Pauli de Castro Prima[-Secunda] Super Infortiato : habetur hoc in volumine prima[-secunda] pars commentarioru[m] Pauli de Castro... ; Francisci de Curte ... additionibus et apostillis ; summariis ite[m]Hieronymi de Marliano aucta et illlustrata

P — E * — 7 1 : A-— o cam cum um FP mm —4 25) — gnat amm * 2: 10 IT Uflcuc' — PF PCT H | , - s b ur d t » Sc L dia uet 1 T dU momo m M Mou mom omm T t Jd D: T 3 y 2 s Son E * * T NW d-- * 7 tt ^ " & N ^ 28 — 1 mm mr 3 mmm NT * A ci an — SNR ENNIUS 2 : —— .  —— — e 14 1 ASINI) ÉS [^ Pat oa ui ZZ ZA 1 EMT EE m m M . n? 39 41 m EF 1 , 7 009 . MN — S * „ MA — - ^ IN 8 * 7 e Be, 7 ^ * dere ines 9 2 . ; 7 22 SERIEN EMI Yt Pob 4-734 p 48 L3 | l VE d 7 PIN E T 7 Hd j| - 2 . T Z "ie. , 7 "s T Ma tie Ls ma pare Commentarioꝛum Pauli oc Caſtro iuriſconſulti ce leberrimi; in Infoꝛtiatum:elegantiſſimis mris vtriuſqʒ do⸗ ctoꝛis famoſiſſimi Franciſci de Curte:plurunmmq;ʒ alioꝝ Addi tionibus ⁊ Apoſtillis:Summarijs ite Mieronymi de Mar tiano Mediolanenſis aucta « illuſtrata. Munc demum accu- ratiſſime c caſtigata ⁊ typis excuſa: nihil eoꝛũ que in alijs ba^ bentur editiõibus pꝛetermiſſo. Indice poſtremo:qui omnia que notatu digna videbantur: et que ſparſim Paulus noſter toto opere cómmipicrue eſt:ſerie alphabetica copioſe continet: in multo melioꝛem ds hactenus oꝛdincin redacto. 2» 8 „„ M. Ne di lif U 8 N 1 M 1 E M wh * 2 Ur 1a io x d „, 0 : E d T. JP QNS s — eee MU C MAN AR 1 ee L4 et AP f e DA RN RIS ey WU Mesi Pie I eI. f nA TAM uu d , * Ji f "1H i 7 ? y p FP à , . 2 / ' 7, r : : ; A 2 2 W e : 2 y. ) D 7 * 7 J D Ls * L2 b 1 * Ld — e — . , inis , * 1*7. Men 2 N É - Á 55 WA KY NI“ N 4 N. * 1 AG . N 7 x e 3 NA ord — 1 M. , í , T h [XA " 1 3 — " ^ A * 5 v, 4 ? ^ 7 7 — — — 2 2 w^ e 7 LLL LR PPM EA mm Cu r r Ó do — EISE —— 2277709 ML Tabula Rubꝛicarum huius voluminis. ¶ Acquirenda hereditate fo. 94. ¶ Conditionibus inſtitutionum. fo. 37, ¶ Heredibus inſtituendis. fo. 67. ¶ Iniuſto rupto et irri. fac. teſta.ſp. 2. Jure deliberandi. fo. 92. —— ¶Liberis et poſthumis, fo. 46, l Soluto matrimonio. fo. 2. ¶Teſtamentis. fo.366. . KL &ulgari et pupillari. fo. 54. (J Finis, 2 Soluto matrimonio. P4 P P4 2 ^ 7 P d ¶ Eximij viri ac iuris tam põ tificij dp ceſarei Doctoꝛis acutiſſimi domini Pauli de caftro Commeẽtaria pꝛeclariſſima in Pꝛimam Infoꝛtiati partem. Cum apoſtillis clariſſimoꝝ iuris interpꝛetum domini Fran⸗ ciſci Curtij:⁊ dñi Nicolai Superantij Patricij Aeneti.Sũ⸗ marijs Hieronymi de Marliano Mediolanẽſis minime pꝛe termiſſis:feliciter exoꝛdiuntur. ¶ Soluto matrimonio:⁊ quemadmodum dos petatur. Rubꝛica. Ante contractum matrimonium nó dicitur eſſe dos. ſed eo contracto fic et licet poſtea diſſoluatur non deſinit eſſe dos quouſqʒ ſit recuperata. N RD Ad Statutum q mulier babens liberos nó poſſit teſtari niſi de quarta parte ſue dotis:⁊ reliquas tres teneatur reſeruare li beris habet etiam locum in vidua. | zffoatrimonium de iure diuino canoníco ſola moꝛte natura li alterius comugum diſſoluitur.nec poſſet papa illud diſſol⸗ uere fi conſummata eſſet copula carnalis. Dos ꝙ repetatur per actiones eꝝſtipulatu fictam que datur loco actionis de dote que dicebatur rei vxoꝛia. Dotis diffinitio remiſſiue «an fit ius vniuerſale.⁊ nu. 6. In dote qualiter foꝛmetur libellus. 1 Circa iſtam rubꝛicam opponitur quia fi matrimoniũ eft ſolutum non dicitur dos que fine matrimonio? eſſe non pót. vt in. l. ij. S. de iur. dot. ll. ina. C. de dona. ante nup. ergo ma^ le dicit dos petatur. So. ſi matrimonium nunc fuiſſet cõtra⸗ ctum non poſſet dici dosyt in contrarijs fed poſtq; femel fuit contractum.⁊ ſic incipit dici dos licet diſſoluatur non deſinit eſſe dos quouſq; fit recuperata vt probatur in.l.etiam.ã.de fun. do. ⁊ etiam in. l.j. in fi. bí dicitur pꝛedium dotale etiã ma tri. ſol. poſtq autem effet recuperata deſineret eſſe dos et inte⸗ graretur cum alijs facultatibꝰ eius. vt pꝛobatur in. l. fi. C. cõ⸗ munia vtri.iudi.¶ Et iſtud facit ad queſtionem quam vidi de facto. dicit ſtatutũ ſenenſe ꝙ mulier habens liberos non pof fit teſtari niſi de quarta parte ſue dotis reliquas tres teneatur referuareliberís. queritur etrum iftud ſtatutum babeat locũ in vídua.quidam dicebant ꝙ non.quia non poterat dici dos poſtq; erat ſolutum matri.et ſic videtur loqui folum quando teſtatur diu ante matri.contrarium eft verius.quoniã adbuc dicitur dos maxime ſi non fuit recuperata quinimo etiam ſi recuperata.et ſic deſierit eſſe adhuc videtur babere locũ mens ſtatuti quafivideat loqui de dote que de pꝛeſentivel olim fuit. quia ſic eſt cõmunis vſus loquendi.et ita determinãt Bal.ex⸗ pꝛeſſe. C. vndevir ⁊ vxoꝛ.l.j. circa fi. ¶ Item adbuc oppo. de. l. dotem. .de iure doti.vbi matrimonium erat ſolutum:⁊ tamẽ dos non repetitur.ſo.intellige hic ſoluto ⁊ nó integrato alias ſecus vt ibi. Item intellige de matri. vero. ſ. vel putatiuo.tunc tamẽ non datur actio ocoote.fed condictio ob cau.que eſt pꝛi⸗ uilegiata ſicut actio de dote vt. ſ.eo.ſi cum dotem. g fi. diſſol⸗ uitur autẽ matri.moꝛte naturali vel etiã ciuili ⁊ etiã diuoꝛtio de iure ciuili vt. .de diuoꝛ.l.i.et ſemper habet locũ iſte ti.pm gl. mag. ru. circa fi.ſed hoc non eft verum quando diſſoluitur captiuitate mariti qꝛ ſperatur reintegrari fictione poſtlimi⸗ nij ideo interim non repetitur. vt. C. eo. l. ſi quidem.de iure au tem diuino ⁊ cano.ſola moꝛte naturali alterius cõiugum oif? ſoluitur. vt no. gl. in. l. diuoꝛtio. ã. de neg. geſt. per autoꝛitatem diuine ſcripture dicenti.Quos deus coniunxitẽ bomo non ſe paret.xxxiij.q.ij.c. quos deus. nec poſſetopapa diſſoluere fi có ſummata effet copula carnalis:ſecus fi folo ꝑſenſu⁊ perverba de pꝛeſenti. vt in.. ex publico. ibi no. de conuer.coniug.⁊ que fit ratio. dic q; ibi in glo.qꝛ deus ⁊ non homo ſeparat quando diuini amoꝛis intuitu ex conſenſu vtriuſq; cõiugis matrimo nia diſſoluũtur. c. ſcripſit.xxvij. q. ij. c. deinde. xxv i. dic. ebꝛon. ii q. ij. xxxiiij. . i. quos deus. xrxiiij. . i a. ij c. cum per belli⸗ cam. ¶ 1 Repetebatur autem dos hoc iure per actionẽde do⸗ te. vt. eo. ſed fi ídeo circa fin. que dicebatur rei yxoꝛia que bo; die fublata eft et loco eius datur actio ex ſtipulatu ficta. vt. C. de rei vxo. ac. l. vnica. N ⁊ vt plenius. Cetera dic ſuper ifta rub, vt habetur hic per glo. que tria facit. pꝛimo enim expedit duo que concernunt iftam ſolam rub. ſeu titulũ vſq; ibitertio que rit alia duo que concernunt totum volumen vſqʒ ibi. quarto 2 vltimo. Tertio alia duo que fimiliter concernũt banc rub.T 2 Bar. hic ponit diffinitionem dotis quam quídam repzeben dunt ſed non bene. Dicit tamẽ enum quod non placet q in dote admittitur libellus incertus « incerta fententia. puta pe to ootemmíbi reſtitui.qꝛ d icit ꝙ dos eft quoddã ius vniuer⸗ falc.ficut peculium « hereditas vt babetur. in.l.quod dicitur. j. de impẽſis. quod patet qꝛeꝝ fructibus augetur collectis ante contractũ matri.vt.l.dotis fructus.ã.de iure do.et eadẽ actio que competit pꝛo fundo dato in dotem competit etiã pꝛo fru⸗ ctibus ficut in petitione hereditatis. vt in. l. itẽ eeniunt.$.fruz ctus.⁊ ibi no. .de petitio.here. Ex quo patet ꝙ eſt ius vniuer fale qꝛ res ſingularis non augeretur ex fructibus.⁊ alia eft rei vendicatio competens pꝛo fundo. alia competens pꝛo fructi⸗ bus: vt no. in. d. g. fructus per glo.igitur ficut in peti. here. ad⸗ mittitur libellus incertus « etiam ſentẽtia ⁊ poteft fieri decla⸗ ratio poftea executio ita in dote. Iſtud videtur contra tex. in l. fi. C. de ſen. que fine cert. quanti.fed ipfe conatur refi pondere: fed violenter ⁊ non bene. f vnde dico ꝙ debet mulier yel eius heres ſpecificare in libello qp petit. ſrem vel quãtitatem tradí tam in dotẽ cum hoc poſſit de facili facere ⁊ quantũ ad fructꝰ bene fateoꝛ ꝙ cum non poſſit de facili admitteretur libellus incertus dicendo peto fundum traditum in dotem cum fru⸗ ctibus perceptis ante contractum ma. vel poft ipſum ſolutũ nec ſufficeret dicere peto dotem mihi reſtitui. ad quod facit qð babetur ínl.j.$. fi quis argentum. .de po. nec eſt bona com^ paratio de dote ad bere.quía hereditas.poteſt conſiſtere etiã ſine illo coꝛpoꝛe vel re qꝛ dicit󰵲 ſucceſſio in vniuerſum ius qð defunctus habebat etiam ſi nihil habebat quia ſaltem repꝛe⸗ ſentatur eius perſona. vt in. l. hereditas de ver.ſig.⁊ licet om nes res hereditarie eſſent perempte non eſſet perempta berez ditas nec dicta repꝛeſentatio.non fic in dote que requirit ali⸗ quá rem coꝛpoꝛalem vel incoꝛpoꝛalem d ari ⁊ ipſis perẽptis perimeretur dos: vt etiam colligitur ex.d.l.qð dicitur infra de impenſis. fem | Fd on eſt pꝛiuilegiata non ſolum fauoꝛe mulierũ ſed etiã auo: publico:qui vertitur in liberis pꝛocreandis. Quando arguitur de aliqua lege loquente in materia dotis: ſi alia ſpecialis refponfio non occurrit:non íncongrae poteſt reſponderi ſpeciale eſt in dote. | | Dictio etiam ꝙ ſit implicatina. Plures rationes concernẽtes fauoꝛem mulieris pꝛopter fra gilitatem ſexus:⁊ onera m atrimonij remiſ. Dos etiam ſi mulier eſt ſterilis eſt pꝛiuilegiata. 4 Fauoꝛ pꝛiuatus mulierum cum dicatur pꝛincipalis:⁊ publi 7 8 cus ſecũdarius:poteſt mulier cũ viro renũciare fauoꝛi dotis fecus fi fauoꝛ publicus effet pꝛincipalis. 8 In cauſa dotis pꝛoceditur in terminis abbꝛeuiatis:⁊ tẽpoꝛe etiam feriato ob neceſſitates hominum ſicut in cauſa alimen tonum et numero. 7. ossi Plura pꝛiuilegia dotis:⁊ d fintilla que trãſeunt in ſucceſſo⸗ rem ſcilicet ꝙ fuerint ſedecim ante iuſtinianũ et quatuoꝛdecĩ poſt et numero. . Donatio ꝓpter nuptias in quibus ſit pꝛeuilegiata ſicut dos. CLonfeſſio mariti de dote recepta quando pꝛeiudicet eius crez ditoꝛibus in pꝛelatione. ſa. ¶ ¶ Dos eft pꝛiuile giata non ſolum fauo re mulierum ſed etiam fauoꝛe publico quiver titur in liberis ꝓcrean dis. h. d. Diuide ĩ tres partesyt in gl.j. ¶ In text. ibi pꝛecipua ideſt pꝛiuilegiata 1 ⁊ ſic no. argumentum ꝙ quan do arguitur tibi de ali qua lege loquente im; 2 materia dotis ſi alia ſpecialis refpófio nó occurrit nõ incongrue potes reſpõdere ſpeciale eſt in dote ficut et multa alia ſpecialia ſunt:de ꝗbus infra fubijciam ¶ In tex ibi nam reípublíce.q.o.non ſolum mulierum fed etiam reipub.intereſt vt ponatur et pꝛo etiam. Et hoc vult glo. «fi concurrit vtilitas pꝛiuata cum publica. nã T dictio etiam* eftímplicatíua: vt no-tn.Lconuenticulam. C. de epiſ. ⁊ de. Liurifgentii.ó.quinimmo.8.oe pac. ratio au⸗ tem concernẽs fauoꝛem pub. ponitur bic in tex.⁊ facit. l. in bel⸗ lo. h. medio. j. de cap. ibi publica nuptiarũ vtilitas «c.fcd plu⸗ res alie rationes concernentes fauoꝛem mulieris pꝛopter fra gilitatem ferus onera matrimonij ponuntur in l. afſiduis. C. qui po in pi ha. ex quo ſequit󰵲 qplicet ceſſaret ratio publice vtilitatis vt qꝛ mulier effet ſterilis vel eſſet maioꝛ quinquage⸗ naria que regulariter non folet eſſe apta ad pariendum. vt. l. ſi maioꝛ. C. de legi. habetur nihilominus dos eſſet pꝛiuilegiata quremanentrationes concernentes fragilitatem ſexus. Mam A ij Otis cau; 2 a ¶ Dos que fine matrimonio eiie, adde Sali. in l.j. in pꝛin. C. de vſuc. pꝛo do. b ¶ Dos. add Wal. ro. ⁊ eundẽ Pau. de ca. in. l.j. C. vn⸗ de vir et vxoꝛ. Et Alexã. de imo. in cõſi.lv.col.iij.cir⸗ ca me.in.j.vo.⁊ vi de eundẽ Alex. in cõſi.cj.in.iij. vol. ⁊ adde eũdẽ Pau. de ca. in. l. fi. C. qñ actio de pecu.qui ponit eandẽ.q.de vidua ſicut hic et idẽ dicit vide ibi per te. Frã.curt. ¶ Quos deꝰ con iunxit adde.c. füt qui oicunt.zrvij. q. ij. ⁊ĩ.c.ad limita beati petri. xx. q.. o ¶ Nec poſſet pa; pa diſſoluere. ad- de gl. ⁊ Ant. ð bu. in. c.j.de tranſla. pꝛela. Pet. de an ca. in repe.c.cano num de conſti. ¶ Dictio.etiã ⁊c dictio etiã ſit im⸗ plicatiua Adde tex. ⁊ ibi Bart. in quodcũq; et in⸗ ſup iter. g. officiñ. ff. de aqua plu. ar. l.j.⁊ ibi Bar. C. ét per piocu.cau. re ftit. in integ. agi pof. per Card. in cle.j. de teſt. in de. ij. de pꝛoc. in cle. . de ſeque. poſ. et fru. in cle.j. G. fin. de ſup. negli. pꝛe⸗ la. ⁊ in. cle.j. g. fin. de in. ⁊ ibi etiã ex⸗ tendit ⁊ ꝙ impli⸗ cet adde Bart.in l. ſuus quoq;. ð be re. inſti.⁊ per Frã. de are. ingſ.xxvij. col. fi. Frã. cur. ^ * a (LOümaricz de plano adde ooct. in cle. ſepe.de eer. $ ſignifi. ¶ Dos ſuccedit Adde Alng.ĩ.l.cũ nó folis in. G. filij a aũt. C. de ho. d li be. Addle tñ q nõ vz argumentũ de dote ad alimenta ita no. Ange. ĩ.l.a filia in pꝛinc.j. ad trebel. Bal. in. l. ꝗ filiũ.vbi.pu. edu. debeat a tenet hic llex.de im. in 2f. vij. col. fi.in.ij. vo. b Frã. curt. ¶ Eccleſiaſticum Adde ð hoc ⁊ dic vt pAnt.de bu. in c c. clerici oe iudi. o Man. in. c.eccłia 6 ſctẽ Marie colũ. vij. in pꝛi. de cõſti. Bal. in ↄtractibꝰ in fi. de nó nu. pec. Bal. in.c.j.col.x.ꝗ feu. da. poſ.⁊ ĩ.l.j. C. de do. pꝛomiſ.⁊ p Car. in cle. ij. W. xx.qro.de iu. ad de tñ qð qñ agit ad dotem ſpatim ſine aliqua diſpu tatione matrimo⸗ nij tũc ðꝛ mere fe cularis ita pe.de anch. ĩ q. ſuo.xxi . ĩci.ꝓ ſołone co. fi. cui adde Fe. de ſe. in ꝑſili.cxxxvi. Et acherte ꝙ id qo dicit bic Pau. de ca. de vidua ðꝛ p^ ceder i vidua pau pe vel oppila ar. cfignificantib? c ibi no.ceoit.ocle. r. c. ſuꝑ ꝗbuſdã. g. cum aũt.⁊.c.ex te noꝛe: a qð in Ab. e de ß. ſig. Sed qii qbus caſibꝰpoſſit vidua laicũ coꝛaʒ ecckiaſtico trabe re. vide p Ab. i. d. c. ſignificãtibꝰ⁊.ĩ c. lʒ ex ſuſcepto oc fo. cõpe.curt. ¶ Sũt autẽ plu: ra puilegia adde Jo. cãpegiũ t tra cta.de dote. ¶ Ex nudo pacto ꝓmiſſionis. adde Barba. ↄſi.xvij. t cipiẽte: deũ inno⸗ centẽ in pma col. in.iij. vol. Pauli de Caſtro M ꝛima ſuper Infoꝛtiato. quando plures rationes aſſignant󰵲 ſi deficiat vna ⁊remaneat altera remánetoifpofitio.vt no. in. l. liberoꝛũ. g. notantur. oe infa. ¶ Et no. ꝙ fauoꝛ pꝛiuatus mulierũ dicit󰵲 pꝛincipalis: fed publicus dicit ſecundarius ideo mulier cum iuramẽto po teft renũciare fauoꝛi dotis vt in.c.cum cõtingat de iureiuran. quod non eſſet vbi fauoꝛ publicus effet pꝛincipalis: vt inc. ſi diligẽti. de fo. cõpe.¶ I In glo. in ver. cauſa in fi. vbi vtcitius foꝛte expediatur no.hanc glo.per quam quidã dicunt ꝙ inſtã tía fuper dote finitur minoꝛi ſpacio triennio: fed hoc nõ eft ve rum quía nó eſſet fauoꝛ dotis fed potius odium Itẽ in. l. pꝛo⸗ perãdum excipiuntur dumtaxat cauſe fiſcales. Alij dicũt per hãc gloſ.ꝙ in caufa dotis pꝛocedat󰵲 ſummarie zoe plano?fine ſtrepitu «figura iudicij: quod etiã non eft verũ qꝛ lis in ea cõ⸗ teſtatur: vt. j. eo. ſi cum dotẽ. g. eo autẽ tempoꝛe. ergo a datur li bellus vt in aut. offeratur.aliquando tamẽ boc eft verũ.ſ.quã do agitur in curia eccleſiaſtica pꝛincipaliter ad ſeparationem thoꝛi pꝛopter adulteriũ ⁊ ad lucrum dotis ſecũdario per cle. diſpendioſam de iudi.dũ dicit ꝙ in caufa matrimo.⁊ dependẽ tium ab eo pꝛoceditur ſummarie ⁊ de plano. Intelligitur er⸗ go glo.ꝙ in caufa dotis pꝛoceditur terminis abbꝛeuiatis ⁊ t€ poe etiã feriato ob neceſſitates hominũ ſicut in caufa alimen toꝛum:pt.l.ij.S.de feri.⁊.j.de re iu.l.ij . hoc in fauoꝛẽ mulieris q dosb ſuccedit loco alimentoꝛum vnde ipſa debeat ali. vt. j. eo. ſi cum dotem. g. ſinautẽ in ſeuiſſimo « pertinet etiã ad iudi⸗ cem eccleſiaſticũc tanq; caufa reſpiciẽs ad míferabilé perſonã. ſ. viduamvt no. Inno. in.c.de pꝛudentia de dote poſt diuoꝛtiũ reſtitu. debes aũtẽ ſcixe ꝙ omnes iſte expoſitiones ſunt bone excepta qua dicit󰵲 caufa dotis.ideſt.mat.qꝛ nó intendit hic tra⸗ ctare de pꝛiuilegijs matri.ſed dotis. T Sũt autẽ plura? pꝛiui legia vt no. in ſequẽti glo. Et quedã dantur actioni de dote vt pꝛiuilegium tacíte hypothece. vt in. l.j. g. «plenius de re. vxo. actio. C. Quedam dantur ipſi doti.i.rei dotali ꝙ nó poſſit alie nari vt eo. g. ⁊ cum lex. Quedã dantur cõtractui dotis vt pꝛiui legium de ficta ſtipu.⁊ ꝙ ſit contractus bo. fi. vt in. d. . ⁊ vt ple nius. Quedam dantur mulieri pꝛopter dotẽ vt qp pꝛeferatur alijs creditoꝛibus:⁊ oia pꝛecedẽtia pꝛiuilegia tranſeũt ad que cunq; tranſit actio de dote título ſingulari vel vnuerſali. vt. l. pꝛiuilegia de reg. iur. ſed illud qo datur mulieri cft perſonale ⁊ nõ tranſit ad heredẽ:vt in. l. vnica. C. de pꝛiui.do.qð intellige etiã ad filios fi loquimur de pꝛiuilegio qo habet in actione ꝑ⸗ ſonali vt. l. dabimus.de pꝛiui.credi.ſed illud qð habet in taci⸗ ta hypotheca vt pꝛeferatur anterioꝛibus tẽpoꝛe tranſit ad fi⸗ lios eiuſdẽ matri.nõ extraneos vel alterius:vt in. d. l. aſſiduis. maritus autẽ nõ habet pꝛiuilegiũ pꝛelatiõis in dote petẽda li cet multa alia pꝛiuilegia babeat vt dicã in glo.ſe. Extraneus autẽ qui dediſſet dotẽ ⁊ fuiſſet pactus vel ſtipulatus nullũ ba beret pꝛiuilegiũ vt no.in. l. pꝛoxi. in pꝛin.pater autẽ qui dediſ ſet dotẽ pꝛo filia bene habet pꝛiuilegia ſicut filia. vt no.glo.oꝛ⸗ di. inſti.de actio g. fuerat in fi.gl.magne.⁊ foꝛte hoc voluit ſen⸗ tire glo. huius. l. dum dicit ꝙ loquitur de dote pꝛofecticia.ſed doc. aliter diſtinguũt in patre qo dic vt per Dy. ⁊ Bar. ſ.ea. l. poſt dotẽ in vlti. col. ¶ In glo.ſe. que tangit pꝛiuilegia dotis vi dda ſunttria. Pꝛimũ eft quot fint ſpecialitates dotiũ feu. ſpãlia.glo.enumerat qdã ⁊ dicit p enumerare oĩa eſt difficile. ego reperio. vj. ante iuſtinianũ⁊.xij.poſt.quoꝛũ quedam con cernunt maritũ tantam in dote pꝛomiſſa exigenda.uedam mulierẽ tantü in dote data reſtituẽda.uedam vero ſunt cõ⸗ munia qꝛ competuntytriq;.Pꝛimũ eft iftud concernit mari tum tantũ ꝙ ex nudo pacto* pꝛomiſſionis dotis oꝛitur actio vt in. l. exactionẽ.C.de dotis pꝛomiſ. hoc intellige fi pꝛomiſſio cõtinet aliquid certũ alias ſecus ne duo ſpecialia cõcurrãt eo. ti. l.j.⁊ ibi no.⁊ iſtud nó videtur hodie habere locũ cum finga⸗ tur tacita ſtipnlatio vt. l. vnica. C. de rei vxo.act.⁊ ſic nõ poteft dici nuda pꝛomiſſio niſi dicamus per illam legem nó eſſe coꝛ⸗ rectã. l. ad exactionẽ: fed aliquid additũ.ar.in.l.quoties.j.de act. ⁊ obli.⁊ tunc eritytilitas quía ſi actum fuerit exvna ⁊ ſuccu buit actoꝛ non piobibetur agere ex altera niſi ſuccubuerit ec caufa concernẽte vtrãq;. vt. l.ſi actoꝛ.de iureiurã.Scðm eft qꝛ valet pꝛomiſſio dotis fine certa quantitate vel re.vt.l.iij. C. de dotis promif.z cenfet pꝛomiſſa Pm facultates bonoꝛũ ⁊ arbi⸗ trio boni viri inſpecta etiã qualitate perſonarũ.vt.l.quero ci feq . de iure do. x hoc etiã cõcernit maritum tantũ. qð tamẽ eftverü fi interuenit ſtip. ſecus fi nuda tantũ conuentio ne duo ſpecialia concurrát vt in. d. l.j. C. de do. ꝓpꝛomiſ.hodie tame cũ fingat ſtipu. videt󰵲 pꝛocedere indiſtincte: vel dic fecus quoniã ad huc due ſingularitates concurrerẽt ꝙ fingatur ſtipulatio core incerta. Cy. autẽ dixit non effe ſpeciale in dote q idem in alijs bi incertitudo eſſet a poffet certificari per relationem ad aliud put eſt in dote q; per relationẽ ad perſonas ⁊ bona. Bar. tenet glo. ꝙ dic vt hic per eũ. Tertium eſt q põt quanti⸗ tas incerta cõmitti in arbitriũ pꝛomiſſoꝛis ⁊ cenſetur cõmiſſa arbitrio bomi víri vt. d. l.iij. C. de do. pmiſ. regulariter fecus. vt. l. qð ſepe. g. j. cñ ibi no. de contrahen. emp. vbi quãtitas pꝛe. cij non poteſt cõmitti in arbitriũ emptoꝛis. Quartũ eft q; tllo non arbitrante recedat󰵲 a perfonaf zrecurrítur ad arbitrium boni virine maritus babeat vxoꝛem indotatã: vt etiã no. d. l. tij. regulariter fecus qz arbitratoꝛe non arbitrante nó recedi- tur: fed redditur ꝓmiſſio nulla vt. l.ſi quis arbitratu de verb. obli.licet eo arbitrãte:ſed male recedatur.Lfi ſocietatẽ. ꝙ.arbi⸗ troꝛũ. S. pꝛo ſocio.Quintũ cft q; fingitur pꝛomiſſa etiã vbi ve^ re pꝛomiſſa nó fnerit in duobus cafibus ſingularibus quoꝛũ vnus ponitur in. l.ij. C. de do. pꝛomiſ. quando mulier pꝛomiſit vſuras.qꝛ ex hoc pꝛobatur pꝛomiſſio ſoꝛtis licet aliter de illa non conſtet a ſufficit illam allegare. ficut in ſunili in. l. cum de in rem verſo. S. de vfürís:z nó eft alibi illa.l. cũ slo. Alius po⸗ nitur in. l.iiij.eo.ti.ſi maritus cõfitetur fe recepiſie quod nó re2 cepit:nã nó folum datur ſibi exceptio non numerate dotis: vt Ode do. cau. in rubꝛo ⁊ nigro:immo etíá peterc põt: vt detur tanq; ex hoc fuerit pꝛomiſſum qo eft ſingulare.regulariter ſe⸗ cus: q; ſi cõfiteoꝛ me recepiſſe oecé muiuo lʒ habebã exceptio⸗ nem infra tẽpus nó tamẽ agere poſſum vt mutnet󰵲: hoc etiaʒ cocernit marita folii. exti ſpeciale eſt⁊ iftud cõmune vtriq; ꝙp ſi aliter ipſoꝛũ decipiatur re ipſa in cõſtitutione vel reſtiiu⸗ tione dotis etiam ſi ſit maioꝛ.xxv.⁊ ſine dolo alteríus habet re ſtitutionẽ in integrũ. vt. S. de iure do l. ur. ſucurſum. &. fl. al. ft res. hi.. j eo. ſi cum dotẽ. . ſi mulier. Septimum eft« iftud eft commune vtriq; in ambiguis ínterpzetatio fit pꝛo dote yt in l. in ambiguis:de reg. iur. Octauum eſt ⁊ iſtud concernit mulie Tem tanti op in actione de oote etiã ꝑſonali mere habet pꝛiui⸗ legia pꝛelationis: vt. l. dabimus.de pꝛiui.credi. onum cft qz. res dotalis non poteft alienari per. l. iul.de fun. do. qui tamen loquitur de re immobili tantũ. vt. ff. de fun. do. per tocum:lo« quitur in alienatione voluntaria non neceſſaria ⁊ in particu⸗ lari non enínerfalí que fit per tranſmiſſionẽ ad beredé eo. tit. Lj. iftud cõcernit vtranq;: nam nec maritus etiam conſentiẽ t€ vxoꝛe: nec econuerſo vxoꝛ cõſentiente viro poteſt alienare: vt pꝛobatur in. l. ſi. .de iure do. licet Ja. de are. dixerit contra⸗ rium hoc ſecũdo caſu. per. l.ſi pꝛediũ. C. eo. tit. de iure do cuius optio comuniter repꝛobatur vt ibi no. per. Cy. Decimumeſt q; filiafa. eſt capaꝝ dotis ⁊ dominij etiã iure veteri:vt. l. pomp. philadelfus. S. fa. per. regulariter ſecus erat:qꝛ quicquid que⸗ rebat filius querebat patri l ꝓlacet. de acqui. here. Andecimũ qz aſcẽdens etiam exlinea materna poteſt eam ſtipulari deſcẽ denti quantũ ad hoc vt querat fibi vtilẽ act.vt.j ed. ti l. gaius. C.o€ pac. con. regulariter ſecus. l. debitoꝛ. g. fi. ad trebel. Duo decimo eft qꝛ filiafa. etiam hoc iure ffoꝛum in dote aduentitia 4 pꝛofectitia tamẽ donata per patrem babebat beredem: vt l. poſt dotem. j. eo. m vnam lec. . l. auus. de iure do. ⁊ l. inter ſoce rum. g. cum inter de pact. do. m intel. Jac.de bel. quem etiam tenet Bar. in. d. l. poſt dotem. intellige ab inteſtato. quia teſtari non poterat etiam de dote. vt no. Bal. C. de here act. l.ij.⁊ in. l. ſenium. C. qui. teſta. fa. po.regulariter fecus quía hoc iure filia fa. non babebat heredẽ ab inteſtato etiã pꝛopꝛios filios etiã in aducticije:f5 pater omnia occupabat iure peculij⁊ iure pa trio vt ín.Lij.oe caſtren. pecu. Tertiumdecimũ eſt in caſu.l.cũ is. g. ſi mulier.de condi.inde.quem declara.vt ibi dixi.Quar⸗ tumdecimũ eſt quia ſo.mat.⁊ pendente dilatione legali cauen⸗ dum eſt mulieri cum fideiuſſoꝛe de reſtituendo adueniente tem poꝛe etiam nulla caufa de nouo ſuperueniente:vt.ſ.e.ſi cõſtan⸗ te. g. quotiẽs.regulariter fecus. quía debitoꝛ in diẽ non cauet niſi excauſa ſuſpitionis de nouo ſuperuenicte vt in. l. omnibꝰ. S. de inſti. l. fi creditoꝛes.de pꝛiui.credi.Quintumdecimũ cft quia maritus reſtituẽdopxoꝛi cõſtante ma.cr caufa nó expꝛeſ⸗ ſa in iure nõ liberatur ⁊ ſiyxoꝛ cõſumat poteſt ipſum cõuenire ac ſi nó ſoluiſſet etiã ſi ſit maioꝛ. xv. fm verá opi. vt. C.ſi dos cõſtan. ma. l. vnica.⁊ no. l. pꝛoxi. in pzín.i.ín fi. pꝛime gl.regulaz riter ſecus qꝛ debitoꝛ in diem certum foluendo ante diem libe ratur ſiue ſit falua pecu. ſiue non. vt. l.ſtip.iſta. g. inter certã de ver. obl. Segtumdecimũ eft qꝛ maritus debitoꝛ fi nó timet dã⸗ num etiã inuitus delegatur alteri pervxoꝛem. vt. j. in. l.ꝓxi.in pꝛin. H. nã ſi acõtrario ſenſu ⁊ ibi no.in.glo. magna poft mediũ ibi. itẽ no.regulariter fecus vt C. de dona. l fi. ibi no. Tit et alia pꝛiuilegia attributa per Juſtinianũ.ſ.ꝙ fingitur inter ueniſſe ſtipulatio tam ex parte viri q vxoꝛis.vt.l.vnica. de rei vxo. act. Scðo qꝛ actio ex ſtipulatu datur ad incerta regulari; ter vt. l. ſi quis certũ fi cer. pe. Certiũ eft q; talis actio ex (tipa latu eſt bone fidei regulariter fecus ſ󰶄m. l. quicquid aſtringẽde de ver. ob. Quartum eft qꝛ tacitam hypothecam bs q olim non erat in. d. l. vnica. Quintum eft qꝛ talis hypotheca etiã tae eita pꝛefertur pꝛioꝛi tacite lʒ nó expꝛeſſe ⁊ hoc fuit introductũ per. l. aſſiduis M Soluto matrimonio. per. l. aſſiduis. C. ꝗ po. in pig. ha. nõ autẽ per illam. l. de rei vxo. act. Sextum eſt qꝛ bodie per. l. iubemus. C. de iu. do.dominiũ rerũ dotaliũ qð cóftante ma. erat viri.vt.l.doce ancillã. C. de rei ven. ipſo iure reuertitur ad mulierẽ etiam fine noua traditiõe qð olim nó erat: vt patet in. l.iij. C. de iure do. a quod ibi no. per Bar. ⁊ etiã regulariter eft contrariũ pꝛeterq; in pacto legis có miſ.⁊ adiec. in diem inxta no.in..j.de dona. Septimũ eft cafus l. fi. C. de iure do.in pꝛĩ.qꝛvalet donatio facta per extraneũ cau⸗ fa dotis fine inſinuatione tam quo ad virum d quo ad mulie⸗ rem etiã fi tranſcendat legitimã ſummã.Octauũ eft qꝛ mulier poteſt intercedere p dote pꝛomiſſa ⁊ nõ iuuaturvelleia. Nonũ eft qꝛvalet fideiuſſio dicto cafu etiam fine ſtipu.regulariter fec? l. blanditus.de fideiuſſ.hec duo habentur in. l.ſi. C. ad velleia. Decimum eft q; res ſubiecta reſtitutioni ep caufa ootís poteft alienarivt in aut. es que. C. cõmu.de lega · Andecimum qꝛ nó opponitur cõpenſatio etiã liquidi ad liquidum vt.Lj.$.fileat. cum ſeq. de reivxo.act. Duodecimum eft qꝛ pater habens etiã bona aduentitia filie ſimpliciter dotando cenſetur ootaffe de bonis fuis non de bonis filíe vt. l. in. C. de do. pꝛomiſſ. ſecus in alia impenſa quam pater feciſſet pꝛo filioyel filía habentibus bona aduentitia. vt in. li.. de peti.here.Tertiũdecimũ eft qꝛ in inſtantia ſuper dote pꝛoceditur terminis abbꝛeuiatis ⁊ ſum matim ⁊tempoꝛe feriato non tamen pꝛetermiſſo iuris oꝛdi⸗ ne vt dixi ín glo. pꝛecedenti in fi. uartumdecimũ ⁊ vltimum quia de iure canonico hodie in fauoꝛẽ mulieris cauſa dotis eſt de ſoꝛo canonico etiam cõtra laicum yt etiã ibi dixi. tu ergo diligẽs lectoꝛ habitis p󰶄miſſis poteris alia inueſtigare «cii cóz current ſtudẽdo addere poteris. ¶ Sed an donatio pꝛopter nu ptias fit pꝛiuilegiata ſicut dos oic ꝙ in quibuſdã non. vt patet bernd dotiũ.vbi requiritur inſinuatio I5 ſecus in dote. habet tamen pꝛiuilegiũ hypotece. yt in. l. vbi adbuc poſt pꝛin. eodẽ titulo fed non pꝛefertur alijs vt in. d. l. aſſiduis. ⁊ ibi no. per Cy. C. qui po. in pig. ha. f Item poftea quãdo probatur dos vere data per inſtrumentũ quod continet factam numera⸗ tionem in preſentia notarij ⁊ teſtium.Quid autẽ ſi nõ ita dicat ſed ſolum maritus confitetur habuiſſe ⁊ recepiſſe:pꝛout cõmu⸗ niter per totũ mũdum obſeruatur vna glo.parua in. l. aſſiduis ſuper ver. data ſentit qp nó babeat pꝛiullegiũ potiſſime pꝛela⸗ tionis. Bar. tenet oppoſitum fi trãſactũ eft tempus exeptionis non nu. dotis.ita dicit vbiq; ſeruari.tu dic plenius qp dictum Bar.“ pꝛocedit in quatuor caſibus. Pꝛimus fi alij creditoꝛes non ꝓbarent credita ſua niſi per confeſſionem ſicut nec mulier dotem. nam in pari cauſa fauendum eſſet doti per. l. in ambi⸗ guis de reg. iur. ⁊ hoc tenet bic Ange. de peruſio. Alius fi alij creditores cõtraxiſſent cum marito poftcófeffioné factã de do te recepta.qꝛ tunc cum ſit effectꝰ ex ſua cõfeſſiõe nõ poteſt con⸗ trahere cum alijs niſi cit oícta affectiõe ⁊ hoc ꝑ. l. ſiſuperatꝰ. . fi. S. de pig. ⁊ qð no. in. l. pſes. C.eo.ti.de pig. Tertius eft ſi con⸗ traxiſſent pꝛius non tamen babebát expꝛeſſam bypotbecá et cofelſio de dote recepta fuit facta ante cõtractum matri.qꝛ nó pꝛeſumitur facta in fraudẽ credi.⁊ hoc tenet. Cy. in aut.ſed iaʒ neceſſe in. iiij.q.de do. ante nup. Quartus eft quádo fuiſſet faz cta coſtante matri.tamẽ pꝛeceſſiſſet pꝛomiſſio mulieris de dote danda. nam ⁊ tunc nó pꝛeſumitur facta in fraudem.nec habet locum excep. non nu. do. vt eft in. l. in cõtractibus. . j. C.de non nu. pe. no. per glo. in. l f. C. de do. cau. ⁊ expꝛeſſe in addi. Spe. de do. in. vi. vro. ſuper rubꝛi.opi.pꝛocederet in duobus caſi⸗ bus. Pꝛimus. Si credito? cõtraxiſſet ante cõfeſſionem dotis et baberet expꝛeſſam hypothecã ⁊ ꝓbaret debitũ aliter q󰵴 per cõfeſſionem nam tunc etiã dos vere data ſuccũberet pꝛioꝛi by pothece expſſe. vt no. i. d. laſſiduis foꝛtius cõfeſſata. Alius eft fi cõfeſſio dotis eſſet facta cõſtante matri. nõ pꝛecedẽte ꝓmiſſio ne mulieris qz tune pꝛeſumitur facta in fraudẽ creditoꝛum nec oſſet eis in aliquo pꝛeiudicareſi cõtraxiſſent per pꝛius etiã fi nó habuiſſent aliquã bypotbecam vnde pꝛius eis effet ſoluẽ⸗ dum ⁊ſi aliquid ſupereſſet ſoluendũ eſſet mulieri qꝛ nó nifi cõ⸗ fitenti noceret talis confeffio « etiã eius heredi nó fiſco ad qué deueniſſent bona maritiyt. l i quis poft hac. C. de bo. pꝛeſcrip. Dos licet deturpt perpetuo ſit penes maritum. tamen fo (e omatrimonioretituitur. He Antequam matrimonium ſoluatur nó ocbet dos reſtitui.niſi in caſibus in quibus fit congregatio pꝛopter paupertatẽ ma⸗ riti nec tunc eſt pꝛpꝛie reſtitutio. 5 Dos debet reſtitui mulieri que dedit non alteri. vide tamen numero. io. : Si maritus timet aliquod incomodum nó cogitur pꝛomittere vel ſe oblig are de reſtituendo dotem alteri q mulieri ⁊ ſic non poteft inuitus delegari ⁊ nu. ii. i Si nihil fibi nocet compellitur alteri fe obligare.et q maris tus pꝛobabit incõmodum. 6 Reſtitutio dotis ſoluto matrimonio quantum ad immobilia fieri debet ftatim fed quantũ ad mobilía infra annũ ⁊ dicitur dilatio legalis conceſſa miſerationis gratia. quid fi mulier expꝛeſſe ſtipulata ſit dotem fibi reſtitui ⁊ nu · . et. 5. ! Quod ea dilatione pendente.cõpellatur maritus vel eius he res ſatiſdare cum fideiuſſoꝛibus de ſoluendo adueniente die ⁊ quid ſi extraneus dedi dotem et nu. ii. 7 Pactum lucrãde dotis qñ babeat locum ⁊ tũc fi extant liberi ex vxoꝛe pꝛedefuncta ⁊ maritus tranſeat ad alia vota:tenet eã dotem reſeruare filijs illius matrimonij ex quo lucratus eſt.⁊ quid fiftatutü dicat p vír lucretur dotem vxoꝛis pꝛemoꝛtue. 9 Si vir eſſet pauper ⁊ mulier deceſſiſſet inteſtata qualiter lucre tur quartam partem dotis vel hereditatis. 9 Reſtitutio dotis facta conftante matri.qñ liberet ſoluetem. io Si dos non erat ſoluta marito fed pꝛomiſſa poteſt maritus có ſentire cõſtante matrimonio ꝙ ſoluatur vxoꝛi liberatur pꝛo miſſoꝛ ſocer qui recepit dotem ſi emancipet filium ⁊ iuſſu mu⸗ lieris dotem filio reſtituat liberatur a muliere. Vs I! Extraneus qui pꝛimo fimpliciter pꝛomiſit dotẽ pꝛo mulíere fi poftea cum ſoluitvult paciſcivel ſtipulari fibi reddi:non tenet maritus fibi pꝛomittere fed ſoli mulieri.⁊ ſufficit ſimpleꝝ cau⸗ tio fine fideiuſſoꝛe. i 8 553 12 Extraneus ctíá cui dos venit reſtituenda nó babet pꝛiuilegiũ ſeu pꝛiuilegia que habet mulier ſecus in patre qui dedit dotẽ 20 filia. Ss 13 Steut maritus vel eius heres habet dilationẽ annualem quã do dos eft reſtituenda mulierivel eius heredi:ita ⁊ quãdo ex⸗ traneo qui dotem dedit ⁊ ſtipulatus eſt ſibi redd e. 14 Debitoꝛ in diem quãdo tenet interim ſatiſdare cũ fideiuſſori bus de ſoluẽdo adueniẽte die ⁊ qñ ſufficiat iuratoria cautio. IS Dos ſi pꝛelegat󰵲videt󰵲 ſublata dilatio legalis ⁊ valet plegatũ. 16 Si es debitoꝛ meus ⁊ nõ babeo inſtrumentũ:ſed teſtes vel non negas poſſum imploꝛare iudicis officiũ nobilevt compellaris facere inſtm cũ ꝓmiſſione vt habeam pꝛobationẽ paratam. sumo luto matrimonio. Eos reſtitui debet ſoluto mat. mulieri que wppfam dedit vel eius heredi non alteri nec cõ⸗ ellitur maritus ſe obligare ad reſtituendum pectum. h. d. vſq; ad. g. quod fi partis. et ſic loquitur hic de muliere ſui iuris que dedit dotem. Et pꝛimo loquitur de reſti⸗ 1 tutione.Secũdo de pꝛomiſſione.ſecũda ibi:nec cogitur. Rot. pꝛimo ꝙ licet dos detur vt perpetuo ſit penes maritum vt. 5. de iure do. l. j. nichilominus ſolu. ma. reſtituitur.⁊ fi pꝛeter ín. tentionem que fuit a pꝛincipio et dicit glo.in.l.pꝛecedenti ꝙ iftud eft ſpeciale in oote.tu dic cõtra. nam et hoc contíngitate ꝙ pꝛeter id quod agitur tacita obligatio reſultat. l. is qui in. i. 5. cõmo.⁊ quod dicitur in. l.j. debet intelligi vt perpetuo fit ſclʒ ouráte matri.nã alibi dicitur quouſq; vixerit in.l.j.5. p ſocio. ¶ Item not. a contrario fenfu qp anteq; matri. ſoluatur non debet dos reſtitui nã nec actio de dote naſcitur cõſtãte matri. quod dicyt plene per bar. in. l.ſi cõſtante.ꝙ.j j.e.niſ in cafibus in quibus fit cõſignatiopꝛopter paupertatemviri ⁊ tunc nõ eft pꝛopꝛie reſtitutio vt. j. eod. ſi conſtante et ꝓpter boc conſuluit Bar. in confilio quod incipit.queriturvtrũ quod ſi creditoꝛes cõſtante mat. ſe inueſtiunt de bonis mariti nõ poteſt vxoꝛ pꝛo dote ſua eos impedire niſi pꝛius faciat pꝛonũciari locum effe cõſignationi dotis.quia maritus vergit ad inopiã cum pꝛius habeat ius petendi dotem ergo nec excipiendi vel impediẽdi poſtq; autem hoc feciſſet poſſet creditoꝛes impedire quia dos debet ſeruire oneribꝰ matri. nec audirent󰵲 creditoꝛes offerẽtes fibi dotem «volentes auocare bonavt ſingulariter no. Cy. in. l. cum tibi. C. qui po. in pig. ha. ſed ſo. mat. bene audirentur ſi ha beret hypothecã licet poſterioꝛem vt. C. de diſt pig. l.ij. vel. ij. 4 cum ſi tene menti quía quottidianũ eft hoc. ¶ I Tertio notã⸗ dum q debet reſtitui mulieri que dedit non alteri et iſta tri E Mee: ; zi notabilia expediunt󰵲 in gloffa pma . arto nota qfi ae timet aliquod íncómodum non cogitur pꝛomitterepel fe obli; gare ocreftítuendo votem alteri q mulieri et fic inuitus non: poteſt alteri delegari.⁊ iſtud notabile pꝛoſ quitur gl.ij.magna 5 pſqp ad. per. item not: ꝙ fi nibil nocet 4L H Quinto z vltimo no. a contrario ſenſu qp fi nibil fibi nocet bene i i ſe obligare ⁊ iftud eftf pecíale ín oote q ipei peni. UAE delegatur fi non timet íncómodum.regulariter ſecus: t in . Ode dona er knee creditoris ꝛdixi in.] pꝛecedenti Et etalius caſus ſimilis in quo debitoꝛ inuitus delegatur in debitoꝛe ope rarum vt. ſ non ſoꝛtem. g. libertus circa fi. S. de códi.inde.zoi co ꝙ ipſemaritus babet neceffe allegare ⁊ probare incõmodũ quod pꝛetendit vt colligitur in teꝑ alleg. tand 3 recu⸗ ij A Iterífialíquod ín commodum ex hoc habeat a. ¶ Dictum bart. Adde ꝙ cuʒ bar. trãſit ſiimpliciter idem pau.de caſt. in. l. ſi marito.ſ. e. ti.⁊ vide ꝑ imo.et alex. in. l.ſi ita. g. griſogonꝰ col. ix. i pꝛin. j. de verb. ob. et adde ꝙ qñ dos fuiſſet cõfeſ⸗ ſata ꝑ virũ igno⸗ bilem feu ſenẽ re⸗ ſpectu voxoꝛis iu⸗ uenis ſeu nobilis ꝙ talis confeſſio bs puilegiũ pla⸗ tióis ita bal. in. l. fi volũtarie. C. de dotis ꝓmiſ.⁊ an⸗ ge. in ↄſi. cl xxx.in cip. pꝛemitto ad euidentiã col. fin. $ran.curt Pauli de Caſtro Pꝛima füper Infoꝛtiato. fans poffit cõpelli.ecõuerſovero nó reperítur qp creditoꝛ inni tus cogat recipere vnũ debitoꝛẽ p alio⁊ nouare ſuã obligatio nemꝛvt.l.ſi mãdato meo.in fi.pꝛin.ã.mã.et no.per doc.in.l.j. C. vbi in rẽ act.⁊.l. liberto.g.ſi.de neg.geſt. lʒ gloſ. ibi ſentiat con⸗ trariũ.⁊ q fit ratio diuerſitatis vide per Bal. in. l.ij. C. de colla, ⁊ iftud vltimũ notabile gl.pſequit󰵲 ab illo v. item no.vſq; in fi. (Lt 3n gl.j.magna in pn. ibi hodie immobilia «c. Innuit iſta glo. q; olim fiue effent mobilia fine immobilia fiebat reſtitutio annua bima trima die. hoc expꝛeſſius tenet gloſ.j.eo.diuoꝛtio. $ interdum.contraríum cft verius 󰶄m Dy. ꝙ; imo ftatim ficut bodie reſtituebantur immobilia.l.cũ in fundo.g.ſi fundus.de iure do. ⁊ no.de pꝛeſcrip.ꝑxx.ann.l.cum notiſſimi.g.iſtud.et fic nihil mutatur in immobilibus: fed quantũ ad mobilia tantũ: qꝛ olim annua bima trima die.i.infra trienniũ. bodie vo infra annũ: vt in. g. exactio.⁊ dicitur dilatio legalis conceſſa miſera⸗ tionis gratia ficat tẽpus quadrimeſtre qo datur iudi.de cuius natura dic.vt.l.cũ militi.󰵴.cũ intra.de cõpen.⁊ plene p Bar.in l. ita ſtipulatus.de ver.oblig.qua dilatione pẽdente cópellitur maritus vel eius heres ſatiſdare cá fideiuſſoꝛibus de ſoluẽdo adueniente die:vt.j.eo.ſi conftante.$.quotícs.etiá ſi alia caufa de nouo nõ ſuperueniat:ſicut etiã ſatiſdatur ꝓ legatis ⁊ etiam fideicõmiſ. in diẽ vel fub cõditione factis per ti. vt leg. no.caue. ¶ In glo.ibi:item fallit ſi pactũ eft lucrande dotis: ⁊ quádo locũ babet iftud pactuʒ. dic vt plene no. per glo.in.l.j.ff.de do. ꝛele.⁊.l.ſi cõuenerit.de pac.dota.⁊ aduertẽdum qp babet locũ etiam fi extant liberi ex muliere pꝛedefuncta: vt not.pꝛobat in l. j. C.ſi dos còſtan. matri.niſi fuiſſet dictum fi deceſſerit ſine li⸗ berís.z idem dico in ſtatuto diſponente ꝙ vir lucretur dotem vxoꝛis pꝛemoꝛtue.nã niſi dicat fine liberis lucrabitur etiã libe ris exiſtentibꝰ qð eft ſingulare:q; illud lucrum veniet diuiden dum inter oẽs beredes pꝛo bereditarije poꝛtionibus ꝙ fi non lucraretur eſſet filioꝛũ dumtaxat fi tamen tranfiuiffet ad alia ota teneretur reſeruare filijs illius matri.ex quo lucratus eft vt. l.ij. C.de ſecũ . nup.¶ T In glo.ibi: item fallit aliud poteft obijci.adde quartũ caſum fallentie notabilẽ fi vir effet pauper ⁊ mulier deceſſiſſet ínteftata.nam lucrabitur dotem vir etiam de iure cõi ⁊ ſine aliquo pacto vel ſtatuto: ficut ſimatrimoniũ eſſet ſine dote ⁊ vro? pꝛedefuncta effet locuples lucraret󰵲 quar⸗ tam partẽ hereditatis per aut󰵲.pꝛeterea. C. vñ vir ⁊ vxoꝛ.ita fin gulariter ſentit gl. Cy. C. de iur.do.l · licet.ſed Bal. in illa aut. pꝛeterea.dicit ꝙ non lucrabitur totam dotem fed quartã eius ficat quartã partẽ hereditatis.¶ T In fi.gloſ.ibi:vir non libe⸗ ratur.⁊ no.iſtam glo.que firmat enam opi.ↄtra Ja. de are.qui tenuit ꝙ ſi vir reſtituat dotẽ conſtante matrimonio etiã extra cafus qui ponuntur in.l.ꝙuis.cum.l.ſeq.j.eo.⁊.l.mutus.g. ma nente. de iu. do.liberetur.nã de illis non eſt dubiũ qꝛ debitoꝛ in diem ſoluendo ante diem liberatur.l.poſt moꝛtẽ. C. de fide.nec ob. l. vnica. C.ſi do. conſtan.ma.qꝛ ibi nó dicitur ꝙ non liberet fed qð quatenus continet donationẽ poteft reuocari.cõis opt. eſt in contrariũ.⁊ boc firmat iſta glof.« eft ſpeciale vt dixi in.L. pꝛecedẽti.⁊ hoc etiã pꝛobatur in. l.ſi cũ dotem. g.. .eo.dũ dicit non perditure.⁊ fic innuit ꝙ ſi perditur reſtituta eft fi perdita eft nó eft liberatus.ſed fi nó effet perdita ſaltẽ ope exceptionis effet liberatus.l. apud cal.$.fi quis pupillo. oe do.expꝛobatur etiã hec opi.in.l.fi.ã.de iure do.que vult ꝙ nó liberetur:niſi fit conuerſa in vtilitatẽ mulieris:licet autẽ nõ poſſet reſtitui con ſtante matrimonio vt liberet󰵲 poteſt tamen fieri permutatio de re ad rem 2 valebit ſi eft vtile mulieri:vt in. d. l.ſi.⁊ in. d. l.ſi con ſtante.de iu.do.vel de re in pecuniã vel ecõuerſo:vt.l.ſi ec lapi dicínís.co.tí.c concoꝛ.aliqñ tamẽ reperio poffe dotẽ reſtitui⁊ liberat󰵲.ſ ſi facta erat donatio ꝓpter nuptias equalis ootí ⁊ re⸗ ſtitueretur donatio:nã poffet etiã dos reſtitui: vt.l.fi cõſtante. 0 g. ſed fi econuerſo.⁊ ibi p Cy. C.de do. ante nupt. T Item ſi dos nõ erat foluta marito fed ꝓmiſſa poteft maritus cófentíre con ſtante matrimonio ꝙ ſoluatur vxoꝛi ⁊ liberat pꝛomiſſoꝛ: vt col ligitur ex. l. huiuſmodi.g.cũ pater. in fi. de leg.j.alias fruſtrato rium eſſet conſiliũ illius legis. Item ſi ſocer qui recepit dotem emancipet filii ⁊ iuſſu mulieris dotẽ filio reſtituat liberatur a muliere: vt. ã. de iu. do.. ſane. in fi.cũ.l.pꝛecedẽti.⁊ ita ibi tenet Bart.expꝛeſſe qué cafum no.qꝛ quotidianus qii filij babentes voꝛem nó poſſunt pacifice ſtare cũ patre.¶ Gl. ſeq.diuiditur in duas partes: vt dixi in.iiij.⁊.v.no.⁊ fecunda pars ibi incipit item no. ⁊ pꝛima pars que concernit quartum notabile poteft fübdínidi in duas: q primo legit tex inver.nec cogitur duobꝰ modis vſq; ibi item oic ſtipulanti.Secũdo ex glo.colliguntur quatuo? oppoſitiones cótra ea que dixerat ⁊ quilibet illoꝛum modoy ſubdiuiditur in duas. Pꝛimo vt loquat󰵲 in muliere q pedit dotẽ . Scdo vt loquat󰵲 in extraneo dãte dotẽ. querit󰵲 ergo de intellectu litere qii petebat ifta mulier p marit? obligaret ſede dando alteri . glo. dict: p poteft intelligi duobus modis. Pꝛimo ꝙ boc petebat conſtante matrimonio vel ipſo adhuc nó contracto tpe quo dotẽ fibi ſoluebat.Iſte intellectus nó vi detur bonus:q; tunc cõpellitur maritus ſaltẽ cauſatiue ſi vult fibi dotem ſoluipmittere alteri etiã fi timeat íncómodum.ate mulier nó ſoluet.ſed text.ſimpłr dicit:q non cogitur:ergo nec pꝛeciſe nec cauſatiue.glo.iſta circa ſin. videt󰵲 fateri ꝙ cauſatiue cõpellitur qð nó placet.qꝛ contra tex.ideo cũ pꝛocedat id quod dicit glo.intelligitur ꝙ p󰶄ceſſerat pmiſſio dotis dãde ⁊ tũc cum ſoluebat ex ꝓmiſſione pꝛecedẽti petebat hoc a marito:certe nõ cõpellit󰵲 maritus p󰶄ciſe nec accuſatiue:⁊ poterit cópellere vxoꝛẽ ad ſoluendum inuitã. bene tamen tenet󰵲 ꝓmittere ipfi mulieri indiſtincte.poteſt etiã intelligi q mulier poſtq ſoluerat dotẽ ex interuallo etiã fi nulla ꝓmiſſio pꝛeceſſerat.⁊ adbuc pꝛocedit qð hic dicit󰵲 ꝙ nec pꝛeciſe nec accuſatine cópellat hoc tñ verũ fi Zctũ erat matrimoniũ:ałs etiã fi p󰶄ceſſiſſet ꝓmiſſio dotis dãde vel etiã datio poffet maritũ cõpellere cauſatiue:qꝛ nifi ꝓmit⸗ tat vt ipſa vult non nübet.z p ↄñs nõ tenet󰵲 eꝝ ſua ꝓmiſſione d habet conditionẽ tacitã fi nupfero: vt. l.ſi ſtipu.⁊.l.tali ſtipula. de iure do. ⁊ ſi ſoluit poterit repetere tanq󰵴; caufa nó ſecuta: vt l. ꝙ ſeruus.de cõdi.ob cau.maritus ergo ne hoc fiat cauſatiue I1 cõpellitur facere qð vult mulieri. Quidã aũt dicunt ꝙ etiam fi eꝑtraneus det dotem pꝛo muliere. vult paciſci vel ſtipulari fibi reddi nó tenetur maritus fibi ꝓmittere fed foli mulieri qð glo.repꝛobat ⁊ bene qꝛcõtra.g.accedit.poſſet tamen ꝓcedere fi Pꝛimo pꝛomiſiſſet ſimpłr ⁊ poftea cũ ſolueret hoc vellet.ná ius fuit acquiſitum mulieri ex fola pꝛomiſſiõe vt ín illo. g. accedit. vnde nõ cópellít maritus eꝑtraneo ꝓmittere:qꝛ fi illi ſolueret a muliere ſeu vxoꝛe non liberaretur.« fm iſtũ intellectũ loquit󰵲 hic de ſimplici cautiõe fine fideiuſſoꝛe d eft fienda ipſi mulieri nõ alteri ſi timet incõmodũ.Scdðo modo intelligit ꝙ hoc pete bat ſolu.ma. pẽdente dilatione legali.⁊ fic ſatiſdationẽ cũ fide iu ſſoꝛe:de qua loquit󰵲.l.ſi coſtante. g. quoties.j.eo.⁊ dicit q illa eſt pꝛeſtãda mulieri que dedit dotẽ:⁊ ſi mulier vellet ꝙ piefta^ — retur alterí nó tenetur maritus boc facere fi timet incõmodũ. ifta eft bona ín ſe. Quid aũt fi extraneus dedit dotẽ ⁊ pactus eft eam fibi reſtitui ⁊ fic fienda eft fibi reſtitutio z nó mulieri an folu. ma.pédenteoilatióe legalí poſſit petere illã ſatiſdationẽ. dicit hic glo. no. qð nó per iſtũ tex. hm vnũ intellectũ ſi difficile eft marito repire ſideiuſſoꝛes q; actio fibi opetés elTet ſtricti iu ris ⁊ fic non bs bencficiti.l.ín oĩbus.de iudi..que loquitur ín 12. actionibꝰ bo.fi.fed cópetet mulieri fi eftbo.fi.([ Ex iſta gloſſ. colligetría ſingułr.Pꝛimo ꝙ extraneus etiã cui dos venit re⸗ ſtituenda non bs pꝛiuilegiũ feu pꝛiuilegia que hʒ mulier:ſicut eii non hz hic qp actio fua fit bo. fi.ita nec alia multominus vt tacita hypothecavel pꝛelatione q; illa tendunt in pꝛeiudicium alterius.⁊ ad hoc allegatur iſta gl. eft cõis opi.ſecus in patre 5; qui dotem dedit pꝛo filia: vt dixi in. l. pꝛece.¶ T Secũdo colli? gitur ex gl. ꝙ fi maritus vel eius heres habuit dilationem an⸗ nalem qñ dos eft reſtituenda mulieri vel eius heredi. ita et qñ extraneo qui dotẽ dedit ⁊ ſtipulatus eſt videbat󰵲 contrarium: q cũ nó babeat pꝛiuilegia dotis non videbitur grauãdus ín dilatione legali ci ſtipulatus fuerit ſimpłr.ſecus in muliere à habet pꝛinilegia:q cũ in vno honoꝛetur ín alio grauaretur:fs illa gloſ. vult contrariũ qo eft ſingulare.⁊ hoc etiã cõiter tenet󰵲. 14 ¶ Tertio colligit󰵲 ex gl.ſol. ad dubiũ qo fit in.l. in omnibꝰ. r. de iudi. an illa. l. babeat locum in debitoꝛibus ex Stu ſtricti in ris cii loquat󰵲 in bo.ſi.⁊ glo.aliqñ tenét qp ſic.aliqñ tenét ꝙ nó. ifta glo.relata ad teꝑ. videtur diſtinguere ꝙ ſi non põt pꝛeſtare fideiuſſoꝛẽ nó babeat locti.ate ſecus. bꝛeuiter dic ꝙ indiſtincte locũ habet in ſtricti iuris yt eſt caſus in.l.ſi creditoꝛes.de pꝛiui. credi. vt teneat ſatiſdare ſi poteſtvel ſi nõ poteft q; fi nó reperit fideiuſſoꝛes ponet󰵲 in carceribus:q; ſatiſdatio de qua loquitur illa.l.pꝛeſtat󰵲 ex caufa ſuperueniente de nouo cũ fic ſuſpicet󰵲 de fuga vel qua depauperatus eſt.vñ vel ipfa efti culpa in pꝛimo caſu vel non eft conueniens qp creditoꝛ fraudetur in ſecũdo ſʒ quádo ſatiſdatio eft pꝛeſtanda non ex caufa de nouo ſuperue⸗ niente:ſed ex diſpoſitione legali vel aliquo pꝛiuilegiovt in vlti mis voluntatibus: vt in tit.vt lega. no. caue.⁊ in. d.. quoties. tunc finó poteft pꝛeſtare fideiuſſoꝛes qꝛ nó reperiuntur.rele⸗ uatur a ftat iuratoꝛie cautio.cũ hypo. bonoꝝ ſuoꝛũ: vt in. l.j.ã. ꝗſatiſd.cog.⁊ có.nó facile.fi cui pluſq; per le.fal.Sentit autem ifta gloſ. vnũ. ꝙ nó eft verũ. ꝙ ſatiſdatio de qua loquit󰵲. g. quo⸗ ties. eadem fit c illa de qua loquit󰵲 l. in omnibus. qð eft falfum vt patet ex pꝛedictis.nec hic loquit󰵲 de iſto incõmodo qð dicit gl. ꝙ non reperit fideiuſſoꝛes qꝛ iftud effet incõmodũ de pñti. c teꝝ loquitur de incõmodo q5 hic timet in futurũ:ideo exem⸗ plificat vt in alijs exemplis glo. que fant notabilia. hic nò funt alia ac. Adde vnum contra fcóm notabile qð ex glo.collegi.qó effet notabile fi effet verũ. nam dicit Bart. in.l.ſi diuoꝛtio.ante ſinem de ver. obli. ꝙ etiam ſi mulier ſtipuletur eꝑpꝛeſſe dotem ſibi reſtitui €5olu.matrí quemadimo.ooe petatur. fibi reſtitui non patiet󰵲 dilationẽ legalẽ quía illa dilatio habet locum in tacita ſtip.vt in. ꝙ.ex actio. non in expꝛeſſa tan inu⸗ de qua tractatur in. l. de diuiſione. cum. l. ſe. quaſi per totam. l. diuoꝛtio.ſ.de diuiſione fructuũ vltimi anni quo matrimoniũ gare: fi contra fiat non liberatur maritus a filia quominus q cũ erit fui iuris conneniri iterum poſſit ⁊ ecõtra fola filia non | omuni ia emancipata etiam iurei actio non erat omnis fed folins flie. quod 3-€dam iure iſto pꝛo filia in poteſtate.Et fic incepiſſet eff. E. ¶ Pꝛoniſio ho | ion minis. adð ⁊ ĩtel tilis cõtinens illud idem quod tacita alias nõ valeret expꝛeſ⸗ poteft pꝛeiudicare patri ſed ſibi ſoli ſicut excludatur ab agẽdo lige hoc verũ in 15 ſaper. l. qui is idemeo-tít.T «ín fimili vídemus fi pꝛelegatur cũ erit ſui iuris:ſed durante patria poteftate non excluditur a ꝓuiſiõe oꝛdina⸗ dos vidctur ſublata dilatio legalis ct valet pꝛelegatum pꝛo⸗ conſentiendo patrí ppter factũ ſuum. h. d vſqʒ ad. f. volunta- ria ſecus ĩ extra pter cõmodũ repꝛeſentationis:vt in.l.j.de dote ple. Idem er⸗ te: ſic pꝛimo tractatur an folus pater poſſit pꝛeiudicare filie oꝛdinaria gl.eft go videtur in extraneo dante dotẽ etſtipulante vel paciſcente — vfq ad perſi. item fi voluntate.Scdꝭo ecõuerſo. Et pꝛima pars ſing. ĩ l. ij in glo. fibi reddi cuins cõtrarium ſupꝛa dixi ita cõiter tenere doc. cer ſubdiuiditur quía pmo Pꝛemittit tria vfqs ibi:eĩ ergo. Secun⸗ ma. ĩ p. itẽ ꝗd ſi. te iſtud eſſet deſtruere pꝛacticã totius mundi qꝛ cõiter fiunt in duo determinat queſtionem de qua q󰵴rtiur vfq: ibi certũ. Ter? C iur. empby. ſtrumenta cii ꝓmiſſionibus expꝛeſſis:⁊ tñ videmus ſeruari di tio ex determinatione infert ad vnũ "pone caſuʒ. uod pater io. 8 imo.ĩ. l ſi eũ lationẽ legaleʒ dico ergo ꝙ talis ꝓmiſſio cenſetur facta de eo b poſtq󰵴 dedit dotẽ pꝛo filía vel pꝛomiſitex internailo volebat dotẽ co. v. . e. ag quod debet maritus ⁊ nõ vltra vt eſt caſus. j e. ſi pꝛioꝛ. nã ficut ꝙ maritus promitteret eam alteri reſtituere.⁊ maritus nõ pꝛe Alex de imo. in non cõtinet plus re vt ibi ita nec plus tẽpoꝛe debet cõtinere:ꝛ tendebat aliquod de illis incommodis de quibus per glo. in cõſi. c.ĩ.iiij.ꝑte ð ipfe idẽ ar. hic in fi. dicit ꝙ tales ꝓmiſſiones fnt fiende tali „ anpoflitcompellipiomitterestvide ¶ cni? veritate viz ter qð maritus nõ teneatur vltra ꝙ󰵴 nõ tenetur ſi expꝛeſſe noen atur qp ſic. vc ibia cõtrario ſenſu. ſʒ certe ibi loquitur ĩ mulie qe il ſi etnens ð ꝓmiſiſſet:⁊ aliud eſt qñ dos pꝛelegatur fauoꝛe vltime volũta⸗ re ſui inris ꝗ dedit dotem pꝛo ſe tri iubendo ꝙ alteri PHA, di. ob.can.bác tis nec eſt inutilis pmiffioqz.Lquibis idem:loquitur qñ pꝛe- tur fibi foli pꝛeindicat qð facere poteſt:nos loquimur in patre [imitationem te cedebat alia ſtip.expꝛeſſa ⁊ vera nos loquimur qii tacita ficta qui dedit dotem pfilía exeſtente in poteſtate quo caſu actio de net ẽt Ba r ĩ l. et ende vera pfertur:⁊ ſia pꝛin. date dotis fiat non naſcitur actio vote cõis eft patri « filie: vnde cum ius cótonis ſit acquiſitũ fi» b5.$.cii gs. ſ. de ex ſtipulatu tacitayt expꝛeſſe no. gl. Cy. in. g. accedit in. ij. q. qꝛ lie nõ poteſt pater ſolus agere ⁊ dotem exigere ſine voluntate p󰶄ca. ⁊ ĩ. d. cuʒ «4 pꝛouiſio bominis? facit ceſſare pꝛouiſionem legale: vt in. l. fi. ⁊ filie nec fibi foli ſtipulariex interuallovt in fe folum tranfferat cotéipzin.j.cc. ibi no.C.oepaccóucrc ci er filio de vulga.⁊ pup. Si aũt ex Ex quo ſequitux ꝙ nec maritũ inuitũ alteri delegare pót vtli . vbíatr itelligit interuallo tollitur iure nouationis.ar.ín.L.anía.C.oe iureoo beretur afe za fe« afilía ideo maritus nõ compellitur:quia fi. Intellige ẽt ve⸗ ti. tamẽ cenſet󰵲 facta de eadẽ quantitate ⁊ tẽpoꝛe: vt. d. l. ſi pꝛioꝛ pꝛomitteret altere iuſſu ſolius patris liberaretur a patrenon fñ niſi puiſſo le J.. ⁊ habet puilegia hypothece ſicut tacita qnia nó fit animo a filia. ⁊ ſufficit qp pꝛetendat boc incõmodum licet aliud nõ pꝛe gis eſſet de iure fibi pꝛeiudicãdi fed puidédi qz melioꝛ eſt pꝛouiſio expꝛeſſa dp tendat.⁊ ſi cõtra faciat poterit conueniri a filía cum erit effcta cõi vt ꝑ Bar. in tacita:⁊ fic nó ob. l. aliam.de noua.ybi in obligatione nouante ſuis iuris moꝛte patris vel emancipatione:etiã ſi illi alteri ſol d.. fl. pa. ↄuẽ. nö intelliguntur repetita pꝛiuilegia pꝛime qꝛ cum ibi pꝛecede uiſſet. h;. d. in efiectu iſta pꝛima pars. Loquilur ergo hic qñ pa 2 in . i. . vñ q󰵴ri ret vera obligatio expꝛeſſa potius videt󰵲 nonare aĩo ſibi pꝛe ter poſt datã dotem vel pꝛomiſſam ec interuallo hoc petebata tur col. fi. de pu. 16 iudicãdi q󰵴; plenius ꝓuidẽdi.¶ r Altimo no. gl. in fi.que ſem⸗ marito. fic poſt ius communionis acquiſitum filie.Si autẽtẽ et hoc ĩtelligeve perallegatur op fics debitoꝛ meus nó tamẽ babeo inſtrumen⸗ Poꝛe quo pmíttebatvel tẽpoꝛe quo dabat non pꝛecedente pꝛo- xñ niſi vꝛoniſio tum publicũ:vel qꝛ nó fuit cõfectũvel qꝛ fuit perditũ habeota miſſione:⁊ fic ante ius acquiſitũ filie bene compelleretur mari hoĩs eet poſita mo teſtes vel illud nó negas poſſum imploꝛare indicis officiũ tus cauſatine:qꝛ pater poſſit ſibi ſtipulalari ⁊ impedit ius €^ adnonádü pui nobile vt cõpellaris facere ĩſtrumentũ cü ꝓmiſſione vt habeã munionis acquiri filie:vt.j.eo.quatenus et. l cum dos in Dun. ſionẽ legꝭ qꝛ tũc pꝛobationẽ paratã:qð etiã voluit gl. in. l. cyꝛographis de ad⸗ 5. de pac. dota. Eodem ergo modo ⁊ maritum compellere alte pz tolleret puis mi. tut... pupillus. de noua.zoc hocyide pleneper Bar. in. l. rí pꝛomittere falté cauſatiue:nec poterit dubitare maritusde ſio leg cõis Ita iij. g. nunc deeſſeʒ. de libe. lega. plenius in. l. ſi finita.g.elegãter filia cui nung incepit obligari:ſic ergo patet ꝙ etiã pꝛincipiũ cy. in. d. l.ij. ⁊ ibi de dam. infec. Tractatur et hic ille articulus quare petoò ate ꝙ huius legis debet dicto modo intelligi vt bona ſit aduerſario Sali. col. xi. et facias id qð mibi pꝛodeſt ⁊ tibi non nocet an compellaris indi 2 que hic ponit󰵲.¶ ¶ In tex ibi ipfius a filie dos eft.qnaliter au eſt tex. ibi glo. ſtincte.⁊ iſte tex. facit qp ſic:et in. l.creditoꝛe. . de euic.tamen nó tem ſit iſta cõmuniõ. dic vt no. j. el. nõ ſolũ. ⁊ eft admirabile ꝙ ⁊ doc.. liiij. . ſi eſt verum vnde diſtingue vt hic per Bar. poſt alios. vna c eadem ſubſtãua actionis ſit penes duas perſonas infoli ex ↄuẽtiòe.j.de 2 Qualiter fiat communio actionis de dote pꝛofectitia in dum.quia non ſunt due ſed vna. vt no. in v. ſequẽti:in gl. mag. re. iu. Itẽ add; ter patrem ⁊filiam. 5 ET cũ videamus cõtrariũ ĩ dñio qð licet ſit ius ĩcoꝛpoꝛale nó pót puifio hoĩs tol Licet ſubſtantia actionis fit vtriuſq; ⁊ patris ⁊ filie exercitiũ eſſe penes plures inſolidũ vt. l.ſi vt certo. & ſi duobus vehicu⸗ lit puiſionẽ legꝭ tamẽeſt ſolius patris niſi pater ſit turpis pfona vel ſit abſens lum.8.cónto.lícez aũt ſubſtãtia actionis fit vtriufqs exercitiuʒ qñ vtraq; puiſio quia tũc pertinet ad filiam dũmod o fit honeſta et nó ſuſpecta. tñ eſt ſolius patris. vt patet in. l. filiuſfa. S. ſed etiã fi filia. S. de ꝓ eẽt gñalis vłſpã 3 Communio huius actionis durat quonſq; filia eſt in poteſta- cu.⁊.j.eo.ſi cus dotẽ. g. eo autẽ tpe niſi pater ſit turpis perſona lis. ſeco ſivna efz te poſtea conſolidatur in ipſam filiam:⁊ ratio quare filia ba; vel ſit abſens qꝛ tũc pertinet ad filías.vt.$.fed etiam ſi filia dũ fet pĩguioꝛ alte⸗ beat iſtam communionem.⁊ nu. 6. 5 ma modofit honeſta et non ſuſpecta: vt in dicto. eo autem tem ra qꝛ tũc nõ tol Si filia moꝛiatur anteq; efficiatur fui iuris conſolidatur info 3 poꝛe. t durat autem bec communio quouſq; filia eſt in poteſta leret󰵲 ita Bar. in lum patrem:etiam ſi filia reliquit pꝛopꝛios filios. licet tunc de te. ſed ſi efficiatur fui iuris moꝛte patris vel emãcipatione diſ⸗ I. i. g. vñ grit L3 conſuetudine remaneat penes virum pꝛopter liberos. - folnituretconfolidatar ín folam filiam et apud patré vcl eius pub. ?ténó tol 4. £afus inquo iure veteri ffopfiliafa. habe at pꝛopꝛietatem in heredes nibil remanet vt.ſ.eo.ſi ſocer in pꝛinci. et dieto. g. eo litur pꝛouiſio le aduenticijs idem etiam in pꝛofectitijs per patrein donatis. autem tempoꝛe. et de re. vxo.actio. . videamus. et econtra ſifi- gis p puiſioneʒ 5 Si pater dat dotem pꝛo filía emancipata etiam iure iſto actio lia moꝛiatur antequam efficiatur ſui iuris cõſolidatur in ſolũ OI ef vti non erat communis fed ſolius filie. | | patrem etfilía etiam ad pꝛopꝛios filios tand ad beredes nó ꝓuiſio ceder t 6 Xictoominium rei dotalis ſit mariti ipfa tamen dos que eſt tranſmittit iure iſto talem dotem cuius actio eſt communis ſe ex Ss 7 5 S diuerſa a re dotali cum fit quoddam ius vniuerſale dicitur eſſe cundum veram opinionem. not. in. l. dos a patre. C. eo. titu. li te ita ali pe | ipfius mulieris etiã ꝑſtãte mrimonio ꝗ󰵴 deſeruit oneribꝰeius. cet de conſuetudine remaneat penes virum pꝛopter liberos: ti iurꝭ ĩ i à Ix 7 Filia ꝙ hodie de iure canonico poflit recõciliare matrimoniñ vt ibi not. vnde non habentyt beredes ſed ex conſuetudine qs itẽ fi tolli f i fimevoluntate patris:nec ꝑ hoc ꝑdat ius cõionis ĩ hac actionc. 4 eſt magni effectus. vt not. in. d. l. poſt ootem.j.eodem. Cin ſio le ; i x $ Sipater ſtipulatus fitfibi foli dotem reddituncactiononerít ^ glo. j. in pin. ibi aut. ꝙ locum... e. caius ſeius. vbi efc T. riafcibus pen communis fed ſolius patris nec fict cõſolidatio in filiam licet fum a fic eſt caſus in quo inre veteri foꝛũ filiuſfamilias habe⸗ i. d. L fi E 5 ac efficiatux ſui iuris. : : : bat pꝛopꝛietatẽ in aduẽtitijs.certe etiã in pfectitijs p partem cóue t af 1 55 9 Iſdaritꝰ ſoluẽdo dotẽ pi qii nó ſit liberatꝰ a filiavel vxoꝛe ſua. 5 onattots:etfi pater dotẽ pfectitia ftipulabar filie vel ⁊ ſibi in 38 N ali⸗ 5 Vod ſi in patris. t Hidincipit tractare vnum cafum quo cafu cenfet ſtipulariflie t alterũ ⁊ etiá dona gdp Bald. in. l. iN: £d de vna materia que eft pꝛinci⸗ re: vt. ſ.e. ſi cu dotè in pꝛin.nã filia etiã boc iure Pꝛopꝛietatẽ ha 90 ladbuc de palioꝛ ſubtilioꝛ et vtilioꝛ à fit in ifto titulo.ſ.de cóío bebat etiam heredes ab inteſtato. vt not. in. d. l. i cg dotẽ et in P» A Ang. d be actionis de dote pfectitia que eſt inter patré«fi; l inter ſocerum. g. cum inter. d. de pac.oot. ecundũ Jac.de bel. FUE. its ſeruia iam ec pꝛoſequitur vſqʒ ad legem de diuiſione. de qua etiam ct etiam not. Bart. in. l poſt dotem. ſ.eo. in quarta qr fti A ifti. actio. 1 yſq; ad. . ſinautem: et in. l. poſt ca. f. glo. ibi eel Jo. ie melin . Meſttone. na iti. ö tractatur in li cum dotem. q e.vſqʒ ad. . ſinaut. pol ¶ Circa. f. glo. ibi ve Jo. diceret hodie melius diceret etiam q ꝑ ꝓuiſionem ooté.]. c.vfqs ad. g. inautem.⁊ in. l poſt dotẽ: vbi Bar. vtiliſſi⸗ $ olim et ita debet ſtare alias non haberet ſenſum. f Et bec ve⸗ bois tollat ꝓui me ipfain explicat. Alia materia pꝛincipalis ⁊ difficilis cft (lla ra qð fi pater dat dotem pꝛo filia en " fio ſtatuti vide Bal. in. l.fi. C. de f : ^ | 70 ec j e. ſoluitur fienda inter maritum ⁊ vxoꝛẽ vel cori heredes ⁊ boc emanciparet:diſſolueretur communio tconfolidareta iion de eft quod oícit lte. H. Elio dedore pfetitiaquoufg ſlis eſtin lam lia: vtin dlliſſocer. e et in. eo autem tempoꝛe. foꝛ p ip in. dl. vbi poteftate ↄmunis cft patris « filie. nec poteft folus pater tpam tius a principio impeditur cõty abi zm Dy. z omnes. zaduer- — adbuc an in indiciuʒ deducere fine voluntate filie tacita vel expꝛeſſa nec tendum ꝙ eo cafa quo non cf communis ſed ſolius filie. vt in b ¶ Pater poſt⸗ etiam fibi ſoli ſtipulari et ideo nec maritum inuitũ alteri dele⸗ emancipata.multofoꝛtius pꝛocedit ꝙ dedit doteʒ p aduentitia et quando eſt Pauli de Caſtro Pꝛima fuper Infoꝛtiato. fllia adde an pa quod hic dicitur p maritus ad inſtantiã ſolius patris non te ter tenet󰵲 dotare netur alteri ꝓmittere nec inuitus poteft delegari. ¶ In gl. ſe. filiã iã nuptã vi- ibi ideo actio de dote. hoc dicit.gl.qꝛ dos videt󰵲 mariti nó autẽ de per Bar. in. l. patris ⁊ filie.vt.l.doce ancillam.C de rei vẽ.etplene no.in.l. in obligamur.ĩ pn. 6 rebus. C. de iure do. vel dic ꝙ tex.ſtat pꝛopꝛie. Nã licet domi j. de actio.⁊ obli. nium rei dotalis ſit maritivt ibi ipſa tamen dos que eſt diuer⸗ ⁊ꝑ alex.deimo. ſaa re dotali cũ ſit quoddam ius velle dicitur eſſe ipfius mulie in cõſi.vij. co. pe. ris etiam cõſtante matrimonio que deſeruit oneribus eius vt v. nõ obſtãt alle 8. de iure doti. l. quis. ¶ In gl.ibi ne ſepius etiaʒ cogatur do gata in cõtrariũ tare. ec ratio non videtur bona.quía fi filia exigereta confu t co. ſe. i. ij. volu. meret non cogeretur pater iteruʒ dotare eã. vt no. j.eo. l.cũ do⸗ ⁊ꝑ eũdẽ Alex. ĩ tem. g.j. vnde ⁊ alia ratio redditur per iuriſconſultum. quare cõſi xxxiij.col.. — pater habeat cõmunionẽ in. l. iure ſuccurſum.in pꝛin. .de it in. iij. vo. curt. re dot. ratio vero quia filia cõmunionem habeat.eſt ne pater vilis perfona erigat conſumat fine volũtate filie.⁊ fic filia in ſecũdo matrimonio remaneat indotata. facit quod no. in aut. de equali. do. g. his ofequene ⁊. C. de reivꝑo. act. aut󰵲.ſed quis. 7 (CT 3n gl. ſequẽ.ſuper ver. ibi de nuptijs.l.ſi vt pꝛoponis.illa potius contradicit qp actio fit ſolius patris. Sed dicas ꝙ ibi filia perdidit ius cõionis propter eius delictum quía recõci⸗ liauit matrimonium fine voluntate patrís quod facere nõ po terat hoc iure. ſed bodie ſic de iure canonico. vt no.ĩ.l. paulus. (J Incontinẽti. 9 (dde Lyn. i Li a ti ſupple ſibi ſolui. Nam tunc actio non eſt communis fed fo; líus patris.itavult iſta glo.⁊ bene egquo fequitur qp in filía cf EN Uia fecta ſui iuris non conſolidatur actio.quia conſolidatio fit ra Il. idẽ eſt ĩ Heuz tione communionis que bic ceiſat.⁊ ita plene diſputando te⸗ igitur ff de iet unit. Cy. licet quidam dixerunt cõtrarium per plures ratio⸗ víanng, — les. Ode rei vxo. act. g. videamus.Bar.j.e.poſt dotem.in.ij. q. qui etiaʒ allegat pꝛo caſu.l.j..j.de col. bo. vbi dicitur qp tũc non eſt locus collationi dotis cii ad filiam nó pertineat actio. qui autẽ dicebant cõtrarium volebant q actio effet commu» nis ſicut eſt cõmunis actio ex ſtipulatu tacita.Sed aliud ett in in pꝛouiſione legali aliud in pꝛopꝛia que ꝓdeſſe debet folum pꝛouidenti et diligenti. ¶ uid autem ſit iure codicis vel de iure autenti. Bar. vltra.Cy.inueſtigauit in pꝛeallegata. l. poſt dotem. ⁊ aliqua tilia et pulchꝛa dixit. Intellige autẽ bác gl. vt d ixi q fuit ſtipulatus ſibi ſoli.Si autẽ fimpliciter dotẽ red di tuncvideret󰵲 ſtipulatus fibi «filie. actio eſſet cõmunis vt eſt caſus ſingularis Pm vnã lecturam in. d. l. poſt dotem. Idẽ ſi ex pꝛeſſe ſibi «filie copulatiue.vł ſibi aut filie alternatiue quía po nitur ꝓ copulatiua hoc caſu. vt ſingulariter no. Bar.. l.yxoꝛẽ Hteſtö.el.ij. de leg.iij. ¶ T In vltima gl. in ſin. intellige determi nationem.gl.qii maritus non legitime ſoluit ſoli patri vt quia erat turpis perſona ⁊ filia cõtradixit expꝛeſſe.Si autem legiti? me q; nö erat turpis vel fi erat filia nó cõtradixit cũ eſſet p󰶄ſens ⁊ poſſet cõtradicere:vt. j. g. voluntatẽ.tunc maritus eiſet libera tus. ⁊ ex pauꝑtate pris poftea ſupuenicte nó reincideret ĩ obli⸗ gationem arg. in. l. vero pꝛocuratoꝛi.ſ.de ſolu. ll.tamẽ allegate er gl. nõ multi faciunt. Nam in ſubſidiũ bene recurritur ad il | lum qui lucrum ſenſerit: vt. l f. alleg. in gl. Sed hic maritus nõ tractat de lucro fed de damno vitando:deciſio tamen glo.com muniter tenetur:quia equa et pꝛopter culpam mariti. à Filia ſi commiſit adulterinʒ pꝛopter quod maritus habet lucrari dotem:non lucrabitur in pꝛeiudicium patris. t quali ter ⁊ quando lucrabitur fi filia eflicitur ſui iuris. Si nõ fiat aliqua declaratio ſuper dote fed folum ſuper adulte rio commiſſo per vxoꝛem ⁊ ſeparatione toꝛi.talis fententia ha bebit executionẽ in dote ad cõmodũviri ſi ero: efficit fut iuris Si maritus durante matrimonio nibil peteret:tũc eo moꝛtuo beree hoc petere non poſſet. 8 3 | 4 Quid ſivxoꝛ pꝛemoꝛtua fuit:an poſſit maritus poftea agere ad lucrum dotis.ſi pius non egerit remiſ. xa Si filia renuntiauit iuri hypothece quod habet in bonis mart ti hoc non nocebit patri. $ Factum fllie nocet ipfi ilie effecte fuí iuris vt agere non poffit. b L Pꝛopter qõ. Filius ſ viuente patre liberet debitoꝛes paternos ⁊ poftea fuc Adde aut. vt li⸗ — cedatpatrian confirmabitur liberatio. Qai ceat matri aui. 6 Licet filia facto fuo fitjecdufa a iure agendi non tamẽ eſt exclu⸗ i.. qꝛ no. ⁊ĩ aut. ſa a conſentiendo patri agenti.⁊ quid hoe profit. ſed nouo iure. C. Factum vnius ſocij quando noceat alteri, — . de adult. Pater an poſſit agere adiuncta perfona filie cfi agat qualiter e In delicto fi⸗ * teneatur eam defendeꝛe ín caufa n m lie. adde an ex de i Rota pmo ꝙ factus lictofilij pf tenet E tem fi volunta [C. liens gat patri in aligd affignarc 2 actioneoeootep hũe. g dicũt doc. qfi filia cõmiſit adulter iũ filio inuito vide b ꝓpter qà» maritus babetlucrari ooténó lucrabitur in p󰶄iudi⸗ p Bal. . l. ſt m ciũ patris licet gl. dixit cõtrariũ in. l. ſi dotẽ. C. de fnreootí.ct.]. ini quũ.ĩ. g. fliuſ c conſenſu.de repu.quia eadem eft ratio in delictoe filie vt nó no» fa. ij. ꝙ qſq; iur. ceat patri que eſt in alio facto filie quod non cadit in delictum: 5. de ſtat. homi. ¶ I In glo. ibi pater ſit ſtipulatus incontinen⸗ maritus ergo conſtante matrimonio accuſabit vxoꝛeʒ in curía eccleſiaſtica de adulterio ad ſeparationem toꝛi: et petit decla⸗ rari ipſum debere dotem lucrari eo caſu quo dos eſſet reuerſu⸗ ra ad filiam ſi adulteriuʒ non commiſiſſet:puta fi efficiatur ſui iuris moꝛte patris vel emãcipatione et ita fiat declaratio Sed fi contingat contrarium quod filía nondi effecta ſui iuris moz ratur in matrimonio viuente patre tenebitur maritus reſti⸗ tuere patri f⁊ foꝛte etiam fi non fiat aliqua declaratio ſuperdo te fed dumtaxat fuper adulterio et ſeparatione toꝛi talis ſen⸗ tentia habebit executionem in dote ad commodum viri in pꝛi mo cafu pꝛout in ſimili babetur in. l. conditione ad fille. ⁊. l.. C. vbi. cau.fiſ.⁊ vtrobiq; per doc. Sed ſi maritus durante matri: monio nibil peteret.tüc eo moꝛtuo heres hoc etiam petere non 4 poſſet. vt. j de re ind. g. j ã i. Quid aũt ecõtra fi vxoꝛ p󰶄moꝛtua ſuit an poſſit maritus poftca agere ad lucrũ dotis ſi pꝛius nó egerit. dic vt in. l. fi. C. de adulte.ꝑ Cy. Dicunt et doc. per bunc tex. ꝙ ſi filia renũtiauit iuri hypothece qð habebat ĩ bonis ma riti m. l. iubemꝰ. C. ad velle. ét boc nó nocebit pri. Itẽ no. fi. ꝙ factum filíc bñ nocet ipſi fllie effecte ſui iuris. vt agere nõ pof fit. Et iftud facit q» fi filius viuente patre liberet debitoꝛes pa; ternos «poftea ſuccedat patri.Confirmabitur liberatio et nó poteriteenire in cõtrariũ.qꝛ ĩ actione de dote filia habebat ius de pfiti q3 potuit remittere in fuí piudiciũ.Sʒ cótra debitoꝛes pater nos viuo patre nullũ ius bébat fed ſperat ius habere ꝑ ſucceſſionẽ.vñ nó valuita pꝛincipia. nec ex poſtfactovidet󰵲 recó naleſcere. De ifta qóne babetur per Dy. ⁊ Bar. in. l filius. j.de ſolu. in. l eñ dũs. h. ſi filius j de pecu leg. ⁊ ibi allegát iſtũ tex. 2. l et heredi. g. ſi filia. S. de pac.q idem dicit qð iſte.¶ Sed op; onitur foꝛtiter qp factus iſtius filie etiã fibi ſoli nó noceat per de die cum. l. ſeq. r ſe. S. de. pac. dot. vbi mulier non poteſt face re pactum per quod efficiatur deterioꝛ códítío dotis. Glo. ĩ.l. cim dos. eo. tit in penul. gl. Aidetur intelligere illam legẽ que quafi ponit eundem cafum ci iſto qp ſoluto matrimonio ífta fi⸗ lia fecerit banc delegationem vel pactum.quia fi conſtãte ma trimonio nó valeret:⁊ iſtud eft ſubſtãtiale. no. in. d. l. here. g. fi filia.¶ t Ultimo no. in ver. ſed vtrum q licet filia facto fito ſit excluſa a iure agendi vt in fi. no. tamen eft excluſa a cõſentiẽ do patri agenti. Et ita intelligit hic glo. magna. in pꝛin.Sʒ qd pꝛodeſt hoc. ponamus enim ꝙ non vult cófentirc.fcd expꝛeſſe contradicit babet caufam cõtradicendi hoc non obſtãte ma; ritus ſoluit patri. Certe non poterit filía maritũ conuenire: vt in fi. puius. g. Quid ergo pꝛodeſt ſibi ꝙ non pdiderit ius cõſen tiendi.gl. et doc. hoc non declarant poteſt diciꝙ iſtud pꝛocede rec ſi maritus alteri delegatus per filíam illi foluiffct.« poftea conuentus a patre iterum ſolui patrí contradicente filia.⁊ tũc non babeatlocus pꝛouiſio de qua hic. Si autem non foluerat illier tunc loluit patri contradicente filia « caufam contradicẽ di habente non liberetur a filía quin poſſit ab ea conueniri. Et iftud prodeft non perdidiſſe ius conſentiendi. C T In gloſ. magna ibi nec enim ſunt ſocij. Iſtud non expedlebat dicere. nam etiam fi eſſent eere ſocij factum vnius alteri non nocet in queſitis tollendis multominus d fi non eſſent ſocijvt. l. ſivnꝰ in pꝛin. S. de pac.⁊ nos tractamus de iure queſito auferendo be ne tamẽ eſt veri q» nocet in acquirendis:pt. l. duo fi quis cau. ⁊ quia factum vnius facit committi penaʒ contra ſocios ſi agit nomine ſocietatis.quia etiam focij agere videntur cum agatur ad omnium commodum ideo cõtra omnes pena committitur vt l ſi duo. s. de arbit. ¶ In glo. ibi · de pac. do cum dos. g. ſi ve ro iſtud eft valde difficile contrarium. nam iſte tex. in d .ſedvtrũ vult ꝙ pater poſſit agere adiuncta perfona filie licet ipfa filía per ſe agere non poffit vt in fi. ſed iſte tex. vult contrarium quia. dicit ꝙ patrinó nocet factiun filie niſi agat adiuncta perfona fi lie.⁊ſic vult p agercnó poſſit cum filía fed folus.glo.bic.et ibi multis modis ſoluit.doc.dicũt ꝙ agere adiuncta perfona filie poteft intelligi duobus modis, Pꝛimo in nomine fuo et filíe, tunc non poteſt agere poſtq󰵴 filia per fe agere non poteſt:quia nec per alium ⁊ ita intelligitur contrarium. Secundo q agat ſuo nomine tantum filía tamen conſentiente ⁊ tunc bene poterit r iſte eſt eaſus hic. Sed certe etiaʒ boc cafu videtur agere nomi ne filie ad eius vtilitatem:vnde iſta verba non videntur babe; re ſapoꝛem poteſt ergo dici ꝙ ſolutio ibi pofita per glo. in viti; ma parte ſit vera cum non noceat factum filie quantum ad hoc vt pater repellatur ab agendo bene nocet quantum ad aliud qꝛ ſi agat adiuncta perfona filie tenebitur cam defendere ĩ canſaʒ reconuentionis fi foꝛte filía pꝛomiſiſſet penam marito fi ab ali quo moleftarctur per.l.fij.$.fi.j.rc.amo. 8 quando vidcatur conſentire. urioſus nó babetur pꝛo conſentiente:quando fi effet (ane mé tis poffet contradicere. 3 Statutum fi dicat aliqueʒ actuʒ debere ficri oe voluntate talis an ſufficit Solu.matri.quemadmo.dos petatur. an ſufficit eius pꝛeſentia licet non contr adicat. 4 Sialiquis litigat meo nomine. me ſciente ⁊ patiẽte an videar 8 9 conſentire ⁊ mandatum dare vt ſentẽtia lata contra eum mibi noceat. Si aliquis dixit do tibi iftum in fideiuſſoꝛem illo pꝛeſente ⁊ ta cente non obligatur nifi hoc fieret in iudicio ⁊ eſſet cõfecta ſcri⸗ pura in actis. A : Licet pater agere poffit confentíentefilía expꝛeſſepel tacite ta men filía non poceft agere nifi patre expꝛeſſe conſentiente. Quod potericpaier iftum confenfum expꝛimere etiã per nune tium vel epiſtolam ⁊ extra iudicium. . Quando iſto iurc acquiſita filiafa.remaneat apud eum. Qð in eis oibus non poterat tamẽ filius agere niſi patre expſ- fe conſentiente vel nift ipfo abſente: vel exiſtenti turpi perſona. Pater agens filia abſente quando non admittatur etiam cuz cautione de rato. f Quando requiritur verus conſenſus tunc furioſus et abſens equíparantur « quid fi fufficit non contradicere. 10 "Ratio quare fi pater agit de dote filía abfente.cauet de rato f5 non fiagítactionciniuríarum uu. facta filio. CLE WEIS tfo FHilaa ſane mentis ; M wj /| € lu nta te.. ens t non d iA basti babet po cófentiente. dem fi nó poteratcon r radicere.qꝛ nó eratfane métís fec? fi ideo quía erat abſens z ignoꝛãs.nã tunc nó babct pꝛo cófentiente nec etiã p diſſentiẽte a ideo pater admittit cum cautione rati. h. d. In pꝛi mo ⁊ fecundo caſu non cauet de rato. vt no. glo.j.eo. ſi cuim do⸗ tem. C. ſi ſolnto. poſtq babetur pꝛo conſentiẽte fictione iuris. qꝛ vbi conſtat de mandatovelvoluntate illa cautio non pꝛeſtatur. vt in. line ſatiſdatio.rem ra. habe. Item ín vltimo caſu ſi appa reret de expꝛeſſo diſſenſu filie abfentis et baberet iuſtã caufas contradicẽdi nó admitteret󰵲 pater etiã cũ cautione rativt. l. põ⸗ po. fi. de pꝛocu.ſeruat󰵲 ergo media vía quãdo nõ cóftat ſentiat vel diſſentiat « cft abſens yel ignoꝛans. Et recollegi de⸗ clarando caſus hic pofitos.« etiã glo.quádo pater agit de dote tres funt cafus nã interdũ filia conſentit expꝛeſſe. Interdũ ex⸗ pꝛeſſe cõtradicit. Interdũ nec cõſentit nec contradicit. Pꝛimo caſu cõſtat fine dubio ꝙ pater admittitur etiam fi filia haberet iuſtã caufam cõtradicendi qꝛ cenſet󰵲 ei renütíare.qó tamen ín telligo fi renuntiare põt.ſecus fi non poſſet vt qꝛ extet minoꝛ. xv. annis. Item intelligo qfi cõſentit ſponte.ſecus fi ob nimiã reuerentiã paternam: vt. l.j. qui onerande quarũ re.act. non da. ſed circa hoc verſabitur iudicis officiũ.vt.j.eo.ſi cũ dotẽ. g. eo atit tẽpoꝛe.ad poſtulationẽ mariti cõuenti ⁊ eolétís patrem repellere ab agendo.itẽ etiã fi non opponat publicã vtilitatem que verſat󰵲 in dotibꝰpoterit de facto ſupplere per illũ. . eo.aũt tẽpoꝛe ibi idcoq; officiũ indicis «c. plene per no. ĩ.l.iiij. g. hoc iudiciũ de dã.infec.Scdo caſu qñ cpꝛeſſe cõtradicit ſi nó ba; betur pꝛo cõtradicẽte: vt. j. co.dotẽ. ĩ hic in pꝛima glo.ín pꝛinc. Si atit allegaret ⁊ ꝓbaret repellitur pater ⁊ exercitiũ cõpete⸗ ret filie: vt. . filiuſfa. g. ſed etiã fi filia. S. de ꝓcu. ſi tñ effet honeſta ⁊ nõ ſuſpecta alias ſecus vt in. d. eo auté tẽpoꝛe ín fi. pꝛouide⸗ bit ergo tunc index q dos ponat in tuto loco: vt. d. l. cum oo; tem. . ſinaũt in ſeuiſſimo. x. ſinuero. Tertio caſu quando nó . cotradicit nec expꝛeſſe conſentit:tũc aut nõ poterat conſentire vel cõtradicere qz non erat fane mẽtis tunc habet p cõſentiẽ⸗ te: vt hic in fecüdo caſu niſi maritus aſſumat in ſe onus pꝛobã⸗ di probet qꝙ pater fitturpis perfona ⁊ fic fi filía effet ſane mé tis baberet iuſtã caufam contradicendi:nã nuncnó babet pio cõſentiente. ita intelligit gloſ. iſtum tex. ſuper. . credet ⁊ bene ⁊ notabiliter ⁊ ꝓbatur in l. qꝛ ad certum. S. loca. vbi furioſus nó habetur pꝛo cófentiente qii fi eſſet fane mentis poffet cõtradi⸗ cere vt eſt hic. ſʒ finó apparct iuſta cá cõtradicẽdi nó poffet cõ⸗ tradícere ft effet ſane mẽtis. Ideo habet󰵲 pꝛo cõſentiente ꝓpter exercitíum actionis. quod lex dat ipſi patri nec fibi anfert nifi duobus concurrentibus ꝙ filia contradicat expꝛeſſe ⁊ habeat caufam cõtradicẽdi. Si arit filía erat fanc mentis tunc ant po⸗ tuit contradicere.⁊ non cõtradixit.qꝛ erat pꝛeſens ín tudícioyel, in ciuitate ⁊ ſciebat patrem agere:vel modicũ diſtabat et tunc babetur pꝛo conſentiente: vt in pꝛimo caſu huius. . quod intel ligo etiam ſi jufta caufa contradícendi ſuberat ⁊ in hoc differt iſte caſus a pꝛecedẽti qñ nó poterat cõtradicere ꝓpter furoꝛẽ ⁊ hoc fatis colligit hic in tex. gl. q ſola cötradictio non ſuflicit nifi adfit cõtradicẽdi cauſa. Si ergo mo contradicat expꝛeſſe vt aliqna fit di? erentia inter tacentẽ ⁊ expꝛeſſe contradicentẽ quá intenqit facere ifta litera.⁊ non effet bona fi non ſubeſſet cauſa cõtradicendi. Dicendum eft qo dixi. nec ob. l qui vas. g. petare de furtis. j vbi in his que tendũt in pꝛeiudiciũ tacẽs nó habet pio conſentiente q illud qñ alius facit actum non iure ſuo:ſed bic pater a 9 it iu re fuo 7 actione fibi competente:vn cxercitiuʒ cõ⸗- datum a iure ſibi non tollitur niſi filia expꝛeſſe cõtradicat. Aut filía non poterat expꝛeſſe contradicere quia ignoꝛabat patrem agere cum non eſſet pꝛeſens in iudicio tuncnó babetur pꝛo cõ⸗ ſentiente:vt hic in tertio cafu. Sed qualiter tunc pꝛocederet. Reſpondeo aut erat in eadé ciuitate vel parum diſſabat.⁊ tunc eft cõſilium ꝙ fibi denuntiet󰵲 vt veniat ad conſentiendũ fi pot ſi non venerit habebitur pꝛo conſentiente ficut fi efict pꝛeſens: ifta pꝛactica colligitur ex gl. penul. hic pofita ſuper. N. exigimꝰ. «tunc babebit pater cauere de rato.ſ autem longe diſtat ita ꝙ non de facili fibi põt denuntiari tunc ſeruãda eft pactíca quaʒ ponit litera qp pater caueat de rato fi vult admitti.nec obftat]. non ſolam. g. fi pater. S. de pꝛocur.vbi pater non canet de rato. q ibi quando agitpꝛo iniuria facta filio quo cafu finc intentet actionem competentẽ fibi fiue cõpetentẽ filio ſcd󰶄m veram opi⸗ nionẽ non cauet.licet eius pꝛocuratoꝛ caueat vt babetur hic in glo. fi. ſecus q agit pꝛo dote. Ratio diuerſitatis quía iniuriam factà filio poteſt pater remittere fed non fic actionem de dote in pꝛeiudiciũ filie.qñ aũt pater ageret tandp legitimus admini ſtratoꝛ in bonis aduentitijs.per.l.j. C. de bo.ma.nó haberet ne⸗ ceſſe cauere. vt. l. in fi. C. de admi. tuto. ¶ t Altimo Bal. ꝛ Ang. inducunt pꝛimũ caſum buius. g ſi ſtatutũ dicat aliquem actus debere fieri de voluntate talis ꝙ ſufficiat eius pꝛeſentia a ⁊ non 5 contradictio que inductio nó eft bona.qꝛ ꝓpꝛie loquẽdo nó con g ¶ Pꝛeſentia. ad tradicere nó eft velle vel nolle.ſʒ quoddã mediũ. vt no. in. l. j. g. ſcientiã. de tributis « ſtatutum debet ꝓpꝛie intelligi nec obftat 4 hic q; alia ratio ſubeſt quá ſupꝛa oízi. T 3té inducũt q ſi aligs litigat meo nomine ſciẽte ⁊ patiẽte video: cõſentire ⁊ mandatũ dare 4 fic ſentẽtia lata otra eũ nocebit mihi qð tenuit Inno. in ce parte decani.de reſcrip.cõtrariũ tenuit in.c.q;uis.de re iu⸗ di.⁊ Bar. expꝛeſſit licet nó alleget Inno. in. l pe.j.de re iudica. Bal. ponit iftum articulum in. l. licet ín fi. C. de pꝛocu.diſtinguẽ do an agat vel cõueniatur. Pꝛimo cafu vídeo? mandare:quia poſſum pꝛohibere.Scdo non quía me inuitũ poteft defendere. . ſolutionẽ vel iudiciũ.ſ.de ſolu. Sed certe iſte articulus requi⸗ reret altioꝛẽ indaginẽ ſed nó pertinet ad ꝓpoſitũ. ¶ tZlltimo inducũt ꝙ ſi aliquis dixit do tibi iſtum in fidemſſoꝛẽ illo pꝛe⸗ fente tacente obligat󰵲 perinde ac ſi ꝑ ſtipulationẽ pꝛomitteret: certe hoc nõ eft verü qz obligat󰵲 per ſtipulationẽ vt. l. blãditꝰ.de fideiuſ niſi in indicio boc fieret « eſſetꝑfecta ſcriptura in actis. J. de fidleiuſ. tu. l. cũ oſtẽdimꝰ. g. fi. Itẽ no. ꝙ lʒ pater agere poſ⸗ fit cõſentiente filia expꝛeſſe vel tacite vt hic econtra. tñ flia non poteft agere niſi patre expꝛeſſe cõſentiẽte. vt no. j. eo. ſi cũ doteʒ. H.. in glo. cita intelligit󰵲 aut. qð locum. C. de col. duʒ dicit. vel fi pater filie cõſentit agẽti intelligi.ſ.expꝛeſſe.⁊ quod no. glo. in. l. fi longius. g. ſi filius. S. de iudi.⁊ poterit pater iſtum conſenſum eEbꝛimere etiã per nuntii vel epiſtolã ⁊ extra iudiciũ. vt no. ĩ.l. ci non ſolũ. g. neceſſitatẽ. C. de bo. que liber. Itẽ ſcias ꝙ ſicut eft fpecíale in actione de vore q ifto iure acquixitur filíefa.zrez manctapud cá licet regulariter fecus qꝛ quefita per filínmfa.nó remanẽt apud eñ fed acquirit󰵲 patri. vt no. in. l. placet.de acqui. here. ita eft ſpeciale in quibufd3 alijs actionibꝰ que habẽtur in l. filiuſſa. ⁊ in. l. factum. de actio.⁊ obli. In oibus ti pater habe bat exercitiũ a filins non poteratagerenifi patre expꝛeſſe con⸗ ſentiente vel nifi ipfo abfente vel exiſtenti turpi perſona ſicut in actione de dote: vt. d. l. ſi longius. g. ſi filius.⁊ ibi no. ꝑ glo.magi ſtrã.¶ Item dico q» qri pater agit abſente filía fi cõſtaret ꝙ pa ter effet turpis perfona etiam filía non contradicente expꝛeſſe no admitteret󰵲 pater etiã cum cautione de rato ficut qñ filia eſt furioſa: vt hic no. in glo.ij. qꝛ quádo cõſtat de cótraría volũtate cautio non ſuficit:vt.õ.dixi.⁊ hic cenſetur cõſtare pꝛeſumptio iuris qꝛ quádo cft turpis perfona nifi it pꝛeſens ⁊ tacens ⁊ con b tradicere poſſit habet󰵲 pꝛo diſſentiente vt etiam colligitur ex. g. eo aũt tẽpoꝛe. põt ergo iuder ſupplere pꝛo abſente ficut pꝛo fu⸗ rioſa. ar. in. l. amplioꝛẽ. C. de appel. ¶ T 3n gloſ. que incipit non ergo ibi l. j. .ſurioſos. dic ꝙ quando requiritur verus conſen fus tancfartofüs zabfens ? equiparantur ita loquuntur con^ traria allegata in gl.⁊ omnes . l. que hoc dicunt ꝙ furioſus ba; betur pio abſente. Abi vero non requirit verus confenfus:f ed ſufficit non contradicere:tunc nó equiparãtur qꝛ furioſus ba; ens pꝛo non conſen⸗ ratibabitione ipſius qfi eſſet filij nomine ed que eft ratio dinerſitatis uet de rato vt hic. a. d. l. nõ t actione iniuriarum pꝛo 2 intentet actionẽ n | H. ſi pater qui ftatim ſequi oſt illum. h. ſi de dote. quod etiam bickenet glofa bene gioi ic nõ reſpondet:ſʒ dic fm Me. q; actione ininriarũ tam cõpe⸗ ater remittere potcft ppter eius odium. l.ſi de in ppofito qð dicit idẽ pau.de ca. in ↄſi.ſuo.cc⸗ xiiij. ĩcip. ad pꝛi⸗ mũ queſitũ bꝛe⸗ uiter dicẽduʒ vr vbi dicit ꝙ ſi no tariꝰ dicat in in⸗ ſtro. Actũ pfcn^ tibꝰtalibꝰqexvi ſermonisimpoꝛ tat eos fuiſſe in telligẽtes. Et ad de ꝙ dominus ſigno. de homo⸗ de.in cõſil.cxcij. dicit ꝙ fi cura⸗ toꝛ ſit pñs actui q fit ꝑ minoꝛẽ ꝙ talis pfentia hr p ꝗſenſu. Adde tñ ꝙ ĩ teſte pſen⸗ tia neceſſarionõ arguit intelligẽ⸗ tiã vt hic ꝑ mo⸗ der. quibꝰ addc alexã.de imo. in ꝗſi.v.colũ.irij. V. vf icit in confi. lxxiij.co.j. in pn. zi ꝑſi.lxxiiij. col. H. cuca medi. ã.i. vol. alex. in cõſi. clxxxiij. col. ij. in ij. vol. ⁊ in confi. Ex. in.iiij.li.j.col. Fran. Cur. ¶ Furioſus et abſens. adde an equiparet󰵲 moꝛ⸗ tuo vide bal. ĩ l. humanitatis in viij. co. C. deĩpu. «alijs ſubſti. Et ꝙ furioſus equi paretur abſenti. adde bar. in.l.ij. $ - furioſus.ſ. de iure codi. bar. in l. ij. G. dari autẽ. 5. de ꝓcur.⁊ bal. in. l. furioſum. in fi. C. qui teſta.fa⸗ cerepoſſunt.frã. cur. 4 Lonigctaper ſona, adðgl. cibi N bar. i. l. i ꝗs spo i. H. j. ff. de in · ſol uc. ⁊ tu intellige hoc veruz niſi in requirentibꝰ ſpe ciale mãdatuʒ.l. qui hominẽ. g. generi. .de folu. tenet bal. i. l.. C. quibus res iud, nõ nocet cy.⁊ do rg big b ¶ Solutionem recipe. adde tex. ibi do, in. l qui aliena. g. quach. . eo ti. gl.⁊ bar. ĩ l. vero ꝓcurato⸗ ri. j. de ſo. bal. i.. filiꝰ. C. de pac.et l. l. tutoꝛi. in fi. C. de neg. geſ. per alexa. de imo. in cõſi.xxxvij.co.j. in. iiij. volu.Frã. Cur. Pauli de Caſtro Pꝛima ſuper Infoꝛtiato. ynus . g. filio j. de iniur. vnde ideo nó cauet quia cautio nó poſ⸗ ſet remitti:vt.ã.de ꝓcur.non cogendũ. g. f.licet pcura.patris bene caueat:yt. l. ſi fine. fi.rẽ ra. ha.quia ipſe nõ poteft actio⸗ nem remittere.ſed actionem de dote pater remittere nó poteft in pꝛeiudicium filie:yt in. g.pꝛecedenti.ideo cauet. 2 Quando fit ſolutio alteri qui eft particeps eiuſdem obli⸗ gationis.ſi conuertatur in vtilitatem altcrius ſine directo fiue per obliquum .ípfoiurelíberatur ab altero ⁊ quid fi non cft particeps eiuſdem obligationis. * 3 Pis 3 Coninncta perfona licet poſſit agere ſine mandato cauẽdo ta^ men de rato:non tamen poteft ſolutionem recipere etiam fi de rato velit cauere. | | b. 4. Licet alind ſit erigerez quid impoꝛtet iſtud verbuʒ ⁊ aliud fit ſolutionẽ recipere.qꝛ pꝛimũ fit à coacto fma fponte ſoluente tamen ille qui babet mandatũ ad exigẽdũ poterit recipere fo» lutionẽ a ſponte ſoluente. val: $ 2idiectus ad ſolutionem recipiendam non poteft agere. Piꝛocuratoꝛ ad agendum non poteft folutioné recipere quia alind eft agere aliud exigere. „ Habens mandatum ad exigendum poteſt petere executione. 6 Actio de dote eſt cõmunis inter patrem a filiam eo modo quo inter plures legatarios coniunctos re tantum:eſt coumunis actio eꝝ teſtamento pꝛo eademre. a In fingularem ſucceſſoꝛem nó tranfit actio directa licet poſſit tranſire ytilis per ceſſionem. AUD MUT. Alter eponobus reis credendí qualiter poſſit agere ſine con^ ſenſu alterius canendo vt hic ⁊ alteri pꝛeiudicare non fic pater fine voluntate filie vel econuerſo. T : In dote que cõ munis cft / jo B | 0 lu m. un «filie ſolutio ſpõta⸗ i mea facta vni ſine conſenſu alterius non liberat ſol⸗ x 5 A uentem ab altero nifi pecunia ſit conuerſa invtilita tem aſterĩus directo vel per indixectũ. h. d. cum. l. ſequẽ. ¶ In 2 tradidit p ea fcóo viro.ar.in. l. opera de doli excep. Doct. te⸗ 93 4 indultũ q a dño cenfct babere mandatũ . ſ. vt agat.« ſententiaʒ obtineat ⁊ etiã t executionẽ fieri faciat: quia boc impoꝛtat ver bum exigere.:⁊ ſi oedi mandatũ ad recipiendi a coacte ſoluente cenſetur eadé ratione dediſſe a fponte ſoluente:de hoc vide bar. 5 in. l. hoc iure. de ſolu.⁊ eo. ti.l.ſi quis ſeruo. ¶ I In gl. ibi nó ta- men eſt ita:ſed quare nõ reſpondeo:quia adiectus ad ſolutio⸗ nem venit nomine ſtipulantis:⁊ ad eius vtilitatẽ ⁊ ex ei? tacito mandato:eatenus ergo poteſt quatenus mandatum habet:ſed ipſe habet mandatũ ad recipiendum ſolutionem non autem ad agendi merito poteft pꝛimũ ⁊ non ſecundũ:ſicut ecõnerſo pꝛo⸗ curatoꝛ conſtitutus ad agendũ poteſt agere:quia ad hoc habet mandatũ.ſed nó poteft ſolutionẽ recipere qm ad boc manda; tum non babet:et.l.bocíure;j.oe ſo.⁊ ftatim fequítur in glof.z ille qui baberet mandatũ ad vtrũq; puta ad exigendum porfet vtritq; facere:ſed in patre ⁊ filia non eft ita qꝛ quilibet eoꝛũ ves - nit iure ſuo ⁊ ex actione ſibi competente nõ ratione mandati qo habeat ab altero:tamen ne alterí fiat pꝛeiudiciũ non põt alter agere ſine altero:z eadem ratio vertitur in recipienda folutíoz . ne: iſta eſt ratio huius.l.quod ſequitur in glo.⁊ econtra exigit expone.i.agit ⁊ ita loquitur.l. quam gloſ.allegat alias male lo⸗ queretur gloſ. Aliud em eft agere aliud exigere qui enim habet mandatum ad pꝛimum poteſt perueníre vſq; ad ſententiã: fed non poteft petere eius epecutionẽ:vt.l.ſi pꝛocu.meus.de pꝛocu. ſed qui habet mandatũ ad exigendũ poteſt executionẽ petere. ¶ In glo.feq.ín pꝛinc. ibi dic que ideſt cuius actio.iſta expoſi⸗ tion eft neceffaría per id quod dixi. S. l. pxi. m ſt in patris. in gl. ij. que incipit ideſt actio de dote vbi glo.ſenſit eandem oppo fitionem quam hic. ¶ In glo.ibi ⁊ pater exercet ſuam partẽ fi lie. ex hoc apparet ꝙ iſta non eſt bona ſimilitudo:quia quãdo lures heredes vni? creditoꝛis inter quos actío eft diuiſa nul⸗ us comm poteſt deducere in iudiciũ niſi partẽ ſuam. pꝛeterea nó eft verum q ſit cõmunis p diuifo. immo cuilibet eoꝛũ com petit inſolidũ alias ſequeret󰵲 ꝙ quando fit confolidatio in per⸗ ſonam alterius:dimidia que erat apud vnũ tranfiret de perſo⸗ na illius in alterũ quod eſſe non debet.vt.j.ſequitur in glo.j.v. ſcdm hoc. ¶ In glo. ibi vt duobus reis ſtipulandi:ſed nec iſta eft bona quía in duobus reis ſtipulandi due ſunt obligationes ⁊ due actiones in perfona cuiuſlibet de per ſe.vt.l.ea.in ſi.j.de duo. re. ⁊ no. eo. ti. l.iij.per gloſ.in fi.fed hic eft ena tantum ob. et actio. vt dicit glo. 5. l. pꝛoxi.g.itẽ fi voluntate.ſuper v󰶄.amiſſam. ante fi.dicunt ergo doc.ꝙ eit cõmunis eo modo quo eft commu nis actio inter plures her edes illius qui ſtipulatus effet ſerui⸗ tutem indiuiduã.nam tranſmittit actionẽ perſonalem ad quẽ⸗ libet heredẽ inſolidum ⁊ tame nó eft niſi vnica:vt.l.ij. de v󰶄bo. obli. Sed difficile cft conſiderare qũo poteft hoc contingere in actione de dote que cõpetit pꝛo diuidua.nã ratione indiuidui⸗ tatis hoc toleratur ꝙ era ⁊ eadẽ actio poſſit eſſe penes plurcs inſolidũ:ſed quando competit pꝛo re diuidua difficile eft ſuſti⸗ 6 nere. f Ande poſſet dici qp actio de dote eſt cõmunis eo modo quo inter plures legatarios cõiũctos re tm eft cõis actio ex te⸗ ſtamento pꝛo eadẽ re. nam attẽta voluntate teſtatoꝛis quilibet habet rem inſolidũ.⁊ fic actionẽ inſolidũ:ſed faciũt ſibi partes per cõcurſum « altero iſtoꝛũ repudiãte alter habet totũ per ius non decreſcendi. vt. C. de cad. tol.g.ſinautẽ diſiunctim.⁊ ita hic 4 iſta erit conſolidatio que fit de vno in alterũ:quia moꝛtuo pa⸗ tre vel emancipata filía ius qð babebat pater nó tráfit ad filiã: fed extinguitur nec tranſmittitur ad heredes:⁊ ius filie incepit aſſumere vigoꝛẽ tandp nó impeditũ ex iure patris:⁊ boc eſt qo ftatim gl. voluit ꝙ nó ambulet actio de perfona vniꝰ in alterũ. nam hoc nõ reperitur nifi ín perſonãyniuerſalis ſucceſſoꝛis:vt in. l. adhuc.g.ſi opera.de vſufruc.lega. In ſingularem autẽ non tranfit actio directa:licet poffit tranſire vtilis per ceſſionem. l. 7 quis ergo caſus.de pecu.¶ In glo.ibi fcd fr hoc quare ca⸗ net de rato.q.d. q ille cauet de rato qui agit noĩe alteriꝰ⁊ actio⸗ ne cópetente alteri:ſed pater agit noĩe ſuo ⁊ actione ſibi cõpetẽ⸗ te:ſed certe etiã talis reperitur interdũ cauere de rato:vt. l. non ſolũ.g.j.de pꝛocu. Sed tenẽdo qp fit cõmunis eo modo quo in⸗ ter duos reos ſtipulandi videtur cõtrariũ:q; alter ipſoꝛũ cum agit nõ tenet󰵲 cauere de ratíbabitíone alteriꝰ: vt. j.ſequit󰵲 in glo. que eft no.⁊ ſing. foꝛte vig reperitur alibi.⁊ doc. ipſam allegant in materia duoꝛũ reoꝛũ dicit tamen bar.qp bene tenetur cauere de defendẽdo aduerſus alterũ: vt eft caſusno. in. l fideicõmiſſa. H. plerũq; . de leg.iij.Solue ergo:vt in glo.qꝛ alter ex duobus reis credẽdi poteſt agere ſine conſenſu alterius.⁊ pꝛeoccupare fibi debitũ ⁊ illi pꝛeiudicare: vt. l.ij. in fi. de duo. re. non ſic pater fine volũtate filie vel ecõuerſo per rationes. de quibus no. in. g. qfi in patris:⁊ fauoꝛe dotis ne cõſumatur:⁊ mulier remaneat indotata:er quibus paret qp ſimilitudo quam facit glo. non eft bona de pluribus reis credendi:quia multe ſunt dinerſſtates. 2 gon ſuſſicit fuiſſe contractum matrimoniũ ⁊ incepiſſe fi» ſtinere onera:dotem fuiſſe pꝛomiſſam ad bocet maritus lucre tur fructus niſi etiam dos ftt tradita. vel ſundus factus ſit do⸗ talis.⁊ extunc computatur annus.⁊ quid fi mulier fait in moꝛa tradendi.⁊ nu. 4.7.7. T. iz. e Non dicitur Soluto matrimonio quéad.oos petatur, Non dicitur pꝛediũ dotale nec tráffertur dñium anteq󰵴; ſit tra⸗ ditum:etiã fi mulier oĩa bona in dotem dederit. Ex ſocietate oĩum bonoꝝ tranffert dñium fine traditione. 4 Ex titulo inter viuos:regulariter non tranſfertur dominium ſine traditione. 5 N $ Adaritus ꝙ p illa rata tꝑis lucretur fructus qua fundus du⸗ rauit dotalis non qua ſuſtinuit onera matrimonij⁊ quare et qualiter fiat ifta diuiſio fructuum.⁊ nu. b. gir qu. 6 $ructueperceptier fundo tradito anteq; matrimoniũ fit con⸗ tractum non pertinent ad virum ſed augent dotem. 7 Si in fundo percipiuntur fructus vno tantum menſe anni illi fructus non dicuntur fructus tii menfie: fed totíus anni quo fundus colitur. | 8 Actio cõpetens marito pꝛo dote danda eft bonefidei ficut illa que cópetit mulieri pꝛo reſtituenda « fic facit venire fructus a tempoꝛe moꝛe.⁊ nu. 9. a ^ud | 9 Quldficópetatcontra extrancum vel competat extraneo qui dedit dotem. | d | 10 Addoꝛa irregularis d cõtrahit󰵲 re ipſa ex eo qꝛ implet 5ctus ex altera parte facit moꝛoſum teneri de fructibꝰ perceptis nõ aũt de nö perceptis etiã fi percipi potuerüt exceptis duobꝰ caſibꝰ: ſecus in vera imo que cótrabitur p interpellationẽ veram qꝛ facit teneri de perceptis ⁊ percipiendis. 1 Si mulier percepit fructus nõ eft in moꝛa ſi obtulit fundũ ma ríto ille recuſauit recipere:⁊ ſi fuiſſet eam purgaſſet:⁊ quid fi non obtulit z maritus ſuſtineat onera ⁊ quid in extraneo qui pꝛomiſit dotem. | 12 Contractus innominatus aliquãdo babet ſimilitudinẽ cũ no^ minato ⁊ tunc facit venire vſuras ficut veniũt in illo. iz Fructus dotis ſi multũ valent maritus parũ expẽdit:lucrat oce fructus⁊ gd fi matrimoniũ vere nó interueniſſet⁊ gd fi vir fecit ĩpẽſas nó neceffarías an eas deducet de fructibꝰ.⁊ nu.14.. 14 Adatrimoniũ 5ctum cũ puella impubere p verba de pꝛeſenti reſoluit󰵲 ind ba de futuro nifi ſecuta fit copula carnalis.⁊nu.ʒ. 1$ Que dicunt󰵲 ín viro ⁊ vxoꝛe nõ habẽt locũ in ſponſo ⁊ ſpõſa. Statutum ꝙ; vir lucretur dotemvxoꝛis pꝛemoꝛtue non babet locii in ſponſa lʒ dotẽ tradiderit nifi fit deſponſata per verba de pꝛeſenti qꝛ tunc vere eſt vxoꝛ. | 16 Statutum q»filía femina nupta nó ſuccedat exiſtẽte maſculo: nó habet locũ ín deſponſata p verba de futuro fecus fi ſtatutũ diceret q»filía ootata nó ſuccedat cum maſculo. anni quo matrimoniũ foluít.ná p rata qua dura⸗ uit matrimoniũ pertinẽt ad virũ p alia ad vxoꝛẽ: a eodé modo fi matrimoniũ durauit min? anno: vt. j. eo.fructus. 2. l. diuoꝛtio.⁊ vtroq; modo pót poni caſus ſ󰶄m glo.j.⁊ tractat de iſta materia vſq; ad. l.ſi ab boftib?.et eft ſecũda pꝛincipalis & materia buius tit.difficilis.⁊.h.d. Altimꝰ annue incipit? a die traditionis fundi dotalis fi matrimoniũ pꝛeceſſit:ſʒ i pꝛeceſſit traditio incipit a die matrimo.Scti.h. d.cũ.l.ſeq. et pone caſum q mulier nupfit in calendis Januarij ⁊ tradidit poftea fundi in dotẽ in calẽdis Junij.⁊ ma.ourauit.p.an.« poftea ín.rj.an. ſolutũ eft in calendi Julij.ſi iſte.ꝑj.annus incipiat in calendis Januarij in quibus ma.fuit contractũ reperiuntur trãſiuiſſe de iſto. x. ſex menfes. fic de fructibꝰ recollectis in mẽſe Junij maritus habebit dimidiam⁊ alterã dimidia reſtituet vxoꝛi:an ita erit a reſpondetur ꝙ non: qꝛ poft? nuptie pꝛeceſſerũt non incepit fundus effe dotalis: niſi a tꝑe quo fuit traditus:qꝛ tũc tranſiuit dñium in maritum: ⁊ extunc incepit lucrari fructus eius:q; nõ lucratur niſi de fundo dotali.debet ego haberi con ſideratio ad tẽpus quo fundus fuit traditus: fed traditus fuit in calendis Junij.et poftea fuit ſolutũ in calendis Junij. vñ fi incipiat annus in calendis Junij quibꝰ fuit tradítus nó repe ritur tranſiuiſſe de hoc. xi. anno. niſi vnus menſis: ergo p vno tantũ menſe.⁊ fic ꝓ duodecima parte anni lucrabitur vix.⁊ j. partes alias reſtituetyxoꝛi qo eft mirabile: iʒ ſuſtinuexit on era per ſex mẽſes a calendis Januarij:vſq; ad calendas Junij:ſʒ boc contingit q: ſi nõ fuiffet traditus nullos fructus fuíffet lu⸗ cratus:vnde non lucratur niſi pꝛo rata tꝑis quo durauit fun⸗ dus dotalis ⁊ hoc nó eſt niſ per menfem: fed fi traditus fuiffet ante matrimoniũ contractũ tunc ftatim cõtracto matrimonio incepiffet effe cotalíe:« lucrari fruct eius « nóante: qꝛ pꝛius non eft dotalis:⁊ fructus inde percepti augent dotẽ:ideo inſpi ceretur tẽpus quo matrimoniũ fuít cõtractum: pt extunc inci⸗ piat iſte. j. annus. lucretur ergo tunc dimidiã fi fait cõtractũ in calendis Januarij ſolutũ et in calendis Julij. b. d. cũ. l. ſeq. Et codem modo fiẽda eſſet cõputatio fi duraſſet minus anno: : fuiſſet contractũ in calendis Januarij: 2 ſolutũ in calendis Julij prime ſequentibꝰ:yt in fcoa lee. glo. ¶ In tex ibi: tradi⸗ 1111 10 f Eic ĩcipit tractare de x Dluiſio ne. diuiſione rue vltimi - 2 gl. in. l. dotis fructus. in fi.õ.de iure do. con ti mariti fundi ſupple an in die dotis conſtituere ideſt ꝓmiſſe: pt. / ſequitur in tex an a die quo incipit ſuſtinere onera matri⸗ monij: vt habetur ín gl.ſi enim omnia iſta eodem tempoꝛe in⸗ terueniſſent nó eſſet dubium qp tunc fieret cõputatio:ied quia diuerſis tempoꝛibus poſſunt interuenire remanet dubium ex quo tempoꝛe computetur annus.⁊ iftud deducitur in bac lege nota. ⁊ fingulari p ex die quo omnia interuenerunt: vnde nó fafficit fuiffe contracti matrimoniũ⁊ incepiſſe ſuſtinere onera ⁊ dotem fuiſſe pꝛomiſſam ad hoc vt fructus lucretur maritus nifi etiam dos fit tradita: vt babetur hic in glo.f.« pꝛobatur in iſto tex.igitur in pꝛecedentibus ſupꝛadictis ficut incipit lucra rt ex die traditionis:ita extunc computatur annus vt eatenus lucraretur quatenus extunc trãſiuit de tempoꝛe:licet plus ſu⸗ ſtinuerit onera matrimonij: vt ín caſu quem poſui.¶ In tex. circa fin. ibi:traditum poſſeſſione ſupple vel muliere exiſtente in moa tradendi. vt in glo. fin. nam extũc babetur pꝛo tradita ad damnum mulieris moꝛoſe vt teneatur ad fructus perce⸗ ptos acſi maritus percepiſſet.⁊ no. hic ꝙ non dicitur pꝛediũ ootaleanted fittraditum: quía nec pꝛius eft ipfius mariti qó eft verum etiã fi mulier omnia bona in ootem oederít: et not. glo. ſingularis que ad hoc ſemper alleg. in. l. i j. pꝛo dote.ſuper ver. vniuerſo. nec obſt. l. j. S. pꝛo ſocio. vbi er ſocietate omnium bonoꝛum tranffertur dominium ſine traditione:quia ſpeciale eſt in contractu ſocietatis omnium bonoꝛum. f regulariter au tem eg titulo inter viuos ſiue fit fuper re fingularí fiue fuper yniuerfitateomnínm bonoꝛum non tranffertur dominiũ fine traditione fm illam glo.notabilem. Item no. ꝙ maritus non lucratur fructus antech fundus efficiatur dotalis: qꝛ nõ eſt do minus fundi:ergo nec fructuũ fine cobereãt fundo fine perce⸗ pü per vxoꝛẽ non ergo poteft lucrari fi nó efficitur dominus. Tertio no. ꝙ pꝛo illa rata temporis lucratur qua fundus durauit dotalis:non quía ſuſtineat onera matrimoni: nã po⸗ neudo caſum: vt. S. dixi.ſi matrimoniũ fnit contractum in ca4 lendis Januarij ⁊ fundus traditus in calẽdis Junij « meſſes fuerunt per virũ percepte: lícet ipfe fit effectus dñs meſſium: quia percepte ſunt de fundo ſuo nó tamen retinet nifi pꝛo.xij. parte ſi matrimonium ſoluatur in calendis Junij:qꝛ fundus non fuit dotalis nífi per menfem:licet ſuſtinuerit onera perfec menſes.iſta videtur vna magna iniquitas ⁊ viꝑ ſcio banc legé ab iniquitate defenſare:licet er ſatis fit rationabile ꝙ non lu Cetur anteq; tradatur fundus per rationem quã.ã.dixi poſtq; tamen eſt traditus⁊ fructus per maritum funt recollecti effe. «tus eſt dñs omnium per id quod. ã.dixi que equitas eft ifta q non retineat nifi pro rata cum fundus fuit dotalis: nulla enim abfürditae videretur reſultare ſi dicamus ꝙ retineat dimidia ſicut Pꝛo dimidia anni ſuſtinuit onera. foꝛtifico hoc. ponamus I matrimonium non fuit ſolutum ín calendis 3junij : fed ot rauit per integrum annum 2 folutum eſt in calẽdis Januarij: fundus tamen non ſuit dotalis: ni per ſex menfes a calendis a Junij:vſq; ad calendas Januarij:dicemus ne ꝙ maritus nó lucretur nifi dimidiam: q poo dimidia anni durauit totalis. nam potius videtur ꝙ integros lucretur cũ íntegro anno ma trimonium durauerit per id qð habetur.j.eo.dinoꝛtio. g. inter dum. ver.interdũ retinebit. vbi babetur ꝙ maritus integros fructus retinet quãdo integris annis matrimonium d i et qð hic habetur in gl.l.poſt pꝛincipiũ.ibi oii dicit.⁊ 2 5 | ad vltimũ annum matrímonij « fi contrarium dicatur. feque; retur adbuc maioꝛ abſurditas pone matrimonium contractũ in calendis Julij:⁊ dotem pꝛomiſſam: z extunc maritus ince pit ſuſtinerẽ onera: poftea in calendis Junij ſequentis tradi⸗ tus fuit fundus:poſtea in calẽdis Julij ſolutum eft matrimo⸗ nium:⁊ ſic durauit integro anno ꝑ integrum annum ſuſtinuit maritus onera:fandus tamé non fuit dotalis niſivltimomeſe anni nõ lucrabitur im boc niſi.ꝑij. partem fructu qð videtur contra omne rationem⁊ equitatem naturalẽ nec reperi aliquẽ de docto antiquis vel odernis ꝗ mibi declarauit 4adbuc lum dubius. tamen ifteter.cum gloſ. ita pult opoꝛtet nos ſu ſtinere innitis dentibus:vnde dic vt dicam ſuper ſecunda lo. magna. ¶ In glo. j. ibi:eſt autem. iſte ver. vſq; ad ver ui siti à; mis non fuit de glo.iſta fed fuit additus. nam repetit idem 95 ſupꝛa dixerat: licet per alia verba 4 fnit Azo. ad literã vt refert quod ſtatim. . dixerat in. .in domum 7C. sspe a nis «cqui ſtatim fequitur ⁊ vide etiam bic bonam gloſſ. ⁊ ple⸗ nioꝛem quã ibi not. Irn. C. de rei vxo. actio. G cũq;.¶ In 45 glo. magna que incipit nuptijs.recita iſtam glo.per duas opi. quarum vna ponitur in pꝛinci.vſq; ibi pꝛeterea.alia ante finẽ. ibi fed videtur. per duas opi.quarum vna colligitur in ver. 1 concernitlf eq. alia in ver. imputari enim. concer⸗ am S LO ppo.ergo contra hanc legem de. l.ſeg. quia 6 ius ſine tra⸗ ditiõe in ſocieta tcoim bonoz. C altim^ann? incipit. Adde a quo tpe incipit currere annus: vide ꝑ Hoſti.in ſum.i.de reſcri. i. . ꝙ cui pꝛeiu⸗ dicet.$.f5 a quo tpe. 4 ([Xantrigoj adde g equitas pꝛefertur rigoꝛi vt in. l. ꝙ ſi ephe ſi.ff. de eo ꝙ cer. lo. Cy. in. l.j.in fi. C.de legi.⁊ in c. fi. de tranſac. b ¶ Cõtractꝰ ino minatꝰ. adde qt ſunt cõtractꝰ in⸗ nominati. vide per ange. in.l.na turalis. ff. de pꝛe ſcrip. ver. o 4 8 Pauli de Caſtro Pꝛima ſuper Infoꝛtiato. hie inſpicitur tẽpus traditionis non matrimonij contracti:ſed in. l. ſequẽti econuerſo tempus matrimonij «non traditionis. Solu . diuerſitas caſuum tollit contrarium. nam hic pꝛimo fuit contractũ matrimoniũ ⁊ poftea fecuta eft traditio ibi econuer⸗ ſo f ideo fruetus percepti ex undo tradito anteq; matrimo⸗ nium effet contractum non pertinent ad virum in totũ vel pio parte ſed augent dotẽ ⁊ veniunt integraliter reſtituendi vxoꝛi. cum igitur non fint diuidẽdi non eſt tractandũ de ipſis:ſed illi qui percipiũtur poſt contractum matrimoniũ veniunt diuidẽ⸗ di fi percepti ſunt intra annum non integrũ. ideo conſideratur tẽpus matrimonij. ¶ In gloſa ibi pꝛeterea glo.hicvoluit que⸗ rere an lucretur fructus ex pꝛedio tradito ante contractuʒ ma⸗ trimoniũ ⁊ reſpõdet:qꝛ non eft pꝛediũ dotale:licet fit quafi do⸗ tale ſupple ad glo.⁊ maritus non lucratur nifi fructus dotis: vt. l. dotis fructus. in pꝛin.de iure doti. a l. pꝛo oneribus. C. eo. non autem dicunt iura ꝙ lucretur fructus pꝛedij deſtinati ad dotem quale eſt iſtud. dos em non eſt in eſſe pꝛoducta quouſq; pꝛedium dotale ſit effectũ:ergo non eft tractandü de lucro fru⸗ ctuum. ¶ In glo. ibi inputari enim debet glo. hic voluit que⸗ rere de ratione huius. l. quare ponendo cafum vt poſuit mar tus poſtq; contracti eft matrimonium ⁊ ſuſtinet onera non lu⸗ cratur fructus pꝛedij pꝛomiſſi in dotem ante ſibi tradatur et reſpondet ꝙ hoc cõtingit pꝛopter eius negligentiã que poteſt fibi imputari per vxoꝛem quare non petijt fibi tradi: fed ratio non videtur bona:q? vxoꝛ nõ videtur ꝙ poſſit imputare negli gentiã viro de qua ipfa lucrum ſentit:vt.l.cũ in fundo poft pꝛĩ. r. de iure do. So. põt dici ꝙ immo poſſit:qꝛ ez quo vir non pe⸗ tijt ipſa non babebat neceffetradere cũ regulariter debitoꝛ nó habeat neceſſe tradere anteq ab eo petatur.l.fi ootem cum pe⸗ tiero.de ver.obli.⁊ ſic ipſa mulier ſuſtinuit onus culture ⁊ ma⸗ ritus illud onus recuſaſſe videtur ideo nec commodo gaudeat pꝛo íllo tẽpoꝛe.⁊ in hoc poteſt fundari tantus rigoꝛ a quantus eſt hic contra equitatẽ de qua. ã.dixi qo etiam oftendo in fimili ponamus qp fuiſſet pꝛomiſſus fundus ex quo dietim percipe⸗ retur commodũ puta domus:maritus neglexit petere per fep menſes poftea petijt a habuit deinde lapſo mẽſe a die quo ha⸗ buit ſolutũ cft matrimoniũ:conſtat ꝙ iſte maritus non gandet niſi illa cõmoditate quá habuit infra menfem poſtq; domũ rez cepit nec poteſt conqueri ꝙ non habeat pꝛo illo tempoꝛe cum ſuſtinuerit onera matri.ſed habuit ipſavxoꝛ ⁊ ſic nõ venit diui⸗ dẽdũ cii marito.vt.j.eo.diuoꝛtio.g.itẽ fi meſſes.p󰶄.itẽ fi meſſes. . apparet t igitur. eodem ergo modo in fundo ex quo per⸗ cipiũtur fructus vno ti menſe anni puta meſſes.nã illi fructus no dicũtur fructus illius tantũ mẽſis fed totíus anni quo fun⸗ dus colitur:vt.j.eo.diuoꝛtio.g.non ſolum.hic igitur maritus non habet ius querele fi non lucratur pꝛo menfibus pꝛeteritis quibus fuit negligẽs ficut non baberet fi nó lucraretur cõmo⸗ dum domus nec video per alium modum poſſe melius decla⸗ rari hunc articulũ. ¶ In glo.ibi cũ actio fit bo. fi.collige ex ifta glo. duo notabilia. Pꝛimo limitationẽ ad iſtum tex.dum dici⸗ tur ꝙ inſpicit tempus quo fundus fuit traditus qꝛ hoc debet reſtringi⁊ limitari quãdo mulier nõ fuit in moꝛa tradẽdi alias inſpiceretur tempus moꝛe ⁊ eft magna limitatio.¶ f Secũdo cp actio cõpetens marito pꝛo dote danda eft bo. fi.ſicut illa que competit mulieri pꝛo reftituenda: ideo facit venire fructus a tẽpoꝛe moe. yt in.l.videamꝰ.g.eꝑ cauſa.de vſu.ſicut ⁊ vſuras. l. moꝛa. .de vſur. Si autem eſſet ſtricti iuris non faceret venire vbi extraneꝰcõſtituit󰵲 in moꝛa quo ad actiones vel per li.cõte. vt ibi colligit.ante fi. cum pe cóte facit Miciioné vel per lapſum biennij quí ſuccedat loco cõteſtationis fi cõteſtatio non eft faz cta qà eft fingulare:fs fi effet bo fi. cõteſtatio nó effet neceffaria fed ſufficeret interpellatio.z lapfus biennipoperatur id qo ope ratur interpellatio:⁊ tamen ibi oícitur p operatur id qð ope⸗ ratur cóteftatio:z ſic dat intelligere qj fit ſtricti iuris in quibus cóteftatio eft neceffaría:vt facíat venire früctus:et dicit.l. cum io fundus.tenementi:q male tangũtur per oocífta (L 1 3jn gloſ. ibi:ſed vídetur.gl.bic opponit ꝙ non ſit imputãdũ víro quare non petijt poſtq; ſuſtinuit onera matri.ſed potius vxoꝛi quare non tradidit:quia cum vir impleat fibí contractũ ex parte ſua vxoꝛ cóftituitur in moꝛa re ipſa vt teneatur ad fruct abſq; alia interpellatione ficut venditoꝛ ſoluto fibi pꝛetio vel econuerſo emptoꝛ tradita re vẽdita:vt.l.curabat.C.de actio emp.⁊ reſpõ⸗ det duobꝰ modis.i.q iſtud ꝓcederet ſi mulier percepiſſet fru⸗ ctus fed poteft poni ꝙ non percepit.vultoicere glo.ſubtiliter ⁊ tene mti qꝙ; iſta moꝛa irregularísque contrahitur re ipſa ex eo quia contractus impletur ep altera parte facit moꝛoſum teneri de fructibus perceptis non autem de non perceptis etíá fi perz cipi potuerunt:ſecus in vera moꝛa que contrabitur per ínterz pellationẽ verá:quia facit teneri de perceptis ⁊ percipiendis. . apud iulianum.g.j.⁊ pꝛo iſta glo.⁊ ifto intellectu bene facitglo. que eſt in. l.ſed zfi reipub.g.j.S.de vſu. quevult q moꝛa que cõ⸗ trabiturreipfa in quibufdam cafibus ibi not.per gloſ. dicitur irregularis ⁊ non facit quem teneri depſuris:quia nõ ſunt per; cepte per moꝛoſum in vno caſu:⁊ adde aliũ in illo.$.pzeterea.L. fi. .de iur. do. vel pone ꝙ mulier percepit fructus: tamen q obtulit fundum marito « ile recuſauit recipere non eft mulier in moꝛa. immo fi fuiſſet eam purgaſſet. Si autem nó obtuliſſet glo. fatetur de pleno op ſuit in moꝛa eoipſo ꝙ marit? ſuſtinuiſ⸗ ſet onera ma. ⁊ tenetur ad fructus perceptos etiam ante tradi⸗ tionẽ non haberet locum iſte teꝑ . quod eft ſingulare.uidam vero impugnant dicentes ꝙ non conſtituitur in moꝛa mulier pꝛopter hoc ſolum ꝙ maritus ſuſtineat onera mat. niſi interue niat interpellatio vel cóteftatío vel lapfus biennij. per illam. l. fi. H pꝛeterea. Dy. cuius dictũ bar. ſibi appꝛopꝛiat ⁊ de ipſo nõ facit mentionem. dicit ꝙ ille. g. loquit󰵲 in extraneo qui pꝛomiſit dote pꝛo muliere ⁊ in illo fatetur id quod iſti dicunt:quia mari tus ſuſtinendo onera non implet illi extraneo aliquem contra⸗ ctum:ſed implet ipſi mulieri que de hoc ſentit cõmodum: ideo nó conſtituit in moꝛa niſi per conteſtationẽ vel lapſum biennij nec de interpellatione ibi aliquid dicitur quod pondera.⁊ iſtud idem ſequitur hic Bar. mulier vero bene conſtituitur in moꝛa. quídam moderni tenent cõtrariũ quia ílle.$.loquitur genera⸗ liter fed certe gl. ibi. ſuper. v. ſi quis exponit fcilícet extraneus. Item dicũt qp allegatio de. l. curabit.nihil facit ad pꝛopoſituz: quia ibi loquit quando vnicus eft contractus ez vtraq; parte. hic ſunt duo ſcilicet cõtractus ma.« ifte eft celebꝛatꝰ cum vxoꝛe contractus dotis etíá fi fit celebꝛatus cum eadẽ.tamen eft di⸗ nerſus.ideo licet impleaturynus non cõſtituitur in moꝛa in al⸗ tero. Sed certe licet fint duo tamen habita relatione vnius ad alterum reſultat vnus contractus innominatus. contraxi tecũ matri. vt mihi des dotem:ſi ergo impleo ex parte mea cóftituo 12 te in moꝛa ſaltẽ in hoc cõtractu innominato qui eft vnicus T ct b ſi dicat󰵲 cõtractꝰ innominatus eft ſtricti iuris ⁊ non facit venire fructus ex fola moꝛa:ſed requírit litis cõte. Reſpondeoverũ cft regulariter.tamen alíquádo contract? innominatꝰbhabet ſimi litudinẽ cum nominato:⁊ facit venire vſuras ficutveniüt in illo vt eſt tex. cum glo. in. l.titius.S.de pꝛeſ.ver.ſed hic iſte contract? innominatus componitur duobus nominatis ⁊ bone fi.⁊ iure⸗ gen. ſ. ma. ⁊ do. vt. l. eas. de capi. dimi.⁊ ideo reputatur bone fi. pꝛopter mixturam ſicut in ſimili.in.l.ariſto.de do. iuncta.d. l. ſi. cum ſua glo. de pꝛe. ver.⁊ iſto modo ſaluo iſtam glo.que cómu» niter tenetur a eſt notabilis. ¶ In glo. ſe. in fin. ibi bec equitas ſeruatur bono. quaſi diceret derigoꝛe iuris non lucretur:quia quando Bed. requiruntur ad aliquid fi vnũ ocficíat illud con⸗ ſequitur. . cum bí.$.fi pꝛetoꝛ. .de tranſa. . fulcinius. g. cũ boc aliquantulum poſt pꝛin. l. ⁊ ibi no. per glo.j. qui. ex cau.in pof. eatur.z no. in. l. non aliter. .de adop. f Sed ad hoc vt maritus lucretur fructus dotis requiruntur tría ſcilicet p matrimoniũ fit contractum ⁊ ꝙ ſubeat onera:⁊ ꝙ dos fit tradita: vt no. in. l. pꝛecedenti.in glo. et in. l.dotis fructus.de iur. do. C. hic autem deficit pꝛimũ:licet adſint fecundum ⁊ tertium. ergo ⁊c.de equi⸗ tate tamen dicit 2150 ipfum lucrari ꝓpter onera que ſuſtinuit: fed certe nec de equitate videtur hoc verũ. Quid enim fi fructꝰ multi valent ⁊ tamen parti expendit.nõ videtur equũ op lucret oés.ac fi matrí.vere interueniſſet:ſed folus quatenus expendit per.Línfülain.$.j.j.e.ebí de boc fati bene colligitur potiſſime fi puella vel eius tuto» dederunt dotẽ qui nó potuerüt fibi pc; iudicare ideo dando fructus vltra p maritus fübeaterpenfas, Dic ergo qꝙ ſi dicta puella erat pxima pubertati ⁊ malitía f up⸗ pleat etatem. ar. l.ſi alterius. C. ſi mi.ſe ma.dixe.quia citius pu⸗ befcit ena q󰵴 altera:⁊ ſecuta eft copula carnalis effecta eft ec; re vxoꝛ:licet non babeat etatem perfectam: vt patet in. c. j. oe deſpõ. impube. libꝛo. vj. et ideo tunc etiam de rigoꝛe lucraretur omnes fructus Soluto matrimonio. boi 7j omnes fructus etiam fi tranſcenderent expenſam:quia ita eſt 2 Si fit celebꝛatus cõtractus cũ colono partiario vt colat fun 14 regulariter in vero marito: vt.l.pꝛo oneribus. C. de iur. do. fſi vero nó eft fecnta copula carnalis nec malitia ſupplet etatem ita q nó eſt effecta vera vro? etiam fi cõtraxerit per verba de pꝛeſenti quía iuris interpꝛetatione reſoluitur in verba de fu⸗ turo:vt in. d.c.j .⁊ tunc aut ipſe errauit in facto:qꝛ credebat effe etatis legitime ⁊ potuit cõtingere ſi contraxit cum ea in abſen tía per pꝛocuratoꝛẽ ⁊ quía illa foꝛte remáferat fine patre ⁊ ma» tre.maritus cum eſſet abſens fecit eam duci ad oomus fuam « alimentari pꝛout ponitur in tex. S. de ritu.nup.l.iiij.⁊ tunc di⸗ co ꝙ ipſe lucratur fructus dotis nó tand maritus: fed tandp bonefideí poſſeſſoꝛ et eft longa differẽtia qꝛ boc cafu fi extarẽt vel effent cõſumpti fed factus effet locupletioꝛ tenetur eos rez ſtituere.ſecus fi ſunt cõſumpti «nó eft effectus locupletioꝛ:qꝛ lucratur pꝛo cultura ⁊ cura. vt inſti.de re.oí.$.fi quis a nõ dño ⁊plene per doc. in. l. certum. C. de reiven.⁊.eo.ti. 5. l.ex diuerſo. Sed maxitus lucratur etíà fi extentvel fit effectue locupletioꝛ. Si vero ſciebat illum nó eſſe etatis legitime tunc nõ lucratur aliquid:fed quatenus in ea neceſſario impẽdit poteft de fructi bus retinere: fic pot intelligi.i.inſulã. S. j.j.eo.naʒ etiã maleſi dei poſſeſſoꝛ neceſſarias impenſas deducit: yt in. l. domũ.in fi. C. de rei ven. Si autem feciſſet expenſas nó neceſſarias: et ali⸗ quas veftes pꝛecioſas vel iocalia nó deduceret de fructibus:f5 poſſet illas retinere tales quales ſunt iuxta ea que babent in fi mili in. l in fundo. de rei vẽ.⁊ pꝛedicta pꝛocedũt ſiue matri. po ſtea nó fit ſecutum : qꝛ moꝛtua ſit ante nubiles annos.quo cafa magis eft clarum. per. l. videamus. in pꝛin. .de vſu.Siue fit fe fructus alteri reſtituendi in totum vel pꝛo parte vt hic. Si au à ¶ Quod filiafe 1$ cutum qꝛ pꝛo tẽpoꝛe quo nó fuit lucratus augeret dotem Er tem nó habet reſtituere tunc nõ eſt neceſſe ꝙ deducat:ſed cum mĩa nupta. Ad⸗ quibus apparet p ea que dicuntur in viro ⁊ vxoꝛe nó vendi⸗ fructibus compenſat: pt hic habetur in alia glo.ma. que inci⸗ꝰ de Bar. i. l.ſi ꝗs cat ſibi locum in ſponſo a ſponſa. qui licct vir lucretur fructus pit. Berta. in fi. ⁊ſi nullos fructus recepit talem impẽſam per; flliũ. C. de inoff. rei date per vtoꝛem in dotem. ponſus tamennon lucratur re·i ¶ deret nec repeteret maritus ab vꝑoꝛe ſicut ⁊ ſi multos fractus teſta. Bar. in. . ſ date per ſponſam ⁊ ex hoc arguitur ad. q. ſtatuti dicẽtis qp vir recepiſſet et paucam impenſam feciſſet omnes lucraretur f ſi quis vel ſi qua. lncretur dote vroꝛis pꝛemoꝛtue cum nó habeat locum in ſpöõ autem impẽla nõ fit facta gratia querendoꝛũ fructuum:ſʒ gra C.ad tert. Bart. ſa:licet ſponſa dotẽ tradiderit.eſt etiã de hoc caſus in. l. an in tia rei 2 ad perpetuas vtilitatẽ tic pꝛopꝛie loquẽdo nõ deduci in . l.ſi defunctꝰ. partem. in fi j. ꝙ fal. tu. aut · bene tamen lucratur ſi deſponſata tur de fructibus fed poteft repeti ab ipſa muliere ⁊ facta diu! C. de legi. here. eft per verba de pꝛeſenti: licet enim cõi vfu loquendi dicatur ſponſa anteq; ducatur ad domum mariti.vere tamẽ eft vxoꝛ: vt. l. nuptias.de re.iur.⁊ ſic locum babet ſtatutũ.⁊ dicit Bal. C. de epi. ⁊ cle. l. deo nobis. ꝙ de hoc eft cafus in illa. l. fi bene in⸗ ſpiciatur.de hoc tangit Bar. in. l. nihil. j. re. amo. ⁊ tetigit anno 16 pꝛeterito in. l.ſi donamus in fi. .de cõdi.ob cau. ¶ Induci⸗ a tur etiam ſi ſtatutum oícat ꝙ filiaa femina nupta nó füccedat exiſtente maſculo ꝙ fi deſponſata eft perverba de futuro nõ ex cludatur a ſuccedendo:licet cõmuni vſu loquendi dicatur nu⸗ pta. ⁊ita determinat. Cy. in. l.nõ ſine. C. de bo. que libe.qꝛ vere nupta non eft: fed deſtinata adnubendum. Si autem diceret ſtatutum ꝙ filia dotata nó ſuccedat cii maſculo. tunc vídet q etiam ſi nõ fitoefponfata per verba oe pzefentí vel oe futuro fi tamen pater in teſtamento aliquid fibi reliquit pꝛo oote ſua poſſet dici dotata:quia actum dotandi in eam exercuit ⁊ fic ex⸗ cludatura ſucceſſione ⁊ per conſequens licet fibi non fit reli⸗ ctum iure inſtitutionis nó poffit tanq; pꝛeterita dicere nulluz ita elegãter colligitur eg no. per Bar. in. l.titio centum. g. titio genero. de cõdi.⁊ demon. ⁊ alleg.l.nõ eft matri.de rítu nup. et «quafdam alias que multũ benefaciunt ad pzopofitum. 2 Illa impeſa dicitur fieri gratia fructunm. que ipſoꝛũ que rendoꝛum:colligendoꝛũ:vel conſernandoꝛum gratia fit. ⁊ de⸗ ducitur de fructibus quãdocunq; per illũ qui ea facit ⁊ veniũt kructus alteri reſtituendi in totũ vel pꝛo partez quid ſi nõ ha⸗ bet reſtituere. gm Si maxitus nullos fructus recepit ꝙ talé impenſam perdat. 3 Quid ſi impenſa nó fit facta gratía querendoꝛũ fructuum:ſed gratiarci.zad perpetuam vtilítatem. — | 4. Expenſa que venit deducẽda de fructibus deducitur indiſtin cte etiam per poſſeſſoꝛẽ malefidei qui habet neceffe reſtituere rem cum fructibus. ECCO In petitione bereditatis fi bonefi. poſſeſſoꝛ fecit expẽſas ín fru ctibus vnius fundi: ⁊de illo nibil recollegit põt deducere eas de fructibus alterius fundi fecus in malefi.poſ. : In iudicio particulari reiuendica.nõ pot bonefi.pof.egpéfam quá fecit in fructibus vnius anni deducere de fructibꝰ alteriꝰ. Si maritus recepit in dotẽ fundũ vbi erat aliqð foꝛtilitiũ ⁊ fe cit impenſam in cuſtodiendo nõ dicitur facta caufa fructu fed ue per vxoꝛem fine per maritũ fiue per vtrunq; et fiuc durauerit matri.minus anno fiue pluribus annis:⁊ refi duum debet diuidi.h.d. Pꝛimo loquitur quando durauit mi nus anno yſch ibi ⁊ ita eft Sccũdo quando pluribus annis et poftea ſolutum eft in anno nó íntegro. Itẽ pꝛima pars loquit󰵲 de expenſa facta per vxoꝛem vſq; ibi: fed fi maritus poſtea de facta per maritum eodem anno. ¶ t In glo.ij.ſuper. ver. impẽ fa in pꝛin. ibi fed que gratia fructuum fiat zoicitur gratia fru ctuum fierí illa que ipſoꝛum querendoꝛũ colligendoꝛũ vel con ſeruandoꝛum gratia fit: vt. l. i a patre. g. fi. de pe here. ⁊. eo. di uoꝛtio. g. impendia. in pꝛin.⁊ ifta impenſa deducitur indiſtin⸗ cte de fructibus quandocunq; per illum qui ea facit ⁊ veniunt ſione fructuum de poꝛtione cõtingente mulierem fola oeduci poffet ⁊ reſiduũ a muliere peti vt. ſ. eo. d iuoꝛtio. g. impendia. ver. plene. nõ autem deducitur ante diuiſionem. qꝛ ſic deduce⸗ retur etiam de poꝛtione mariti ideo pꝛimum fibi tilius eft. ⁊ itapoluit gl. dũ dixit nõ qualibet ita enim debet exponi ⁊ intel 4 ligi ⁊ quod ſubditur in glo. nullus enim caſus «c.f vult dicere ꝓexpenſa que venit deducenda de fructibus deducitur indi- ſtincte etiam per poſſeſſoꝛem malefidei qui habet neceſſe reſti tuere rem cum fructibus ⁊ hoc voluit tex.no.quẽ gio.alleg.8. fami her. l. fundus qui t In boc plus babet boncfidei pof. qz in peti.bere.fi facitezpenfas in fructibus vnius fundi ⁊ de illo nibil recolligit poteft deducere de fructibus alteríns fundi ne remaneat in dãno pꝛopter boná fidem. ifte eft caſus in. l. ꝙ ſi ſumptus. de peti.here.nõ fic in malefi.pof. In iudicio aũt particulari rei ven. q tot funt rei vẽdicationes quot res etiam bonefipof.erpenfam quá feciſſet in fructibus vnius anni non poſſet deducere oe fructibus alterius. hec habẽtur ex his que plene notat Bar. in. l.ex diuerſo. in pꝛin. S. de reipen. Sed po namus ꝙ maritus recepit in dotem fundũ 9bi erat quoddam foꝛtilitium ipſe fecit impẽſam in cuſtodiendo:querit󰵲 an illa im penſa poffit dici facta caufa fructuum: vt fic deducatur de fru ctibus diuidendis ante omnia an gratia rei. Bar. no. in. l cum quereret󰵲. in fi. oe leg.ijj.videtur ꝙ gratía rei nó fructuum per illum tex. quẽ dicit effe mirabilẽ ad hoc iſtud poſſet pꝛocedere niſi talis cuſtodia eſſet neceſſaria pꝛo fructibus recolligẽdis 4 conſeruandis: quía nó folum impenſa que fit in colendo dici⸗ tur caufa fructuũ:ſed etiã illa que fit in cõſeruando 4 cuſtodiẽ do: vt. S. dixi ⁊ pofito qp nó diceretur caufa fructuũ: tamen qꝛ non pertinet ad perpetuã vtilitaté rei fed tẽpoꝛalẽ videtur ꝙ debeat cópéfari cũyſu foꝛtilicij qué ipemaritus babuerit ⁊ nõ poſſit repetizyt.j.oe impẽ. l.iij. g. nec generaliter ¶ In glo. ibi «boc inſpecto exitu veretamé eſt fructus. Si ergo recollecte fuerũt centũ coꝛbes frumẽtiperũ eft dicere qp ocg fructus ſunt recollectitlicet veniãt deducẽda viginti p expẽſa. quitürT ꝙ ſi ex foꝛma ſtatuti deberet aliquid ſoluere P gabe la p fingula cobeydloeberetfolui quarta pars fiſco ge oibua que recolligütur ꝙ ſoluetur de oibus centũ coꝛbibus nó f, cia deductione impenſarũ. hoc patet in decimis i.c. T reinifi talis cuſtodia eflet neceſſaria pꝛo fructibus recolligen de deci nec ob hoc q. hic marisꝰ dz lucrari fru 85 nos. extra dis ⁊ conſeruandis. i ra matri. ſi nó deduceret impẽſam quã fecit poſſetc 55 ^a Si recollecte fnerint centũ coꝛbes frumenti « ex foꝛma ftatu; níbil lucraretur fi poꝛtio remáfura fibi nõ traf net ungere qp ti debet aliquid ſolui pꝛo g abella pꝛo fingula coꝛbe vel debe⸗ ideo pꝛimo ĩducit ⁊ poſtea diuidũtur ⁊ bec f ite 1 pua vet ſolui quarta pars fifcoocoibus que recolligunt an pꝛius — cafu verbum fructus prolata lege intelligitur ede em abe deducatur impenſa ⁊ quid in decimis. a Herbum fructus quando intelligatur deducta impenſa. omnia deduci impẽſe facte ipſoꝛum fructuũ gratia a Pauli oe Caſtro Pꝛima tuper nfoꝛtiato. ADatrimonio ſoluto moꝛte viri fi mulier nó habet vnde fe alat ad ipſum onerãdum gabella vel decima aut quarta. nec diſtin guo hic:licet Bart. diſtinguat an babeat reſpectum ad certam menſuram vel non:ſed ſolũ que fuit ratio ⁊ intentio ſtatuti vel legis. cum aũt pꝛofertur ab homine puta a teſtatoꝛe vel contra hente tunc aut refertur ad fructus extantes vt lego vendo vel dono fructus pendentes in tali fundo ⁊ intelligitur nulla facta deductione impenſarum:ſed pꝛout recolligũtur.vt. l. quoties. $.fi colono. et ibi plene pꝛobatur. .de vſufruc. Aut ad fructus non pendentes fed quí poftea efficientur pendentes et naſcen⸗ tur:et intelligitur deducenda impenſa. per glo. notabílem que eft ín.L.fi quis argentum. circa pꝛincipi. C. oe oonatío, ín glof. 2 magna. f Fallit in ꝑtractu celebꝛato cũ colono partiario vide⸗ licet vt colat fundum 4 habeat dimidiã fructuum:nã intelligit󰵲 q colat ſuis impẽſis:⁊ fic nó debet ante omnia deducere.et ita interpꝛetatur cófuetudo.fm Ja. de are. vt refert Cyn. C. pꝛo fo. l.. in fi. per. l.cũ duobus.g.ſi cdeunda. S. pꝛo fo.lícet regulariter in contractu ſocietatis fi ego ponã pecuniam ⁊ tu operã:debet intelligi p ponas operam tuã cómumbus impẽſis. ea.l. g. qui m f: ges ys Bee 19 menti quia apnd feti 9 ha ſunt. n gloſ. que incipit:puta ibi moz vero. nota erg Ag denn à ꝙ dictio mor:?nó ſemꝑ intelligit code inſtãti:ſed oteſt impos If ſi cer. pet. et dare interuallũ tẽpoꝛis:q; hic exponit󰵲 mox.i.poſt la ſum vni in. ltuto 2 2 C menfis fm glo.d glo.ponit caſum.⁊ adde qó oíri.S.fi cer. peta. 5e em sut — Lfendeinducitur ꝙ ſi teſtes examinati dicunt ꝙ teſtatoꝛ dixit. i. tu. titiũ inſtituo.moxtitiuʒ ſubſtituo: vídetur a prima inſtitutione receſſiſſe tandp ſit nouũ teſtamentũ ex interuallo factũ.doc.de⸗ terminant cõtrarium de pꝛimo fignificato ⁊ ſic erunt cdcoꝛdes vt intelligatur eodem inſtãti «(ine interuallo.et facit qð not. in aut. de inceſt.nup. in pꝛin. ¶ In glo. que incip. Berta. in fi. ibi. fed quidã. tene pꝛecedentẽ qp neuter oeducat:f5 inuicem fiat có penſatio:qꝛ maritus habuit fructus integros pꝛimi anni et tfi nullã impenſam fecit:ſed mulier.nec illos cii muliere diuiſit.er go inſtũ eft ꝙ mulier babeat integros fructus huius vltimi an io niilʒ ipſa nullã impenſam fecerit ſedyir:ſ ſed fi vir plus impẽ⸗ diſſet in cultura huius vltimi anni d? mulier in cultura pmi ad erit. puto q» nó babeatofideratío huius ficut nec ecõuerſo effet babéda et poſſet eſſe q plures fructus babuiffet pmo anno vir ve cultura vxoꝛis ꝙ ecõuerſo de cultura virí ín vltimo anno:ls quidã impugnẽt gl.ſed nefcio quid velínt dicere.¶ In vltima glo. in fine. ibi:ſed dic de vltimis hoc eſt neceſſarium dicere in fine huius l. ⁊ oẽs hoc tenẽt.Tamẽ otra tex. ⁊ glo.foꝛtiter op. de alia glof. á cõmuniter tenet󰵲.ſ.eo.l.diuoꝛtio.g.impẽdia.in fi. vltime glo.q vult ꝙ impẽſio facta in fructibus vnius anni non deaucit󰵲 de fructibus alterius anni:ſʒ facta de fructibus vnius anni poſſit deduci de fructibus alijs eiuſdẽ poſſeſſionis ⁊ eiuſ⸗ dé annipt fi recolligeret󰵲 meſſis «vindemia ⁊ fuerint facte expẽ⸗ ſe in meſſe ⁊ nibil fuit recollectũ:nã põt de yindemia:vt.j.eod.ſi fundus. . ſi.vbi eft tex. not.doc.hanc cõtrarietatẽ glo.non bene declarãt ⁊ quidã repꝛehẽdunt banc gloſ. per illã et male:q; iſte tex. non poteſt aliter intelligiſ dic ergo ꝙ fructus vltimi anni quos maritus coluit: ſuccedũt loco fructuũ pꝛimi ãni quos co luit vro vt ipſavxoꝛ poſſit deducere de ipſisvltimis expẽſam quá nó potuit deducere de pmis qui nó fuerunt d iuiſi.ne rema neat in damno z maritus in lucro indebito.⁊lʒ debeat lucrari fructus:debet tñ ⁊ impenſam culture facere fi vxoꝛ d fecit et nó deducit de pꝛimis q nó potuit: nó poffet etiã deducere de vlti mis maritus lucraret fructus pmí anni:⁊ t non ſentiret onus impenſarũ qó effet iniuſtũ (5 fructus vltimi anni quo maritus coluitnó ſuccedũt loco fructuũ alterius anni quo idem maritꝰ colnit.et fi in illo nibil recolligit poflit deducere devltimis qui veniunt diuidendi:et hocvult glo.cõtraria.⁊ ex hoc non reſul⸗ tat inconueniens de quo. 8. et cõuenientius eft qp maritus illã impenſam perdat dp ꝙ oeducat de vltimís:q: fi multos fructꝰ percepiffet ⁊ modicam impenſam feciffet omnes lucraretur et 12. iſta eſt veritas male tacta per doct. Quid aũt ſi vltimo anno nibil eft recollectum et ſic nõ habet vxoꝛynde deducat:quia de pꝛimis non potuit nec de iſtis vltimis poteft: qꝛ nulli ſunt.re⸗ fpondeo fm Jaco. de are. habeat damnum cum ſuccedant loco pꝛioꝛum:ſedſi pꝛimo anno nulli fuiſſent recollecti mulier per⸗ didiffet impenfam: non ergo fi nunc perdidit coequãtur. 2 Si aliquis inciperet babere vſumfructum in kalendis octobꝛis ⁊ finiretur in kalendis febꝛuarij fructus per eii perce⸗ pt ſunt illis inſoliqum.quare nó fic in maríto circa fructus rei dotalis ſi ſoluatur matrimonium. ; Silocatio nófuitfacta per maritum nibil habet de fructibus perceptis extra annũ quo ſoluitur matrímonium. 4 Siipſa mulier locauit anteq; traderet dotem «recepit penſio⸗ nem pꝛo toto tempoꝛe:et ſic maritus nihil recepit in anno quo durauit matrimonium.q debeat babere de fructibus anni fe quentis ſi diſſoluatur. debet ali ab heredibus viri.⁊ pꝛopter hoc onus etiã fructus re⸗ rum dotalium debent ad heredes mariti pertinere. ⁊ quid fi nõ alimentatur.etnu.6. £.uodtunc ſi dos cõſiſtit in rebus mobilibus ꝙ veníat alenda ab eis qui babent annum. Quid in alio creditoꝛe in diem. Soluto matrimonio moꝛte viri ſimulier non petijt fe alimen⸗ tari.ꝙ lapfo anno non poffit petere alimenta tempoꝛis pꝛete⸗ riti nifi petijſſet ⁊ heredes fuiſſent in moꝛa.⁊ quid pꝛo teinpoꝛe futuro quouſq; dos reſtituat ur. Statutum ꝙ mulieri debeãtur quinq; pꝛo centenario pꝛo ali⸗ mentis quouſq; dos reſtituatur an poffit mulier cum bona có fcientia illud petere, Aidua quando non habet vnde ſe alimentet etiam fi nullam dotem babuit vel etiam ſi dotem ab beredib? recuperauit etiã fi foꝛte perempta eft poteft petere ſe alimentari fi heredes ma⸗ riti poſſunt. 0 cenſeatur eſſe in codem matrimonio quouſq; ſtat in vi e, Quando mulier petit alimenta infra annum:debet ſtare in do⸗ mo cum heredibus vírí fi poteft honeſte a commode. Quidd ſi ei vel cuicunq; ali eſſent relicta alimenta in teſtamen⸗ to ꝙ non cogatur cum eis ſtare. 1o Quand recepit alimenta in domo beredum tenetur eis ope⸗ rari de omni opere quod ſcit facere vt filare texere et ſuere et a fecus fi relicta funt in teſtamento. et ad que ſeruitia tc Si non poſſet ſtare in domo cum eis debent miniſtrari alimen ta extra domũ deducta eſtimatione operarum. Singularis ſucceſſoꝛ quádo ſuccedit ex neceffitate tenetur fta re colono ſecus ſi ex voluntate. 7 Quando per maritum nulli fructus potuerunt percipi infra annum matrimonty non ratione ſterilitatis fed alia ratione qp debeat babere de fructibus f: 1 — 1 Maritus lucratur de fru⸗ 7 b Juoꝛtio. ctibus anni integri non pꝛo ra⸗ ta que durauit locatio facta per eum « fi recepit fun⸗ Ta) JErqnepuranito ANUAL dum plenü fructibus ⁊ ipſis recollectis locauit fun⸗ dum p20 fructibus anni ſequentis debent diuidi tam fructus percepti Q etiam poꝛtio penfionís pꝛo rata qua ourat locatio vt de vtrifqs marit? babeat pꝛo rata qua ourauit matrí.z refi« duum fit vxo.Sed fi recepit ſundum vacuum « ipſum locauit pꝛo fructibus anni ſequentis tota penfio venit diuidenda: licet parum durauerit locatio pꝛo rata de qua.8.fiue vnus tantum fructus recollígatur ep fundo fiue duplex fructus: puta meſſis 2 vindemia. Fructus vero recollecti per vxoꝛem anteds fundus traderet non veniunt diuidendi:ſed funt ipfius dumtaxat. hoc dicit. in effectu.vſq; ad. g. ob donatiões. Et diuide pꝛin.in duas partes. nam pꝛimo loquitur quando recepit vineam plenã fru; ctibus vſq; ibi econtrario ſcilicet in Ralendis octob.Secundo quando vacuam ſcilicet in kalendis nouembꝛis in quibus fuit contractum matri.⁊ pꝛima pars ſubdiuiditur in tres. nam pꝛi⸗ mo ponit duo dicta ꝙ fructus percepti per maritum veniunt diuidendi ex quo ma. durauit minus anno.quia fuit ſolutum in kalendis febꝛua.⁊ ſic durauit quattuoꝛ tantũ menſibus qui faciunt tertiam partem anni. ⁊ ꝙ maritus debet babere tertiã partẽ ſicut ma. durauit tertia parte anni vſq; ibi nec enim. Se⸗ cundo remouet quandam opi.falſam quoꝛũdam antiquoꝛum qui dixerunt fructus perceptos per maritum non eſſe dini⸗ dendos:fed cedere inſolidum lucro eius poſtq; erant percepti licet parum durauerit matri.⁊ foꝛte iſti mouebantur:quia fic videm?tn vſufructuario f nã ſi aliquis inciperet babere vſum⸗ fructum in kalen. octob. ⁊ finiretur in kalen. febꝛuarij fructus per eum percepti inſolidum eſſent eius vt habetur in. l. defun⸗ cta. .de vſufru.tamen iuriſcon.hic repꝛobat iſtam opin.tanq;󰵴 iniquam:quia fequeretur fi matrimoniti duraſſet octo diebus ⁊ infra illos octo dies recollegiiTet víndemiam omnes fructus: effent mariti:licet tã parũ ſuſtinuiſſet onera quod eflet iniquũ ⁊ boc yſq; ibi:itaq;. nec obſt. quod dixi de vſufru.licet hoc non tangatur hic in glo.quía vſufru. non lucratur fructus ratione alicuius oneris quod ſuſtineat:ſed ratione iuris quod habet. ſufficit ergo q»tempoze quo percipit ius habet:ſed maritus lu cratur ratione oneris matri. non ratione iuris quod babeat,ná filucraretur ratione iuriscum ipſe ſit dominus fundi tempoꝛe quo recepit omnes lucraretur.et tamen videmus contrarium ꝙ reſtituit pio parte:licet efficiatur dominus omnium: vt pa⸗ tet. 5. l. pꝛoxi. ver. nam fi mulier.⁊. j. ea. l. interdum in fi. et boc voluit gl. dicta.l. deſuncta dum dicit alíud eſſe in víro 4 allegat iſtam. l. Tertio ⁊ vltimo id quod dixerat in pꝛin. ꝙ venit fienda diuiſio 3 Solu. matri.⁊ quẽad. dos petatur, diuiſto deducit in practicam declarando quid eft illud quod di⸗ uidatur.quia diuiduntur fructus percepti ⁊ etiam penſio pꝛo Tata: quia durauit locatio.durauerat enim tribus menfibus et fic quarta parte anni licet matri.durauerit quatuoꝛ menſibus. ⁊ illa quarta pars penſionis venit in contributionem ena cum fructibus ⁊ de vtriſq; maritus babet tertiam ⁊relique due ter⸗ tie pertinẽt ad vxoꝛem ⁊ etiam penſio pꝛo tribus partibus que non veniunt in cõtributione.Et aduerte ꝙ tota difficultas bu»: ius. l. conſiſtit in ifta quarta parte penſionis que enit in contri butionem quare veniat cum non debeatur po fructibus pꝛe⸗ ſentis anni quo mat. foluitur quod incepit in kalẽdis octobris: et finítarín fequentibus kalendis: fed oebetur pꝛo fructibus. percipiendis in fequenti menfe octobꝛis.qui eft extra annum matriz ſic in anno ſequenti.nam in anno fequenti non videtur ſufficere p maritus habeat tertiam vindemie percepte in p ! mo menſe octobꝛis vſq; eo ꝙ aliquid babeat de penſione fru ctuum percipiendoꝛuʒ in fequenti menfe octobꝛis:quia nó de⸗ | bet babere partem de fructibus duoꝛum annoꝛum: fed vnius — tantum T etfi locatio non fuiſſet facta per maritum fine dubio | nibil haberet de fructibus ſequẽtis menfis octobꝛis quía per⸗ cepti ſunt extra annum quo ſoluitur matri.vt not. gloſ.j. item fi ineſſes. ver. apparet.ſuper verſi.venire que incipit fecus.in fi. dum dicit finito autem vltimo anno ⁊c.quam gloſ.not.pꝛo in⸗ telligentia iſtoꝛum tex. fuper boc laboꝛat gloſ.mag. que inci⸗ pit id eſt tres aurei ad oeclarandum quare boc ſit:cetera enim que dicunt in omnibus iſtis tex.eſient de fc ſatis plana « funda ta in viua ratione ſed iſtud de iſta quarta parte videtur mere voluntarium ⁊ non fundatus in aliqua diuidendi ratione:licet - affignétur alique perſuaſiue in Sif en pars ſimili⸗ ter ſubdiuiditur in tres quía pꝛimo loquítur quando vnicus tantum fructus percipiebatur ez fundo : fcilicet vindemia vſq; ibizicem ſi meſſes:ſecundo quando duplex fructus:ſcilicet mei⸗ ſis ⁊ vindemia vſq; ibi apparet:tertio ep his que dixerat in pꝛi⸗ mo dicto huius fecunde partis infert ad enum quod eft nonus. Et aduertendum ꝙ in pꝛima parte buius.Lonrauerit mat per quatuoꝛ menſes vt ponitur in tex.in ver.econtrariovſq; adver. item ſi meſſes ponitur altero de duobus modis vel p ourauit e, quinq; menſibus. vel ꝙ durauit fer menſibus. ¶ In glo.ſuper verſi. ſtatim. ⁊ non eft vis quantum ad deciſionem iuris. ¶ In ver. autem.item ſi meſſes ponitur caſus ꝙ durauit nouem men ſibus. ini. gloſ. illus verſi⁊ vſq; ad illum ver.glof.j.buius ꝙ duranit. l ponit caſum:ſed in illo verſi glo. que ſunt ibi ponunt caſum tribus mods ne glo. ſuper ver. vindemie ponit ꝙ locauit pro meſſe tantum po vindemia. a non eſt vis quantum ad occífionem iuris. f Sed æverſi. venire fin.. S. dixi.¶ In glof.j.que ponit caſum ibi cer tum eſt autem fruct.debere diuidi:ſed certe hoc erat dubium in hac. . quia quídam dicebant contrarium ꝙ poſtq󰵴 erant perce⸗ pti per maritum non debeb ant oíuídí:fed inſolidum cedebant eius lucro a ſictotavindemia percepta:⁊ quía tribus menfibus onraucrat locatio etiam pꝛo tribus menfibus videtur penſio percepta.et ſie dicebant q cedebat lucro marti et foꝛte mouebã tur pꝛopter id quod dixi de vſufruc. tamen iſta opin.repꝛoba⸗ tur hic inverſic neq; enim per deductionem ad abfardum:vfqg ad ver. ita q. ⁊ etiam patet in. l. pꝛecedenti vbi mat. durauityno tantum menfe fcilicet octobꝛis et maritus percepit integram vindemiam. ⁊ dicitur ibi ꝙ venit dinidenda ⁊ ipfe babebit.rij, tantum partem.reiccta ergo illa opi . iuriſcon. hic in pꝛinci. dicit iftos fru. dinidendos. ¶ In glo. ibi quantum dicas hic duraſ⸗ ſe:ſed cerie fatua fuiſſet bec queſtio quía darum cft ꝙ durauit iiij menſibus fed locatio tribus ergo erat. q pꝛo quota poꝛtio⸗ ne maritus locaretur an pꝛo poꝛtione qua durauit mat.an qua durauit locatio.⁊ reſpondet󰵲 ꝙ pꝛo ílla qua durauit mat. ¶ In glot.ibi fic vindemiam totam pꝛeambulam ⁊ partem merce dis 4c.certe hoc non fequebatur pofito c» tempus locatíonis inſpiceretur. nam potius effet dicendum qoe vindemia pꝛece⸗ denti nihil lucraretur maritus ſi dicamus ꝙ matri . oícat ince⸗ hiſſe a duraſſe a tempoꝛe locationis. Dic ergo ꝙ ratio quarevi debatur ꝙ vindemia percepta erat ſolius viri ⁊ etiam quarta pars penſionis eſt:qꝛ crat percepta per ipſum virũ:ſed ifta ra« tio non cft bona:quia per quẽcũq; percipiantur fructus vltimi anni ſiue per virum ſiue per vxoꝛẽ cui fuiffet reſtitutus fundus plenus:fructus veniunt diuidendi:vt.j.ea.l.g.interdum. ¶ In glo. ibi tertiam partem vindemie ⁊ mercedi⁊ ſupple non totins mercedis.ſed quarte partis eius dumtaꝑat. hoc caſu quãdo vir perceperat integram vindemiã fed fecus in fecundo caſu quã⸗ donibil ⁊ ficpatet ꝙ iſta glo. non per omnia bene locuta eft in poſitione caſus.licet bonum habuerit intellectum quantti5 ad deciſſonẽ. ſed non percepit dubia. iuriſcon. ¶ I In gl.ij.4 inci pit. idẽ fi moꝛte ibi in cafu cótra videtur fcilicet p fructus vlti⸗ mi anni non veniant oiuidendi fed fint beredum mariti fcilicet quando moꝛte maríti folutus eft mat.⁊ mulier venit alenda ab eis qui babent annum cum dos conſiſtat in rebus mobilibꝰ. t C. de rei vxo. ac. . exactio.¶ Ham opi.slo.cft quá oẽs ſequũtur q interim fi mulier non habet vnde ſe alat debeat ali ab bere, dibus viri.vult ergo iſta. glo. ꝙ ppter boc onus ctii fructõrerũ dotaliũ debeant ad heredes marití pertínere ⁊ iftud foꝛte non reperies alibi qp in hac glo.S ed aduertendũ ad pꝛimũ dictũ q mulier debeat ali infra dilationẽ legalem fi omnes cõceſſerunt. tum quia hoc non reperitur iure cautũ.qꝛ dilatio debet ꝓdeſſe heredibus viii quibus a. l. daturyt patet..co.fi conſtãte. . quo⸗ ties.ſed hic eſſet oneroſa.tum quía debitoꝛ in diem non tenetur alere interim creditoꝛem. Sed his omnibꝰ non obſtantibꝰ op. glo. cõmuniter tenetur.⁊ eft ſpeciale in debitoꝛe dotis.quia de⸗ ſtinata eft ⁊ ad onera alimentoꝛũ mulieris.vt.ſ.eo.ſi cuʒ dotem. Hſinautez in ſeuiſſimo. Et aduertendum quía fi ſolueretur ma. moꝛte mulieris beredes eius nó baberent boc pꝛinilegium. vt deberẽt alimentari interim a viro.quia iſtud concernit dumta⸗ rat perſonam mulíeris.ar.C.oe pꝛiui. do. l. vnica.ideo gloſ hic non fine miniſterio dixit fi ſuperſtes mulier fit alenda 4c. Item inquantum dicit ſi non babet vnde ſe alat etiam bene dicit nas hoc eſt regulare in eo cui debentur alimenta ex diſpoſitione le⸗ gis. vt ita demum poſſit ea petere ſi non habet vnde fc alat. me lius dixiſſet officio iudicis pone enim ꝙ deberet󰵲 ex ftatnto oblí gante. vt per Bartol. in.. libe.quos. g. j.j.de libe.agno . et in. l.ſi quis a liberis.poft pꝛin. ibi. ſed fi flus ac ſecus ſi deberetur ex diſpoſitione vltime voluntatis quia poffunt relinqui etiaʒ di⸗ 6 uiti. vt in to ti. j. de ali. ⁊ cib. le. f 4 per iftam glo.dico ꝙ ſi mulier infra annum non petijt ſe alimẽtari ꝙ lapſo anno nó pót pete⸗ re alimenta tẽpoꝛis pꝛeteriti poftàp aliunde alimentata cft niſi petijſſet a heredes fuiſſent in moꝛa ⁊ ꝓpter hoc opoꝛtuiſſet mu lierez recipere pecuniã mutuo ⁊ fc alímétare.tuncratione moꝛe tenerẽtur.tene inẽti q quotidianũ eft a millies videbis de facto. Circa tertiũ oti gl. dicit ꝙ beredes viríppter onus alimento: lucretur fructꝰanni.iſtud videt󰵲 deſtruere multos tex. ⁊ ſpeciali⸗ ter videt cótra.$.nó ſolũ.ſ.ea.l.vbi in dote erant animalia red⸗ dentia fructũ.⁊ ĩſto tẽpoꝛe in talibꝰ maritus vel eius heres ba^ bebat dilationẽ legalem annua bima trima die cuius loco ſuc⸗ cedit hodie annus.⁊ tamen ibi dicitur ꝙ fructus vltimi annive niunt diuidendi ⁊ pꝛo rata qua durauit mat. ſunt viri.pꝛo alia reſtituuntur vxoꝛi.pꝛo boc etiã facit. . fructibus. C. de rei vxo. acti.vbi babetur qp oẽs fructus percepti poſt ſolutuʒ ma. reſti⸗ tuũtur vroꝛi. Cy. in. & exactio.multum fe inuoluit ⁊ Bar. j.eo.ſi conſtante. g. quoties. Gꝛeuiter ille. g. fructibus.non ob. quia lo⸗ gquitur de fructibꝰ rerũ immobiliũ in quibꝰ. nõ babet locuʒ di⸗ latio nec etiã onus alimẽtãdi ⁊ per cõſequẽs nec lucrũ viri. Itẽ 4d. Anon ſolum poteſt dari dara refpófto quod debet intelligi eo caſu quo mulier petijt vel petere non potuerit fe. alimentari ⁊tunc ffuctus diuidunt󰵲 fed quãdo alimentat󰵲 remanent omnes apud virũ per iſtã glo. Et aduertendũ qt duplex eſt annus ſcilʒ ille infra quẽ ſoluit󰵲 ma. Itẽ ille qui poft mat. ſolutũ oat a lege. ⁊ põt eſſe ꝙ pꝛimo nõ ſupererãt niſi duo mẽſes. vt qꝛ cõtractuʒ fritin kalẽ. Januar ij ⁊ ſolutũ in kalẽ nouẽb. iam perceptis fra ctibꝰa marito de quibꝰſexta pars veniret reſtituẽda mulieri m iſtas. l. ſed fi petit fe alimentari nó reſtitueret󰵲 Itẽ de anno ſe⸗ quẽti qui dat󰵲 a. . ſupſunt. . mẽſes vltra illos ous infra quos etías heredes mariti recolligent alios fructus vf. c5 ad kaledas nouẽb.pꝛoxime ſequentis ⁊ illos etiã habebũt ipfi heredes pm banc glo. quod videtur abſurdum fi foꝛte multo plus aſcendũt d ſintoneia alimentoꝛũ. Bart autem in. g. auoties videk velle Ppnullos lucretur ſedomnes quos paberet reftitueref na fut neret onera alimẽtoꝛum reftitueret finito tamen anno et ꝓpter boc cõmodũ dilationis qð habet q; interímtitnr fru dedeat ſuſtinere onus alimẽ. Nam ⁊ fi fructus nó perciperet:qꝛ oos có ſiſteret in pecunia pꝛopter commodũ dilationis dũtaxat ſuſti⸗ net onus alimentoꝛũ. Sed dñs ang. tenet hic ꝙ qñ ex dote per» dpißtur fruct^ eaten lucretur oe fructib? quatenns in vroxem exponitpꝛo alimẽtisvt ſicpotius de ſuo alimẽtetur ⁊ refiduum eidem reſtituat ⁊ hoc placet. ar. eo l. inſulam. g. «finito autem anno ſi beredeo icepiffent miniſtrare alimẽta poſſet mulier pe⸗ E tere ꝙ perſiſterent quouſq; dos ei reſtituatur: quía non oebent beredes efie melioꝛis conditionis finita dilatione legali poſtq; incipiunt eſſe in moꝛa q5 ca nondum finita z fed ft non cepiſſent miniſtrare alimenta non poſſet vxoꝛ petere ea fibi decerni cum ꝑoſſit petere tplam dotem ficut videmus ꝙ qui poteft petere ſoꝛtem non potett petere vſuras futuri tempoꝛis: yt. l. ⁊ ibi ple ne nota. C. de ſen. que fine cer.quan. Sed fi peteret dotem ⁊ here des eſſent in moꝛa reſtituendi non poffet mulier petere vſuram J. eo. inſulam.g.vſuras.nec etiam alimenta ratione moꝛe:quia Aaperent vſuram fcd poſſet petere intereſſe fi pꝛobaret cp fi pez cuniam babuiffet emiſſet pꝛedia ex quibus fructus percepi let per ea que no. in. l. ſocium qui in ed. in pꝛinci. d. pꝛo ſocio. vel i poſuiſſet ad licitam mercantiam:vt in.c per noſtras.de don. inter virum ⁊ vxoꝛem. T In aliquibus tamen locis ſunt ſtatuta ꝙ mulieri debeantur qui q; pꝛo centenarío pꝛo alimentis ita credo qp ſit bonum: ſed eſt dubium an cuʒ bona conſcientia pof ſit mulier illud petere cum ſtatutum vel lex non poffit permit⸗ tere aliquid vltra ſoꝛtem.⁊ puto ꝙ fi nó babebat vnde ſe aliñde nutriat ꝙ poffitíllud licite petere fauoꝛe alimentoꝛuʒ alias fez, cus. ⁊ iſtud habui de facto ⁊ frequentiſſime contingit. Bartol. autem videtur hic tenere ꝙ quádo heredes mariti pꝛeſtant ali⸗ menta infra annuz omnes fructus dotis interim perceptos lu⸗ crentur etiam ſiexcedant onus alimentorum . ſicut lucraretur maritus ſi viuereł󰵲 cuius loco heredes ſuccedunt.⁊ quía onus eſſet maius vel etiam nullos fructus perciperent:vt quía dos conſiſteret in pecunia tenerentur alimentare.⁊ em boc videtur illud quod ipſe idem no.in.l.conſtante..quoties.j.eo.ne igitur ſibi contrarietur debebit intelligi quando mulier non fecit fe alimentari.et tunc heredes non ha bẽt nífi commodum vfus et finito anno reſtituent fructus.Sed pꝛecedens opi.videtur me⸗ lioꝛ. nam maritus lucratur fructus fiue ſuſtineat onera ma.ſiue per eum non ſtet quominus ſuſtineat nimirũ fi lucratur omnes etiaz fl excedant.ſed heredes eius non lucrantur nifi ſuſtineant onus alimentoꝛũ etiã fi per eos non ſtet Pri ea que.ã.dixi.lucrã tur igitur eatenus quatenus ſuſtinent vt ſiclimitata caufa limi tatũ producat effectti ar.l.ita autẽ.in pꝛin.⁊...j.de admi.tuto. Dy. autem foꝛmauit hoc dubium ⁊ nó ſoluit. Item ſcias ; quã do vidua non habet vnde ſe alimentet etia fi nullam dotem habuit vel etiam fi dotẽ ab heredibus recuperauit etiaʒ ft foꝛte ' perépta eft poteft petere ſe alimẽtari fi beredes mariti poflunt, q cenſet󰵲 cie in eodẽ ma.quoufqs ſtat in viduitate.⁊ boc voluit Nicar.nalũ. notabiliter. vt no. Cx. in. l. ſi. C. de bo. mater. Ho⸗ tandum etia ꝙ quando mulier petit alimenta intra annũ debet ſtare in domo cum heredibus viri ſ potcft honeſte vt.quia funt ilij eius ⁊ ipii hoc petunt.quia ſic facilius erit eis alimentare. ſecꝰ ſi effent extranei qui poſſent ius pudicitie inſidia ri. Et ides ſi eſſent filij tamen cum eis commode ſtare non poteſt:quia ba^ bent vgoꝛes.cuʒ quibus paciſice viuere non poteſt.⁊ boc voluit ſpe .in ti. qui fiint legi.⁊ tunc miniſtranda ſunt alimenta extra domum. Moc verum quando petit ex mera diſpoſitione legali. ſſ autem fuiffent bí relicta alimenta a víro nifi dixiſſet expꝛeſ⸗ * 1. » «- E - « — 5 — que incipit tres tota laboꝛat ſuper hoc quod dicitur oe quarta n. E L * fc in domo cum heredibus non cogeretux cum eis ftare etiam ſi commode poſſet.⁊ ideʒ in quocũq; cui alimenta effent relicta in teſtamento yt eſt caſus. m vnã lec. in. l.iiij. in fioc ali.⁊ ciba. lega. ¶ T élltimo ſcias ꝙ quando recipit alimenta in domo he redum tenetur eis operari de omni opere quod ſcit facere vt pu EE ta filare ſuere tegere ⁊ ſimilia.yt eft gl. no.in.l.ſicut.j .de ope lib. Et fi pꝛopter caufas oe quibꝰ.. non poſſet ſtare in domo cum eis debent miniſtrare alimenta extra domum deducta eſtima⸗ tione operarum. Sed fi peteret alimenta in teſtamento relicta etiam fi reliquit eam in domo cum heredibus nó tenetur tales operas pꝛeſtare imo poteſt filare ſuere texere pꝛo ſe ⁊ expenſis heredũ. tamen tenetur ad coequalia ſeruitia ſicut alij de domo puta facere coquinã:parare menſam. aptare lectos ⁊ ſimilia.qꝛ non debetſtare tan coꝛpus moꝛtuũ. verba ſunt. Bal. notabi⸗ lia. in. l. j. C.de leg. ⁊ ita intelligit ipſe.quod not. Gaxt. iu l:gaio · de alí.« cile. hoc aliquantulum tangit/Sed bꝛeuſter gl. ma. poꝛtione mercedis q venit in cõtributiꝭe ⁊ foꝛmat quinq; que⸗ ones. Pꝛima vfqp ibi.ſed quare pꝛo pꝛumo menſe.Secunda vids ibititem cur tota. Tertia vfq ibi.itẽ an ſine ceſſione.Quar ta Vfas ibi item fiue dicas. Quinta vſq; in fi.glo.⁊ ps tertiaʒ Plus fitit ⁊finaliter tenet opinlo. E50. poſttam. in ver. zo. ⁊ Roge. Cu autem vt clarius pateat gl. pꝛocede per alium mo dum. Nad primo quero quare tota vindemia diuiditur et venit in contributionem gl. hic circa pꝛi jam ibi reſpond i en nnen gl. hic circa pꝛin.⁊ etiam ibi reſpondeo quia totus ille percept vult ꝙ imo tota contribuitur:quia tota illa Dess eft per virum.bocnon placct, quía fructus anni non ntegri diuidũtur finefint percepti per xirum. xt... pꝛopi. ſiue Fatione moꝛe $m Innocen.in.c.ſalubꝛiter.de vſuris.⁊ Barto. Saul de £aftro ꝛima ſuper Infoꝛtiato. percipiantur per vxoꝛem cum fundus plenus fuit reſtitutus. ea. l.. interdum in pꝛinci. Dic ergo quod ideo tota vindemi? contribuit󰵲 ⁊ diuiditur quía percepta eft infra annum quo ma. diſſoluitur. ¶ Secundo quero quare cõtribuitur etiam quar⸗ ta pars mercedis.reſpõ.in boc bene eft bona illatio.quod idea contribuitur quía cenfetur percepta per maritus cui erat debi ta pꝛo illa quarta parte anni que tranſiuerat.⁊ pꝛopter hoc fin gitur pcepta per eũ.Si atit no locaſſet tũc de vindemia futura nibil cõtribueretur.quia níbil eſſet debitum maríto pꝛeterea ⁊ idem dicit Bart. no.ſi locaſſet non ad nummos fed ad partem fructuum qii baberet ín ſe cõditionem ñ fructus naſcãtur. i in terdum de ver. obli.⁊ ante cõditionis euentum níbil dicitur fi; bi deberi l. cedere diem. de ver. ſigni. ¶ Sed quando ad num⸗ mos deberet pure licet babeat diẽ.ſ. in f. tempoꝛis. Et per boc etiam ſequitur q ſi locatio non duralſet nífi vno menfe quía lo caſſet in kalẽdis Januarij ⁊ in fi.eiufdem menfis eſſet ſo. q nó contribueretur nifi pꝛo xij. parte. ¶ Tertio quero quid fi ma⸗ ritus ftatim cum vineã recepit in kalẽdis octoꝛis ipſam loca⸗ uit pꝛo anno futuro ⁊ ſic durauit locatio quatuoꝛ menfibus fi cut et matrimoniũ. gl. hic in pꝛĩ.dũ dicit alind fi pꝛius locaſſet innuit ꝙ cótribuerctur pio tertia parte. ↄtrariũ puto q; iſta lo catio fit p cultura anni ſequentis ⁊ fic nó incipit nífivacuatavi nca zin illud tempus céfetur collata. ¶ Ouarto queritur qua re nó cotribuiturtota péfio ficut cótríbuit totus fruct? feu vin demie vt fic babeat tertiam totius pẽſionis ficut habet tertiam totius vindemie.hoc enim videt󰵲 debere oíci p.$.ccótrario vbi caſus. vel ſi nõ vis fateri qp lucratur tertiã totius quare nó fal tem quartã totíus cá pꝛo illo tẽpoꝛe quo durauit locatio dura nerit etiam ma gl. omiſſa refponfione ad banc ſecũdam. in. iij. : gl.refpondet ad pꝛimã ꝙ non contribuitur tota penfio.q? non cenſetur tota percepta ficut eft percepta tota vindemia.ſed vt . Oigi vindemia non contribuitur quia fit percepta per virũ fed penſio bene contribuitur quatenus fingitur percepta per virũ f licet nó fingitur nifi pꝛo rata qua ouratit locatio. Sed contra qua etiam pꝛo tempoꝛe ſequenti cenſetur percepta cum mari⸗ us habebat pꝛo illo tempoꝛe actionem « qui actionem babet em habere vidctur vt. l. qui actioneʒ de re. iu. gl ad bocrzfns det tribus modis 2 nulla elt bona quia ſi ee 1 cederent etiã p quarta parte nõ cõtribuitur cũ tis in illa locũ habeant nec etía in. g. ex cõtrario.cuius tfi ꝛiumibi dr náz ibi u. vigerent eedẽ rones. Ho. tñ vn ad qó femp alle. iſta gloſſ p ſingularis ſucceſſoꝛ qfi ſuccedit ex neceſſitate tenetur ſtare colo no. ſecus qñ ex volũtate vt. l.emptoꝛi. . loca. ic limitat illam L pef qð plures qónes ſoluuntur. qð dic vt no. ¶eod i filio. g. fi. per Bar. Jo. igit󰵲 non videns rõnem diuerſitatis quare cõtri⸗ buatür tota videmia ⁊ nó tota péfio fatet󰵲 qp etiã tota péfio otri buitur:vt in. Gex cótrarío.necob.iftc tex.ꝗ dicit de quarta par te qꝛ eri eft p quarta pars tantũ cõtribuit󰵲 re.i.de p󰶄ſentiſz re lique tres partes. ſnouẽ cõtribuunt󰵲 ſpe.i cũ efectualiter debe buntür.puta finito tpe locationis. Sed cõtra iſtã opi. Jo. yt in telligas aliquaverba obſcura que hic ponuntux in gl. ¶ Opp. ꝙ non fitpoffibile ꝙ contribuantur nouem que reſtant etia f pe ſed dumtaxat octo quod fic oſtenditur. illi tantam fructus ve^ niunt diuidẽdi qui percipinnturzínfra anná quo matri.ſolui fi quídvero percipitur extra illum annũ nonvenit in oínifione ſed ad mulieres inſolidum pertinet. hoc vult gl. in ver. apparet fap d. venire. in ſi. dũ dicit finito ín vltimo anno pcepti reſtituũ tur que eſt notabilis ⁊ vera modo fi locatio fuit facta ꝓ.xij au⸗ reis. cuilibet menſi. De anno locationis attribuitur vnus an , rens tráfiuerütaüt de anno locationis tres méfes reſtãt noue et nonẽ aurei vltimꝰ mẽſis ãni locationis erit mẽſis Octobꝛis equentis ci fuerit facta in kalendis nouemb. Ille ergo nou? aureus qui attribuitur illi vltimo menſi videtur percipi extra annum ma. quonia annus ma. ſinitur in kalendis octob.⁊ fic b: ille mẽſis octob.lícet ſit de ano loeationís nó eft de anno ma. er Fo ille nouus auxeus non venit in contributionem. male ergo dixit Jo. ꝙ tria contribuuntux re. nouẽ ſpe.debuiſſet enim di⸗ cere octo ſpe. Jo. hoc fatet󰵲 dicens qp cõtribuunt󰵲 nouẽ eno mé; ſe detracto qð eſt dicere.i.octo.nã tantum v5 dicere octo tum nouem yvno detracto fi enim contribueretun etiã ille nonꝰ opʒ facere gp ille nonus menſis eſſet de ãno ma. fic faceremꝰ anni. de. xiij. menſibus ne igitur hoc fiat dicenduz ert vt dix. el dic vt dixit. Joan. q integra nouem nullo dempto contribuuntur quia ille nonus aureus non attribuetur mẽſi octob.ſcilicet qui eft extra annum matri. ſed attribuetur partím quatuoꝛ menfi bus de octo qui reſtant de anno matri.⁊ partim alijs quatuoꝛ menfibus eiufdé anni.reſtãt em octo mẽſes quos dinide in bis quatuoꝛ.⁊ pmis quatuoꝛ attribue ij. aureos cá dimidio alijs -— qtuoꝛ alíos q󰵴tuoꝛ aureos cũ dimidio ⁊ fic nó crit ann?.oc.rítj. mẽſibus. hoc voluít Jo. ꝑ obſcuraverba. Bꝛeuiter iſta faityna fantaſia. 12 2 3 $ 6 2 Soluto matrimonio. fantaſia.⁊ eft contra iſtum tex. qui vult ꝙ quarta tantum pars nenſionis contribuatur. Dic ergo vt dicit Axo ꝙ ideo nó con tribuitur plus:quia percepit integros fructꝰ vnius anni. vn devír poteft tolerari ꝙ aliquid contribuatur de hac penſione anni:ſi nó locaſſet nibil haberet:ſed hoc ſtatuitur hic pꝛopter diligentiam quam babuit maritus in locãdo:⁊ quía impleuit contractum patiendo pꝛo tempoꝛe quo durauit matrimoniũ. eo vero finito non implet ipſe:ſed mulier. deo mulieri inte⸗ gra debetur. ſecus fi nullos fru. maritus accepiſſet:vt in. .ecõ uerfo.quíatota eei te quero bic extra glof. quid fi ma. duraſſet toto anno. ⁊ ſic effet finiti in kalẽdis octo» bꝛis ſequentis certe maritus lucrabitur totam vindemiã pꝛe⸗ teritã.⁊ de penſione vindemie percipiende in octobꝛi fequenti habebit vndecim partes:quia pꝛo.ꝑmenſibus impleuit con; tractũ patiendo ⁊.xij.pertinebit ad vxoꝛẽ quod videtur mira⸗ bile:quia fic habebit quaſi integros fructus duoꝛũ annoꝛum: ⁊ tamen non ſuſtinuit onera niſi pꝛo vno. Sed reſpondeo q imo cenſentur fructꝰ vnius anni quaſi ſit vberioꝛ alijs annis pꝛopter induſtriã mariti vt habetur in fi.huius gl. licet enim reſpectu culture ſint anni dinerſi tamen reſpectu matrimonij dicitur vnus annus a kalendis quibus fuit contractũ vſq; ad ſequẽtes kalédas eiuſdẽ menſis.ex quo fequitur vnũ mirabile fiin kalẽdis octobꝛis recepit vineã plenam ⁊ percepit vindez miam poſtea in anno ſequeti vue citius maturate ſunt ⁊ in ſe⸗ quẽti menfe ſeptem. nulla induſtria vel malitia habita:ſed fm cõmunẽcurſum recepit aliam vindemiã.⁊ in kalẽdis octo.ſo⸗ lutus eſt matri.⁊ ſic anno íntegro durauit.⁊ infra eundẽ annũ duplicẽ recollegit vindemiã fcs primo menfes vltimo ambas lucrifaciet inſolidũ quafi fint fructꝰvnius anni. ⁊ ita ſentit Ja. de are. ꝑ id qo no. in iſta glo.in fi.qð no.qꝛ ſubtile eft « ecõũer⸗ ſo ſi tardius maturct vt ſi mulier pcepta vindemia in mẽſe ſe⸗ pteb.traderet vineãvacuã zin ſequẽti anno vue nõ eſſent ma; ture in mẽſe ſeptẽbꝛis. imo opoꝛteret differre vindemiam ad menſem octobꝛis:⁊ in kalẽ.octob.ſolueret󰵲 matri.iſte vir nul⸗ los fructus reperitur recipere infra annũ mat.ꝗd ergo lucra; bit videt󰵲 ꝙ de nibilo.per illã glo.ſuꝑ ver. venire dic cõtra iſto caſu per aliã glo. que eft in.. itẽ ſi meſſes.ſuper ver.ſequãtur. in fi.q vult qii per maritum nulli fructus potuerũt percipi infra annũ mariti.nõ rationc ſterilitatis fed alia rõne debeat habere de fru. ſequentis.ſin ꝙ bar.illã glo.diligenter no. lu⸗ crabitur ergo totamvindemiã ſequentꝭ.tene menti.cetera dic: vt in glo. ⁊ per Bar. ſed plenius q; ipſe ⁊clarius declaraui. Donatio facta per maritum vxoꝛi cõſtante matrimonio fi ſecuta eft traditio confirmatur moꝛte mariti ⁊ quid fi fiat di⸗ uoꝛtium vel vt bodie ſeparatio thoꝛi pꝛopter adulterium mu lieris.⁊ vide numero. 4. f Elliud eſt dos ⁊ aliud eft res dotalis. Compenſatio quid ſit. P | ; Mulier qp poſſit obijcere compenſationẽ vel retentionẽ viro agenti contra eam:de eo quod vir ſibi debet. | ln vir poſſit obijcere vxoꝛi repetent.. Compẽſatio poteft obijci de vno genere ad aliud genus:ſicut de pecunia ad pecuniam ⁊ quid fi aliud genus eſt diuerſum. Pꝛo fructibus debitis qui deſierunt extare quãdo debeatur quantitas quando pꝛetium eoꝛum⁊ quando poſſint condici ipſi vel eſtimatio. Eg: Cp 3 4*0 1 De parte fructũ rez Obdonationes. ſtituẽdavoꝛi põt obijci cõpenſatio ad res donatas vel amotas p vroxéreftituédas vi ro. h. d. Et pꝛemitte id qð habet󰵲 in glo.ſj.qð eft ſi maritus oo; nauit vxoꝛi conſtante matrimonio certum eſt q non valet do⸗ natio:ſed moꝛte donantis confirmat󰵲 fi pꝛemoꝛiatur:ſed fi fiat diuoꝛtium cenſetur reuocari:⁊ ſie moꝛte non confirmat󰵲 l cum hic ſtatꝰ. q. ſi diuoꝛ. de do. inter vir. ⁊ vxo. Intelligo tame boc verum fi ſtat diuoꝛtiũ mala gratia ideſt ex indignatione.ſecus ſi bona in concoꝛdia ſ󰶄m Dy. hic vt. j. de au. ⁊ ar. leg. l.iij. in fi. ideo hodie cum non poſſit fier dinoꝛtium:ſed bene poteft fieri ſeparatio thoꝛi pꝛopter adulteriuʒ mulieris. ⁊ illa non ſit niſi ex mala gratia donationis facte per virum vxoꝛi eoipſo cen⸗ ſetur reuocataa nó confirmatur poftea víro pꝛemoꝛiente etiã fi ſuerit pꝛoceſſum ad traditione fi enim nó fuiſſet ad hoc pꝛo⸗ ceſſum clarũ effet ꝙ non confirmaretur etiam donãte pꝛemoꝛ tuo. vt in. l papi. de dona. inter virum ⁊ vxoꝛẽ . ſufficit etiam fi ca traditio iuga ea que habentur.⁊ no. per gloſ.⁊ doc .in. l.ij. C. de dote cau. nõ nu. ¶ In tex. ibi ex his fructibus ideſt parte ſructuum que vent reſtituenda vxo.eꝝ donatione. ¶ In tex. ibi qui poſt diuoꝛtium percepti ſunt. idem fi conſtante matri. ſi tamen veniunt reſtituendi:vt quía ſunt percepti vltimo an; no quo ſolutum cft matrimoniñ zm ea que dictaſunt. 5. ¶ In glo. que incipit hoc eſt contra. ibi nó funt dos licct actione de . dote petatur. Iſtud ꝙ dicit gloſ.poteſt intelligi duobus mo^ dis. Pꝛimo q; dos eft quedã vniuerſitas iuris: ſʒ fructꝰſunt res coꝛpoꝛales.⁊ ſic aliud eſt dos aliud res ootalis ficut aliud hereditas ⁊ aliud res hereditaria. vt dixi.ã.e.l.j. ita intelligit bar. iſtã glo.ſed lexallegata pꝛo contraria loquit󰵲de ipſis reb? dotalibus ꝙ nõ poſſunt retineri ꝓpter res donatas vel amo⸗ tas non aũt de ipſavniuerſitate iuris in qua non cadit retẽtio. Secũdo modo intelligitur ꝙ fructus rerum dotaliũ percepti ſoluto matrimonio nec ſunt dos nec res dotalis qꝛ non cõuer⸗ tuntur in dotẽ qꝛ nó eſt matrimonium nec ſperatur eſſe.ſecus in perceptis ante matrimoniũ contractum qð ſperabatur con trabi. vt. 5. eo. ſi ante.⁊ iſto modo intelligit Bal. ſed nó placct qꝛ anteq; fiat reſtitutio remanet adbuc nomen dotis ⁊ eniuer^ ſitas iuris. vt dixi..eo.j. reſponſo.ergo põt recipere augmen⸗ tum ficut ante matrimoniũ contractum. vt in. l. f.de fun.inſtr. ⁊ inſtru.lega.⁊ ideo dico qp funt res dotales ⁊ augent dotem ficat percepti ante. Tertio modo intelligunt quídam ꝙ fructꝰ non ſunt dos ideſt nó ſunt res pꝛincipaliter in dotem date ſed acceſſiones earum vnde non babent illud pꝛiuilegium quod habent res pꝛincipaliter date in dotem vt non poſſint teneri. Et iſte intellectus eſt in ſe notabilis.tñ glo.alibi dat aliã ſolu⸗ tionẽ ꝙ mulieri repetẽti bene pót obijci cõpenſatio tam olim vt hic ⁊.j.eo.rei iudicate. . j.ſed non retentio vt in. l. contraria que non loquitur de cõpenſatione ſed de retentione. dicit autẽ compenſatio quádo hincinde debetur quantitas.⁊ ita intelli Sit hic et in ſe. contrario gloſ. ſed retentio qñ bíncinde ſpecies vel ex vna parte ſpecies ex altera quantitas ⁊ iſtam ſolutionem onitgloſ. in. l. contraria ⁊ in. d. l. rei tudícate.$.j..e0.I5 glo. in .. Seo. in ſecũda gloſ. ante fi. videat󰵲 banc repꝛobare oi dicit item compenſatio non opp. ſed repꝛehendit󰵲per Jac. de are.qꝛ l.quá gl. alle. hoc nõ pꝛobat ⁊ hic pbat cõtrariũ. f collige ergo ex pꝛedictis ꝙ aut querimus an mulier poſſit obijcere compẽ⸗/ ſationẽ vel retentionem viro agenti contra eã de eo qð vir ſibi debet a dicendum eft q fici? vir non reperitur in hoc pꝛiuile⸗ giatus:ita poteft intelligi tex. hic ſ󰶄m venum intellectũ qué po^. nit Bal. aut econtra an vir poſſit obijcerevxoꝛi repetenti:⁊ tüc aut querimꝰ an poſſit obijcere cõpenſationẽ quod eſt quando bincinde debetur quantitas ⁊ dicendum eft qp fict hic j. eo. rei iudicate.g.i.ſ󰶄m intellectum gloſ. ⁊ doc. nec iſti tex. reperiun tur in hoc coꝛrecti. aut queritur an poſſit obijcere retentioneʒ. vt quia vir nõ eft obli. ad quantitatẽ fed ad ſpeciem.⁊ tunc aut mulier repetit ipſas res pꝛincipaliter datas in dotẽ ⁊ nunc po teft hodie maritꝰ obijcere retentionẽ licet olim poſſit in actio⸗ ne rei vxo. de rebus donatis vel amotis. vt in. l.j. g. ſed nec ob res. C. de reivxo.act.hic allegata in gloſ. pꝛo centraría.aut rez petit fructus vel partẽ eoꝛum ⁊ tunc ſecus vt hic ſm alium in⸗ tellectum qué ſupꝛa tetigi quafi n6 babeant idẽ pꝛiuilegiũ q et notandum. ¶ In gloſ. ibi ſolutio hic res amote ⁊ donate. ⁊ etiam fructus deſterũt eſſe. Intellige tamen ꝙ fneruntconnerfi - in vtilitatẽ mariti:ſecus ſi ẽſſent perempti fine eius culpa «nó conuerfi in vtilitatẽ qꝛ eſſetliberatus fi non fuit in moꝛa. l.ſi e leg. cauſa de ver. ob. Et idem ecónerfo in muliere quantum ad res donatas qꝛ reuocata donatione non tenetur vltra ꝙ fit lo: cupletioꝛ vt.j.eo.L.pe.$.j.fecus quãtũ ad res amotas qꝛ in illis cenſetur effe in moꝛa cum teneat ez maleficío. ſic nõ liberatur interitu. vt.l.j. C.qð me.cau.¶ Sed op. cõtra gl. ꝙ nõ requirat vt fructꝰ deſierit eſſe. nam etis ſi ſint in rerũ natura videt󰵲 | ctꝰ de N | videt ꝙ pof ſit obijci cõpenſatio qꝛ non ſolum de quãtitate ad 5 obijcitur fs etiã de genere ad gen? etfi mihi debes decẽ coꝛbes frumẽti in genere « ego tibi alias decẽ. vt no. in. l neq;. C. decõ penſat. Sol hic iſti fructus nó debebantur vt genus fed vt ſpe⸗ aes q: certi ⁊ determinati fructus fuerant percepti vltimo an⸗ nere ad aliud genus ſimiliter bene poteft obijci compenſatio . ſicut de pecunia ad pecuniã ita loquitur contrariũ:⁊ . ta lo 8 iu: ⁊ pꝛobatur in. l. j.. l. titia amite.de au. ⁊ argẽ. leg. vbi pot obijci de pecunia 4 argẽtea ad maſſaʒ argétí quoniã babct ſimilitudinẽ:ſʒ de vno decẽ aureos. tu vero decẽ coꝛbes vini licet valestantungt 8 undẽ nõ licet gl. hoc nõ probet t dixi. q hec debebant SE I. S ac. ⁊ ad boc bri facit.j.ca.Ló.fi fun⸗ 15 qfifructus deſie⸗ antitas. ita loquit󰵲 iſta glof.no. - ¶ OCopenſatio. adde in quibus rcs vel non fit cõpẽſatio vi» dc cif. Cs compenſa.⁊glo. in. c. ſuboꝛta.de re iud. 2 (LOnidin cleri Geiste ad, ge gl. ĩ.c.gñali.ð elec. li. vj. do.. c. ꝙ ſepe. eo cit. 4 Quid ſi vno anno ſeminaretur frumentum alio oꝛdeũ Wauli de Caſtro ima fuper Infoꝛtiato. dum ibi:ſed fi vi tempeſtatis ceciderunt oíci opoꝛtet pꝛetiñ ea rũ ⁊c. qð ibi no.in gl.⁊ iſtud cft vtiliſſimũ qꝛ ſuccedit obli.ad il lam eſtimationem q tũc tpis erat cũ fuerũt cõſumpti.⁊ ílla tñ põt peti.lʒ poftea creſcat.l.hoĩem. g. manda.cũ petat iure ob⸗ ligationis.iuxta not. in. l.vinũ.ſi cer.pe.⁊ fitr ſi decreſceret efti matio hoc non attenderet󰵲.⁊ ita dicit hic Bar. ſingu. interdum recipit iniuſte.⁊ tunc non deſinũt deberi lʒ fint conſumpti. vn de poſſunt adhuc ipſi fructus condici. vt in.d. l. mala fide.pof fet etiam condici eſtimatio per. l. in re furtiua. .de cond. furti ua.ybi in oblig.rem reſtitui ex cauſa iniuſta re perempta ſuc⸗ cedit obligatio ad eſtimationem lícet etiã ipfa res poſſit peti. pt eo. ti. l.iiij.⁊ ideo videat actoꝛ quid fibi eft vtilius. ã ft ho⸗ die plus valent fructus petat fructus.⁊ qꝛ nó pfit reftítui con demnabit󰵲 ad eſtimationem que eft hodie. Si aũt minus valẽt petat eſtimationẽ d erat tempoꝛe conſumptionis.hec vera qñ a pꝛincipio receperunt deberi fructus vt ſpẽs.ſi aũtyt quanti tas vt ſi mutuaui tibi decem coꝛbes frumenti quo caſu obliga Tis ad tidem in quantitate l5 licite percipias ⁊ conſumas nó ſuccedit obligatio ad quãtitatem.imo remanes obligatus ad tantumdé.in genere.ita no. Bar.⁊ ibi oĩno vide in.l.eum qui . de his quib. vt indig. ¶Quod ex eodẽ fundo recolligitur t anno duplex fructus diuerſus.ſ.meſſis ⁊ vindemia baben£pyno fructus vnius an ni:ſecus ſi idem fructus. 3 Quidfirecollecto frumẽto ftatim colũt terrã ⁊ ſeminãt miliũ aut lupinos ⁊ recolligunt de menſe ſeptẽbꝛis. | rin ter⸗ tio quieſceret.Si prelatus locauit fructus ſue pꝛelature ad oc cennium vel aliud tps qo conductoꝛi nõ debeat󰵲 illud qð ↄſue uit dari pꝛelato in eius aduentu. I 1 T dicitur in annovt pꝛo Quo d In an DO. qua durauit matri.vir lucretur pꝛo altera reſtituat vxoꝛi locum ſibivendicat in feme meſtre quando bis in anno recolligit󰵲 idem fructus in eodẽ lo co ⁊ bis terra colitur: vt p rata ſemeſtris qua durauit matri. vir haheat pꝛo altera vero vxoꝛ.⁊ idem in pluribus annis qfi vnicus tm fructus in eis recolligeretur vt plures anni babeá tur pꝛo vno ſicut vnus habetur pꝛo pluribus in caſu pꝛecedẽ ti. h. d. vſq; ad. g. non ſolum. ¶ In glo.j.in pꝛin.ibi ꝓ tota ha⸗ beat vir ficut pꝛo alia mulier ſupple de fructibus illius feme: ſtris nonduz inchoati nihil habebit vir.ſicut non haberet de fructibus anni ſequentis. vt no.. e. l. g. item ſi meſſis.ver.ap⸗ paret.in vltima gl. ibi.finito aũt vltimo anno ⁊c.¶ I In glof. ibi.fedvr nó niſi annũ inſpici.ſubaudi lʒ duplex fructus in eo dem anno recolligatur.⁊ ſic non fiat diuiſio per ſemeſtria fed per annum. vt.j.l.pꝛoxi.in ſi.⁊ tene pꝛimam ſolu.glo.ꝙ ibi re⸗ colligit ouplerfructue diuerſus:tamen non idem.ſ.meſſis et vindemia vnde babentur p vno fructu vnius anni qꝛ ꝓ quo⸗ libet eoꝝ femel trii colitur terra eodem anno ⁊ non bis. hic ve ro quando idem fructus recolligitur bis vt frumentum:vt eft infula candie vel in terra laboꝛis vel bis oꝛdeum.nam bis co litur terra in codem anno ad fimilem fructum. ¶ t 3n gl. ibi. in fecundis milium vt eſt in comitatu $lozentíeybi fecollecto frumento ſtatim coluncterram 4 ſeminant milium aut ſelegã aut lupinos:⁊ recolligũt de menfe ſeptẽbꝛis. Gl. iſta videt󰵲 vel le ꝙ fiat diuiſio per ſemeſtria ⁊ quodlibet ſemeſtre habeaturꝓ vno anno quafi vnus annus fit fertilioꝛ altero. fi hoc eſſetve rum ſequeretur ꝙ fi matrimonium eſſet contractum in Ralẽ dis ianuarij ⁊ in Ralendis iulij ſolutum percepto frumento totum frumentum cíiet viri:⁊ de milio quod poftea ſeminare tur nullam partem baberet.fed eſſet vxoꝛis:⁊ fi ſolueret󰵲 in lia lendis auguſti vt qz duraſſet perynum menfem de fequenti ſe meſtri haberet ſextam partes milij. Bꝛeuiter dicas contrariũ quod ambo iſti fructus reputantur fructus vnius anni poſt⸗ ꝙ non ſunt ſimiles. arg. ſ.l. pꝛoxi. in f.q: pꝛincipaliter colitur terra pꝛo frumento.lʒ ex accidenti ſeminetur milium et ideo tam frumentũ d milius venit diuicendũ.⁊ pꝛo rata anni quo durauit matrimonium habebit vir po alia vxoꝛ.⁊ eodeʒ mo o ſtſeminaret󰵲 terra ſemel tm in duobus annis vt fit Bono⸗ nie q vno anno quieſcit in alio ſeminatur: duo anni babebun Ui poo vno « inſpiciet󰵲 quota parte biennij durauit matrimo 4 nium non quota parte anni. Et idem fi vno anno ſeminaret󰵲 frumetm alio oꝛdeum in tertio quieſceret: vt in partibꝰ roma Tus qztrienninm baberet p vno anno quãtum ad ouplícé fru ctum⁊ inſpiceret󰵲 quota parte triennij duraſſet pm Bar. Alti mo ifte ver. item inducitur fm Pe. ſi pꝛelatus locauit fructus ſue pꝛelature ad decennium vel aliud tpe vtri conducton de⸗ beat illud quod conſueuit dari pꝛelato in eius aduentu. et fa⸗ cit iſte tex. quod ſic. contrarium dicit Oldra. fuiſſe determina⸗ tum quafi itte non ſit in fructu. q reiterat. yt. eo li. h. vir. et qꝛ potius cõtemplatione perſone cenſet󰵲 dari.vt no.j.eo.ſi ve ro. g. item quicquid. A Fructus qui eno tempoꝛe recipiuntur ex aliqua re: fiue mobili fiue immobili dicuntur fructus totins totius tempo- ríe quo curantur. 9 ; zt Soluto matrímonio qñ reſtitutio rerũ mobilium dotis effet pꝛompta non deberet vir vel eius heredes babere dilationẽ anni ſicut in re immobili niſi aliquam vtilitatem pzetenderét in retinẽdo illas. uu e 4. Aſucapio cepta cum título contra me abfente cá reip.⁊ cóple tba me poſtea reuerſo «tacente non poſſunt poſtea petere reſti. in integ. vt hic nifi reſtabat modicum tpe infra quod cómode agere non potui. Clericus beneficiatus fi perceptis fructibus moꝛiatur nondũ completo anno an eius heres teneatur reſtituere ſucceſſoꝛi p rata ficut heres mariti an non ficat nec heres fi ufructuarij re miſſiue. * N on ſo lum T$ructus rerum mobiliuʒ diuidũ tar ficut fructus rer immobilium h. d. ¶ In tez.íbí.nam bic refpondet tacite obiectioni. Naim fi boc méfe maritus percipit fetus ouium vel lanam vídet q fint eius inſolidum ⁊ non b5 diuidere:qꝛ dicũtur fructus iſtiꝰ menſis ⁊ hoc menſe durabat matrimonium. Sed ref pondet󰵲 non effe verũ qo dicant󰵲 fructus iſtius t menſis. imo totins tempoꝛis quo curantur:⁊ idem in fructu pꝛedij:vt licet recol⸗ ligatur vno menſe tñ dicatur fructus totius anni quo colitur ſi ergo non durauit matrimonium toto anno nó debetlucra⸗ i integros fructus. Si vero eſlent tales fructus qui percipiũ tur dietim vt habitatio domus pꝛocedat opi.illoꝛum qui dice bant fructus perceptos p maritum pertínere ad eum znó de bere diuidi.quam opi.iuriſcon.repꝛobat in pꝛinci.huius.l. in fructibus rei immobilis bic repꝛobat i fructibus rei mobilis fed potcft ſaluari vt dixi.¶ Contra iftum text. opponitur qà non veniant reftituendi cum marius vel eius beres etiã boc tempoꝛe haberent dilationem legalé qii dos confiftebat in re- cd bus mobilibus ergo commodũ medi ten poꝛis debet ad ipm Pertinere. vt.j.e.ſi conſtante. g. quoties. Bal. dicit ꝙ contrariũ eit difficile. certe non cft qꝛ hoc iure non babebat dilationẽ an nua bima nima die nifi quando conſiſtebat in pondere nume ro pel menſura vt dicitteg.expꝛeſſe. in. ꝗ cum autem. C de reí pbo. acti. hodie vero bene habet dilationem an etiam in cafa huius. g. ⁊ in. g. exactio.qui generaliter loquitur qii conſiſtat i rcbus mobilibus.ideo tunc bene eſſet difficile contrarium:ſʒ dic quod illa dilatio que conceditur miſerationis gratia :ne yꝛgeatur ad ſoluendum:a peecipitet non facit ipſum lucrari fructus vel penſionem vt ctt lex. expꝛeilus in illo. g. exactio. x frucubus.⁊ verſi.ſimiliq; modo. ſed folum oat ei comimodita⸗ tein plus. t non teneatur eas reſtituere niſ finito anno de iſto interuſurio debet intelligi. g. quories.⁊ hoc niſi mulicr petijſ⸗ ſet le alimẽtari:tunc quid iuris ſit. dic vt diꝑi in pꝛin. buius l. Quidam tamẽ dicunt ꝙ qfi reſtitutio rerum immobilium eilet pꝛompta 4 expedita non deberet habere dilationeʒ anni ficut nec in re immobili cii ſit eadẽ rõ vt no.ibi.Cyn.quã opi. puto verá fi maritus vel eius beres nullam vilitate pꝛetẽde⸗ ret in retinẽdo illas res q; nullũ atſerũt cõmodum. als fecus. arg. d. g. quoties. q; faltem gaudebityſu fi ex hoc pꝛetẽdit com modii.z ifta cft veritas in hoc articulo. ¶ I 3n gl. ſuꝑ verb. ꝑ⸗ cipiunt󰵲 ibi p fnia Bal. ꝗ tenuit ꝙ fi me abſente cauſa reipub. incepiſti poſſidere cum ti.⁊ vjucapere rem meã p triennium. poſtea me reucrfo compleuiſti vſucapionẽ me tacente q pof; ſum petere reſtitutionẽ in integ.ex ti.ex quib.cau.ma.qꝛ ifta le fio nó cõtingit mibi boc tertio anno důtaxat quo ſui pꝛeſens: fed coniunctis alijs duobus qbus fui abiens p hoc facit ifte tex. vbi frucuis yno menfe recollecti non attribuunt illi foli: fed et tpe pꝛeterito. Adartinus vero tenuitcótrariti q nó re ſtitnatur q? fuit in poteſtate mea ꝙ vſucapio non copleret cuz potuerim agere ⁊ vſucapionẽ interpellare.ſecus fi nó reſtabat nifi modieũ tpe infra qo comode agere nõ potuit qmi illud ba betur ptpeabfentie yt. l. ab hoſtibus. g. ſed qo fimpliciter .. exꝗb.cau. ma. Et iſta opi. cõiter tenet󰵲. ¶ Ttimo ad id qð di eit gl. fi. de yſufructuario qrit ꝗd in clerico bfificiato?fi perce⸗ ptis fruetibus moꝛiat󰵲 nondũ copleco anno. an eius heres te; netur reſtituere ſucceſſoꝛi p rata ficuc heres mariti an nó ſicut nec heres fructuarij. vide gl.ozd.in.L.j.C.oc anno.ciui, lib. x. qo no. in. l. defuncta..de vſufru. Emphytheota vel feudatarius nó pótercidere arboꝛes de fundo emphyteotico fi non ſunt cedue vel germinales. Quid in colono.ꝗd fi als Loco illarũ reſtituat. Oð pdicti poſſint de talibus arboꝛibus aſſumere ramos fine leſione a deterioꝛatione in vfum vinee p palis a ſimilibus. Arboꝛes ro Soluto matrimonio. 4 Arboꝛes vi ventoꝝ euulſas ex fando dotali an maritus poſ⸗ ſit in vfum fuum aſſumere.⁊ nu. 6. Si ſunt vetuſtate coꝛrupte põt eas excidere dũmodo alias ea rum loco ſubꝛoget. Pꝛetium ſuccedit loco rei ín vniuerſalibus. S Maritus lʒ ſit dñs rei dotalis qꝛ tñ hʒ neceſſe reſtituere ſolu⸗ to matrí.cenfet nó dñs «fi theſaurũ in ea re inueniat perinde eſt ac ſ reperijſſet in realiena. ^ | Actio. l. aquilie qp detur marito cótra dantem oamnum in re dotali. : : ö f dum ADaritus pót cedere arboꝛes ex Si un e fundo dotali qñ ſunt cedue vel ger minales q? ſunt in fructu.⁊ idein eis qp in alijs fructibꝰ als fe cus. Et ſi ecõtra facit tenet ad intereſſe ⁊ reftituit voꝛi arbo res yel ipſoꝝ p󰶄tiũ. Sce tbefaur? ? inuentus in fundo dotali p cii nó eft fruc? f5 tang» inuẽtus in re vxoꝛis: medíü ꝑtinet ad inuẽtoꝛẽ ⁊ altera pare ad vxoꝛẽ. h. d. ¶ In tezt.ibí marit? te⸗ nebit ſupple ad intereſſe⁊ vltra hoc etiã ad reſtitutionẽ arbo rũ vel pꝛetij ipſaꝝ. q nõ ſunt in fructu vt ſtatim ſequit󰵲. Et per iſtũ tex. dicit Dy. emphyteotab vel feudatarius nó põt ex cidere arboꝛes de fundo emphyteotico dico fi nó funt cedue: vel germinales. « multominus colonus.Sʒ vr ꝙ imo poſſit ofimó alias loco illaꝝ ſubſtituat vt. j. de iure fiſci.l. in fraudẽ. g.. a cõtrario ſenſu.⁊ hoc quidã dicũt fed nó putoverũ nifi foz te arboꝛes fint vetuſte.ita op melius ⁊ vtilius fit eas excidere ⁊ nouae ſubſtituere ita intelligo iſtũ tex. colonus aũt ꝗ colit ad modicũ tpe indiſtincte non pot ſed 05 conferuare fundum in codem ſtatu.vt.l.ſi merces. g. conductoꝛ.⁊. l. ſi colonus. arb. fu. e põttñ tam maritus d pꝛedicti de talib? arboꝛibus aſſumere ramos fine leſione ⁊ deterioꝛatione tvfus vinee pꝛo palis ⁊ ſuni.vt.l.ex ſylua. cum. l.ſ eq. ſupꝛa de vfüfr. 4 In teʒ.ibi pretium reſtituendũ mulieri. q. d. non tenet tũc 5 : 2 3 ad intereſſe:q; ſine ſuo facto ⁊ culpa ceciderunt ſʒ nõ facit eas ſuas poſtq non erant in fructu.⁊ ideo augent dotem 4 05 cay pꝛetium reftituere qii intelliges qii contumpfit eas in vſum ſuum vel dolo eius oeticíunt extare.ałs teneret󰵲 vt in glo.« fic no. pꝛetium ſuccedere loco rei nec mirum:q; loquimur in do⸗ te que eſt quid vniuerſale ⁊ in vniuerſalibus eft bocregulare. vt. l. ſi rem ⁊ pꝛetium. de peti.here.ſecus in particularibus rc gulariter. l. penditoꝛ ez hereditate. de here. vel act. ven. põt tñ boc caſu maritus ex talibus arboꝛibus vi vẽtoꝝ euulſis aſſu⸗ mere in vſum ſnum ⁊ euellere ſi neceſſe hʒ non aliteryt. l. arbo ribus. .de vfüfruc.nectenet aliter alias nouas ſubſtituere vt Larboꝛes.eo. ti. ſed fi ſunt vetuſtate corrupte pót eas excidere důmõ alias coz loco ſurroget. ⁊ tunc exciſas faciat ſuas. vt in Lagri. . de vſufru. ¶ In fi. . bi. ſed pars eius dimidia reſti⸗ tueret󰵲. . vxoꝛi.⁊ altera remanebit penes eum nó tang5 penes virum fed tandp penes innétozé in re aliena. yt inſtit. de re. di. Hitbelauros. ⁊ fie non tang fructus. ¶ fo. ergo bic ꝙ l5 ma ritus ſit dñs rei dotalis: q; tñ b5 neceile reſtituere ſolu. matri. cenſet󰵲 non dñs ⁊ pinde eft ac ſi reperiſſet in re aliena:ſecꝰiſi nõ baberet neceſſe reſtituere ⁊ ſic eſſet perfecte dñs qꝛ tũc theſau⸗ rum in ea inuentũ non reſtitueret ſed inſolidũ erficeretur fi? ⁊ hoc voluit in effectu gl. fi. ¶ In glo. ſuper ver.tenebítur ibi: vel. l. aqui. hoc repꝛobãt doc. qꝛ. l. aquilia datur dño.vt.l.item nulla. g.. ad.l.aqui.⁊ ſialius excideret maritus illã actionem contra ipfim haberet. ergo fi ipſe excidit nõ tenetur illa actio ne vpoꝛi. argu. in. l. apud antiquos. C. de fur. tene ergo pꝛimaz q'oatür actio de dote necob. H.ſi maritus. allegatus in glo. q ibi mulier dedit dãnum in rebus mariti nó ootalibus.biccó» tra maritus in re dotali.⁊ ſic in pꝛopꝛia n Dynum ⁊ Barto. ¶ In gl. ibi. hoc referas iftum ver. ad id qð dicitur hic in vf. fcd fi vi tempeſtatis per boc qð. . dixi nó aduer.ſi minus.vbi gl.eft ſignata qꝛ qñ fuit in culpa excidendo nibil pót retinere: ſed ſolum qñ vi ventoꝛum. Qi non důs de voluntate dñi euulſit lapides in fundo il lius vel facit impenſam cá enucleandi ⁊ poftca oris nó ꝑmit⸗ tit quibus actionibus tiic fibi contra dñin ſuccurratur. Si notarius reliquit vſumfructñ oĩm bonoz ſuoꝝ vxoꝛi fae ꝙ vxoꝛ debeat babere cõmodũ ꝓtocolloꝝ oefüncti. Od liccat fodere venas cotareas fcu lapides ſub fundis alie⸗ nis ſine leſione ſuperficiei. 4 nod vnus nõ poſſit in lapidicina fundi alterius lapides fo dere ſine illius voluntate. * Si vir in fundo dotali lapidicinas inuenit ĩ 1 VII. quibus lapides renaſcunt󰵲 vr fuiſſe ſundũ fru qtuoſioꝛẽ ⁊ melioꝛẽ «idco lapides inde euulſi tangs fructus ad ipſum pertinent expenſa facta in reperiendo lapidicinã re ſtituit nec lapides cedant eius lucro. qꝛ non dicunt󰵲 in fructu. hoc dicit fin intellectus gl. Et diuidit󰵲 in tres partes qꝛ pꝛimo c 2] ES loquit󰵲 qñ lapidee* renaſcuntur vſq; ibi impenſa.Secundo qñ non renaſcuntur vſq; ibi niſ talis.Tertio ibi nim redit ad pꝛi⸗ mum niſi caſu quãdo naſcuntur. Nam in pꝛima parte dixerat duo. ſ.ꝙ fundus efficit󰵲 fructuoſioꝛ ⁊ ꝙ lapis inde euulſus etfi⸗ citur mariti tang fructus.in hac tertia ꝑte dicit tertiũ ꝙ expẽ⸗ ſa facta ſibi reſtituitur.intellige ſcilicet in reperiendo lapicidi⸗ nam:ſed illa que fieret in excidendo lapides non reſtitueretur ſibi:qꝛ dicitur fieri gratia fructus querẽdi.⁊ non cõcernit vtili lo tatem fundi. ſed ipfius víri.vt.j.ea.L..impédia. In ſecũda aüt a ¶ Theſauiꝰ iue parte quãdo non renaſcitur.dicũtur duo ꝙ impenſa ſibi nõ re ſtituitur.⁊ ꝙ lapis nó eſt in fructu ex quo reſultãt alia ouo q fundus nó efficit fructuoſioꝛ nec melioꝛ etg» lapis nó efficitur mariti.ſed venit reſtituendus ficut.S.primo.$.quinimo vide: tur effici fundus deterioꝛ.et fic teneat maritus ad intereſſe.vt 8. pꝛoxi. g. ver. ſi minus. ¶ In teꝝ. ibi marmoꝛeas inuenit.ſub audi in quibus lapides reuaſcuntur. yt. j. ver. niſi talis. ¶ In tex. ibi ⁊ impenſa mutat cafum fcóm glo.⁊ loquit󰵲 quádo nó re tus. adde ad de theſauro inuẽto in fundo eccleſie vide gl.ĩ.c.ſi qd ĩueniſti.xxiiij.q. v. ⁊ ĩ. l. nõ intelli git. in. g. ſi i locis de iure fiſci. nafcuntur víqs ibi niſi talis. Sed iſta diuiſio non videtur conz b ¶ Emphytheo⸗ gruere litere nec iſte intellectus.nã ifte ver. videtur continuari cum tex.pꝛecedẽti.⁊ in eo.caſu loqui. Ideo poteſt dici ꝙ totus $.loquatur quando ex lapidicina fundus efficitur fructuoſioꝛ quía olus de fructu capitur d» ſi non effet inucta.Sed iftud po teft cõtingere duobus modis. Pꝛimo ꝙ lapides ibi non rena ſcãtur ⁊ tunc loquitur vſq; ibi nifi talis.Secundo quãdo rena ſcũtur. Pꝛimũ poteft cõtingere ſi fuit inuenta in loco qui foꝛte ta. adde bar. ĩ. l. ifraudé.ff.oc iu re fiſ. Cy. ⁊ doc. ĩ l. ij. C. de iur.em⸗ phy. doc. ĩ aut󰵲.g cuncq;. C.de faa. ſanc.ec. pꝛopter ſterilitatem eius non colebatur nec ſeminabatur:⁊ ſic c ¶ Oñ lapides re nullam vtilitatem reddebat et ifto calu.qꝛ efficitur fructuoſioꝛ licet lapis qui effodit non ſit in fructu tamen efficitur mariti. fed impenſa facta in acquirendo fibi non reſtituitur fi auté re; nafcitur lapis dicitur eile in fructu. impenſa fibi reſtituitur. ⁊ iſta diuiſio ⁊ intellectus videt󰵲 magis de intellectu litere.⁊ pꝛo ipfo facit.l.finalis. .de fundo dota. quãdo autẽ fundus nó ef⸗ ceret fructuoſioꝛ. fed deterioꝛ. vt qꝛ in loco in quo fundus cole batur reddebat fructum «tunc iſte caſus nó ponitur hic. ſed eft oictdum ꝙ maritus tenebitur adiinterefie ⁊ lapides nó faciet fuos vt.S.piori.$.ver.fi minus fed opponit qp ifta diſtictio nó fit adhibẽda renaſcatur lapis vel nó.vt.j.L.pzori.fi fundus «c. alias cft.$.folu.vtíbi no. j. in glo.s ibi diſtinguam in bac mate ria. ¶ In glo. que incipit impenſa. in fi. dic ꝙ leges allegate in glo.loquũtur t quádo nó dñs de volũtate dni euulſit lapides in fundo illius vel facit impẽſam cauſa enucleãdi ⁊ poftca ois non permittit tunc ſuccurrit󰵲 ſibi cõtra dominũ actionibus de quibus in glo. Sed hic maritus erat dominus ⁊ fine volütate mulieris facit lapicidinã. vnde diſtinguendũ eft aut fecit fun⸗ dum fructuoſioꝛẽ.⁊ fi vxoꝛ non ꝑmittit habet cõtra eam actio⸗ nem iniuriarũ.l. qui pendẽtem. de act.emp.⁊ ſic ceſſaret de do⸗ lo. Aut nó fecit fundũ fructuoſioꝛẽ.⁊ tũc vro: habet iuſtã cau⸗ ſam cõtradicẽdi « nulla actione tenet󰵲 ¶ Teiltimo Bar. dicitſe cõſuluiſſe per iſtũ tex. cum quídam notaríne reliquiſſet vſum⸗ fruc. omniũ bonoꝛũ ſuoꝛũ vxoꝛi ſue ⁊ queritur an deberet ha⸗ bere cõmodũ pꝛotocolloꝛũ ipfius defuncti.⁊ dixi qp non: q; tale cõmodum nó reíterat.nam poſtq; inſtrumentũ femcl eft publi catum de pzotocollo*ampliue nó publicat󰵲 niſ e magna « in: fta caufa vt l. ſi ꝗs ex argetarijs. g. fi. 5. de edẽ.⁊ illa que nõ rei⸗ terant ⁊ nó renafcunt nó dicũt󰵲 eſſe in fructuyt hic 2.8. pxi. . ſʒ certe male videt󰵲 ↄſuluiſſe.nã ad vſufructuariũ nó folii ꝑtinẽt cõmoda que ſunt in fructu imo etiã alia lʒ non reiterant nec re naſcuntur. vt in. l. vſufructu legato.ã. de vfi ufru.circa pꝛin tit. vbi videtur cafus contra ip󰶄m. ¶ T3té indüco*iftus tex. ad d^ ſtionẽ quá babuí hic de partibꝰ pergamüná ibi funt mõtes in quibus ſunt certevene ſubterranee in quibus fodiũt cotes que poꝛtant󰵲 quaſi per vniuerſum oꝛbẽ de quibus babetur in. l. co⸗ pena ꝑ aliqð tps illi g habet pꝛedia ſupꝛaillas venas ĩpedie⸗ bãt eos dicetes illas venas eẽ ipſoꝝ quoz funt pꝛedlia ſuꝑioꝛa ⁊q; illi nó poterát fodere ſine ipſoꝝ licẽtia ⁊ voluntate quo fadt qr ficutilloz eft qcad eft ſupꝛa víqs ad celũ. vt. l. altius. cñ ibi no. C. de ſeruit. ⁊ aqua. ita videt󰵲 ꝙ fit ipfoz quicqꝗd eft in 5 ne illius voluntate vt. . venditoꝛ. . i conſtat.ſi fermi oen a; d i iferui.vendi. contrarium videtur text. cum glo.C.oe metallarij Se nafcunt.adó an cedẽtes lapides ð lapidicina exi ſtẽte in poſſeſſio ne alicuius Dua ti an dz dare de⸗ cimã fifco« deci mã dño poſſeſſ. vide ĩ.l.cũcti. C. de meta. lib. x. ¶ Pꝛotocollo. adde doc.in.l.cũ p. tabellio. de fið inſtru. e ¶ Itẽ induco.ad de tu ⁊ vide cófi liñ pauli circa B in ↄſi.cccxxvij.ĩ⸗ cip. libellus ifto rũ agẽtiũ in no⸗ uiſ. duplicatũ in eodẽ vo.ↄſ.cecc⸗ lj. ⁊ adde ꝙ ſuꝑ cades cá iterato cõſuluit paulus met t ↄſ.xxiij. in d. vol. nouoꝝ. in cip.ↄſiliũ funda mentũ pfati dñi vicarij: et aliud afi.eiufde pau.ĩ dicta materia iu re ↄtra ria vide ĩ dicto vo. ↄſi.no⸗ uoz.2fi.vj. inci. in cá mo.zaliud i ꝑſi. ij. incip. ín cã q󰵴 vertit󰵲 coꝛaʒ dño ptãte perga mi ĩ. d. volu.frã. urtius. 1 (LO ſi anno. ad de qñ annꝰ ceptꝰ 2 babet p apleto. ⁊ qti nõ. vide i.c. ſubdiaconꝰ. lxx⸗ vij.diſ.i.j.gloſ.⁊ gl. in.c.cũ in cun ctis. de elec. 3 b ¶ Uerbũ cautio quo izelligat.ad Pauli de Caſtro ꝛima fuper Infoꝛtiato. repetuntur in ſuperficie fundi.⁊ ex eis fundus leditur in ſupfi cie nec in eis fodiuntur lapides pꝛecioſiꝗ poitent p diuerſas partes mundi ⁊ reperiunt󰵲 tales lapidicine in pluribus locis: nos loꝗmur in venis cotareis que fodiunt󰵲 fub terra ſine leſio ne ſuperficiei:⁊ vbi fodiunt lapides magis pꝛetioſi qui ĩ pau. cis locis reperiunt󰵲:⁊ ideo ppter publicam vtilitatẽ er cõcedi cuilibet vt poſſit inuenire⁊ fodere qꝛ hoc fit cuꝭ magna impe fa ⁊ laboꝛe nec potefta dñis fuperioribus pꝛohiberi fi non re cipiunt leſionem.⁊ ita voluit gl. in. d. l.ſi quis tene menti.nam idem eſt de talibus venis cotareis quod de venis metalloꝛuʒ quas ſub fundis alienis licet perquirere nec obſtat iſte tex. in fi. dũ dicit vel argenti fodine qz intelligã 5m pꝛedicta. £3 9 matrimoniũ diſſoluit󰵲 nó ꝑceptis fructibus a mart tol5 maritus debeat babere partẽ fructuũ:nõ tfi pot retinere fundum quouſq; fructus recolligat niſi de ꝓximo fructus efz ſeut recolligendi. Quid ſi vxoꝛ non poffet vel nollet cauere de reſtituẽdo parte fructuum tangentem marito. | Caudio de dando vel reſtituẽdo qfi intelligatur cum fideiuſſo ribus ⁊ qñ ſufficiat ꝙ quis fe obligetꝑ inſtrumẽtum publicũ line fideiuſſoꝛe. de circa pdícta 4. Qñ quis tenet dare fideiuſſoꝛes ſaltẽ tenet󰵲 ſe obligare cũ hy⸗ eũdẽ pau. de ca. i. l. ſancimꝰ. C. de H. ſig.⁊ ibi alex. de imo. i. l. p󰶄toꝛe de po.ftip.svíde doc.⁊ ibi ét dixi 5. ꝗ ſatiſ. cog. ad de tñ in ꝓpoſito cp fi eſſemꝰin ali qua materia ind alíd cautio nõ re reret lʒ dicat󰵲 p󰶄ſtat󰵲 idonea cau tio vel ſufficiẽs: lũc rõne ſubiete materie q󰵴cautio né nó regrebat: itelligit fine fide iuſſoꝛibꝰ vel pi⸗ gnoꝛibus ita ſo⸗ leniter Anto. de, but. in. ci. de re ? ſti. ſpo. quem re⸗ fert ⁊ ſegt󰵲.d.ale⸗ ã.ĩ ↄſ.ſuo.xxv. col. v. in. iiij. vo. Fran. cur. € (Lifláctiá malefi. poffef.adó doct. in reg. malefid. poſſeſſoꝛ. à reg. iur. lib. vj. 6 poteca bonoꝝ fuo ⁊ etiam cum pena. £i ex diſpoſitione legis vel ſtatuti tenet qs dare ſideiuſſoꝛes fitit apparet manifeſte idoneus ⁊ ſoluendo nec eſt ſuſpicio qð deſinat eſſe videt󰵲 releuandus a fideiuſſoꝛibus. Soluto matrimonio ꝙ maritus non babeat dilationẽ legalẽ anni in mobilibꝰ nífi conſiſtant in põdere numero vel mẽſura «$t nter d um Si ſundus reftítuit vxoꝛi pédentí ES * bus fructibꝰ cauet víro a mulierede reſtituendo partẽ ipfam tangentẽ.ſi vero fructibus perceptꝭ: anno completo nibil reſtituit de fructibus nec a muliere caue a tur:ſed fi anno?nó cõpleto fit reſtitutio fructuum pꝛo rata «oí cta in marito extendunt󰵲 ad ſocerum ⁊ ad heredẽ eius matriz mo. ſoluto.h.d. m Dy. ⁊ ponit hic pꝛacticã iſtius materie de 2 qua in pꝛin.legis.¶ Mo. eꝝ pꝛimo caſu qp qñ matrimonium diſſoluitur non perceptis fructibus a marito: L5 maritus de⸗ beat babere partem fructuum non tfi poteft retinere fundum quouſq; fructus recolligat.⁊ qm dʒ ipfum reſtituere recepta cautione a muliere boc eft verũ fm gl.niſ de ꝓximo fructus eſſent recolligendi:qꝛ tunc poſſet retinere quouſq; recolligat qð no. ⁊ tene mẽli.ſimiliter fi vxoꝛ non poſſet cauere vel nollet arg. C. de ſecun. nup. hac editali. g. nobilium.aliegata in gloſ. «UT 3n gl. j.ibi.ſ.eo.ſi conſtante. g. quoties. Sol. 󰶄m Dy. inter dum lex imponit onus cauendi ei qui als erat obligatus ⁊ in telligitur imponere de cauendo cum fideiuſ.ałs nullius eftet b vülicatis dicta cautiob.ita loquitur. g. quatenus.⁊. l. in oibus S. de re iud.⁊. l. ſi creditoꝛes. .de pꝛiui.credi.⁊ totus titulusyt lega. no. caue. Interdũ ei ꝗ nó erat als obligatus ⁊ tunc ſuffi⸗ cit ꝙ ſe obliget per inſtrumẽtũ publicũ abſq; eo qð det fſideiuſ ſoꝛes:q; fatis operatur beccautío: ita loquit queſtio gl.mu⸗ lier em non erat obligata ad iſtos fructus reſtituendos mari rito pꝛo rata vnde ſatis eft ꝙ fe obliget.Fallit fi nó eſſet ſoluẽ do ⁊ eiſet ſuſpecta qꝛ tunc deberet dare fideiuſſoꝛes.argu.in.l. diuus. de ped.bere.s in. l.pe.eo.ti.a.lfideiuſſoꝛ. g. fi.ff. qui faz tiſda.cog. Itẽ fallit qfi Log diceret qp caueat idonee vel ſufficiẽ ter. nam talia verba umpoꝛtant ꝙ cum fideiuſſoꝛe vt in.lſi ma rito titij. . fi. S. man. ⁊.l.ſi debi.de iudi.nec ſufſiceret hypoteca licet ibi glo.ſentiat contrarium.qꝛ creditoꝛ non eſſet ſecurus: item fallit qn lez iniungens tale on? eſſet legi pꝛetoꝛia. l. p󰶄toꝛia de pꝛe.ſtip. Quando aũt hoc verbum pꝛoſertur a teſtatoꝛe in telligit de nuda cautione finc fideiuſſoꝛe vel pignoꝛe. yt. l. ſan⸗ cimus. C de verbo. ſigni.cetera dic vt ibi notatur per Cy. ⁊ no tandum ꝙ t quando tenetur dare fideiuſſoꝛes faltem tenetur ſe obligare cum bypoteca bonoꝝ ſuoꝛum. vt in. l.ſi filio. vtleg. no. caue.⁊ etiam cum pena vt no. per gl. in. l. niſi. g. quamuis.ſi cui plus ꝙ󰵴. per. l falci.⁊.l.ij..ſi dubitetur. .de iudi.⁊ adde ꝙ qi feꝝ diſpoſitione legis vel ftatuit tenetur quis dare fideiuſ⸗ ſoꝛes. ſi tamen apparet maniſeſte idoneꝰ zfoluendo nec eft ſu⸗ f picto ꝙ deſinit cite videcur releuandus a fideiuſſoꝛibus p id M nota. in. l. de creationibus.C. de epif.audt.in text.⁊ gl. per Bar. in. l. quicũq;. C. de fundis patri lib. xi. ¶ In gl. que inci⸗ Pit annua ifta glo.fuit male ſignata qz debuit ſignari ſuꝑ pꝛi⸗ mo caiu fait ſignata ſuper vltimo.⁊ dicit vnum qo per oẽs repꝛobatur ꝙ iſto tempoꝛe maritus babebat dilationẽ legalẽ in re mobili. contrarium eft verũ per. l. cum in fundo. g ſi fun⸗ dus. de iure do. aptʒ in. ꝙ. exactio. dñ dicit ꝙ cõe fuerat vtriuſ⸗ ꝙ actionis «c.TÍG cp res immobiles ftatim reſtituerent󰵲. ⁊ ita t5 gl. in. l.ij de do pꝛeleg. quinimo etiam in rebꝰ mobilibus nó videbitur babere dilationẽ niſi conſiſterẽt in pendere nume: ro vel menfura vtin.$.cumaüt.C.oereí vxo.actio. ö 2 Impenſe facte in curando ſeruum dotalẽ ſi ſunt parue ce ſentur potius facte cà fructuum:⁊ ad pꝛeſentem vtilitatem rei «non repetuntur ied fi magne cunc cenſentur facte cauſa ꝑpe tue vtilitatís ⁊ repetuntur. : 3 Miſſus in poſſeſſionem bonoꝝ fi facit impẽſam etiã circa cul turã fundi facit tanq; in re aliena.⁊ ſi nó recolligit fructus vel ſi recolligit ⁊ reſtituit non facta oeductione qp babeat actionẽ in factum vt hic. a 4 Quid in malefidei poſſeſſoꝛe ⁊ ꝙ nó habeat ius agendi fed fo lam retentionem ⁊ qd in marito.⁊ nu.3. Qui fi nõ fecit impenſam fed agrũ coluit ꝓpꝛijs manibus. Quid ſ impendit circa vtilitatem rei:⁊ ſi in perpetuam vti⸗ litatem quam actionem babeat maritus po tali impenſa: et quid in marito putatiuo an compenſet cum fructibꝰ. ⁊ nts. Lö modatario vel depoſitario feu creditoꝛi pꝛo impenſa facta in re datur actio contraria cõmodati vel depoſiti. 1 7 mpe U dig. t3mpéfe facte p maritũ gratía fri ctuũ nó repetunt abyxoꝛe:ſed cũ fru ctibus compenſantur facte vero cauſe perpetue ytilitatis rei bene repetuntur. h. d. vſq; in finem. ratio pꝛimi dicti eft qꝛ non concernunt vtilitatem mulieris vel etiam rei dotalis perpe⸗ tnam fed mariti tm ecl pꝛeſentis tempoꝛis.⁊ fic lícet cocernãt vtilitatem rei reputantur concernere ſolam vtilitatẽ fructuũ fed in fecundo cati concernunt ſolam vtilitatẽ mulierís. Pꝛi mum dictum ꝙ impenſe cauſa fructuum compenſent󰵲 cus fru ctibus pꝛocedit quando fructus non ſunt cum vxoꝛe diuiden di fed cedunt lucro viri :als ante diuiſionem de fructibus de⸗ ducuntur:vt.S.eo.l.fructus. Item pꝛocedit quando fructꝰ rez colliguntur. als recompenfantur nec deducunturnec reputã⸗ tur ab vxoꝛe fed maritus eos perdít nec põt deducere de fru⸗ ctibus anni ſequentis vt hic no. in glo. que incipit nec in fine. nec etiam de fructibus alterius rei dotalis. vt no. j l. pxi. g. fi. qð ergo hic dicitur fructus totius anni retínét.o5 exponi vel retinere põt ſi fructus ſunt⁊ ſicut ſi tũc funtvberce fructꝰ nihil reftituit: ita ſi nulli nibil repetit de ĩpenſis. Itẽ ⁊ tertio dʒ in⸗ telligi ſine dubio quando non concernunt ipſos fructus:non autem vtilitatem rei pꝛeſentem vel perpetuam vt facte in arã do vel ſerendo. nam etiam ſi facte non effent ſundus non effi ceretur oeterio ifto caſu fiue fint magne fine parue cenfent facte caufa fructuum:ſ autem concernant vtilitatem rei puta facta in tutela edificij.nam niſi tectus aptaretur nec poffet ha 2 bitari ⁊ etiam domus deſtrueretur. f item in curando ſeruñ dotalem nam nifi boc fieret poffet moꝛi nec fructus ex eo pof? ſet pereipi:iſto cafu eft diſtinguendum aut expenſe ſunt ꝑue:⁊ cenſentur potius facte caufa fructuum ⁊ ad pꝛeſentem vtlilita⸗ tem rei ⁊ non repetuntur.⁊ ifto modo debet intelligi. Aut ma⸗ gne: tunc cenſentur facte potius facte cauſa perpetue vtilita tis.⁊ ideo repetuntur: vt.ſ.de impen.l.ij.⁊.l.iij. nos generalí ter. ⁊ quod no. in. l. in rebus. g. poſſunt..commodati.Secun⸗ dum autem dictum quod facte caufa perpetue vtílítatís repe tantur ab vxoꝛe pꝛocedit ſi non extant fructus cum ea otuídé dli. vel fi extant poꝛtio ipfa contingens non ſufficit ad impen⸗ ſam. als poſſet illa poꝛtio retineri vel cuʒ ea compenſari. vt. 5. ea. l.. ob donationes. non autem deducũtur de fructibus an; te diuiſionem. quia fic deducerent etiam de poꝛtione tangẽte maritum quod eſſe non debet quantumcũq; ex illa impẽla có ſequatur vtilitatem vt in exemplis hic pofitisin tex.quia po⸗ tius attendítur quod pꝛincipaliter fit quam ex eo itus fe: cundario. yt hic patet.⁊ quod no.in.l.fi quis nec cau.d.ſi certũ 3 petatur.¶ H In glo que incipit non petantur. fine ibi ⁊ ideo c recuperat expenſas contra iftam gl.oppo. nam etiam malefi dei potfeffo non lucrat󰵲 fructus ⁊ tamen expenſas factas gra⸗ tía fructuum non recuperat pervíam agendi.licet recuperet p viam excipꝛiendi vt in. l.ſi a domino in fi. . de peti berc.z.l.fi in area. in fi. de condi.indebi.Sol.creditoꝛ miſſus in poſſeſſionẽ bonoꝑ ſi facit impenſam etiam circa culturam fundi facit tan ꝙ in re aliena ⁊ ſic habet animum obligandi fibi dominũ ídeo fi non recolligantur fructus vel recolligãtur ⁊ eos reftituit nó facta deductione habet actionem ín factum ex illo edícto.oe 4 quo in. l. pꝛetoꝛ. de bo. auto. iudi.poſ. i S malefidei poſſeſſoꝛ impedittandp in re ſua.⁊ ſic non habet animum aliquẽ fibi ob⸗ ligandi.ideo licct poſſitetiã ipſe tales impenſas factas gratia fructuum de ipfis fructibus retinere perl. fundqus famí.berc, 4 per. d. l. ſia domino. in fi. ſi tamen fructus non percepit vel p cepit ⁊ reftituit non facta retentione non habet ius agendi:vt in contrario. Maritus autem quia fructus lucratur ſimiliter non habet ius agendi fed retinendi.⁊ fufficit quod poſſit lu^ crari fi fructus naſcantur.⁊ vide ad id quod diꝑi de maleſdei poſſeſſoꝛe. quod nota. Bald. in. l. ſi quis ſciens. C. de rei vendi. qui dicit Solutomatrimonio. 2 Expenſa facta circa fructus vnius fundi qii non deducat󰵲 q dicit notabiliter q^etiá ſi expenſam nó fecit in qrẽdis fructi bus:ſed agrũ coluit Pꝛopꝛijs manibus.põt de fructibus reti nere pꝛetium operarũ lʒ oce tex. de hoc loquantur qñ fecit im penſam:ſed eadem ratio equitatis vertitur qo eft notandum . ⁊ quotidianũ:dicit etiã ꝙ licet fructus nó fint recollecti ſʒ fint pendentes zab eo fundus vendicet non cogitur reſtituere ni fi refufis fibi impenſis vel pactiojoperari 5 teꝑ de boc loquẽ⸗ tee loquantur qñ fructus erantpercepti.tene menti.Si auté impendit circa vtilitatem rei diſtinguit󰵲 an ſit impenſa neceſſa ria vel vtilis aut voluntaria.ꝓ pꝛima bs retentionẽ pꝛo alijs non: vt in. l. domum. eo. ti. ¶ In gl. que incipit nec in fi. ibi fed alijs contra: hec vera £m oinñes. nec ob. . fructus. in fi. cuz gl. r. eo. vbi fructus vltimi anni ſuccedunt loco fructuũ pꝛimi an nityt ex eis poflint deduci expenſe facte in pꝛimo anno. nã ſol ue vt ibi dixi qꝛ caſus ſunt diuerſi.ſ.iſte quem hic ponit gl. ab illo qui ponit󰵲 ibi in tex.⁊gl.¶ In gl. que incipit mandati vel nego . geſto. dic mandati quando oe volütate mulieris fecit ex penſam ad perpetuam vtilitatẽ fed neg. geſt. qñ ipfa ignoꝛãte pot etiam dici ꝙ detur marito actío contraria de dote.glo. eſt 5 no. tit.j.⁊cmnino ſ ſicut datur cõmodatario ⁊ depoſitarioypk creditoꝛi actio cátraría commodati vel depoſiti p expenſa fa cta in re vt in. l. in commodato.g.j.cõmo.cũ ſi. ¶ In gl. ea ibi. Linfulam.j.fructus ſupple in verbo ſumptus. per quẽ ptʒ q ſi maritus putatiuus fecit impenſam neceſſariamcauſa ppe tue vtilitatis ſi ſunt tot fructus deductis oneribus que ſuſti⸗ nuit ꝙ ſufficiant ad ſumptus debent cum illis cõpẽſari ⁊ reſi⸗ duum poteft peti fed iſte tex. vult p non compenfent cum fru cibus quos viroebet lucrari fed repetantnrab v oꝛe.Solu. notabilis fin gl. ibi matrimonium non tenebat:⁊ fic maritus putatiꝑus nonlucrabitfructus tandp maritus:tanq; bonefi⸗ dei poſſeſſoꝛ vt dixi in pꝛin. huius. l. ⁊ iſtud eſt regulariter ĩ bo nefidei poſſeſſoꝛe vt lucret󰵲 fructus ſi tñ impenſam fecit o5 cuʒ fructibus eam cõpenſare ⁊ ſic non lucrat󰵲 ſimpliciter. text. eſt in Lſumptus. d. de rei ven. hic tenebat matrimoniũ ⁊ ſic lucrabit à tanq; maritus vnde etiã fi ſunt fructus vltra oneraamatrimo nij ſi tñ cedütlucro mariti nec ſunt diuidendi nõ dz cũ illis cõ penfare fed repetere a muliere⁊ ita debet intelligi iſte tex. m qisl.videt bene intelligere licet obfcure loquatur fed venirẽt diuidendi:fateoꝛ qp cum poꝛtione reſtituẽda mulieri poiletcó — penſare.tene ment. 2 Dans vel concedens mihi aliquaʒ rem videtur in dubio lam concedere ad illum vſum ad quẽ ipſe concedens vteba⸗ tur tempoꝛe quo conceſſit ⁊ quid ft ex poſtfacto aliquid nouns facere volo. : . AE 3 Fundus poteft concedi in vel vtilitate arboꝛum vel certe arboꝛis. a 4 Commodum lapidicinaz exiſtentium in fando dotali qfi non pertineat ad maritum. i xard j Ifundus. ama lapidicína eri» ditur in ootépertinet ad maritũ niſi cõtrariũ actũ lit. h. d. fm Cy. ¶ In text. ibi. qꝛ palam ſit nota. m laliquis dat mihi vel concedit aliquã rem in dubio vtebatur tempoꝛe quo conceſſit.ſed ſi ex poſtfacto aliquid no⸗ uum facere volo diſtingue vt in glo. ¶ In fi. tex ibi. niſi cõtra⸗ ria. no.5m Bald. arg. ꝙ poſſum tibi concedere fundũ in em⸗ phyteoſim vel fundum reſeruato mihi vſufructu vel vtilitate arboꝛum vel certe arboꝛis:ſicut hic poteft vxoꝛ reſeruare fibt commodum lapidicine:ad hoc vide quod not. gl. in. l. obliga⸗ tionum fere. g. placet.de acti.z obli.oubium facit q; fi tranſſe⸗ ro in te dominium ſoli in neceſſariam conſequentiam venit: etiam dominium arboꝛum folo coherentium. ſed verus eſtde dominio. ſed vſus vel vtilitas carum pót p cócedété reſeruari 4. Text diſtingue hic :aut mulicr tradidit fundum in dotem: cum lapidibus exciſis de lapidicina «illi lapides nó ſunt ma riti ſed ſunt dotis. ita poteſt intelligi leꝑ fi ex lapidicinis. S. de iure dotium. Aut lapides fuerunt exciſi per maritum: et tunc aut in lapidicina lapides renaſcebantur ⁊ dicuntur eſſe in fru ctu. ⁊ ſic ad ipſum pertinet ſiue lapidicina erat tẽpoꝛe quo ſuit traditus ſiue poſtea fiat per maritum per legem pꝛecedetẽ. in G. ſi vir. xerſi. niſi. aut non renaſcebantur z tunc aut lapidicina erattenpoꝛetraditionis. zidem vt bac . non tamen lucrat tã⸗ quam fractam:q tunc lapides non ſunt in fructu fed ex taci; ta voluntate tradentis vt hic:aut fuit inuenta per virumẽ tüc aut ex ea fundus cft effectus deterioꝛ ⁊ minus fructuoſus ⁊yir eos non lucratur fed tenetur ad intereſſe:aut fuit effectus fru⸗ ctuoſioꝛ: ⁊tunc vir eos lucratur. non tamen recuperat impen⸗ ſam factam in repetendo lapidicinam. pt in. d. ſi vir bm dini ſionem quam ibi feci. mpbrteofim reſeruato vſufructu ſtentiũ in fundo tꝑe quo tra- q 6 videtur illam concedere ad illum vfum ad quem ipfe cõcedẽs * de ffuctibus alterins fundi ⁊ quid de codem ſundo in diuerſis annis.⁊ nu.i. da | € | od in t ementem TExpenſa facta in 1 yno fructu ſi illenó reſpondet deduci põt de alio fructu eiuſdẽ rei a eiuſdem anni. h. d. Et dicit Bal. ꝙ iſte teꝑ. non eſt alibi $m ſuũ. d. Jo. paiaren ſem de ſenis qui fuit optimus textualis: vt ab ipfo Bal. audi⸗ ui.nã pbunc tex.colligitur ꝙ de fructibus alterius anni non deducitur:⁊ fic ett hic caſus de queſtione quam fozmat gl. in. g. impendia. que incipit nec enim. ¶ Item etiam eft cafus ꝙ expẽ ſa facta circa fructus vnius fundi non deducit󰵲 de fructibus al terius fundi. nam hic ambo fructus erant eiuſdem fundi ⁊ qð iuris eſt de dinerſis annis. eſt etiam de diuerſis rebus $m doc. Contra hoc tũ facit tex. in. l.qð fi ſumptus.ã. de peti. here. vbi in vniuerſali iudicio expenſe facte circa fructus vnius rei pñt a deduci de fructibus aliarũ:ſed dos eft quid vniuerſale.b vnde poflct dici contrarium eius quod dicunt doct. vel dic quod ibi loquitur in boneſidei poſſeſſoꝛe qui expendit tanq; in re pꝛo⸗ pꝛia ne bona fides fibi noceat. S maritus lícet fit dñs ſciebat tñ büc caſum euenirepoſſe ꝙ matrimoniũ foluerctur ⁊ ꝙ fru ctus yltimi anni venirent diuidendi ende ſibi imputet expen⸗ dendo in vna re cũ non poſſit retinere defructibus alteri? rei: r iſto mó poſſet ſaluari dictũ do. als nõyideo qualiter defende tur ab illa. l. ꝙ ſi ſumptus quam ípfi nó allegant. In particu, laribus aütclarü eft ꝙ facta in fructibus yníus rei etiam per bonefidei poſſeſ.nõ deducunt󰵲 de fructibus alteríus rei fm qð dicit Bar. in. l. in fundo. .de rei ven. | | &s 501 actoꝛis ſeu creditoꝛis quem effectum babeat nu Wdo 76 N x Wo Quid de moꝛa rei.remiſ. num. Herbũ dos interdum ſumitur pꝛo re dotal. Dictio tapatina dũtaxat nó excludit aliud ſimile. Debitoꝛ nó cõpellitux efie ꝓcuratoꝛ vel negotioꝝ geſtoꝛ credi toris vt curã habeat de redebita quando obtulit⁊ creditoꝛ no Init recipere. moet Moꝛa creditoꝛis ficut non debet effe nociua debitoꝛi: ita nec lucroſa « quid in moꝛa debitoꝛis. ur | Species debita fi perempta eft poft moꝛã debitoꝛis ⁊ codem i fuifíctperitura penes creditoꝛem:an debitoꝛ remaneat li ens IMEEM peut X2 Deputatus ad cüftodía caſtri p certo tpefi ipfo elapfo requi rat dñm ꝙ recipiat caftrü ſuuni:⁊ ille neglígat ⁊ poſtea perda tur non tenetur niſi de doloyel lata culpa ⁊ quid ſi dñs nõ fuiſ⸗ ſet in ma tv 4 i IU. : Ad conſtituẽdum creditoꝛem in moꝛa ⁊ liberandũ debitoꝛẽ a culpa ſufficit ſola oblatio cum ipſa re debita ⁊ an requirat nu meratio ⁊ quid ſi debetur ſpẽs.⁊ nu. 9. Qui tenetur dare ſideiuſſoꝛẽ non ſutficit ꝙ verbo offerat ſe pa ratum dare ſed requiritur ꝙ ipſum ducat ſecum:⁊ ꝙ ille etiaʒ b conſentiat obligarr. „„ 78 Oblatio verbalis impedit venditionẽ pignoꝛis ⁊ facit eamre io Ad hoc vtdebitoꝛliberetur ab obligatione qua tenetur fugi, 5 Dolus pꝛeſump cit ſola oblatio in iudicio ſed extra iudicium requiritur confu gnatio ⁊ depoſitio. Conſignare eſt includere ⁊ ſigillare. i Equus vel aliud aĩal nó põt conſignari ſed deponi. ö mane nec conſignari nec deponi poteft ſed debet fieri feque auo. 0 F TRADE n: AN 12 Dies tacita interpellat ſicut expꝛeſſa. Lapſus tꝑis dati a lege miſerationis gratia an interpellat ſi⸗ cut tempus appoſitum a contrabentibus. dis Zio: creditoꝛis dicitur culpa non dolus ⁊qñ moꝛa dicat󰵲 do lus.⁊ nume. iʒ E: 3 i nptus quid ſit ⁊ qð dicatur culpa latioꝛ non tã dicatur maleficium. Eig | | II (C altra onera matrimonij. ad de doct. in rub.ð ſponſa. C Aninerſale. et ꝙ dos fit vniuer ſale. adde Ang. in ↄſi. ſuo.Ixxꝑſ. Fran. cur. 1 Stmtti puniens cõdemnatum de maleficio vel bannitum yt poffit impuri offendi an babeat locum in coqui bannitus cq propter contumaciam. —— Rd : 15 Hon factum interdum ſumitur pꝛo facto. | Delictum cõmiſſum in faciendo putatur maius cõmiſſum in non faciendo. " | TOSS In contractibus in quibus quis tenetur de leni culpa tm no de leuiſſima fi tame nleuiſſima cómittatur in rds ocilla enetur ſicut de leu. MN (8 11029, does multeris in nõ recipiendo AE . ""*fündum dotalem facit mariti tene te irt oc dolotm zoe fructibus per eum ꝑceptis. h. d. m Bar. x eſt lexſingularis ⁊ famoſa: nam de mora reí plene habe B ii a ¶ Dolũ malũ. de dolo bono eſt text. in. l. j.. non fuit. .de dolo.⁊ dicit Semi. in.c. nos in quẽch.ij. q.j. ꝙ ſi ſaracenã ſectã ſegt󰵲 vt illã cognoſcat.⁊ coz gnitã cõfundat: non peccat. b ¶ Taxatiua. de hac vide ꝑ ludo. ro. ꝗſi.xcilij. vbi dicit q habens mãdatũ ad pecu nias dumtaxat mutuo accipien das põt ſe obli gare ad vſuras: fier ↄſuetudine ita obligant󰵲 qui mutuo accipiũt. e C Hegſitionẽ.d. b Alex. trãſit cum Bart. ⁊ idc facit d. Jaſ. ꝗ dicit qð non pót caſtella nus petere ſala⸗ riũ ex q nó recõ duxit:ſed petet actione ne.geſt. ⁊ de ĩtellectu. g. gimpleto. vide Allexã. il. ꝑvj. iii. lib. ¶ Ducat. Adde q idc dicit alex. de imo. in ↄſ. xc. col. fin. H. fi. in.j. vo. ⁊lu.de ro. in Aſi.clxiij. in fi. vi de tñ an ⁊ qñ ob latio 9balis fuf ficiat ad liberan dum a moꝛa pul «bic ꝑ. d. frãci.de are. in ſuo elegã⸗ ti cõſil.nu.cxliij. col. pe. ver. ad vl timũ dubiũ. frã⸗ cil. cur. Pauli oc Caſtro Pꝛima tur per glo. in. l. moꝛa. .de vſur. que ponit plures effectus eius ⁊per doct.in. l. minoꝝ. C. in quib.cau.in integ.reſti.nõ eſt neceſ. ſed de moꝛa actoꝛis feu creditoꝛis quem erectum babeat: nó babetur alibi melius cp hic.⁊ iſta lex pꝛincipaliter ad hoc alle⸗ gatur qꝛ liberat reũ a culpa ex qua tenebatur ex natura cõtra⸗ ctus nà aũt a dolo nec etiã facti:vtdebet eſſe inlucro. Et p󰶄mit⸗ te qp vir conſtante matrimonio tenetur non folum de oolo ⁊ la ta culpa fed etiã de leui cõmiſſa circa rem dotalem ex qua res ipfa etficeretur deterioꝛ. vt. j. eo. l.etiam. in. . licet.⁊. S. de iu. do tium ..in rebus.ſed fi res non efficeretur deterioꝛ fed cõmitte⸗ retur circa fructus.qꝛ non coleret fundum aptũ ad ſementem: pꝛopter quod fundus non deterioꝛatur non tenetur maritus: q; iſta culpa non nocet mulieri:ſed ipfi ſoli marito.ſoluto vero matrimonio anteq;󰵴 fundus reſtituatur: vel mulier ſit in moꝛa recipiendi etiã fi cómíttatur circa culturã tenetur:q nocet um lieri cum tales fructus fint fibi reſtituendi. vt. C.de re vxoꝛ. act. - 4 4 f-fructíb?anodo ífta lez vult hoc ꝙ fi foluto matrimonio ma» ritus offerat vxoꝛi fundum ⁊ ipſa nolit recíperc,fic ſit in mo⸗ ra talis moꝛa liberat maritũ a tali culpa fiue cõmittatur circa rem ipſam ⁊ fic efficiatur ex ea deterioꝛ:puta qz erat vnica qua non culta deſiccatur: ⁊ ſic deterioꝛatur mulier nec reddit fructũ 4 ſic deterioꝛatur etiã vir. ſialiquid ex eis haberet retinere. qe non eſt conueniens ꝙ facto:ideſt negligentia mulieris marit? cogatur colere ſundum perpetuo. Si tñ boc faceret ſtudioſe et doloſe cum de leui poſſet colere teneret etiá fi coluit: 2 fruct? percepit ſimiliter tenetur reſtituere qꝛ ſicut non debet verſari ĩ damno ex moꝛa mulieris ita nec in lucro. p. d. iſta. l. ſingularis (LT 3n tex. ibi dotem.i.agrum dotalem. vt.j.ſequitur.⁊ fic no. quod interdum iſtud verbum dos ſumitur pꝛo re dotali vt. . ð iure dotium.l.ſi ſponſa.⁊.l.ſeq.⁊j.de colla. do. l.dedit dotem. li cet aliud ſit dos aliud res dotalis: vt dixi fuper rubꝛica.¶ In tex. ibi dolum malum?oumtarat ſupple ⁊ etiam latam culpas que equiparatur dolo. vt hic in glo.ſuper verbo culpa.⁊ fic no ta qp dictio tapatiuabgumtaxat non excludit aliud fimile quã⸗ do ſimilitudo inducitur per aliam. l. iũcta.l.quod neutra. S. de⸗ po. ſimile no. in. l. ob es. C. de pꝛedi. mino. nam tunc fit extenſio ad illum caſum non per nos ſed p legem.Si att ſimilitudo nó eſſet inducta a iure ſcripto fcd induceretur per bominem p ide titatem rationis tnnc aut illa lex que loquitur per verba taxa⸗ tiua:induceret diſpoſitionẽ fauoꝛabilem « idem vt. C.de ſacro⸗ ſan. ec. illud. in fi.aut odioſam.⁊ tunc non ſiat extenſio vt in. l.ij. C. de pat.qui fi. diſtra. ⁊ de hoc vide per Bar. j. eo.tit. i conſtan⸗ te.in.j.q . in pꝛin.q. ix ¶ In tex bi. nõ etiã culpam ſupple leuẽ. de leuiſſima ei non eſt dubium:q; de illa non tenetur ex natu⸗ ra contractus cum fit celebꝛatus gratia vtriuſq; l. ſi vt certo. g. i. S. cõmo. vnde non expcdit ꝙ ab ca liberetur pꝛopier moꝛain mulieris fed de leui bene tenebitur vt. d. dixi. . In textu. ibi: ſu € agrũ eius. per iſtud verbum eius dixit hic Ang.ꝙ etiam iure ifto dominium rei dotalis ipfo iure reuertebatur ad muliereʒ: etiam reſtitutione non facta.fed Bar. hic contra . ⁊ melius per l. j. in ſi.de fundo dot. vbi tranſmittit󰵲 aa heredẽ viri.z per. l.iij. Ode iure do. vbi heres mariti poteft ſerunʒ totalem manumit tere quod non eſſet fi dominium eſſet ad mulierem reuerſum. Nec ob. iſte tex. q; eft eius fpe infallibili non re ſicut in fine.not. in. l. diuoꝛtio. g. ſi fundum. in fi. . eo. Et no.rationem huius Vf. q debitoꝛ non compellitur eife pꝛocuratoꝛ vel geſtoꝛ negotio. rum creditoꝛis vt babeat curam de re debita quando obtulit⁊ creditoꝛ noluit recipere. facit. j. ad treb. l. poſtulante.circa fi. et $ 6 C. de erro.mili. anno. l. nulli. lib. xij. Sed antedp creditoꝛem con ſtitueret in moꝛa:ſecus quia debet baberecuram « diligentiaʒ als tenetur vt. l. qð ſepe..ſi res. de contrahen. emp. ⁊. li ſeruòus poft pꝛin. de ver. ob. ⁊ l. videamus.poſt pꝛin. d. de vſur.vbi dici tur ꝙ non debet maritus fundum negligere ſolu.matri.ſed co lere: ałs tenetur etiam de fruc.percipiendis:⁊ loquitur quãdo mulier ſuit ín moꝛa hic ſecus.¶ ¶Eltimo no. in fi. ꝙ ſicut mo⸗ ra creditoꝛis non debet eſſe nocina debitoꝛi ita nec lucroſa:ſic econnerſo debitoꝛis moꝛa nec nocina nec lucroſa debet eſſe cre ditoꝛi: vt not per gl. in. l.ij. S. de eo quod certo loco. ⁊ iftud facit ad illam. q. quando fpecies debita perempta eft poft moꝛam debitoꝛis quo cafn dicit lex debitoꝛem teneri: vt. l. qð te. certi Pe. an debeat diſtingui effct codem modo peritura penes credi totem vel non. c facit op ſic: qꝛ niſi ſic diſtingꝝatur credito? crit in lucro ficodem modo fuiflet peritura penes cu5 pue ꝙ de bito: non fuiſſer in moꝛa. de hoc dicit vt dixi in. d. l. quod te. et per iſta. l. dicit Sp. fꝙ f aliquis fit ocputatus ad cuſtodiam caſtri pꝛo certo tempoꝛe « (pfo lapſo requirat dominum qð re⸗ eipiat caftrum fuum ⁊ ille ncgligat « poftea caftrum perdatur pꝛopter malam cuſtodiam non tenetur niſi cedat in dolũ vel la tam culpam:ſea ſ dominus non ſuiſfet in moꝛa tenetur etiam in culpa leuiſſima fi recepit mercedem. vt. l. qui mercedem. S. lo per Infoꝛtiato. ca. nee poteftoíci ꝙ locauerit operas fuas per. l. item queritur. . qui impleto.eo.titu.qꝛ apparet de eius contraria voluntate: per requiſitionem pꝛedictam. ¶ Nunc extra gloſ. oppono qo moꝛa creditoꝛis non liberet debitoꝛem a culpa etiam leuini⸗ ma yt. l. qui decem.in pꝛin.j.de ſolu. Sol. ibi loquitur in debito re quantitatis qui tenetur etiam de caſu vt.l. incendium.ſi cer. pe. C.ſi ergo obtulit ⁊ creditoꝛ recipere noluit ⁊ poftea pecunia oblata pereat caſu ſine aliqua culpa eius liberatur ope exce⸗ ptionis ⁊ ſatis cft p moꝛa creditoꝛis ipſum liberet a caſu n au iem pereat interueniente alíqua culpa fua tenebitur etíá fice uiſſima ita intelligítíbi JOar.« fic teneretur ad fpeciem : 4 ettet contractus in quo veniret leuiſſima culpa liberaretur a leuiſſi ma non a leui:vt in fin. not.de eſtimatione rei. in. l. ſi vt certo. . nunc videndũ. circa fi. 5. cõmo. Et de pacto quo quis recipit ĩ ſe periculũ. yt in. l. ſed «fi quis. g. queſitum.õ.ſi quis cautio t atit veniat leuis tm liberatur a leui.⁊ iſte eſt cafus huis. l.⁊ fi non veniret niſi dolus ⁊ lata culpa vt in depoſito nó liberaretur ab eis:vt in hac. l. ⁊ fic nibil ꝓdeſſet debitoꝛi moꝛa qeditoꝛis. Qui dam autem diennt qp illa non eſt ratio. l. qui decem. ſed eft quia non tenetur ad quãtitatem fl quãtitas oblata pereat no dicitur perẽpta res debita.ideo de rigoꝛe non liberaturzted liberatur de equitate que eqnitas non habet locum:ſi aliqua eius culpa interueniat ⁊ videtur velle qp fi eſſet cõtractus in quo non veni ret caſus fed culpa leuiſſima liberaretur non ſoluma leuimſima feda leui. per hanc. l certe imo videtnr q» ſubſit equitas etiam fi interueniat cius culpa cum ipfe creditoꝛ fucrit ín moꝛa.et ſic in culpa vt hic in glo.ij.⁊ culpa cum culpa cõpenſat󰵲:vt in eadẽ glo. ideo tene ꝙ pꝛius dixi.¶ Sed oppo.fcóo.nam fim boc mo ra ipfius creditoꝛis eſt illa que liberat debitoꝛem ab ifta culpa commiſſa in negligendo.ſed otra qp etiam fi creditoꝛ non fit in moꝛa nõ tenetur debitoꝛ de culpa cõmiſſa in negligendo rem debitã: vt. l. yenditoꝛ. ver. quẽadmodum . de here. vel act. ven. vbi venditoꝛ hereditatis non tenetur fi neglexit poſt venditio: nem colere fundum hereditarium licet fi coluiiſet⁊ fructus per cepiſſet ad emptoꝛem pertinent: vt in. l.fructus. C. de act.eimp. Dicit Bar. ꝙ hic loquitur in debitoꝛe qui tenebat󰵲 ad rem reſti tuendã que aliquãdo fnerat creditoꝛis. Idcirco fi creditoꝛ nó eſſet in moꝛa nó deberet ſundum negligere: alias teneretur de fructibus nó perceptío:vt eft caſus in. l. videamus. poſt pꝛin. . deyſu. ſecus ſicreditriꝑ fuit in moꝛa. vt hic cõtrarium logtur in illo qui tenebat󰵲 ad ea que nunq; fuerãt creditoꝛis. vnde ille po» teſt negligere etiam fi creditoꝛ non fit in moꝛa. Sed otra ꝙ nec ille poſſit. vt. l. ſi ſeruum. poſt pꝛin. de verbo. oblig. Sol. ſi negli gentia committatur circa ipſam rem ita quod pꝛopter eã res pereat bene tenetur debitoꝛ. vt in. d. l. ſi ſeruum. ſec fi circa fru⸗ ctus quía non colatur ſundus non tamen pereat vel deterioꝛe⸗ tur non tenet debitoꝛ. vt. d.. pẽditoꝛ: ver. quẽadmodũ.nã Bar. in. d. l. ſi ſeruũ mihi ef qp ipſe nõ bñ põderauit ver. quẽadmo⸗ dũ nam ibi dicitur q venditoꝛ poteft negligere nift negligen⸗ tía cadat in culpam.et iſtud verbum Bartol. non ponderauit. vnde intellige qnod fi neglexit culpa leuiſſima non teneatur qꝛ illa non venit in contractu emptoꝛis fed fi culpa leui quía ven⸗ ditoꝛ anted empto: fit in moꝛa tenetur omnem cuſtodiam ⁊ di ligentiã babere circa rem venditam. vt.d. l. ſi ea res.de act. em⸗ pti. et. l. quod ſepe. g. ſi res.de contrahen.emptio. Et ideo teneo indiſtincte quod ſiue teneatur ad rem que aliquando fuit credi toꝛis ſiue non. Item commitatur negligentia circa ipſam rem ſiue circa fructus teneatur ſi talis negligẽtia cadat in illam cul pam que venit ex natura contractus.fi ergo vult liberari a tali culpa conſtituat creditoꝛem in moꝛa:et tunc non cogetur am⸗ plius eſſe ſuus procurato vel factoꝛ. vt hic in ver. vel factoꝛ. (LT In gloſ.j.ibi fed fi queras liberetur ipſo iure ac. Conclu⸗ de ex hac glo.plenius quam ipſa loquatur quod quantum ad conſtituendum mulierem vel alium creditoꝛem in moꝛa non requiritur conſignatio ct depoſitioꝛetiaʒ fi ſit talis res debita que poflit conſignari et deponi licet quídam dixerunt contra rium vt refert gloſ. in pꝛin.ſed ſufficit fola oblatio. Aduerten⸗ dum tamen ꝙ non debet effe perbalis tm fed cum ipfa re debi ta quam debet fecum habere. vt no. in. l. pꝛetoꝛ. . ſi quis paraz tus.j.de no. ope. nun. vnde qui tenetur dare fideiuſſoꝛem non ſufficit quod verbo offerat ſe paratum dare fed requiritur qð ipfam ducato ſecum:⁊ quod ille etiam conſentiat obligari. als non conftituit creditoꝛem in moꝛa. talis tamen oblatio yer; balis tm aliquando habet aliquem efſectum:vt impediat ven ditionem pignoꝛis ⁊ facit eam retractari. d. de reſcin. ven. l. fun dus qui lucij titij.⁊ l.ſi reſiduum. C. de diſtrac. pigno.⁊ an ſuffi⸗ cit poꝛtare pecnniam in follo feu marſupio:⁊ offerre abſq; eo quod numeret. dic quod non fi creditoꝛ petat eam numerari.ſe cus fi fimpliciter recuſet recipere. de hoc vide per Part. in. l. cũ ſeruus.j.de condi.⁊ demon. In alio tamen eſt differẽtia inter | pccuniam Soluto matrimonio. pecuniam debitam⁊ ſpem:quia pꝛimo cafa moꝛa creditoꝛis li berat debitoꝛem a caſu nó a culpa: vt.(l. qui decẽ.oe ſolu.Secũ docafu etiam a culpa vel leui vel leuiſſima 8m ea que. S. dixi. io Aut queritur an fic neceſſaria conſignatio ⁊ depoſitio quái ad effectũ vt debitoꝛ liberetur ab obligatione qua tenet ⁊ tũc non eft materia huius. l. licet gl. ipſam ingrediat. Iſta erii lex loquitur ſolũ de liberatione a culpa qua tenetur ep natura có tractus nó ab obligatione pꝛincipali in illa ergo dic ꝙ ſi vult liberari incõtinenti ⁊ ipfo iure neceſſaria eſt cõſignauo ⁊ depo ficio ſi onert extra iudicium.⁊eſt talis res in qua cadat 2figna tio: vt ſuntres mobiles ⁊ inanimate:quia cófignare eſt inclu⸗ dere ⁊ſigillare:vt in. l. fi. 5. del. commiſ.⁊ tũcliberatur ipfo iu⸗ re vt in. l. obſignatione. C. de ſolu. Si vero fiat in iudicio ſuffi⸗ cit ſola oblatio vt liberetur ipſe ⁊ etiam pignus vt in. l. ſi rem Hi. de pig. act. Item fi fit res que nõ poſſit cõſignari vt fundꝰ vel res mobiles animate quía mouerent󰵲 tunc non requiritur cõſignatio.ſed fola oblatio ci diſpoſitione ſufficit⁊ habet eun dem eiectum qué habet cõſignatio vbi poteft fieri: vt no. in. l. acceptam. C. de vſur. f et no. glo. que femp er allegat ꝙ equus vel aliud animal nó potett cõſignari. de hoc in aut. dos data. de dona. ante nupt. pot tamẽ deponi. pt in. l. i. G. que depoſi⸗ tis. d. depoſiti idco ſaltim depoſitio requirit󰵲 fed fundus nec có ſignari nec deponi poteft; ideo videtur ſufficere fola oblatio. Hel dic q debet fieri ſequeſtratio Pm quoſdã. Si autẽ nó vult liberari incõtinenti vel ſecuto interitu rei oblate índifticte nó requirit󰵲 cófignatio ⁊ depoſitio fed ſufficit fola oblatío.in alio 12 tamen eſt differẽtia quid debeat󰵲 quia fioebetnr quantitas vel genus fecuta peremptione liberatur debitoꝛ ope exceptionis n autẽ ſpecies ipfo iure. i. qui decẽ. de f, olu. ¶ In glo.íbi obla⸗ tione aute rc. ſupple adde glo. non folum dtüm ad cöſtituen⸗ dum mulierem in moꝛa:et tum ad liberandũ maritum a cul pa que venit eꝝ natura cõtractus vt in hoc tex.imo etiã ꝙ󰵴tum ad eiectum de quo ſequitur glo.ſcilicet vt marilus nõ incidat in moꝛam vel ſi incidit vt eam purget. nam in ſua obligatione ineſttempus tacitum ſcilicet anni fi cõſtat nos in rebns mobi libus cuius lapſus cõſtitueret maritũ in moꝛa $m glo. ne igi⸗ tur cõſtituatur ofſerat ante lapſum tempoꝛis.⁊ ſi oftitutue eft perlapſum⁊ vult eam purgare offerat:⁊ tũc liberabit a moꝛa ⁊ ab enſectibus eius puta a caſu ⁊ leuiſſuna culpa in quibus te netur ratione moꝛe licet ſi teneret󰵲 ex natura cõtractus liberat ſolum a cafu: vt. .dicit. p. l. qui decem zcóftituet mulierem in moꝛa:⁊ fic habebit duplicem effectũ:vt. l. illud. .de peri. et cõ⸗ mo. lei ven. ⁊no. in. l i ſeruũ. . loquit󰵲 de ver. obli. hoc vul. gl. in efſectu.ex qua no. ꝙ dies tacita interpellat ficut expꝛeſfa: vt in. . ij. C. de iure emphy. Item ꝙ lapſus tempoꝛis dati a. l. milerationis gratia füniliter interpellat ſicut tẽpus appoſitũ ö acõtrabẽtibus: vt. . mag. de cõtrahen. ſtipu. nam Bar. in. l.ita H ſtipu.de verb.obli.oicítqp annus qui datur marito vcl heredi eius datur miſerationis gratia ſicut quadrimeſtre qð datur iudicatis.⁊ ſubdit qp tale tempus nó babet effectus quos ba» bet tempus appoſitum ab homine ⁊ponit plura exempla.ſed de hoc non facit mentionẽ an interpellet.iſta glo. xpꝛeſſe vult ꝙ ſic. ⁊ idem in. l. pꝛomifſoꝛ.ꝙ.j.de cõſti.pecu.mibi tamé videt󰵲 cõtrarium:vt ibi tetigi. quía iftud tempus non oatur debitoꝛi vt ſaluatur:tunc enim bene interpellaret : ⁊ ita datur tempus appoſitum a cõtrahentibus:ſed datur ne pꝛecipitet󰵲 vel cogat ſoluere ídeo vídet ꝙ regratur interpellatio* no. tamen iſtam glo. ¶ In feq.glo-füper verb. dolum in pꝛin. ibi culpe mulie⸗ ris ac. Ho. iſtam glo.q» moꝛa creditoꝛis dicitur culpa non autẽ dolus:et idem in moꝛa cuiuſcũq; creditoris. nã ad recipiendũ rem debitam nö eſt obligatus 15 recipere debeat: vnde dicta moꝛa ſibi ſoli nocet:et ides non dicitur dolus fed moꝛa debito ris quia cõmittitur circa idẽ ad quod ipfe eſt obligatus. nam hoc eſt regulare quandocũqʒ quis non facit illud ad quod fa⸗ ciendum tenet󰵲 vt. . dolus. 5. man. et. l ſi pꝛocuratoꝛen. h. fl. qui dolus pꝛeſumptus dicitur culpa latioꝛ: vt in. l. quod nerua. 5. depoſi. non tamen dicitur maleficium vt ex eo poſſit quis cri⸗ minaliter puniri:quia non tendit ad decipien dum alium:ſed quando dolus committitur in faciendo et tendit ad deceptio nem alterius:et ſic eft verus dolus dicitur maleficium etfi nó cadit in aliud nomen fpecíale faltem cadit in nomen criminis ſtellionatus et ſic punitur extra oꝛdinem. vt in titu.de cri. ſtel.⁊ parit actionem de dolo vt in toto titulo de oolo. Aliquanqo etiam moꝛa commiffa in non faciendo dicitur dolus verus. et etiam dicitur maleficium et poteſt puniri extraoꝛdinem.ſ.quã o cadit in nomen cõtumacie puta in non parendo iudici vel alteri ſuperioꝛi: vt in. l non poteſt dolo carere de regu.iur.iun Acta. l.j.ſi quis ius dicenti non obtẽp. An autem ſtatutum pn b mes condẽnatũ de maleficío vel bannitũyt poffit impune of; fendi babeatlocii in co q bãnitus eft ꝓpter cõtumaciãvpoſtq; cõmiſſum in faciendo putatur maiu 4 Si maritus expulit vxoꝛem. vel feabfe eſt maleficium vt etiam fentit glo. in. l.ſi filius la. i. in glo. ij S. de inter ro. act. vide per Bar. in. l. omne delictum. . cõtumatia 15 de re mili.⁊ per Lyn. in. l. j. de cri. ſtel. ¶ t In glof. que incipit: non faccum no. tria ex iſta gl.ſ.qꝙ interdũ non factũ ſumit pꝛo facto. concoꝛ.j.de re.du.ſi is. q. ducẽta. g. v trũ. Item ꝙ delictũ ꝙ cõmiſſum in nó facie do.de hoc etiã no. in. l.ij.j. ad fille.i gl. ⁊. C. de libe.⁊ eo. fil. l ij. et ibi per Bal. in.. iniuriarũ. g. i quis de oneri.j.de iiu.Tertio videcur ſentire ifta gl. multum no. ꝙ in contractibus in quib? quis tenetur de leui tm non de leniſſima:ſ tñ leniſſima ↄmitta tur faciendo deilla tenet󰵲 ficuc de leui.qð ppetuo tene menti. Fillia qñ eſt emancipata nullo caſu Actio de dote poteſt re⸗ dire ad parem, de 1 47 a í Actio de dote ARS E 3b hoſtibus. s cófolidat in patrẽ ſi filia fingat deceſſiſſe in eius ptãte lʒ reue aus eſſet in patris piãte tꝑe quo deceſſit. h. d. Pꝛe mice id qó babel in. l. ij. ꝙꝙ fi in patris. S. eo. ꝙ actio de dote ꝓſectitia eſt cõis quouſq; filia eſt in patris płãte:⁊ tunc ſi filia pꝛecedat actio conſolidat󰵲 in patrẽ.ſed fi pcedat pater vel filia exeat patria pcãtẽ alízer dp p moꝛtem vt per emãcipationẽ vel per dignitatem conſolidat in filiã:vt. C. de rei vxo. act. . videa mus. hic filia exiuerat per captiuitatem q cũ eſſet in pii bo ſtiũ non poterat eſſe in patris płãte.ſi ergo moꝛtua ficapo bo ſtes videbat in patrénó cõſolidari quafi tũc actio nó effet cõis fed cõtrariũ eft qꝛ fingit󰵲 moꝛtua pꝛima hoꝛa capciuitatis⁊ tũc erat in pacris ptãte.⁊ q lʒ exiueratꝑ captiuitatẽ nó tñ fuit eite cta fii iuris:⁊ id qð. 5. oiꝑi pcedit q efficit󰵲 ſui iuris. hoc vult ifte tex. cum gl. ¶ Pꝛo declaratione gl.ij. oppo. ꝙ iſta dos et eius actio non reuertatur ad patrem poſtq; filia nó erat in pa tris płãte tꝑe quo moꝛtua fuit:qꝛ p conſequens non erat actio cõis. vt l. ij... S. eo. conſolidatio fit ratíone cõionis pꝛopter hoc quidam dixerunt ꝙ hic non reuertitur ratione conſolida⸗ tionis fed róne ſtipulationis: q; fuit ſtipulatꝰ fibi foli reddi vt ratione füccetfionts. Iſte ſol. poſſent procedere fi fuiſſet effecta fui iris ante captiuitatẽ. Puta per emancipationẽ vel digni tatem. Sed hic non fuit effecta fui iuris:licet exiuerit e iL € poteftatem vt dixi. ideo ifte ſolutiones non funt neceffaríe : eftoicendum ꝙ iure cõſolidationis etiam fi non fuit pater ſti⸗ Pu. nec etiã iure ſucceſſionis qꝛ in dote pꝛofectitia non donata filie nó babebat nec etiam bodie habet filiafa. beredem etiam pꝛopꝛios filios imo reuertit󰵲 ad patrem fm veram opinionem no. in. l. dos a patre. C. eo. titu. qꝛ ſufficit ꝙ fingat󰵲 moꝛtua in pa tris poteſtate. Quidam vero antiqui quos gloſ.repꝛobauit in. d. g. ꝙ fiin patris. tenuerunt ꝙ actio effet cõmunis etiã quã do dos fuit data pꝛo filia emácipata per. l. fectitia. g. fi.de iur. do. vbi dicitur q eft pꝛofectitia. et pꝛo eis a legãt iſtum text. et hoc voluit dicere glo. in pn. Et audini quoſdã modernos doc. papienſes hanc opinionẽ tenere per iſtum tex. ⁊ per. l. pater. 3. de euic.allegata in glo.ybi dicunt effe caſum. ſed miroꝛ multũ: q iſte teꝑ nibil facit m ea que. dixi.et illã. l ſi pater. de pire; co dicitcõtrariũ ꝙ quãdo filía eftemácipata nullo caſu actio de dorepoteſt redire ad patrem.⁊ ꝓbatur.ſ.eo.ſi cum dotem. g. co autem tempoꝛe poſt pꝛin. ibi dum dicit vel etíá ema ncipata fit rc. et. focer-in fi. pꝛin. Et fic iſtud erat etiã iure iſto licet ipfi dicant ꝙ hoc fuit inuentum de iure. C. per. g. videamus quod olun mo eſt falſum vt ex dictis tribus patet. Si aliquos interfecit illum cui poterat fi accedere heredi⸗ tas confiſcatur non autem oenoluitur ad alium ſequendem in gradu. Quid in marito interficiẽte vxoꝛem qui ex foꝛma ſtatuti lucra turus erat dotẽ vxoꝛe p󰶄moꝛiente an eam ꝑdat a quid ſi marito licuit occidere:⁊ quid de donatione ꝓpter nuptias. ⁊ nu. 5. Si non adhibetur medicus an imputetur marito. Si vulneratus nó adbíbuit medicum cá pofie: non pꝛeſumit󰵲 moꝛtuus egeo q vulnus effet moꝛtale:ſed qꝛ non fuit cura fic vulnerãs nõ debet decapitari fed puniri de vulnere. 12 a ( Interpella- tio. an ĩterpella tio regratur ifo lutione docis et an ſecluſa ſinter⸗ pellatione quis cõſticuat󰵲 in mo⸗ ra. vide per Lu. roma. ſing. ſuis. fo.ꝑiij. delictũ. vide Jo. de ana. conſilio lxxiiij. 2 ([£Xenementi. 2 adde vt ꝑ Alex. 7 Jaſ. hic. b ( Fauoꝛabilio⸗ e. adð cepo. ↄſ lxij.⁊ ibi multa vide⁊ an ſi medi cus vl plures di cũt ꝙ vulnꝰ fuit moꝛtale ⁊ alij ꝙ nõ ⁊vulneratus erat infirmꝰ: an p󰶄ſumat moꝛtuꝰ ex vulnere.⁊ ad ſi nõ obediat me dico. c ¶ Iſtũ cafus. ad de eũdẽ ↄſil.ccc⸗ lxxxv.⁊ etiaʒ cõ⸗ ſuluit Bal. cõſi. cecxxviij.⁊ vide Abb. ↄſi.lxxxv. 2 Pauli de Caſtro Pꝛima ſuper Infoꝛtiato. re onus vindicandi necem vxoꝛis.ſi ergo non vindicat effícit indignus poft lucrũ fibi acquiſitũ. ideo confifcat hic vero ipſe met interfecit ⁊ fic nund incepit effe locus lucro vnde aufert fi bi: ſed diceretur auferri heredi mulieris fi cõfiſcaret󰵲⁊ boc nó eſſet iuſtũ ꝙ pꝛopter delictũ mariti heres mulieris perderet: fin Jac. de are. Sed cótra ꝙ idem ſit ſi ipſemet interfecit per l. cum rõ. in fi. de bo. dan. vbi ſi aliquis interfecit illũ cui pote⸗ rat ſuccedere hereditas confifcat:nó autẽ deuoluit󰵲 ad aliũ fe quentem in gradu. Dicit hic Bar. ꝙ eft ſpeciale in lucris nu⸗ ptialibus.ſed. j. de his quib. vt indig .f. circa fi. ꝙ hic loquit󰵲 i lucro quod maritꝰ erat habiturus ex pacto facto cii vxoꝛe:ibi in hereditate quam quis erat habiturus ab inteſtato ex diſpo ſitione legis fm hoc fi ibi fuiſſet habiturusex teſtõ eſſet idẽ qp hic quod non placet q; ille tex. loquitur generaliter. Bar. aũt videtur habuiſſe hanc conſiderationẽ ꝙ qfi quis erat babitu rus ex diſpoſitione facta cum interfecto talis diſpoſitio cenſe tur habere in ſe conditionẽ tacita.ſ.ſi merebit󰵲⁊ non erit indi⸗ gnus. arg. in. l. lucius.ꝙ.lucius titius dãmã.de leg.ij.qꝛ nó elt. verifimile ꝙ quis per pactũ vel teſtamentum vellet interfecto rem ſuum debere lucrari:ſed qñ lucraturus eſt ex diſpoſitione legali talis diſpoſitio non hʒ in ſe illam conditionẽ ſed cenfe£ efie pura. ⁊ ſic defert hereditatẽ etiam indigno. ſed qꝛ nó eſt iu ſtum ꝙ apud euʒ remaneat aufert󰵲 fiſco.Mihi videcur ꝙ alia melioꝛ ſolutio poſſit dari. am hic ſi confiſcaretur dos fieret iniuria ⁊ damnuz heredi mulieris ad quem dos fuiſſet reuer ſura ſi mulier in matrimonio non pꝛedeceſſiſſet:ſed vir.pactũ em vel ſtatutum de dote lucranda locum hʒ vxoꝛe pꝛedecedẽ⸗ te non aliter.vt.l.ij. de pac.dota.⁊ fi non fuiſſet interfecta foꝛte ſuperuixiſſet:⁊ in dubio odio mariti interficiẽtis pꝛeſnmitur hoc. ne igitur heres mulieris ledat󰵲 non confifcat fed ad euʒ re uertit. ibi vero loquitur in hereditate delata ab inteſtato: vel ex teſtõ interfectoꝛis:ad quem etiam fi non interfeciſſet fuiſſet delata vel qꝛ erat inſtituꝛus:vel qꝛ pꝛecedebat in gradu: 4 fic alios excludebat.ſi ergo confiſcatur nulli alteri fit pꝛeiudiciũ vel iniuria nifi fibi. ifta eft ſolennis ſolutio per quá determi⸗ natur ſi exc foꝛma ſtatuti vir erat lucraturus ꝙ babeat locum iſte tex.ſed hm id qo dicit Bar. in. d. l. fi.de his qui. yt indig.nõ hàberet locum q; erat lucraturus ex diſpoſitione⁊ ideo debe ret confiſcari qð non eft verum:imo reuertitur ad beredé mu lieris.tene mentiꝰqꝛ boc eit ſubſtantiale.¶ In gloſ. j ibi. in ea curanda non adhibuit. Ho. iſtam gl.que femper allegat󰵲. In nuit em quod ſi nó adbibetur medicus pꝛeſumitur ꝓpter boc moꝛtua:⁊ quod fi fuiſſet adhibitus moꝛtua non fuiſſet:⁊ pꝛo⸗ pter hoc dicit Bal. no. ꝙ fi vulneratus non adbibuit medicus cum poffet non pꝛeſumitur moꝛtuus:ex eo quod vulnus eſſet moꝛtale ſed quia non fuit curatum ⁊ ſic vulneratus non debe⸗ ret decapitari fed puuiri de vulnere.tene mẽti:qꝛ ſingulare eſt ⁊ cõiter appꝛobat󰵲:q; tendit in fauoꝛabilioꝛẽ d parcem. Intelli ge tñ iſtã glo. m Bart. qñ potuit maritus adhibere qꝛ erat co pia medicoꝝ ſupple ⁊ ipſe abundabat in facultatibus:ita qó expenſa non erat ſibi difficilis:als non eſſet fibí imputanduz per. l idemq;. S. pꝛo ſocio. heres ergo mulieris qui vult mari⸗ tum excludere a lucro debet articulare⁊ pꝛobare qp potuit me dicum de facili adhibere quod pꝛeſumitur ſi erat ciuitas inſi⸗ gnis. ar. in.c.ſtatutum. de reſcript.lib.vj..q.de excu.tuto.ſed repꝛobari. g. amplius. Adde aliã limitationẽ quod pꝛocedit ſi ꝓpter hoc quod medicus nõ fuitadbibitus moꝛtua eft quod ſumitur in dubio. ſecus ſi conſtaret de contrario ꝙ in omnem euentum fuiſſet moꝛtua pone exemplũ fi erat infirmata de pe fte ybi non valent medici nec medicines talíter ꝙ fm cõmunẽ curſum moꝛiebantur.arg. pꝛo hoc.j.de impen.L« in totuʒ bi: dũ dicit nó factarũ.ita ob id res male gefta eſt ac. ¶ Iota er iſta gl. arg. ſi maritus expulit vxoꝛem vel ſe abſentauit ⁊ de ali mentis ſibi non pꝛouidit s moꝛtua eſt mulier marito non ſu⸗ ſtinente onera matrimoni ſui culpa q non debeat lucrari do tem ex foꝛma ſtatuti.⁊ habui ifti caſumede facto floꝛentie vbi ifta dicebam per iftum tez cum glo. per. l. necare.j. de liberis Ano. quam glo.allegat ⁊ poftea reperi Bal. hoc determinan — Tem in aut. dos data. C. de dona. ante nup. ⁊ hoc eft quotidia⸗ numideo tene menti. ¶ In glo. ibi volebat lucrari ex diſpoſi⸗ Hone legis. no. iſtam gl contra id quod oícit Bart. in. d. l fi. de his quib. vt indi. ꝙ iia lex pꝛocedit fue erat lucraturus ex pa cto lime ep diſpoltione legall. Item finc vlla culpa vpozis in⸗ terüemente vt pie in teg 5 pofito fine interneniente vt hic: boc tamen vltimum eft verum tri marito non licuit occidere: vt glo-picitfi ergo licuiſfet ex forma ſtatuti vel cõſuetudinis tüc ſecus Pm Barto. quia quod legitime factum cft penam nõ me retur. vt. l. graccus. C. de adul. Bald. contra quod poſtq; elegit fc vindicare pꝛopꝛijs manibus ſupꝛa perf, onam eius non de⸗ bet aliam vindictam expoſcere in bonis per. l. interduʒ. qui furem. j. de fur. qui optime facit. ſed Ange. contra qꝛ ſaluo ho⸗ noꝛe ſuo non poterat facere quominus ſe vindicaret. Sed cer te poſito ꝙ ita ſit debet fibi hoc ſufficere.⁊ ídeo opinio Baldi videtur humanioꝛ.¶ t In vltima glo. ibi non lucretur dona tionem pꝛopter nuptias.eꝝ pacto hoc repꝛobant quídam : q hoc iure non erat adinuenta donatio pꝛopter nuptias f5 fuit inuenta iure. C. vnde iſte tex. non poteſt de ipſa loqui.ponũt er go ipſi caſum in fi.huius. g. quod mulier interſiciens virũ per dlit dotem:q; eius dolo matrimonium diſſoluitur.⁊ hoc eft ve rum in ſe per. l. conſenſu. C. de repu. non tamen iſta pena ſimi⸗ lis eſt pꝛecedenti.qꝛ ſupꝛa perdit lucrum ínterficíens vxoꝛ em: hic patitur damnum interfciens maritum. N Si mulier dedit in dotem rem ꝓpꝛiam marit: an contra mulierem repetentem videt󰵲 marito exceptio ꝓpꝛij dñij:⁊ qd fi ageret rei vendicatione.⁊ nu. 4. Si ecclefia vel minoꝛ rem alienam quá bona fide poſſidẽt vẽ⸗ didit non ſeruata ſolennitate qualiter poffit poſſeſſionẽ cõdi⸗ cere:nec poteſt fibi referri queſtio dñij. | 7 * 4 In mutuo habet locum exceptio pꝛopꝛij dominij:et quid fi có ſumpta ſit pecunia vel ſtaret per recipientem quominus cone ſumeret. | Oi agitur rei vendicatione cõtra ſpoliatoꝛem ſufficit pꝛoba⸗ reſpoliationem ad ꝓbationem oomínij. Si res aliena detur in dotem repetatur a muliere ⁊ cõcurrat dis rei quis; pꝛeferatur. 1 | * | Axoꝛi repeten⸗ 4 alienam rem. uosan i pót zd lobiici exceptio quod res data in dotem nó erat ſua —— ed cuiuſdam tertij. imo etiam tunc reſtituenda eft vna cum fructibus. hoc dicit. Et pꝛocedit iſta lex etiam fi appa reat rem non eſſe mulieris. vel per confetfionem fuam : vel qꝛ maritus aut eius beres volunt hoc pꝛobare. am hoc caſu nó excludit tntentionem agentis ip ſo iure quia potuit dare rem alienam ficut vendere vel donare in pꝛeiudicium ſui mõ do⸗ mini. Si autem exciperetur oe pꝛopꝛio dominio: quod effet ipfius viri tunc audiretur quía non po iſſet eam dare in do⸗ tem ſicut nec vendere val bonare ren no: domino: pt. l.rei ſue. de contrahenda emptione.tamen etiam fi tunc vxoꝛ non age⸗ ret actione de dote ad tem. ſed condictione triticaria ad poſleſ fionem quam tranſtulit vel vtili condictione ex l. i quis cõdu ctionis. C. loca. bene deberet audiri $m Barto. argu. in. l. inde⸗ biti.$.fed fi nummi. cum ibi nota. de condi.indeb. qui dicit per hoc ſe conſuluiſſe quod fi ecclefia vet minoꝛ rem alienã qua bona fide poſſidebat vendidit non ſeruata ſolennitate póc có dlicere poſſeſſionem condictione triticaria vel ex canone vel ex l. C. de ſacroſanc.eccle.aut󰵲. qui res iam dictas.⁊ non poteſt ſibi referri queſtio quod non ſit domina vel dominus etiam ſi reꝰ vellet boc pꝛobare poft? babet caufam ab illis ⁊ non agitur ad rem actione ex contractu.ſed agitur condictione que oꝛitur extra id quod agitur ⁊allegat de hoc cafum in. l. magis puto. .. de rebus eoꝛum. tene menti. ſi autem requireretur tranfla tio dominij. yt in mutuo quod nó poteft fieri de pecunia alie na tunc etiam ſi excipiatur de dominio tertij auditur excipiẽs fi paratus ef pꝛobare:ałs pꝛeſumitur füitie ipſius tradentis: vt idem arto. no. in. l. ſi a fundo..ſi certum peta.ſed etiã tũc non poſſet obijci fi conſumpta eiſet pecunia.⁊ fic reconciliatuʒ mutui vel non eſſet cõſumpta ⁊ ageret ad condicendũ poſſeſ⸗ ſionem: vt. d. g. ſed fi vnum. vel fi ſtaret per recipientem quomi nus conſumeret nulla iuſta caufa ſubſiſtente ſed malitioſe: vt no. in. d. l ſi a furioſo. . l. nam ſi vir. Item ſcias quod fi mari⸗ tus teneret rem iſtam legitimo tempoꝛe ipfam vſucaperet vel ert criberet titulo pꝛo dote ad commodum tamen ipſius mu lleris: vt. ſialienam. de do. cau.moꝛt.⁊ in. d. H. ſed ſi nümt. In glo. ij. ibi. ſecus ſi rei vendicatione.ſ.aſſerendo fc dominam et petendo ita declarari quod poteſt facere hodie per. l. in rebꝰ. et Cde iure do. quiã dominium reuertitur ipfo iure. ſecus olim: vt no. 8. eodem fi moꝛa. per docto.tunc ergo quía non agit vt mulier nec tand contra babentem caufam ab ea fed tang» con tra quemlibet poſſeſſoꝛem neceſſe habet pꝛobare dominiũ in quo fe fundat.⁊ idem no. in.. nam ⁊ fi fur.õ.commodati boc in telligo verum quando in libello non facit mentionem ꝙ dedit eam in dotem. ſi aũt fecit « nipilominus aſſerat fe dominam petat boc declarari videtur ſuſſicere ad probatione dominij: quod oſtendat inſtrumentum dationis in dotem qꝛ non pót contradicere cum eum receperit tanq; a domina: vt no. in.. cũ res. C. de ꝓba. ⁊ idé videt󰵲 fi non fecit mẽtionẽ tñ ad ꝓbandum dium oſtẽdit ínftrm dationis in dotẽ fed qfi ipfum nó oſtẽdit ꝓcedit gl.iſta:q; necefle b5 ꝓbare dominiũ p alios modos ita ipfam intelligo.ꝓ quo vide qð dixi in. d. l.nã ⁊ fi fur. . cómo. $ Et ꝓ hoc facit. qꝛ i qñ agit󰵲 rei vẽdi. 5 ſpoliatoꝛẽ ſufficit pbare ſpoliationem B Solu. matrí.quemadimo.oos peta. ſpoliationẽ ad pꝛobationẽ dñij nec alia pꝛobatio requirit󰵲 ꝑ. l. fi quis emptionis. . ſed hoc ſuper illis. C. de pꝛeſcrip. xxx. ann. fed hic cẽſet󰵲 maritus ſpoliare ſi apparet ꝙ eã a muliere ⁊ eã re ſtituere recuſat.l.colonus.de via vi ar. l.cũ fundũ.⁊.l.ſi qs con ditionis. Cloca.⁊ iſto mõ pritfaluari?opiníonce cõtrarie que hic ponunt󰵲 in gl. ¶ In gl. fi.rñdeo pꝛefert󰵲 dñs:hoc intellige qñ dñs agit ſicut ipſa mulier.ſecus ſi non agit ſed pꝛoteſtat󰵲 ma rito ꝙ nõ reſtituat mulieri:vt. C. depoſi l. ſi.⁊ aut. ibi poſita.itẽ intellige gl. qñ dñs venit ad agendũ anteq; mulier obtinuerit ſnĩam cõtra maritũ.ſi aũt veníat poft nó o5 impedire executio nem ſnĩe: vt. l. is a quo. 5. deireꝝ ven.⁊ de peti.here. l. pe. Et ideʒ ſi mulier pꝛimo ad ſnĩam peruenit q dñs l5 oris incepiſſet age re pꝛius:⁊ tũc fit executio pꝛeſtita cautione. vt dictis legibus. Item dz intelligi glo.nífimulier agendo contra dñm poſſeſ⸗ ſoꝛem obtineret rõne alicuius iuris realis qo baberet. vt. in. l. j. . qui in perpetuum. . ſi ager vecti. tunc em foꝛtius obtinebit cõtra tertiũ dño cócurrentezate extra illos caſus ꝓcedit id qo dicit gl. per. l. bona fides. . depo. 8 ADaritus ne conneníat in dotem vltra dp facere pót: non 05 pꝛobare fe effe pauperem. Beneficium quot modis ſumatur. Beneficium feu pꝛiuilegium perfonale quando ad beredes ex tendatur et quid fi concedatur rei que non moꝛitur vel dignita ti vel ciuitati fcu vniuerſitati vel actioni feu cauſe eel ctui. Cöceſſa per pꝛincipẽ nó redac. in coꝛpoꝛe iuris fi cõtinent bene ficiũ Bene inter pꝛetanda:⁊ cẽſent󰵲 realía nó perſona⸗ lia ſi congrue hoc fieri põt. | | Pꝛiuilegiũ conceſſum perfone extendit󰵲 ad filios vel vxoꝛẽ vi^ nente eo cui conceſſum eft ſi ſunt tales qui poffunt participare de pꝛiuilegio. 5 An extendatur ad aduerſarium eius cui conceditur fi conceſ⸗ ſio eſt iniqua. C OT An conceſſum ciuitati extendatur ad comitatenſes. An conceſſum caſtro extendatur ad villam ſibi ſubditam. An conceſſum diſtrictualibus extendatur ad clericos. Conceſſio facta a pꝛiuato an intelligat pfonalis vel realis. Aduocati clerici p gaudeant hoc pꝛiuilegio ne cõdẽnẽturvl tra quam facere poſſint.⁊ qualiter intelligatur illud ne maritꝰ conue niatur vltra q; facere poſſit. | | Si cõſtante matrimonio agit actione de vote ad conſignatio⸗ nẽ dotis ꝓpter paupertatem mariti nõ gaudet maritus pꝛiui legio huius.l.⁊ quid fi agatur alia actione. f 10 Fideiuſſoꝛ quando poſſit opponere exceptionem ex pꝛopꝛia perſona. Quid in defenſoꝛe. 5 | Heres ⁊ fideiuſſoꝛ qualiter ⁊ quando dicantur conueniri alie⸗ no nomine. | E UT ASSAI y qp ad.L.ft mulier.tractat oe ul Aritum. vna materia. ⁊.h.d. Maritus b5 d) Yad pꝛiuilegiũ ad beredé eiꝰnõ extédít fed eius ocfen rei íudicate.([ In tez.ibi condemnari.⁊ fic iſta exceptio cócerz nit condemnationem ipfam moderat ſi opponat󰵲 ante condẽ nationem factam ⁊ facit ne cõdẽnetur vltra op facere poſſit.Si aũt non oppo. ante ſed poft in epecutíó? moderatur executio nél5 condemnatio fit facta inſolidũ:vt.j.eo.eꝝ diuerſo. h. fl. ob⸗ ligatio vero non moderatur qꝛ inſolidum eſt obligati:⁊ inſoli dum poteſt agi. vt in. l. penul. 5. qð cum eo.⁊ no. art. in. l.ſi du bitetur. g. fi. de fideiuſ. dicit autem Dynus in conſilio.xj. quod incipit arma leoneo. f quod maritus debet ꝓbare ſe effe pau⸗ perem ⁊nonſufficientem ad folidam reſtitutioneʒ ats nó gau det hoc beneficio ſeu iſtud non eſt verum quia iſta eſt mere ne⸗ gatina que non põt cõgrue pꝛobari fufficit ergo o» dicat ſe nõ c habere in bonis niſi talem rem «talem* ⁊ qui afferít contrariũ 3 05 hoc pꝛobare per glo. no. que eſt in l. cum lege. d. de pꝛobati. & hteibiq tale beneficium.iſtud verbum beneficiũ po⸗ nitur large pꝛo pꝛiuile. Nam debes fcire quod eft generale ver⸗ bum ⁊ compꝛebendit quicquid gratis ⁊ liberaliter concedit󰵲:et dicitur bona actio feu factio gaudium tribuẽs. vt no. Arch. in c. gratia. de reſcrip.⁊ eſt tex in c j. quibus cau. feu. amitta. ⁊ ifto modo ſumitur in l. ſ ſeruus. circa fi . de ſer. expoꝛt· dum dieit q bominem beneficio affici intereſt noftra ratione cognatiõis: quam inuicem habemus. vt in. l. veluti. . de tufti.« iure.cõpꝛe⸗ bendit autem plores ſpecies. . beneficium eccleſiaſticum quod qualiter differat a pꝛebenda:dic vt ibi per eundem. Item feu⸗ dum quod dicitur beneficium vt in.c. beneficium. ſi de feud. fue. contro. ⁊ que fuerit pꝛima caufa benefi.amit.ín rubꝛo z nigro, Tompꝛebendit etiam pꝛiuilegium quod eft contra ius ⁊ dicit lex pꝛiuata ⁊ ius ſingulare. vt in.. ius ſingulare.de legi. Item ſpꝛiuilegiũ ne cõueniat󰵲 ad dotẽ vltra dp facere poſſit m bene põt eo vti nec põt ei p pactũ renuntiari. h. d. vſq; ad. l. reſcriptum qð eſt m ius ⁊ ad iuris obſeruatiam vt. C. de diuer fis relcrip.per totũ.⁊ no. in.c.j.de reſcrip. Itẽ cõpꝛehendit bñfi ci pꝛincipis qð nó eft ius nec Pm ius.ſed pꝛeter ius. vt ſipꝛin «eps cocedit bona fifcalía «illud eft ꝓpꝛie beneficiũ. vt. l.ſi quã a ¶ Saluari.dñs do. C. de bo. vac. quod eſt largiſſime interpꝛetandum. vt. l. bñfi alex. hic dicit qð cium.de conſti.pꝛin.⁊ in.c.dilectus.de dona. Compꝛehendit ét a pau.nõ pu ius defalcandi vel detrahendi de aliquo vt in. l. beneficio.ad.l. e fal. ⁊ vide quod ibi no. per Bar.qui inducit hoc ad queſtionem Bart. il. legata. de facto. ¶ Et no. hic regulam ꝙ beneficíum feu pꝛiuileginʒ . de adi. legat.et perſonale ad heredes non extenditur.concoꝛdat.l.j. in fi.de cõ⸗ ſpec. ĩ ti. de loca. ſti. pꝛin. . l... permittitur. de aqua quoti. eſti. quod eſt verus S. nũc aliq.vfic. qfi conceditur perſone que moꝛitur:ſi vero rei que nõ moꝛit󰵲 cẽ — 5 . clxviij. vr ſetur reale ⁊ ad alios trãſmittit:vt ſi cõcedat󰵲 ciuitati vt |eniner tii ꝙ poſſit ſal⸗ ſitati.vt.l.foꝛma. g. hh. de cẽſi.idem fi rebꝰvel dignitativt.i.iij. nari opi. pau. de grebus . eo. ti. ⁊. d. . permittit. idem ſi actioni vel cauſe vel con (a. gcurrẽtibus | tractui vt in pꝛiuilegijs dotalibus quoꝛum quedam cócedunt bis etiaʒ de qb? pꝛedictis.vt dixi.õ.eo.l.j.namextenduntur ad omnes ad quos piro. ofil.crevij. tlla actio vel contractus pertinet ex ſucceſſione vniuerſali: vel fingulari vt ibi dixi.⁊ pꝛobatur in. l. in omnibus cauſis. la.iij.⁊ p Cudoderat󰵲. ad in. l. pꝛiuilegiũ.j.de reg.iur. Quando autẽ tunc perſone diſtin⸗ ; : | do aut . de ancha.aſi.vi. guitur an inducat exceptionem dilatoꝛiam.⁊ ad beredes non eundẽ paul. con- extenditur vt hic. an peremptoꝛiã.⁊ tunc ſecus.vt in.l.nõ folus ſi.xlv. 5. de in integ. reſti. m Par. certe aliqñ non inducit exceptionẽ: fed pꝛelationẽ: vt eſt illud quod conceditur mulieri in actione c ¶ Talẽ ⁊ talẽrẽ. perſonali.⁊ illud etiam non extenditur ad heredeʒ. yt. l.j. C. de de hoc p ludo. pꝛiui. do.etiam ſuum. ſed illud quod datur in actione reali extẽ ro. 2fi. ccxlv. dítur ad heredem ſuum.i.filium. C. qui po. in pig. habeã. l. aſſi⸗ duis.$.erceptís.ad hoc ĩ pꝛiuilegio quod cõceditur a. l.ſcripta ⁊ circa ea que babuerunt oꝛiginẽ in perfona deſuncti puta. cirr ca actionem que incepit in illius perfona actiue vel paſſiue.Si vero circa id quod nõſincipiti in perfona deſuncti ĩdiſtincte nó tranſit vt patet in herede minoꝛis qui non habet pꝛiuilegium minoꝛis in contractibus celebꝛatis per ſe non per minoꝛem. vt Lea que a patre. C. de reſti.mili. In conceſſis vero per pꝛinci⸗ 3 pem non fedactis in coꝛpoꝛe iuris fi quidem continent bñficiũ d ¶ Realia.ĩ dubiũ videntur large interpꝛetanda ⁊ cenſeri realiadnon perſonalia an pꝛiuilegiũ ſit per iura. ã. allegata $m quofdam quod puto verũ ſi cõgrueſie iudicandũ reale ri poteſt: vt ſi pꝛinceps concedit certa bona fiſcalia nam nõ cre vel pfonalevíde ditur conceſſiſſe q;tum ad vſumfructum tm. qꝛ ſic non traſirẽt ꝑ Abb. ↄſ. xxxv. ad heredem.ſed qtum ad pꝛopꝛietatem zofiíum vt fiat larga p anch. 2fil. ccc interpꝛetatio.ſed ſi iſta interpꝛetatio non cadit vt ſi concedit Exiij.ꝑ Feder. de poſſit quis ducere aquam de flumine publico ſeu caſtello pꝛe/ ſenis. fi. xc. ſumitur conceſſio perfonalis ⁊tñ beneficium dicitur.tex.eſt in d. l. j. e aqua quoti.« eſti.¶ An autem pꝛiuilegiuʒ conceſſum perſone extendatur ad filios velyxoꝛemꝰ viuente eo WORT cui conceſſum eſt. Dic ꝙ fic fi funt tales qui poflunt participa € ¶ Nel vxoꝛẽ.vi⸗ re de pꝛiuilegio vt. C. de iniu. l. fin. ⁊ ibi per Cyn. in. l... ij. C. de de pꝑare.ↄſ. pert. epif.zde.([ Item an extendatur ad aduerſarium eius cui con ⁊ an puilegiũ có ceditur. ſi erat conceffio iniqua dic vt in. lj. C. de fru. ⁊ lit. expen ¶ celum vni extẽ⸗ ſis. Item an conceſſum ciuitati extendatur ad comitatẽſes dic ¶ dat󰵲 ad eos g ſũt vt no. Bar. in. lij. j. de ver. ſign. Jaco. de bel. in aut. quib. mod. in eius ſeruitio. na. effi.ſui. g ſi vero.⁊ Jo. and. in. c.ſi ciuitas. de ſentẽ.excõ. lib. P Old. fi. j. ví. vide bonam gl. in. l.reſtituende.C.de aduo.diuer.iudi. Et an conceſſum caftro extendatur ad villam fibi fübditam. vide Har. in. l ſi finita. g. ex hoc edicto. j .de dam.infec. ¶ Et an ceſ⸗ fum diſtrictualibus extendatur ad clericostdic per Jo. and. in cfi.ocoffi.leg.ats deleg. libꝛ. vj. in nouella. ¶ ¶ Quiq auteʒ in cõceſſione facta a pꝛiuatoſ an intelligit󰵲 perſonalis vel realis vi de quod no. Bar. in. l. pater. ff. de ſer. leg. a. l. penul. ſeu antep. de f ¶ Cericos. adde ſerui. ruſti.pꝛedi.⁊ l. ſi ſub vna. g. f. de verb. ob. c adde. l. e pꝛe/ lud. ro. 2fi.rvi.z cario. in fin. de pꝛeca. ¶ Et pꝛedicta vera niſi fiat mentio de be ſingu. ſuis. fo. xi. redibus in pꝛiuilegio. als extenderetur ad omnes in infin itu Old . cõſi.xcvj.et etiam extraneos. vt. l.ſciendum. de verbo. ſigni.niſi concedatur ibi an clerici vez ſuper eo quod non tranſit niſi ad filíos.quia intelligeretur de niàt appelatiõe filijs. vt in vſibus fendoꝛum. de ali. feud. . ⁊ fi clientulus.⁊ per populi. Barto. in. l. gallus. g. etiam. de libe. poſthu.Si autem conce⸗ datur alicui ex ſuis poſterisvſeu liberis. tunc ſi tendit qtra pu blicam vtilitatem vt eft conceſſio immunitatis intelligitur de maſculis ⁊ deſcendentibus ex maſculis. vt. . pꝛima. j. de iure immunita. alias etiam de feminis ⁊ deſcendentibus ex eis. vt 1. Lliberoꝛum. de verbo-fignifi. ¶ In tex. ibi. alia cit cauſa de fenſoꝛis quía defenſoꝛ non imploꝛat hoc beneficinm ad cómo dum ſuum ſed ad commodum mariti quem defendit: ſed he⸗ ves ad commodumuum (I Inglo ibi babita conſidera⸗ tione egeat. ideſt ne fame moꝛiatur ⁊cogatur mendícare.fi ta; 5 ¶ Poſteris. qui bra . carte viuere poffet: nibil deduceretur de Done: : 8 acultate vt no. gloſſingu. j. eodẽ ſi maritus in id quod facere vide xu v poteft ac. et idem nota.gloffa in. l quis argentum. C. de do. 9. but : S: finauter.fed ín contrarium facit gloſſa queeftinlmiesj.oe — "a re iudicata que dicit quod aduocati⁊ clerici gaudẽt hoc pꝛiui a ¶ Bonis cedere. ó hoc late poo mi.oerota.oecí. ceccelxvij.de re iud. in antiꝗs.et ibi ꝗd ſi eſt iura⸗ tum. Wauli de Caſtro ꝛima ſuper Infoꝛtiato. legio ne condẽnent󰵲 vltra d facere poffit quá not. ſed intellige de aduotatogꝗ de arte aduocationis nó pót comode viuere et de clerico babéte beneficiũ de quo viuere poſſit. ¶ 3n gl.ibi quãcũq; actionẽ intellige perſonalẽ nõ realẽ: vt l. neſennius. H. ſi fundum .. de re iu. qñ tñ oeclarat per Bar. j.eo.ſi filio.iteʒ intellige deſcendẽtem ex 3ctu quafi fecus fi ex delicto:vt.ſ. de re iu. l.ſi rerũ amo. in hoc tñ eft differentia inter actione de do tea aliãactionẽ.qꝛ in pꝛima etiã fi conueniatur ſolu. mat. gau det hoc pꝛiuilegio.¶ f Si aũt eo cõſtante propter eius paup tatẽ agatur ad conſignationẽ dotis per.l.fi conſtante.j.eo non gaudet hoc pꝛiuilegio.qꝛ conſignatur dos vt deſeruiat oneri⸗ bus matrimonij.⁊ ſic ipſe vir cum vxoꝛe inde alatur vt not.in d. l. ſi conſtante. ꝑ Bar. ſi ait agat󰵲 alia aetione tunc fi conſtãte matrimonio gaudet.l.ſicut.de re iudi.ſed ft eo ſoluto tunc aut illa actio non ſurrogat󰵲 loco actionis de dote: qꝛ competit ad aliud diuerſum.⁊ non gaudet fm gl. hic. ſed glo.in. l. dinoꝛtio de neg. geſt. quã tenent docto. diſtinguit melius. aut illa actio fuit in effe pꝛoducta conſtante matrimonio ⁊ gaudet aut ꝓdu citur poſt:⁊ tũc ſecus.ſi vo ſurrogat󰵲 loco actionis de dote tuc aut ex contractu etiã celebꝛato poſt ſolutum matrimonium: gaudet.vt.l.qð fi maritꝰ.de cõſti.ꝓecu. Aut ſurrogat󰵲 ex culpa mariti.⁊ tũc ſecus. vt. l. diuoꝛtio.󰶄m Dy. ⁊ Bart. cuius in effe⸗ Io ctu fuerunt verba pꝛedicta. ¶ T In.l. alia cã ſi uper pꝛima gloſ. b ¶ Trufant󰵲.dñũs alex. dicit ꝙ ſibi plʒ dictũ Ange. hic ⁊ in. l. nemo carcerẽ.de exac. tribu. li.. e C Pinguiozem 7 $55 an ſtate ſta⸗ tuto qð debitoꝛ fugitiuꝰ veniẽs ad pĩguioꝛẽ foꝛ tunã teneat󰵲 ſol⸗ 5 uere nõ obſtate quacũq; 2uétío ne an ſi poftip p ucnit ad piguio rẽ foꝛtunã faciat auẽtionẽ an illa valeat. vide p ro ma.ſi.cccciiij. ibi. vel etiã fideiuſfoꝛi.iſtud nó pót ꝓcedere in caſu ifto qꝛ ma ritus nó põt dare fideiuſſoꝛẽ de dote reſtituẽda vel conſeruan da: vt in tit. C. de fideiuſ.⁊ plene p Bar. de hoc. j. eo. ſi eonſtãte. g. quoties. ſed pꝛocedit in alijs qui habẽt hoc pꝛiuilegiũ ficut maritus:vt donatoꝛ vel ſocius vel miles vt in legibus allega tis in gl. nã fideiuſſoꝛ eius nó poterit eo vti ficut nec heres qz vteretur ad ſuum cómodum.fed cõtra qꝛ niſi poſſitvti nõ pde rit etiã pꝛin.qꝛ fideiuſſoꝛ qui folidum ſoluit ſolidũ repetet:qꝛ donatoꝛ vel ſocius non b5 hoc pꝛiuilegium reſpectu fideitif.[5 dumtaxat reſpectu donatarij vel ſocij ⁊ fic p indirectũ aufert󰵲 ſocio. Sol. fideiuſſoꝛ cõuẽtus ad ſolidũ o5 denũtiare donata⸗ rio vel ſocio pio quo fideiuſſit vt veniat ad iudiciũ ⁊ ipſum in ſe ſuſcipiat tand» ꝓcuratoꝛ in rem füam.«fi hoc faciet poterit opponere exceptionẽ ex pꝛopꝛia perſona. vt. l. idẽq;. g. genera liter. 5. manda.⁊. l. pꝛocuratoꝛ ad exhibendũ.g.jrem ra. hab. ſi nõ vult hoc facere imputet fibi fi fideiuſſoꝛ ſolidũ exigat ab eo:ſed fi fideiuſſoꝛ cti non poſſet nó denuntiauit nó poterit ſo lidũ exigere.⁊ ita no. in. l. verũ. . p ſo. per J6ar.facit.l.fed fide iuſſoꝛ.8. man. ¶ T In gl. ibi.de infami. l. furti. .ſi quis alieno. vbi habet ꝙ etiã heres vel fideiuſſoꝛ dicunt󰵲 conueniri alieno nomine. ⁊ gl. S.dixit cõtrarium ꝙ fuo nomine. Sol. oicuntur conueniri alieno nomine q? pꝛincipa. obligalio ſumpſit oꝛigi nẽ in perfona defuncti l5 deriuata ſit ad heredẽ ⁊ reſidet in per fona pꝛincipalis I5 fideinſſoꝛ de illa participet:ſed alío reſpe⸗ ctu dicuntur conueniri ſuo nomine qm ex obligatione in coz perfona reſidente.⁊ ita intelligitur gl.. ſed oefenfo? conuenit󰵲 ex obliga. reſidente in fu3 perfona fed in perfonam eius ques defendit a ad illius trfi commodum exceptione vtitur:ſed bc redes vel fideiuſſoꝛ ad pꝛopꝛium. Non valet pactũ vt liceat creditori ꝓpꝛia autoꝛitate debi toꝛem ſuum capere. Debitoꝛ dicitur clíens ⁊ quodãmodo ſeruus creditoꝛis. Non valet pactũ vt debitoꝛ nó poſſit cedere bonis. De iure com muni poteft debitoꝛ carcerari ſi debitũ eft liꝗdũ per fententíam vel confeſſionem partis «facultates eius non ſufficiant. i N Qð valeat ſtatutũ vt debitoꝛ poſſit carcerari aliter dp de iure cõmuni concedatur.nu.ʒ. 5 An boc caſu debitoꝛ captus poffit cedendo bonis liberari a carceribus ſicut poſſet ſi captus eſſet de iure cõmuni. MDaritꝰ ſi vult gaudere hoc pꝛiuilegio ꝙ debeat cauere de ſol uendo ſolidum cum venerit ad pinguioꝛem foꝛtunam. | Y In. g. elegãter. in fi.gl. ibi [ee al q; ſi nulla. iſtã opi.fegt oy nus qꝛ etiá ſi flat conftáte matri. cõfert󰵲 in tpe quo ſolutũ erit: qꝛ tunc tm põt repeti dos ⁊ tñ non valet vt hic: ergo nec fi fiat eo ſoluto q; femp cenfet fieri.tunc ex quo in illud tps. confert. arg. in. in eps. de here. inſti. Suil. de cu. tʒ ſequẽtẽ opi contra⸗ rid in l o inoꝛtio . de neg geſt. per illã l. bi vicit cflc cafus có tra rõnẽ Dy. rñde vt hic per Bar. ¶ Ultimo allegatur iſte te ptus per Dy. fꝙ nó valeat pactũ vt liceat creditoꝛi ꝓpꝛia au⸗ toꝛitate debitoꝛẽ ſuum capere. ʒ p. l hoc poſſit concedi ex cau ſa vt. lait pꝛetoꝛ. . ſi debitoꝛem. d. que in frau.credi. . l queſitũ de pigno. ⁊ ibi no q nó oia que poſſunt fieri ꝑ. l. poſſunt ficri per pactũ l5 econuerſo d fieri nõ poffunt ꝑ. l. nec pactũ. vt not. 38 4 in. l. no impoſſibile. 8. de pac.⁊ per gl. C. de oecu.li.g.füp rubꝛi. lz illa faciat contra pꝛimũ dictũ.ſed per doct. non tenct.ífte tñ tex. parum videt󰵲 facere ad hanc.q.qꝛ hic pactuʒ erat 5 bonos mo2es.f.5 reuerentiã quãyxoꝛ debebat habere a marito.vt in fi. ſed creditoꝛ non tenetur exhibere reuerentiã fuo debitoꝛi ſʒ potius econuerſo qꝛ debitoꝛ dicit󰵲 díens ⁊ quodãmodo ſeruꝰ creditoꝛis:vt no.j.de leg.iij.l.fideicõmiſſa. g. ſi r. in gl. que in cipit.ſ.ròõnabiliter.⁊. C. de noua.Litj in ver.clientis.ſʒ melius facit pꝛo iſta.q.l. non eft ſingulis.de regu.iu.qꝛ põt eſſe cã rixe tumultus ⁊ vulnerũ.ideo non dʒ concedi vt ibi.allegat󰵲 etiam q f non valeat pactũ vt debitoꝛ nó poffit bonis cedere:?q? viz detur fe obligare ad carceres quafi hoc ſit cõtra bonos moꝛes de hac. q. vide plene p Cy. ⁊ Bal. C. qui bo. ce. poſ. lj. An autẽ valeat ſtatutũ ꝙ poſſit debitoꝛ carcerari aliter q$ de iure com muni cõceqat󰵲. Oy. tenuit ꝙ nõ. Bar. contra per plures ratio⸗ nes. j. de condi.⁊demon l.titio centd.$.ti. roc iure em cõmuni põt duobus cõcurrentibꝰ carcerari qp debitũ ſit liꝗdũ p fente tiã vel confeiſionc.vt.l.j. qui bo.ce.poſ.⁊ ꝙ facultates eius nó ſufficiant:ałs nó valeret captura per gl. ſingu.que eſt in. l.iiij. Htutoꝛes. j. de ſuſpec. tut. ⁊ plene per Bar. in. l. cũ ex eo.ad. l. iu pecu. ſed ſtatuta terrarũ diſponũt ꝙ inſtrumẽta guarentigia⸗ ta mittantur executioni ſicut ſententia diffinitiua etiam p ca⸗ pturam perſone ⁊ non relaxetur quouſq; ſoluerit quãtumcũ-/ ; ſit diues.⁊ de talibus ſtatutis intelligenda eft queſtio Dy. 2 Bar. ¶ ¶ Aln autem dicto caſu debitoꝛ captus poſſit cedẽdo bonis liberari a carceribus ficut poffet fi captus effet oe iure Ci. vt. in. d. l.j. qui bo.cede.poſ. Bald. ibi tenet ꝙ ſic qꝛ ſtatuta ſunt intelligenda Pm ius commune per glo. que eſt. C. de iure deliberan. l. fi. . in computatione.ſed Floꝛentie vidi ſeruari cõ trariũ ⁊ :rufantur?oe hoc. Altimo ſcias ꝙ maritus fi vult gaudere hoc pꝛiuilegio debet cauerede ſoluendo inſolidũ cũ venerit ad pinguioꝛem foꝛtunam:pt. C. de rei vxo.acti. g. cum au em. circa finem. A xen tempus inſpiciatur quatenus marítus facere teft. T4 4 1 Onaſi dicat non tẽpus | i [ u díca te. poſt nec tempus e fs tied aduerte qz fateoꝛ ꝙ fi tempore ſufe facere poterat:⁊ 2 ic fuit cõdemnatus inſolidum lícet poſtea deſinat ficere poſſe:non vtetur boc pꝛiuilegio in execuuone ſenten⸗ tie ⁊ ito modo intelligo iftud pꝛincipium:ſecus fi tũc poterat facere lʒ ſuerit cõdẽnatus inſolidũ per erroꝛem:vt.j. eo.ex oí» uerſo. g. f. ed fi poſt ſnĩam inciperet facere poſſe lʒ tpe ſnie nó poterit. dic ꝙ in executione nó gaudebit boc beneficio:qm eft tempoꝛale quouſq; veniat ad pinguioꝛemcfoꝛtunã « fic poft fa ctam execut.inciperet facere poſſe.iterum fieret executio in eo quod deficit: vt in. l.j. cum autẽ ftatim allegato:foꝛtius fi an⸗ te factá executionem incipiat facere poffe.tempus autẽ pꝛece⸗ dens non inſpicitur fi pꝛius facere potuit:⁊ tpe ſnĩe nó poteft vel econuerſo fed tempus ſnĩe.¶ N Gl. tñ que eft hic videt󰵲 vel⸗ le ꝙ etiã tempus litis conteſtate inſpiciatur per. l. litis. .de ne go. geſt.ſed Bar.repꝛobat ⁊ dicit ꝙ ibi poſſe facere erat caufa actionis dande.ideo inſpicitur tempus litis conteſtate hic ve ro condemnationis moderande vel non moderande. ídeo in- ſpicitur tempus condemnationis. Pꝛopter adulterium vxoꝛis ad quid ⁊ qualiter maritus agere poſſit ⁊ qñ mulier perdat dotem.⁊ nu. 4. Quid ſi matrimonium erat putatiuum. Si maritus non accuſauit vꝑoꝛem ciuiliter de adulterio in ci? vita nó pótberes eius accuſare. nec eron dotem repetenti de adulterio obijcere. E 4 Si maritus vxoꝛem inuentam in adulterio interfecit vbi hoc licebat ex foꝛma ſtatuti nó lucrat󰵲 dotẽ ſi ut nec ſi criminaliter accuſaſſet. | Si vaſallus cemmífit feloniam contraoomínum « dominus in eius vita non eſt conqueſtus heres eius conqueri non põt: nec feudum auferre. N Heredi mulieris an poſſit obijci crimẽ adulterij fi maritꝰ ad⸗ buc viuit. 3l» cred i m arí tí Ad beredé mariti nó trãſ⸗ *mittit bñficiũ ne cõdẽnet󰵲 9L trad facere poſſit.nec etiã ius vindicandi malos moꝛes vxo⸗ ris ad effectũ lucrãde dotis.h.d. ¶ t In gl. j. fi ibi pꝛima pls, ⁊ ſictenet iſta gl. ꝙ etiã hodie cõpenſatio fieri põt de eo q de bet maritus vel eius heres occafione dotis ad id qð mulier vel eius heres dũmodo bincindeoebeatur quãtitas fine pꝛo pꝛincipalr data in voté fiue p fructibꝰ. vt. S. eo. diuoꝛtio. g. ob donationem. idem tenct gl. in. g. taceat qð etiã doc. fequuntur. ſ. Cy. ⁊ Barto i ſic non coꝛigitur iſte. h. per. g. taceat.qꝛ bic lo quitur de compenſatione ibi de retentione que fit de ſpecie ad ſpeciem Solu.matri.quemadmo. dos peta. fpeciem vel ſpecie ad quantitatem.contrarium tri tenuit glo. in. l. S. eo. circa fi. ibi. té nó obijcit compẽſatio ⁊c.dixi in illo ob do. ¶ N In gl. vltima in fi. ibi fed hodie non poteft reijci ſupple etiam p maritũ cuius contrariñ hic innuit󰵲.ſed certe 5 efíet verũ in moꝛibus non ledentibus pudoꝛem matrimonij: pter quos ine iſto poterat dos retineri bodie non vt ibi f5fi edũt puta ꝓpter adulteriũ nó logt ille tex. imo ẽt bodie pót dos retineri.vt in.c.ꝓlerũq; .de dote poft diuoꝛ.reſti.⁊ fic non coꝛrigitur. l conſenſu. C. de repud.nifi in hoc qoe iure ciuili pꝛopter adulterium poterat cz toto ſeparari matrimoniũ.et vir lucrabatur dotẽ ⁊ poterat aliã vxoꝛẽ recipere vt.d. l. cõſen ſu. hodie nõ fepat matrimoniũ p illã autoꝛitatem quos deus coniunxit bomo nó ſeparet.ꝑxxiij.q.ij.c.quos deus.ſed ſepa⸗ tur toꝛus.i.cohabitatio mediante iudice?ecclefiaftíco:q? non eft licitũ viro mulierẽ ꝓpꝛia autoꝛitate a ſe abijcere fed dʒ eaʒ ꝗccuſare coꝛã iudice ecclefiaftico ad feparationes toꝛi ⁊ lucrũ dotis:vt in illo. c. plerũqʒ. Et aduerte diligenter qz iftud eft ve rum ſi maritus eam nó accuſauit criminaliter ad pená legalẽ vt detrudat󰵲 in monaſteriũ fed folum cíuiliter ad ſeparationẽ toꝛi ⁊ lucrũ dotis quo caſu non hʒ neceſſe ſubſcribere ad pez nam talionis.vt in.c.tue.de pꝛocu.Si aũt accuſaſfet crimina⸗ liter quo cafu habet neceffe ſe ſubſcribere vt ibi tunc nó pof ſet poſtea accuſare ciuiliter ad lucrum dotis: imo detruderet󰵲 in monaſterium vna cum dote diuidendo ti eá vt babetur in aut. ſed hodie. C. de adul. ita ibi tenet gl. ⁊ in. d. l. conſenſu.in tertia ſolu. ad contrarium de dicta aut.qà etíá tenet Cynus. ⁊ iſtud eft ſingulare.regulariter em finíta accuſatione crimina li nõ pꝛohibetur quis ciuiliter agerelícet ea pendente ſecus: vt in. linterdum. de publ. iudi.⁊. C. qñ ciui.acti.i.j.⁊ ꝓpter boc Har. videt󰵲 erraſſe in. l. miles. g. ſi ſocer.de adul.vbi dicit q ma ritus nó lucratur dotem niſi accuſet vxoꝛem de adulterio ⁊ fc inſcribat. Nam ex boc qo dicit ſe inſcribat ptʒ ꝙ loquit󰵲 de ace cuſatione criminali:ſed certe tune non lucraret󰵲 vt dictũ eft ſʒ bene eſt verum ꝙ non lucratur nifi accuſet ciuiliter in curia ec cleſtaſtica.¶ Sed qd fi matrimoniũ nó tenebat fs putabat tenere:quidam dicnnt qp tunc mulier nó perdit dotem:q non dicitur cómittere adulteríum.alij contra.boctangitur p glo. in. d. l. conſenſu.⁊ ín.o.c.plerumqs.oíc vt ibi. Si ergo maritus non accuſauit ciuiliter in eius víta.beres eius nó poteft accu ſare nec vxoꝛi dotem repetenti de adulterio obijcere:⁊ iſte eſt caſus no. hic quod videtur effe verum fi maritus ſciuit adul⸗ terium bcõmiſſum ⁊ habuit tpe accuſandi ate ſecus vt no. Cy nus. C. de reuo. dona. l.j.in fi. arg. l. in confirmando.⁊. l. vtilita tem. de con. tu. ⁊. C. de inof . teſta.l.iij.alij cótra.qó verius vide tur cum ſit accuſatio tendens ad meraʒ vindictã ficutactio in iuriarũ:ideo nõ tranſmittit󰵲 ad heredẽ ante lit. conteſ.etià per ignoꝛantẽ:vt.l.j .de pꝛi.delic.⁊. l. cum einancipati. gi emanci⸗ tus filius. de col. bo. Et iſtud qð dixi. .in ver.⁊ aduerte. facit optime p opi. Bal. quam recitaui.S.eo. l. ab hoſtibus. g. fin. ꝙ 4 ſitmaritus vxoꝛẽ inuẽtã in adulterio interfecit vbi licebat in 2 QE terficere ex foꝛma ſtatuti non lucretur ootem.q iſta licẽtia fuc cedit loco accuſationis criminalis. vt. C. qñ licet vnicuiq; ſe ſi⸗ ne iudi. vin. lj. ſed ſi accuſaſſet criminaliter nó lacrare£4[ Al timo facit iſte tex.ꝙ fi vaſallus cõ miſit feloniam contra dñm: ⁊ dñs in eius vita non eft conqueſtus heres eius conqueri nó poſſit nec feudũ auferre. de boc eft gl. in. omnimodo. C. de in⸗ offi.teſta.⁊ in vſi. feu. que ſit pꝛi. cau.benefi.amit.g.poꝛro. ⁊ per Cyn. in. d. l.j. C. de reuo. dona. An aũt heredi mulieris poffit obijci crimen adulterij ſimaritus adbuc viuit.ſed non vxoꝛ. vide in. l. fi. C. de adulte. puc ids Tonſtante matrimonio põt eſſe iudiciũ (nter maritum « v󰶄xoꝛẽ ex cá dotis ⁊ an etiam ex alia caufa. — Mulier ꝙ poſſit contrahere ſocietatem conuentionalem. Oro: an poffit renuntiare bñficio ne cóneniat ez ꝓmiſſione dotis vltra dp facere poffit. 4. Quod vxoꝛ cum marito ftt vna caro. 5 6 Qui efficitur compater vnius etficitur etiam alterius. zfvarítue lʒ ſit emancipatus qp ſocer etiã habeatur loco pare b oꝛem. 5 [E Mr patrem non exit patriã poteftatem pꝛopter ma trimoníti ⁊ licet tranſeat in poteftatem viri funt tamẽ poteſta tes diuerfe ⁊ qualiter differant: ⁊ qr teneatur podus parere vni jp alteri. Su E ! Mdulier nupta ín alia ciuitate ocfinít eẽ ciu s z babere domi cilium in ꝓpꝛia ciuitate in his que concernũt obſequia matri monij non quo ad onera realia impofita a pꝛopꝛia ciuitate. Statutũ ꝙ foꝛenſis nó poſſit acquirere immobilia non bs lo cum in alibi nupta. 5 . Pater vxoꝛis qii non babeat beneficium ne conneniatur vl⸗ tra q; facere poſſit. : 2 9 Aſſinitas in quibus ciffi oluatur per moꝛtem rois. J n qui⸗ bus non. io Statutũ ꝙ cauſe inter affínce cõpꝛomittantur non bʒ locũ in ter generum ⁊ ſocerum moꝛtua vxoꝛe. | Pactũ vel ſtatutũ de lucranda oote locum bs ctíá in oote nó foluta conſtante matrimonio. | : Socero Pater mariti babet beneficiũ ne condẽ 4 C udi E - *netur vltra ch facere poffit ſicut ipſe mart ſin. ſuis. fol. xxx. tus ⁊ ſimiliter pater vxoꝛis etiam ipfa vxoꝛ ſiconueniatur ex padnitefio c piomittioneootis.b.o.ci.Lfcqa pꝛin.ſe vſch ad. gef. ¶ Inte Sienna xtu ibi cti quo nur? de dote agit:q; ipfe recepit dotẽ vndẽ ipſe ſe 0 toꝛi: tenct non maritus nífi fit heres eius vt.j.c.fi cum dotẽ. $«tráf 1786 detruſiõis 2 grediamur.¶ ¶ In. lex diuerſo ibi item ſi mulier expꝛomiſſio in monafteríus. ne conueniatur.⁊ ſic no. ꝙ cõſtante matrimonio poteft effe iu⸗ tertia icífio d^ dícium inter maritũ z vxoꝛem ex caufa ootis certe etiã ex alia noꝝ ⁊ ca ill. caufa.vt.Lnon tm.j.de regu.iur.¶ In tex.ibi ſicuti cum ſocia * s 55 impo fuerit ſupple ex aliquo ↄtractu ſocietatis. am ⁊ inter focios nere pot id locum habet iſtud beneficium.Et ſic nota Pm 36ald.g» mulier N E poteft contrabere ſocietatem conuentionalem de qua babet ribꝰ ibi allegat] in tit. S. pꝛo ſocio·¶ Mo. etiam ꝙ iſtud bencficíum ficut conce eü:r 2 ditur viro vel patri eius contra vxoꝛẽ ratione reuerentie quẽ : ico ann e vxoꝛ eius debet habere. yt. l. alia caufa.$. eleganter.ín fi.8.co. Me do. petẽ 5 ita econuerfo.l5 ipſi vxoꝛi non debeat feuerentiã.⁊ ſicvidetur n p q vxoꝛ poffit renuntíare huic bencficío quafi non fit cõtra bo nos moꝛes poítà non cft contra reuerentiã fibi debitam. ar. illius. g. eleganter. a contrario fenfu.z qð ibi no.in gl. in cõtra rio. l. ſi conuenerit.de re iudi.nam alij qui babent hoc pꝛiuile⸗ gium alio reſpectu d» reuerentie renuntiare pñt.certe ego du bito de hoc a non affirmo. doc. tñ non tangũt ⁊ bumanius cft otcere contrariti ꝓpter ſocietatem cõis vite:vt.l.j.j.reꝝ amot. 4 quaſi contineat inhumanitatẽ. ¶ 1 In gl. ſ.ibi qꝛ cus vna caro 9 vxoꝛ fit cũ marito.iuxta illud erüt duo in carne vna. Matth. c. ixꝝ.c. gaudemus. de diuoꝛ. Marci. c.ꝑc. debitũ. de bíga.s.c.j de coniug. lepꝛo. ⁊ ideo dicunt canoniſte ꝙ cõicant󰵲 fibi actíoz b ¶ Sciuit adulte nes. ille qui efficitur compater vnius efficitur etiam alteriꝰ. (L1 3n glo. ibi. cum maritus fit in poteftate focert.innuitifta glo. ꝙ ſi maritus cflet ema ncipatus ſocer nõ haberet󰵲 loco pa⸗ retis quo ad vxoꝛem quod nó cft verum. nã nibilomínus pa⸗ ter eft mariti. q: p emãcipationẽ nõ ſoluitur paternitas: d eſt de iure naturali lʒ ſoluatur patria poteftas q eſt de iure ciuili ergo ⁊ quo ad vxoꝛẽ loco parentis 05 haberi. ¶ ¶ In glabi ve re. fi uo. iſtã gl. qp ero: habẽs patrẽ nõ exit patriã ptãtem ꝓ⸗ pier matrimonii * vt in. l.quã gl. allegat.⁊. C. de col. l.filie lʒ.⁊ L pater. j. de adul. lʒ tranſeat in poteſtatem viri fant eim pote⸗ ſtates diuerſe. nam poteftas viri cft quo ad ea que concernũt riũ. in hoc fatís poſt doc. addidi hic in apoſti. ad Bar. ĩ characte⸗ ribus de toꝛtis. obſega matrimonij:⁊ tum ad illa potius debet obedire pa⸗ c Pꝛopter mri; tri: poteſtas aüt patris eft quantum ad ea que ſunt de iure ci nili. vt inſti.de pa. pote . ⁊ in illis dõ potius obedire patri. tp hoc allego qð no. Barto. in. l. fl. &. idem reſcripft erunt.j.ad mu nicipa.Toe muliere quenupfitin alia ciuitate:qꝛ ocfiniteile ciuis ⁊ habere domicilium in pꝛopꝛia cíuitatevt ibi.z.].cü que dam puella.ociurif.om iudi. nam hoc eſt verum in bis q con cernunt obſequia matrimonij nó in alijs:⁊ ideo fi pꝛopꝛia pa tria imponeret onus ꝑſonale pꝛopter quod cogeretur fe ſub⸗ trahere a ſeruitio etri non cogitur obedirc"fccus fi reale. vt. l. i. C. de mul. ⁊ in quo loco. lib. g. ¶ Et fi ſtatutũ oíceret ꝙ foꝛen fie non poffit acquire immobilia talis mulier alibi nupta nó debet oid foꝛenſis: c ſic pt acquirere q: per hoc non abſtrahi tur a fc exuitio viri: fic nó oefinit eſſe ciuis.¶ ¶ Super. l.eꝝ di⸗ uerſo. in gl. ibi. ſed eo ſoluto ſubdiſtinguit󰵲. pater ergo viri ét fi conueniatur foluto matrimonio ad reſtitutionem votis ha bet boc beneficium. vt. S. in. H. ſocero. nam « pzíne cõueniri no poteſt. ſed pater mulieris ita ocmum bs fi conuenitur conſtan d te mau nnonio. Eſt etiã alia differentia quia pater mariti baz bet boc biificiti ezíá fi conueniat alia actione p de dote ficutet ipfe maritus: vt in. l.ĩ nõ trt.cum feq.oc re iud. ſed pater vxo⸗ ris nó nift cũ conueniatur ad ooté ꝓmiſſam qð󰶄 eft noc f oluto ant matrimonio ſi pater vxoꝛis conueniat󰵲 bs bec pꝛiuilegiu vt in. l ficut.cũ. . ſeq j. de re iu. niſ dolo induxiſſet generũ 5 : trabendi matrimonii ci filía ſub fpe magne dotis pmi f d ſciret ſeipſam ſoluere nó poſſe et eft catus ſing. in. l s bna re do. iſta tñ rõ vendicat ſibi locum etiã fi Ves ED en Hs nio conſtante:cũ nec tũc ocbeat babere bfificiis t ile infimo; cõtrariũ. Jac. de are. dixit nõ cilc fienda differentia à inuit tur cóftáte matrimo. rel eo loluto:ſed an fueritin d 3 certe boc eft expꝛeſſe 5 teꝑ dictarũ legũ: ide 8 . | cendum qp fi fuit in oolo indiſtincte nó gaudeat fi nó Ri BERE deat fi cóueniatur cóftáte matrimo fecns fi co foluta n ficat Zita intelligitur illa. l. pe. de iure do licet py; e E X : cet pꝛima facie ſonet i oti ꝙ dolus nõ noceat niſ cum cónenit inatrimonio folutoT moniũ. an vro? fit in ptãte víri. vl patris ⁊ an ac quirat viro vel patri. vide p ale Fan. ail. cææxiij. uiij. lib. ¶ Obedire. ads eũdẽ pau.de ca. i. ccv. in pmo impꝛeſſis qꝛ alia ſunt confuſe im pꝛeſſa. 2 (C fióosadó eh dé pau. 2filio.lg . vbi in facto EMn „ Pauli oe Caſtro Pꝛima fuper Infoꝛtiato. Eſt autẽ ratio quare ſoluto matrimonio nõ gaudet qꝛ ſoluta 2 , Pꝛiuilegiuʒ perſonale: an tranſmittatur ad extraneos eſt affinitas Pm gl. ⁊ p ofequens amo? ⁊ dilectio:vt not.in. d. l. beredes. - : ficat que ró videt ꝓbari in.o.l.pe.oumoicitaffínitateonran . 3 Emphyteoſis eccleſiaſtica tranſmittit󰵲 ad liberos ⁊ deſcẽdẽtes te.f5 Jac.de are.rephendit qꝛ non diſſoluit󰵲 affinitas p moꝛtẽ yxoꝛis:vt inſti.de nup. g. affinitatis.ſed certe verũ eft quantus ad impedimẽtum matrimonij qꝛ vir nó põt contrabere cum alia cõſanguineavxoꝛis pꝛedefuncte vſq; ad quartum gradũ incluſine vt in. c. nõ 05.oeconfan.caffi.5 qtũ ad alios effectꝰ iuris:aut ꝗs vult admitti tanq󰵴 affinis ad aliqð beneficiũ:qð tendit in pꝛeiudiciũ alterius ⁊ non dʒ admitti qꝛ cenfet diſſo luta affinitas. ita dʒ intelligi illa gl.no. nam pꝛeiudicium eft viro qp pater vxoꝛis nó cõueniat󰵲 vltra q facere poſſit aut tale beneficiũ nó tẽdit in pꝛeiudiciũ alterius ⁊ põt admitti tãq;󰵴 af o finis. vt in. l. fi. C.de ver.ſig.vbi caſus f ideo fi ftatutum dicit qo E b ¶ Totã ꝙtitatẽ iudeꝝ pcedendo ad ylterioꝛa vr tacite reijcere ex ceptiõeʒ ſi ſuper ea eit cognitũ ec ſi nõ appellet󰵲 no põtamplius ea deduci de quo p ro. cõ. ccccxij. xp» e Poſt fntam, adde ancba.cóf. vj.eiidé pau.cõ⸗ fi. cxliij. vbi ð ex ceptióe melioꝛa metoꝛũ p an.cõ⸗ * fi cxxpij· b d In tertiã. de boc artículo in quo tot fentétie quot capita. vi- de late hic ĩ apo. no. ad Bar .ĩ ca^ racteribꝰ de toꝛ⸗ 5 cauſe inter affines compꝛomittant󰵲 ⁊ vertit qó inter generũ et ſocerũ moꝛtua vxoꝛe nó dz acõpꝛomitti altero recuſante quia hic tendit in pꝛeindiciũ alterius q non cogit de iure cõpꝛomit tere vt no. in. l. furti.g.ꝗ iuſtũ.de infami.ideo non debent repu maſculos ⁊ feminas.⁊ an etiã ad extraneos.⁊ nu. 4. 4 Si alicui gcedat󰵲 pꝛo ſe ⁊ ſuis heredibꝰ illudyerbũ heredibus 5 2 tari affines quantum ad boc.íta no. Bal. in. d. l fi. C. de vb.ftg- — ¶ Ultimo nota in eo quod fequitur in gloſſa. quod pactum. vel ſtatutum de lucranda dote locum habet ecíam in dote nó foluta matri.conſtante.vide quod no. Bart. in. l. iubemus. C. de ſacroſanc.eccle. iod te tali egceptione. | - Li Maritus fi deferat iuramẽtum vxoꝛi vel eius heredi «iurat. ſibi deberi centum qe non poſſitpoſtea maritus opponere be neficiũ de quo in hac lege.. Exceptio inuentarij poteſt opponi poſt nam. e diuerſo. mam opponi.h. d. ad boc allegat󰵲 ⁊ etiã.l.neſenniꝰ. g. fi.j.de re iud. vide qð no. in. l.j. C. de iur.⁊ fac. igno. ¶ In tex.ibi ex igno rantia inris lapfus. ſie ptʒ qp loquit󰵲 qñ futt oppofita bec ex- ceptio fed iudeꝝ eam noluit admittere: vel i admiſit nó exami | 1 in iudicio. uma 5 E à &$ 3uderancenfeatur expꝛeſſe exceptionẽ repzoba ffe fi p^ . nuntiet totam quantitatem deberi: licec non dicat non obftá ſumitur p liberis ⁊ quid in pꝛiuato.Quid in feudis. Piiuilegium de quo hic licet tranſeac ad filios pꝛimi gradus non tamẽ extẽditur ad nepotes et vlterioꝛcs. Rye Ti oc beneficium tranſmittit󰵲 ad li 3 Aim. eros einde matrimonij. h. d. tex. Ww x5. ci glo. Quero an ide ſit in alijs pauilegije plona i — libus vt licet nó tranfinittat ad peredes egt aneos tráfinittatur tamẽ ad filios. doc. cõiter tenẽt qp nõ:⁊qꝙ; ſii ſpale in pꝛiuilegio quod oatur rõ ne matrimonij: vc bic. in. .egce⸗ ptis.ſecus in alijs ꝑ. l. nõ ſolũ. g. ſi pupille.ã.de ritu. nup.⁊ rc pꝛobauit gloſ. que eft in.l.ex pluribꝰ de adini.tuto.tene mena. Itẽ quid ſi ſunt nati ex alio matrimonio gloſ. hic tenet idẽ có trariũ no. ꝑ gl. in. l.ſi cũ ꝓcuratoꝛe . j .de re iudi.⁊.i.verũ in pꝛin. r. pꝛo ſoc.⁊ ille cõiter tenẽt󰵲.¶ Et no.glo. que tenet qp puilegiü plationis etiã in actione pſonali wáfimittat ad filios Bart. cñ in. l j. 8. eo. videt tenere cõtrariũ ꝑ.l.j. C. de pꝛiui. dot. qui loqui tur indiſticte ⁊. g. exceptis videt intelligere in pꝛiuilegio quod cópetit in actio.reali. ¶ Altimo gloſ. que ſemꝑ allegat oicit vnũ verbii notabile ⁊ idem in emph yteoſi eccleſiaſtica vt tral⸗ mittat ad liberos tantũ.nõ autẽ ad extraneos heredes per. ꝙ. empbyteoſim. in aut󰵲.de nõ alie.ꝑ quá etiã viaet󰵲 ꝙ nó ad om. nes liberos fed vſq; ad tertíá generationẽ ⁊ non vltra. Idẽ qp glo. videt󰵲tenere fpe.in tit.de loca. nũc vero aliqua.ver.cẽteſi⸗ modecimotertio. Sed in cõtrariũ facit quod idem no. eo. . v. vij. vbi tenet ꝙ poteft cócedí ꝑpetuũ.⁊ fic trãſeat ad extrancos heredes:qꝛ filij nó poſſunt in ꝑpetuũ eſſe.⁊ pꝛo hoc aut. perpe tua. ⁊ aut󰵲.ſi quas.C. de ſacroſanct.eccle.ſed iftud. põt intelligi quantũ ad ꝑpetuitatem tẽpoꝛis:qꝛ fi liberi ꝑpetuo ourarent ꝑpetuo durabit emphyteoſis non ꝙtum ad qualitate ſucceſ⸗ ſoꝛum vt veniãt heredes extranei. vt ingt Bal. in illa aut. ſi qs ' de hoc articulo dic vt ibi not. per eum. ¶ Patet ergo cr iſta glo.ꝙ ſi eccleſia cõcedat rem in emphyteoſim alicui intelligik cócedere pꝛo illo ⁊ ſuis deſcẽdentibus maſculis ⁊ feminis nó nauit vel fi examinauit expꝛeſſe eã non repꝛobauit:ſi aũt non 4 pꝛo extraneis beredib?T «fi cõcederet p ſe et ſuis heredibus fuiſſet oppoſita iudeꝝ non diceret󰵲 ex ignoꝛantia condemnaſſe ſi aũt expꝛeſſe exceptionẽ fepꝛobaſſet dicendo non obſtãte ta- li exceptione non poffet poft flam que tranſtuiſſet in rem iu dicatam talis exceptio pꝛoponi per. l. quod in diem. .ſi rõnẽ S. de compen. .li autem. g. fi.de neg. geſt. a. C. de fide inſtru.l. licet non dicat non obſtante tali exceptione q? intelligitur cuʒ eifectu.f.illa non obſtante per tex. cum glo. no. in. l.eum qui. g. ſi mulier. S. de iureiur. Nel dic melius quod ibi loquitur in iu ramento.fateoꝛ citi qp fi maritus defert iura.vxoꝛi vel eius he redi ⁊ille iurat centuʒ ſibi deberi nõ põt maritus poftea hoc beneficium opponere qꝛ fit interpꝛetatio in fauoꝛem iurantis vt intelligatur.ſ.cum effectu non fic in verbis iudicis que nó ita intelliguntur in pzetudicium alterins per id quod in ſi. no ta. Inno. in. c. qm frequéter.vt lite non conteft.z Bar. in. l.ij. C. ybi in rem actio.¶ Et allegatur ifte tex qð exceptio inuentarij põt opponi poftfntam:*q: ipfam non impugnat.vide de hoc in addi.S pe. de inſtru.edi.ꝙ . f. in fi.tfi non videtur verum q9 non impugnet:qꝛ qui confecit inuentarium nõ obligat vltra vires hereditatis:ſ ergo eft condemnatus inſoliduʒ ⁊ poſtea dicat ſe non teneri qꝛ confecit inuentarium iam impugnat ſen tentiam in qua condẽnat󰵲 tanꝙ debeat non fic in hoc beneficio ꝙ nõ liberat ab obligatione.ſed dic verũ effe qp nó tenct inſpe cta diſpoſitione iuris ſed infpecta mente defuncti ficz quo ad juſtũ reſpectũ intelligit condemuatio iudicis fic non venit 2 fniam ⁊ pꝛo bat opi. videtur catus in. l. pe.j.de confeſ.ſubtili⸗ ter intelligendo. ¶ In glo. ibi. non expꝛeſſo erroꝛe in ſuĩa ⁊ di ceret󰵲 erroꝛ expꝛeſſijs fi diceret marito non cópetere beneficiũ ne condemnet󰵲 vltra d facerc poſſit:loquendo generaliter de quolibet marito:⁊ fit pꝛonuntiaret oe iure conſtitutionis: vt E G. item cuz contra ſacras. j. que ſenten. ſine appel. xeſcin. ſed loquerccar fpecialiter oc hoc marito ꝙ fib non cómpetatt boc caſu non diceret󰵲 erroꝛ iuris expꝛeſlus:q; eſt dare cafus in quo bins cópetit.vt . l. prí..lícet.z ad talé caſum verba iu fel lle den err Sn. vltima glo.ibi.l. qui exceptionem. fed il loquitur n exceptione perpetua:iſta vero eſtdubia et non inducit repeutionem ſoluti q nó tangit oblígationes:vt s " E CA imis locns ſic gl. non loquitur bñ ſin n repetit.⁊ gl. hic diſtingui i tc fententiam vel poft. deos — qos T fi. ⁊ fi ex fal. inſtru.l. j. m Dy. N Et videtur dicendũ ꝙ expꝛeſſe cenfeat repꝛobaſſe fi pꝛonuntiet totam quantítatem? deberi: d illud verbñ heredibus ſumeret󰵲 p liberis ficut in feudis: yt in c. j. N fi clientulus.de alie.ſeu.ſecus in pꝛiuato cõcedente rem fuam in emphyteoſim qz videt󰵲 cõcedere pio recipicte ⁊ p eius heredibus quantũcunq; extraneis ⁊ boc vult ſpec. in. d. ver. cẽ teſimodecimotertio.Sed quidã dicunt ꝙ idẽ in eccleſia qꝛ bo die poteſt cõcedere in emphyteoſim ꝑpetuã:vt in aut. de alie. ⁊ emphy. g. licꝭtiam.per quẽ dicunt coꝛrigi.ganphyteoſim.in aut. de non alie.quã glo.allegat ⁊ iſtud qo coꝛrigat expꝛeſſe di cit Bar. in ant. ꝑpetua. C. de fac fan.ecc. zilij dicunt ꝙ ille. 9. emphy. loꝗtur in ecclefia cõſtãtinopolitana veritas eft ꝙ log⸗ tur in qualibet eccleſia ⁊ pio loco fi bene infpicíat et vult duo ſcʒ ꝙ nõ poſſit ꝗcedere in extraneos heredes:ſed de ſcendẽtes tantũ:⁊ ꝙ nó in omnes fed vſq; in tertiãd generationé: poftca ꝑ aut. de alie.⁊ emphy. g. i.col.ix.cõfirmat󰵲 ille. .in ecclefia con ſtantinopolitana «alijs fibi fubditie: fed in alijs eccleſijs ſta⸗ "tuit in. g. licẽtia.ꝙ poſſit cocedere ppetuo ego intelligã reſpe⸗ cim tẽpoꝛis.⁊ſic coꝛrigat󰵲 ille.ꝙ.inquantũ dicit qp nó poſſit cõ⸗ cedere vltra tertiã generationẽ:nõ inq;tũ dicit ꝙ nó poffit có cedere in extraneos heredes fed in deſcendẽtes tantũ ⁊ iſtudvi det󰵲 de mẽte Jo.an.in.c.p󰶄ſentia.de ꝓba.⁊ ſic iſta gl. bene loqui⸗ tur licet quidá ipfam repꝛehẽdant ⁊ dicãt ſe cõtrariũ ↄſuluiſſe. Hoc verũ niſi in dicta eccleſia fit ↄſuetudo de cócedédo etiã in extraneos heredes:q; illa ſeruabit󰵲.⁊ ita intelligo qð no. Bal. in aut. i quas ruinas.p gl. eft in. lde ꝗbus. ci. l. ſeq . de leg. que dicit eſſe ſeruanda ↄluetudinẽvigentè in reb? eccleſiaſticis alienãdis.⁊ eft notabilis illa glo.q? illa dicit󰵲 cõſuetudo que in ducitur a populo vt ibi:ſed iſta nó inducit󰵲 a populo feda cle⸗ ricis in faa eccleſia:⁊ tamẽ󰵲 illa gloſ. vnlt qp feruct. Itẽ ſcias q Bal. in aut. deſuncto. in pꝛin. C. ad tertul. videtyelſe qp licet ec dle. poſſit gcedere in ppetuñ . ideſt quouſq; ſupſunt deſcẽdetes fi vult expſſe hoc dicat:ſi tfi ſimpłx cõcedat vel dicat p ſe vel oi cat pꝛo illo ſuis heredibus ⁊ deſcendẽtibꝰ nó videt󰵲 cõcedere ꝑpetuo . ſed folii vſq; ad tertiã generationẽ p illũ. g. emphyteo ſum. in autẽ. de non alie.⁊ idẽ videt dicere in feudo eccleſiaſtico fic cõceſſo . qdam adperẽtes dictis ſuis ita cõſuluerunt. Sed idem Bal. in. l. in ꝑſonã. C. de fideicõ.circa fi. tenet cõtrariũ ꝙ imo videtur 2cedere perpetuo. i. quouſq; durant deſcendẽtes poſtq󰵴; poteft ita cõcedere ⁊ ſignificatio verboꝛum hoc impoꝛ⸗ tat et ifta pars eft vera: nec voluit coſilijs illoꝛum ſubſcribere et in feudis cft tex.expꝛeſſus qui loquit󰵲 generaliter in quoli- bet ſendo quod intelligitur cõceſſum vſq; in ininitũ quouſq; durant Solu. matri.quemadmo.dos peta. durant deſcendentes in vſu ſeu.qui feu.da.poſ.g. hoc quoq; no tanaũ.⁊ iſtua teneas.pꝛeclicta pcedüt qr cõcedit in emphyteo fini nó res conſueta aliter cõcedi ⁊ fic eſt de mela ecclefie quo ca fu requirit cõſenſus capituli vel cõuentus ⁊ eti ſupioꝛis.⁊ rez quirit ꝙ ezpediat eccleſie qri dicat󰵲 expedire.oic vt no. in Spe cu. de loca. . nũc vero. H . vij.⁊ tunc qualiter debeat fieri conceſ⸗ fio ⁊ cum quanta diminutione mercedis dic vt in aut ꝓerpetua in aut. ſi quas ruinas.ſed ſiſit res als conſueta concedi t em⸗ byteofim ⁊ fit reuerſa ad ecclefiam ꝓpter canon? nõ ſolutum vel alia ratione tunc poterit iterum cõcedi p ſolũ pꝛelatum « ſi⸗ a ne alia cá a ſubſiſtente co modo quo als fnit conceſſa qꝛ ifta nó 5 dicitur alienatio ex quo femel exiuit de menſa vt in.c.ij. de feu. do in.j. q · 4L TUAltimo. d. Ang. dicit hic vium verbũ notabi.qð I5 pꝛiuilegiũ de quo bic tranſeat ad filios pꝛimi gradus: quia ſunt de codem matrimonio cuius conccplatione concedit pꝛi⸗ uilegium . nõ tñ extẽditur ad nepotes ⁊ vlterioꝛes qꝛ nó funt ó codé matrimonio:⁊ iftud tene menti.p quo facit teg dum dicit - filíos.nà appellatione filioꝝ de ꝓpꝛio ſignificato nó veniũt ne 2 potes itta ea d plene babent in l. liberoꝝ. de ver. ſigni. facit & qð. S. dix q regulariter pꝛiuilegia perſonalia nó tranſeũt etiã adfilíos heredes poft moꝛtem patris nifi qfi conceditur occa⸗ ſione matrimonij vnde nati ſunt. vt.l. non ſoluz. . ſi pupille. de ritu nup tene menti. 5 N N p Debitoꝛ go diſſipauit eius bona an ꝑdat beneficiũ ceden di bonis. | pus | Quid i nõ diſſipauit:ſed tꝑe quo cótrariterat pauper ⁊ ſcie⸗ bat ſe non poficfolütre. 5 ^44 In duobꝰ cafibus pdit maritus pꝛiuilegiũ: ne 3ice e cõdemnet vitra q; facere poſſit.ſ.ſi bona fua oítii pauit doloſe in necézfraudem mulieris. Item fi doloſe diſſipa uit vel interire fecit res dotales ꝓpter culpã vero cmiſſam in rcbus pꝛopꝛijs vel dotalibus boc pꝛiuilegiũ non perdit. h. d. vſq; in fine.⁊ pꝛimo loquit qi in rebus ꝓpꝛijs cómifit viq; ad ver. offilius.poſtea qñ in rebus dotalibus.⁊ recollige bꝛeuiter i9 ꝙ duplex eſt differentia an dolus cõnuttat󰵲 per mariti in fuis pꝛopꝛijs rebus an in rebus dotalibus. Pꝛima eft quia pꝛimo caſu dolus non facit ipſum teneri mulieri oc interitu rerꝝ fua rum fed facit ipſum perdere beneficium ne conueniatur vitra &p facere poſſit. ſed in fecundo cafu perdit beneficium « vltra D etiam tenetur oe interitu rerum dotalium. Secũda eſt qꝛ i pꝛi⸗ mo caſu ita demum facit perdere beneficium ſi apparec ꝙ tuít commiſſus in necem ⁊ pꝛeiudicium mul ieris ꝙ poterit proba ri per teſtes gaudiuerunt ipſum dicentẽ qp iceo diſiipabat bo na ſua vt mulier nó rehaberet dotem per gl. no. que eit in l.tul⸗ cínius.$.quid ſit latitare.eꝝ quib.cau. in pof. mita. in.l. apud celſum in pꝛin. de doli excep.quas oino vide. Sed in fecundo cafü perdit pꝛiuilegium indiſtincte etiam fi non cõmiſit dolum reſpectu mulieris fed cuinſcunq; alterms.ſi ante nó cõmiſit do lum fed culpam:tunc ſi in rebas pꝛopꝛijs nec tenet󰵲 mulieri de interitu vel deterioꝛatione ipſarum nec etiaʒ perdit pꝛiuilegiũ vt in pꝛima parte huius. g. In ſecundo vero caſu bene tenetur mulieri ſi ſuit culpa leuis que venit in boc cõtraciu qui celebꝛa tur gratia vtriuſq; non aũt leuiſima.¶ Sed fi qneritur an ta» lis culpa faciet ipſum perdere beneficium glo. hic tenit quod ſic.contrariumvidet󰵲 ſentire in l verum. . tp󰶄s. p ſoc.⁊ illã vidé tur doc.appꝛobare.pꝛo pꝛima tamẽ facit tex. hic in fi. dum dicit dolus malus ⁊ culpa a contrario ſenſu. Si vo maritus nec fnit in dolo nec in culpa leui:⁊ tñ res dotales perdite ſunt nec pdit beneficium nec tenetur mulieri ntfi ad cedendá actione fi quam bz puta furti vel. l. aquilie vt in fi. huius. 9.2. bec eft concluſio. LTuero quid in alijs debitoꝛibus non babzübns boc pꝛi⸗ ullegiũ fed aliud puta ꝙ poffint cedere bonis fi diipant eoꝛũ bona an perdant illud pꝛiuilegiũ. de hoc vide bonum teg.cum gl. in fij.d in fraude credi. vbi diſtinguit󰵲 an diſſipent taliter q bona non reperiant󰵲:vt qz ſunt mobilia « tunc perdunt «fitam ceſtilfent bonis: fic in poftea accquiſitis haberent pꝛiuilegiuʒ de quo hic illud perderẽt q; exigeretur ab eis foli zum vſq; ad ſacculum a perain: vt ibi dicit gl. notabiliter ⁊ poſſent incarce⸗ rari ⁊ in carceribus moꝛi:ſecus fi bona appareant. vt q fint ĩ⸗ mobilia: q dz agi contra poſſeſloꝛes actione pauliana ad reuo candum alienationẽ factá in fraudé ⁊ fraudatoꝛ pollet cedere bonis: hoc tenet Dy. inſti. de acti. item fi quis in ſraudem.⁊ no. Bar. S. eo l. alia cd. . eleganter. in fin. ¶ Item quid ſi non diſſipauit ſed tempoꝛe quo contraxit erat pauꝑ a ſciebat fe nó poſſe ſoluere. Mar. in. d. . eleganter. in fi. videtur otcere qp per⸗ dat beneüciü ceſſionis:⁊ etiã iſtud tu intelligas fane qu2do in duxit creditoꝛem ad contrabendum fecum aſſerendo ſe habe⸗ re idoneas facultates per. . fi. que eft ſing. S. de iure oo.fecus fi non induxit eredicoꝛẽ per dolum qe imputet fibi creditoꝛ ꝙ nó b inueſtigaund oe facultatibus:vt in. l. qui eum alio. de reg. iur.et ita puto Bar. intellexiſſe.⁊ no.qꝙ qñ in pꝛecedenti caſu induxit creditoꝛem. puto ꝙ poilit perſonaliter propier ſuſpicionem de ſuga lz alia caufa de nouo non ſuperueniat:ſecus fi creditoꝛem non induxiſſet vt cõiter dicunt docto. quod nó poteft capi tũc nec cogi ad ſatiſdandum vel fe curandum creditoꝛeʒ niſi caufa de nouo ſuperueniat p. l. in otm.S.oe iudi.⁊.l.ſi creditoꝛes.de pꝛiui.credi.qꝛ eſt imputandum creditoꝛi quare cũ illo cõtraxit vt. j. vt in poſ. leg. l. ſt is a quo in fi.cũ.l.ſeq.⁊ de :dã.infecl.ꝗ bo na. g. de illo. niſi habuiſſet iuſtã (cim credédi ips elfe ſufficientẽ ⁊ de nouo peruenit ad eius notitiam ipfum non eſſe:vt. l. in cõ⸗ firmando.⁊.de confir.tut.⁊ adde quod not. Barto.in.l.meuia. de ann. legg. | is A Exceptio ſuperueniens reo lite conteſtata índucit abſolu tionem. | c E uid econtra fi ſuperueniat ius actoꝛi poſt lit.conteſtationeʒ. Si pater vcl extraneus conſentiat in reintegratione matrimo ij cenfct confentire in reintegratione dotis. - Si moꝛtuo pꝛimo viro reintegrauit matrimonium cum alio: non conſtituta aliqua dote cenſetur eandem dotem quam de⸗ derat in pꝛimo dediſſe in ſecundo.fallit in extraneo fi iam recu. perat dotem. f : 3 Statutũ qv fi mulier nupſerit nulla oote cõſtituta céfeatur oĩa bona ſua in dotẽ dediſle.habebit loai etiam ſi mulier fecundo. nubat nulla dote conſtituta vt cenfcatur dediſſe oĩa bona ſua ĩ dotem quã dederat in pꝛimo matrimonio. rt IE Si lite pendente pereat ius E: $ Imlterguuus vel actio íucicium ex S totum. ei aũt periret pꝛo parte eztinguerctur pꝛo illa parte vt.j.co.fi conftante.$.fi.z eiectus huius eft quía reus debet abſolui ab inſtantia iudicij que abſolutio eft in erlocuto ria. vt nota. in. l.ſi ſerui.vendi.que quidem ablolutio poteſt fiez ri etiam indicio finito. vt. C. de iudicijs p.operandum..a fi qui dem:nõ autem abfoluitur diffinitiue a petitione actoꝛis:quia illa non poteft ferri nif iudicio ſubſiſtente. Et effectus pꝛedicto rum eſt quía eꝑ cauſa de nouo ſuperueniente poterit hic agi. In texꝛtu ibi diuertit.⁊ ſic nata eft ibi actio dedote:⁊ ſuper ea iudicium inchoauit. ¶ In textu ibi:reintegrato matrimo⸗ uio ſcilicet cum eodem pꝛopter qued eandem cotes videtur in ſequenti matrimonio repetijſſe⁊ dediſſe. vt l dotem. 8. de iure dotium. ⁊ per conſequens actio ſibi nata extinguitur:ergo ⁊ iu dicium ſuper ea ſundatum.¶ Nota ergo ꝙ hic exceptio ſuꝑ⸗ ꝛeniens reo lite conteſtata inducit abſolutionem ſic.õ. ad exbi. Ltigni. 5. fi. . l. fi.j . reꝝ amo. ⁊ de iure do l. diuus ſeuerus.⁊ de có di. fur. l.ſi ſeruus. m y. Sed ius ſuperuemens actoꝛi poſt li⸗ tis conteſta non inducit condemnationem:imo noua interpel latione opus eſt: vt in. l. non poteit videri.ã. de iudi. ¶ In glo. ibi vel ei cum patri in hoc quod v icitpatri non benc loquítur: q ſi ſibi ⁊ pari elfet idem ⁊ quando eſt reſtituenda exiraneo:qꝛ fine confenfu patris non cen eretur reintegrata in fequéti ma⸗ trimonio vt in. l.ſi vt pꝛoponis. C. de nup.s.alleg.in giof. ficut nec ſine conſenſu extranei yt intra ſequitur in glo.⁊ tñ iſta glo. facit differentiam an fit reſtituenda patri vel ectranco.T fi taz men pater vel extraneus cõſentiat in reintegratione matrimo⸗ nij cenſetur confentire in reintegratione dotis. vt l. cum maritꝰ 4 H. de pact. dot. ¶ Sed quero hic loquitur quando reintegra uit matrimonium cum eodem:quid fit cus alio moꝛimo pꝛimo viro non conſtituta aliqua dote in fequenti matrimonio an cé I5 a ¶ Sine alia cau⸗ ſa. adde calð.ↄſ. ij. de ſen. ⁊ cõſi. vij · de loca. O ennguitur. b. dicit Et loquitur hic quando perijt in b Inneſtigauit dicta pau. hic fe quitur alex.ĩ.d. eleganter. ſeatur candem dotem quam dederat in pꝛimo dedliſie in ſecun € C In ſcðo. in boc do. Cyn. dererminat ꝙ ſic in aut.ſed quamuis.) iij.q. C. de rei xo. actio.⁊ idem Barto. in. q. diipulata queincipit.quedá mu lier habens largum pa trimonium. plus dicit Cyn.quod etiã pater vel extraneus qui oederatoo:en tn pꝛimo conſentiendo in ſecundo matrimonio cenſetur eandem dotem repetijſle ego puto boc verum in patre indiſtincte:quia fibi incũbit hoc on?: vt in illa aut. ſed quamuis. In extraneo vero fi non recupera⸗ uerat dotem ab heredibus pꝛimi viri. puto idem per dictũ Cy ni ⁊ ſic tenebitur cedere actionem quà babebat a fi ecundoviro Sec ſt recuperauerat cum fibi non incumbat onus ampliꝰ do tandi:non vidco quare conſentiendo in fecundo matrimonio cenſeatur de nouo ootatle:etífta eft veritas. Sed babui que⸗ ſtionem de facto dicit ſtatutum huius ciuitatis qð ſi mute plerit nulla dote conſtituta cenfeatur omnia bona a in 8 xé dediſſe . quedam mulíer moꝛtuo pꝛimo víro cui o ederat d ^ à nupfittecundo nulla facia conſtitutiene ootis anfit locis (tu tato vt cenſeatur dediſie omnia bona:an ſua dumtaxat Soler quam dederat in pꝛimo: ego conſului p fecunda parte:qꝛ non põt dici nulla dos conſtiuta ex quo per diſpoſitionẽ legt fin⸗ gitur eandẽ dotẽ dediſſe in fequenti matri His e. 5 dh trimonío.non em dicit ſtatutũ nulla doe expſſe conſtituta:⁊ tunc em pꝛima pars elſet caſu cõſuluit idẽ pau.ↄſ.cclxxxij. z an pr dotẽ ex⸗ actã a pmo viro teneat󰵲 illaʒ dare filievolẽti mona ſteriũ ingredi vi de ꝑRu. ro. ſing. ſuis.ſol.xiiij. 8 (Leafas.fsanD lex babeat loci ĩ dote ꝓmiſſa dã da :yt illã poffit 2 marit? remitter ⁊ vf ꝙ ſic qꝛ pꝛo mittere ⁊ ſoluef 1 idé ſunt.l.fin.ad a L. fal. de 5 eft gl. fing.£m Cyn. et Bal. . l. ſi ↄſtãte 1 vbo firmas. C. de dona. añ nu. ſegt󰵲 ro. ſin. ſuis. b Oꝛdinaria. adde gl. mag. ĩ l. ij. de in. empby. Bal. i. l. j.. ide q󰵴 2 rit󰵲.j. 5 pub. bal. in. l. certi. C. loca. 3 c ¶ Poſt dotẽ. við Pauli de Caſtro Pꝛima ſuper Infoꝛtiato. yerioꝛ.ſʒ dicit cõſtituta.qð põt intelligi expꝛeſſe et tacite vere vel ficte. nec ob. i dicat󰵲 ſtatutũ dicit cõſtituta qð eft verbũ pꝛete riti tꝑis:⁊ tꝑe quo nupfit non erat conſtituta fed conſtituitur tunc iuris pꝛeſum.qꝛ tllud pꝛeteritũ ponit p pñti ⁊ eſt ſenſus ſi mulier nubat nõ conſtituẽdo vel nò conſtituẽs aliquam do té ⁊c.conſtat em qfi tempoꝛe quo contrahit cõſtituat expꝛeſſe ceſſat ſtatutum.⁊ tñ non erat conſtituta per pꝛius:⁊ ita fuit in dicatum licet quidam conſuluerunt contrarium. Mic ponũt󰵲 aliqui cafus? cá Aamuis. en notabiles in quibꝰ dos cõſtante matrimo.põt reſtitui mulieri ⁊ libera - tur maritus:⁊ quida alij ponunt in.lmutus. g. ma nente. . de iure do. Et loquunt󰵲 ifti caſus qii maritus reftituit mulieri ⁊ mulier in alíquá iſtarũ cauſarum expendat:vel quá do ipſemet maritus expenditin aliquã de iſtis caufis conſen⸗ tiente muliere vel non cõtradicente qꝛ tenetur ratã habere vt ptʒ in fi.ſecus fi ea contradicente. C. de neg. geſt. l. fi.ſic ergo no ta ar. ſ q ſi aliquis redimat e uie carceribus vel foluat có» demnationé pꝛo eo. quã fi nontoluiffet fuiſſet ſibi amputata manus vel pes cogitur ille ratum habere. nec põt dicere po⸗ tius voluiſſem ſtare in carceribus vel qó amputaret󰵲 manus: vt no. Bar. in. l. ſtichus.de pe. leg. ⁊ vltra hoc etiã conſuluit qo ſi extãt bona ſua lʒ ipſe condemnatus nó curctfoluerc.f5 ꝓpo⸗ tius velit ſibi amputari mani o5 iudeꝝ ex officio accipere de bonis ſuis ꝑ. l. cum duobꝰ. H. idẽ reſpondit. . ꝓ fo. Pꝛouiſio facca in vno caſu ad alium nó extenditur. Laſus omiſſus babetur pꝛo omiſſo. Caſus omiſſus remanet in diſpõne iuris cõis. Qui pꝛouidet ſibi in vnũ caſum cenſet󰵲 in alio renuntiaſſe pui ſioni legali. ibi in apoſtil.et 4 Per ꝓuiſionẽ hoĩs plenã invno caſu cenfet receſſum a poti hic ad Alex. $ € 409 VE WV ſione legali ſemiplena in ouobus cafibus. Oð valeatoonatío ínter patrẽ ⁊ filiã exiſtentẽ in poteftate hoc tñ caſu ſpeciale eſt qp filia ſit capaꝝ actiõis fauoꝛe dotis ⁊ ꝗs erit effectus. | Tacita donatio pót fieri etiã abſenti ⁊ ignoꝛãti cũ iat ex oif? poſitione legali d repꝛeſentat illu pꝛeſentem. An pater qui fuic ſtipulatus ín caſum moꝛtis agere poſſit in caſum diuoꝛtij. Si pater dans dotem ſtipuletur ſibi reddi in vnum caſum ſo luti matrimoni) an in alio caſu non ericcóis. Pactũ de reſtituẽdo vel lucrãdo dotẽ ſi diſſoluat󰵲 matrimo⸗ nid ſine liberis qualiter diſtinguat󰵲 ⁊ qualitervideat paciſcẽs donaſſe ipſis liberis. io Statutũ ꝙ muliere pꝛedecedẽte fine liberis vir lucret󰵲 dotem 12 i d ¶ Mö eſt bona. 3 bart. tʒ ſaly.ĩ re pe. huiꝰ. l. Imo. rapha. cu. in. l.ſi Aſtãte.⁊.d. Ale. hic. ro. dicat qp ſi vera effet pdi⸗ cta opi.cõcurre rent tres ſpãli⸗ tates 3. l. j. C.de do. pꝛomiſ. ⁊ decedatcũ liberis poterit mater de dote teſtari etiã in perſo nas extraneas dũmodo relinquat filijs legitimam. Ouid ſi ſtatutum dicat ꝙ vir lucretur dotẽ vpozis pꝛemoꝛtue ſine liberis 2 fi cũ liberis ſuccedant in dote. Quid ſi dicat ꝙ liberi lucrentur eel babeant. r 5 cum dotem. €! Sipater ver *trancus dãs dotẽ ipulet fibi reddi in enum caſum ſoluti matrimo⸗ 2 nij cenſet󰵲 in aliũ caſum mulieri donaſſe ⁊ ideo i il⸗ ui caſum ſolius mulieris eftactio.b.o.notabi.z eft famoſaiſta lex in ſui pꝛin.⁊ etiã ſubtilis ⁊ vtílis recipit diſficilia contraria tam in gl. ꝙ󰵴 extra gl.pꝛecipue inq󰶄tum loquit󰵲 de patre.náj in^ quanti loquitur de extraneo plene ꝓcedit.qꝛ extraneus fi nó ftipulatur vel pacifcit fib reddi cenfet indiſtincte mulieri do- nare ⁊ illius ſolius eftactio.C.oerei vro.acti.$.accedít.ei er^ go paciſcit󰵲 in enti caftunzin illo tif agit.in alio agit mulier ſi⸗ 2 cut ageret ſi nullo mõ fuiſſet pactus. fa tunc ſequunt󰵲 tria no^ tabilia ad q tex.iſte ſemꝑ allegat.f.g ꝓuiſio facra in eno cafu: ad alífi nó extẽdit󰵲. Itẽ qp cafus omifſus babct ꝓ omiſſo. ⁊ vi⸗ de de hoc plura exẽla in. c. ſuſceptũ. de reſcrip. lib. x. ĩ nouel. ¶ Itẽ ꝙ cafus omiſſus remanet in diſpoſitiòe iurís cõis.nã qi extraneus dotat diſpoſitio iuris cõis eft ꝙ fi nó paciſcit󰵲 ſi⸗ bi reqdi mulieris eft actio. vt in. d. h. accedit. Hoc t not. limi» tat Bal. in. l maritus. C. de ꝓcu. ꝙ caſus omiſſus tũc remanet in diſpoſitione iuris cõis qfi lllud ius cõe diſponit cõiter pꝛo oĩbus: ſecus fi in pꝛimilegiũ quarumdã ꝑſonarũ p illã.l.mari tus. ⁊ ꝑ. l. fi. cũ ibi no. C. de pac.cõuẽ.Inq;tũ atit loquit󰵲 de pa⸗ tre tune ſcõm ⁊ tertiũ notabile nó co ligitur hic. imo cótrariü q; caſus omiſſus non babetur p omilſo:imo cenſet󰵲 diſpoſitũ in eo cõtrarium cus ꝙð diſpoſſtũ eft in expꝛeſfo qꝛ ſi pater nó fuiffet ftipalatue actio effet cómnnis inter ipſum 2 flliam. Si ſtipulatur in vnum trt caſum:puta diuoꝛtij. Aliꝰ caſus.ſ.moꝛ tis nõ babct p omiſſo nec remanet in diſpofitione iuris cõ is: qꝛ ſic eſſet in illo actio cõis patris ⁊ ſilie⁊ tñ non eft verũ fcom intellectũ:ſed eſt ſolius filie:q; fi cenſetur tacite acti l5 quida; 25 V^ dG dixerunt cõtrariũ qp imo eft cõis quà opi.gl.repꝛobat in fiis pꝛimũ notabile bene colligit etíà hoc caſu qꝛ pꝛouiſio facta in vno caſu non extendit󰵲 ad aliũ.¶ T ct etiã colligit aliud qp ꝗꝓ uidet ſibi in vnum cafum cenfet in alio renuntialle pꝛouiſo⸗ ni legali.⁊ hoc qꝛ pꝛouiſio patris fuit plena in yno caſu fed ꝓ uiſio legalis erat ſemiplena in duobus cafib? qꝛ faciebat actio nem caufe cõem:ſedpuiſio patris facit cá fuam tm. Sic ergo no. ꝙ p ꝓuiſionẽ bois plenã in eno cafu cenſet󰵲 receſſum a pz uiſione legali ſemiplena in duobus caſibus.Eſt tñ hoc ſpecia⸗ le in dote fauoꝛe dotis ⁊ pꝛopter paternam affectionẽ qua in ducit pꝛeſumptionem donationis. regulariter att p ꝓuiſionẽ bois factà ín vno caſu non recedat a ꝓuiſione legali facta in alio fim doc. maxime qfi eft ozdinarta? ꝓuiſioiuꝝta no. in. d. l. fi. de pac. conuẽ.⁊.l.ij. de iur.emphy. N Eſt fpále boc catu qó va leat donatio inter patr ⁊ filià exiſtentẽ in poteſtate:⁊ ꝙ filia fit capaꝑ actionis fauoꝛe dotis: vt. l. põponius phyladelphꝰ. 5. fami. her. ⁊ idẽ ſi alio mõ videt pater donan et ſi fuit ſtipu latus foli filie heredi vel paſſus eſt ipſam fili ſolã ſtipulari ſo lins filie erit actio ex pꝛeiumpta donatione patria: enectus buius erit:q; filía in tali dote donata etiã hoc iure babebit he redes ꝓpꝛios filios. vt. j.e.poſt dotẽ im lec. Dy. ⁊ qð ibi notat Bar.in.iiij.q.⁊ ꝓbatur in. l. auus. .de iu.do.dicit aũt Bal. in l. ij. C. de here. act. ꝙ ifto iure nò poterãt dici ꝓpꝛij heredes. 15 anoꝛmali. qm heredes ſuccedũt in iure vniuerſali.ſed iſti ſucce debant in certis rebus.ſ.dotalibus ⁊ in iure dotis in quo non repꝛeſentabat󰵲 perfona defuncte. odie vero ci filiuſfa. poſſit beredé habere in quibuſcunq; bonis quoꝝ fit capaꝑ. vt in.l.fi. Cad tertu. ⁊ in aut󰵲. de here. ab inteſta. dicunt󰵲 veri heredes. et ſic requiritur eoꝝ addlitio. als non tranſmitterent ad ſuos he redes:ſed olim non requirebat aditio qꝛ ſuccedebant titu.ſin gulari.zfictranfinttebant eriã ignoꝛantes que vba funt pul chꝛa ⁊ ſubtilia fed do. Ang. tʒ hic qp fili afa. in tali dote donata non babebat beredé fed pater occupabat iure peculij.qꝛ vide mus ꝙ in caftrenfi peculio nó babebat beredé hoc iure. ſʒ pa ter occupabat excluſis filijs ipfius filij eiuſdẽq; nepotibus vt in.ij.l. de caſtren. pecu.multominus in dote in qua minus iu⸗ ris babebat.ná nó poterat in ea teſtari qꝛ non babebatur pꝛo matrefa. cum hoc iure nõ caueat fed in cattrenfi ſic.qꝛ pꝛo pa⸗ trefa.habebat󰵲. vt ín.Lij.8.ad ma. tene cõem opi.qꝛ multa tunt [pecíalia in dote q non erãt in caſtrenſi peculio. Altimo ſcias q Bar.videt󰵲 limitare banc.l.8.eo.fi conſtante.in.ij.q.in pꝛin. q. v. vt habeat locũ q filia fuit pſens tpc quo pater fuit ſtipu⸗ latus.ſi aũt abſens non pollet pzefumtoonattoné factá in eã: ipfa non conſentiente ⁊ nullo ꝓ ea recipiente p ea que notã. in Lillud.C.oe ſac.ſanc.ec. per gl. que limitatio non eft bona. ?q2 tacita ſ donatio põt fieri etiam abfenti ⁊ ignoꝛanti cum fiat ex diſpoſitione legali que repꝛeſentat illumpꝛeſentem per id qð legitur ⁊ no. in. l.ij.⁊ l. ſi creditoꝛ. C. de pac.⁊ ptʒ in extraneo dã te dotez pꝛo muliere etiam abſente.qꝛ acquiritur ex tacita do natione. vt in. d. g.accedit.¶ In glo.mag.qꝛ vtilis eit multa conculcat. debes fcire qp ex ca pfit colligi. viij. oppoſitiones. Pꝛima de. l. ſi flia. S. de diuoꝛ.⁊illa. l. obſtat in duobus. Pꝛĩo qꝛ vult ꝙ ſ pater ꝗ fuit ſtipulatus in cafum moꝛtis agere poſ⸗ fit etiam in caſu diuoꝛtij ⁊ ad iſtud ſolue vt in glo.qꝛ ibi diuoꝛ. fuit factum fraudulenter vnde non nocet patri.Secundo obz ſtat q; ibi innuit qp fi non eſſet cõmilla fraus in caſu diuoꝛtij: remaneret dos penes maritum.⁊ ifta lex vult contrarium qð filia agat.⁊ ad hoc rde ꝙ ibi ita fuit expꝛeſſe actum ꝙ maritꝰ lucraretur als procederet qo hic habet. ⁊ iſtud eſt de mente do cto.Pm vnũ intel lectũ. vel dic vt.j.dicã. in ↄꝛio. d. l. inter fi oceꝑ. inter. S. de pac. do.Secundum contrariũ cft de. l. quoties.j. e. q; hic inuit ꝙ pater poffit fibi foli appꝛopꝛiare actionẽ dedo- te ibi à? contrariũ qp non pótnifi incõtinẽti cum dat vel ꝓmit tit. Sol. intellige iſtã hin illã. Tertiũ cõtrariũ eſt de. l. auia. C. de iure do. vbi pater nó pot fibi appꝛopꝛiare per fimpler pa ctũ fed p ſtip. u. ⁊ hic innuit ↄ󰶄ꝛiũ in ver pepigerit. Sol. put il lua verbũ refert ad extraneos pꝛopꝛie ftat.q ille etiã p. pactũ pot vt ín.j.accedit.fed put refert ad patrt󰵲 intellige pepigerit f.per ſtipulaiionem. qm omnis ſtipulatio cft pactum lʒ nó ecó uerſo. yt. l. j.. fin. S. de pac. Que aũt ſit ratio diuerſitatis dic vt ibi. ⁊ dicã in. l. quis. j.eo.⁊ hoc contrarium fenfit glo.j. que o; luit ꝙ I5 pater a extraneus coniungant󰵲 hic in narratióe facti in ſolutione tñ loquat󰵲 de ſolo extraneo fed non placet vnde te ne pꝛecedentẽ. Quarta oppoſitio eſt de. l. ſ extraneus.de cõdi. ob cau. bi ille ꝗ ꝓuidit ſibi in vno cafu agit etiẽ in alioi quo non pꝛouidit.glo.remittit ad ibi no. tu ſolue yt in gl. pꝛeceden ti ꝙ ibi nó agit ex ꝓuiſione facta in vno caſu. illa em nõ extẽdi tur ad tur ad aliũ «ficnonágitur ex ſtipulatione vel pacto f5 2díctio ne ob cãm d oꝛitur extra id qð agit󰵲.Sed certe adbucremanet cõtrariũ qꝛ nõ deberet poſſe agere ipſe extraneus ſed mulier in caſu miſlo vt hic. Sol. ibi dedit dotẽ p muliere nuptura ⁊ ſtipu latus eſt ſibi reddi ſi matr.cõtrahat󰵲 ⁊ poftea diſſoluat󰵲 fi nó con trabit󰵲 non pꝛeſumit󰵲 voluiſſe donare mulieri qꝛ non vertit faz uo? matri.⁊ dotis. Ideo repetit ectraneus.bic vero matri.fuit contractũ vnde pꝛeſumit󰵲 aio donãdi in caſu omiſſo fauoꝛe do tis ⁊ matri.⁊ iſta ſol.ꝓbatur in. l.ſi ego in pꝛin.de iur.do. Quin ta oppo. eſt de. l. deo nobis. C. de epiſ.⁊ cle. ; glo. non alleget p contraria vbi pactũ de lucrando conceptũ in caſu moꝛtis mu⸗ lieris extendit󰵲 ad aliũ caſum.ſ.ſi ingrediatur monaſteriũ. So. ibi cafus omiſſus erat fimilis expꝛeſſo qꝛ moꝛs ciuilis reſultãs ex ingreſſu monaſterij equiparatur naturali hic non erat ſimi⸗ lis. Contra iſtud gl. opponit de. l.ex ea ꝑte.ꝙ. f. de verb. obl.ybi depoꝛtatio que dicit󰵲 moꝛs ciuilis nó equiparat󰵲 naturali.lʒ ali⸗ bi videat󰵲 dici cõtrariũ in. l. actione. 5 publicatione. 8.pifo.fed- ſolue extra glo.q moss ciuilis refültàs ex ingreſſu monaſterij equiparat󰵲 naturalia:qm bs eoſdẽ effectus qꝛ ingreſius perdit velle ⁊ nolle fed illa que reſultat ex depoꝛtatione nó femp qꝛ nó ꝑdit velle nec libertatem. ideo egparat󰵲 ptm ad actus ciuiles. non ditum ad naturales. de hoc bꝛocardo dic vt in.. l. ea parte 9. fi. xl. cũ pater. . hereditatẽde leg.ij.Sexta oppo.eſt de. l. cõ⸗ ino diſſime.de lib.⁊ poſth.quã gl. allegat p conco:dantía.f5 ob tat qꝛ ibi caſus omiſſus babetur p omiſſo ⁊ remanet in diſpo ſitione iuris cõis. pic fecus inditum loquitur in patre.q2 nó re manet actio cõis. ſolue vt in vltimo contrario.Septimo opp. de. l fi. C. de poſth. here. inſti. ybi pꝛouiſio facta in vno caſu extẽ ditur ad aliũ gl.remittit ad ibi nota. dic ꝙ ibi verba erant du⸗ bia ⁊ poterant cõpꝛehendere vtrumq; caſum bic enum tantũ. Octauo ⁊vltimo opponit de tali ratione.naʒ hic interuenit nu meratio a etiam ſtipulatio ín enum caſum .. cauetur ꝙ inuti⸗ lis ſtipulatio non impendit actionẽ oꝛiri exnumeratione. l.cer. condi. qm.. ſi certam pe. ſed ifta ſtipulatio erat inutilis q iũ ad alius caſum. ergo in illo oꝛietur actio e numeratione á erit cõmunis patri ⁊ fllie. dicit glo.ꝙ imo non oꝛitur qz non füít de mente numerantis ꝙ pareret actionem qꝛ videtur facta caufa unplende ſtipulationis.quo caſu fue fiat ante fiue poft nullam actionem ꝓducit.ſed fola ftipulatio.L.ci em. .de nouati.¶ Si autem querit quaretnon cft cõmunis in alio caſu:dicit glo.qꝛ pater videtur illi caſui renuntiaſſe. ſed ifta nó videtur bona qꝛ inducta ad vnum effectum non debent operari cótrarium.Llez gata inutiliter. de leg.j.fed pater ſtipulando voluit fibí puíde re: ergo non cenfct fibí voluiſſe pꝛeiudicare in alio caſu:ſed re⸗ manere faltem in pꝛouiſione legali vt actio fit cõmunis:ꝓpier hoc quidam intelligunt iſtum tex. in lia emancipata. ⁊ tũc nó obftat contrarium fed non placet qꝛ tunc pater diceretur extra neus: vt. C. de rei vxo.ac. g.extraneum.⁊ ſie fruftra ponerentur hic vt diuerſi. alij fatentur de plano ꝙ actio cftcómunis.f5 nó placet gl. nec docto.qꝛ cum extraneo actio non ſit cõmunis i ſo lius mulieris in cafu omiſſo:idem debet eſſe in patre et vna de terminatio que ponitur pic in fi tex. determinans duo determi nabilia.ſ.patrem ⁊ extraneuʒ ipſa pariter determinet. l. iã boc iure. de vulg.z pup. Ad contrarium ergo reſponde qð eft fpále bic propter duo:vt.õ.dixi.ſ.ꝓpter fauoꝛem dotis ⁊ paterna af⸗ fectionẽ vt vi deatur renũtiaſſe alteri cafui ⁊ filie donaſſe:qꝛ de aſcendente in deſcendentẽ faciliter donatio pꝛeſumitur vt. l. pu blia.õ.depoſi.⁊ per Har. j. eo. que dotis. ¶ Altimo ex gl. oppo nitur foꝛtiter ꝙ in caſu omiſſo non agat mulier fed cedat dos lucro mariti:vt l. inter ſocerum. cum inter. de pac.dota.⁊ ex⸗ pꝛelſius pꝛobat󰵲 in. g j .einſdem. . bi filía fllie non b5 yt heres matris illam dotem qꝛ tunc non haberet ibi inſolidum fed ꝓ parte cum in beredítatematerna habeat ibi coberedem fed b5 vt heres patris ſui infolidus cui inſolidũ ſucceſſerat pꝛobatur ét in. l.ſi filia. .de diuoꝛ.allegata in pꝛin.gl.p ria. Dy.videt󰵲 fateri contrarium nec refpondet ad iftum tex. Jaco .de bel. diſ⸗ putando intellexit illam. U inter ſocerum. cum inter. ꝙ ibi vir retineat dotem pꝛo filijs tái heredibus fue matris:non ex eo quod ceſſerit lucro ipfius viri:⁊ ſic erit ibi cafus fm eum quod hoc iure filiafami. habeat heredem in bac dote.⁊ iſta eft cõmu⸗ nis opi. quam ſequitur Bart. ſed ad. g. ſ.eiuſdem. i. nec reperio reſponſum nec per docto. allegatur Bal. in. l. ij. C. de here. acti. dicit aliqua yerba ſatis ſubtilia:ſed adbuc nec clare nec plene. nde aduerte f interdum mulier q nubit apponit hoc pactũ ꝙ dos reſtituatur fibi fi matrimonium diſſoluatur fine liberis Interdum boc pactum apponitur per patrem vel extraneũ dã tem dotem. Interdum ipfe maritus pacifcítur de lucrando fi foluatur matrimoniis ſine liberis. Pꝛimo cafu mulier que pa cta eſt ſibi reſtitui fi ſoluat󰵲 matrimonium: finc liberis cenſetur voluiſſe in caſu quo ſoluatur cum liberis donaſſe ipſis liberis: ol. matri.quemadmo. dos peta. quibus afficitur non marito.⁊ ficnó poterit mulier in dicto ca fu teſtari in pꝛeiudicium liberoꝝ nec aliquid eis auferre qꝛ do⸗ natio ꝑfecta nó pót reuocari.l. ariſto.de dona. ſi tñ matrimoniũ ſolueret moꝛte mariti exiſtentibus liberis pactũ illnd non baz beret locũ.vt.l.ſi conuenerit. .de pac. do.. Luis. C. eo. ti.Se⸗ cundo caſu fi pater vel extraneus paciſcit󰵲 dotem reſtitui mulie ri ſi matrimonium diſſoluat󰵲 fine liberis non pótoici qp videat voluiſſe eidẽ reſtitui fi deceſſerit cum liberis qꝛ diſpoſitio reſtri cta ad enum caſum excludit caſum contrariũ.de colla. do. l. pa ter nubenti.ideo tunc videt actum ꝙ cedat lucro viri fic pót in telligi ille.$.f.et etiã.l.ſi filia.5.de diuoꝛ.Sʒ fi ſtipulatus cft vel pactus reſtitui fibi in. d. caſu cenſet󰵲 voluiſſe qp fi decedat cum li beris dos ſit ipſius mulieris «in ea ſuccedẽt liberivt eius bere des.⁊ ita loquit󰵲. g. cum inter fm intellectũ Jac. de bel. Si vero maritus pactus eſt de lucrando dotem ſi ſoluatur matrimoniũ fine liberis: ſic eſt caſus contrarius ad pꝛecedentes: q; in illis pactum eſt de reſtituendo dotem in hoc pactũ eſt de retinendo ⁊ de lucrando iſto cafu fi decedat mulier cum liberis nó cenſet󰵲 dos donata nec marito nec mulieri nec liberis:ſed remanet iſte caſus in diſpoſitione iuris cõmunis:⁊ ideo reuertitur ad patrẽ ſi erat ꝓfectitia.⁊ hoc ꝓbat󰵲 in illa. l. difficili.5. de pac. dota. .be blius maritus. quam Jac.de bel.allegat p ſe.Sed facit in con trarium q; ibi filta filie non b5 illam doteʒ vt heres ſue matris fed ex pꝛiuilegio fibi facto ab auo materno fi bene inſpicias ca io ſum. f ide in ſtatuto diſponente qp mulier pꝛedecedente fine lí beris vir lucretur dotem. nam fi decedat cum liberis ifte caſus reinanctin diſpoſitione iuris cõmunis quia non cenſetur ſtatu 16 tum velle attribuere liberis. ⁊ ſic mater poterit de dote teſtari: a C gqparat󰵲 natu etiam in perſonas extraneas dummodo relinquat filijs legiti i mam per illam. l. beblius. ¶ Sed pone dicit ſtatutum fioꝛenti num qp vir lucretur dotem vxoꝛis pꝛemoꝛtue fine liberis fi au⸗ tem cum liberis ſuccedant in dote ipſ liberi mulicr decedens rali. vide Oldr. Aſi. clxxxiiij. ⁊an cha. ↄſ. clxxiiij. in matrimonio cum liberis fratrem ſuumheredeẽ inſtituit vni b ¶ Teſtameti fa⸗ uerſaliter «filijs reliquit legitimam. queritur an poterit hoc fa cere.ego habui queſtionem de facto floꝛentie ⁊ magni oocto.q erant ibi dubitabant quía ſtatutum dicebat ꝙ liberi ſuccede⸗ rent quaſimater non potuerit eis auferre aliquid de dote q vi dent babere er diſpoſitione ſtatuti. argumen .in. l. i arrogatoꝛ. fed an impuberi.. de adoptionibus. Ego conſului contrariũ in fanoꝛem cuiuſdam ſcholaris ciuis qui erat inſtitutus a ſo⸗ ro: q ſtatutum dicit ꝙ libert ſuccedant: quod eſſet intelligen⸗ di ſcilicet iure hereditario eꝑ teſtamento fi inſtituantur.vel ab inteftato fi non fecerit teſtamentum:non antem contra volun tatem mulieris.qꝛ fatis babuit ftatutum q» cam voluit grana b re vt referat fib teſtamenti factionem" ⁊ boc poteft impoꝛtare 12. vbñ ſuccedant. f ſecus fi dixiſſet ꝙ liberi lucrentur vel habeãt ⁊illud conſilium fuit ſubſcriptum a docto. hic exiſtentibus zct Bono. Senis ⁊ Peruſij.⁊ fic ille obtinuit fine litigio. ꝓpter hoc factum fuit ſtatutũ nonum Floꝛentie ꝙ mulicr nó pottit i aliquo teſtari de dote i moꝛitur in matrimonio cum liberis.ſʒ q ipfi habeant. | | Qui ſoluit pupillo ſine tutoris autoꝛitate⁊ pecunia eft fal ua ꝙ liberetur ope exteptionis. LEE Lauſe ꝗ󰵴 ſunt iuſte vt poffitoos reſtitui cóftante matrimonio: ⁊ liberet maritus funt etiã iuſte vt poſlit ſoluere maritus filic fine voluntate patris liberetur a patre. 4. Debitoꝛ ꝗ ſoluit creditoꝛi quiveriſimiliter erat cõſumpturus in aliquem certum a determinatum malum vſum non liberat ſecus ſi in incertum. | $ Licet filia non cõtradicendo cenſeat󰵲 patri conſentire:nõ fic ecá uerſo qꝛ regritur expꝛeſſus conſenſus patris vt filia poffit age re ⁊ q poſſit agere fine voluntate patrís. 3 Si pater hʒ regreſſum contra maritum qui male ſoluit ⁊ ma; ritus eſt ſoluẽdo tenebit󰵲 iterũ dotare in ſecundo matrimonio: ⁊ quid ſi non haberet regreſſumn. 8 Si pater aſſignauit filio legitimam in eius vita qꝙ facere pót ex iuſta caufa « poftea filius cam perdat ſui culpa non tenetur poftca in teſtamento iterũ ei relinquere valebit teftamentum ipfo pꝛeterito. A | Qð aũt tenebitur ipfum alimentare in eius vita. * T -— im itus — H 3 n Si p oft. € Si mari reſtituat dotem fine volum tate patris que poſtea ꝑ filiaʒ per reſtitutionis erat e . pota Padatfi tpe à quo eftlíberatus:fs fi nó erat veriſimiliter erditura oíftí Suit anfolnet fbi ere tac We dy cis miſſa ⁊ tũc fecus vt nõ poſſit cõueniri a atre ne lier eius herede:quia legitime ſoluit ⁊ eria fi die cie ctionc.no.p op. d. Jaſ. in. l. ex fa; cto.devulg.⁊ pu pi.quã ibi coꝛro boꝛaui t apoſtil. adde Alex. dũte nuit Paul. de ca. ꝗ ibi tʒ ꝙ nó valeat ſtatutũq; mulier nõ poſſit teſtariſine pñtia mariti q hic vr velle q valeat. sSaulíoecaftro ꝛima fuper Infoꝛtiato. stuncloquitur vfq ibi ceterũvt indiſtincte non liberet󰵲 maritꝰ etiã ſi ſoluit ex legitima caufa a iure permiſſa:aut nó erat ve» riſimiliter perditura:⁊ tunc diſtinguit󰵲 an ex iuſta cauſa vel nó in ver. ceterũ. vſq; in ſi.Si aũt pecunia non erat conſumpta et pater poterat eam a filia recuperare pꝛo libito voluntatis:li⸗ cet maritus non ſitliberatus ipfo iure fi ſoluit ſine iuſta caufa vel ſi illa erat veriſimiliter perditura:liberat tamen ope exce⸗ ptionis T ficut ille qui ſoluit pupillo ſine tutoꝛis autoꝛitate 4 pecunia eft ſalua:vt. l. in pupillo.de ſol.⁊ l. nõ oĩs. g. ſi pupillꝰ. fi cer.pe.⁊ ifte caſus non ponitur in hoc. g. ¶ In tex.ibi fi pere diture ſubaudi ⁊ maritus ſciebat ꝙ erat veriſimiliter perdi» tura.⁊ fic eft quid fibi imputetur.¶ 1 In tex.ibi.ex iuſtis cau⸗ ſis. no. hic iuncta glo. ille cauſe á ſunt iuſte vt poſſit dos re⸗ ſtitui cõſtante matrimonio «liberetur maritus:vt.õ.l.ꝓxi. cũ I. pꝛece. ſunt ctiá iuſte vt poſſit ſoluere maritus filíc (ine volun tate patris ⁊liberetur a patre:qð eft not. Colligit etiá Ange. 4 hic vnũ notabile f debitoꝛ qui ſoluit creditoꝛi veriſimiliter a ¶ Perdituro. a San illegꝗ mu tuat minoꝛi:vt ſoluat q pꝛo lu do mutuo acce⸗ pit poſſit repete re⁊ an dicat󰵲 mu tuaſſe ĩ malum vſum vide ꝑ frã ciſ. de are. ꝑſ.xli. ⁊ð hac materia 55 vide Jo. and. in addi. ad ſpec. in ti.de obl. Jo. de imo. in. e.cle.ex⸗ tra de vita 2 ho. ele. ⁊ in.c.cũ cótt gat. de iureiu.et ibi ad fi interue nit iuramẽtũ. b Hel lucro do. 6 Alex. ex toto nó ſequit󰵲 opi.pau. de ca. hic de quo vide latius per ipſum. perdituro anon obliget illum: vt.l. ſi quis cum ſ ciret.ſ.ꝓ emp. fed nó video vnde colligitur iftud no. imo potius videtur hic dici contrariũ in pꝛima parte. g. ꝙ quando veriſimiliter pere diture indiſtincte nó liberet a patre etiã fi ſoluat ex iuſta caus ſa:ſed foꝛte intellexi qp bene liberetur a filia:tamen hic non di⸗ citur: vnde videtur diſtinguendũ in liberatione ſicut in obli⸗ gatione:an erat conſumpturus in aliquẽ certũ ⁊ determinatũ malum vſum:⁊ non líberatur fiat nec ipfum obligat:aut non incertum:⁊ tunc ſecus:vt ibi no. licet ergo creditoꝛ meꝰ ſit vnꝰ luſoꝛ vel iocatoꝛ fibi ſoluendo ſed ſi effet in actu ludendi nó li⸗ beraret󰵲 per ea d ibi no. ¶ T In glo.j.ibi licet ſecus contra no. iſtam glo. que ſemper allegatur qp licet filia non cõtradicendo cenſeatur patri cõſentire:nec fic econuerſo:imo requirit󰵲 ert ſus conſenſus patris vt filia agere poſſit. q; exercitiũ actionis eſt ipſius patris ⁊ pꝛobatur hoc in aut. ꝙ locuʒ. C. de colla. ibi dum dicit vel ſi pater ei cõſentit agẽti:⁊ boc in pꝛofectitia. In aduenticia vero ſolum poteft agere filia ſine aliquo conſenſu patris expꝛeſſo vel tacito:imo etiam contra voluntatẽ qꝛ pa⸗ ter nullum ius habet in ea etiã vſuſſructuscum debeat deſer⸗ uire alimentis eius. ⁊ ſie non eft legitimꝰ adiminiſtratoꝛ vt no. in aut. excipit󰵲.C.de bo.que libe. . l.iij. g. pe.5.cõmo. Aliquã⸗ do etí in dote pꝛofectitia poteft filia agere ſine voluntate pa⸗ tris.ſ. quãdo pater abeſt:vt.j.eo . l.. ſi patri. vel etia ſi eſſet tur^ pis perſona. vt. l. flliuſfa. g. ſed ⁊filia.allegata in gl. vel qñ dos eſſet magna ⁊ eſſet piculũ qp vir vergeret ad inopiã.vt ĩ.d.au ten. qð loci. ¶ H In gl. que incipit ptʒ in fi. dic fi pater bs re greſſum cótra maritum qui male ſoluit.⁊ maritus eft ſoluen do tenebit󰵲 iterũ dotare in ſecũdo matrimonio.qꝛ ex hoc non grauat󰵲. Si aũt nó hʒ regreſſum.qꝛ bene ſoluit vel nó eſt ſoluẽ do tunc diſtingue.autfilia perdidit dotem fui culpa ⁊defectu «non tenebitur pater iterũ dotare:aut finc ſui culpa:⁊ tũc fe cus fim doct. Et iſtud facit ad queſtionẽ ſi pater aſſignauit fi lio legitimã in eius vita qð facere põt ex iuſta cã:vt . l.cũ quo. Hi. ⁊ ibi no. ad. l.fal.⁊ poftea filius eam perdat ſui culpa. nõ teneatur poftea in teſtamẽto iterum ei relinquere.⁊ fic valebit teſtamentũ ipfo pꝛeterito.dicit tñ Bal. in aut:fi captiui. C. de e [ Quia. Adde Bar. in. l.j.S. de cõdi.eꝝ lege. 2 j E epifzcleri.circa fi.qó bene tenebit󰵲 ipfum alimentare in eiꝰ vi ta m Oldr.ꝗ hoc tʒ ꝑ. l. libertus qui operat󰵲j. de ope. liberto. vbi licet patronus perdiderit iuſpatronatus dtum ad ſucce⸗ dendum. nõ tñ quantum ad reuerentiã nec quantum ad ali^ menta quo minus liberet󰵲 teneatur ipſum alere indigentem. ¶ In gl. ſed in fi. dic melius qp qfi ſoluit nó ꝑditure ſiquidẽ󰵲 ſi ne ĩuſta cã tunc ſi poftea pdatur perinde eſt ac fi perditure cf? ſet folutum «nó liberat󰵲:⁊ ita põt pcedere qo dicit gl. nã cft ad imputet󰵲 marito foluenti ſine iuſta cauſa debebat eri bunc ca^ ſum 2fiderare ꝙ poterat ꝑdere fiue perdatur ſui culpa fine fi. ne culpa. Si aũt ſoluit ex iuſta caufa tunc qualitercũq; pdat nó cft ꝙ ſibi imputet󰵲:qꝛ qð legitime factũ eft penam. non me ret l. graccus de adult. ⁊ facit.l.ſi vt certo. g ſide me. 5. cõmo.⁊ "ren gl.allegat.8.oe exerrito . l.j. . vnde queritur £m Dy. 74 108. : iind Debitoꝛ meus ſi dedit mihi expꝛomiſſoꝛem aliquem cá pſoꝛẽ aĩo nouandi ꝗ infra paucos dies fefellit an mihi det re curſus contra debitoꝛem. Pt y ue Si conſtante matrimonio non pótoos reftítui;vt maritus li beretzitanó pt alius debitoꝛ delegari aio nouádi vt marii? liberet wille remaneat obligatus. | A * mulier tsSimulier accipit ignoꝛanter debito Si mu lier. inopem aio nouádí nó fit nouatio. h. d. notabiłr. ⁊ fic remanet maritus obligat? pꝛima actione ⁊ obligatione. eft ſpeciale in pote ficut ⁊alibi in. l.ſi mulier.in g dos. 5. qð metus cã. vbi contractus dotis factus per meti won valet ipſo iure regulariter ſecus. ¶ In gl. j circa pꝛin. ibi ſolutio bic cft fauoꝛ. doc. dicunt ꝙ ille. g. abeſſet.loquitur in eo qui ſcienter recepit pꝛomiſſoꝛẽ non idoneũ. bie aũt dʒ intelli⸗ gi qñ ignoꝛãter.certe fateoꝛ q ſi mulier e ſciẽter nul la ſpãlitas cft in ea.qꝛ fit nouatio ⁊ ſibi nó ſuccurritur contra maritũ:qꝛ ſcienti ⁊ volenti dolus non ínfert.z hoc ꝓbatur in l. ꝓmittẽdo.g.ſi a debitoꝛe.ã.de iure do. lʒ ille. g. loquatur iu caſu conuerſo qñ maritus recepit ab vxoꝛe:ſʒ certe in hoc paz riter puilegíat.ar.il.íure ſuccurſuʒ. . fi. :. l.ſi res. .j.eo. tit. 5. de iure do. a hoc qñ ſciebat factũ ⁊ etiã ius.f.qp non tenebatur ipfum recipere.ſi aũt ignoꝛabat ipſum non eſſe idoneũ:tũc fo. lu.gl.eft bona qꝛ in dote eft boc fpále qð non fit nouatio ipfo lure. ficagit actione pꝛima:vt hic:in alijs ſecus:qꝛ fit noua; tiomero iure etiã fi credito? ſit deceptus dolo debitoꝛis qꝛta⸗ lis dolus nó reddit liberationẽ nullã qi fit p acceptilationeʒ que eft ſtricti iuris. vt in. l.ſub pꝛetextu. C. de tranſac. la pꝛima eodem modo quãdo fit per delegationẽ ⁊ nouationẽ:⁊ ſic non põt agi actione pꝛima:ſʒ fi debitoꝛ fuit in dolo aſſerendo illũ eſſe idoneũ vel etiam fcíebat.z malitioſe non certificauit credi toꝛẽ ⁊ ſic dolo verſatus eſt:vt.l.j.de act. emp.tũc ſuccurrit󰵲 õ eũ pactionẽ de dolo:⁊ tunc hʒ loci qð fequitur in gl. in ver item oppo. ſi aũt debitoꝛ nó fuit in dolo.qꝛ ignoꝛabat ipſuʒ nó effe idoneti nec aſſeruit ipſum eſſe:⁊ ſiccreditoꝛ eft deceptus re ipa celſat actio de dolo:ſed ſidebitoꝛ lucratus eft liberationem ex hac leſione. vt qꝛ dedit expꝛomiſſoꝛeʒ qui nó erat debitoꝛ eius ſuccurret󰵲 contra ípm p actionẽ in factũ. ar. i. l. fi. S. de eo p quẽ factũ eft vbi in ſubſidiñ recurrít 5 eũ qui lucratus eſt.ſi aũt nó fuitlucratus qꝛ delegauit futi debitoꝛẽ qui nó erat ſoluendo: et fic liberatus eſt debitoꝛ ſuus a ſe ⁊ ipſe a fuo creditoꝛe vnde non dicitur lucratus. arg. in. l.ciuitatibus.in fi.de leg.j.tuncvi detur ꝙ dãnum ſit ſui creqitoꝛis:licet ignoꝛanter receperit qz in pari canſa potio: eſt cõditio rei:⁊ vterq; eſt ſine dolo et ſine lucro « yterq; certat de dãno vitãdo.⁊ ita pótfalnari glo. que eft in. ij j. de fideiuſſo. que intelligit illi tex.etiã quãdo igno rans recepit dũ ibi ſubaudit maxime licet illa gl.repꝛehendat󰵲 per Dy. ſed repꝛehenſio poteſt eſſe bona quãdo debitoꝛ dele⸗ gans fuit in dolo vel in lucrob:⁊ ita intelligit gloſ. que eft in. l. ſi quis ſtipulatus. g. fi. de ver.obli.als ꝓcedat illa gl. que vide tur ꝓbari per ill. g abeſſe. qui logtur indiſticte. Et pꝛo hacdi ſtinctione bene facit. l. fi. ſ in emptione. g item fi emptio. de có trahen. emp. bi diſtinguit anyterq; ſciuerit an vterq; ignoꝛa uerit vel alter tantũ. Et exp󰶄dictis reſpõdet󰵲 ad qſtionẽ quam fonat hic Ang de debitoꝛe meo qui dedit mihi ſinexpꝛomil/ ſoꝛem animo nouãdi aliquẽ campſoꝛẽ qui infra paucos dies fefellitan mihi detur recurſus cótra debitoꝛẽ: ⁊ bꝛeuiter licet: ipſe nö explicet: dic ꝙ aut fuit in dolo:quia ſciebat:⁊ datur re⸗ greſſus p actionẽ de dolo:aut ignoꝛabat:⁊ tunc aut ille cãpſoꝛ ſibi nõ tenebat󰵲 in aliquo ⁊ daturregreſſus ꝑactionẽ in factũ: aut ſibi tenebat󰵲⁊ tunc ſecus:⁊ dãnum erit meum:tene menti: qnia* quotidianũ eſt. ¶ Altimo no. ſ󰶄m eundẽ Ang. in fi. eiuf? dem glo. ꝙ ſicut cõſtante matrimonio nó poteſt dos reſtitui vt maritus liberet:ita non põt alius debitoꝛ delegari animo nonãdi vt maritus liberet ⁊ ille remaneat obligatus ⁊ eft ifta glo.peregrína Pm eũ:certe nimirũ quia non pót dari fideiuſ⸗ fo? pꝛo dote reſtituenda:vt.C.ne fideiuſ.dotiũ ocn. eadem ra tio eſt in expꝛomiſſoꝛe animo nouandi. Debitoꝛ ex caufa neceſſaria ideft ex diſpoſitione legali q ipſum inuitũ obligat:videtur in dubio reliquere animo com penfandi cum tali debito fecus quando eg caufa voluntaria vt ex contractu vel quafi. j Si pater exegit dotem fine voluntate filie et poftea ei minus relinquat et expꝛeſſe quod deberet eſſe contenta legato ⁊ ma⸗ ritum non moleſtare tunc acceptandovidetur acceptaſſe cum ſua cauſa. : 4 Si ir debet lucrari dotẽ ex foꝛma ſtatuti et mulier fibi facit aliquod legatũ:cenſet󰵲 feciſſe animo cõpenſandi vt ſi vir lucrũ acceptet teneat dotẽ reſtituere ſi equiualet lucro ſtatuti. Quid in patre qui tenetur dare legitimam filio fi ei relinquat legatum an computetur in legitimam. | | Pater fi non reliquit filie niſi legitimã an ipſa poterit agere cõtra maritũ ad dotẽ quã reſtituit patri finc volũtate filie, De legitĩa fili) reijcit󰵲 oẽ grauamẽ ⁊ an dos 2putct ilegitimá. Si atc fí ltae Nicet pater exegerit dotẽ fi ! p r vne volũtate filie:ſi tñ poftea tm ei relinquat iure hrditario vel legati q󰵴󰶄tũ erat illa dos nó poterit maritꝰ a filia moleſtari.h󰶄. d. notabiliter. Et femp alle; gatur qꝛ cenfet relictum animo compenſandi cum boc debi⸗ to neceſſario.¶ Et ad hoc allegatur quod ille qui eſt oebitoz cr cauſa neceſſaria ideſt ex diſpoſitione legali que ipſum inuitũ obligat vt eſt pater qui obligatur dotare filiam videtur in du bio relinquere animo cõpẽſandi cum talidebito:ſecus quãdo cr caufa volun⸗ eg caufa voluntaria:vt ex cõtractuvel quaft d a princípio ſunt voluntatis. vt in. l. ſicut. C. de act.⁊obli.nã tũc in dubio nó viz detur relinquere aĩo cõpenſandi cum tali debito niſi dicat ex⸗ pꝛeſſe. vt. j. de leg. ij l. creditoꝛẽ.⁊ C. de rei vxo. act. . ſciendum. ¶ In tex. ibi filia abſente füpple cám contradicendi babéte ⁊ ſic maritus nõ fuit liberatus a filía ⁊ poteſt ab ea cõueniri.⁊ ipſe agere pot contra patrem condi . inde. vt. ſj.de ſolu. qui bo; minem. g. ſi gener. Si aũt non baberet cauſam contradicendi bene ſoluiſſet patri «effet liberatus.vt.j.eo.L.ootem.znon ba^ beret locum iſte. . ¶ In tex ibi egerit ſupple ⁊ exegerit.¶ In tex. ibi omiſſa ſit de rato ſatiſdatio.idẽ fi fuiſſet pꝛeſtita ſi tñ fi⸗ lia nõ habuerit ratũ qꝛ eades eft ratio. ¶ In tex. ibi fine patrí beres extiterit dicit Dy. ſ.inſolidũ.ſi aũt p parte tunc pꝛo illa tantum parte denegatur actio:vt. j. eo. ſi ſocer. fi. . C. de neg. acft. ab eo. hoc videtur ſentire glo.in.l.pater filía.j.ad.fal.l.fs mihi videtur qp Dy. male dicat ꝙ etiam fit inſtituta ex mini ma parte:ſi tamen illa pars deducta legitima tantũ valet ꝙ󰵴tũ erat dos repellat in totum:q; cenſetur relicta ato cópeafandi. nam fi hoc eſt qñ fuit relictũ iure legati vel fideicõmiſſi:vt feq tur. Idem o5 effe qñ iure hereditario.leges aũt allegate ꝑ dy. loquunt qñ creditoꝛ ſucceſſit debitoꝛi.⁊ querit pꝛo quota par⸗ te confundatur actio:ſed hic pater non erat debitoꝛ iſtius filie ppter hoc ꝙ doteʒ exegerat:ſed erat dobitoꝛ ipſe maritus: vt patet ex ílla.l.a bominẽ.g.ſi gener. vnde nibil faciunt illa iura (3n tex. ibi acceperit intellige.ſcũ effectu q adinit heredita temvel legatum acceptauit:ſecus fi repudiaſſet.tunc em nó no ceret filie quominus poſſet agere cótra maritũ.vt.l. cũ ab vno 3 ſ. de leg. ij. ¶ In tex. ibi quãtum dotis eſſet ide fi minus. ſi cit expꝛeſſe dixit q; deberet effe contẽta legato ⁊ maritum nó mo leſtare nam acceptando vr acceptaſſeꝭ cum ſua cá p illam . l.cũ ab vno. per. c. officij. extra de teft. ¶ In tex. ibi lucro quo quis cedit idem eft oícere ꝙ iſtud legati fit remãſurũ penes eam qꝛ non fuit rogata alij reſtituere:ałs fecus qꝛ nonvideret ißm ha buiſſe. arg j. de regu. iur.. non videtur ꝗſch m Dy. et tüc ex⸗ pofitío vltime glo. non cft neceſſaria hic. ¶ In gl. in verbo tà tum accepit.Quero que ſit ratio qp mulier hic non poffitagere contra maritum. iʒ fibi fit factũ relictum a patre.glo. mag.atfí gnat hic duas rationes.⁊ ali aſſignat glo-iu.Lpater.j-ad.Lfal ci. Pꝛima qꝛ ez qua perfona lucrum ſentit eius factum pꝛeſta re dz. .de reg iur. l. ex qua perfona ⁊ doct.vident󰵲 iſtam appꝛo⸗ bare ſed nõ placet.qꝛ ibi loquít in vno ⁊ eode negotio: vt pʒ ex exẽplis poſitis p glo.ín inſtitoꝛe.qꝛ ficat ab ipſo lucroꝛ. ita d e⸗ beo ex facto fuo teneri ratione eiuſdẽ officij. nos loquunur in negotijs diuerſis. nam fi rem meam vendidiſſes ſine mea vo». luntate ⁊ poſtea mihi legatum faceres veloonationem mbilo minus poſſem retractare venditionem licet ex tua perfona fen. tiam lucrum.Secũda ratio que ponitur in ver. eſt et alia qz pa ter cenſetur reliquiſſe ato cõpenſandi.⁊ iſta eft bona qꝛ pꝛoba⸗ tur ex tex. in verſi compenſandmu.¶ Sed contra iftam oppo. extra gl. qꝛ eõpenſatio eft de debito vnius ad debitũ alterius. fed hic pater non erat debitoꝛ mulieris fed ipfe maritus. vt. 5. dixi.Sol. imo erat ſaltẽ ꝑ indirectũ.qꝛ fi mulier aget 2 maritũ maritus aget cõtra patrem códi.inde.etín.$.fi gener. ã.allega Solu. matri.et quẽadmo. dos petatur. ner repellitur ſi agat tamen filia p illam exceptionẽ de qua in l. vindicationem.⁊.de euic.⁊ ifta eſſet bona fj effet inſtituta in⸗ ſolidũ.ſi autẽ pꝛo parte nó repelletur ex iſta ratione nifi p illa parte. ⁊ tñ fi illa equaletooti repellitur in totum ꝓpter fcóam rationẽ.¶ ¶ Altimo qro.poneq; pater non religt filie niſ legi timã. an poterit agere cõtra maritum ad dotẽ quã reſtituit pa tri ſine voluntate filie.videt ꝙ ſic.qꝛ non dicit󰵲 lucrata eꝝ tali re licto cii legitima eſſet ſibi debita.vt in. l. fi. C. de codicil. ⁊ fic cef fat pꝛima ratio glo. nec tenet󰵲 cõpenſare cum dote etiã fi fuerit boc expꝛeſſe oíctá.q? legítima dʒ reling fine onere. vt in. l. qm in pꝛioꝛibꝰ.eo.ti.et fic ceffat ſecũda ratio. ⁊ qꝛ legítima dicit󰵲 de⸗ ducto ere alieno.⁊ fic filius cui relínquit non tenetur ad onera matrimonij.vt.l.papinianus. g. qm aũt quarta. de inof.tefta. et fic ceſſat tertia ratio. ⁊ p hoc tex. in.l. pate d l.falci.vbi et dtt efle caſus . ibi loquatur in trebellianica.vbi dicitur ꝙ ba bebit eam 4 etiam dotem poterit petere.lʒ pater dixerit ꝙ con penſaret.⁊ hoc etiãvult gl. hic in pꝛin. in cõtrariũ videt󰵲.qꝛ dos in legitimam cõputatur. vt in. l.qm nouella. C. de inoffi.teſta.⁊ 4 to. ⁊ fic cenfet agere cõtra ipfum patrem certe etiam directo.qſ⁊ꝛ pater poſtq; exegit dotem reincidit in ob.legalé vt teneat󰵲 filiã iterum dotare in fecundo matrimonio. vt in aut. ꝙuis de rei vxo. act. Et pꝛo hoc debito legali ⁊ neceſſario videtur relinque re animo cõpenſandi. ¶ Item adbuc oppo extra glo. de eo qp not. in. l filie legatoꝛuʒ. C. de leg.⁊.ſ. de leg. l. puiuſmodi.g.cũ pater qii pr pꝛimo dotat poftca legat. q nó femper videt󰵲 lega re animo cõpenſandi.vt ibi not. Sol. ibi pater ootauerat fili et ſic debitum neceffarium exoluerat erat ab ipfo liberatus. tene ergo tunc diſtinctio nem ibi pofitam p doct.ſi autẽ nondũ ſoluerat ⁊ recuperauerat vel ſoluerat⁊ recuperaueratyt biccé fct reliquiſſe indiſtincte animo cópenfandi quía debitum ne ceſſarium ſubſiſtebat fet iſtud inducitur ad queſtionẽ . ſ vir de bet lucrari dotem ex foꝛma ſtatuti cum iſtud ſit lucrum neceſſa riũ ꝓueniens cíffavoluutate m ulieris fi mulier fibi facit aliqó legatum cenfeat fecilfcanimo cõpenſandi cum illo lucro et fic fi lucruʒ acceptat tenctur dotẽ reftituere fi equiualet Incro fta; . MEE oc caſus. in ſi. aut. pꝛeterea. C. vnde vir ⁊ vxoꝛ fee do dare legitimam filio cenſetur reliquiſſe aio cópenfandi? cü legitima ideo legatum in legítima computat. vt. lomnino. C. de inoff i teſta. Bal. in ifta aut, recitat opi. Al berti de ſcalis qui tenuit cõtrarium.⁊ Ange. hic diſtinguit pꝛo concoꝛdia. ſed quía diſtinctio fua nó placet. tene pii mam opí. que cõiter appꝛobatur. qꝛ caſus eft ín.o.ant.et ad rationes co; rum de facili reſpondetur. Tertia ratio ponitur per gloſ. in. l. pater. eo cafu quo filie fuit relictum iure hereditario. nam ipſe tenetur cõdictione indebiti tandp heres patris.vt ín. 0.9. fi ge fic videt󰵲 oarilegitima cum hoc onere ꝙ ct dote compen ſetur/ Bꝛeuiter pꝛimam partem puto verioꝛem.⁊ ad hanc ra⸗ 17 7 C a4 fczct^ Ade ꝙric en ae e adero tionè reſpõdeo ꝙ ſi pater nó relinquat integrã legitimá.bene ^^ 77: *67- eft verum ꝙ dos in legitimã cóputat q󰶄tum ad hoc vt olim ex cluderet󰵲 a querela ⁊bodie a iure agendi ad ſupplementum qꝛ 4 ¶ Acceptaſſe do. hoc tendit in fauoꝛẽ teſtamenti.ſed fi relinquat integrã legiti mam ci onerept cõpenſet cá oote quá poterat a marito repete re:tale onus non valet:⁊ ſic babebitlegitimas ⁊ etiam repetet dotem per illam. l. pater.etiam fi maritus eã ſoluerat patri et ficab heredibus patris eft repetẽda p gl. que eft hic que ita in telligit iſtam. l. pater. vt loqnatur etiam qii pater exegerat m pꝛimã lecturã ibi poſitã in glo. quã iſta gl. videtur a ppꝛobare. vt ibi no. Bar. ſed ibi eas repzobat.« ponit ſecũdã ꝙ ibi nó exe gerat «illam t5 gl. ⁊ etiam doc. tñ q tum ad ppofitum eadem eft ratio.qꝛ non agitur oc fauoꝛe teſtamenti ne expugnetur te⸗ ne menti.quia hoc eſt ſubtile ⁊ vtile. HS eS Statutum ꝙ mulier vel minoꝛ non poſſit agere fine con^ ſenſu duoꝛum conſanguineoꝛum. illi ſunt abſentes vel pꝛe⸗ ſentes fed inhabiles p non teneatur mulier cauere de ratiba⸗ bitione illoꝛum et nu.z. An loco illoꝛum debeat ſubꝛogari iudicis autoꝛitas. Si ſtatutũ diceret de duobꝰ cõſanguineis ⁊ eſſet nift vnꝰ q ille vnus füfficeret« ꝙ tale ſtatutũ debeat intelligi de ꝓximioꝛibꝰ ⁊de maſculis z habentibꝰ pfectum intellectum. Ed Ticlegatus licet non fit habilis ad agendũ qꝛ non põt ſtare in ciuitate tii eft habilis ad conſentiendum filie agenti non tamẽ poteſt agere ꝑ pꝛocuratoꝛem. ceptio relegationis vel banni.ſeu excõicationis. Patre abſente qñ non admittatur filia ad agẽdũ de dote etiã pꝛeſtita cautione rati. ! A An poflit cedere ⁊ ceſſionarius agere etnó poffit ei obijci ex⸗ S i patri ^ Patre abfente admittitur filia ad agẽ⸗ dũ de dote pꝛeſtita cautione rati.h. d. In t ribi effe non liceat idè ſi licet. tñ eſt abſens ⁊ de pꝛoximo nõ ſperatur redire.nam etíá tunc exercitiũ actionis de oote redit ad filiã. vt. l filiuſfa. g. ſed a filia. S. de pꝛocu.dũmodo caueat de rato vt hic. ⁊ in hoc ille. . ſuppletur. ¶ In tex. ibi vt caueat.fic econtra qn pater agit abſente filia:yt. Seo. l. ij. . voluntatem ideo atit pꝛeſtat󰵲 bec cautio qꝛ pater habet cófentire filie ratio⸗ ne iuris qð ipſe pater habet in actione de dote.⁊ ꝓpter ꝓpꝛiuʒ intereſſe ex eo ꝙ filia agat noĩe patris ſed ſuo ꝓpꝛio nec actio ne refidente ín patre ſed in pꝛopꝛia pſona.⁊ hoc voluít gl. que eft bic. ſ atit reqnirat󰵲 conſenſus alicuius nó ratione intereſſe ipſius. ſed ad reintegrandã pfoná agentis. vt in caſu l. cũ non ſolum. g. neceſſitate. de bo. que libe. i vt ſi ſtatutũ diceret ꝙ mu lier vel minor nó poſſit agere fine cófenfu duoꝛum conſangui neoꝝ. illi effent abſentes nó teneret mulier cauere de ratiha⸗ bitione illoꝛum. imo poffet agere fine illozconfenfu ex quo ab funt cõſentire non poſſunt: q ſtatutum dz intelligi ſt fnnt pie ſentes 2 de facili poffunt conſentire. ar. ad hoc j. de cap. in bel; bab ele oe ritu nüp.fi ita.fet idem fi effent pꝛeſentes « in babiles. puta furioſi vel minoꝛes. vt not. Bal. C. qui admit. l in fi. dicit tamen idem Bal. no. in. l. tranſactionẽ. C. de tranf, ac. ín fie» loco abfentium debe fubiogari indicis autoꝛitas fi ſta tntü oiceret p nó poffit atrabere finc illoꝛũ gſenſn fed in.. cũ lenten Cede fenten.videtur tenere cp pilla fienda cft forro no. q poſtq; abſunt perinde eft ac ft nó eſfent ⁊ ſtati Ap intelligi.arg.in.Liííj.$.totíes,oc dam. infe. ta fi bus « non eſſet nifi en? ſufficeret ile vnde vir a vxoꝛ. ad quod vide oĩno meus exit. de lega. j et in. l. ſi tertius cen. quod quando ſunt inbabiles n diceret de duo le vnus Pm Bal. in. d. l.. C. 90 no. Bar. in. l ſtichumg in pꝛinci.de aqua plu.ar⸗ on eſt locus ſtatuto ⁊ quod C ſtatutum o5 ſic Alexan.dicit ꝙ pau.b ĩaduertẽ ter locutꝰeſt qꝛ fi lia acceptãdo le gatũ 2tinés mi⸗ nus dote nõ ſibi p󰶄iudicat ꝑ.l.do⸗ tale. . fi. 5. ð fun dooot.nec. c. cü officij fat ad ma teriam vbi autẽ pater iuſſit illas tacitã ⁊ contẽtã dicit ꝙ ſibi pla⸗ cet opi.pau. b ¶ Zio cõpẽſandi vide bal. ↄſi.lx⸗ iijj . fi.iij.li.vbi ponit de opi. e de.de ſcalis.⁊ vi de p Fulgo.cõſi. Ixxxij. a ris vel minoris: ergo non debent m e e 1 Habt 4 (Litno.bicem Dy. iuncta gl.j.ꝙ D relegatus non fit habi⸗ ¶ Defectuoſi dic * 15 ad agendũ:qꝛ non pót ftare in ciuitate tñ eft habilis ad cõ⸗ tn ꝙpfiteſtatob ſentiendum filie agétizale fruftra caueretur de rato:nõ tñ pot bibeatréalienà agere p pꝛocuratoꝛẽ:qꝛ qui pbibet pꝛo fe pꝛobibetur per aliũ ri ſine regſitide . ij. g. de admi re. ad ciui.perti. Sed an poffit cedere a ceſſio⸗ cõſoꝛtum ⁊cõſi: narius agere ⁊ non poſſit ſibi obijci exceptio relegationis vel lio aiũctoꝝ ꝙſi banni vel excõicationis. Dyn. tenuit bíc ꝙ non poffit agere · femina ſutertes tales exceptiones ꝗ󰵴 obſtant cedenti obſtent etiam ceſſionario niates alienatio In contrarium q; unt pfonales «non obftarent beredi cedẽ⸗ vt poluit inge. is. ar. S. ed. qꝛ tale ergo nec ceſſionario. ar. j. de admini. tut. l.ex Zul. ccſtan autẽ pluribus. a cõtrario fenfü.ce ifta qſtionevide p Bar. in. l. apud ftátepdicto (la^ — coto li cam legitima de excep. in. ei de iure patro . ib. vſ. tuto finó poffit 5 per gl. in nouel et in addi. Spe. et de ceſſio . actio. . j. (LT p^ baberi nifi ^^ po. ꝙ filia non admittatur c cautione rati patre abfente.p.l. ginctusfitſatiſj- pomp . g. fl. S. de proci. quidã dicũt boceffe verũ i pater p nun factus ſtatuto:: — rinm pel epiffolá expꝛelfe Idiceret: alias pcedit qo bic d. glo. qdünófntotP ^ re»icbendit:qribiloquit in eo qui agit note actionis: a actío/ rimioub^.vide ne reſidente in pſonam illius. vnde ſi apparet de illius otraría g eñdè Ang. cõ⸗ pvoluntate non admittitur etiã cũ cautione rati pofito ꝙ ſit cõ⸗ | fili.clgr. b ¶ Stricte q in cá dotis lis ote ſtet󰵲 voluit Lud. ro. conſi.clxxiiij. e (L Obreueretia, Die hoc late per z eundem pau.cõ ſili.lxxiiij. Pauli de Taſtro no. Bal. in. l. fi. C. deyer.ſig.ꝗ tenent q» ſtatutum debet intelligi de pꝛoximioꝛibus ⁊ maſculis «non feminis ⁊ de habẽtibus p fectum intellectum:qm regritur ad ſupplendũ defectũ mulie⸗ juncta pfona que põt agere fine mãdato. non tfi contra volũta tem coniuncte ꝑſone. hic vero filía agit ſuo nomine ⁊ actione reſidente in pfona ſua.vñ contradictio patris no pot eam im⸗ pedire:q; ex quo pater eft abſens exercitiñ actionis eft ipfius filie qð pater fibi auferre non põt inabfi entia. doc. diſtinguũt. aut pater babebat cám contradicẽdi:qꝛ filia erat leuis vel tur pis perſona:⁊ pꝛocedit pꝛima opi.vt. j. pꝛoxi. g. in fl. aut nó ha bebat:qꝛ filia erat honeſta:⁊ pꝛocedit ſecũda opi.ifta diſtinctio eft bona.fi pater dumtaxat coutradicit et pꝛocuratoꝛeʒ ad agẽ dum non mittit.ſi autem mitteret ⁊ eſſet caſus in quo oeberet audiri:q; non eft bannitus vel relegatus tunc ſicut ipſe ſi effct pꝛeſens pꝛeferretur filie etiã fi ilia eſſe bonefta: qꝛ exercitium eft patris. ita ⁊ eius ꝓcuratoꝛ pꝛeſert󰵲: vt. j .ea. l.. ſi ſoluto. ibi de boc pꝛobatur in ſimili:⁊ tũc põt ꝓcedere pꝛinia opí.quá gl.re⸗ pꝛobat nifi ipfe pater effet turpis pfona:q? tunc ſicut non atu diret󰵲 ipſe ſi elTet pꝛeſens fed filia:vt.j.pꝛoꝶi. ... liuſta. . fed 4 fi filia.de pꝛocur.ita nec eius pꝛocuratoꝛ. . In actione de dote conteſtat󰵲 lis. ⁊ fic non eft caufa fumma ria.licet termini in ea abbꝛeuientur. . Actio de dote ꝙ etiam iſto iure conſolidabat󰵲 in filiam p emã⸗ cipationem. g PaL | Facilius qs ín abſentia contradicit alteriq; ipfo pꝛeſente. Fllia vel vxoꝛ ſi abſente pre vel marito ꝑſenſit cõtractui facto p patrẽ yel maritũ nó cẽſet󰵲 cõſenſiſſe ob reuerentia paternam vel maritalẽ ⁊ ſic nõ reſcindit󰵲 officio iudicis ficut fi eo pꝛeſente 4 Licet pater qui agit ſit turpis perſona:⁊ hoc cõſtet iudici ſi ta⸗ e men filía eꝑpꝛeſſe confentít« in confenfu perſeueratyſq; ad có teftationem incluſiue admittitur pater fi filia poterat fibi pꝛe⸗ iudícareconfentiendo. VVV Qñcũqʒ lex vel ſtatutũ requirit aliquẽ cõſentire alicui agenti: debet intelligi ꝙ conſentiat tempoꝛe litis conte. Poſt pꝛeſtitũ ꝑſenſum ꝙ non liceat variare nec diſſentire. Conſenſus an trabatur retro. ; Quid fi adbibetur cõſenſus ante litis conteftationem ⁊ ab eo non recedatur. 8 m ee Si pater conſentit filio vtagere poffit p inſtrumẽtũ publicus ach incipiat agerevel p nuntiũ aut epiſtolã. an boc ſufficiat:ſ tẽpoꝛe litis conteft.non eft pꝛeſens ⁊ conſentiens. Qñ per legem vel ſtatutũ requiritur conſenſus alicuius certo tempoꝛe: fi pꝛeſtatur intempeſtiue ante tempus babetur pꝛo non pꝛeſtito ⁊ poteſt ab illo recedi:ſecus fi non requiritur cer⸗ to ⁊ determinato tempoꝛe. | Quatuoꝛ q󰵴 impediunt mutationem voluntatis. — — Filia dicitur mutare voluntatem tacite eoipſo ꝙ eft emanci⸗ - pata poft pꝛeſtitam voluntatem. 10 Caſus in ꝗbus iudeꝑ pot ſupplere de facto ſuũ offici interpo o ¶ Ex interuallo il | C iccidé pan. ofi.liiij.cvio Lu do.ro. confi. et conſi.liiij. nendoꝛetiam non regſitus in cauſa pꝛiuate perfone, Si ſtatutum dicat p muliervel minoꝛ non poſſit agere ſine cõ ſenſu duoꝛum cõſanguineoꝛum conſanguinei requiſiti nolüt conſentire: ꝙ poterit agere fi nullam caufam allegant:⁊ an de beant alij vſterioꝛes adhiberi fi ſunt:et quid fi illi allegant ali quam cauſam i " : ' „„(Quia tex.iſtius E autem tempoꝛe. aliquátulii in tricatus:tamen eft vtilis ⁊ multum declarat banc materiam z ponit pꝛacticꝭ. diuide ipſum in duas partes. Quia pꝛimo lo⸗ Pꝛima ſuper Infoꝛtiato. ⁊ veriſimiliter erat cõſumpturus vſq; ibi. fed ſi latitat.Scꝭo qñ hoc non conſtabat iudici:⁊quelibet para cõtinet tres caſus Mam in pꝛima parte aut filia cofentít patri expꝛeſſe:aꝑſeuerat vſq; ad lit.conte.incluſiue ⁊ admittitur pater nec iudex ex offi cio põt ipſum repellere. Aut cõſenſit ti non ꝑſeuerat ino mu tauit voluntatẽ ante lit. conte.⁊ tunc iudex o5 patré repellere. ⁊ iſti duo colligunt󰵲yſq; ibi.nec non.⁊ ex hoc ſecũdo apparet q hoc debet intelligi qñ conſtabat patrem turpẽ eſſe perſonã et ficfilía babebat cám ↄtradicendi.als mutatio volũtatis non noceret vt in fi.butus.$.2..co.o0té.« ita patet ex quadã apo» ſtilla Dy. ſuꝑ v󰶄ſic. mutauit.ꝗ dicit ⁊ cauſam mutandi babuit. Tertius cafus eft qñ nó conſenſit expꝛeſſe nec ꝑtradicit.⁊ tunc iudex ex officio fuo poſtq; conftat ſibi patrẽ eſſe turpem pfoná dz ſupplere de facto ⁊ ꝓuidere indẽnitati patris ⁊ filie.⁊ quali ter hoc fiat tangit gl.que incip.querela. In ſecũda pate qii nó conſtabat iudici patrem eſſe turpem ꝑſonã.ponit󰵲 cafus ꝙ fi« lia erat abſens.⁊ pꝛeſupponit󰵲 pꝛacticà que ponitur p glo. in. l. ij H. fi. in gl. pe. 5. eo.ꝙ debeat filía requiri vt veniat ad cõſen⸗ tiendũ vel cõtradicẽdum.⁊ pꝛactica locum habet vt ibi dixi qñ de facili põt boc fieri.qꝛ non multi diſtat aliae ipfa non regfi ta deberet admitti pater cũ cautione rati vt in illo. g. fi. pꝛeſup pofito ergo ꝙ requirat diſtinguũtur tres caſus. Aut filia lati tat. quia non permittit ſe reperiri ⁊ admittetur pater intelligo etiam ſine cautione rati.qꝛ filia pro conſentiente babct ex quo requiſita non cõtradicit.⁊ idc fi fuit reperta ⁊ contradixit. Se cundus caſus eft qfi fuit repta ⁊ contradixit expꝛeſſe p nuntiũ ^ iudeꝝ reperit qp habebat cauſam cõtradicendi qꝛ pater erat turpis pfona.fed ipfa filia p verecũdiã nó audebat venire ⁊ có tradicere patri pꝛeſenti.⁊ tũc pater nó admittet.aut tudegrez perít ipfam nó babere cám cótradicendi.q: pater erat bone: fta pfona cui filía babebat neceffe fentirc filía non erat leuis vel etiam non erattnrpís. ita ſupple ad tert.q: fufficit ꝙ pa^ ter ſit honeſta ꝑſona vt ſibi ſoli cõpetat exercitium etiam fi fi- lia fit honeſta.⁊ tũc patrẽ admitte tñ audita ↄtradictione filie. 2 h. d. in effectu intricate.¶ ¶ In tex. ibi quos lis cõteſtat󰵲 no. er go ꝙ in actione de dote cõteſtatur lis.⁊ fic non eft caufa ſum⸗ maria lʒ termini in ea abbꝛeuient󰵲. vt no. in. l.j. 5. eo.in gl. ftatu tum ergo ep pcedatur in cá ſummarie.⁊ de plano eft otra ius caufe.ideo ftrícte* eft interpꝛetãdũ m Ang. ¶ In tex ibi. vel etiũ emancipate.no.bic expꝛeſſum ꝙ etiã iſto iure ꝑ emancipa tionẽ actio de dote cõſolidabat󰵲 in eam ſic. j. eo.ſi ſocer. nó ergo 3 fait hoc introductũ ꝑ. l... videamus. C de reivxo. act. ¶ fin tex. ibi verecüde ac. no. fm Bal. ꝙ facilius qs in abſentia atra dicit alteri q» ipfo pꝛeſente. vnde facit op fi filia velyxoꝛ abfente patre vel marito confenfit cõtractui facto p patrẽ vel marituʒ € nócenfeat ofenfiffe ob reuerentíá" paterná vel marítales.« fic non reſcindat󰵲 officio iudicis. ſecus fi eo pꝛeſente.l.j. g. ꝗ onerã de. qua. re.act. non da.⁊ no. in. l. interpoſitas. C. de trãſac. quod tamen intellige ⁊ limita vt ibi no.p Bar. in. g. que onerãde. Ex 4 pꝛimo caſu buius. g. no. tria. ¶ T Pꝛimo ꝙ licet pater ſit tur⸗ pie ꝑſona ⁊ hoc cõſtet iudici:fi tñ filia expꝛeſſe cõſentit ín có» fenfu pfeuerat vſq; ad cõteſtationẽ inclufiue pater admittitur nec iudex babet fc vlterius intromittere:hoc intelligo verum ſi filia poterat fibi pꝛeiudicare ꝑſentiendo:qꝛ erat maioꝛ. xxv.⁊ perfecti fenfus alias deberet iudeꝝ ſupplere:vt.ſj.erſi.ideoq;. Ct Secũdo no.⁊ ad hoc ſemꝑ allegatur ꝙ qñcũq; lexvel ftatu tum regrit aliquẽ conſentire alicui agẽti 05 intelligi ꝙ cõſen⸗ tiat tpe lit. conteſt.qꝛ tunc inchoatur iudiciũ ⁊ legitimat󰵲 ex cõ⸗ fenfu. loquit bic qñ debebat conſentire ratione pꝛeiudicij et intereſſe qð pꝛetẽdebat ide fi non pꝛetẽdebat:ſed debebat ↄſen tire ad reintegrandã ⁊ legitimandã pfonam agẽtis.vt in caſu V cũ non ſolũ. g. neceſfitatẽ.C.de bo. que lib.⁊ ibi no. vel fi dice⸗ ret ſtatutũ ꝙ nõ poffet minoꝛ vel mulíer agere fine cõſenſu cóz 6 ſanguineoꝝ. ¶ Sed querit󰵲 ꝙ ſi tũc ꝑſentit poftea vult diſſen tire.reſpõdeo nõ audit󰵲.qꝛ legitimatũ eft iudiciũ totũ poft le gitimatũ cft pꝛin.⁊ ius eft dftum ei cui 2fenfum non eſt. vñ nó. licet variare. vt in glo.j. Item ad fiin cóteftationé nó cófenfit. fed cõſentire videt.refpódeo fi babebat ↄſentire ratione ſui in tereſſe pót retrotrabit ↄſenſus. l. fi. f. ad mace. l. licet. ã. de iu⸗ di. ⁊ ſic erit in cafü huius. Si aũt non ratione fuí intereſſe.ſʒ ad legitimandũ ⁊ reintegrandũ ꝑſonam agentis.vt in caſu. g. neceſſitatẽ.⁊ in cafu ſtatuti.de quo..tunc talis cõſenſus nihil operatur q? talis cóteftatio babetur p nó facta non adbibito cõſenſu nec trahitur retro. ita plene diſputando videt tenere Bal. C. qui admi.ad bo. poſ. lj. in pe. ⁊ylti.q.qñ etiam videtur ſentire Cy. 2 Bar. in. h. neceſſitatẽ.in.iiij.q.⁊ cum iſta diſtinctio ne intelligo id quod no. Bar. in. l. ſi quis mihi bona.g.iuſſum. de acqui. here. vbi dicit ꝙ qñ requiritur conſenſus er foꝛma le gis vel ſtatuti põt adbiberi ante vcl poft incontinentivel ex in quitur qii indici cõſtabat ꝙ pater g agebat erat turpis ꝑſona: d terpallo? ná eft verum qñ ratione pꝛeiudiciſyel intereſſe illius ꝗ babet Solu.matri. quéadmo.ooopetatu. ^ 138 qui habet conſentire. non quãdo ratione ſolennitatis iudicij. ¶ I Tertio no.ꝙ fiadbibetur conſenſus ante lit.conteft.fi ab M co non receditur fed in co perſeuerat ſufficit.licet tempoae ote ftationís non fit pꝛeſens vel conſentiens vt hic colligit in pꝛin ci. ¶ Et per hoc terminatur queſtio d foꝛmatur in. g. neceſſita tem. ſi pater conſentit filio vt agere poſſit p inſtrumentum pu blícamanted incipiat agere vel per nuntiũ aut epiſtolã vtrũ hoc ſufficiat fi tpe lit. conte. non eft pꝛeſens ⁊cõſentiens.⁊ Cy. fm Pe .tenet hic ꝙ ſic in tertia queſtione.⁊ Bal. in aut.caufa q fit cum monacho . in fi. C. de epif.« cle.⁊ videturꝓbari hic ſubti liter intelligendo in ver. bm hoc. in verbo mutauerit a ↄtrario ſenſu 2 vr caſus in. l. honoꝛes. in fi. j. de decu. Iſtud tñ non vide tur eſſe verum qii cõſenſus regritur nó ratione intereſſe illius q bs cõſentire:ſed ad íntegrandá perſonã:qꝛ tũc talis cõſen⸗ fus vr regrítand foꝛma actus $m Bal. in. d. l.j. C. qui admi.ad bo. poſ.⁊ foꝛma o5 adhiberi tempoꝛe actus celebꝛati non ante vel poſt:ſicut videmus in autoꝛitate tatoꝛis que non põt adhi beri ante actum fed in ipfo actu:vt.l.obligari.g.tutoꝛ.j .de au⸗ to. tut. bꝛeuiter dic qp lʒ dicto cafu non poſſit adhiberi poft ſ󰶄m Bal. in loco pꝛealleg.tñ ante bene põt:qꝛ ceſſat ratio illa ꝙ cõ⸗ teſtatio fit nulla non adbibito conſenſu.⁊ alind eft in cõſenſu: aliud in autoꝛitate verboꝛũ m ea q󰵴 no. Bar. in. d. g. iuſſum.⁊ Inno. in. c. dudũ. de re.eccle.non alie.⁊ ad illud qðõdixi nó fatti ceret ſi adhibeatur poſt. facit bonus tex. in. l. ꝗd ergo. in pꝛinc. . de infami. a quod no. gloſ. in. .. licet.in fi. gl. de iudi. S. eo. in. c. $ pꝛudentiã. de off delega.⁊. C. de iur. f. l. inſtar. li.. ¶ Ex ſcdo caſu no. ꝙ qñ ꝑ. l. vel p ſtatutum regritur cófenfus alicui? cer» to tꝑe ſi pꝛeſtatur intempeftiuc añ tẽpus babet p non pꝛeſtito 2 potab illo recedi: q res ðꝛ integra ⁊ nullũ ius dicitur acquifi tum alteri parti facit. l.j. . qð ait.j. quo. leg. cñ allegatis. in gl. j. vſqʒ ad v󰶄.nec ob. ſecus fi nó regritur certo ⁊ determinato tpe . nã tunc ſufficit femel voluiſſe.vt.l.j .de aqua plu.ar.⁊ hʒ locus regula quod ſemel placuit amplius diſplicere non põt.⁊ alia regala mutare cõſiliũ.de reg.iur.⁊ alia ꝙ repꝛobat󰵲 incõſtãtia 9 vt. l. nũc;.de col. bo. ¶ ¶ Et dic q quatuoꝛ ſunt q impediũt mu tationẽ voluntatis.ſ.ſi ex volũtate pꝛeſtita femel eft alteri obli gatus.vt.l.ſicut. C. de act.⁊ obl.Itẽ ſi eft alterius qſitum. vt. . de pac.l. fi. Itẽ fi non eft res integra:vt.l.poſt litẽ.5. de pꝛocur. Itẽ ſi voluntas traxit ſecũ executionem:vt.l.apud aufidium. de optio. leg. alleg.in gl.j . pꝛo contraria. ¶ Ro.etiam ex fecun do caſu ꝙ filia oícitur mutare voluntatem tacite eoipſo qp eft emancipata poft pꝛeſtitã voluntatẽ. ita intelligit Dy. iſtũ text. nam conſentiendo patrivr conſentire rebus (ic fe habentibus ⁊ (tante cõione actionis inter fe ⁊ patrẽ:ſed ſecuta emãcipatio ne diſſoluit communio. ergo deſinit cõſenſus.ar.in.l.cũ quis. in pꝛin. de ſo. Sed 5 ꝙ non cẽſeatur mutare voluntatéróne emancipationis.vt.l.eum qui fibi.oe verb.obli.qꝛ mutauit fta. tuti in melius.ſo.voluntas patris erga filii nó cenſet󰵲 ex hoc mutata ne mutatio facta in melius noceat filio vt ibi:ſed volũ tas filij erga patrem bñ cenſet󰵲 mutata vt talis mutatio ſtatus in melius filio pꝛoſit.caſus eft hic. ſed ponamus qp pater lites erat cõteſtatus ⁊ poftea filiam emãcipauit:vr ꝙ nó noceat pa tri ficut nec expꝛeſſa mutatio volũtatis facta poft litem conte. vt. S. dixi contrarium dic qp etiam fi per ſnĩam latá ꝓpꝛie ante tñ dotẽ exactam emácipet filia conſolidat󰵲 actio in filiã ⁊ pater repellitur ab agendo: vt eft cafus fingularis.j.e.fi marito.$.fi jo voluntate (L1 Ex tertio cafüeero in ver.necnon cafum in quo iudeꝑ põt ſupplerede facto fuum officiũ interponẽdo etíá non a regſitus ín caufa pꝛiuate ꝑſone.⁊ bocppter fauoꝛem ootis? fic etiã ppter publicã vtilitatẽ. l. quos ꝓbibet.de poſtu.⁊ in fauo rez miſerabilis perſone. vt. l.illicitas. 9 ne tenuis. de oſſi.pꝛeſi. 2 per Cy. in. l. mulierẽ..ſi mancipiũ ita. vene.ne.pꝛoſti.⁊in cá vſurarũ: vt in. c.ad audientiã. de iureiu.ꝑ Inno. regulariter ſe cus. l.iiij. g. hoc videmus.j.de dã.infec. Intelligo aüt iſtũ text. qñ mulier (nó contradicebat nec cófi entiebat erat abſens vel erat furioſa «fic nó poterat 5dicere.fi aũt erat pꝛeſens ⁊ cõtra dicere poterat ⁊ erat maioꝛ. xxv. an. ⁊ nó timebat reuerẽtia pa ternã:tũc tacẽdo vr conſentire:nec iudex poffi et ſe intromitte⸗ re:ſicut nec in pꝛimo caſu . l. vt dixi. in l ij. . volũtatẽ. S. e. p illi tex a diſtingue plene vt ibi dixi circa íftà materiã. ¶ t Altimo allega. iſte tex. ad qõnem:ſ ſtatutum dicat ꝙ mulier vel minoꝛ nó poffit agere fine ꝑſenſu duoꝛũ cõſanguineoꝝ:⁊ ꝑſanguinei requiſiti nolunt 2fentírean agere poterite⁊ videt󰵲 ꝙ nó per id ö no. glo. in. . neceſſitatẽ. in cõtrarium allega. tex. pic in 󰶄.ſed MR obi lia latitãs ne ꝑſentiat babet pꝛo cófi entiente m Cy. in illo. g. neceſſitatẽ. bꝛeuiter fi nullã caufam allegãt quare nolũt cõſentire: vera cft illa ſecũda pars p iſtũ text. ꝛarg. opti⸗ mũ in. l. ſi legatario. g. fi.de fideicõ.lilber.⁊.l.nõ tanti. $.fine iu ſta. . l. nec ĩfantes.g.j.ex ꝗbusapparet paria eſſe aliquẽ abeſſe b vel adeſſe a ſine cab confentire recuſare:qꝛ ſe facit alienum iure 4 p ſecñda parte. ⁊ ita eft veritas. ¶ . Altimo no. glo. ſuper ver. conſentiendi.Si aũt allegat aliquã caufam tunc 5 illa caufa examinari:⁊ ſi eft íufta ⁊ vera non poterítagere:ale fecus 󰶄m Bar. hic ꝑ iftum text. in ver. quid em. ⁊ ver. ſi is qñ non allegat iuſtam caufam dicit Bal. in. l. vidue.C.de nup.q debent adbi beri alij conſanguinei vlterioꝛes ſi ſunt. ds & S3 K£oniuges debẽt inuicẽ participare ipſoꝛum infoꝛtunia fi poffunt tolerari ſalua conuerſatione. S'oxtuna ⁊ dignitas ſuꝑuenientes marito pꝛodeſt vxoꝛi. Si cõceſſa eft alicui immunitas a muneribus ꝑſonalibus pto pter infirmitatẽ de qua non erat ſpes falutis licet poftea fanc£ an finiatur immunitas. / 4. Qualiter cognoſcatur fatuus. | £uodolim erat iuſta caufa faciendi diuoꝛtiũ fi epo: non pꝛo⸗ creabat liberos ꝙ bacoecaufa non poffit bodie maritus pe tere ſeparationem toꝛi. f | $ dalcmatrimoniü etiam contract in moꝛtis articulo:lʒ non ſit aliqua ſpes pꝛolis . —— 2 e Si alter ex 2iugibus incidit in Si maritus. furoꝛẽ non põt ipſe mittere libellũ repudij ſed alter ſic. non tñ dz niſi furo ille ſit intolerabilis: et fi contrafacit tang fine cá faciens diuoꝛtium punitur vt pdat pua ante 8 86 vel N ad. g 55 in feuif mo. ¶ T In tex.ibi q9 em no.iftü tex.ꝙ cõiuges debẽt inuicẽ : 1 8 iptónm. infoꝛtunia fi poffunt tolerari ſalua 2uer a K latlonetſc econtra fortuna adignitas ſuperneniens maritop — cU isi 5 nn. deftvrozi:vt.C.oenup.Lfi.zaut.oeconful.$.bocitaqsJEtoirit 19 ede Ja. de are per iſtũ tex. ꝙ ſi maritus ſine aliqua fui culpa perue 15 es 1 8 nit ad paupertatẽ non põt mulier agere virtute.l.ſi cõſtante.j. IS ELS eo. ⁊. . ybi adbuc.C.oe iure do.ſed cóiter tenetur cõtrariũ:quia in. l ES agitur vt dos falua fit: hic intelligit ꝙ debet participare fal iud bis "i ua dote.de hoc vide in addi. Spec. de do. inter vir. ⁊ vxo. g. foꝛ in. lier ibi bal mat󰵲.¶ In tex. ibi debebit reintegrari matri.ſi res eſt integra mulier. abi bal. ⁊põt reintegrari «fi non reintegretur any eſſe in culpa. Bar in ber. pietatis, to. videt󰵲 hic ſentire ꝙ non:qꝛ ſufficit ꝙ tꝑe diuoꝛtij nulla ſpes 8. o. titu· erat ſalutis.⁊ ſic legitime factum eſt. vnde ex ſuperuenienti nó reſcinditur qð factum eſt. ¶ Et ꝓpter hoc determinat ipfe fi cóceffa eft alicui immunitas a muneribꝰ perſonalibus ꝓpter intirmitatẽ de qua nó erat ſpes falutis:l5 poftea ſanetur nó fi⸗ ntetur* immunitas.pꝛo hoc facit quod ipfe idẽ no. j. eo.ſi ↄſtã⸗ te in fi. ſue repetitionis a quod not. per glo. in. l.j. C. in qui. cau. in integ.reſti. non eft neceſ. In cótraríü facit:qꝛ cõperta verita te erroꝛcedit veritati.vt in.c.veritate.viij.diſt.qð babetur in c. fraternitatis.extra de frigidis. bꝛeuiter mibividet dicenduʒ ꝙ aut immunitas fuit cõceſſa ꝓpter aliquã caufam derat ve⸗ ra tpe conceſſionis. poſtea tñ deſinit effe vera. ſi tũt non finitur — immunitas.⁊ bs locũ regula illa ꝙ decet pꝛiuilegiũ effe mãſu⸗ rum.⁊ ita loquunt󰵲 allegata pꝛimo loco fi bii inſpiciãtur. Aut ¶ Et fine eanſa. concedítur ꝓpter aliquã caufam d putatur vera cõi eſtimatio Adde Abb. ↄfi. ne. tñ ex poſtfacto apparet ꝙ nõ vera erat.⁊tunc ſiniatur imm xv. ij. li. vbi có» nitas tanq; cõcedẽtes fuerint decepti.⁊ ita loquuntur allegata fluit in facto. ferẽdus.qualiter cognoſcatur fatuꝰ.ſ.qñ pꝛoijcit lapides funt ⁊alia ſigna de ꝗbus babetur in. l. ob que vitia. de edil.edic.et no. in. . quidi in ſuo. j de condi. inde. ¶ In text.ibi. vel qꝛ libe⸗ ros nó babebat no. ꝙ ifta erat iuſta cà olim faciendi diuoꝛtiũ qp voꝛ non pꝛocreabat liberos. Narrat valerius ꝙ quidam ci uis romanus fnit pꝛimus q innenit diuoꝛtiũ pꝛopter hãc cau | fam et repꝛebendit ipſum q concoꝛdia maritalis pꝛeferenda ni trat cupidini libero:i.teneiméti.Sed an hodie ſi yxoꝛ non p» c ¶ Finiet󰵲 ad boe creat liberos poffit maritus peterefeparationétospícqpnon voluit Joan. de qyeti ſunt alia bona matrimoni i poſſunt ſubeſfe tbincẽ ana. confilio. cv. valet matrimoniñ etiã contractũ in moꝛtis articulo.I5 nó fub : : Bal. ſi.cj.j. lib ſit aliqua ſpes pꝛolis ꝓcreande. vt no. in regula iuris. in. c.ſine Qs culpa. de reg. iur. Ii. vj. in.c.tanta.g fil.fint legi. per Bal. in. l. | eam quam. de ſideiuſ.in.xiij. col. E Ee 15 unt od implozare ien officiuʒ im intereſſe.ratione ſanguinis nec | rede rato. d : 8 Aa e nó e medicine. ui tenet󰵲 alimẽta pꝛeſtare ex diſpoſitione legali te 2 d adf pene teſtatoꝛis. e uid in iudicibus quibus magiftratas i mental nrmantnr. euentur pueftarc li Appellatione alimentoꝛũ continentur eti imé ; appellatione cibarioꝛum. tur etiampeſtimẽta « quid Cum alimẽta fint pꝛeſtãda ex dote bona mariti ſunt obligata p reſti tis non pꝛeſtitis. pm e? quantitatẽ.ꝙ ſicut tutione dotis ⁊ ita pꝛoalimẽ 4 Si vxoꝛ ꝓmiſit dotem «non ſolui ö n t eam integrã non tenek ma ritus fibi ad alimẽta fecus fi dos non effet pꝛomiſſa. Ci Pauli de Caſtro Pꝛima füper Infoꝛtiato. í í I Maritus tenct ale Sinautem in ſeniſ. dae dotẽ diſſipat ſequeſtrabitur. h. d. vſq; ad. g. ſi foluto.in pue ibícallíditate non vult.quia fi faceret diuoꝛtium necefle babe ret reſtituere dotẽ.qꝛ mulier nó eft in culpa:ſed etiam ipſe non ſit ⁊ ipſe non vult dotẽ reſtituere nec etiã curat de vxoꝛeyt ſeg⸗ tur. ¶ In tex ibi:vel cogat adire cõpetentem iudicẽ ſupple et implozare eius officium. nam ad ifta que fequuntur non cope 2 tit actio. ] Et no ꝙ in caufa pia poſſunt cognati imploꝛare iu⸗ dicis officiũ ppter eoꝛum intereſſe ratione ſanguinis facit. l. j. cũ feq.oe li.cau.nec habebunt cauere de rato.qꝛ agunt note p pꝛio:non noie cognati:facit quod no.in.l.nõ tantũ.j.de appel. 4 C Alimẽtoꝝ.qd ¶ In tep.ibi.⁊ medicine ei? fi uccurrere.allegatur ifte tex. ꝙ ap veniat appella⸗ a pellatione alimentoꝛum⸗ nó cõtinentur medicine:qꝛ ponunt tione alimẽtoꝛũ hie diuerſa. Itẽ ꝙ illeqtenet alimenta pꝛeſtare ex diſpoſitio⸗ videꝑ Albe. ↄſi. ne legali tenet󰵲 ad medicinas.ſi auteʒ ex diſpoſitione teſtatoꝛis lríj.gdaüt ap^ q ſint legata alimenta dic vt no. per Bar. in. l. legatis.j.de ali pellationecibiꝑ3 men. lega. Et gd in iudicibꝰ gbus magiſtratus tenent pꝛeſta Old. conſi.xi. re alimenta fi inirmantur. dic bꝛeuiter ꝙ imo non tenẽtur ad alimenta ſed ad cibaria que minus impoꝛtant.naʒ appellatio ne alimentoꝛum cõtinentur etiã veſtimenta. l. verbo victus de verb. ſig. nö ſic appellatione cibarioꝛũ: vt. j.de alimẽ.⁊ ciba le⸗ ga. l. diarijs. Et diſtingue an ſint parue vel magne. arg in. l. in rebus. g. poſſunt.ã cõmoda.Allegat󰵲 etiã ifte tex.ꝙ cũ alimẽta fint pꝛeſtanda ex dote ⁊ m eius quãtitatẽ ꝙ ficat bona mart b ¶ Pꝛo alimẽtis. b ti ſunt obligata pꝛo reſtitutione dotis:ita ⁊ p alimentisb non pꝛeſtitis ficut bona d nó ſunt obligata pꝛo ſoꝛte.ſunt etiã obli e gata p vſuris: vt. l lucius. j. qui po. in pig. babe... per retẽtio lii Sfi f yu nhé-Lpignorbus.zibi no. Cy. de vfür.Pm 3ja.oeare.qué ſeg⸗ Ms confl, tur Bar. Alij dixerũt contrariũ: qꝛ nó reperitur iure cautũ vt cocci, V no.inaddi.f pe. de do. ter vir. ⁊ vxo.󰵴. foꝛmatis ego habui iſtã € ¶ Expellere. An q. de facto et obtinui p pꝛima parte per tres ſnĩas confoꝛmes. 4 ¶ rlltimo ſcias qfi vpxoꝛ ꝓmiſit dotẽ ⁊ nõ ſoluit integrã nó teneret󰵲 maritus ſibi ad alimẽta:vt no. in aut󰵲.de non elig.ſecũ. nub. g. penul.⁊ per Cy. in. l. quod in vxoꝛẽ. C. de neg.geft. per c Bal. C. ad velle.ĩ.l.fi.ꝗ vr dicere ꝙ maritꝰ poffit eã expellere⸗ dicto caſu:ſed ſi dos non eſſet ꝓmiſſa teneret󰵲 maritus eã alere p. l. ꝙ ſi nulla. . de releg.⁊ hic in gl. q incimaxꝝime. Cetera cir⸗ hoc ſit verũ. vid ca iſtum articulũ vide per Cy. in. d. l. quod in vxoꝛem. p Ludo. ro. cõſi. 2 Sicut pater pꝛefert󰵲 fllie in agendo de dote.ita « eius cura ccccvij. per Ab. conſi.lxxxv. to. ⁊ eo modo eius pꝛocuratoꝛ. Caſus in ꝗbus filia põt agere « bs exercitium actionis. 3 Qñ ſilie datur exercitiũ actionis de dote 05 cauere de ratihabi tione patri.⁊ quó pót babere ratũ pater furioſus ⁊ qd fi pater eſt turpis perfona qo non fit neceſſaria cautio rati. — 4 Licet pater qñ agit abſente filia teneat cauere de rato.tñ qfi ſi⸗ lia eft furioſa non caueat de rato. 2 elg "119 Si pater c(t furioſus ⁊ hʒ curatoꝛem | est ſoluto. agit curato: cũvolũtate filie.ſed fi non d Exercere. Ad de Lud. ro. ſing. ſuis. fo. xviiſ. * 2 habet agit filia cii cautione de rato.h.d. o. ꝙ ficut pater pae fertur filie in agẽdo de dote ita ⁊ eius curatoꝛ:⁊ eo modo eius pꝛocuratoꝛ. vt. l. filiuſfa. g. ſed ⁊ filia.õ. de procu. ¶ Item no. ca fum in quo filia pótagere ⁊ habet exercitium actionis.ſ.ſi pa^ ter eft furioſus. Idẽ ſi abeſt: vt. 5. ea. . ſi patri.⁊ non apparet eius curatoꝛvel pꝛocu. dem fi pater eft turpis perſona:vt in 3 d. g. ſed et filia. ¶ T Item no. ꝙ q filie datur exercitium actio⸗ nis de dote debet cauere de ratibabitione. patri ſʒ quõ potcft ratum babere pater furioſus.reſpondeo non ipſe:ſed eius cie ratoꝛ qui poſtea creabitur puto tamen ꝙ quãdo pater eſt tur pis perfona non fit neceffe cauere de rato:q; etiam fi cõtradi⸗ cat admittitur filia: et in.o.$.fed ⁊ filia.⁊. c. in. eo autẽ tꝑe.in glb ſuper per. filie. in ſecũda exceptione duʒ dicit vel in ſubſidiũ 4 fllie actione ſeruata. ¶ t Altimo no glo. que eft hic ad intelle ctũ. l.ij. g. voluntatẽ. 8. eo.ꝙ licet pater qñ agit abſente filia te neatur cauere de rato vt ibi:qñ tamen filía cft furioſa non ca? net de rato.⁊ iſtam glabi alle g. 2 Soluens alteri de mãdato ſerui fugitiui cũ quo contraxe rat quare non liberetur a domino. | Quid in adiecto ad ſolutionemnmn. e Plures caſus in qbus quod quis pótp fenon pót per alium ſtalteri boc mandaret. e Statutũ ſi ꝑmittit ꝙ vulneratus poſſit ꝓpꝛia autoꝛitate vin⸗ die am ſumerevſq; ad moderatá percuiſionem non tii poterit illud p alium exercere odio vindicte. 3 Ain fit fundata ĩntentio creditoꝛũ agentiũ contra filii tach be redes patris nifi doceat vel alleget fe abſtinuiſſe vel abſtinere. 4 Quando pater mariti recepit dotem qualiter ipfc pater tenea tar.cqualiter filius. gs | Quid ſi ſoluta fuit filio de mandatovel iuſſu patris. 6 Si uit ſoluta filio ſineyolũtate patris an pater tunc in tali do te babeat vſumfructum taud legitimus adminiſtratoꝛ. 7 Abi ſunt onera matrimonij ibi debent eſſe fructus dotis. 8 Si pater mariti ſuſtineat onera matrimonij et nurus moꝛia⸗ -— 9 tur viuente filio quie lucrabitur dotem an pater an filius ſtã-⸗ te ſtatuto de dote lucranda.⁊ an veniat communicanda cũ fra tribus mariti. Quid ſi ſecunda vel tertia die mulier eſſet moꝛtua. Qñ dos fuit ſoluta filio ſine iuſſu patris.⁊ fic pater non tenebi tur fi nihil erat in peeulio:an pater poſſit cõpelli ad fe obligã⸗ dum pꝛo reſtitutione dotis. An pater teneat dare donationẽ pꝛopter nuptias pꝛo filio ma ſculo ficut dotem pꝛo femina. 10 Qñ pater recepit dotem:⁊ filius vult ab eo recedere.an poffit petere ꝙ pater tradat ſibi dotem. 2 T 1 Dos repetitur a ma 3i ranſgr ed lamu l'erto ſi erat ſui inris: ⁊ fuit ſoluta fibi vel alteri de mandato fao boc pꝛimo.ſed fi erat in alterius poteſtate repetitur a patre eius in tribꝰ caſibꝰ.ſ.ſi fuit illi ſoluta vel marito de voluntate illius:⁊ tunc inſolidum vel ſine volũtate tüc quatenus eft in peculio. hoc fecüdo. fed ab ipfo marito in pꝛimo caſu nó repetit nifi quatenus éberes patris ſui. hoc tertio « vltimo.⁊ ſic innuit ꝙ in ſecũdo ⁊ tertio cafu qri fuiſſet foluta ipfi marito de volũtate patris vel etiã ſi⸗ ne.poſſet etíá repeti ab ipo marito etiã fi nó effet heres patris ſui:quod eft eerü:q: ipe contraxit.⁊ fi.fa.ífto iure poterat obli gari ⁊ conueniri ex omni cótractu ſuo pꝛeterq; ex mutuo etivo to. l.filiuſfa. de act.⁊ obliga. Et pꝛimo loꝗtur qfi maritus erat ſui iuris vſq; ibi:ſed fi fili. Scdðo qfi erat in ptáte fui patris. et ifta ſecũda ſubdiuidit󰵲:qꝛ pꝛimo declarat an poſſet repeti a pa tre ſuo.⁊ ponit tres caſus in qbus pót repeti. Pꝛimus qfi fuit: foluta patri ſuo:⁊ tüc repetitur a patre actione de dote.Secũ⸗ dus qii ipfi marito eidemq; filio deyolũtate patris:tũc repetit󰵲 a patre actione quod iuſſu:⁊ infolídü vtroq; caſu. Tertius qii fine volñtate ⁊ tunc repetit actione de peculio quatenus eft in peculio ꝓfectitio vfqs ibi:ſi aũt ſocero.Scdo declarat an pofz fit repeti ab ipfo marito eiuſdemq; filio in dictis caſibus:⁊ di cit ꝙ in pꝛimo caſu quando fuit ſoluta ipſi patri non niſi qua⸗ tenus heres eius eft ⁊ fic ergo innuit ⁊ in ſecũdo ⁊ tertio qii ipft filio de polũtate patris vel fine põt repeti etiã ab ip filio:⁊dic ꝙ ipſe filius tunc pꝛincipalis debitoꝛ. pater eft vero acceſſo⸗ rius:q; ex contractu celebꝛato cũ filio cóuenit actione ꝙ iuſſu vel de in ré verſo. aut de peculio vt in. l. cũ filius. de verbo. obli. CI In glo.ij.q󰵴 incipit qꝛ nibil ibi fallit.j. de folu.fugitiu? vbi. babet qp licet ſoluens ſeruo fugitiuo cii quo cõtraperat liberet󰵲 a ofio:fi ti foluitjalteri de mandato ipfius fugitiui liberatur a ofio.fedoic ꝙ ibi penes fugitiuum erat fola facultas recipiẽ di ſolutionẽ nó aüt ius obli. quá facultaté cii facti fitz in facto confiftat per aliũ exercere põt.qð no. Et idẽvidet󰵲 in adiecto ad ſolutionẽ.vt licet recipiendo ſolutionẽ liberet ſoluentẽ a pꝛinci pali debitoꝛe.nõ ſic ſi alteri ſoluat de mádato ſuo ⁊ in pꝛocura toꝛe conſtituto ad recipiendaʒ ſolutionẽ quafi in hoc fit electa induftria perſone ⁊ nó poffit alteri mãdari. vt in. l. pe. g.j. 5. de diuer.tẽpo.pꝛeſcrip.qð plene no. in.l.ſi pꝛocuratoꝛẽ. gj. 5. má. Mw fed qñ penes tc eft ius obli.ſicut foluendo tibi libero: a te.ita⁊ foluendo alteri de mandato tuo vt ín cócoz.alleg.in pꝛin. glo.⁊ fimiliter eo cafu quo tibi ſoluendo te obligo funilíter z ſoluen do alteri de tuo mãdato te obligoyt hic. ¶ In ea.gl.ibi de the ſau. l. j. .in alienis.ibi nec volentibus dic ꝙ; fpecíale eft ꝓpter culturam agroꝛũ ne deſerat󰵲.ꝙ dñs per ſeipſum poſſit querere theſaurũ in fundo ſuo. non tii poteft alteri mandare ꝙ querat quia multi reperirentur cupiditate theſauri qui derelinque⸗ rent culturam. ¶ In glo. ibi. l. cum fundum.g. queſitum. dic T etiam ibi eft ſpeciale ꝙ licet quis poffit reſiſtere violẽtie per fe ipſum:non tamen p alium: vnde facit ꝙ lʒ pater poſſit aliqñ fü liam in adulterio repertam ínterficere per feipfum. non tamẽ hoc alteri mandare. ad hoc ſolet allegari ille teg.« ſimiliter ft ſtatutum permittit ꝙvulneratus vel verberatus poſſit ꝓpꝛia autoꝛitate vindictam ſumere vſq; ad moderatam percuſſionẽ vt eſt Flo. non tii poterit illud ꝑ alium exercereꝰ odiovindicte tne peius contingat. arg. in. l. non eft ſingulis. de reg. iur.⁊ ada de quod not. Dy. in regula poteſt. de reg. iur. lib.vj.⁊ quod no. in. l.ij.de admini.re.ad ciui.perti. ¶ In glo.que incip.diſtin⸗ gue tamen in fi. in dubio videtur actum vt vterq; obliget󰵲 fm Ja. de are.⁊ Bar.ar. l. in ambiguis. de reg. iur. (T 3n vltima gloſ. que incip. hoc autem ifta gl. ſemper allegatur. nam quidã dixerunt qp intentio creditoꝛum agentium contra filium tan⸗ à contra beredem patris eft fundata eoipſo qp pꝛobant ipſuʒ eſſe filium abſq; eo ꝙ pꝛobant illum fe immiſcuiſſe heredita⸗ ti paterne. Mꝛimo per iliã autoꝛitatẽ apoſtoli fi flius ergo be res. Secundo ꝗ ante beneficium abſtinendi conceſſum a pꝛe⸗ toꝛe ſine [Document text truncated for crawler view.]