Dous poemas (I)

82 | EVOHÉ Dous poemas por Eilún del Pazo REVOLUCIÓN Poderán desterra-los soños, pero nunca borrarán as cicatrices, a rabia que enche os petos e os corazóns dos valentes que aínda loitamos por un mundo xusto. Poderán ocultar as pegadas dos devanceiros que nunca mostraron temor algún ao defender os ideiais fronte á cobiza. Sei que utilizarán armas mediáticas para ocultar as verdades. Construirán muros en torno a nós, chamarán liberdade de expresión ás cadeas das nosas gorxas, das bonecas, das pernas e de até os ollos. Mais non serán capaces de apreixar os latexos rebeldes e inconformistas que aínda viven no noso peito. EVOHÉ | 83 MAR ADENTRO Non sei andar nas brasas sen me queimar, pouco a pouco, do corazón á cabeza. Xa ves, son torpe e suicida, pero sigo aquí, agardando polos sorrisos e as bolboretas. Fuches luz en tempos de guerra, paz na escuridade e fame coas ganas de comer o mundo. Teño o verao chantado entre as costelas, Monforte nas meniñas suplicando un regreso, océanos por miradas terra adentro e un fiucego desexo de atoparte en cada noite. Aventúrome ao dicir que son os dedos os que tremen pensando en nomearte, chamarte a berros, esgazando as cordas vocais, rabuñando a gorxa, crebando os beizos que non son meus, senón teus. © Eilún DEL PAZO; Mar adentro