoſi ecclefiezquía dato ꝙ hoc verũ effet: nó tamẽ firmo: maxime quia neſcio an ſit fundatũ auctoꝛitate epi necne. Et ytrũ . foleat alienare fine ſolẽnitate pꝛout faciunt muita hoſpitalia mae gna: licet fint eceleſiaſtica.Si enim effent bmóí qualitates effet res magis clara:quia ceſſarent rationes. 5. pòderate circa empbpteo fim eccleſie nõ inſiſto:quia pf uppono q equiparetur eccleſie ⁊ ſtan te equiparatione iſta pꝛocedunt que. S. dixi. f Hec obſt.ꝙ verbum heredem in ſtipulatione adiectũ non poteft referri ad benenénam lalua ratione recti ſermonis pꝛont. 5. latius tetigi: quía rideo qð licet boc negari poſſit: nam ſtipulatus eft vías in tertiã generatio⸗ nem ⁊ heredẽ:licet eim nominauerit beneuẽnam. et ipſu In ſpecifice inuitauerit ad emphyteoſim: tam dictã emphyteoſim limitauit vt duraret vf. q in tertiã generationẽ finitá ⁊ heredẽ:ſi ergo no du⸗ raret generatio ber.quía beneuẽ na nõ fuiſſet heres foꝛtaſſe nó oue rarct amplius dicta emphyteoſis loquo? ſi alij de generatione nõ fuiſſent qui effent heredes.⁊ per hoc vidctur oſtẽdi q vt heres in⸗ uitetur:maxime qꝛ vigent cótecture ꝙ cenſeatur fibi: vt heredi ſti⸗ pulatus: ex quo alijs filijs cft ſtipulatusyt heredibus no vt filijs:ne Als eſſet inequalitas inter filios que ſolet generare inuidiã.⁊ conſe quẽter diſcoꝛdiã.ar.l.illud. in fi. C. de coll. l. fi. C.cõia vtriuſq; indi. et. l. cum opoꝛtet. in pꝛin. C. de bo. que libe. et ex quo emphyteoſis eft trãfſtoꝛia in heredes extraneos ſtante maxime foꝛma dicte eme phyteoſis: vt. 5. pòderatum eſt. Ex iſtis oibus ſatis videtnr teneri polfe q» etiã dietus beneuẽna cenfeatur inuitatus vt heres non yt ſimplex filius. Sed pfuppofito ꝙ ipf ebeneucia fit inuitatus noie ppiio:mo vt heres: ſed vtfili?.3 ame eius filíj f unt inuitati vt here des nó noie ꝓpꝛio noĩati.Pꝛeterea ſi gſideramus dictũ beneuẽnã tang vocatũ noie ꝓpꝛio ⁊ alios filios tandp vocatos ſub illo colles ctiuo generatione tunc fi deficit poꝛtio alterius ex coiũctis fub no mine collectiuo deuoluitur ad alios cõiunctos ex vi nominis colle ctiui vt eft tex.in.l.coheredi. 9. qui diſcretas. ff. de vulg.⁊ pup. c ibi Per doc. ⁊ tãgit Bar. in. l. lucius.eo.ti.⁊ Bal. in.l. iam hoc iure. eo. ti. Ideo fiue venirẽt ex iure accreſcẽdi deberẽt pferri tanq; magis cõiunctipt ibi. ⁊.l.j. g. his itaq;. C. de cadu.tol.ſiue iure ſubſtitutio nis feu tacite repetitionis: vt. d.ſ.qui diſcretas. vnde aut beneuẽ⸗ na pult penire vt inuitatus fub illo noie collectiuo generationẽ: Quia c ipfe eft de generatione Cole. ⁊ tune opʒ ꝙ vocetur vt heres vt pdixi aut vnlt venire tand fpecifice notatus: e tũc ei pꝛeferũtur Ilii alij qui noie collectiuo vocãtur tanq; magis cõiuncti cõiũctio⸗ Ne. hominis. ¶ Et per hoc mediũ ridetur fi qe vltra adducta. 8. co trariñ dſceret q licet filij beneuẽne nó admíttátur vt heredes XIII. 22 Cole: niſi pꝛo hereditaria poꝛtione: tamẽ admittũtur vt heredes beneuẽne:qꝛ verba ſtipulationis ita vidẽtur ſonare. Nam ſtipulat󰵲 Pꝛo ſe ⁊ beneuẽna vſq; in eoꝝ Cole ⁊ beneuẽne tertíá generationẽ et heredẽ:vñ ita inuitari videtur generatio beneuẽne:ꝓut genera tio Cole.⁊ fic ꝓnepos beneuẽne admitteretur: vt tertia generatio benenéne:licet nó effet tertía generatio Cole. Ita admittátur filij beneuẽne tang» heredes beneuéne:lícet non vt heredes Cole. ⁊ ſic cum fint inſolidũ beredes benenéne debeãt ſaltẽ aliquã poꝛtionẽ babere de dicta parte Aenãtij. Nam ad boc rñdetur ꝙ fi hoc eſſet foꝛet vocata ex vna parte generatio Cole:pꝛout refertur ad verbñ Cole et ex alia parte generatio beneuẽne: pꝛout refertur ad verbũ beneuẽne: ex quo cõſtat ꝙ vocati tand generatio Cole ſunt inter í ſe maioꝛi hominis cõiunctione cõiuncti quam vocati vt generatio beneuẽne:ergo illi qui venit tan de generatione Cole pꝛimi vo cantur.arg.d. g. qui diſcretas.⁊.d. . his itaq;. et fic eis obftat ꝙ. . diximus cõtra beneuẽnã. Pꝛeterea fcóo cõſtat ꝙ Cole ⁊ beneuẽ na pocãtur oꝛdine ſucceſſiuo iuxta ea que habentur in. l. gallus. $. quidã recte.⁊. g etiã.⁊.d.l.etiã.⁊ in iuribus.s. pluries adductis. et ſic pꝛimo Cole ſcdo beneuẽna ita pari ratione pꝛimo veniat gene⸗ ratio Cole:deinde generatio beneuẽne confiderata ſolũ vt genera tio beneuẽne: als ſequeret󰵲 ꝙ nepos beneuẽne ad mitteretur pari⸗ ter cũ nepote. Cole ⁊ ꝓnepos beneuẽne cum ꝓnepote Cole ꝙ non videtur oe mẽte cõtrahentiũ. Nec ob. qp poꝛtio accreſcit poꝛtioni. d. l. ſi totã.quia hic nõ ſumus in ꝓpꝛio ⁊ mero iure accreſcendi: fed in quo q iure ꝙ vni deuoluitur in defectũ alterius vigoꝛe cuiuſdã repetitionis in pfona ſinguloꝛũ: patet qꝛ fi decedit vnus vadit ad aliũ etíá fi nibil babeat puta decedit filius vadit ad eius filium nõ iure accreſcẽdi:ſed ex natura verboꝛũ que hoc impoꝛtãt et iure cu⸗ infdam ſucceſſionis.⁊ ſie patet q vbi deficit poꝛtio illa deuoluitur ei qui poꝛtionẽ nó habet ita ⁊ deuoluitur in cafu noftro nõ habito reſpectu ad poꝛtionẽ emphyteoſis ſed ad poꝛtionẽ hereditariam. Ham iſta res cft queſita pꝛo ſtipulãte ⁊ ſucceſſoꝛibus pꝛo heredita rijs poꝛtionibus fm ea qne.8.oeduri. ergo poꝛtiones hereditarie attẽdũtur nó poꝛtiones emphyteotice:qꝛ nó vocatur vnus in poꝛ tionem alterius tá pꝛius emphyteota: fed bene inuitatur taudg pꝛius heres: vt recte intuẽti clare patet merito ipfa poꝛtio heredi⸗ taria attẽditur ⁊ nó poꝛtio empppteotica vt dietũ eſt no ſic in ter⸗ minis. l.ſi totã.quia ibi poꝛtio bereditaria deficiẽs deuoluit cohe⸗ redi cõiñcto tandp pꝛius heredi:ideo beredítaría poꝛtio attẽditur que pariter attẽditur in terminis noſtris. Nec obft.vItímü ꝙ in cõ trarium adductũ fuit : qꝛ illud pcederet qi vnus eſſet ſubſtitutus : in poꝛtione alterius: nam tũc ad poꝛtionẽ illã ocfectá admittere⸗ tur in parte fi heres eflet ex parte: ſed in caſu noſtro vnus non eſt ꝓpꝛie ſubſtitutus in poꝛtione alterius: ſedoẽs illi de generatione funt ſucceſſione. tamen vocati in emphyteoſim totá pꝛo heredita⸗ rijs.ſ. poꝛtionibus iuxta graduũ pꝛerogatiuã. Ideo non cõſidera⸗ tur de per ſe ipſa poꝛtio deficiẽs ſed cõſideratur ipſa empbyteofis in concreto pt in ea ſuccedant pꝛo hereditarijs poꝛtionibus illi de dictis tribus generationibus: nó erii eft vnus alteri feu in poztioe nealteriusf ubſtitutus:ſed in cócreto fcu collectiue ad rem emphy teoticam funt vocati fub cõmemoꝛatione heredis. Ideo ad ipſam rem emphyteoticã pꝛo hereditarijs poꝛtionibus vocãtur:nõ autẽ vocantur ad poꝛtionem defectã de per ſe conſideratà. Laus deo. o € AA NW (L Summarium fuper conſilio.xiiij. : | Hereditate védita que veniant an illaque pꝛout erant ante aditam hereditatẽ vel poſt vt videatur ſibi pꝛeiudicare heres cre⸗ ditoꝛ hereditatis vẽdens ⁊ cedens alteri iura f la que babet in ea⸗ dem hereditate reſpectu fui crediti adeo qꝙ illud exigere nõ pofiit. Hereditatis appellatione que veniant vel quomodo hereditas có fideretur ea tamen vendita. per totum. ON Maxime eft dictio implicatiua. P Etiam eſt dictio implicatiua idem effe oenotás in caſu cõtrario Quecũq; eſt dictio vniuerſalis nihilexcludens. : Hereditas an dicat󰵲 femp hereditas poſt illius a moniũ heredisvnitũ cũ alio peius primonio.nu Pꝛecium ſuccedit loco rei in vniuerſalibus. Tempus contractus attendi debet. Senitiui natura eft vt delignet tempus pꝛeſens. anda contra creditoꝛem qui fibi 3. ranfactio fit timoꝛe litis future. | GRE ditionẽ vel patri, ſeq. vſq; ad nu. ii. ndo alteri hereditatẽ an poftít poftca erigere ntrahentium intense f 1j Heredita abentium intentionem. Ij 14- Poſſeſſio pꝛeſumitur ex 16 Pꝛeſcriptio cauſatur 17 | te an veníant bo nnn P^" € bereditatio adite nem quefita, | pꝛecedenti titulo. Pꝛeſcriptio inducit ius vendicandi etiam ab antíquo vero domi no. vſq; ad fi.conſi. poſſeſſione lõgiſſima etiam ſine titulo. Bonoꝛũ appellatione ſimpkr yeniñt ea tm que quis h de penti. — Tertium volu.Cõſi.etriphi.Coꝛnei. Conſi. XIII. ö C Conſilium.xizjz. m nomme dñinoſtri Jeſu 2 ſhꝛiſti einſq; genitricis virginis gloꝛioſe. ¶ TO natno? ubia in pũcto proponuntur quodlibet autẽ ad partes argue do diſcutiã de perfe vnũ poſt alterũ. Oeueniẽdo igit󰵲 ad mi^ mum ex pluribus videtur dicendũ qꝙ.d. fundus emptus per dictũ mag m Jacobũ auctoꝛẽ dictoꝛũ magiſtri Baptiſte ⁊ dñi marioʒʒi veniat in datione ⁊ ceſſione facta per viã trãſactionis p dictos ma giſtrũ Baptiſtã ⁊ dñm A arioʒzů Baldino ⁊ Hieronymo. qꝛ p󰶄di cti magiſter Baptiſta t dñs Marioʒzus dederunt oĩa iura que ha bent in bonis quõdã ſer Jacobi. Sed iſte fundus tꝑe vite ſer Jaco bi fuitipfiusfer Jacobi vt p󰶄ſupponitur in pũcto merito dant iſta iura que habẽt in iſto fundo:qꝛ qui omne dicit nihilexcludit.c.ſoli te. de maio.⁊ obe.l.iulianus.de leg.iij. Nec videtur referre qp fuerit poftca vẽditus:qꝛ loquitur trãſactio de bonis fer Jacobi et bonís filioꝛũ:ſed poft moꝛtẽ nemo quicq; habet:qꝛ moꝛs omnia ſoluit.in aut.oenup.$.oeínceps.zff»eríto debet referri ad tps vite pꝛedicto rum:quia tũc tempoꝛis erãt bona eoꝛũ: licet non tꝑe trãſactionis: fed tempoꝛe illo fundus iſte erat dictoꝛũ fer Jacobi ⁊ filioꝝ merito iſte fundus includitur in dicta tranſactione. Pꝛo quo etiã facit q dictus magiſter Baptiſta ⁊ dñsDarioʒʒzus nó habebãt ius aliqð in bonis iuribus ⁊ hereditatibus p󰶄nominatoꝛũ nífi ratione ceſſio⸗ nis ⁊ cõceſſionis eis facte per dominã Gabꝛiellã ⁊ ratione pꝛedicte/ emptionis dicti fundi:de quo queritur. Sed ipſi dant omnia iura que habẽt maxime vigoꝛe dicte ceſſionis in dictis bonis ergo pꝛo⸗ pter naturã dictionis.maxime patet qp oant etiã (ura que babent alia de cá quá vigoꝛe dicte ceſſionis ſi iura que habẽt ex alia caufa cenſentur dare:ergo de neceſſitate cẽſentur dediſſe iura que habẽt vigoꝛe dicte emptionis: cũ vt dixi ex nulla alia cá ius haberẽt T na tura nãq; dietionis maxime eft implicare. Idem iuris in alio cafa nó expꝛeſſo:vt.l.j.g.pel maxime.ff.de col. bo.c.ad abolendã.vbi gl. et Inno. de filijs pꝛeſby. per glo.in.l.illud.ff.ad.ſ.aqui.l.iij. in pꝛin. de lib. ho. exhi. Ergo implicãt dicta verba ꝙ dicti magiſter Bapti fta c dñs Marioʒzus dant iura nõ ceſſa per. d. Sabꝛiellam. fed nó babent alia tura non ceffa niſi iſta ergo iſta cenſentur dediſſe. Ad idem ⁊ tertio faciũt alia verba dicte trãſactionis: dum dicit etiam cefla: nam dictio etiã fitr implicat glo.in.l.ſi cõtendat.ff. de fideiuſ. glo. xxxi.diſt.eos doc.in.l.(j. C. qui admit. in cle.j. de ſeq.po.⁊ fru.cñ ſimi. vnde implicat ad iura non ceſſa merito ⁊c. Ad idem ⁊ quarto quía nó ſolũ implicatiue dãtur iura pꝛoueniẽtia ex alia caufa quá ceſſionis pꝛedicte. Sed immo etiã expꝛeſſe dum poſt illa verba ma 4 xime occafione ceſſionis zc. ſubditur ⁊ alia quacuq; de cauſa etiam incognita. que verba nó vidẽtur poffe cõpꝛehẽdere niſi iſtã cauſam de qua agimus: ergo iſtã cõpꝛehẽdant ne ſtent fine virtnte quicq; operádi.ar.l.fi qñ.de leg.j.⁊.c.ſi papa.de pꝛiui.li.vj.⁊ maxime quía dicit quacũq; de cauſa et ſic per dictionẽ vniuerſalẽ que nihil ſolet excludere; vt.ã.dictũ eft.quinto hoc idem pꝛobari videtur ex íllis verbis trãſactionis ibi dum dicit nullo iure eis vel altero eoꝝ reſer nato: ex quibus patet ꝙ nullus ius reſeruatur ipſis cócedentibus fi nullũ ergo nec iſtud ꝙ babét vigoꝛe dicte emptionis. Sexto ad idem faciũt alia verba tranſactionis dum dicitur ita ꝙ in pꝛeſenti ceſſione veniãt ⁊ venire debeãt omnia ipſoꝛũ c cuiuſ q; ipſoꝛũ iura que habẽt in dictis hereditatibus ⁊ res et bona dictarũ bereditae tum. Iſte enim fundus fuit dictarũ hereditatũ merito ifte fundus cenſetur venire in dicta trãſactione:⁊ maxime qꝛ cedũt omnia iura et qui omne dicit nibii excludit:vt.8. fepe dictũ eſt. Loquitur ergo pluries dicta tráfactio per verba vniuerſalia nó videtur igit󰵲 dicen dum ꝙ poſſumus quicq󰵴 excipere merito ⁊c. ¶ His tfi nó ob.cõ⸗ trariam arbitroꝛ fententia verioꝛẽ. Ad ꝙ oſtendendũ pꝛemitto qp licet pott aditã hereditatẽ nó ſit amplius hereditas:ſed pfimoniñ 1 eredis yniti cũ alio eius patrimonio vt per glo. in verbo per vnũ mal. xeteres. ff. de acqui. poſ.⁊ doct, ibi. ⁊ per doc. in. lain fideicõ⸗ Nad treb. Tamẽ q per beredé vel eum qui habet ius ab bare imp pet yel cóceditur hereditas perbũ bereditas de neceſſi in titulis de t ita ꝙ fumitur ctíá poft aditã bereditaté vt patet C. de peti. here. r s tate vel actione ven. ff.. C. per totũ.⁊ facit.ff.t Lreftituta.cii ft in quis S pol l. ite acgrimns . in f.. f ad treb. aditá bereditate qq aj oe tribue apparct qs bereditas dic poft cum in terminis noſtris par Situr vel eft agédii per beredézigitur habet in hereditate ſeu erediteanam ab berede cócedat ínra que bereditatii ſumidebethereditasfons t bona r res hereditatis feu boc eft clari quía fi ſumeretur h rec poft aditá hereditatẽ et ditatem nó poffent iſticscedentes dios Put erat ante aditã here ius babebát ipſi pel eoꝛũ autrix in NN concedere quía nullũ nis carüdé ante aditione. Item pmitto ein cx atibus neq; in bo cófideratur hereditas ꝓut eſt tpe cõtractꝰ fa ma | ne bere ditati 8 vt cft tex. apertus in. l.ij. g. j . ff. de hereditate vel act. ven Paret actũ qua res fuerat hereditatis ⁊ nó eft amplius tpe e ernie fü venit in conceffione hereditatis vñ ſi aliqua res bereditaria uren vendita per heredẽ non yenit ín hereditatis cóceffione illa tes s 6 piecíti.o.L 6.9. fed e rerũ.⁊. $. fed fi pꝛeciũ.⁊.l.vẽditoꝛ.eo.ti.ſ Sacít optime qꝛ in vniuerſalibus p󰶄ciñ ſuccedit loco rei.l.ſi et rem ⁊ p󰶄ciũ. ff. de peti.beredítatís.límpatoz.$.fi.ff. de leg.ij. uibus p󰶄ſuppoſi tis factis videt ſatis clara cõcluſio reſultare ꝙ in iſta tranſactione feu cõceſſione facta ex caufa tranſactionis de iuribus ⁊ boníe bere ditatum pꝛedictarũ nó veniat itte fundus emptus: vt.ã.per dict magiſtrũ Jacobũ: qii dietus fundus nó erat amplius hereditatũ pꝛedictarũ neq; alterius earũ quía pꝛecium fuccefferat loco ipſius fundi per iura p󰶄allegata ita ꝙ tpe ipfius cõtractus dictus fundus non erat in hereditatibus pꝛedictis neq; erat res dictarũ heredita tum merito cum tps ipſius cõtractus attẽdatur vt dictũ eft per.d. l.ij. H. j. Sequit󰵲 q in cõceſſione bonoꝛũ ⁊ rerũ hereditatis ſeu here⸗ ditatum pꝛedictarũ nó venit iſte fundus. cum igitur magiſter Ba ptiſta ⁊ dis Marioʒʒus dederint omnia iura ⁊ actiones rc. que et quas habent vel habere poſſunt in iuribus rebus ⁊ hered itatibus pꝛedictoꝛũ non videtur ꝙ veniat iſte fundus ex quo nõ erat tũc de hereditatibus pdíctis. q maxime dicẽdũ eft qꝛ loquitur per verba pſentis tẽpoꝛis que babét vel habere poſſunt: ⁊ ficrefertur ad tps pꝛeſens no ad pꝛeteritũ:ſubditur poftea in dicta cõceſſione:ita qo in p󰶄ſenti cõceſſione veniãt ⁊ venire intelligantur oia eoꝛũ iura que babét in hereditatibus p󰶄dictis ⁊ res ⁊ bona dictarũ hereditatum. que verba veniunt ad determinationẽ c declarationẽ pꝛecedentiũ verboꝛñ: vnde debent intelligi m terminos pꝛecedentiñ verboꝛñ. ar.in aut󰵲.de fils ante dota.inſtru.na.circa mediũ:⁊ qp habetur in aut.fi quis in aliquo.C.de eden. Ita ꝙ intelligũtur etiã de tẽpoꝛe pfenti: non ſolũ pꝛima pars dictoꝛũ perboꝛũ que clare loquitur de pꝛeſenti cũ dicat que habẽt:ſed etiam ſeda pars per pdicta.T Pꝛo quo facit q» natura genitiui eft vt deſignet tẽpus pſens. l. ita. de auro ⁊ ar. leg. Itẽ natura copnle eft vt qualitatẽ pꝛecedentiũ cẽſea tur repetere in ſequẽtibus.l.ſeie. . gaio. oe au.⁊ ar. le. Cum igitur ifte fundus nó eflet in hereditatibus p󰶄dictis: nec dictarũheredita tum fequit ꝙ non cõpꝛehenditur per ílla verba iura que babent in dictis bereditatibus. neq; in illis verbis ⁊ res ⁊ bona dictarũ here ditatum. Et per cõſequens nó venit in dicta cõceſſioneſ Facit : verba cõtractus ínterptantur cõtra creditoꝛẽ qui debuit legẽ aper tius dicere:⁊ fic cótra enm:pꝛo quo facit cõtractus.l.labeo.de con⸗ trahẽ.emp. l. eteribus.de pac.l. cod aſtringẽde.dever.obli.Itẽ facit quia iſta trãſactio fit timoꝛe litiũ que vertebãtur vcl oꝛiri ſpe⸗ rabantur inter cõtrahentes. vt eft de natura trãſactionis. l. j. ff. de trãſac.⁊ vt patet ex pfationibus furta ea que habentur in. l. fl. ff. de here. inſti.⁊.l.titia rñdit.de ver.obli.Sed ſup iſto fundo nõ verteba tur aliqua lis neq; ſperabatur verti in futur pꝛout arbitroꝛ merí to ⁊c. in hoc tamẽ nõ facio fundamentũ. Item facit quía pꝛincipa⸗ liter oícta conceſſio fit de bonis ⁊ iuribus ceſſis per dominam 5a» Ao bꝛiellam:ſed iſte fundus nó fuit per eam cõceſſus nec ius dicti fun IO di fuit ceſſum merito ⁊c.ſ Nec ob. in cõtrariũ adducta. Non enim ob. pꝛima ratio cp intelligatur trãſactio oe bonis que retro tẽpoꝛe eoꝛũ vite fuerãt dictoꝛũ fer Jacobi feu filioꝛũ:quia immo intelligi⸗ tur de tẽpoꝛe pꝛeſenti.ar.d.l.ij..j.⁊ maxime quia vnũ verbũ deter minãs plura deter minalia oebet intelligi vt paríter determinet.l. iam hoc iure.de vulg.⁊ pup. l. in teſtamẽto. C. de teſta.mili.l. quis. et. l. hereditatẽ. de vulg. ⁊ pupil. Sed genitiuus fer Jacobi reſpicit bereditatéc bona ergo 05 pariter terminare bona ⁊ hereditatem. Sed quo ad hereditatẽ reſpicit tps pfens per.o.9.j. Ergo pariter reſpicit tps pꝛeſens quo ad bona ⁊ quo ad iura.ꝙ ⁊ deducit󰵲 ex alio qꝛ qualitas adiecta verbo intelligitur fm tps verbi.l. in delictis. g. fi extraneus.de noxa.ꝑ Bar. in.l.ex facto. oe vulg.⁊ pup. p Bar.⁊ Bal. in. l.ſi vxoꝛ. C. qui accu.nõ poſ.Sed verba dederũt ⁊c.ſunt pꝛee ſentis tꝑis ſeuvt aptius loquar ad pfens tps referunt ad pfenetps ſignificãt:qꝛ datio ⁊ cõceſſio fit in pñtia notarij. Ideo loquit de bo nis c bereditate reſpectu illius tẽpoꝛis erãt bona vel hereditas ſer Jacobi. Nec ob.ꝙ fer Jacobus iam defunctus non babet bona:qꝛ moꝛs omnia ſoluit vt dictũ eft. Nam rñdeo ꝙ verũ eſt.tñ nõ habet iura ⁊ hereditas eft ius.l.hereditas.de regu.iur.⁊.l.nihil aliud.dde ver. ſig. et tfi dicitur hereditas fer J acobi ita pariter dicũtur bona ſer Jacobi: licet ſit defunctus genitiuus em varijs modis ſumit󰵲 in iure: vt in rub.de no. ope.nũ.⁊ ibi latius p Bar.⁊ doc. Dicũtur em hoc caſu bona fer Jacobi bona hereditatis que repfentat (pin ſer Jacobũ. ꝙ aperteoemóftrat per illã clauſulã que determinat ⁊ de⸗ clarat oia pꝛecedẽtia:dum dicit ita cp in p󰶄ſenti ceſſione veniãt e ve nire intelligatur oia eoꝛũ ⁊ cuiuſq; ipſoꝛũ iura que babét in dictis hereditatibus et res ⁊ bona dictarũ hereditatũ. Oeclarat󰵲 ergo q d intellexerunt de bonis dicte hereditatis fer Jacobi:dñ dixit bon fer Jacobi. Et idẽ eiſdẽ rationibus dicẽdũ eft quaten? dicit de bo nis fllioꝛũ ipfius fer Jacobi: facit qꝛ verbi bona fepe ſignificãt ius vniuerſale: put verbũ hereditas. l. nam ꝙ. &. fi. . ¶·cogi.in pꝛin.⁊.l.ſi legatus. g. j ff. ad treb.⁊.l. ij. . bonoꝛũ. ff. de bo. poſ. ec etiã obſtãt ſeda c tertia rationes fundate ín virtute implicatinarũ dictionum maxime ⁊ etiã quia rñdeo q» implicãt ꝙ cenſeãtur cõceſſa (nra que baberet nõ ſolũ ex caufa ceffíonte:fed etid ex alia canfa, ꝙ ⁊ poſtea expꝛeſſe ſubijcitur: vt ⁊ deductũ eft in quarta ratione in Zꝛiũ addu cta. Tamẽ limitat󰵲 iſta gñalitas cõpꝛehẽſa tacite in implicatiua et poftea Conſilium poftea expꝛeſſe ad iura que habent in hereditatibus ꝛc. Aude non veniunt iura que habẽt alibi qua in hereditatibus pdictis fed ius iſtius fundi non erat in hereditatibus Inerito zc. qp dico de beredí tatibus idem de bonis et iuribus:quia ad pꝛeſens tempus omnia referũtur:pt.ã.deductũ eft. Nec ob. ꝙ $m hoc dicte dictiones im⸗ plicatiue nig il implicant:nec dicta expꝛeſſio ex alis quacunq; cau⸗ la ⁊c. nihil impoꝛtat: ex quo ex nulla alia caufa vltra dictã ceſſionẽ habebãt ius aliquod in dictis bonís fer Jacobi ⁊ pꝛenominatoꝛũ niſi cópzebédaturífte fundus:quia rñdeo ꝙ boc nó ob.quia dicta clauſula expꝛeſſa ⁊ virtus dictarũ dictionum implicatiuarũ opera tur potentialiter nec refert ſi deficit ius ⁊ ꝓpterea nibil impoꝛtat: quia etiã fi dicti cõcedentes nó haberent aliquod ius vigoꝛe dicte cõceſſionis: nec aliquid cõpꝛehenderetur fub illis verbis maxime reſpectu ceſſionis z ſimilibus fepe reiteratis in dicta tranſactione non reputaretur incõueniens: quía ea eft natura venditionis iu⸗ rium q fi vendens non habet iura periculũ eft emptoꝛis vt in pꝛo⸗ pꝛijs terminis eft caf us in. l. ꝙ ſi in vẽditione ⁊.l.ſe.de here. vel act. ven. Nec obſt. quinta ratio quia illa clauſula nullo iure reſeruato ſine dubio refertur ad res in trãſactione deductas. Abſonũ enim eſſet intelligere qp in nulla re ſibi ius effet reſeruatũ: vnde cum de⸗ ductam fit ꝙ iſte fundus nó penerit in tranſactione merito dicta clauſula fibi non obftat:quía pont dicti magiſter Baptiſta ⁊ dñs Aſparioʒzus retinent iura in eoꝛũ bonis pꝛopꝛijs que nõ fuerũt in hereditatibus vel bonis dictoꝛũ fer Jacobi vel filiozá eiufdé ita et retinent ius ꝙ babebát in iuſto fundo ex quo fundus iſte nõ cenſe tur in bonis neq; in hereditatibus pꝛedictoꝛum per pꝛedicta. Nec ob. vj. ratio quía immo dicta verba ponderata in dicta.vj.ratione faciunt pꝛo magiſtro Baptiſta ⁊ dfo Zi5erío550: vt. Ss. deductum eſt circa inẽ deductoꝛũ pꝛo hac parte: qꝛ iſte fundus nó eſt dictarũ hereditatũ merito non cõpꝛehenditur in dicta cõceſſione. Conclu do igitur ꝙ iſte fundus non venit in hac cóceffione pꝛo quo vltra iam dicta facit: quía poftea fubditur q pꝛedicta dãtur cum omni⸗ bus t ſingulis creditis dictarũ bereditatü oneribus et honoꝛibus ipfarum que ad dictos Baldinuꝛ Hieronꝑmũ omnino pertineãt fed cõſtat ꝙ in dicta hereditate fuerat illud debitum t illud onus ſoluẽdi creditũ pꝛopter ꝙ fuit emptus iſte fundus de quo agitur: ideo equũ pidetur ⁊ menti cõtrabentiũ conſentaneũ ꝙ iſtud onus dicti crediti ⁊ ſucceſſiue dicte vẽditionis facte oícta de caufa perti P heat ad oíctos Baldinũ clioieronymiü.zid boc ꝙ. j. dicam in quar to dubio in hoc tamen nõ facio magnũ fundamentũ fed in alijs. 8. adductis. Aenio ammodo ad ſcd󰶄m dubiñ. In quo videtur dicen dum dicti cedétes nó poffint petere dictos.lyiij.flo. ſolutos per dietũ magiſtrũ Jacobũ eoꝛum parente, quía ipſi dederunt omnia coni iura que babent in dictis hereditatibus c cótra res ⁊ bona et hereditatẽ dicti fer Jacobi. Sed vigoꝛe et cauſa pꝛedicta habebat ius cõtra hereditatẽ dicti fer Jacobi attẽto q ex cauſa h ereditaria ſoluit:ergo iſtud ius videtur eife cellum c cõceſſum níbilo reſerua⸗ to ipſis cedẽtibus: prout dicitur aperte in dicta trãſactione ſcʒ nibil reſeruetur. Nec videtux pꝛedictis obſtare dicta clauſula in di cta trãſactione adiecta:du m dicitur cum omnibus et ſingulis cre ditis ⁊ debitis dictarñ hereditatũ honoꝛibus ⁊ oneribus ipſarum que ad dictos Walden eloieronxmũ omnino pertineat: quía nó videtur ꝙ dictaclauſula debeat trabí ad iftud debitũ:tum quia in generali locutione nõ videtur cõpꝛehendi perfona loquẽtis. l. qui inſulã. g. fi. ff. loca. l. íngfitio.C. de folu.ff.cóía pꝛedi.l. quicquid. ff. de cõtrahen. emp. l. ſi mercede. H. fi. tum quía iſtud ocbitü fnerat in codé cótractu cõceſſum:⁊ cófequenter coõceſſione ſublatũ: vnde nó videt󰵲 qð poſſit amplius ſpectare ad onus dictoꝛũ ceſſionarioꝛũ.ſ. Baldini ⁊ Hieronymi:qꝛ fic quodãmodo viderent eſſe creditoꝛes ſui ipſoꝛũ eft umpoſſibile.l.pꝛanius. de fideinſ l. ſi debitoꝛi. C. de Pac.⁊.l.⁊ quidẽ. ff. de leg.j. cum ſi. ¶ is tamẽ non ob. in cotrariũ arbitroꝛ veritatẽ et iuſtitia ſubfiſtere. qm de natura actus eſt q qi cõceditur hereditas cenſeatur actũ ꝙ onus ſoluẽdi ſpectet ad eum cui hereditas ipfa cócedítur.Lf.e.L.8.C.oe bere. vel act. ven. Et nõ folii ꝙ debetur alijs:ſed etiã q debetur ípfi heredi cõcedẽti: vel vt aptius loquar id qð debebatur anted actio effet cõfuſa.l.ij. g. cum quis feu. 9.pe.ft.oe here.pel act. ven. vel fi ꝙ expẽdit pꝛo heredita⸗ te adeo ꝙ foꝛet creditoꝛ fi nõ foꝛet heres. d. l.ij. H. fiue. . ſititius. . fi quid. ⁊. 9. ꝙ fi funere. f eo ti. Ande idem iudicatur de beredecó cedente hereditatẽ qoe eo iudicaretur fi nó fuiſſet heres. Et idẽ a paritaterationis dicendũ eft de cócedéte iura que habet in heredi tate ſaltẽ cafu quo ius babeat ita ꝙ ſit heres vel babeat iura here⸗ dis:qꝛ ⁊ iſte cenſetur cõcedere hereditatẽ. l. ꝙ fi in pẽditione. ff. eo. ti. Et cum militet eadẽ ratio: ergo idem ius. . illud ad. I. aqui. 2. la titio. ff. de yer. obli. Ande cá in caſu noftro expꝛimatur q; debita ⁊ credita dictarũ hereditatũ ⁊ onera ⁊ honoꝛes earũdẽ pertineãt ad dictos ceſſionarios videt aperta frõte dicendũ ꝙ iſtud ꝙ $m ſubie ctam materíá o5 dici oebítii hereditatis fer Jacobi et onus eiuſdẽ ptineat ⁊ ptinere debeat ad oíctos Baldinn ꝛ Hieronymũ ceſſio⸗ narios. Nõ enim pot dici qp iftud nó eft debitũ hereditatis:qꝛ bere tas non eft amplius hereditas: ex quo eft adita: qꝛ ad hoc eſt. 5. ſelpoſum: nam in terminis noftri in hoc inſtrumẽto tráfactíonis citer ⁊ abfolute cõceſſa tura dictoꝛum. lpiij.floꝛe. pt mihi dicitur eft toc. aurí.ccl. O ſtenditur ex quantitate pꝛecij: ſpectarent dicte hereditates certũ erat ꝙ dicta dos ⁊ dic SAIUL 3 aperte ſumit hereditas poſtq; eft adita:ex quo ad ipſius 7 nis ceſſionis verba referũtur quo tẽpoꝛe hereditas erat a n us non ob. ꝙ cófufum fuerit iftud creditũ:quia nemo poteſte es toꝛ ſuijpſius:quia poteft reſpõderi negando foꝛte qp et 19 nec ſublatum. non tamẽ vidi verba ceſſionis. J deo in hoc nõ fa ; fundamentũ. Sed dato ꝙ eſſet confuſum ⁊ ſublatũ non obftat 1 ſupꝛadicta: quía in iſtis terminis babetur pꝛo nó cõfuſo ⁊ 4 1 0 ex cõtractu iſto nouo peti poteft : pzont « oebíta ſubſiſtẽtia 1 d et efficacia per. d.l.ij. . penul. cũ alijs. Hh. S. adductis. Nec fumi ite obftat q ꝑſona loquẽtis nó intelligitur in generali f ermone: 2m immo hic intelligitur ratione ſubiecte materie: verba enim intelli guntur fin ſubiectã materiã. l. ſi vno locati.l.fi ſtipulatus. de vſur. cum fimi. vulgaribus prout foꝛmaliter in iſtis terminis.dicit Cy. in. d. l inquiſitio.C.de ſolu. Nec fimiliter ob.fi dicatur q iſti ceden⸗ tes ceflerüit dictis ceſſionarijs omnia iura que babebant que bere ditates pꝛedictas in qua generalitate cõpꝛehenduntur iura ad pe tendum. d. lpiij ducatos ſolutos: vt. 5. coinpetentia contra dictam hereditatẽ oíctifer Jacobi: vnde ſi intelligeretur qp iſti ceſſionarh iſtoꝛum iurium tenerentur ad ſoluendum dictos. lvitj.fto. videre⸗ tur ſupernacua illa ceſſio et deciſoꝛia et continere videretur Re tranſactio quo ad boc ínter ſe repugnantiam ꝙ nócft s UR arg. l. vbi repugnantia. de regu.tur.l. fi pꝛetoꝛ. in pꝛin.de 15 : 103 quando. de leg.j.c.comiſſa. de elec. in. vj. c. fi papa. de pꝛinileg. : ). vj. quia ad hoc reſpondeo ꝙ nulla eft repugnantia: ere ca B oerífio: quía non incõuenit ꝙ cedantur tura babentifoluere 1 tum.l.modeſtinus.ff.de folu. Nec etiam incõuenit qð debitoꝛ libe⸗ retur ex antiqua caufa: et ad idem obligetur ex noua cauſa t RES cótractu:quia talis eft natura nouationis.l.j.c per toti. de noua. Ande fi iſti cedentes cedunt iura que babét aduerſus bona ⁊ 15 ditates ⁊c. Ex hoc ſe pꝛiuant poteſtate agendi ex pꝛima caufa s Pꝛimis caufis ſaluo tamen eo qp babeturin.l.íj.C.oe noua.cum ft. volunt tamen poſſe agere actione ex ífto cõtractu deſcendente cer te nihil repugnantie vel deriſtonis cõtmet: nec iſtud eft magis in⸗ utile qua fit nouatio quia (vt ita loquar) eſt plenũ vniuerſum ius. Quinimmo poteſt iſta ceſſio ex alio eſſe efficax:quid enim fi ifti ce⸗ dentes qui cõcedunt iura que habẽt in dictis hereditatibus nullũ ius haberent in dietis hereditatibus vel haberent ius non plenũ. Et ex altera parte haberent ius aduerſus hereditatẽ nõne intereſt eom babere ius ꝙ babebát aduerfus beredítatem cum foꝛtaſſe cedentes volebant ꝙ in omnem euentii ceſſionarij ſubirent onus fatíffaciendi creditoꝛibus. Et maxime quia intereſt ſoluentis debi tum pabere iura ceſſa creditoꝛi pꝛiuſch eis ſoluat vt clare habetur in. d. l. modeſtinus. Et plerũq; accidit o» quis ſponte ſoluit vt reci⸗ Piat pꝛius ceſſionem aduerſus debitoꝛẽ: vnde nihil videtur repu⸗ gnare buic intelligẽtie. Cõcludo igitur ꝙ dicti Blandinus ⁊ Mie I2. roh mus ceſſionarij funt obligati foluere dictos. lviij. floꝛe . Et eiſdem rationibus concludo circa aliud dubiũ de quantitate debi £a ex cauſa dotis quia ille eedem rationes militant in dicta quãti⸗ tate dotali que in dicta quatitate.lviij.flo.Solum differt in facto vnuma reliquo quia de iure dotium eſt facta expꝛeſſa mentio in tranſactione ⁊ conceſſione ⁊ non de iure petenti dictos.lviij.floꝛe. Sed bec differentia non eft attendenda : quía idem qð operatur expꝛeſſa mentio et ſpecialis operatur generalis quo ad ea que in ipfa generalitate cõpꝛehenduntur. ff. de admini.tuto.i ſi duo. in fi. C. de quadrien.pꝛeſcrip.l.ij. C. fami. h erciſ. l. qnotiens. ff. de vf, ur. l. qui fcit. C. de pꝛeſcrip.æxx.an. ll. omnes. ⁊ «p non cenſeantur ſimpli⸗ et diete dotis que À quia omnia pꝛedicta iura cõceſſa Per dictos magiſtrũ Baptiſtam et dominũ zif»arío55ü fuerunt conceſſa pꝛo pꝛecio. ccc. floꝛenoꝛum ꝓꝛo dimidia in moneta noua? pꝛo alia dimidia in moneta veteri. Ita ꝙ dicta dos ⁊ dicti.lviij floze. erant eſtimãdi maioꝛi pꝛecio oicto pꝛecio. ccc. floꝛe. Attentoqꝙ; non erat dubium qð ad quẽcñ tas. Ipiij floꝛenoꝛum ſpectabat ad dictos ma SERT] ur ſuperfi. Ad bo date center («lab anaſtaſſo. C. madati. vp: dicitur q ex fci exignẽ tate ceſſio actso nũ pꝛeſumitur fimulata ⁊ nó valet V iei 111 partc vendita ⁊ pio parte donata. Nec pꝛeſumitur ꝙ dicti ma giſter Baptiſta et dominns Adariozzus iactauerint ſuum. j. eum de indebito. de zobatio. l. ſi cum aurum. de folu. dex enoꝛmiſſima leſione indicari dolus folet iuxta ea que babétur in. l. fi ſoctetatẽ. Harbitroꝛum. ff. pꝛo ſocio.et in. li quis cum aliter, de verbo. obli. Tertium volu. Cõ󰶄ſi.etriphi. Coꝛnei. Conſi. XIII. iz et in. c. quintauallis.de iureiur.¶ ¶ Circa tertiũ autem dubium ꝙ 16 diuting.⁊. l. ina. C. de longi tempo.pzefcríp. I Foꝛtius ergo ſufficit eſt an quedam bona ſtabilia poſſeſſa per fer Jacobũ vigoꝛe dona⸗ tíonis ibi facte per domina Bartpolomeã de medietate bonoꝛũ Pauli ventant in dicta véditionefen ceſſione iuriũ vel cenſeantur reſeruata vigoꝛe illius clauſule dicte tráfactionís: vcʒ ſaluis tame et reſeruatis dictis magiſtro Baptiſte ⁊ dño Marioʒzo iuribus ⁊ bonis de quibus olim lis fuit et queſtio inter dictã dominam Ga⸗ bꝛiellam ⁊ ſer Alexandrñ ⁊ ſucceſſiue benzum oe benzis ciues egu⸗ binos nominibus ec. Aidetur pꝛima facie qð dicta bona de qbus agitur penerint in dicta cõceſſtone:qm dicta bona remanſerunt in hereditate fer Jacobi? hoc nõ negatur quía fer Jacobus fuit do⸗ natarius ofc Bartholomee ⁊ heres dñi Petri ⁊ dñe Bentileſche bona autem hereditatis ſer Jacobi ſunt expꝛeſſe conceſſa in dicta tranſactione per dictos magiſtrũ Baptiſtam ⁊ orm Zif»aríos5um dietis Baldino z Pieronymo ergo Baldinus ⁊ Hieronymus cef? fionaríj ⁊ emptoꝛes videntur babere eoꝛũ intentionem fundatam fuper dictis boníe:g clariſſimum effet fi dicta reſeruatio appoſita non fuiffet in dicto cõtractu. Sed dicta reſeruatio vídetur nó tra⸗ henda ad ifta bona: vt.j.deducã merito reſtat ꝙ iuſtitia videatur pꝛo parte dictoꝛũ Baudini⁊ Hieronymi ceffíonaríozum. qp dicta reſeruatio nó trahatur ad bunc caſum ſeu ad hec bona de quibus in dubium reflicatur yidetur duplici via pꝛobari poſſe.pꝛima quia lis ⁊ queſtio inter nominatos in dicta reſeruatione f olũ fuit ſuper donatione facta dicto fer Jacobo per dictam domina Bartpolo⸗ meam de medietate bonoꝛũ Pauli: vcʒ an dicta donatio valuerit yel debuerit nulla pꝛonũciari: quia pꝛo parte fer Alexandri pete⸗ batur pꝛonũciari nullã dictam donationẽ ⁊ pꝛo parte domine Ba bꝛielle defendebatur contrariũ. Non autẽ agebatur in illo iudicio de bonisvel iuribus deductis in donatione ſed de ipſo titulo dona tionis cõſtat autem ꝙ aliud eft donatio que partiũ confenfu perfi⸗ citur.l.ſi quis argentũ.C.de do.aliud eſt res in donatione deducta que a deo foꝛmata fuit Geneſis.j.c. Nec ſequitur donatio non va luit ergo res donate poterãt a ſer Alexandro abnocari quía foꝛte defenſari potuiſſent ex alio iure detinentis vel ex nó iure agentis. arg. l. qui accuſare. C. de eden.l.ſi.C.de rei vendi.cum ft. Itaq; licet lis ⁊ queſtio fuerit ſuper nullitate donationis nõ ſequitur qp fuerit ſuꝑ bonis iſtis dato q iſta bona donata fuerint.Scda via deduci videtur ꝙ dicta reſeruatio non obſtet:quia donatio non fuit facta niſi de medietate bonoꝛum Pauli:ſed iſta bona de quibus agitur nó yídebátur eſſe bona Pauli neq; hereditatis fne: fed bona here ditaría dicti Petri ⁊ dñe Gentileſche pꝛout immediate oſtendam merito licet fuerit lis fup dicta donatione non cenſeatur fuiſſe ſuꝑ iſtis bonis fi non erant Pauli: ⁊ ſic non videntur cõtineri in dicta reſeruatione ꝙ fuiſſent bona domini Petri ⁊ dñe Gentileſche de⸗ ducitur quía ꝓbatur qp dominus Petrus et domina »»entilefcba 4 emerunt dicta bona:pꝛont in pũcto pꝛeſupponitur. Item pꝛo⸗ batur ꝙ dictus dominus Petrus maritus oícte dñe Gentileſche poſt emptionem factam poſſedit per plures annos. Ideo cẽſetur poſſediſſe ratione pꝛecedentis titu.l.ij. C. de acquirẽ.poſſeſ.l.que⸗ dam mulier.ff.de rei ven.l.j. C.de imponen.luc.deſcrip.lib.x. vnde pꝛobatur poſſediſſe titulo illo emptionis: et cum titulus emptio⸗ nis reſpiciat ipfum et eius vxoꝛem vídetur poſſediſſe iure familiae ritatis fue vxoꝛis.argu.l.qui iure familiaritatis.ff.de acqui.poſſeſ. qð poſſederit Petrus quoddam tenimentum de quo agítur qua» tuoꝛ teſtes deponunt pꝛimi duo funt ſingulares.⁊ per conſequens non pꝛobant.l. iuriſiurandi.C.de teftíbus.c. cum ecclefia ſutrina. de cauſa poſſeſ.et ꝓpꝛie.c.cum dilecti.de elec.c.tam is. de teſtibus. Duo yltimi videntur deponere de eodem facto et de eodem tem⸗ poꝛe. Ideo videtur ꝙ ipfi pꝛobent. l. vbi numerus. ff. de teftibus.c. in omni.extra.eo.titu.cum ſimilibus. Pꝛobant enim Joãnes pa der et meus filius qp dictus Joannes conduxit ad laboꝛitium et de 105 xe tarepodit dicto domino Petro probatur autem poſſeſ⸗ a dale gen eH onem et receptionem mercedís : pꝛout babetur in. l. | ER onductoꝛ. ff. de acqui.poſſeſ.foꝛtius per conductionem pꝛobet rponay actu cum per ſolam recollectionem fructuum 5 Tris tam io. Mtitia.de ſolu.l.litibus.C.de agri.⁊ cenfi.lib.zj. quoniampicta bon pb.cötrariam ſententiam arbitroꝛ verioꝛem: piefüpponiturin puse ntreperta in bereditate Pauli: pront demoícti Pauli donate et per dominam Bartholomeam here⸗ cti Pauli dicto fer Jacob It medietas hereditatis ⁊ bonoꝛum di 8 dictus fer Jacobus sede chius donationis et titulo pꝛo e TR dicti ſer Jacoi domina Sabꝛiella heres dicti Quefinerat publicimam ez grace SPfefer Jeden c mera fa domina Sentileſcha z oom S atiónio, jq | ſeſſionem nó 5 mus Pet us babe dato qp victa victo fer Jacobo vela ölen potniſſent scit titulii et pof» pto 75 VEA la dicta domina Sabꝛiel petere dicta bona a rint publicianam per ter.no.in.l fue autem fm etípfi babnc blicians foztíus nec potuiffent poftapoicta e onobug ff de pue oictus fer Jacobus cóplenerunt pa feriptionen oa S abríella vel vel. xx. an. cum haberent titulũ ⁊ bonam ſidem. . dap tempoꝛis. x. poſſeſſio longiſſima que ſufficeret etiã ſine titulo.l.ſi quis emptio⸗ nis. . ꝙ fi quis. C. de pꝛeſcrip.xxx. vel. xl. an. Et per dietas pꝛeſcri⸗ ptiones queritur ius vendicandi etiam a vero antiquo domino: vt. d. l.ſi quis emptionis foꝛtius a quafi dño:pꝛout eft babens pu⸗ blicianam iuxta no.in.l. j. ff. de publi.⁊ in.c.abbate fane. oe re iudi. lib. vj. habens etenim publicianam nó exercet eam cótra dominũ. l. fi. ff. de publi.⁊ fic cedit dominio. Sed vtile dominiũ cp quis cófee quitur ex p󰶄ſcriptione longi vel longiſſimi cum bona fide iuxta no. in aut󰵲.niſi tricẽnalis.C.de bo. mater.⁊ in. l. pꝛetoꝛis officium.ff.de dam. infec.aduerſatur dominio directo ⁊ illud ſuperat:vt.d.l.ſi gas emptionis. Et ſic conſtat ꝙ eft potentius ipſum ius ꝙ reſultat ex pꝛeſcriptione quá illud qð reſultat ex folo titulo t poſſeſſione qp et patet quia publiciana cõpetit illi qui nõ impleuit vſucapionem: quía autem nó permittitur implere quaſi impleuerit datur dicta actío in rem inſti.de act. h.alie. Foꝛtius atit an pzefcrípfiffe ⁊ imple uiſſe vfücapioné quá eſſe in actu implendi vt de ſe cõſtat merito cc. Ande ex his euidenter oſtenditur qð iſta bona nõ ſunt iudicanda bona dñi Petri vel domine Gentileſche:ſed bona Pauli: et quia fer Jacobus ⁊ ſucceſſiue dña Sabꝛiella eius heres tenuerũt ⁊ pof? ſederũt dicta bona vigoꝛe dicte donationis quá dicto fer Jacobo fecit da Bartholomea oe medietate bonoꝝ ⁊ beredítatis Pauli qui Paulus poffederatoícta bona ⁊ cui Paulo ſucceſſerat dicta dña Bartholomea. Et ſuper dicta donatione lis fuit oꝛta inter di ctam Gabꝛiellã ⁊ ſer Alexandrum vidẽtur dicta bona et iura vt. 8s, donata venire in dicta reſeruatione facta dictis cedẽtibus. Et ma xime quía in petitione poꝛrecta in oícta lite ſepe fit mẽtio de ínrí^ bus donatis dicto ſer Jacobo: vnde videt󰵲 ꝙ iura iſta donata cen ſeantur reſeruata dictis cedentibus qp ſaltẽ dicẽdum videtur quia nulla alia lis fen queſtio oꝛta fuerat inter oíctumfer Alexandrum feu Benzum ꝛ dietam dominã Gabꝛiellam: pꝛout mihi pꝛeſuppo r non debet eſſe facta fine virtute aliquid opera de iſtis bonis feu iuribus donatis:ſed oc validitate donationis:q? reſponſum eſt. 5. ꝙ licet m pꝛopꝛiam vim verboꝛum hmoibonax iura donata nõ videantur cópzebendi in dicta reſeruatione atten to ꝙ ſolũ de nullitate ⁊ validitate donationis litigabatur et fi ful ſet donatio pꝛonunciata nulla fuiffet neceffaría alia lis fup bonié tamen ex quo nulla alia lis nifi iſta vertebatur feu fuerat inter no? minatos in dicta reſeruatione et deriſoꝛiũ eſſet ꝙ cenſeretur refe! uata ipſa validitas per.. dicta et etiam quía valíditas ipſa don? tionis non cõcedebatur: vnde non erat opus: ſed füpertui erat reſeruaretur. Ideo ad hoc vt dicta reſeruatio nó fit ludibꝛio fint c virtute alíquid operandi pofita verbis nó rebus cótra.Lij in m C.cómunia deleg.⁊.c.cõmiſſa.de elec. per rationes ? inra. S. add : cta.cócludendum eft qð intelligatur oc bonis et iuribus donatit E: Nec fimilíter ob.fcóa ratio quía immo eſt. S.enidenter oftcfum d5 — ifta bona donata non ſunt iudicanda bona dñi Petri vel domius Sentileſche. Dato tamẽ ꝙ effent bona pꝛedictoꝛũ nó refert: qu. ſatis eft ꝙ fuerũt donata: ꝙ fucrunt bona Pauli vel ſaltẽ a Pan lo poſſeſſa et tani» bona Pauli vigoꝛe dicte donationis poffe? — per dictũ fer Jacobũ et dictã. d. Gabꝛiellã ⁊ pꝛeſcripta itaq; cenſen i tur babita vigore dicte donationis dato qð verenó fuerint Pl li. l. fi alienã.⁊.l. qui alienã.ff.de dona. caufa moꝛtis.⁊. l. ſi alienam. ff. ſolu. ma. ideo cẽſetur de eis bonis fuiſſe lis: ꝓut de bonis ppt? — ipſius Pauli:⁊ fic compꝛehenduntur in dicta reſeruatione pig P di ] jr ET D. j^ £onfilium — XV. 2 dicta. Concludamus ergo (p bona iſta donata ⁊ poſſeſſa vigoꝛe di ligitur pm interrogata.l.j.S.ſi quis ita. de verbo.obli.⁊ inſti.eo.tit. ö T 1 act. facit tte donationis quá fecit dieta dña Bartholomea dicto fer Jaco⸗ 9. pꝛeterea.⁊. l. de etate. g. qui inter e 1 ERA d here. bo cẽſentur reſeruata ⁊ nõ veniũt in dicta conceſſione. Laus deo. l. fi. de here. inſti.⁊.l.titia refpondeat.$.ídem refp | inſti i i reſpõſionis referunt fe expꝛeſſe ad peti. . Summarium ſuper confilio. xv. inſti.⁊ maxime quía verba refpófionis ret diss $3 Juder oꝛdinarius cui eſt N iuriſditio aliqua: an dica⸗ ibi nos igitur aduerſus occupatoꝛes detẽtoꝛes n. 110 tur pꝛocedere tanq; oꝛdinarius vel delegatus. per totum. leſtatoꝛes iniuriatoꝛes huiuſmodi ⁊c.⁊ fic patet q pꝛop 1 jr "ud Geer | rioꝛa petita:ergo cum 1 Delegati effe cenſentur conſeruatoꝛes a papa vcl puncipeoepue ——— butufinodineceffaríofe refert papa ad fupe jc non fatí:c indices delegati effe videntur his verbis auctoꝛitate noftra hoc negotiñ fuper quo lítígatur fuerit tũc tempoꝛis futurũ ⁊ no facias. | : : 2^ 5 pꝛeteritũſen pzcfene non ſpectat ad dictosiudices. (T d 2 85 2 Tonſernatoꝛes an nó cognoſcũt niſ de iniurijs manifeſtis. nu. o. non ob. contrariã partẽ arbitroꝛverioꝛẽ. Pꝛimo ⁊ e kent 3 Appellari an poſſit a ſententia delegati ad delegantem ſubdele⸗ do minus vicarius fuit aditus vt iudex delegatus ꝛ p^ NE antem vel ad pꝛincipem oelegantem. feiudicécompetenté:qnía ad eti ſpectat ere 1 Appellatio refcíndit indicatum vſq; ad litis conteſtationem. riſditio.c.ſuper literis.de reſcrip. . pꝛeſcrip.C.ſi cótra i . : - ; s / T is ex aliena. indi.igitur valet ſentẽtia fuper pꝛin 4 Mandatũ non crpirat mãdatarij moꝛte vbi eſt factũ cum clauſu⸗ pub. 2. l.ſi quis ex aliena. ff. de indi.igitur valet: e dus man dati re integra poſt moꝛtem eíufdé mádataríj trahatur cipali:q? quotienſcũq; poteft quis Qi. e vel q delegatus cognoſcat iuriſditione perpetuata. tio pnunciando fe iudicẽ Pese rà iata VT ble j ZIppellatio a diffinitiua non refpicit exceptiones declinatoꝛias nũciavalet poftea ſententia fuper pꝛincipali p la anker ror vel dilatoꝛias. | Sum 3 notabiliter eee e da C Pabern 19 iibi 7 Infinitiui nat hẽdere omne tẽpus maxime futurũ. trãſinit in rem iudicat een dd e CI. E E Te en : cuu. ſit de re iudi.nõ poteſt amplius in dubiũ replicari an fit delegatus 5 * n * , — B a a e - , * dit nifi 11160 1111 1 iudex vicarius necne.appellatio em a diffinitiua nó reſcindit n ü ine ont noſtri Jeſu vſq; 0 lit. conteſt.cauſam pꝛincipalem:pt eſt a m 15 chꝛiſti.¶ In pꝛeſenti themate videtur pꝛima frõte d: demũ. C. de ꝓcu.⁊ ibidem per doc.ergo appellandum eft ad p Wet ^ o ibo ip. 4 f f dun e Atendũ q ofcte erceptiones babeát obftare 2 d. picarius pem vel ad fübdeleganté $m varias opiñ. de quib? in.. i ff. ſi quis c ó i i inarins:ꝛ; c in. l. j. in fi. C. qui pꝛo fua iuriſdi.⁊ in aut󰵲.ſi quis litigantiñ nó potuerit pꝛocedere niſi vt oꝛdinarins:⁊ per cófequés ad. o. gue a quo.c in.l.j. in fi. C. qui p uri ano infec. e in. c. Quis ber, legatü appellari potuit:nam dicti indices per papá deputa C. de epiſ. audiẽ.⁊ p Bar. ⁊ doct. in. j. f. de dãnoi 175 85 fi ti fuerũt iudices delegati:qꝛ conſeruatoꝛes deputati a papa cẽſen de offi. deleg. lib. vj. ⁊ quod no. in. c. ſup Nee ene milibus Et tur iudices.delegati.c. j. ibi per glo.⁊ doc.de offic.delega.in.vj.et delega. in antiquis ⁊ in.c.j.cum glo.de cle.egrota.cũ ke ámil 712 85 facit. c. fi. eo.titu. c ſimilibus. Sed iſti funt conf. eruatoꝛes:q; litere fic non ad legatñ fei: gubernatoꝛem appellari nó poteft imi l 95 Pꝛedicte:ita eos appellant merito ſunt delegati q ⁊ patet q; in li⸗ ſi archiepiſcopus raue natis foꝛet iudex oꝛdinarius ex quo T eg 5 ferie funtbmói verba auctoꝛitate noftra facias zezergo conſtatil idem dicends eſſet ꝙ ad eum appellãdũ eſſet.d.l.j. in pꝛin. f. i qui: los eſſe iudices delegatos. vt in. c. j.de cle.egrotã.lib.vj.⁊ ibi ꝑ doc. da quo.⁊ in. l. imperatoꝛes. gj. ff. de appel. ⁊. C. de appe e t per Bar. in. l. moꝛe de iuriſdi.om.iudi. per tex.in.d.c. j. ⁊ adducit 4 mus. c. . fin. cum fimílibus.TiRec ob. in contrariũ allegata:qꝛ ⁊ pꝛi tex. in pꝛoemio inſti. ibi noftra auctoꝛitate. ⁊ in.l. folet de iuriſdi. mo non ob.q litere non fuerũt pꝛeſentate in vita delegãtis qꝛ da⸗ dl. pbi dicitur ꝙ fungitur vice delegantis:⁊ non ſua ad q fa to ꝙ hoc veri effet ex quo non pꝛobatur bec pꝛeſentatio tamé nó cit.l.j.in fi.⁊.l.⁊ f Pꝛetoꝛ.de offi.eius cui man.eſt iuriſdi.⁊.c. fi. cum haberet obſtare in caſu noſtro pꝛopter verba pape que volũt qp iu Minilibus.oe offt. delega. led oícta verba ſunt in dietis literis apo⸗ riſditio a tẽpoꝛe date ſit perpetua vt patct circa finé literarũ apo⸗ ſtolicis poſt mediũ dicte bulle linea. xxj.vbi auctoꝛitate noftra per ſtolicarũ ibi p que a data p ſentium ſit vobis t vnicuiq; veſtrum in cenſurã ecclefiaftícá tc. Ad idem ⁊.iij. quando alicui iudici cmitti ^ ꝓmiſſis omnibus ⁊ eoꝛũ fingulis ceptis ⁊ non ceptis pp etua pote tur certũ genus cauſarũ reſpectu certi territoꝛij dicitur habere iu⸗ ſtas ⁊ iuriſditio ad tributa. Cõſtat em ꝙ tẽpoꝛe data nó erãt litere riſditionẽ delegatã ergo iudices deputati fuper megotijs iſtoꝛ um pꝛeſentate nec erat occupata iuriſditio per lit. conteſta.ſeu citatio Wonacbodi:q: ſuper genere cauſarũ pectãtiñ ad iſtos monacbos nem factam a dictis iudicibus in literis ꝛedictis deputatis: et ift en Satt facit fimile de c f nibilominus extunc vult iuriſditionem effe perpetuam: et conſe⸗ riſditionẽ oclegatá illud auté quod debent doc. in. d. c. per hoc re⸗ quenter vult nó finiri iuriſditionem per moꝛtem delegantis q cla ſpectu certi territoꝛij non obſtat qꝛ territoꝛiũ magis conuenit ius rius conftat per illa verba ceptis ⁊ non ceptis. Ceptum enim dici riſditioni oꝛdinarie d delegate. l. extra territoꝛin:cñ ibi not.de iu» tur negotium dtum ad perpetuandam iuriſditionem $m termi⸗ riſdi.om.iudi.iuriſ ditio eim oꝛdinaria requirit territoꝛiñ ⁊ nõ dele nos. d. c. gratum.⁊.d.c.relatum.⁊.d.l.⁊ quía facit.l.vbi ceptum:⁊ q gata dicit Hal. in. l. moꝛe. f. eo. tit. per. l. fi. C. vbi rapud quem. Cũ ibi pabetur. ff. de iudi. Herba enim intelliguntur $m fubiectà mae ergo ſunt iſti deputati a papa Gꝛegoꝛio indices delegati⁊ conſtat teriam. l. f vno loca.⁊. l. ſi ſtipulatus de vſur.⁊.l.eas cauſas. oe con⸗ papam Bꝛegoꝛium delegantẽ migraſſe a ſeculo nec apparet ꝙ lite di.⁊ demonſtra. cum ſimi. vnde aperte declarat papa qp licet nó ſit le fnerint pꝛeſentate ned occupata iuriſditio per lit. conteſtã. vel occupata iuriſditio:nihilominus fit perpetua:et per conſequens per cítationé conftat gp íurif. ditio delegata eft extincta.l.⁊ quía de non finiatur moꝛte delegantis qp ⁊ clariſſ ime oſtenditur per verba iuriſdi.om.iudi.⁊.c.relatũ.⁊.c.gratñ.de offi.deleg.cum fimi. Ideo que ſubduntur in dictis literis ibi vt eo vigoꝛe cad; fir mitate pofi nó potuit vt delegatus dictus vícari? cognoſcere:ſed vt oꝛdinariꝰ tis ín pꝛemiſſis omnibus ⁊ non ceptis pꝛeſentibus ⁊ futuris z pio merito ⁊c.Secñdo pꝛincipaliter bec pars videt󰵲 vera iſti iudices pꝛedictis pꝛocedere ⁊c. ac fi pꝛedicta omnia coꝛã vobis cepta fuiſ⸗ ſpeciales fuerunt dati in fauoꝛẽ monaſterij pꝛedicti montis moꝛci fent: et iuriſditio veſtra et veſtroꝛum quolibet per notionem vel ni: ⁊ in fauoꝛẽ dicti oꝛdinis pꝛeter ſeu cõtra ius cómune quia de iu alio legitimo modo perpetuata legitime extitiſſet:que vltima per re cõmuni babebant alios iudices oꝛdinarios ⁊ ſic eſt pꝛiuata lex: ba per citationem vel alio legitimo modo perpetuata ⁊c. Sunt ergo oicitur pꝛiuilegiñ dicti monaſterij.c. abbate. de per. ſig. eri adeo clariſſima ꝙ non expedit fuper boc aliter inſiſtere per. l. ille to nõ vtendo Perditur. l. j. ⁊ ibi per Bar. ff. de nun. ⁊.c. ad audientiæx aut ille. . cum in verbis nulla eft dubitatio non eft admittendavo de pꝛeſcrip. facit.l.non ſatiſ. . j. l.ſi conftítuta.z.l.fi cõmunẽ . g. j.. l. luntatis queſtio de lega. ii. et. l. continuus. g. cum ita. de verb. obli labeo-ff-quéadmo.feruí.amit.ci fi. Idcirco cum dictũ monaſteriũ ga. Ex quo enim papa voluit iuriſditionem delegatam poſt moꝛ⸗ nund vſum fuerit otcto pꝛiuilegio per tempus.lx. annoꝛũ: ⁊ vltra tem ſuam extendimon renocatnr moꝛte quia quod pꝛincipi plas 2 hõ poteſt eo amplius vtí quía per non vſum extinctũ. Tertio qꝛ cuit.l.j.ff. de conſtitu.pꝛincip.et inſti.de iure natura.gen.et cini iſti appellantur ſepenumero in iftis literis apoſtolicis confernato - ſed ꝙ pꝛincipi maxime et inferioꝛ poteft facere qp mandatun f ài res: conſeruatoꝛes nó coanofcüt nífioe manifeſtis iniurijs. vt in "m lun J Sho ) f re integra poft moꝛtem fuam trahatur.l.ſi vero no | c. fi. de offi.delega. lib. vj. Sed in caſu noftro non tractatur de mani $ di.$.fina.ff.mandati-FiBec obft.fecnndaratío in c i nerito ex incom ducta qꝛ tollitur per oíctaverba f upꝛa recitata: ratione dictarũ literarũ. Quarto quía iudices pꝛedicti fuerũt dati tua poteſtas ⁊ iuriſditio tc. maxime iunctis per illi in dictis literis foli ſuper pꝛeteritis negotijs ⁊ nõ ſuper futuris vt ptis:nõ enim diceret󰵲 perpetua ſi non vtendo patct ex verbis literarũ ibiconqueſtione percipimus ꝙ nonnulli habẽtur in. l.falſo. C. de diuer. reſcrip. x etiã in. d. l d i. na archiepiſcopi ⁊c. O ccuparunt occupari fecerũt caſtra:villas:⁊ alia in. d.. falſo eſt poſitũ verbi perenne dicit gl of d. de nundi. na qz loca domos eccleſias molendina decimas obediẽtias ec. Et ea de⸗ pꝛiuilegiũ non perditur non vtendo eodem 5 mne tinent indebite occupata fen detinẽtibus pꝛeſtant auxiliñ tc. Nö⸗ fu noftro qꝛ in literis pꝛedictis eg ois o dicamus in ca» nulli dictis abbati pꝛioꝛibus ⁊c.ſ uper pdictís caſtris villis ⁊c.⁊ re⸗ me qꝛ dicit ſuper non ceptis. Pꝛeterea l fi SL 1 bus alijs ad monaſteria pꝛioꝛatꝰ loca t mẽbꝛa pꝛedicta ſpectantib⸗ q in pꝛiuilegijs ad agendü el excipi im 0 in. d. 1 : multiplices moleſtias ⁊ iniurias inferũt c jacturas: ⁊ poftea ſubdi legium eft non pce at. d. l . ſed fit per P pꝛout e kis p tur quare pio parte dictoꝛñ abbate tc.nobísertititbumiliterfüp ^^ non ſit plus pꝛiuilegio. Pꝛeterea bo P e kd dese 5 5 plicatum vt cum eiſdẽ ec. pꝛouidere eis ſ uper hoc paterna diligen toti oꝛdini vt patet ibi fane delictoꝛũ "n "E baba í eben là creme verba ergo ſupplicationis t petitionis fe refertt ad — monafteríifancte Warte one b 2 a is fancti P'cterítaa moleftías ⁊ violẽtias:ergo ⁊ ſimiliter verba pape reſpõ Benedicti arete dioceſi i 0 1 5 d liae Sad puteritasvíolentíasreferrioebent:quíarefpófio into rum persone riozum pelo prlozi e conuentui eal * . P periouart monaſterloꝛum pꝛioꝛatuũ c alioꝛum locoꝛum dicti i Tertium volu. £ óft. f etrípbi, Loci oꝛdinis que de monte oliueti nũcupãtur cõqueſtione percepimus et in ſine ibi quare pꝛoparte dictoꝛũ abbatis pꝛioꝛũ⁊ cõuentuũ et aliarũ perſonarũ nobis extitit humiliter ſupplicatũ vt cum eiſdẽ valde reddatur difficile ⁊c.pꝛonidere eis ſuꝑ hoc paterna dilectio⸗ ne munimus ⁊.ſ.ibi volẽtes eiſdẽ abbati pꝛioꝛibus ⁊ conuentibus ac perſonis remedio ſubuenire zc. Ande licet pꝛioꝛ mótís moꝛcini vel cõuentus nó fuerit eo vſus foꝛte fuit vfus alius abbas vel pꝛioꝛ vel alia ꝑſona et fic pꝛiuilegiũ iſtud «p eft generale oꝛdinis pꝛedicti totíus nó poteft dici per nó vſum cõſumptũ ⁊ extinctũ ex quo per aliquos ad vſum eius deuentũ eft nó enim pót pꝛeindicari per par ticularem perſonã pꝛiuilegio cõceſſo oꝛdini per ea que babétur in cfi diligẽti.de foꝛo cõpe.Pꝛeterea vt mihi fertur hec negatiua qp nund vſus fuerit cõnentus montis moꝛcini dicto pꝛiuilegio non eſt pꝛobata prout eft neceffarí qui fe fundat in negatiua eam pꝛo⸗ bare debet yt ꝑ Bar. ⁊ doc. in illa ſtipulatione ⁊.l. hoc iure. de ver. obli.⁊ per Inno. in.c.ſuꝑ his.de accu. ⁊ babetur in.l.actoꝛ ꝙ aſſeue rat. de pba.ct in.ſ.ij.C.de iure emphy. Nec ob. ꝙ dictũ monaſteriũ mouit lites et cauſas agitauit coꝛã vicario vt iudice oꝛdinario qꝛ lícet fint deputati certi indices ſpeciales in aliquibus negotijs vel inter aliquas perſonas nõ pꝛopterea diminnitur poteftas oꝛdina ria pꝛeſidis vel epi vt habetur in.l.j. C. de offi.pꝛefec.vig. vbi dicit ꝙ i creatur immittentẽ aliquod officium vel aliquis iudex habẽs iuriſditionẽ ſuper certis negotijs pnta fuper dãnis datis nó pꝛo⸗ pterea videtur adépta iuriſdttio dñi poteſtatis ſen pꝛeñdis qð eft notandũ ⁊ facit.c.per hoc.de hereti.lib.vj. vbi alíqd de hoc et facit etiã q babetur in.c.in ſingulis. de ftatu mona. Et pꝛopterea poft potuerunt pꝛedicti pꝛioꝛ et cõuentus monaſterij montis moꝛcini adire vicariñ vt iudice oꝛdinariñ ⁊ generalẽ cum baberent alios iu dices magis ſpeciales.⁊ ideo nó ꝓpterea vidẽtur voluiſſe recedere ab his iudicibus. Maxime qꝛ ex quo tunc tẽpoꝛis iſte vicarius nó erat delegatus ab illis iudicibus apoſtolicis magis cõmode adhi⸗ buit picariũ qui erat pꝛeſens quam illos iudices apoſtolicos abſen tes. Pꝛeterea hoc veniebat diſcutiendũ e ꝓbandũ ante lit.cõteſt. in pꝛeparatoꝛijs anteq; iudex pꝛonũciaret ſe iudicẽ competentẽ et ſi pꝛobauit ⁊ iudex iniuſte pꝛonũciauit ſe cõpetentẽ debuit appel⸗ lare:q; vt.ã.dixi appellatio a diffinitiua non reſpicit exceptiones dilatoꝛias feu declinatoꝛias.d.l.ita demũ et pꝛopterea nó immeri⸗ to dicitur qp a ſentẽtia interlocutoꝛia fuper cõpetentia lata ⁊ incõ petentía poteft etiã de iure ciui.appellari vt.d.glo.in auf. babíta. C. ne filius pto patre ⁊ habetur in.l.ij.ff. de appel.reci.ſ Nec babet aliquatenus obſtare.c.fi.de offi.delega.lib.pj.cñ fua materia: quía licet meri cõſeruatoꝛes non cognoſcant nifi de manifeſtis iniurijs tamen iſti nó funt meri coſeruatoꝛes vt cognoſcitur ex tenoꝛe lite⸗ rarum pꝛedictarũ: quía ſemper appellant eos cõſeruatoꝛes ⁊ iudi⸗ ces ⁊ fic non vult papa eos cfle ſimplices cófertatozes. preterea in petitis per monaſteriũ nun» fit mentio de manifeſtis iniurijs:ſed ſimpliciter dicitur de iniurijs ⁊ moleſtijs et loquitur indefinite qo equipollet vniuerſali.l.ſi pluribus.de leg.j.⁊.l.de pꝛecio.de publi.⁊ l. j. 9. ⁊ generaliter.de leg.pꝛeſtã.cum ſimi. immo ipſa rñſio pape lo quitur per figni vniuerſale ibi de quibuſcũq; iniurijsviolẽtijs atq; damnis. ergo nullam iniuriam excludit.l.iul. de leg.iij.c.ſolite.de maio.⁊ obedien.cum ſimi.⁊ maxime quia pꝛimo dicit ſuper reſtitu tione bonoꝛũ e iurium ⁊c. Et poftea fubdit necnon quibuſcũq; in⸗ iurijs ⁊c. Et ſic nõ vult papa ꝙ cognoſcant ſolum ſuper violentijs iniurijs atq; damnis fed etiam fuper iuribus et bonis dicti mona» ſterij ex eo qp non tendant ad iniurias víolentías fen damna et fic ex quo cognoſcunt de iniurijs ⁊ non iniurijs clarum eft qð de alijs. pꝛeterea de manifeſtis iniurijs cognoſcunt quía deficiẽte ſubiecto qð ſuper non iniurijs cognoſcat et fic oeficíat ſubiectũ iniuriarum deficit qualitas illa manifeſte:quia qualitas ſine ſubiecto ftare nó Poteſt.l.eius.ff.ſi certũ peta.⁊.l.ij.de vſufru. cum ſimi. Pꝛeterea et fottíus ſubditur in literis apoſtolicis qp in illis que iudicialẽ inda emrequírütpzocedant ſummarie fimpliciter ⁊ de plano in alijs t qualitas facti exegerit. vnde illa verba in alis vero c. indicialem oxi guntur in manifeſtis iniurijs que non requirunt ore tc. ad noftram. de iureiuran. et babetur ín.l.fi C. de appel. ⁊ ꝙ abc utate ff. qui fatifd, cog. in.l.ciuis ⁊ incole. ter apparet quia infra in clemẽ. appellanti.de appel. ⁊ ꝙ euiden rum dicitur ꝙ non coanofcmecdtum dictarũ literarum apoſtolica⸗ tijs z alijs pꝛeindicialem intant niſ de manifeſtis iniurijs 2 violen⸗ 3 redditur res * requirunt. vnde ex his verbis ⁊ requfrunt bea OStofca im ſuperioꝛibus verbis. S. reci dielt as non cone ane non requi ie dU indicialem indaginem nüt inatcakolcant mä dema cialé indaginẽ ⁊ poftea requirat tudicfalem indaginem iniuriis et de alíía que ra babemns necefie intelligere qui pt periicentn i qualitas exegerit c. in manifeſte int (n alíja e tur enim ſepennmero verboꝛum alina pm cn ut fact babetur in clemẽ.j.de reſcrip.⁊ in. eſedes. eo qua dubitatio fuerít pertinaciter infſtens titu. in antiquis. et ctarum literarũ ſuper eis et dicta dubitatione cognitio ferbis di- Conſi. XV, ad ipſum ad quem pertínet cognofcere, An fua fit iuriſditio.d.c. fuper líterís.cum ſimi.S.adductis vel ſaltem ad papam per ea que habentur in.c.cum veniſſent.de iudi.vbi eſt tex. quádo vertitur pꝛobabile dubiũ ſuper pꝛiuilegio pape cognitio ſpectat ad papá | et nö ad inferioꝛem pꝛout eft gubernatoꝛ. ¶ ec obſtat ꝙ ſuper grauaminibus tantum pꝛeteritis ⁊ violentijs ⁊c. Et ſic non ſuper futuris videtur conceſſa poteftas et iuriſditio pꝛedicta.Quia licet abbas et oꝛdo montis oliueti querimoniam moueat coꝛam papa de iniurijs ⁊ violentijs ⁊ moleſtijs pꝛeteritis feu pꝛeſentibus tunc tempoꝛis vt denotant verba.5.relata. Tamen ín concluſione eoꝛu petitionis generaliter ſupplicantur:licet qo cum eiſdem reddatur valde difficile pꝛo ſingulis querelis ad apoſtolicam fedem habere recurſum pꝛouidere eis ſuper hoc ⁊c. Pondero qð dicit ſuper hoc et non dicit ſuper dictis violentijs zc. Item pondero qð dicit pꝛo fingulis querelis.⁊ non dicit pꝛo pꝛedictis. vnde in petitione ⁊ cõꝰ cluſione ſupplicationis non ſe referunt ad iniurias ⁊ violentias et moleſtias iam receptas: fed ad omnes querelas et ideo ſubdit ſug boc.f.qp pꝛo ſingulis querelis nó babeant neceffe habere recurſum ad ſedem apoſtolicam: de pꝛeteritis fit mẽtio in querímonia: quia non poterant adbucfe conqueri de futuris: fed quía ex pꝛeteritis pꝛeſumendum eft de futuris.c.ſcribam. de pꝛeſump. . l. diſtin. qu crimen.facit regula femel malus. oe reg.iur.lib.vj. ideo non ſolum petunt pꝛouideri fuper pꝛeteritis: fed generaliter ⁊ ſic ſuper pꝛete ritis ⁊ futuris.ꝙ ⁊ magis aperte demonſtratur ex verbis pape ibi dum ſubdit poft verba. d. relata in víatozes huiuſmodi illo volet — tes eiſdẽ abbati pꝛioꝛibus cõuentibus ac perſonis remedio ſubue⸗/ nire per quod ipſoꝛum cõpeſcatur temeritas ⁊ alijs aditis cõmittẽ di fimilia pꝛecludatur. Ex quibus verbis euidenter apparet ꝙ pa pa deputat iſtos iudices non folum aduerfus moleſtatoꝛes init? — riatoꝛes pꝛeteritos:ſed etiam aduerfus futuros dum dicit et als aditis cõmittendi ſimilia pꝛecludatur q9 etiam euidenter conſtat ex alijs verbis ſimpliciter et indefinite pꝛolatis non permittatur. —. eofdem ſcilicet abbatem pꝛioꝛes ec. fuper his ſcilicet bonis nomie natis in querimonia. 8. pꝛopoſita t quibuſdã alijs bonis c iuribus ad eos pertinentibus ab eiſdem fcíl nominatis in querimonia.5. pꝛopoſita vel quibuſdam alijs moleſtari fen eis grauamina inin rias vel damna irrogari ⁊c.que verba neceffarío vidẽtur intelligen da ad futurum quía fi ad pꝛeterita impoſſibile eſt ꝙ fioc preterito fuit moleſtatus qp nó permittatur de pꝛeterito moleſtari quía hoc folo pꝛiuatur deus ꝙ factũ non fit factumßm theologos ad hoc. l. in libello. h. facto.de captiuis.⁊.l. impoſſibilium. de regu.iur. vnde ad moleſtias ⁊ ad damna futura referatur ſcʒ p nó permittat irroꝰ gari ⁊ moleſtari ec. infinitiuñ enim eft aptum cõpꝛehendere om tempus maxime futurũ fm ea que habentur in. l. v. G. ftípulatió« de verbo. obli. ff. ⁊ in. l. ſerui electione.oe leg. j. ⁊ in. l. in ementis. de cõtrahen.emptio.ꝙ ⁊ maxime patet quía ílla verba iniurias vio⸗ lentias vel damna irrogari declarãtur per inferioꝛa verba qp intel? liguntur de iniurijs violẽtijs ⁊ damnis pꝛeteritis ct futuris ibi nec non de quibuſcunq; iniurijs violentijs atq; damnis pꝛeſentibus? futuris in perfonís ⁊ rebus eoꝛum illatis ⁊c. Merito cum verbum moleſtari. S.relatum ⁊ verbum irrogari ſimiliter.S.relatum dete / minentur ab vno determinabili.ſ. non permittente debẽt parit? terminari. l. iam hoc iure. de vulg.⁊ pupil. ⁊.l.hereditate.⁊. l. uis. C. eo. titu. Ideo cum verbũ irrogari reſpiciat etiam tempus futu⸗ rum ⁊ referatur ad futura ſimiliter ⁊ verbi moleſtari ad futura ſe⸗ 4 feratur. Pꝛeterea replicatur ſimpliciter t indefinite círca finem d 1 ctarum literarũ dicta verba pꝛeſentibus ⁊ futuris conſtat etiam "4 à alío ꝙ non refertur oífpofitio pape ad pꝛemiſſa ín cõqueſtione Mu qnerimonia fed magis generaliter vt patet ibi de pꝛedictis ⁊ aui perſonis quibuſlibet ⁊c. Nam illud verbũ de pꝛedictis oemonftra : | fcu refert perſonas. S. nominatas ín querimoniampbi generaltt&? nominantur omnia genera perſonarũ ⁊ omnes perſone copꝛehen duntur que pꝛeterito vel pꝛeſenti moleſtant ⁊c.ſubditur enim 75 4 ſula generalis ⁊ alie ſingulares perſone verbü enim perfona cf . ra nerale yt patet inſti.de iure perſonarũ in rub. et nig. 2. f 1 oc ftatu bomi. vnde dum poftea in reſpoſſone ſubditur zalüS ein buſlibet perſonis vt illa verba aliquid operentur vt decet ⁊ nó di ſuperflua.c.ſi papa.de pꝛiuile.lib.vj.⁊.l.ſi quãdo.de lega. J.. f ae, 1 bus. in pꝛima cõſti.C.neceſſario referri debent ad moleſtãtes err j rentes bona ⁊c.de futuro fimilia verba poftca repilogantnri per / eiſdem vel quibuſlibet alijs ſimili modo poſſem dicere de 2108 bis bis ibi ſuper his ⁊ quibuſſibet alijs bonis quía verba illa fp ali referunt res in querimonia expꝛeſſas ⁊ vbi expꝛimuntur gb ter omnes res quía dicit ⁊ rebus alijs zc. quía verbum rei eft V inb generaliſſimũ. l. j. in f. ff. i certũ peta.« in. l rei. de verb.ſigni.et bis fi.oe vyſufru. lega. Et nihilominus ín refpóftone ſubditur lupe in et quibuflibet alijs qð non poteft aliter intelligi poffe niſ fci : querimonia cum referunt fe ſupplicantes ad pꝛeterita P tn tia neceſſario ſe referunt ad bona de pꝛeterito vel pꝛeſenti ſpe lin tía quía qualitas adiecta verbo intelligitur $m tempus verb jl delictis. h. ſi extranens. ff. de nora. oícta verba et qníbuftíbet? 4 referunt fe ad res poftca querendas ⁊ ficad fatura Preteref tg [Document text truncated for crawler view.]