Dous poemas (II)

84 | EVOHÉ Dous poemas por Estrela Lucense O MEU MUNDO INFINDO Fixéchesme sorrir sen decatarte de que os sorrisos igual que as miradas tamén matan. Podería acostumarme a ollar para o teu rostro toda a miña vida se tan só me deras a oportunidade de facelo así e contentarme. Fixéchesme sorrir sen decatarte de que os sorrisos igual que as miradas tamén matan. A túa mirada era pícara e facía que no meu interior se acendese un mundo infindo de sentimentos e pensamentos que xamais pensara que existían. Fixéchesme sorrir sen decatarte de que os sorrisos igual que as miradas tamén matan. XA É TARDE Dinche unha man, pilláchesme o brazo. Sorrinche ledamente, miráchesme con desagrado. Ollei para ti, ollaches para ela. Faleiche agarimosamente, faláchesme con teima. Agora avergóñaste do sucedido, mais nada fixeches para remedialo. Preferiches ir ó fácil sabendo que iso era o malo.