El licenciado don Diego de Angulo, Fiscal de su Magestad por el Real Patrimonio, contra la hidalguía que pretende don Francisco Mohedano de Saauedra, veintiquatro de la ciudad de Cordoua.
Full text
Q <¡ EL LÍCENCIÁDO ON DIEGO D Iíiftítia fine^ fru¿cntta píu rimum fofefi Sitia hifbi ti a nibilúalcfco bit pro te mivrudenHcu^ ttcmxjQfficior. LA HIDALGVIA QVE PRETENDE DON FRANCISCO Mohedano de Saauedra,V e n tiquatro de la ciudad de Cordoua,por delación que le fue hecha por don Rodrigo de la Cerda, Ventiquatro de la dicha Ciudad. G VLO FISCALDE SV magestad porel REAL P AT R.IMONIO. ® N G A K A ¡D A. fot laDiudadc Blas Martineen la calle de los Libretos. Año áe 1657.
O ti A' 3 / ■ I 3 31 vi J H ,r~\ r~'-\ a 1-^-9 ■ r g 3. IJAOaii O J YoVU, a : £ O c G A T ID A 1,1 .O I H O i I Jl T i c i J A 3 ií - ■ í; -a c: .inTífl? :ivp hivn :/. ■ b$Lí¿"V 3 Sv ó7t5-Jp’JÍ5V t •• -O.:.;'' - 0 '=:. jsbiaü ; í o^nboJI nobtoq ¿f'ííd t>t*ii.; -;;j •b3.A3 sfoib ¿i -b • y. ■ - -l o;\K ¿ifjw \ *. . í’.í'. ;ü4.i ti»;'A ‘ ; ^ N &\ iV > . A -
EMITIENDO el hecho ai memorialdel Relator,y pleytoque fe trata en efta ChaucUle¬ na • ya eñe papel el poner en fu lu¬ gar lo neceflario para la inteligen¬ cia del , y juftiíicacion de la preteníiondel Real patrimonio,fe fundarán dos articu¬ las principales 5 c o n q ue fácilmente fe podrá confeguir la determinación que fe efpera enfufauor. En e! primero fe fundará, que el litigante no tiene prouada fu Hidalguía en poífefsion,nipro* priedad,para poder obtener en ella. En el fegundo fe refponderá a los fundamen¬ tos principales de derecho , con que pretende juñiricar fu preteníion, omitiendo lo fuperfluo,y no neceffaHojpor no embarazar tan gran Tfibunal> ni el tiempo deuido a mayores obligaciones. ARTICVLO I. f Conclufion es ademada de derecho,que en materias de nobleza no tiene necefsidad el Fiícál de iu Mageñad de prouar, porque eño le incum¬ be al que pretende fer Hijodalgo, por lareíiftencia que el derecho íc haze, y eñar conforme a el fundada la intención de fu Mageñad, cap. vnic. qux fint Regal. Regia 1 . 1 i .tit.28.part. 3. 1 . 8 . tit. 11. lib. ¿.Recop.ibi; Tues el derecho rtftfle a fu pojfef- Jion t y qwe nostenzmos fundada nuejlra intención , <&rcv Oralor.de nobilit. 1 .part.cap.3 l0an.Garc gl. 9. num. 1 . & íeqq.& glof.7-num. 2 9 . verf. Ad fecundum, T c l l -.Fernand.ini.- 1 i.Taur,num.8.Matien. inl.^.tit.S lib. 5. Rccop.glof.3. num. 14. &ibi Azeüed-nÜtn-J'j^Padtlliinl'fi $dibus,num. $.C. de feruit,& aqua, Auendañ. in cap. p r %tíz. part. ca P * * 4.num.24.ad mídium,Couarr.yar.refotu. lib. 1« Num.i. Num.2* Num.3
* Num^. Num.$. Num- ¿. I¡b.i.capl'i¿. num.io.propefin.Francifc.de Ciar pecincent.cauCfifcal.caui. z8. quxft. 2. num. 6. Ioan Gutierr.pra&.lib.s quxft.14.nurn. 4, Por¬ tal.ad Mallnum,2.part.verf.' Infantio,n. 6 7 . Sef. indecif.2. Aragón.n. 10. La razón es, porque la Hidalguía es vn accidétequc no viene por naturalezamobilitas enim nonfanga¡s,fedfanguini$ 5 & g e n e r i s quaiitas eft, quxá iure poíitiuo, &áprxuileg¡js Regu,áquibus omnes nobilitates ñuunc deribatur,vt ex Tiraqueil. loan. Garc. &aíijs,1radie Sel. in decif. Aragon.435.num. 10. tom. 4. Yporefta caufa ninguno fe prefume noble,vt tradit Bald.in 1. non ignorat,C.qui accufar.non poífunt, Tiraquell.de nc>bilit.cap.i¿.num. 4. Y afsi el que fe funda en efta caiidad,aora fea a¿ior,o reo,la ha de prouar, I.i.ff deprobat,l.{icut,§.fed fi, ff.fi feruit-vindicet. qux facit in argum.& ex pluribus tradit Azeued. inl.2.tÍM.lib.4. Recop. Y refiftiendo laprefuncionde derecho al que pretende Hidalguía para obtener, le es for^ofo prouar con mayores y euidentifsimas prouan^as, vt probat tex.inl.non eft verifimile,fí de eo qnod met.cauf.ibi: Et buic prtfumptioni appertifsimaspro - battones oponere JebuttÁ fí tutor, C. de peric. tutor* ibi: Idquc¡i liquidifsimis probationibits oíienderit . gJ. & Do&or.inl.tranfaéiione, C. de traníá&ionib. Abb. incap.quia verifimilein fecund. notab, de prxfumpt.Petrus Surd.in conf. 1 7 3.num.33 & in decif75.nu.21.ibi : Tüm^quiaproefumptio transferí onus probandi in adnerfarinmilbi : Et admjarinmgra* uatdnriotiprobatione . Y aunque regularmente en otros cafos baften dosteftigos, en efte fe requiere por lo menos tres,vno para elidir la prefuncion,y dos para prouar,vtex Garc.glof £.§.x.nu« 38. &' alijs,tradit Sefe,ind.decif z.n. 10. Elquepretendeobtener en el juyzio de poffcfsiondcHidalguia,conformealal.7.y 8.tit. r r lib. z. Recop.ha de prouar^que el fu padre, y abue lo han eftado quieta y pacificamente en la dicha poífeísion por efpacio de veynte años, y no folo no ha prouado el litigante con prouan^asconclu yentes
yentcs Jcomo cierna fu intención, antcslasque re* fulcan del plcycoconcra ella io ion, y la eliden, y deshazen: porque fi fe atiende al juyzio depoffeffion,y fe inliftc porfu parte en el, fe hallara que los veynte años de continua poffeísion en las trespec lonas dei iicigancc,padre y abuclo,noay prooan^a fuficicncede ellas,ni en conformidad de la dicha 1 # y.y 8.tit.uJib<2.Recop.ibi: íDe^eyuteañosacanun* ca pecharon¡ni ufaron, ™ acojlumbraronpechar , tsrc* Y la dicción, nunca , de ia did. 1 . 7 . es vniuerfal, y ncgaciua, quccomprehcnde codocafo,tiempo, y logar, vtinl. prouidendum,C. de poftuland. v« bigloff.verbo ,nunquam, \b\> hleft nullo ternpore , vrnullo loco. O&auian. Vulpcl. de prxpof. 6c ad« ucrf.fig.fub didionc, nunquam, pag.Ó7.Marian, Socin. confil.116. num. 52.tora. 1. Auguftin. Bar boí. de di&ion. 6c claufiil.diction. 231. Y es de cal calidad la dicción negatiua, que no recibe rcft.ric-, cion por fer indefinita, y obra con mayor fuerza q la afirmatiua, ve late cradit AimonCrabcc. confil. 294.0001. 6. C<£phal. confil, 172. num. 15. Au¬ guftin. Barbof. vbi proxime. Yafsi la continua pof iefsion detresperfonas, fe dcueprouar como que¬ da dicho en todo lugar, y fin interrupción algunaJ Y confia por lasptouan^asdeftc pleyto, y pa¬ drones prefentados,que Alonfodc Mohcdano,a« buelo del litigante , tiene padrones de los años de 1552. 1561. y 562. y el litigante dcfdeel año de 606. hafiael de 633. en losPedrochcs y Torremi laño. Y la continuación dc cantospadrones, hazc prouan^a cuídente en fauo; del Real patrimo¬ nio, ve cradit Ioaon, Garc.de n o b ilicat.gloíT.4.0. 29.6cnum.51. í* a Y no folo tantos padrones bailan para obtener ft novnofolo, pues por clfcinccrrumpelapoflelfion comentada, y r.onfticuyc en mala fcc, Ioann. Garc.glo(T.6, nutti. 22.6cgloff.12. num. 5.0,1a fi. Ocalorai 2 . p a r c . 5 . p a r t . p ! i o c ip.cap. 9 . n u m . 2 5 . 6 c nliíü* 1 6 . m fin. Sefé,decif. Aragón. 6.num. 26. Lo qoal fccomprucua mas, porque auicndoli tigadoconclconccjode los Pcdrochcs, fobte re¬ partimiento , fueroncondcnadospor fenceacia de « o s ~ . B la Num.y.' Num. 8 ; Nurm f fl Numi TdJ #
•S.fxiUr- Num. ii. Num, 12. Num. ij. la jníticia ordinaria,quepaíTócn cofa juzgada,con affcíror,dcxandodcficrtaUapeUcion,y no acu¬ diendo por via de querella a cfta Chanciller ia,con forme a ladotrinadc íoann.Garc. de nobilic.glof. 5. num. 18.que afirma,quccílo folo baila para re peler a qqalquicr litigante de la prcccnfion de fu hi dalguia,3 c a d hoc adducic, texc. in I. qui grauacos C.ccnfib.&ccnfit,lib.n. vbi Bart. 3 c DD. 3 c ia 1.- forma, §. fin. íF. de ccnfib. ve patee ibi; Atgumento eorum dici méritopoteH, que ft^nofabe quele pufieron enla matricula por pechero , ó que le jacaron prenda,quod finefcientia raro contingit >quodintra annum debet qc - enrrere adiudicem de /os hijosdalgo ,y p e dir la ordinaria de quafupra f y vfar della: ídem ,filié o fabe que le fdcaron la prenda 7 debet conqueriintra annum > alias ejt Vi* Juifolúiffe , <ar ai hoc efi egregium , tpoportunum argu - mentum , quod deducitur extext, in difl.l. quigrauatos tyc\ EcinfciiuSjibi: Certe nonejlfecurus quia intra an nimdebuit conqueri , quod iam ex fado ¡Íj gitatum Yidi. Yen cftc lugar, habla en términos mas'aprccados que Iosdcftcpleyco>porqucdizc,queaun quando prendaron a vno, y hizo fus procedas, y facó cc ílirnonio para preicntarfecon el , y litigar, fi no lo hizo dentro de vn año, y defpucs fueron continua ucs para que queda dicho : fue rcfpeco delplcyto criminalqíic figuiodoña Maria de Ba* rríofu madre, contra e! concejo y Alcaldes dcla vi lia délos Pedroches.,fobrccl¡nccndiodc vna dehefa,yporódioy encmiftadqucporeftacaufa le tenían ;fc defuanece fo opoficion. Lo vno, porque como queda dicho, no apela, ron, ni reclamaron a ella Chancillcna en el .termi no que deuian , con que no folo fe prefume que cu niéron por juílala fcncencia, fino cambien que re¬ conocieron la buena* fc«, pu c s aun teniendo por enemigos, como alegan, ala jufticia y regimiento no apelaron de fu fcnccncia, fino antes la confintieron. Lo otro, porque es euidcncc y llano,quc no fue r,{ £J ' ' ron dofe las prendas, noeftafegura defp pueda fer admitido, Y annquc fe oponga contra lo que bor el litigante, que el empadronarh
4 ron empadronados por la caufadc el plcyto, fi no porfcr llanos pecheros f eg.ua los..padrones referir dos, e n que fu padre y abuelo, ydemas deudos, fue ion comprchcndidos,y cambien porlos padrones dcToncmilano, queeñancompiouadoscontcftigos , dóde no puede darfe por caufa el dicho pley v to.Y quando fon muchoslospadroncs, no fe pue¬ de dczir que fe hizicron por odio,vccradic; Ioann. Garc.in di<ft. gloff. 4. num. 29. vcrfic.Ec licéc,ibi; Et licet ex difp ofttiotie L 7 . hoc titul. í? lib . aliqmndo in bac deferiptione, aut pignoratíone pófsit ¡nteruenífe Yts>vr imuriapofuli,tamenfi matricuUplures reperia turcertebabent locum yqua diximus , quia infurgitex multituáw notorium. Ecibi yVnde cuín tot proejump* tiones ocurrantin pluralitate matricuUrum planeconier natio fequenda efi , quia ex fmiltitudi/iepríejumptioiutin fit condmriatio inciiiilibus* - . Y aüque por parte delliíigantc fe hanredarguy do de falfos ciuilrocnte ellos padrones, y alegado, q»c algunos dellos nocílan en forma bailante, cftan comprobados con mocho numero de teíligos y en cáíi codos los quedeponen contra el litigante que declaran, que fu padre y abuclofucron empa dronados,conloqualfe cumplió bailanícmcnce con la difpoficion de la 1 . V15., tit. J 8 part. 3. & que ibi notat late Grcgor.Lop. Rodciic. SDar.jn Lptíft icmiudicatam, ft.de ís iudie*indc-claiac.Jeg,Bc^ ^.prouidencia ,01101.54.¡Couairuu. pra¿lic¿jcap. 19. 0001.9. Parlador, ict.quotidian, lib. 2.cap.fo partid. 1 i.aropliac.5. mim. 15. ..^rrni Prnecerea, quando los inftrumcntos fon, anti* guos ¡ cómo fon ellos padrones ^no tienen nccef? fidad de comprobación, porque les baila fu anci? guedad >.AffliéUn dccif. *51. num.5. vcif¡G.Q«pd aucem,&dccif. 245. ouro, $. üctetidecif. $6,num, 10. verftc.Er quamnis, Couairun. piadie, cap t 21. num. 7. in princip.Eaiif. confff 104. num* 25, lib. 1. Gíegor.Lop. in did, L115. gloff. 5. titul; 18* p, 5.Anton2Gom.inl.45¿íT¿oL oom.85.in firi¿Mc; noch.de p radumption. lib. 1. quaeíl^S. num. 26# Se lib. 2. piarfompt. 80. «ora. 2/Azcucd. inU* tit. 21. lib. 4. rccup. num» 140. Num.r^ .muH Num. 15.
Num. 1 6 . ’Y j .ttavA Num. ¿7. .rnuPi Y inílrumenio antiguo fe cñtiédeque es aquel conforme a la opinión de algunos, de 40. y 50. años,yfegon la de ocios,de mas, Ancon.de Butr. in cap. vcnienS id 1. de ccftib. 6¿in cap. quid pee noualtjde vcrbor.fignif. Alexand. confil.4.0001. s8. volu. 2. Percgrin.de fideicompiifi arcic. 45. n. 85. Ioano. Garc. de nobilic. glolT.iS. 1. nom.7. Doro. Ioann. dclCa(iillo,tom. 6 * cap. 122. num. 25. donde viene a rcfoluer,que confoimea los cié pos y cafos, vienca fer arbitrario, vcpacctin ver- (fe Ego vero.Y lo mifmodizc Mier.i. part, qu.xít. 45. num.13.in nou.eaiét. Y fiendoeftos padro¬ nes de (de el año dct-539. y figuicntes, q fon demás de ochenta años acftaparce, bien fe echa de ver fu antigüedad, la qual fe comprucua con lo que alega el litigante en razón de la filiación del abuelo que teniéndole por muy antiguo, quiere valerfc de prouán^asdcoidasy famapublica :y citando pue ito en eítos padrones, for^ofamente ha de confeffallos por masantiguos, y que procedccn fu fauor día regla dicha, pues confia dellos, que viuioaños defpucs,y el pretende prouar que nolcpudieróal tancar a conocer de viíta losccítigo$,poríuanci. guédadi - ^- s ; luí De masde loqual/ficndocítos padrones he- ^hospdr concejos de lugares pequeños, aüquc no {puleílcn la folenidad ncceflaria, fe deuc atender ípücho acllos aporque no esverifiroilque éntrela bíadorcsy perfonasfcncillas,fe auiande fuponcr femejantcs padrones. Y 00 es nueuo que a la ruftidid addclc con c e d a n feaicjantcs g r i u i l c g i o s ,y lele remitan muchas fo 1 c n idade s,v ti n i . fin . C . d e ccf - tiñvT&in titu. C. ne ruítican. &in 1. iuris ignorantia, C. de iuris & fact.ignoraac. per qux iura fie tra dieOtalor. de nobilic. 5. part. partís principal, c. 4. num. 1. vcrfic. Si vero diéte matricule, donde hablac nterraipos mucho mas rigurofos que losdc c1Jc cafo, que esquádobspadroneseftandcfccuo fos fin autoridad findiílincion de citados y perfo¬ nas , yíin folenidad;> ve patct ibi: Sincero matricu¬ la rían ímenireutur inarchiuo publico , ncc babent officklium ex prefijan autboritatcm ,nec diflinfiionem tta-
f _ _ . .. $ ttfum , yelperfonmm ,fedíx tempore yiderínturantjqiiitnte^ar Jim johmnitatejjlo cajú hidtcum arbitrio me ritii caujte conjideratis nlinquendum cenfeorfuauia fidtt Mis aáhibenáa¡ítjp/íenim m agís [Mepojfimtqno ad me tamenfemperejfnit magnimomentt,máxime ín locista • jticauisjfiifanfta mfucitas mugís yeritatem ¡quam ¡m ris folemnitatem conjidcrat: mayormente fifuejfenlospa tirones antiguos,y de muchos años jíicce[n¡os cierto en al¬ deas) lugares pequeños, y de gente ru[tica, aunque les fal - tajje alguna joiemnidad je cañan mucho de conJiderar > porque ytantiir pr¿nileg¡o [ha rufiicitatis . Y aunque luán García,tn diít.i.4.num. 31, verf. ydjumimus mine quartum cajum : y en los números íiguientes fe oponga a lo quedize Otalor. como lo haze otras muchas vezes,con todo eííoep el num.34. dize y tiene por llano,que quando eftos padrones fe co« prueuan con teftigos, hazenla anima fee que ios demasA’t patet ibi i'Beneyerumejl ,quQd comprobar, t^huuijmodt m itricuUteftibnffacteHtjidem , as proba - bunt pr¿ejumptine,ftcutproharet ipja matricula jolemniterfacía^c. Y aqui ay efta comprouacion 3 y mu¬ chos teftigos que deponen de aue,r íido empadro*: nados el padre,y abuelo de los litigantes en losPe droch.es, donde fe hizieroo ^ftos padrones, con q no puede negarfeles el crédito q por nueftra par¬ te fe pretende, mayormente.quelon con diftinció de períonasy pechos, y en diferente forma de la que dhseOtalor.porque eftan ep liaros ,y en po¬ der de eícr iuanos,y hechos en nofi>bjfes de oficia¬ les conocidos ,con que eftan líbremete *oda fofpecha. Pr^ te rea,la prouan^a fifcales dfttatito Btíme-i ib de teftigos de v¡fta,de auerq^echado el padre y abuelo del litigante, yeftar en poffcfsÍQn della¬ nos pecheros,y en opinión, yteputacion de tajes en la villa de .ViUanueua, y.en Cordquayy P ; edroches,y.ToireVnilano > que quando tuuieran por fu pane niucho mas teftigos, fe aula de eftar a cfta prouan^a. Lovno, por tener por fi,y afsiftir a los teftigos la grefuncion de derecho de que ninguno fe prefume Hidalgo, vt tradic Bald, ín 1 . ób carnum,^tfdeteftibnnnocen/mcap.audiús 3 nu- C mer„
Ut -4 i p verbo jpretío ¡ C. deíMlíb.Menoc. de aibicr ar. Iib. 2. cafo 475; num. 4. Petr. Surtí.coofil. 74; n u me, y 6 . líb. i. Farinac.de ceftib.quxft. 69. num. z.latií fimedon luán del Gallillo, tom.6. cap. 122.au n i. jiftegr*,!. 28.citoi.1i. partir, ^.ibi: hfo.sfi dixere que lo oyera dezjr a otro, no cumplí lo que atejligua. Ec iccrtim ,ibi; jFñZ ,ejilmonio non deuéValer, porque el te fiigo depone de oy das . Ratiocft quia teftisdebet deponere deeoquod Num. 55. nouit,&prad'ensfuic,&ficperpropriümfenfum, nonaucem perfenfumalterius, cap. teñes 3.qui¬ lbo. 9. Ioann. Andr.incap.licétexquadamde teftib.mim. 2,&ibi Antón. de Bncr.num. 1. Fariña, vbi proxime,nu.3. aliaetiam affercur ratio, quod cum pcTauditumaudicus,nonpercipiatur vciitas fenfus,fed folum relacio veritacis ideo alleganci ra tionem refferentem illam vetitacem,non eíl credc dum in indicio fine iuramento cius, aquoiña reía tiocaufam habuic cum ceñís non iuratus nullam fi dem faciac, 1 . iuris inraudo, C. de teñibus,g!oíT.in 1 . teftium, cod.cicu. Y en el ccñimonio de oydas, li fe admicieflc, fe viene a darcredicoalo que fin ju lamento dixo vno, a quien el iteftigo dizc que lo oyójyporeftay orras razones Fari nací o en ¡el lu¬ gar citado num. 7.dize,que losteftigos de oydas de ándito alieno, nonfolnm nonprobanc, verum etiam non dicuntur, veré&proprié ceñes, y que porcñacaufaelteñimoniodeoydases contraías reglas y forma del derecho. De donde viene, que la 1 . S.tica. n. Iib. 2. rcco Num. 3i. p¡] a c qucdfize, que Tiendo el abuelo tan antiguo q los teñigos ao lopudietonconocer , depongan a lo menos de oydas y fama publica, con otros ad¬ minicules, csirregular, y fe ha de verificar fu difpo ficion con todas fus calidades y requificos neceílalios de derecho, fi bien pudieramosdarle diferente interpretación, proucreffcfendo Ioann. Garc.glo. 18. jf.r.cradicDom. Ioan.dcl Caftill. difl. cap.122 nume. 26. 6 c f cqq. mas estangrande la oefenfade las eucepcioncs contra la pretenfion del Jitigance, que no ay necéfsidad de otros fundamétos mas de los que aqui fe refieren, omitiendo algunos por no
neeefsicar dcllos, y fcr los que fe proponen raas fuertes. En eftc genero de prooan^a fe requiere que los teítigosquedeponendeoydas,nombfenlas perfonas a quien lo oyeron, porque de otra fuerte no prueuan, vttradunccommuniccrDodoresin cap. líccc ex quadam de teftib. Peer. Siud.confil.i^.n. 25.lib.i- Menoch.coníil. 2B.num.57. l i b. i.& de arbitrar, cafu 475. num. 24. Faiinac.did. quaeft, 69. nom.75.Dora4Ioan.dcl Caftill.d1d.cap.122* Dura. 17.quod faceré debenceciara non interroga ti, & debentefle pltires aquibus andiucrunt, did. cap.licét ex quadam,de teftib.ibi; KonDtique ab yno fCiim nonjufficeret illdfi Viueret,fed duobus adminus. 1. 2 0 . titu. 9. pan. ¿¡.Ábi iCaftdixere que lo oyo a y>n orne folo , é non a mas , non le deuen creer, maguer di ga que lo oyó ante que el pleytofuejj'e comencado. Ancón. Grab.cicnl.de teftib. conclnf. 3. num. 4.Mcnoch* de arbitrar, did. caí» 475. numer. 12. Farinac. vbi proxime, n. 112. Nec íufhcic quod teftis nomincc aliquera aquó audinic,&deindeaddat, &pluiibus alijs quorum nomina non tecoidatur ,quia tune etiamnon pro bac Riminald. coníil. 222. nura. 26.lib, 2. Cornc* coníil. 78. num. 6Jib. 5.Mafcard.concl.io4. nu. n. Farinac. vbi fupra,nüm.8$.Y fedcucaduertir, que cada teftigoáde nombrardosperfonas aquié lo oyo, y no bañará que nombre a vnapeifonafo la, y que otro ó otros nombren acera * ni aquella que por los demás eftcjuicíFe nombrada , porque no nombrando cada vno a dos perfonas,fe tienen por fingularescn lasoydas de diferentes ados, y tiempos , y afsi no prueuan ,gloíí. indid. cap. licec ex quadam , verbo, ab^no, vbi Anton.de Butr. pnni. 8. Abbas, num. 9. Mafcard.concluf. 104.0. 11. Fulb. Pacían, de probac. lib. i. cap. 9. num.42. Farinac. d. q. 69.0.87. Y cambien hande deponer, que creen quccS cierto y verdadero lo que deponen, Peregiin de fiáeicomrnifl' artic. 42. num. 80. Petra de fídeicom ffdfq. 15. num. 71. Tofch. lite. T. concl.180.nura. ^S. & 5 8 . F a r i n a c . d. q 69.num. 99.^100, E Tam- Ntum 37^ Hura: 384 Num 39.
Num. 40J Num. 41? También fe requiere, que las perfonas nombra das a quien dize que lo oyóelteftigo, fean fidedig¬ nas, giaucs,fio defeco ni foípecha alguna, 1. 20. titul, 9. pare. 4. ibi: EJfomifmo feriafife dixeffe que lo oyó a omes de mal* fama, isre. Peer. Surd.didl. confil. 135. num. 69. Pacían, de probationib.lib. i.cap. 9. num.$8. Farinac. plurcs xcfeiens ,didl.quaeftio. 69. num. 85.&11J. Dora. Ioann.dcl Caftill. didl. cap. 122. num. io,donde con Farinacio y otros,di ze, que cambien es ncceflaiio que fe articule y pruc ue ella calidad, ve patee ibi -Vb¡ quod ufes de audita nunquampiohant nijiftntgranes, bonctfam<c ,fidedigni, omni exceptione maiores, i? quod h<ec qnalitas eft as, ticulanda , is probanda , í?c. También fe requiere que los teftigos depongan que lo oyeron anees de comentado el pleyto, y no defpucs, porque fi nolodcclaraflen , ni prueuan,' nihazen picfuncion ,didt. 1.2 0.cicul.9.parc.4.ibi; Aunque dixerequeio oyo a muchos, defpues del pleyto co¬ men fado,y q no lo fabia de ante, no deue otro fijer cabido fu tejlimonio, tradic Farinat.didl.quaeft. 69. nume. 96. &109. & audiores fuperius addueli, máxime Dom. D. Ioann. del Caftill. didfc. cap. 122. nurac. 11. donde pone ocros muchos requificos que fe po¬ dran veren el, que fe omiten por.no alargar cíla a** legación, y fe podra ver, íi los teftigos del Iitiganteconduyen enfusdcpoficioñcs,las qnalesfon va gas, y generales, findiftincion particular de abue lo del litigante, fino generalmente mezclando co el y fu padre, losadlos de nobleza que pretenden atribuyrle, que es cambien contraía dicl. 1 . S. tica. 1 1 . lib. 2. rccop. ibi: Por la qualprouanca parezca co¬ mo el fien do cafado ,y Viniendo Jobrefi ,y fu padre y fu a - hielo , todas tres perfonas eñuuieronpacificamente en re putacion ,y pojftfíion de hombres hijo [dalgo, en los luga rts donde Vinieron por Veinte años continuos ,y cumpli¬ dos. Y tampoco concluyrán los teftigos que dizen que los tienen y tnnieron por hijofdalgo, no diziedo de la común reputación, y poffcfsion que fe re¬ quiere , que depongan en lus dichos, lo qnal falta enlos masteftigos del litigante^y aunque algunos lo dixeflcn, no importada fu depoficioa donde ay tañeos
10 tantos tcftigos en contrario; qáe deponen en fauor del Real patrimonio, pues no puede fer comu reputación la que tiene contra fi canto numero de tcftigos y ioftromencos. También fe requiere que depongan de fama pa blica, conforme a laspalabrasdc la dicha 1.8.ylos requiíicosparaprouailalbn muchos. Primóenar* icquiricur, quod fine fpe&atíefidci, vt tradfic DD. in cap.cum oporccac,deaccufac.Faiinac.in practic. com.i.qu^ft.47. mira.210.la razones, por¬ que la fama es vn indicio remoto,y afsi los teftigos han de fer omni exccptione maiores, Burfat.confiJ 316. num. 2 6 . vol.j.Cacheran. dccif. PedemoneJ 79. num. 14.6c 15. Antón.Gom.como 3. variar.! cap. 13.num. 18.& 19. Menoch.de praTump.lib.i. cap.9 i.num. 5. 6c qaod ifta quaheas fie articulando 6c probanda, tradit Farinac. diót. quatft. 47.0001. 2 1 r. Lo fegundo fe requiere, que nombren las perfo ñas de quien lo oyeron, ve divimus in ceftimonio de ándito, ve tradit ínnoccnc. in cap. qoalicer, Se quando, deacculac.num. 1. Alexand. confil. roo. num. 4. üb. r. Farinac. didl. quaeft. 47. num. 229. 6c 250. quod fecundum eos debent faccreetiamno irucrropáticeftcsa o n Lo tercero fe requiere, qne depongan los teítigos que lo oyeron publicamente a la mayor parte del pueblo, vt per Barc.in 1 . d e minore, $. pluiimíí ff. de quíeft, 6 cíbi Marfil, num. 54. tradit,Mafcar. de probar, conclnf. 149. num. i . D cci.cap. 1. de ap pellat. num. 3. Villaiob. in fuis communib. lite. I. Petra de fideicocnmiíT.quaeft. 11. num. 376.6 c con fi| 4 450. nec fufficic, quodccftisdicacfe publice au diuiífc ,fnifi ctiam addanc á maiorc paree popnli, Grammat. confil. 42. num. 2.adíin.Mafeard.dicL coociui.479‘ num. ?•Farinac. ploresreferensdift. qnxft.47. num.237.iSe 238. &feqq. vbi ampliar, ctia m fi teñes dicanc fe audiuiffe a raillc , vel audiniífe per cotaro ciuicaccm, nifi etiam addant á ma¬ iorc parte populi ,& num. 252. quod ita fenciacca dem maior pars populi* Y a fique Baldo, y otros referidos por Farinacio dift. Num^ 42.] Num*4jí Num.44* Num.45.
C" T* di&> qneft. 47/nam. 257.les parece que vafta que los ce (ligo s que deponen de fama,digan fe publi - céaudiíHÍfe, licec non addanc á maiore paite popa li ipíe tamen, num.2do.facccur fine dubioefle ferwanda prima opinio in foro ciuili, Ioann. Garc. de nobilic. gloíf. 18. §. i.num. 13. Zeuall. commomeo Cra commnn.nuro. ¿o.ibi j Tamen yeriorem opinio nionem ejfe Bartol.femper exijlimaui ratio Itera eíl qui.i cumbocteñtmoniumdeauditufit exorbitans d regulis inris oportet, l?t ftt conjlans apudomnes perpetuum & perpetuo tenorejine contrarietatefine.yarietate,^rre pUgnantia. Ec num.ó.ibi: Vbi etiam referí dttas opi¬ niones contrarias ylr in num. 7. refoluit, quodquando tefes deponuntfuper fama nofnfficit dicere audiuifiepu~ Micc , üt a piar ibas, quia &r pintes funtquatuor & non maior parspopuli, &rc. Y allí refiere muchos por ci¬ ta opinión, & apud nos cft Regia, 1 . 3. ticul. 50. p; 7. ibij Fama feiendo comunalmente entre los omes deaql /ogar.vbi Greg.gloíT. 1 ,&2.fequicur opinionéBarc. in I. de minore,plurimu, f f.de queft.de adillum fe rcffcrt facicetum f14.cica, 14.pare. 3.donde erataudodc laprouancade fama,dizcafsi: Abendaq prumenqneeflo es fama éntrelos de aquel logar, é que pn áticamente di^en todos que es muerto, <¿yc. Y en eftc ca¬ fo no ay efto, antes mayor numero de ccftigosfif. cales del mifaio lugar que dizen lo contrario. Y para que la fama prueuc, es ncceílario que ef Num. 46. te adminiculada,!. 3. (, e i u f dcm,vbi gloíf.verbo, iMfirmkt l9 f f, de ceftib. cap. fiteftis, §,fíepéeciam v. bi gloíf. verbo ,fama q u e f t. 3.de incap.illud,ver bo, in hoc , de cítrico cxcommunicato, Felin.in ca. veniens el 1. de teftib. num. 7. de 8. Mafcard.depro bat.tone!. 752. de 754.Zcualloscommun. contra commiin. qu^ft. 502. num. 1. & feqq. Y lo mifmo di 1-poóe ladidt. l.S.titu. 11. lib. z. rccopi!. ibi^ Pero fi d abuelo Quierefei do tan antiguo que los te figos no lo pudicronconocer, que alo menos depongan del de oidas,y defama publica délo fufo dicho, y del padre, y defi mif - mo y prueuen de cierta [ciencia , y fabiduriade los dichos Veinte ams , por depofteiones bailantes, fegun ,y con los adminículos,y calidades que difponenlos derechos, y las dichas leyes ,y prematicusdennefiros dfyynos ,dcquanto 5 ;íij ' .. ~~ al
al abuelo,ejlataldepo/idonfedduidapor depoficion bafi tante . Y aquí no ay adminiculos,puesrefultanencotrario tantos padrones,en que fe halla el abuelo y teífigos que deponen de las pechas, lo qual porfi folo aunque eftuuieraprouado en cótrario lo de¬ mas que el litigante pretende, y la opinión que queda referida no fuera como es cierta, bañara para obtener contra el litigante,vt aduertit loan. García,dift glof.18. §. i.num. iz. ibi lExquibus contra [t injtrumenta biflori<e, aut monimenta repenan * tur contra bañefamam publican 9 <&r auditum maxtmé nocebunt,ürc.)it num.i3.ibi: Bteft ratto^uia cum boc teflimoniumde auditufit exotbitansátegulis inris opor- ¡it conjlans apud omnes perpetuum perpetuo tenort finecontrarietate^neyarietate¡fine repugnantia :ided plurimum corruit ex monimentism[lrumenttsteftibuscontrarijsfi cenjus ar monimenta >ff. deprobat. Ex quibuspatet appertifstmé¡(? yeyéquid tudtcandumfit in caujis i)s quotidiants nobtittatts, in quibus efi contraríetas apperta ex feripturis antiqui$,lsr ex contrario auditu , ita^t reper ¡atur yarietas 9 a r contradiftia , nj repugnan¬ tia. También fe opone por los Abogados del liti¬ gante,que AlonlbMohedanodeSaauedrafuabue lo auiendoauidopechosenla ciudad de Cordoua,y villa de los Pedroches,nofe cobraua del por fer Hijodalgo, y que efta prouan$a concluye pofíeísion en el de que no aya pechado , lo qual baña aunque no aya íido interpelado, ex loan. García, glof. f 9 mum.2.ibi: Idiota, quodin bac puejeripttone.^ Ja [fie i (¡quod tribuí um exaftum fit ah alt\s 5 non d te, cam poUierit d te exigí 5 non eU necejjariá ínter pellalío ; j c i lícet , quod á t : petttuM fit 9 & tu negaueris , <£7c. & inglof.7 num,i6.verí. Secundo ad t<tem,Ou\oc. de noVilit.^part. 3 parr.princip.cap. 1 .nuro. 13. y también pretenden , que la quaíipoffefsion re¬ ferida éftá coadjubada con fama publica,y comu reputación, y con la fentencia del Confejo Real de Cañiila, que fe (iguio fobrefi el litigante auia de fer admitido por Ventiquatro de la ciudad de Cordoua, por la calidadde nobleza que dizen ea P necef-
Num,4?* neeeíTaria para obtener el dicho oficio,y fe decla¬ ró en fu fauor, y con la executoria que fe ganó en cfta Chancilleria fobre la pragmática de el feñor Rey don Enriqueta lo qual fe iatisfaze ex fequentibus. A lo primero, enquantoa que Alonfo Mohcdano de Saauedra no pagó pechos en Cordoua,ni en la villa de los Pedroches> no negamos los fun¬ damentos dederecho 9 pues es cierto queela&o de no pechar es elquedifiingue al noble del que no lo es, y confliruye en poíiefsion de Hijodalgo, mas la defconformidad en efta parte eftá en el he¬ cho, pues comoqueda dicho,ay tantos padrones prefentados de losPedroches en que eftá el dicho Alonío de M.ohedano, que no puede negarfe auer pechado, y concurre con ellos la prouan^a de tátosteftigos, a los quales fe deuedar mas crédito, ex his qu$ tradit loan.García ,glof. $ 4-in fin. que a los que deponen en fu fauor, vt patet ibi: Simile ejt, qnod receptumejlde milletejlibus qui pro nobili di * cant fe Ytdiffeqn<eftore$ borum tributorum ab dtp quide ta tributa exigere , abboc r í)erbquilitigat J maioribus ftiis nmquarn Vtdijfe exattnm tributum pmb Jridijfe ip - Jos qurtfloresprrttenjfe domos ipforum d Cceteris exigen do tributaiquia [i duo dicant^idiffe fe abeo , aut á maiori - bits [ais ex affam plañefides eis adbibenda efi 0 tsr fuperat viilleillos teñes,&c. Y quando en la ciudad de Cor doua alguna vez le huuieffen referuado, fue por fcrIuradoenella,yhechoeI padrón otros Iurados fus compañeros,y vno que fuena llamarfe Iuá Mohedano de Saauedra,que no confta fi era fu pa riente cercano,y fiendo del mifmo apellido viene aferfofpechofoenquanto a efte padrón: y todas las vezes que fe referua alguno, no meramete por fer Hijodalgo,li no por razón del poder que tie¬ ne con los Concejos, o porotras caufas íemejantes no le aprouecha la dicha referua,vt eft exprefc se difpofitum in d.1.8. tic. \ 1. bb. V Recopil. ibi; 7 que como a tales Hijofdalgo los dexauan los oncejos donde Viuiande empadronar,y prendar en los pechos rea* les y concejales ,y no por otr araron alguna ,{yC'JLt notat Ioan.Garci.de nobil.gl.34.per tot.
II Quodadeó verum eflfccundum eum>vt etiam fi milieteftesgeneraliter deponant,quodmaiores deíieruntfoluere tributa plebcia, & ex aduerfo dúo telles aíferant cauíamaiiquam , ob quam ab hisnoníitexaélumtnbutum magis eis credatur* vt ipfeloan. Garci.did glof.34.affirmat,ibi: Sed tamtn contra ipfos aduerte ,quod boc gema k teftationis tontinet aliquid negatiuum ^tpatet exea t ynde mille tejí es (¡ni boc modo deponant^ ntbil.probantfe ex aduerjo Jint duo teñes qni ajferani caufam ah&m , ob quam ab tjs non fit foiutum tribntum plebeinm cum plebeisjpndepro* batió fíat equiuoca , (y indiferensad alíame aujam : qnia duobus tcjlibus ajferentibus affirmatiuam magis eredí* tnr } quam mtlledenegatikadeponentibuSjWc . Y afsief* ta primera parte queda fin dificultad. En quanto a lo legundo de la executoria delCo fejo,lobre admitirá! litigante por Vetiquatrode Cordoua: efio no puede coadjubar la poifeísion que pretende en fu abuelo,afsi por fer aéio fuperuemente deípues de fu muerte , y que el no litigo como por auer fido para diferente fin,y fin que en aquel ¡uyzio aísiftiefieelfíicalde fu Mageftad,ni fuelle citado para el: ideoque non nocet ex vul¬ gar! text.inl.faepe,vbi DD. ff. de reiudicat. & in tor. tit. C. quibus res iudicat nonnoce, & C. res im.ali.a6t.vbi DD Tiraquell.intra6lat. res ínter ah.a 6 1 . i n p r i n c i p . B a r t o f i n l . i 4 n fin.C.deaduocat.diuerí.vbi BaleLnum.?.Salicet.num. 3 Paul, de Cali num.Roland.inconf.S f .num 4.V0Í.2. Petrus Surd.decif.z$6.n.4. late Salgad, de Reg. profe 6 t.p. 4 x . 8 . n . i 7 . &feqq. Etnoníolumnonnocet lententia ad aJiumfinem,fed ñeque etiam confeísio partís incidenter, & ad alium finem fa6ta, vt ex plurib. tradit Surd. decif.2 50 num.6.& quod dicitur de lententia I 0 ^ cumhabet etiam in probationibus,& añis,vt tra dit Baldan 1 . 1 . i n f in ff de aduocat.diuerf Bartol. in |.faepc,ff de re iudicat .& in 1.2. n u m . 12, veriic* Sed an pbrrigatütjC.de edend.vbi Iaf.n.23. Rip, n.37.6¿ tradit Stíídéd.decif 2 j 6. n . j . Demas délo qual fe deue confiderar,que la ce dula del íeñor Rey don Fernando el Tercero* que eftá Num.$o. Num. jil Num. 52. Num. 53;
Niiih.j** Num y 5. efláconfirmada por los Tenores Reyes, h a f ta el i e ñor Rey don Felipe Quarto, compulfada enefte pleyto jdápreuilegio a los Iurados déla ciudad de Cordoua, para que ello$ 3 i u s mugeres, hijos 3 y paniaguados 5 ( e a libres de los pechos y derramas Reales y concegiles,Io qual no preíuponeHidalguiaynoblezadefangre,íinodeel dicho preuilegiojVt cofiderat Cala.que refertMaftril.de magiT.lib-3 c.io.n.io4.vbi Sigif.C^fare dixiífe ret'erv.Exeptn te [acere pojfum, nobilem 'Vero minirne. Y no fe podrá dezir, que quando vno ti ene dos titulosjfe ha de acribuyr la poífefsiS al titulo mas vtil 9 l.fi paternajCXdcrepud.haered.Paul.de Caft. conf.j 5 x. lib.i .Crauet.conf.53.num. 11. Mafcar. de probat.coacluf.45.nu. 30. y que teniendo no¬ bleza de fangre, aefta cauía fe ha de atribuyr la polTefsion,y no al preuilegioqporque no confia de dos titulo$ 5 p ara que fe aya de preíumir que fe pof fee por el mas vtil 5 p u e s no eftá prouada,n i en pof fcfsion,nipropriedad Hidalguía,ni nobleza de fangre, y fiempre esvifloque vno poíTee por el titulo preámbulo antecedente,lquaedam mulier, lf.de reivendicat.l minus inftruíius D C . d e a c q u i r . poífef. cum fimilibus. Y afsi fe ha de atender al preuilegio de los Iurados , y a efta caafa 3 y no a otra atribuyrfe aquel aéio,vr confiderat Ioann. Garcia5denobilit.glof1z.num.45dn fin. Donde dize*que fe hazen equiuocos efios a ¿los # y fe re¬ fieren a ambas caufas, refpe£lo de lo qual no prue uan,ib¡: Fitprofeño^t aftas po¡ttiui per quos [ttpro* bala nobilitas^quiuocé referatur al^traquecanfam¿&. eti ea <equwcat¡onereftat <equiuoca quo^ipfaprobatio , cumg. neceffario non coeluda t plañe nihilreieuat probate En quanto a lo tercero ( déla fentencia que fe dio enfauor del litigante enefla Chancilleria, en quanto a la pragmática del feñor Rey don Enri¬ quece refponde,que demas de fer eñe cafo fobreuipicnte tanto defpues de la muerte de Alonfo de fyloh.cdano,abuelo del litigante, y no poder cali¬ ficar la potíefsion que fe pretende que el tenia,fue dada efta cxecutoria en juyziofumariojeincidenter que no daña para el plenario, Couarru. pra¿t* qmjibon.^num. ibi \ E aettam jumará 9 mu
J? incidenterfuertiht rtmináti,potértint eiiám finito exa in'tne } i t e t n m principaliter traftari , cap.Veniens el lAt tiftib.erc. Peer. Barbof.in I.diaoitio ,§. fio. 2.par. nam.52.ff. íoluc. mammón. Ioano.Garc. de nobilit. gloíl. 1. nnm. 18. & feqq. Pacían.de probar, hb. 1.qoa^ft. 58.num. 1. ódeqq. Peer. Surd. de aliment. artic. 1. qu;eñ. 126. Y fi no fe entendiera afsi, eiafor^ofo que fe acabañe elplcyco con eñe inci¬ dente , y no le pnáieíTc profeguir, oi tratar cnas del principal, quod abfutdum eff. De mas délo qoalfe deue confidcrar, que piifnerofeganócxccutoria poraotosde viña y remi¬ ta con el litigante, por la quaife mandó dcfpachar prouifion jinferta la prematica del Tenor Rey don Enrique, aniendo opneño codas Tus excepciones, y defenías; y aunque defpues íc denegó tercera car ta contra el concejo de Cordoua, no fe puede apro «echar el Irrigante delta vltima determinación por cñar ya vencido, y fer dada principalmente en fauor del dicho concejo. También oponen,que aoiendofc feguido eñe pleyto por delación de perfona can poderofa, y q era fu enemigo del litigante, ni fe ha de dar crédi¬ to a los teftigos prefemados por fu patee, y que no halándole en ta matticola y padrón délos peche¬ ros, con tantas diligencias como fehizieron por fu partefe ha de prefomir hijodalgo, gloif.in 1. 3.C. deoffic. magift mil. Barc.in 1 . Ticia eextore, num. 2. ff. de lega*. 1. Craoct. confil. n« Giegor.Lop.in in 1 . x eitul. 6 . part. 2. gloff. 4. nnm. u.Scfé decif. *43. nnm. 7.&8. A que fe faiisfazc con los padrones de el ano de *539. y 1540. de los Pcdrochcs donde cftá el nom¬ bre de Alonfódc Mohcdano 5 concralos qualcs re¬ plican , que no fon xerdaderos padrones , porque fe Tacaron de vn libro que quedó entre los papeles de Antón Regalón cfciioano publico que fue déla dicha villa de ios Pedroches, clqaaleftáíin pie ni cabera, nrfirma de eferiuano, y que es traslado de papel limpie ,aq«c nofc le da crédito. Y también qive no conña qacfueffe cPabuelo de el litigante, por a-tter mnchosMohcdanos,dctendientes de he G bra, Num.56 Nacr.57. 1 Num.58.