scieee AI-readable full text Open interactive document viewer

Himno; Salve; Canción gallega / letra de D. Juan Barcia Caballero; Música de D. Enrique Lens Viera

Barcia Caballero, Juan

Full text

UNIVERSITARIA DE SANTIAGO 01520392 La vida amenizando é instruyéndose al par, siguiendo va su ruta la Colonia Escolar. Marchemos, compañeros, ¡A la fila! ¡A formar! El parche ya redobla ..... Rataplán, rataplán, ¡Alineación derecha! ¡Y paso regular! Marchemos, compañeros, Rataplán, rataplán. El aire oxigenado y la brisa del mar dilatan los pulmones con placer sin igual. Las olas en la playa, la ribera al besar, á nuestro paso forman cadencioso compás. ¡Dios premie á quien nos dona tamaño bienestar! ¡Burra por los Amigos de nuestra Sociedad! y Dios te salve, Reina y Madre Vida y esperanza nuestra: Dios te salve á tí clamamos los tristes hijos de Eva. Por tí ansiosos suspiramos porque nuestro amparo seas en este valle de lágrimas, de aflicciones y de penas. ; . A Ea, bendita Señora, sé tú la abogada nuestra, a nos vuelve tus miradas de ternura y bondad llenas. Y después de este destierro á Jesucristo nos muestra ¡Oh! dulce Virgen María! y alcánzanos sus promesas. CANCIÓN GALLEGA Vinde, raparigas, — aquí estamos todos: chegamos ben fartos — d ‘ escolantear. A mais d ‘ escolantes — somos escoleres - . Vinde aquí e escoitade — o noso cantar. Qué vida, me valla! — Que vida esta nosa! N'a y-hay, nin habéla — xa pode millor troulare e brincare — sin dór nin coidado desque sal o dia — ó pousarse o sol. Que cousa mais leda — qu* aló 1 ben cediño ceibar unha liña — n ‘ o medio d ‘ o mar, falando quediño — qu f o peixe non fuxa .... — Calade, rapaces, — que vai á picar. — N ‘ o medio d ‘ o dia, — deitados á sombra d ‘ o souto frondoso, — fuxindo d ‘ o sol, contar catro contos — de trasnos ou meigas d ‘ un regó gozando — c ‘ o doce frescor. Ou ála n ‘ o prado — frolido e cheiroso, cando refrescando — vai po-l-a serán, c'unha palla triga — ir todos os grilos e logo n ‘ a pucha — sintilos cantar. ¡Qué vida, me valla! — ¡Qué vida esta nosa! N'a-y-hay nin habela — xa pode millor; troulare e brincare — sin dór nin coidado desque sal o dia — ó pousarse o sol. IMP. DE PAHEDES VIRGEN DH LA CERCA 30. se UN1VERSIDADE DE SANTIAGO DE COMPOSTEL' u UN1VERSIDADF, DE SANTIAGO